Lekkoatletyczne MŚ - deszcz nagród spadł na Kim...

[Gość: mars]

Ale fajnie!

Karaibski fenomen

[Gość: Lykos]

Fascynuje mnie fenomen sprinterów z rejonu Karaibów. Na ogół
rozkład jakichś zdolności w społeczeństwie ma charakter krzywej
Gaussa i rozsądne wydaje się domniemanie, że im liczniejsze
społeczeństwo, tym wyższy powinien być wierzchołek krzywej.

Nawet jeśli założyć, że rasa czarna jest szczególnie uzdolniona
do sprintów, są populacje o wiele liczniejsze, przede wszystkim
ponad stumilionowa Nigeria i Stany Zjednoczone, gdzie co prawda
liczba Murzynów, przepraszam - Afroamerykanów, wynosi zdaje
się "tylko" dwadzieścia kilka milionów, ale mają stosunkowo
łatwy dostęp do bazy sportowej i najlepszych specjalistów od
treningu. Kraje te rzeczywiście osiągają sukcesy, ale to nie
dziwi.

Dziwią sukcesy zawodników płci obojga z takich mikropaństwek,
jak Barbados, Bahamy, Grenada, Wyspy Dziewicze, Trynidad i
Tobago, czy "prawdziwego kolosa w tym towarzystwie" - Jamajki.
Może jeszcze dorzućmy Dominikanę i Kubę, ale tu już mamy nieco
inną specyfikę.

To chyba rzeczywiście jest wynikiem jakichś cech rasowych?

Myślę, że to wynik kilkuwiekowej selekcji. Transportu na
statkach niewolniczych nie przeżywały jednostki najsłabsze,
potem następna eliminacja miała miejsce podczas morderczej
pracy na plantacjach w zabójczym klimacie. Po kilkunastu
pokoleniach powstała społeczność wyjątkowo silna.

Większość mistrzów z tych minipaństwek studiuje w USA, gdzie
zasilają reprezentacje tamtejszych uniwersytetów, a przede
wszystkim są wartościowymi kandydatami do sztafet.

Czyli - chyba połączenie cech rasowych i najlepszych warunków
treningowych?