Powrót króla Rogera

[Gość: Wojtek]

Roger był numerem jeden 237 tygodni, a Nalbandian pokonał go w Nowym Jorku w
2003 roku. A tak poza tym to wszystko ok :).

Powrót króla Rogera

[Gość: Ewunia 28]

Panie Redaktorze!
Uprzejmie proszę, zanim zacznie Pan pisać artykuły o tenisie, pooglądać na
żywo lub w TV tenis, pograć trochę samodzielnie i co krok konsultować się ze
specjalistami- wszystko tak około roku. Potem, jak już będzie Pan wiedział co
nieco o tej dyscyplinie sportu, proszę ćwiczyć dokładność, solidność i
umiejętność korzystania ze źródeł- czy dla Pana 237 to to samo co 257?
Klęskę za klęską to widzą tacy dziennikarze jak Pan- pojęcia nie mający o
tenisie i o sporcie chyba generalnie. Pisanie artykułów nie może polegać na
wklepywaniu banalnych frazesów w stylu: fatalny rok, klęska itd, czasem
przewidywania typu "nie ma szans wygrać" itd.
Panie redaktorze- czytelnicy nie chcą być traktowani jak idioci. Chcemy
znajomości tematu- m. in. porównania uderzeń, strategii na korcie- a nie
głupot o psychice Federera. W Wimbledonie też mu siadła psychika? W tiebreaku
3 seta?
Gdyby Pan znał się cokolwiek na tej pięknej dyscyplinie sportu, to wiedziałby
Pan, że na hardzie Rafie jest tak ciężko z Rogerem, jak Rogerowi z Rafie na
cegle. I wiedziałby Pan też dlaczego.
Na przyszłość- bardzo proszę, jak już nie chce Pan poświęcić czasu na
rozumienie tej dyscypliny, to bardzo proszę trochę więcej rozwagi i skupienie
się na przetłumaczeniu wypowiedzi zawodników. Przynajmniej nikogo Pan nie
zdenerwuje, a tym, którzy słabo znają języki, pozwoli na poznanie wypowiedzi
tenisistów.

[Gość: first-pepe]

Podpisuję się pod tą petycją ręcami, nogami, uszami:-)

tenis to najbardziej fascynująca i niesamowita dyscyplina sportowa, im człowiek
się zagłębia w niuanse (nie statystyki), tym bardziej odkrywa się nowe pokłady
złożoności, nowe elementy składające się np.na sukces i porażkę. Od kilkunastu
lat oglądam tenis i nigdy nie wiedziałem o tej dyscyplinie mniej niż wiem teraz
(tj. kiedyś oglądałem z perspektywy kogoś kto kibicuje człowiekowi a nie
narodowości, bo z wyjątkiem epizodu z Grzybowską w 2000 chyba na roland garrosie
i meczu z huber na centralnym pokazanym na eurosporcie, to nie było Polaka w
tourze; teraz punkt widzenia się zmienił z uwagi na Radwańskie i jest to coś
niesamowitego, doszedł ten wyjątkowy element emocjonalny związany z kibicowaniem
swoim, a kibicowanie swoim w tenisie... to chyba tylko wspinaczka górska bywa
lepsza:-))
Oczywistą oczywistością jest, że tenis męski jest tym zalążkiem boskości w
sporcie (vide niektóre wymiany Federera w finale z ostatniego gemu w 2 secie,
gemu o którym pisał Książę) ale tenis kobiecy, także a przede wszystkim w
wykonaniu Agnieszki ma też coś niesamowitego w sobie tytułem przykładu:

www.youtube.com/watch?v=tQaDEvaNJVg
Offtopując osobiście uważam porównywanie Agi do Hingis za typowy stereotyp.
Uważam, że jej tenis bardziej odpowiada grze Steffi Graf.

Zgadzam się, więc z przedmówczynią, że bycie dziennikarzem od tenisa wymaga
sporej pracy nad własnym odbiorem tej dyscypliny, a z tym jest trochę tak jak z
samą grą: nikt nie będzie mistrzem dopóki nie rozegra (i przegra) iluś tam meczy
z najlepszymi. Regularne oglądanie meczy tenisowych, to jest jedyne panaceum na
mizerię dziennikarstwa tenisowego w Polsce. Świadczyć może o tym przede
wszystkim fakt, że jest kolosalna różnica merytoryczna pomiędzy oficjalnymi
materiałami dziennikarzy a wpisami paru kompetentncyh osób na tym forum czy
niektórymi blogami pasjonatów jak np. świetny blog w1ktora (a chyba nie o takie
porównanie zawodowcowi powinno chodzić) Ciastoń i ten qbi to dla mnie taka
typowa miernota poruszająca się okołotematowo, same pierdoły (odnoszę wrażenie,
że Agnieszka stara się Ciastonia unikać jak ma mu udzielać wywiadu:-)) jak w
formule 1 plotki, ploteczki ten tego nie lubi, a ta na tą krzywo spojrzała ble
ble ble

Ale zauważyłem ostatnio poprawę niestety nie w Gazecie (jutro będzie wielkie
ogólnonarodowe fascynowanie się meczem polska - san marino chyba sobie odtworzę
mecz Agniechy z Kuznetsovą ze Stuttgartu rok temu) poprawa dotyczy
rzeczpospolitej tam Krzysztof Rawa i Karol Stopa się udzielają tenisowo bardzo
fajnie się to czyta.
Fajny był też wywiad z Agą na Us Open niejakiej Marty Mikiel z Przeglądu
sportowego więc może jest jakaś nadzieja.

[Gość: Kaz]

Jak chcesz zobaczyć Agnieszkę na żywo, i jej siostrę, Kubota,
Panfila oraz wielu innych znakomitych europejskich tenisistów, to
zapraszam do Prostejova w Czechach - ok. 120 km od Ostravy. Od
poniedziałku grają tam finały mistrakou, czyli czeskiej ligi
drużynówek [smiśenyh druźstev]. Z zakwaterowaniem nie ma tam
problemów. Zakończenie w niedzielę. Wstęp na mecze zdarma.

[roger_federer2000]

Pełna zgoda z poprzedniczką. Rozpisałem się w komentarzu przy poprzednim
artykule więc teraz skupię się tylko na jednym wątku; mianowicie na tłumaczeniu
wypowiedzi.
Załóżmy, że ktoś słabo zna się na tenisie, kojarzy nazwisko Federer, ale
generalnie mało mu ono mówi. Następnie czyta Jego rzekomą wypowiedź, że ten
"znowu czuje się niezwyciężony". Wtedy taki człowiek zapewne pomyśli sobie, że
to jakiś zarozumiały dupek i nie warto się nim przejmować.
Podczas gdy w rzeczywistości prawdziwa wypowiedź Rogera brzmiała zupełnie
inaczej, w stylu; "czułem, jakbym momentami znów był niezwyciężony". Zmienia
postać rzeczy prawda? I na taki komentarz może sobie pozwolić człowiek który
wystąpił w 17 finałach wielkoszlemowych w ciągu ostatnich 5 lat, wygrywając w
dodatku 13 z nich(co wydaje się niewiarygodne naprawdę). Człowiek, który owszem,
co sam przyznaje, ma gorszy sezon niż poprzednie, co jednak wcale nie oznacza,
że tragiczny!!! Półfinał, 2 finały i zwycięstwo w jedynych turniejach, na
których tak naprawdę się skupia na obecnym etapie swojej kariery. A przepraszam;
do tego dochodzi jeszcze wymarzony złoty medal olimpijski w deblu. Notabene
jeśli ktoś widział Jego autentyczną, szczerą radość po tamtym zwycięstwie, nigdy
nie napisałby takich bzdur.
Oj jednak sie rozpisałem :) Przykro mi, inaczej nie umiem :)
pozdrawiam

[Gość: FRfanka]

dzięki za to "rozpisanie" - niestety należę do językowych analfabetów (natura
czy bozia nie dała słuchu do języków, tak to ocenił nauczyciel, spasowałam).
Kiepsko mi się czytało przypisywaną FR wypowiedź - czuję się niezwyciężony,
zwyczajnie nie "pasowała". Ten "drobny niuans" przecież zmienia wszystko, do
diabła z pismakami robiącymi wodę z mózgu. Dzięki za rzetelne przetłumaczenie ,
polecam się na przyszłość.

[Gość: kuku]

No właśnie, te tłumaczenia są po prostu straszne :( Miksowanie pytań i
odpowiedzi, przeinaczanie wypowiedzi zawodników, zmienianie kontekstu...
A co do fatalnego roku - to może sobie Federer mówić, że nie uważa go za
fatalny, może Roddick mówić, że wziął by go w ciemno, może sobie Rafa powtarzać,
że nadal uważa Rogera za nr 1, a dziennikarze i tak będą pisać o klęsce :P

media żądne sensacji, i wielkich nazw. bezsens

[Gość: tenisista]

w nich króluje! chorą była sytuacja kiedy jeden zawodnik a potem drugi,
wygrywali non stop wszystkie turnieje i własne pojedynki. jak można nazywać
wielkimi porażkami, to że koleś który jest jednym z największych talentów, a z
nich najskuteczniejszym się okazał wśród tenisistów nowego wieku, przegrał
kilka spotkań?! to jest normalna sprawa, że przy całkiem wyrównanym poziomie
tenisa, zawodnik przegrywa z zawodnikiem o 10, 30, 100, i 200 miejsc dalej w
rankingu! jeśli hegemonia jednego zawodnika nad resztą się skończyła, to tylko
lepiej dla tenisa, a wynika to z 2 czynników. po pierwsze koleś wynormalniał,
i nie musi wygrać za wszelką cenę każdego pojedynku, i najzwyczajniej na
świecie przestał mieć motywację jaką miał 2 i więcej lat wstecz, bo on już od
2 lat nic nie musi nikomu udowadniać. po drugie, wreszcie inni zawodnicy
zaczęli mu się dobierać do tyłka, i pokazywać że na prawdę potrafią grać na
porównywalnym poziomie w tenisa, bo też niektórzy potrafili to wcześniej,
tylko mit niezwyciężonego Federera jakoś ich przerastał. media tworzą mity i
pomnikowe postacie, a prawda tenisowa jest bardziej prozaiczna i złożona. w
męskim tourze każdy może wygrać z każdym, a chociażby tacy tenisiści jak
Tsonga czy Muller w tym roku udowadniają coś czego nikt z "znawców" nie chce
przyjąć do wiadomości, że zawodnicy challengerowi, a nawet futuresowi, są w
zasięgu pierwszej setki, a niektórzy mogli by grać w pierwszej 10, a jedynie
magia cyfr i wielkich nazwisk odbiera niektórym obserwatorom trzeźwy ogląd
sytuacji i zdrowy rozsądek! jak można "grzebać" zawodnika który się mniej
wysilał i stracił gdzieś tą swoją najlepszą formę, tylko dlatego że grał o
"oczko niżej", i się bardziej lenił na korcie? toż to normalna sprawa, Sampras
gdyby tak się wysilał jak Federer, to by miał ten rekord 10 razy większy od
Szwajcara. może dzięki temu że sobie odpoczął, nabierze większej motywacji i
ochoty na następne miesiące i więcej da z siebie w następnych turniejach. nie
da się grać non stop na tym samym poziomie zaangażowania, bo się wypalasz, to
normalne! a poza tym, przypominam jedną sprawę, Federer kiedyś grał tego
najlepszego Federera. a od dwóch lat chciał stworzyć nowego Federera na korty
ziemne, ta współpraca z Tonym Roachem, Hose Figuerasem, dała miedzy innymi
taki skutek. Federer chciał stać się najskuteczniejszym na Canasa, Andreeva,
Corię i Nadala, na tenis na kortach ziemnych. i ta próba przestrojenia swojej
gry dała między innymi taki efekt! być może teraz Roger zrozumiał swój błąd, i
powróci do starej swojej najlepszej typowej dla jego usposobienia i charakteru
gry, który wszyscy chyba widzimy że się na przestrzeni ostatnich 3, 2 lat
nieco zmienił. bo Federer chciał ograć przeciwników trochę ich bronią i
udowodnić też że jest królem ziemi, a przez to w naturalny sposób zatracił
trochę z tego Federera, jakim był na początku. media ganiają za sensacjami i
wszędzie szukają dziury w całym, zamiast przyjrzeć się innym ciekawym
zawodnikom, szukają "króla Rogera". jak by tenis składał się z Nadala, i
Federera. bo akurat przez chwilę byli najskuteczniejsi. do tego doszło, że
wielce mądrzy i uczeni komentatorzy tenisowi, tylko dlatego że Federer nie
wygrywał 100% meczów w sezonie, ale raptem 90%, zaczęli pouczać go jak
powinien się trenować, jakich powinien mieć trenerów, kto powinien się nim
zająć, szukać przyczyn w braku stałych coachów, czy psychologów, albo w Mirce
Wawrzyniec. dlatego że Federer nie ma konwencjonalnego teamu, i sam o
wszystkim decyduje, i nie ma nad sobą mądrych doradców i nie liczą się dla
niego żadne autorytety, gra na tym poziomie jak gra, bo nikt do jego tenisa
się nie wtrąca, i nikt jego talentu nie ogranicza. ale dla mediów to jest
wielka sensacja przecież, że niektórzy zawodnicy umieli z Federerem wygrać,
nawet jak grał na prawdę dobrze, albo że Federer w paru spotkaniach się
rozleniwił i zagapił, straszne rzeczy w ogóle! i że w ogóle ktoś może się nie
starać, i może czasem mu się specjalnie nie chcieć. uwierzcie mi, że to
naturalny mechanizm, jeśli czujesz że jesteś niezwyciężony, próbujesz wygrać
najmniejszym nakładem sił i prowokujesz trochę "nieszczęście". jeśli ktoś
oglądał choćby np. taki mecz z Ramirezem Hidalgo na ziemi, albo pamięta jak
Federer w tamtym roku co drugi mecz zaczynał od przegrania własnego podania,
po to żeby potem wygrać od stanu 1:2, albo 0:3 sześć kolejnych gemów z rzędu.
i bardzo dobrze że Nadal odpadł wcześniej, bo Nadal to jest kolejny
"niezwyciężony" wielki mit. po pierwsze postawiłem pieniądze na to że Nadal US
Open nie wygra - więc się cieszę. po drugie, Nadal to jest solidny, bardzo
solidny zawodnik, z ciężkim tenisem do skontrowania, i ogrania, z niesamowitą
kondycją i większą niż u Federera CHORĄ ambicją i wolą zwycięstwa. to jest
przypadek kliniczny, po prostu choroba. Nadal poza ziemią, do której jest
dostosowany jego styl, nie jest wcale wielkim zawodnikiem, i spokojnie jest do
pokonania przez wielu zawodników z ATP Tour, a jego ostatnie sukcesy wynikają
z niestety z tego że cały ten ostatni sezon siadł, i nikt się nie wykazał, a
nie że Nadal gra nie wiadomo jak wspaniale. zawodnicy którzy rok, dwa lata
temu grali świetnie, w tym roku jak i u kobiet jest to samo zjawisko, są
cieniami samych siebie, Gonzalez, Blake, Roddick, Nalbandian, Ferrer, Gasquet,
Robredo, Verdasco, Fish, Lopez, Baghdatis, Ljubicic, Canas, Haas, Moya, to
przykładowe nazwiska które rok, dwa sezony temu znaczyły bardzo wiele, i mogli
zagrozić każdemu, i grali swój najlepszy tenis, w tym roku się cofnęli w
rozwoju, taka jest prawda, i stąd do głosu dochodzą przy gorszej dyspozycji
lepszych zawodników, takie śmundki jak Murray, Simon, rosną w siłę Djokovice,
i Nadale, podreperowują swój budżet Wawrinki, i Karlovice, wracają do łask
Adreevy, i Kiefery, a nawet Clementy, Safiny i Schuettlery z dalekiej podróży.
w tym roku jedynie skok jakościowy zaliczyli przyszli mistrzowie następnych
lat, jak Del Potro, Cilic, najlepszy Nishikori, Schwank, Chardy oczywiście
Tsonga który od paru lat był genialnym zawodnikiem tylko nikt go nie traktował
poważnie bo grał "radosny tenis". i ich warto za ten sezon wyróżnić, jako
nadzieje na przyszłość, a i tak pseudoznawcy nigdy nie dostrzegą wielu
świetnych tenisistów, ale mniej skutecznych z dalszych miejsc rankingu, którzy
niczym nie odbiegają, których można wymieniać dziesiątkami. ktoś mówi o
miękkiej ręce, proszę sobie spojrzeć na tenis włoski, i np. taki tenisista
Flavio Cipolla - jakie nazwisko :). ten to ma miękki styl i rękę, tak miękkiej
ręki nigdzie nie zobaczycie. ale Cipolla, jest bardzo ciekawym i
niekonwencjonalnym tenisistą, tylko że nie przebił się na razie do top 100, o
nim się nie mówi, i pewnie tak jak z Devilderem, następną miękką ręką nr. 2,
nie przedrą się za daleko bo mają gorsze warunki fizyczne niż Murray, i
słabszy serwis, i ich kondycja na to nie pozwala, i są dowodem na to że miękka
ręka - jakże miękka - bardzo miękka! w tenisie nie jest w stanie odnieść
największych sukcesów. mnie nie zależy wcale żeby Federer był nr. 1, ja chcę
widzieć dobry wyluzowany, tenis na najwyższym poziomie, a czy go gra Federer,
czy tenisista nr. 500 nie ma dla mnie najmniejszego znaczenia. i niestety
trzeba skonstatować fakt, że poza rodzynkami, często ciekawszy tenis choć
mniej skuteczny, prezentują tenisiści którzy wcale na centralnych kortach nie
grają. tylko media o tym nie zatrąbią, więc dyletanci go nie zobaczą i się o
nim nie dowiedzą. jeśli Federer będzie grał pięknie w tenisa i przegrywał, to
wolę takiego Federera, niż Federera który będzie skutecznie ale brzydko
wygrywał. dla mnie wynik nie ma znaczenia, najważniejszy jest poziom
przedstawienia.

[Gość: też tenisista]

RADOSNY TENIS w czystej postaci to można grać samemu, albo oglądać kolegę
amatora. Tenis zawodowy to walka o punkty i kasę, również w ITF. Za radosny
tenis nie płacą i nie dają punktów. Jak zawodowiec tego nie rozumie, czas wrócić
do amatorstwa.

[Gość: ogórek]

Na szczęście w tenisie nie rozdaje się pucharów i nagród za piękno gry, tylko za
wygrywanie meczów. :) Inaczej ten sport zrobiłby się chory. :)

Bez obrazy, ale z tym powrotem to jakaś głupota

[Gość: PIJANY KSIĄŻĘ]

Zupełnie nie można zrozumieć na czym ten niby powrót ma polegać.
Półfinał Australia, finały RG i Wimbledon, czyli wszędzie tam też
był bardzo wysoko i było blisko do wygrania. I nawet jeśli we
Francji tylko teoretycznie było blisko, to nic nie zmienia faktu, że
Federer cały czas się liczył w ważnych turniejach, a jedynie w
rankingu Nadal go przesunął z pierwszego na drugie. Nie ma żadnego
powrotu, bo nigdzie nie przepadł, żeby miał wracać. Co, rok go wcale
nie było i nagle wyskoczył nie wiadomo skąd, szokując wszystkich
sensacyjną formą? Przecież na starcie jakby nie patrzeć Federer jest
zawsze jednym z najpoważniejszych kandydatów do wygrania bez względu
na losowanie, formę swoją i rywali, więc nie ma tu żadnego powrotu,
bo zwyczajnie nie ma z czego do czego. Wracać można po dłuższej
przerwie, kontuzji, roku nieobecności w dziesiątce, albo czymś takim
i wygrać coś dużego, wtedy niech będzie, że głośno
krzyczymy: "powrót, senasacyjny powrót". Tu nic takiego nie miało
miejsca. Tu nie ma żadnego wielkiego powrotu, a jedynie Federer znów
wygrał turniej wielkoszlemowy. Cały czas się liczył i liczy dalej
praktycznie w każdym turnieju wielkoszlemowym, a kilkanaście z rzędu
półfinałów (conajmniej) to potwierdza i obala jednocześnie tę gadkę
o powrocie. Twórca tego radosnego tytułu powinien się trochę ogarnąć
i zastanowić co niedorzecznego wymyślił w swym uniesieniu. Znacznie
lepiej zamiast bzdurnie napuszonego tytułu oddać Federerowi co mu
należne i docenić po prostu fakt, że mimo większych problemów z
wygrywaniem w tym roku Federer jednak dał radę wygrać turniej
wielkoszlemowy, a nie bełkotać o jakimś powrocie. Mnie cieszy, że
Federer wygrał, bo dzięki temu jest ciekawiej i motywacji mu nie
będzie brakło, Sampras o krok. I rywalizacja tez lepsza będzie
między pierwszą trójką (każdy z nich coś ma) a pretendentami. Ale
żeby powrót? Bzdura zupełna. Uczciwie patrząc, sezon i tak dla
Nadala, bo najważniejsze tytuły dla Nadala trzy (i najwięcej
wygranych turniejów), a dla Federera i Djokovicia po jednym.