bajka

[Gość: znajoma]

Wywieszałam pranie i przyszła mi pewna myśl do głowy.Może to
dziecinne?Najwyżej będę jedyną osobą,która się wypowie na ten
temat.Jestem ciekawa ,jaka jest wasza ulubiona bajka z dzieciństwa?

Moją ulubiona bajką z dzieciństwa jest ,,Szewczyk Dratewka".Zawsze
wzruszałam się przy tej bajce.Jako małe dziecko po raz pierwszy
poszłam do biblioteki publicznej ze swoją siostrą.Nie pamiętam ,czy
już wtedy pani założyła mi kartę( chodziłam do przedszkola,chociaż
nie było obowiązkowe,ale ja się uparłam i mamusia w końcu się
zgodziła).Często chodziłam do biblioteki i wybierałam masę
bajek ,zwłaszcza z kolorowymi obrazkami.Gdy już umiałam czytać ,to
ciągle wypożyczałam ,,Szewczyka",aż w końcu pani mi powiedziała ,że
przecież już przeczytałam tę książkę.Często jednak dokładałam ją do
innych bajek .Wzruszała mnie dobroć Szewczyka i chęć pomagania
zwierzątkom.W końcu umiałam tę bajkę na pamięć.Najbardziej lubiałam
rymowanki.Gdy czytałam córkom tę bajkę (teraz już nie umiem jej na
pamięć,ale rymowanki pamiętam),to bardzo się zdziwiły ,gdy w końcu
zaczęłam ją mówić z pamięci.Pozdrawiam .Idę umyć kolejne okna.

[Gość: asdf]

Szanowna znajoma uzależniła się od internetu, bo biega do komputera pomiędzy
zajęciami domowymi. Może to doprowadzić do nerwicy. Ostrożnie z takim trybem
życia. Albo blaszak albo inne zajęcia a nie wszystko naraz. Ta wypowiedź jest w
konwencji założycielki tematu (pouczanie).

[Gość: znajoma]

wiesz że tak czułam,ze ktoś się doczepi do tych 20 minut,ale akurat
zdążyłam umyć ostatnie okno.Tak ,żeby Ci było zazdrość ,to miałam
dzisiaj tylko 2 godz i to w dodatku na 13.Podejrzewam Cię ,że masz
wiejskie korzenie,,blaszak" i tym bardziej jest mi Ciebie żal.U nas
w domu nie ma blaszaków,tylko garnki.Pozdrawiam.

[Gość: znajoma]

Chciałam tylko dokończyć myśl,nie za szybko zjadłam obiad?Z tego
można się nabawić nerwicy żołądka)Pisząc ,że jest mi Ciebie tym
bardziej żal miałam na myśli to ,że muszę upominać ,,swojego"Staram
się nie używać przy swoich dzieciach
gwary,aby przypadkiem nie znaleźli się złośliwi ludzie ,którym by
to przeszkadzało.Zawsze mówiły poprawną polszczyzną.Możesz mieć w
domu ,,gary,,blaszaki" ,mnie nic do tego.Przecież nie musisz się
wypowiadać na ten temat.Wszędzie widzisz u mnie złośliwość.Myślałam
że to będzie luźny temat i nikt się do mnie nie ,,doczepi".Lepiej
wyjdź z tej ,,bajki" ,bo inaczej mogę sobie przypomnieć niewłaściwą
rymowankę i dopiero będzie ,,wojna".
Pozdrawiam.
P.S.Nie przejmuj się o moje obiadki,ja nawet pieskowi robię
omlety,bo bardzo lubi,a dobrzy ludzie przynoszą mi swojskie jajka i
ciągle mam ich za dużo .Nie uczę ich dzieci (bo mnie oskarżysz o
łapówkę).

[Gość: a moja]

nie przejmuj się- niestety zawsze ktos "życzliwy" się znajdzie :/

[Gość: gbur]

'blaszak' to pecet, a nie garnek:D

[Gość: a moja]

Moja "Pani zamieć" Braci Grimm :):)

[Gość: znajoma]

dziękuję za wypowiedź ,też znam tę bajkę.Pozdrawiam.

[Gość: ~- + + +]

Mojej ulubionej bajki nie zapamiętałem tytułu "stwory jeździły na
psie a najmniejszy z nich ciągle powtarzał .....to się na pewno nie
uda. Moze ktos zna jej tytuł?

[Gość: benny]

fajny temat, nie mający nic wspólnego z polityką czy rozgrywkami
personalnymi w grajdole Tarnobrzeg. Jestem już stary, bajki to
raczej czytam wnukom i wtedy przypominają sie. Po zastanowieniu sie
nie mogę jednak stwierdzić, żebym szczególnie jakąs lubił. Natomist
z książek to "lato leśnych ludzi" Rodziewiczówny, szczególnie , że
czytała to nam w domu nasza mama.

[Gość: znajoma]

właśnie o to mi chodziło w tym temacie, co pan napisał.Opowiem Wam
śmieszną historię.Pojechałam z moimi pociechami do lasu,aby go
pielić.Były wakacje ,piękny ,słoneczny dzień.Wybrałyśmy się
rowerami,każdy swoim.Po przyjeździe na miejsce rozłożyłam im kocyk
pomiędzy brzózkami,które dawały trochę cienia,a ja poszłam kilka
metrów dalej pielić sosenki.Za jakiś czas przyszła młodsza i
powiedziała mi ,że siostrę boli brzuszek.Podeszłam do nich,dałam im
herbatkę,położyłam ją na kocyku z ugiętymi nóżkami( wtedy
rozluźniają się mięśnie brzucha)i powiedziałam ,żeby sobie chwilkę
poleżała i pojedziemy do domu.Młodszej powiedziałam ,żeby się
opiekowała siostrzyczką.Zrobiłam z bluzy daszek nad głowami ,aby
miały więcej cienia( jakoś powiązałam do brzózek).wracam za 5 -10
minut i cóż widzę?Moje starsze dziecko słodki sen
zmorzył.Pytam ,,jak to zrobiłaś".Córeczka mi
odpowiada,,Opowiedzjałam jej bajecke o wilku i siedmiu
kozljątkach,psecjes wies ,że ją znam na pamięć"Tak sepleniła do
kilku lat,ale samo jej przeszło,jak poszła do przedszkola.Żal było
mi ją budzić,więc czekałyśmy ,aż się wyśpi.Na szczęście nadjechały
sąsiadki,które przyjechały oglądać ,jak ich las rośnie.Obie
miały ,,donośne" głosy .były zdziwione ,że przyjechałam z dzieckiem
do lasu ,żeby się wyspało .W tym momencie córka obudziła się i
wróciłyśmy do domu.Pozdrawiam.