Pierwszy kontakt

[zorija]

Pamiętacie jeszcze swój pierwszy kryminał? Ja swój przeczytałam w wieku 11
lat, kiedy to leżałam przeziębiona. Wszystkie książki, jakie czytają dzieci w
tym wieku mi się skończyły i mama dała mi "Psa Baskervillów". Ach, ta
atmosfera!

[matkazbud]

mam 12 lat, jestem w odwiedzinach u rodziny w Krakowie.Mój wujek lubi
kryminały, ale ja oczywista intelektualistka czytam Prusa a nie Siesicką czy
jakies kryminały! ale moje lektury juz pożarłam , więc sięgam po zniszczone ale
całe (wydane chyba pod koniec lat 50-tych) "Pięc małych swinek" Agaty. I
wsiakam! Po uszy ! Odtąd i dotąd nadal uwielbiam i Prusa i Christie. I
Siesicką, rzecz jasna też.

jamnik & kluczyk ;-)

[xxiii.viii.mcmlxxix]

wybierałem z biblioteczki mamy, wiedziałem, że to "nie dla dzieci", więc
dreszczyk emocji był... ale po kilku, kilkunastu stronach odkładałem
najpierwszy z podbieranych był pewnie "parasol pani Czernej", potem "major
Downar przechodzi na emeryturę" - mam pamięć "dźwiękową", a te tytuły naprawdę
"brzmią", więc wg moich wspomnień do nich jako pierwszych zaglądałem

dużo czytałem w dzieciństwie, literatura typu Bahdaj, czyli przygoda+tajemnica
zawsze mi podchodziła, a dla dzieci są przecież wybitne książki kryminalne jak
"Emil i detektywi", czy polskie "Pięć przygód detektywa Pikusia Konopki".

i tak płynnie pojawiły się na liście lektur "róże panny Cherington" - polecone
przez starszą koleżankę - pewnie pierwszy "prawdziwy" kryminał w całości
przeczytany. dopiero przed chwilą się dowiedziałem jak rozkosznie brzmi ten
tytuł w oryginale - "Home Sweet Homicide"

potem to już szybko się pojawiła Agatha Christie i tak to poszło. aaa,
przypomniałem sobie, że w czasie przeprowadzki (jak miałem 7 lat) szalenie
spodobały mi się okładki książek Joe Alexa, ze względu na komiksowy styl. na
lekturę Alexów czas przyszedł później.

[lola165]

--U mie tez zaczelo sie od podbierani z biblioteczki rodzicow,"Zly" Tyrmanda to
byla chyba ksiazka, ktora naprowadzila mnie na "wlasciwy"trop, i wiem ze to nie
jest typowy kryminal, to przeciez watek sensacyjny jak najbardziej obecny.Potem
Chandler i Joe Alex, ale na kolana powalila mnie Sila Strachu MacLean', i juz
praktycznie wsiaklam, co bylo na rynku czytelniczym to "moje".
--Taka mnie sie refleksja nasunela po napisaniu powyzszego, ze moze nie
pierwszy przeczytany kryminal a z a p a m i e t a n y ?

...iii tam

[siostra_pelagia]

To był Pies Baskervillów Conan Doyle`a wygrzebany z domowej biblioteczki.
Czytałam z zapartym tchem cały dzień i od tamtej pory moje zainteresowania
czytelnicze zaczęły przesuwać się wolno, ale nieubłaganie w stronę tzw. prozy
kryminalnej. Po drodze trzeba było zaliczyć parę innych różnych pozycji będących
warunkiem zdania matury i innych egzaminów, ale teraz staram się czytać tylko to
co lubię tzn. kryminały.

[chiara76]

mój, to w życiu płodowym, bo Mama będąc w ciąży zaczytywała się między innymi
kryminałami Chmielewskiej (pewnie stąd moja sympatia do książek tej autorki.
A potem , to nawet nie wiem, kiedy sama zaczęłam, wydaje mi się, że od zawsze
czytam kryminały...na pewno jako mały dzieciak sięgnęłam po jakiegoś Alexa, co
stał sobie w domu a i potem mam wspomnienia z czytania pierwszej Agathy...tak,
ja zdecydowanie kryminały czytam od zawsze

[negev56]

nie pamiętam, kiedy popełniłam swój pierwszy prawdziwy kryminał, natomiast
zawsze na lekcjach matematyki /przepraszam p.nauczycielkę/ czytałam Chmielewską,
Alexa. Tak sobie pomyślałam, że przecież te wszystkie bajki nam czytane, kiedy
literki były nieznane, czy później samodzielne czytanie tych wszystkich
dzieckowych, młodzieżowych książek, gdzie dobro zwyciężało zło, gdzie był czarny
i biały charakter, to takie preludium do późniejszych kryminałów, tylko
bohaterowie się zmienili.
Nie na temat - ale deszczysko, co to za zima.

[siostra_pelagia]

Uwaga jak najbardziej na temat. Bo zamiast nart szykuje mi się spływ
wysokogórski i mam ochotę kogoś zamordować. I to byłby kryminał.

[braineater]

Jakas podstawówka niewątpliwie i Tajemnica złotego pince-nez, znaczy po
borzemu, od Sherlocka się zaczęło i długo tylko jako Sherlock istniało. Potem
bardziej wsiąknąłem w SF i na długo kryminał spoczął odłogiem, by koło 17/18
roku życia walnąc mnie w łeb i przypomniec o istnieniu takich pisarzy jak
Chandler, Hammet i całej reszty żelaznej klasyki - tu zresztą przydął sie
dostęp do do dzis nieprzerobionej w całości biblioteki jednego z sąsiadów,
któren miał fioła na punkcie kryminałów i mnie zaraził. Takoż jako dobrym
źródłem nauki angielskiego, bo jakies 80% całego zbiory było właśnie w tym
języku <swoją drogą teoryję sobie wtedy taka ukułem, że francuski to może i
jest język miłości & dyplomacji, ale o zbrodni czyta się najlepiej i pisze po
angielsku>

P

[nzuri]

Ja zaczęłam od książki: "Moja pierwsz biała klientka" - loty nie najwyższe,
autora nie pomnę, a potem to już poleciało: Alex, McLean, Conan Doyle,
Christie. Potem poszłąm dalej i, kurczę, trudno mi teraz znaleźć coś nowego.
Od urodzenia dziecka praktycznie się ograniczyłam wyłącznie do kryminałów i
sesacji, które mnie znakomicie odstresowują.

[siostra_pelagia]

Tak sobie przypomniałam, że też tę książkę (Moja pierwsza biała
klientka)mieliśmy w domu i autorem był Pierre Nemours.

Gardner, Rice...

[nchyb]

dziecięciem będąc na wczasach z rodzicami w Krynicy (lat. ok. 9) przeczytałam
wszystkie swoje książki, nie było nic więcej więc zdaje się, że Blondynkę z
podbitym okiem lub Wynajętą brunetkę - ES Gardnera... A jakoś w tych okolicach
czasowych, ale już iepamiętam przed czy po - przeczytałam Róże pani
Charrington - Craig Rice...
I tak to się zaczęło. Conan Doye w trakcie przed i potem oczywiście, ale tak
nabardziej w pamięci utkwił ten Gardner. Paiętam jak dziś, zima, mróz silny,
końcówka stycznia, ferie chyba w 2 klasie. Ja biedna nie mam uż co czytać i
wydzierma mamie jej kryminał. I zakochałam się w Perry Masonie i Delli...

Przy okazji - jaki to bł tytuł? Blondynka czy brunetka? W każdym bądź razie
złamana noga zdaje się Bobbego pęta mi się po głowie. Pamięam, że te śniegi
olbrzymie były, a ja o gipsie Bobbego myślałam... Ktoś tytuł pamięta?

[opty2]

tak naprawdę to nie pamiętam pierwszego tytułu
ale fascynacja kryminałem naszła mnie dopiero w początkach szkoły średniej
wraz z odkryciem bogactwa antykwatiatów, w których przpuszczałam każde
pieniądze na Agathę Ch., potem musiałam te zakupy odsprzedawać,żeby kupować
nowe ale z tą sprzedażą była cała kołomyja, bo byłam nieletnia,
w mojej bibliotece było mało kryminałów, stąd te antykwariaty (nadal je lubię)

[agridulce]

Pierwszy najprawdopodobniej był nieśmiertelny Sherlock. Ale zachwyt i
olśnienie to było "Morderstwo odbędzie się..." Agaty. Byłam w V klasie i
rozwiązanie zagadki mnie powaliło. Zresztą do dzis uważam, że niektóre jej
pomysły były świetne i pojawiają się przetworzone we współczesnych książkach -
bardziej dopracowanych z obyczajowego i psychologicznego punktu widzenia.

[ash3]

Z dzieciństwa pamiętam Edigeya, Alexa, Conan Doyle'a, którego bardzo lubiłam
(opowiadania z róznych zbiorków). Natomiast chyba jeszcze wcześniej połknęłam
bakcyla. Na pierwszą pamiętaną wyraźnie zagadkę kryminalną natknęłam się w
ksiązce "Tajemnica zielonej pieczęci" Ożogowskiej, uwielbianą i czytaną
wielokrotnie.
Potem był Chandler. A Christie dużo, dużo później.

[carollcat]

Kryminały odkąd się nauczyłam czytać, tyle że takie dla dzieci.
Pierwszy dorosły kryminał to "Wszyscy jesteśmy podejrzani"