Humor zydowski

[Gość: Onufry]

Misterze 1 - DZIĘKI ZA SYSTEMATYCZNY TRUD W PROWADZENIU TEGO WAŻNEGO WĄTKU.
Zawsze chętnie tu zaglądam. Jako mój mały wkład z okazji jubileuszu zacytuję
dowcipny aforyzm wymyślony przez polskiego Żyda Hugona Steinhausa:

Podstawą symbiozy polsko-żydowskiej była słabość Żydów do charme'u antysemitów
i słabość Polaków do żydowskiego esprit.

dzieki

[mister1]

milo mi

[mister1]

Żydówka spaceruje z małym synem po plaży, rozkoszuje się zapachem i szumem
oceanu. Nagle zrywa się gwałtowny wiatr, wielka fala porywa chłopca w morze.
Kobieta w panice krzyczy błagając o pomoc, ale nikt nie słyszy, a sama nie umie
pływać. Chłopiec coraz bardziej oddala się od brzegu, raz po raz tylko widać
jak głowa pojawia się to znów znika pod wodą. Przerażona kobieta pada na kolana
i modli się, prosząc Boga o miłosierdzie, aby uratował jej syna, obiecuje, że
odtąd będzie religijna, będzie przestrzegać Prawa, i będzie spełniać tzedaka
[dobre uczynki]. Równie nagle jak poprzednio, kolejna fala wyrzuca mokrego,
zmęczonego ale żywego chłopca na brzeg. Matka przytula go, przygląda się czy
wszystko w porządku i po chwili unosi ramiona w niebo i krzyczy błagalnie:
-On miał jeszcze na głowie kapelusz!!!

[Gość: antydemokrata.pl]

jak pinokio dowiedział się, że jest żydem z drewna?
jak walił konia to sie zapalił.

[Gość: Zniesmaczony]

Jestes nudny

[mister1]

Na Uniwersytecie Wiedeńskim wykładał anatomię profesor Pangerl, Żyd. Pewnego
razu, podczas wykładu poruszył kwestię męskości i zaznaczył, że Murzyni są pod
tym względem szczególnie sprawni. Dodał na koniec żartobliwie:
- To byłoby coś dla was, szanowne słuchaczki!
Na te słowa zerwała się wielce oburzona studentka i ostentacyjnie ruszyła ku
drzwiom.
- Ależ koleżanko! - powstrzymywał ją profesor - Najbliższy statek do Afryki
odchodzi dopiero za czternaście dni!

[mela_bruxa]

tak mi się o Murzynach skojarzyło...

Żyd podróżujący nowojorskim metrem spostrzega siedzącego naprzeciw Murzyna
czytającego żydowską gazetę. Nachyla się do niego i szepcze ze współczuciem:
- Panie, mało panu, że jesteś pan czarny?...

Nekrolog

[niepowtarzalny2]

Żydowi zmarła żona. Więc przyszedł do biura ogłoszeń gazety żeby zamieścić
nekrolog.
- Ile kosztuje zamieszczenie krótkiego ogłoszenia?
- Ma Pan szczęście. Dzisiaj mamy promocję : ogłoszenia do 5 słów zamieszczamy
gratis! - odpowiada pracownik gazety.
- Dobrze - mówi Żyd - to proszę napisać takie ogłoszenie : " Zmarła Mojra
Rotsztajn".
- Panie szanowny, to tylko 3 słowa , może Pan jeszcze dopisać 2 słowa gratis.
Żyd zastanowił się jeszcze raz i w końcu rzecze do pracownika gazety :
- Dobrze , niech Pan wpisze tak : Zmarła Mojra Rotsztajn , sprzedam opla".

[Gość: ecrolog]

Tutaj ecrolog.com.pl/ można stworzyć w szybki i łatwy sposób stronę o zmarłej osobie. Można dodać zdjęcia i życiorys tak aby został jakiś trwały ślad w cyfrowym świecie.

[mister1]

Sfrustrowany Żyd mówi o Mojżeszu do rodaków: "Mojżesz... przez całe 40 lat
prowadził nas przez pustynie Bliskiego Wschodu, aby zaprowadzić nas do tego
miejsca, w którym nie ma ani kropli ropy!"

[tut_ets]

Naczelny rabin Izraela składa wizytę w Watykanie. Papież podczas rozmowy w
cztery oczy pokazuje mu czerwony telefon stojący na biurku i mówi:
- Patrz, rabbi, to "gorąca linia" do Pana Boga
- A czy ja mogę zadzwonić?
- Oczywiście, ale to drogo kosztuje
Rabin porozmawiał parę minut z Panem Bogiem, po czym pyta ile ma zapłacić.
- 2000 szekli - odpowiada papież
- Tak drogo?!
- No wiesz rabbi, w końcu to daleka rozmowa, do Pana Boga...
Rabbi zapłacił 2000 szekli.
Po jakims czasie papież podczas wizyty w Ziemi Świętej spotkał się znów z
naczelnym rabinem. Ten pokazuje mu czerwony telefon stojący na biurku i mówi:
- Patrz, Wasza Świątobliwość, to moja "gorąca linia" do Pana Boga
- A czy ja mogę zadzwonić?
- Oczywiście.
Papież porozmawiał parę minut z Panem Bogiem, po czym zapytał ile ma zapłacić.
Rabin odpowiedział, że tylko 2 szekle.
- Jak to? - zdziwił się papież - to ja płacę za rozmowę z Panem Bogiem 2000
szekli a ty tylko 2 ?!
Rabin uśmiechnął się i wyjaśnił "Wasza Świątobliwość dzwonił z Watykanu. U mnie
to rozmowa lokalna"

[...]

[Gość: X]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[mister1]

Idzie Avram ulicą, zatrzymuje nieznajomego i mówi do niego jak następuje: " Jak
byłeś pan 200 metrów ode mnie to myślałem, że jesteś pan Mojsze. Jak pan byłeś
100 metrów ode mnie, to się zorientowałem, że nie jesteś pan Mojsze, tylko jego
brat. A teraz to ja widzę, że nie jesteś pan ani Mojsze ani jego brat. Żegnam
pana".

[mister1]

Jadą Żydzi pociągiem i rozmawiają. Jeden z nich mówi: "Czy wiecie o tym, że
słynny chazan Mosze Kusewicki wziął udział w koncercie publicznym w Odessie i
zarobił na tym sto tysięcy rubli? Jeden z obecnych w przedziale Żydów wtrąca
się do rozmowy i mówi: "To prawda. Ja też słyszałem o tym przypadku. Wszystko
zgadza się całkowicie, jest tu jednak drobna nieścisłość.
Otóż nie w Odessie ale w Berdyczowie. I nie Mosze Kusewicki ale Gedalia
Bonower. I nie słynny chazan, ale kupiec drzewny z rozległymi interesami. I nie
sto tysięcy ale dwieście tysięcy rubli. I nie zarobił ale stracił. I nie za
udział w koncercie ale na nieudanej transakcji kupna lasu.

[grenzik]

być może już był, ale podam, boć to cymes


Łabędziowi podczas wizyty w obcym mieście zepsuł się zegarek. Przygląda się
zatem po drodze witrynom sklepowym, aż spostrzega za szybą zegar powieszony na
zasłonie. Wchodzi do drzwi i woła do starego Żyda za ladą :
- Zepsuł mi się zegarek !
Stary na to:
- A co mnie to obchodzi !?
- To tu nie jest zegarmistrz ? - pyta skonsternowany Łabądź.
- Nie, panie, ru jest burdel !
- To czemu wywiesiłeś pan w oknie zegar !?
- A co miałem wywiesić !?

:D

[Gość: Anka]

jasne, ze byl... ze 3 razy chyba...

[Gość: :)]

A woman goes to her butcher Feinberg and asks the price of lamb chops.
"$2.50 a pound," he tells her.
"But Cohen across the street sells them for $2.00 a pound," she protests.
"Nu, so go buy from Cohen," says the butcher.
"He's all out," she explains.
"Oh," says Feinberg, "when I'm out of lamb chops they're only $1.50 a pound."

[Gość: ;)]

About a century or two ago, the Pope decided that all the Jews had to leave the
Vatican. Naturally there was a big uproar from the Jewish community. So the Pope
made a deal. He would have a religious debate with a member of the Jewish
community. If the Jew won, the Jews could stay. If the Pope won, the Jews would
leave. The Jews realized that they had no choice. So they picked a middle aged
man named Moishe to represent them. Moishe asked for one addition to the debate.
To make it more interesting, neither side would be allowed to talk. The pope agreed.

The day of the great debate came. Moishe and the Pope sat opposite each other
for a full minute before the Pope raised his hand and showed three fingers.
Moishe looked back at him and raised one finger.

The Pope waved his fingers in a circle around his head. Moishe pointed to the
ground where he sat.

The Pope pulled out a wafer and a glass of wine. Moishe pulled out an apple. The
Pope stood up and said, "I give up. This man is too good. The Jews can stay."

An hour later, the cardinals were all around the Pope asking him what happened.
The Pope said: "First I held up three fingers to represent the Trinity. He
responded by holding up one finger to remind me that there was still one God
common to both our religions. Then I waved my finger around me to show him that
God was all around us. He responded by pointing to the ground and showing that
God was also right here with us. I pulled out the wine and the wafer to show
that God absolves us from our sins. He pulled out an apple to remind me of
original sin. He had an answer for everything. What could I do?"

Meanwhile, the Jewish community had crowded around Moishe. "What happened?" they
asked. "Well," said Moishe, "First he said to me that the Jews had three days to
get out of here. I told him that not one of us was leaving. Then he told me that
this whole city would be cleared of Jews. I let him know that we were staying
right here."

"And then?" asked a woman.

"I don't know," said Moishe. "He took out his lunch and I took out mine."

[Gość: tut_ets]

Ten ostatni dowcip rozbawil mnie do lez, wiec podam tlumaczenie:

Okolo wieku, dwóch wieków temu Papież zadecydowal,że wszyscy Żydzi muszą opuścić
Watykan. Oczywiście spowodowalo to wielkią wrzawę w gminie żydowskiej. Zatem
Papież postanowil zawrzeć transakcję. Postanowil zrobić debatę religijną z
czlonkiem gminy żydowskiej. Jeśli Żyd wygra, Żydzi mogą zostać. Jeżeli Papież
wygra, Żydzi muszą się wynosić.
Żydzi, widząc, że nie mają wyboru, wybrali na swojego reprezentanta mężczyznę w
średnim wieku, imieniem Mojsze. Mojsze poprosil o jeden warunek: żeby debata
byla bardziej interesująca, żadna ze stron nie mogla użyć slow. Papież się zgodzil.

Nadszedl dzien wielkiej debaty. Mojsze i Papież siedzieli naprzeciw siebie przez
pelna minutę, zanim Papież podniósl rękę i pokazal trzy palce. Mojsze spojrzal
na niego i pokazal mu jeden palec. Papież zakreślil ręką kólko wokól swojej
glowy. Mojsze wskazal na ziemię, na której siedzial. Papież wyciągnąl wafel
(oplatek) i wino, Mojsze wyciągnąl jablko.
Papież wstal i rzekl: "Poddaję się, ten koleś jest za dobry. Żydzi mogą zostać."

Godzinę później w Kardynalowie zgromadzili się wokól Papieża, pytając się go, co
się stalo. Papież na to:"Najpierw podnioslem trz palce, reprezentujące Trójcę.
On odpowiedzial podnosząc jeden palec, aby mi przypomnieć, że jest jeden Bóg
wspólny dla naszych religii. Wtedy zakreślilem palcem wokól mnie, aby mu
pokazać, że Bóg jest dookola nas. On odpowiedzial mi wskazując ziemię,
pokazując, że Bog jest również tutaj, z nami. Wyciągnąlem oplatek, aby pokazać,
że Bóg uwalnia nas od grzechu. A on wyciągnąl jablko, aby przypomnieć mi o
początku grzechu. Mial odpowiedź na wszystko. Co mialem robić?"

W międzyczasie cala gmina żydowska zgromadzila się wokól Mojsze. "Co się stalo?"
- pytali. "najpierw", powiedzial Mojsze "powiedzial mi, że Żydz maja 3 dni na
wyniesienie się. Powiedzialem mu, że żaden z nas się nie wyniesie. Wtedy
powiedzial mi, że cale to miasto zostanie oczyszczone z Żydów. Dalem mu do
zrozumienia, że nigdzie się nie ruszamy.

"No i co wtedy?" - spytala się pewna kobieta.

"Nie wiem", rzekl Mojsze. "On wyjąl swój lunch, a ja wyjąlem swój"

[mister1]

Baron Rotszyld jest bardzo zajęty. Lokaj wprowadza gościa.
Bankier, nie odrywając wzroku od papierów, powiada:
- Proszę przysunąć sobie fotel.
- Jestem księciem Charles Louis de Gramont!
- Proszę przysunąć sobie dwa fotele...

[mister1]

I wojna, siedza Rosjanie w okopie, dowodca kompanii wola "Orly, naprzod! za
mna!"
Cala kompania wylazi z okopow, zostalo tylko dwoch.
"Komendy nie slyszelicie?"
"Slyszelimy, ale to nie do nas bylo!"
"Jak to nie do was?"
"My nie orly, my lwy - Lew Dawidowicz i Lew Mojzesowicz".

[mister1]

Pan Hirsz przez kilka lat posyłał swojego syna Jonasa na naukę do słynnego
talmudysty. Jednakże, ku wielkiemu zmartwieniu ojca, Jonas nie robił żadnych
postępów. Ilekroć ojciec chciał się pochwalić uczonością syna, tylekroć narażał
na kompromitację. Zrozpaczony udał się wreszcie do rabina i opowiedział mu o
swoich kłopotach.
- Rebe, co to jest? Mój syn uczy się i w dzień, i w nocy, a nic nie umie.
Rabin chwycił się za brodę, podumał chwilę i powiada:
- Mój kochany! Jeżeli twój syn uczy się przez cały dzień i przez całą noc, to
kiedy on ma co umieć?

[mister1]

Pewnego razu, znany podrywacz Wajber poczuł, że mimo nieustannej chęci to z
upływem lat zmalały już jego możliwości na miłosnych polach rozkoszy. Próbował
różnych środków, aż wreszcie usłyszał, że pumpernikiel dobrze działa na
podniesienie potencji. Poszedł więc natychmiast do sklepu i prosi o 5 paczek
pumpernikla.
- Po co panu aż tyle? - dziwi się sprzedawczyni - Przecież połowa panu
stwardnieje.
- O, to ja proszę o 10 paczek.

[mister1]

Muszę powiedzieć, że moja żona jest wspaniała! – oświadcza, na przyjęciu
urodzinowym małżonki Rozenbaum. Matka odciąga go na bok i mówi:
- Jak mogłeś powiedzieć, że ta twoja ruda wiedźma jest wspaniała?
- Ależ mamusiu, ja nie powiedziałem, że jest wspaniała. Ja powiedziałem, że
muszę tak powiedzieć.

[mister1]

Szlangbaum i Blumstein grają w karty. Nagle Szlangbaum wrzeszczy:
- Blumstein, oszukujesz!
- Ja? To nieprawda.
- Oszukujesz! Jesteś szuler, oszust. Cala twoja rodzina to same łobuzy. Twój
ojciec jest łajdak, matka prostytutka, brat złodziej, a ty oszukujesz w
kartach. Jesteś świnia!
- Słuchaj, Szlangbaum, tyś przyszedł tu na pogawędkę, czy na grę?

[Gość: Biolog]

To cytat z "Znaczy Kapitan" K. Borhardta:
Po przybyciu do Rzymu, gdy delegacja wejdzie do sali audiencjonalnej, będzie
musiała paść na kolana przed majestatem Cezara. Judejczykom zabrania tego ich
religia. Nie wolno korzyć się przed kimkolwiek poza Jehową. Toteż w momencie
gdy Cezar zjawi się na sali, mądry rabbi - przełożony delegacji - opuści drobny
pieniążek na marmur posadzki, a cała delegacja jak na komendę rzuci się na
kolana, by szukać z zapałem zgubionej przez patriarchę monety.
Wśród delegacji wszystkich podbitych narodów imperium Cezar nie widział
żadnej innej, która by tak skwapliwie i tak nisko biła mu czołem

[Gość: Biolog]

Inne z tej samej ksiazki:
Płynęła z nami Hanka Ordonówna. Pasażerowie szaleli słuchając jej opowiadań o
mądrym rabinie i jego malutkim uczniu, który pytał się o wszystko swego mistrza:
- Powiedz, mi, rabbi, jaką herbatę pije król?
- Bierze się głowę cukru - mówi rabbi - drąży się w niej dziurkę wielkości
naparstka i wlewa się do niej herbatę. Gdy się już dobrze osłodzi, taką herbatę
pije król.
- Rabbi, rabbi - szepce uradowany uczeń. - A powiedz mi, jakie ziemniaki je
król?
- Buduje się ścianę z masła - odpowiada rabbi. - Nabija się armatę
ziemniakiem. Król siada na tronie poza ścianą z masła, naprzeciwko armaty.
Potem żołnierze strzelają z armaty. Ziemniak leci przez całą ścianę masła i
wpada w same usta króla.
- Uj, rabbi, rabbi - jęczy zachwycony malec. - A powiedz mi, rabbi, jak śpi
król?
- Buduje się ogromną wieżę. Ogromną. W wieżę sypie się pierze, sypie,
sypie, aż cała wieża jest zasypana. Wtedy bierze się króla i kładzie na tym
puchu. Całe wojsko, z całego królestwa przychodzi pod wieżę i stojąc pod nią
powtarza cały czas: SZA! SZA! SZAL.

[Gość: Biolog]

I jeszcze jedno (wszystkie cytaty z rozdzialu: "Awantury arabskie"):
Był piątek wieczór. Nadchodził szabas. Czas zapalania świec szabasowych. O
której godzinie należy zapalić świece?
Problem ten rozwiązał Talmud w taki sposób: Należy zapalić świece, gdy
ukażą się gwiazdy. Ile gwiazd musi być widocznych? Jeżeli widać jedną gwiazdę,
to nie są to „gwiazdy”. Jeśli widać dwie gwiazdy, a pierwsza się nie liczyła,
to znaczy, że widać tylko jedną gwiazdę. Jeśli widać trzy gwiazdy, to znaczy,
że widać dwie gwiazdy, czyli widać „gwiazdy” i wtedy można zapalić świece
szabasowe.
Zgodnie z Talmudem nikomu nie wolno podczas szabasu przebywać poza
granicami domostwa. Ale co zrobić, jeśli statek jest w drodze i nadchodzi
szabas? Nie wolno przecież łamać przepisów Talmudu.
Na szczęście płynął kiedyś na „Polonii” mądry rabbi i on to znalazł sposób
na rozwiązanie tego trudnego problemu: wystarczy jeśli gmina zakupi statek, a
wszyscy podczas szabasu będą w domu.
Interes ten ubił z pierwszym oficerem koszer statkowy, kucharz kuchni
koszernej dla tych, którzy bali się strefnić. Pierwszy oficer kilkanaście
razy „sprzedał” już „Polonię”, biorąc za każdym razem dziesięć groszy od rabina
i przedstawicieli gminy.
Tego popołudnia delegacja „kupująca” statek pomyliła kabiny. Zamiast do
kabiny należącej do pierwszego oficera - z bakburty, zapukała do kabiny
kapitana - ze sterburty.
Delegacja puka do drzwi. Talmud mówi, że pukać trzeba zawsze, bo Pan Bóg,
chociaż wiedział, gdzie Adam jest w raju, to jednak zapytał: Adamie, gdzie
jesteś?
Przez cienkie drewniane ścianki kabin słychać doskonale rozmowę:
- Proszę pana, proszę pana!
- Znaczy, co takiego?
- My przyszliśmy kupić „Polonię”.
- Znaczy, jak to kupić „Polonię”?
- Proszę pana, my zawsze kupujemy „Polonię”.
- Znaczy, ja nie rozumiem. Jak to panowie ZAWSZE kupują „Polonię”? Znaczy,
coś można tylko raz kupić.
- Proszę pana, pan tego nie rozumie? Za każdym razem jedzie ktoś inny, to
za każdym razem musi kto inny ją kupować. To myśmy przyszli jak zawsze ją
kupić. Dla tych innych.
- Znaczy, ja już nic nie rozumiem. Znaczy, dlaczego panowie muszą
kupować „Polonię”?
- Czy pan chce dzisiaj więcej pieniędzy? Nam powiedzieli, że pan zawsze ją
nam sprzedaje za dziesięć groszy. Teraz pan chce więcej?
- Znaczy, jakie dziesięć groszy? Znaczy, co panowie mówią? Znaczy, dlaczego
panowie muszą kupować „Polonię”?
- Proszę pana, my nie możemy podczas szabasu być w drodze. Jak my
kupimy „Polonię”, to my będziemy wszyscy w domu. Dlaczego pan dzisiaj nie chce
nam jej sprzedać?
- Znaczy, panowie oszukujecie swego Pana Boga, i chcecie, żebym ja go z
wami oszukiwał? Jak panowie śmią mnie namawiać do oszukiwania Pana Boga?
- Uj, jak pan dużo o sobie myśli. Pan Bóg nie ma nic lepszego do roboty,
tylko pilnować, co pan robi. Ja jeszcze takiego zarozumiałego człowieka nie
widziałem!
- Znaczy, proszę stąd wyjść! Znaczy, natychmiast! Jeżeli panowie chcą
oszukiwać swego Pana Boga, to, znaczy, nie ze mną. Znaczy, panowie zrozumieli?
Znaczy, jeszcze raz proszę natychmiast wyjść!
Słysząc podniesiony głos kapitana pośpieszyłem mu z pomocą. Wiedziałem, że
nie potrafi dać sobie rady z delegacją, która MUSI kupić dzisiaj statek.
Odprawiłem przedstawicieli gminy we właściwym kierunku. Wzburzone głosy
delegacji oddalały się bardzo wolno.
Kapitan, który pierwszy raz zetknął się ze sprawami znanymi nam na pamięć,
nie mógł jeszcze ochłonąć i powiedział do mnie znacznie więcej słów niż
zazwyczaj:
- Znaczy, rozumie pan? Znaczy, ktoś im sprzedaje „Polonie” w każdym rejsie,
za dziesięć groszy. Znaczy, ja o niczym nie wiem. Znaczy, myśleli, że ja chce
im teraz cenę podnieść. Znaczy, rozumie pan, ja im powiedziałem, że jeżeli chcą
oszukiwać swego Pana Boga, to niech go oszukują beze mnie. Znaczy, wie pan, co
mi rabin powiedział? Znaczy, że Pan Bóg nie ma nic pilniejszego do roboty, jak
przypatrywać się temu, co ja robię. Znaczy, rozumie pan? Znaczy, powiedział, że
ja jestem ZAROZUMIAŁY.

[mister1]

Andrus z Krakowa zaczepia ziewającego Żyda:
- Panie kupiec, tylko pan mnie nie połknij!
- Nie bój się! - uspokaja go zaczepiony - My, Żydzi, nie jadamy wieprzowiny

[mister1]

Icek wygrał w loterii duże pieniądze. Pyta go Szymek: "Icek, a skąd wiedziałeś,
ze trzeba postawić na 42?" "Posłuchaj uważnie. Urodziłem się siódmego, loteria
zaś odbywała się ósmego. A ponieważ 7 razy 8 jest 42...". "Zaraz, zaraz, Icek,
7 razy 8 jest 56". "Wiesz co, Szymek. To ty już bądź sobie ten matematyk".

[Gość: Tomuś]

Przychodzi chłopak do rodziców i mówi:
- mamo, tato, chcę się ożenić.
- No brawo synku, nareszcie! A z kim chcesz się żenić?
- Ze Stefanem.
- Synu! No wiesz! Przecież Stefan jest żydem!

[mister1]

Icek, muszę ci zakomunikować smutną wiadomość... Mój ojciec stracił wszystko co
miał...
- A widzisz, zawsze ci mówiłem, że on znajdzie sposób na to, żeby nas
rozłączyć.

[zwykly2]

Zyd miał wykopac rów,więc dali mu lopate. Zydek ogląda, ogląda łopatę wreszcie
mowi: A gdzie jest motorek do tej łopaty? Czyś ty głupi,widziałeś łopatę z
motorem? A wy to jesteście ale mądrzy, widzieliście żyda złopatą?

[mister1]

Dlaczego u mar są dwa drągi, a u baldachimu ślubnego cztery?
Dlatego, że na marach grzebie się tylko jednego człowieka, a pod baldachimem -
dwoje.

[mister1]

Seans filmowy, kino nabite, z końca sali rozlega się w ciemnościach zaskoczony
damski głos:
- Och, Piotrze, nic nie mówiłeś , że jesteś Żydem!!!

[Gość: Biolog]

W okresie stalinowskim w Zwiazku Radzieckim skazano Zyda na kare smierci.
Zapytano go jednak:
- Gdzie chcialbys lezec po smierci.
- Obok grobu towarzysza Stalina.
- Przeciez Towarzysz Stalin ZYJE!!!
- Nie szkodzi. Ja poczekam.

[Gość: Biolog]

W Zwiazku Radzieckim skazano na kare smierci Polaka, Czecha i Zyda. Zapytano
ich, gdzie chca lezec po smierci:
Czech - kolo grobu Masaryka.
Polak - kolo grobu Pilsudskiego.
Zyd - "Ja chcialbym lezec kolo Sary Blumensztajn".
"Przeciez ona zyje"
"No wlasnie".

[mister1]

Łabędź opowiada żonie, że spotkał Żółtka, który szalenie się wzbogacił:
-Pytam go, co teraz robi, a on powiada, że nic. Rano je śniadanie, a potem
kładzie się na werandzie. Potem spaceruje, zjada drugie śniadanie i znowu
kładzie się na werandzie. Potem przerwa, obiad i znowu kładzie się na
werandzie. Później znowu spaceruje albo gra w bilard, je kolację i znowu
kładzie się na werandzie.
-A to szczęściarz ten Żółtko. A czy on jest żonaty?
-Oczywiście!
-A jak się nazywa jego żona?
-Też pytanie! Weranda!