Rozmówki Aktualne

[germanus]

Poprzednie rozmówki

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=4447288
prawie dobiegły setki. I lekko długo wchodzą.
A do tego dzieją się różne "śmieszne" rzeczy. I jest tego tak wiele, że samo
się pisze. I tak powstały RA. Niestety (albo stety), początkowe RA zostały
już zamówione i "sprzedane", więc nie mogę ich (przynajmniej na razie) dać.
Daję więc następne, a ciekawskich proszę o wyrozumiałość i nieco ciepliwości.
Być może linki do nich wkrótce się pojawią.
Miłej lektury.

Rozmówki aktualne

Sojusznik

- No i przegrali! - niemal wykrzyknął Premier.
- Tak mi to wyglądało - potwierdził Minister.
- A zwycięzca jest konsekwentny.
- I idzie za ciosem.
- Zdecydowany zrealizować obietnice.
- O kim mówicie? - Doradca lubił być w temacie.
- O najbliższych sojusznikach - Premier wycelował palec w pierś Doradcy.
- Tak, to przykre jak śnieg w marcu - przyznał Doradca.
- Śnieg w marcu jest mało przykry - zaprzeczył Minister.
- W Hiszpanii jest - domyślił się Premier.
- To można było przewidzieć - Minister wysilił się na mądry komentarz.
- To trzeba było przewidzieć - przedrzeźnił go Doradca.
- Ja - odwarknął Minister celując w siebie własnym palcem - jestem od roboty
nie od przewidywania.
- Wygląda na to, że zostajemy sami.
- Ano zostajemy.
- Przecież nie tak zupełnie. Jest z nami jeszcze kilka kontyngentów - Doradca
podniósł palec, by go wycelować w Premiera, ale zaraz opuścił.
Premier patrzył w kąt jakimś dziwnie czarnym wzrokiem.
- Dojrzałeś tam coś? - starał się dociec Minister.
- Ciemną jak ten kąt przyszłość...
- Przesadzasz...
- Całkowicie osamotnionego polskiego żołnierza...
- Całkowicie?
- Na irackiej pustyni...
- Są jeszcze miasta...
- Po opuszczeniu nas przez Amerykanów - dokończył Premier i sięgnął po
najnowszy meldunek z ambasady w Madrycie.

Do trzech razy sztuka

[germanus]

Rozmówki aktualne

Do trzech razy sztuka

Przez chwilę wszyscy trzej pokazowo milczeli.
- Coś za dużo wypadków - mruknął wreszcie Doradca.
- Robię, co mogę - wyjaśnił Minister.
- Mogłeś usunąć wszystkie ciężarówki z drogi.
- No co ty, ja znam swoje możliwości.
- Znasz, albo nie znasz. Jedna wytyczna i załatwione.
- W demokratycznym ruchu drogowym? Wykluczone.
- Demokracja niesie w sobie niezależne ograniczenia - przypomniał Doradca.
- Zakrakali by mnie.
- A teraz szef o mało nie zabije.
- Jemu nie będę mówił, co ma robić - niemal poddańczo pogodził się z losem
Minister.
- Tę pogodę też mogłeś przewidzieć - nie wiadomo atakował, czy doradzał Doradca.
- No co ty - Minister znów swoje - tego nie przewidzieli nawet specjaliści
meteorolodzy.
- Ale ty powinieneś - upierał się Doradca - od tego masz służby, by ci doniosły.
- Doniosły na pogodę? - wyraźnie nie rozumiał Minister.
- O pogodzie - spokojnie wyjaśnił Doradca. I dodał:
- Mało ci było kłopotów?
- Przywykłem. Całe moje życie jest jednym kłopotem.
Marszałek popatrzył na nich bardzo przytomnym wzrokiem. Wstał i podszedł do
okna. Za oknem wiosna szykowała światu festiwal nowego życia.
- Za trzecim razem musi się udać bez pudła - mruknął ni to do siebie, ni to do
wiosny.

Równowaga

[germanus]

Rozmówki aktualne

Równowaga

- Tak dalej być nie może! - niemal wrzasnął Premier.
Doradca i Minister skulili się w fotelach. Marszałek otworzył przymknięte oko.
- O co ci chodzi? - spytał mało uprzejmie.
- W ten sposób nigdy nie zrównoważymy budżetu! - podkreślając "nigdy" Premier
chciał pokazać, że mało się przestraszył.
- Sformułuj zadanie, to ja znajdę radę - pośpieszył Doradca z deklaracją.
- Postaw zadanie, to je wykonam - dorzucił Minister.
- Bez paniki, w końcu to ja będę ten budżet uchwalał - zapewnił ich Marszałek.
Przez chwilę słychać było, jak wraca do nich spokój.
- Nie stać nas na to - wrzeszczał Premier - to jest za drogie, to jest
marnotrawstwo, pójdziemy z torbami...
- Czy na pewno wiesz, co mówisz? - Marszałek powoli przestawał być w ogóle
uprzejmy.
- Na pewno wiem, tak być nie może...
- Proszę o wyjaśnienie, o czym mowa - wtrącił jak najuprzejmiej Minister.
- Po to tu jesteś, by wiedzieć - odwarknął Premier, ale Marszałek nie podzielał
tego zdania:
- O służbie zdrowia - wyjaśnił z dziwnie zbłąkanym uśmieszkiem - a dokładniej,
o szpitalnictwie.
- Jest na miarę naszych możliwości - wyjaśnił szybko Doradca.
- Jest ponad - Premier nie spuścił z tonu ani o gram - to jest rozrzutność,
zdążamy ku bankructwu...
- Może ty zdążasz - przypuścił Marszałek, a Doradca i Minister ponownie skulili
się w fotelach.
- O mnie się nie martw, tak jak nie martwisz się o obszar - Premier wziął
wysokie C.
Doradca uznał, że już dalej kulić się nie można, więc zaczął się rozkulać:
- Jeśli można coś doradzić - zaryzykował - to może zacznijmy mówić o
szczegółach...
- Proszę bardzo - Premier był gotowy - obszerne, elegancko urządzone,
jednoosobowe pokoje z łazienkami...
Minister zaczynał otwierać usta.
- ... pielęgniarka przy łóżku, lekarz na życzenie...
Doradca otworzył usta.
-... jedzenie klasy pięciogwiazdkowej restauracji, sale rozrywkowe i ćwiczeń,
sale rekreacyjne i baseny, ogrody, widok na park...
Marszałek dołączył do poprzedników, ale z innego powodu. Przez chwilę trwali w
milczeniu, wreszcie Marszałek wycedził bez cienia uprzejmości:
- Minister, ty mu powiedz, bo mi nie uwierzy.
- Tak jest tylko w naszej klinice - jakoś niezręcznie powiedziało się
Ministrowi.
- To się dowiedziałeś - sarkastycznie zamiast nieuprzejmie powiedział Marszałek.
- I w ten oto sposób - Premier ani na chwilę nie stracił animuszu - w owocnej
dyskusji osiągnęliśmy pełną równowagę budżetu.

Chłopcy z Placu Broni

[germanus]

Rozmówki aktualne

Chłopcy z Placu Broni

- Ciągnij linę - wołał Premier nad wyraz silnym głosem.
- Popuszczaj... - odwołał Minister w założeniu też silnym, a jednak słabnącym.
Premier pomyślał, że brak mu ćwiczeń z narad zespołu.
- Z siekierami z prawej... szykować się - Premier wskazał ręką.
Karny dwuszereg pochylił karki.
- Sikawki gotowe do okrążania - zameldował łapiąc dech po dziesięciometrowym
biegu Sekretarz.
Z lewej warczała silnikowa tyraliera Naczelnika.
- Wstrzymać warkot, bo zagłusza nasłuch - wrzasnął Premier, ale został
zagłuszony.
- A ci z tarczami gdzie? - darł się Premier do Komendanta.
Kamendant dał znak wycofania. Pluton wycofywał się tyłem wprost na ciągniętą
linę. Po chwili nie było ani liny, ani plutonu.
- Znakomicie przygotowana formacja - Premier pochwalił Komendanta - bardzo
szybko się wycofali.
- Formuj zasłonę! - Premier dał znak gwizdkiem na lewo w tył.
- Z czego? - zapytał słabnący coraz bardziej Sekretarz.
- A słynna polska zdolność improwizacji? - zatchnął się Premier - łapcie te
dechy.
Minister wyprzedził Sekretarza. Premier w duchu przyznał mu podwyżkę diety.
- A te biały duchy w kitlach co tak stoją? - Premier zainteresował się białym
tłem - dawać ich na front, niech równają grunt grabiami.
- Wszycy uwaga! Atak jednoczesny! Sikawki na ścianę, białe kitle na dach,
siekiery w ogień, ...
- Pozoranci?!?! Gdzie są pozornaci? - dorwał Premier Naczelnika.
- Jacy pozoranci? - spytał ten spokojnie - to nie jest prawdziwy atak?

Po pół godzinie na placu boju, tj. ćwiczeń, panował totalny bałagan. Ręka
Ministra wystawała spod kupy desek, Doradca wyczołgiwał się z jeziora piany, a
leżącemu na wznak Sekretarzowi biały kitel wyjmował sikawkę z ucha. Premier
stał w zwycięskiej pozie na stanowisku dowodzenia.
- I niech mi teraz jakiś dziennikarzyna napisze, że nie jesteśmy przygotowani
na atak - powiedział obracając się do przybyłego przed chwilą Marszałka.
- Jesteśmy - potwierdził Marszałek - jak chłopcy z Placu Broni.

Szkolna równowaga

[germanus]

Rozmówki aktualne

Szkolna równowaga

- Nie sądzę, aby dalej tak być mogło! - dość głośno zagaił Premier.
Minister nie wiedział, co bardziej podziwiać, pokrętną składnię czy
przejrzystość wypowiedzi.
- Jak tylko rozwiniemy temat, to zaraz zaradzimy - Doradca był, jak zwykle, na
miejscu.
Marszałek otworzył przymknięte oko.
- O co ci chodzi? - spytał mało uprzejmie.
- Pracujemy nad zrównoważeniem budżetu, czy tak? - Premier przyjął pozornie
pojednawczy ton - to naszym zadaniem jest znaleźć oszczędności i obciąć
niepotrzebne wydatki.
Zebranym trudno było nie zgodzić się z takimi truizmami, więc milczeli.
- Wszędzie będziemy szukać oszczędności - deklarował otwarcie Premier.
- Przypominam, że znaleźliśmy już w szpitalnictwie - wtrącił Marszałek.
Premier go zignorował.
- Doradca, radź - rozkazał.
- W poczuciu społecznym, a wracam spod Hali Mirowskiej, oszczędności są w
administracji - Doradca, mimo wszystko, nie zaryzykował własnej opinii.
- A ty, Minister? - zapytał Premier z jakąś krzywą miną.
- Właśnie wracam z wizytacji regionów naszego obszaru - Minister uznał za
stosowne pochwalić się aktywnością i stosownym działaniem na czasie - górnicy
nie zgadzają się na dalsze dopłaty do statków, hutnicy nie chcą dopłat do
kopalń, a stoczniowcy do hut.
- A rolnicy do przemysłu - dorzucił Doradca.
- A oni wszyscy do płodów rolnych - już ciszej dokończył Minister.
- No to masz nieźle związany węzeł - jakby z satysfakcją mruknął Marszałek.
- Węzeł? Rozcinamy - rzucił się niczym Aleksander, wówczas jeszcze nie Wielki.
- Tniemy, czyli ucinamy - poprawił go dbały o stronę gramatyczną Doradca.
- Jak zwał, tak zwał, bierzemy się za szkolnictwo! - wykrzyknął uradowany
Premier.
- Tak na wszelki wypadek zapytam - jeszcze raz mruknął Marszałek - a z czego
mniej więcej chcesz ciąć?
- Jak to z czego? - Premier rwał się do wyjaśnień - Klasy po dwunastu uczniów...
Ministrowi zdało się, że źle usłyszał, ale zmilczał.
- ... w każdej komplet komputerów z internetem, rzutniki, telewizory...
Doradca zastanawiał się, czy na pewno znajduje się we właściwym kraju.
- ... stosy pomocy naukowych, w tym niektóre niewykorzystane...
- Słuchaj... - Marszałek chciał coś powiedzieć, ale został zakrzyczany.
- ... pełnowymiarowe sale gimnastyczne, baseny...
- Pozwól sobie powiedzieć - zaczął Marszałek, ale Premier ciągnął swoje:
- ... sale kinowe, pękające w szwach biblioteki...
- ... że mówisz o prywatnej szkole swojej wnuczki - dokończył Marszałek.
- Bo tak naprawdę - odważył się wtrącić Minister - szkolnictwo jest najbardziej
niedofinansowanym ...
- A dajcie wy mi wszyscy spokój - zakończył Premier naradę i sięgnął po tomik
ulubionego od wczoraj noblisty.

Próba sił

[germanus]

Rozmówki aktualne

Próba sił

Premier wchodził do pokoju tyłem:
- Musimy wzmóc wysiłki nad realizacją... - na wchodnym krzyknął do niewidocznej
za drzwiami osoby.
- Wezwaliśmy cię, Premier - Marszałek poczekał, aż Premier się usadzi - by cię
zawiadomić...
- Na pewno jesteś zapracowany... - wtrącił Szef.
- Dobro obszaru ponad wszystko - wypalił Premier.
- Tego się można było spodziewać...
- Wiedzieliśmy - Minister powiedział to tak, iż nie było wątpliwości, że
wszyscy już wiedzieli.
- Pracuję ponad siły... - wyjaśniał szybko Premier.
- Minister ci tłumaczył, że masz się zająć zespołem - Szef przypomniał niedawną
rozmowę.
- Ale Doradca mówił o obszarze...
- Doradcę już zwolniłem - niecierpliwie przerwał Szef - miał na ciebie zły
wpływ.
Przez chwilę Premier nie wiedział, co rzec.
- Zawiadomić, że wyniki są kiepskie - Marszałek wrócił do pierwotnego
komunikatu.
- Kiepskie? - Premier nie dowierzał własnym uszom - produkcja rośnie, jak
głupia, na arenie same sukcesy, no może poza..., ale to drobiazg, wchodzimy do
Unii, zaraz się posypie...
- Kto się posypie, to jeszcze dokładnie nie wiadomo - niezbyt uprzejmie
wskoczył Minister.
- Na razie sypie się układ - Szef wiercił Premiera spojrzeniem - układ! Się
sypie! A to jest tragicznie.
- Nie musimy ci, Premier, mówić, że to jest tragicznie, co?
Premier nie wiedział, co myśleć, prowokacja to, czy próba sił. Co by nie było,
postanowił zagrać nową kartę:
- Inflacja nisko, procenty nisko, złoty rośnie, ludzie to lubią i są z nami...
- O to chodzi, że nie są - przerwał Marszałek podnosząc się z fotela -
powiedzcie mu.
- Osiem procent... - zaczął Szef.
- Jeszcze tylko trzy pacierze - rzekł niezbyt głośno na wychodnym Marszałek - i
po Premierze.

[germanus]

Rozmówki aktualne


Przełom

- Trzeba to przełamać - zagaił Rzecznik.
- Co? Belkę czy ciąg? - spytał Minister.
- Passę - Rzecznik rzekł to tak, jakby się opędzał - nie mam już sił tłumaczyć.
- A ja nie mam już sił namawiać - Szef dopisał się do listy bezsilnych.
- Ja wiem tylko jedno - Premier zaczął tak, jakby chciał ich zaskoczyć - zespół
nie robi błędów - rzekł tak, że nie zaskoczył.
- I dlatego obszar tak słabo nam ufa? - chciał wiedzieć Szef.
- Co wypowiedź, to inna opinia - Marszałek podsumował po raz pierwszy.
- Tak jest - szybko zgodził się Premier - dyskutujmy, wymieniajmy...
- To już trwa jakiś czas - informował lub upewniał się Doradca.
- A ty, Doradca - Marszałek nie lubił niekompetentnych ludzi - z Marsa zerwany?
- Ja jestem nowy - wytłumaczył Marszałkowi Doradca.
- Wiem, bo cię zatrudniłem.
- A ja myślałem, że Premier.
- Odbiegliśmy - Marszałek podsumował po raz drugi.
- Właściwie to biegamy w Koło... - zauważył Minister.
- O nieobecnych nie mówi się źle - Premier zawsze wiedział, czego się nie mówi.
- Na razie niewiele ustaliliśmy - po raz kolejny podsumował Marszałek.
- Tak jest, ustalajmy - Premier wykazywał gotowość.
- To może unikajmy zawirowań - zaproponował Marszałek.
- Rzecznik, zapisz to sobie na prasówkę - poinstruował podwładnego Premier.
- I jeszcze dodaj - Szef sam zdziwił swemu wywodowi - że on jest umocowanym i
niekwestionowanym Premierem.
- No... - wtrącił Doradca dziwnie silnym, jak na debiutanta, głosem - wychodzi
na to, że na razie nie ma przełomu.
- Jest - stwierdził Marszałek zamiast podsumowania - jeden i niezmiennie ten
sam...
A widząc ich miny dodał:
- ... w Pieninach.

Negocjacje

[germanus]

Rozmówki aktualne

Negocjacje

- Premier... - rzekł wolno Minister - a może byś ustąpił?
- To jest bardzo dobra myśl - doradził Doradca.
- Czuj się zwolniony - Premier był całkowicie spokojny.
- Przypomnę ci - Doradca zaśmiał się otwarcie - że zatrudnił mnie Marszałek.
- Gospodarka pędzi jak lokomotywa - zaczął Premier - ciągnie za sobą obszar, to
się zaraz przełoży na dobrobyt - ciągnął - i wy chcecie, abym w takim momencie
zrezygnował?
- Poniekąd nie masz wyjścia, strasznie zawaliłeś popracie - Marszałek wytoczył
ciężką artylerię.
- Niczego nie zawaliłem - odparował Premier - działacze w obszarze zawalili...
- ... za twoim przywoleniem - strzelał celnie Marszałek - przy realizacji
twojej polityki społecznej...
- Ja nie kazałem oszukiwać - zanegował Premier,
- Nawet wiesz, o co tu chodzi - umiejętnie punktował Marszałek - popierałeś,
osłaniałeś...
- Nie, piętnowałem...
- Przywalałeś, stwarzałeś wrażenie, że jesteście nietykalni... - dopowiedział
Minister.
- Zawsze twierdziłem, że sprawcy będą surowo ukarani...
- W czasie weryfikacji - zakpił otwarcie Doradca, czym naraził się do końca
Premierowi.
- Zaraz skreślam cię z listy płac!
- To jest właśnie twój punkt widzenia - wypunktował Marszałek - zwolnienie i
lista płac.
- A tymczasem - mówił Minister - potrzebujemy prawdziwego przywódcy z ludzką
twarzą.
- Ja mam ludzką twarz...
- Mówiliśmy o przywództwie...
- A jak chcecie innego przywódcy, to mnie odwołajcie - otwarcie zagrał Premier.
- Właśnie się odwołujemy do twego...
- ... w sejmowym wotum nieufności!
- Nie dajesz nam zbyt wielu wyborów - stwiedził smutno Marszałek.
- Pal licho ciebie, ale dlaczego ciągniesz w dół cały obszar - chciał jeszcze
wiedzieć Minister.
- Dlaczego dezorganizujesz pracę zespołu, uniemożliwiasz realizację...
- Bo tak naprawdę - postanowił im wywalić swoje credo Premier - to liczy się
tylko władza.

Komunikat

[germanus]

Rozmówki aktualne

Komunikat

- Będzie rozłam - z bardzo poważną miną zaczął Poseł.
- Rozłam to najgorsze wyjście - powiedział szybko Premier.
- Tak jest - poparł go Szef - nie wolno poddawać się chwilowym nastrojom.
- Od wielu lat słyszę o chwilowych, przejściowych... - zaczął niezbyt szybko,
ani głośno Marszałek - i mam już tego wyżej łysiny - mówił zdecydowanie, czym
zmuszał do posłuchu - chcę realizować szczytne hasła socjaldemokracji dla dobra
całego obszaru...
- Wiem, a nawet ludzi - wpadł mu w słowo Szef.
- To jest niewykonalne z definicji słowa - wtórował Premier.
- Skoncentrujmy się na poprawie - zaproponował Szef.
- Poprawie czego? - całkowicie głupio zapytał Poseł.
- Szczegóły dyskutujemy na końcu - zgłosił się Rzecznik - najważniejszy jest
komunikat.
- Komunikat redaguje się na końcu - poprawił go Marszałek.
- Nie widzę możliwości żadnego komunikatu - wtrącił Poseł.
- I nie będzie komunikatu na temat poprawy - powiedział Marszałek.
- Musimy mieć komunikat - upierał się Rzecznik - za to mi płacą.
- Musimy mieć poprawę - upierał się Szef.
- Z dwojga złego wolę już mieć komunikat - nagle zdecydował Premier.
- ??
- Że rozmowy trwają - Premier dyktował Rzecznikowi - że są konstruktywne, że ...
- Że nie ma jedności - uzupełnił Poseł.
- Poseł, ja ci mówię, zamilcz - podniósł głos Premier, po czym ciągnął - że
jesteśmy na drodze...
- ... do rozłamu - wtrącił Marszałek, ale Premier nie chciał go usłyszeć.
- ... do wspólnych ustaleń i że ... - zawiesił na chwilę głos.
- ... że to wszystko dla dobra ludzi - dokończył Szef
- Ty to ładnie umiesz powiedzieć - rzekł Premier z prawdziwą zazdrością.
- To jeszcze nic - pochwalił się Szef - zabaczysz, jak im powiem na kongresie.
- Poseł - rzekł smutno Marszałek - ogłoś komunikat, że kongresu nie będzie.

Cierpliwość

[germanus]

Rozmówki aktualne

Cierpliwość

- Widać światełko w tunelu - ucieszył się Premier.
- Ale tunelu nie widać - zawył Działacz z dalszego rzędu.
Premier nie wyglądał na zrażonego.
- Idzie na lepsze - przekonywał salę - mamy znakomite wyniki w gospadarce... -
rozłożył szeroko ręce.
- A bieda aż piszczy...
- A bezrobocie wciąż rośnie...
- To kto kosi kasę...
- Dlaczego zespół nic nie robi dla biednych ludzi...
- Rozłam jest nieunikniony...
Premier ze spokojem słuchał głosów z sali.
- Po rozłamie będzie lepiej niż przed - zapewnił bardzo uroczyście.
Do mikrofonu podszedł Mały Piesek.
- Tych od rozłamu powinno się pogonić - rozdarł się - zarywają nam opinię...
- Może nie mówmy na chwilę o opiniach - próbował łagodzić Premier.
- Szynki wsuwają, a nasze dzieci głodują - skrytykował następny mikroforant.
- I skąd u nas te drapieżne kondory? - chciała wiedzieć Działaczka.
- Do galopu te farbowane gołębie! - darli się inni z sali.
- Ze zwierzyńcem i z zabawą w berka trzeba bardzo ostrożnie - przekonywał
Premier - bo to wyborcy magą nas pogonić.
- Już gonią - ostrzegał Mały Piesek.
- Ulicą spokojnie przejść nie mogę - dodała Działaczka.
- To tylko dowodzi, że potrzebujemy dużo cierpliwości - Premier wysnuł wniosek.
Sala zawrzała, ale Mały Piesek zdołał się przebić do mikrofonu. Przekrzykując
salę zapytał:
- Premier, powiedz nam raz szczerze, jak sądzisz, jak wiele cierpliwości mogą
mieć zwykli ludzie?
Zaległa cisza. I w tej absolutnej ciszy rozległ się całkowicie niefrasobliwy
głos Premiera:
- Czy ja wiem? Ale obiecuję wam, że po dwudziestu latach mojego premierowania
będzie nieco lepiej!

[Gość: gabi]

gdzie idziesz?
do domu.

Będę szczery

[aard]

Rozmówki na tematy ogólne podobały mi się znacznie bardziej. Były bardziej
uniwersalne i jesli nawet nie zawsze zabawne, to zawsze mądre. A to polityczne
piekiełko mnie raczej mierzi niż bawi.

A mimo to będe je czytał, bo bardzo lubię Twój styl, Germanusie. Ale może byś
tak pisał trochę jednych, a trochę drugich?

[Gość: zuzaankaa]

- trzymaj sie.
-ty też sie nie puszczaj.

Dziadek

[germanus]

Rozmówki aktualne

Dziadek

- I co na to Premier? - spytał Marszalek.
- Były Premier - poprawił Doradca.
- Nie, obecny - poprawił Marszałek - miałeś zadzwonić.
- On nie chce mnie widzieć.
- On nie chce nikogo widzieć przez najbliższe pięć tygodni - uświadomił mu
Marszałek.
- Ale kogoś widzieć musi - próbował zapewnić Doradca - tyle ustaw...
- Syna i wnusię.
- Może być z nich dumny...
- Ja bym wolał, by był dumny z ustaw...
- A bym wolał, by to obszar był dumny z Premiera...
- Czy są jakieś wieści od Premiera? - zapytał wchodzący Minister.
- Ty widzisz, Doradca, co tu się dzieje - nie tyle pytał, co stwierdzał
Marszałek - zero kontaktów.
- Chcesz przez to powiedzieć - upewniał się Minister - że nie mamy od Premiera
potwierdzenia...
- Nie mamy niczego - Doradca postarał się być bardzo konkretny.
- No, niezupełnie - poprawił go Marszałek - mamy wiadomości rodzinne...
- W zespole, jak w rodzinie - nikt nie dociekał, czy Minister kpił, czy się
zachwycał.
- ... z których wynika - ciągnął Marszałek - że dziadek robi kawę...
- Hę?
- ...syn pisze majowe przemówienie...
- Na co?
- ... a wnusia robi korektę - dokończył Marszałek wiadomości.
- Korektę czego? - Minister wygłupił się pytaniem.
Marszałek spojrzał na niego i rzekł nad podziw spokojnie:
- Wypaliłeś się, Minister...
- Czyli czas na zmianę - przetłumaczył mu Doradca.
- Nie uprzedzajmy wypadków - Minister spróbował własnej taktyki - korekty
czego? - uparł się.
- Ustaw... - powiedział Marszałek powoli.
A widząc minę Ministra dodał:
- Ktoś przez te pięć tygodni musi pracować...

Cukier

[germanus]

Rozmówki aktualne

Cukier

- Niesłychane! - wykrzyknął Premier, jakby na otwarciu jednego metra nowej
autostrady.
Doradca i Naczelnik spojrzeli po sobie. Minister, w przewidywaniu najgorszego,
stanął bardziej z boku.
- Doprawdy nie myślałem, że dożyję tej chwili - Premiera nie trzeba było
zachęcać do wyznań.
Minister stanął zupełnie z tyłu.
- A co szczególnego z tą chwilą? - chciał niezgrabnie wiedzieć Naczelnik.
- Moja żona widziała dziś puste półki! - wykrzyknął ponownie, choć wszyscy byli
blisko.
- Ja też widziałem puste półki - Doradca zdecydował się zwierzyć z zakupowych
przeżyć - w Ikei.
Premier pomyślał, że pieniądze na pensje dla doradców bardzo się marnują.
- Na sprzedaż - dodał Doradca - ładne, ale drogie.
- Japońskie przeżycie z cyklu nagie haki - Minister postanowił zabłysnąć starym
dowcipem.
- Daruj mu, on młody - spokojnie wkroczył Naczelnik - nie wie, ile
nawalczyliśmy...
- Posłałem ją po cukier - Premier wracając do tematu dał do zrozumienia, że
jest ponad.
- ... do herbaty? - zapytał szybko Minister.
- Nie słodzę.
- ... do kawy?
- Kawę piję ze śmietanką.
- ... do pieczenia mazurka?
- Bierzemy od Bliklego.
- To po co ci ten cukier? - Minister nie mógł się pogodzić z myślą.
- Żeby odbudować zapasy! - Premier powiedział to z nawyższym zdumieniem.
- Jakie zapasy? - Minister przypuszczał, że tamci dwaj wiedzą coś, czego on nie
wie.
Ale Premier spokojnie wyjaśnił młodemu pokoleniu:
- Tapczanowe.
- Co?
- Na szczęście nie trzeba uzupełniać zapasów soli - ucieszył się Premier.
- To jest jakaś inna bajka - stwierdził fakt Minister - dlaczego? - załamał się
do końca.
- Bo zapasy soli robi się na wojnę - powiedział Doradca za Premiera, a Premier
pomyślał, że tylko część pieniędzy się marnuje.