różnice językowe w Polsce

[Gość: anula]

kolega, którego rodzina pochodzi ze wschodu wychodzi na podwórek:))

[Gość: ja]

We Wrocławiu na wyjście z domu jest masa określeń:
- na dwór, na podwórko
- na miasto, do miasta, w miasto - gdy wybieramy się gdzieś w okolice centrum
- wychodzę - bo i po co mówić gdzie

często też się mówi "na parafię" albo że coś się dzieje "na parafii" - chodzi o osiedle.

[Gość: wit]

u nas na Górnym Śląsku idzie się na plac

[Gość: Gigi]

Co ma Mielec do Krakowa?
Mamy swoją krakowską gwarę,a Mielec chyba jest za daleko?!.To co wiem to tam inaczej mówią od nas,więc ten Twój "mąż" to jakiś dziwny......Może jemu coś pomyliło się,hehe...
pozdrawiam

[marajka]

Krakowska gwara ma mnóstwo wspólnego z całą Małopolską i Podkarpaciem, wiele słów, którymi się szczycicie, jest tam w powszechnym użyciu:)

[Gość: gosc]

Co do tematu jedzeniowego: Jestem z Poznania i pojechałam do rodziny na Podlasie ... poszłam kupić SZABEL ... a Pani mówi nie ma :( Zgłupiałam, bo leżał przede mną ;)
Okazało się, że u nich to - FASOLKA SZPARAGOWA ...

[Gość: hahahaha]

Droga Poznanianko... pora nauczyć się języka polskiego.
Fasolka szparagowa jest normalnym polskim wyrazem. Nie powinno być zdziwienia, że ktoś tak coś nazywa co się tak nazywa.

Ja bym pomyślała, że chcesz kupić SZABLĘ i bym się bardzo zdziwiła co robisz w spożywczym.

[Gość: gosc]

:) Dobra rada hehehe
Nie dodałam, że sytuacja miała miejsce lata temu, kiedy byłam dzieckiem ... dziś orientuję się, że "wiara nie godo po naszymu" w całym kraju ;)
Ale i tak u mnie w domu szabel to szabel, a nie żadna fasolka szparagowa !

[Gość: kalka]

ssscinal szabelka z drzewa
ino niby szaber- imnol jeno
a z japko zadzierl


ps
pewnie chce kupic szpadel lecz, ze bawi w Podkarpackiem to o snycerke zahacza.

[Gość: toja]

znam jedną ekspedientkę, co też się zdziwiła. Jak zaczęły się pokazywać różne spożywcze nowości, znajoma weszła do sklepu i zapytała czy jest ser feta. A ekspedientka: o serwetę to pani musi obok zapytać, w bieliźnianym...

[anyaa77]

A na lekcji biologii uczyłaś się o szabli czy o fasoli szparagowej? To nazwa oficjalna i w całej Polsce się tak mówi a nie "u nich".

[yanca1]

Ja z Lublina, a mąż z Lubelszczyzny, ale dalszej :). Ja do sklepu idę "po gazetę" a on "za gazetą". Ja włączam światło pstryczkiem a on cpstryczkiem (nie potrafię tego wymówić). Całe szczęście oboje nosimy w domu ciapy i wychodzimy na dwór :).
W Poznaniu ciotka kazała mi kupić kawiorek w piekarni - jakież było moje zdziwienie kiedy normalna bułka parówka podpisana była właśnie kawiorek.
A jeszcze - co prawda nie różnica językowa ale kulinarna - cebularze - czyli drożdżowe ciasto z cebulą i z makiem - pycha i nie ma nigdzie tylko u nas :)

[Gość: maresuav]

W Warszawie też są cebularze

[Gość: kasia]

We Wrocławiu kupisz "cebulaki" - coś podobnego co opisujesz:) Tylko to jest coś w stylu bułki (wygląda jak bułka słodka właściwie)

[Gość: gość]

nie bardzo rozumiem, szabel w Poznaniu to jest właśnei fasolka, taka w strączkach nie w ziarnach szparagowa inaczej.

[Gość: jakitokot]

pozwol ze cie oswiece, toz to jest to samo (myslisz pojecia)
www.google.nl/images?hl=pl&biw=1680&bih=891&q=fasolka%20szparagowa&um=1&ie=UTF-8&source=og&sa=N&tab=wi

[Gość: kasia]

Kiedyś kolega z Poznania mówi do mnie: "ale jestem wydygany". Pytam się więc czym, a on, że trening miał. No to dalej pytam co takiego się stało, że jest wydygany, a on że dostali niezły wycisk. W dalszym ciągu nie rozumiem co ma wycisk do tego, że jest "wystraszony". Okazało się, że o ile we Wrocławiu wydygany znaczy wystaraszony tak w Poznaniu oznacza to zmęczony.

[Gość: Wroclawianin]

Potwierdzam Kasiu. We Wroclawiu "wydygany" znaczy "wystraszony". Mowi sie tez "Nie dygaj" ew. "Nie dygotaj" czyli nie boj sie

[Gość: kasia]

Chyba w całej Polsce poza Poznaniem "wydygany" znaczy "wystraszony":)

Za to denerwuje mnie, że chyba nigdzie poza Wrocławiem nie rozróżnia się dwóch potraw jakimi jest "gyros" i "kebab".

[Gość: Łodzianka]

W Łodzi wydygany to też wystraszony. W życiu bym nie wpadła, że to zmęczony

[Gość: xxx]

ja jestem z Podlasia ale mieszkam w Warszawie od wielu lat

najbardziej mnie śmieszy nazywanie na makaron "kluski", które w moim "języku" oznaczają różne pyzy, kopytka itd a makaron to makaron - pomidorowa z makaronem, rosół z makaronem a nie z kluskami :)

kiedyś na stołówce w LO w Warszawie dowiedziałam się, że na obiad są kluski z serem- gdy podeszłam do okienka byłam zaskoczona...i powiedziałam o "kluski się skończyły teraz dają makaron" - koleżanki nie wiedziały o co mi chodzi :)

ja mówię: na dwór, śnieżki, kapcie, temperówka, makaron, bagietka, bułeczka/bułka (w Warszawie znana jako kajzerka ale do tej nazwy już sie przyzwyczaiłam), pętla tramwajowa/autobusowa, rajstopy (mój mąż mówi rajtuzy), piekarnik (u męża w rodzinie - Radom - mówią jakaś "dochówka"), ale też zauważyłam, że mówię tartka a nie tarka :), wziąć (a nie wziąść), w ogóle (a nie wogle), wek to słoik, na bółkę słodką jeśli jest z ciasta drożdżowego to też mówię drożdżówka ale jeśli jest z ciasta francuskiego to już tak bym nie powiedziała, iiiiiiiii już chyba nic sobie nie przypomnę

wiem że jako Podlasianka za często używam słowa "dla" ale nie walczę z tym :) ("dla mamy" a nie "mamie")

za to najbardziej denerwuje mnie brak poprawnej odmiany przez wiele osób słow np. "ja rozumie" , "ja umie" czyli kto rozumie, kto umie??? czasem przygryzam język aby nie poprawić tej formy- naprawdę mnie to wkurza... a najgorsze jak widzę coś takiego jak jest napisane... o zgrozo!

a jeśli chodzi "o pole"... byłam w Mc Donalds w Krakowie i jakieść dziecko krzyczało "na polu, na polu, na polu" przez długą chwilę nie rozumiałam o comu chodziło dopiero potem zrozumiałam, że chciało jeść "na dworzu" hihi

ale prawdę mówiąc nigdy nauczycielki z Polskiego w LO nie wytknęły mi, że mówię nie poprawnie pomimo, że przyjechałam do Warszawy z "małego miasteczka" może dlatego, że używaliśmy bardziej "książkowego języka" a nie gwary podwórkowej... (o właśnie jak to by było w Małopolsce- gwara polowa?)

[ichi51e]

wziasc to ogolnopolski blad jezykowy - ZAWSZE wziac
"wsiasc do pociagu byle jakiego i wziac sie w garsc tak pisz kolego" wiem bo jak bylam mala to mialam straszne problemy z ortografia i kazali mi sie uczyc roznych takich wierszykow debilnych

[Gość: ók]

gwoli ścisłości: bułka piszemy przez u, nie przez ó;p

[Gość: xxx]

dzięki dopiero zobaczyłam co stworzyłam :) dzięki ... nie czytałam przed wysłaniem :)

[Gość: gość]

w Ponzaniu nie ma takiego określenia jak "wydygany"

[maja29]

We Wrocławiu z którego pochodzę, na wejście do klatki w bloku mówi się brama. Po przyjeździe do Warszawy umówiłam się z koleżanką Warszawianką u mnie tłumacząc ze mieszkam w tym i tym bloku, pierwsza brama po lewej. Szla i szukała jakiejś bramy - takiej prawdziwej, z portalem :). A swojego czasu popularne we Wroclawiu byly buły z wszelakim wypelnieniem - coś jak gyros teraz, tylko sie pita nazywaly (pita z serem, pita z warzywami itp). Brat przyjechal do Warszawy, zobaczyl bude z hamburgerami, hot-dogami itp, podszedl i grzecznie zapytal czy jest pita - a pani w budzie sie zdenerwowala. W Warszawie słowo "sztajmes" (we Wro - menel) nie było rozumiane. Ja natomiast nie znałam słowa "niemota" .

[Gość: Wrs]

Zgadza sie maju, we Wroclawiu na te potrawe mowi sie "pita" co budzi niepokoj wsrod innych Polakow.

Na wycieczce w Warszawie sycilismy glod kupujac zarcie z budki z hoddogami. Jeden z nas wstal i spytal sie grzecznie sprzedawczyni "A czy ma pani pite?". Kobieta w budzie chciala go oblac keczupem za molestowanie, dopiero nauczycielka wyjasnila sprawe.

[Gość: mika]

Pita pochodzi z greckiego, to po prostu rodziaj okraglego ciasta do nadziewania miesem, wtedy powstaje np. kebab :))))) Prosicie o suchy chleb, bez "wsadu" kebabowego ;)))

[Gość: kasia]

a kebab jest arabskim jedzeniem, które ma niewiele wspólnego z greckim.

I chyba cała Polska poza Wrocławiem nie rozróżnia kebabu od gyrosa...

[tomek854]

wrocławską lokalną specjalnością jest raczej Knysza - coś jak pita (którą widziałem w całej polsce a generalnie jest to nazwa własna tej bułki pochodzącej gdzieś z Indii czy Pakistanu w którą się to wszystko wkłada) tylko bułka jest bardziej zblizona do naszego chleba.

Nie wek a weka

[the_rapist]

Wek to sloik z gumowa uszczelka sluzacy do pasteryzacji zywnosci. Nazwa wziela sie od nazwiska wynalazcy, niejakiego Wecka. Dluga bulka, to weka, nie mylic z bagietka, to nie to samo!.

[22max2007]

Mnie do rozpaczy doprowadza to, że w Krakowie pociąg się SPAŹNIA! A na biochemii jest nić OPAŹNIAJĄCA! A jak do ubłoconego psa mówię "gdzieś się tak wytytrał?" to wszyscy zdziwieni...

[Gość: gość]

w Poznaniu pies by się utytłał i lub był wytytłany:)

W internecie tez sa roznice jezykowe w polskim

[sselrats]

Na przyklad niektore dzialy Gazety pisza marki aut (w odniesieniu do konkretnych samochodow, nie producentow) z malej litery a niektore z duzej.

[Gość: lit]

"Z małej/dużej litery" - piękny rusycyzm...

[pijawka_lekarska]

> "Z małej/dużej litery" - piękny rusycyzm...

podobnie jak "pod rząd" zamiast "z rzędu"

[Gość: e]

Mój facet jest spod Poznania i teraz zgadnijcie co to jest:
- okład
- nabierka :)))
Pierwsze to okład, czyli wędlina na kanapkę - oczywiście jak usłyszałam że padnę ze śmiechu...
A drugie to z kolei łyżka wazowa, ten przypadek trafiła na Mojego Tatę kiedy to został poproszony o podanie nabierki. Jak facet dużo mówi tak tutaj cisza była przez 2 minuty, zastawiał się co to jest??? A to łyżka wazowa:D

[Gość: katarina]

woj dolnoslaskie. podług mnie nabierka,czy tez lyzka wazowa to zwyczajna chochelka:-)

[Gość: dolny slask]

też dś. łyżka to "komora zupna z drążkiem prowadzącym" nie mówicie tak? no bez przesady.

[Gość: ula]

moja babacia z kieleckiego mowi:
garczek
durszlak
habina (chabina?) - to taka wiotka galazka, wiele lat pozniej slyszalam na to samo slowo- witka
kluski-czyli rosol z kluskami
pantofle- to buty wyjsciowe, na malym obcasie i pelne
poza tym wszystkie-idzze, patrzze,dejze
kolezanka ze slaska- ogarnac cos- czyli posprzatac
narychtowac-cos zrobic
dychnac sobie-odpoczac
karnac sie- isc po cos
jak sobie cos przypomne to napisze, fajny temat

[Gość: trava]

Ja - Warszawa, mąż- Starachowice.
U mnie łyżka wazowa - u niego nabierka.
U mnie naczynia - u niego garczki.
Ja chodzę w kapciach, on w ciapach.
U niego zajadają się winogronem, u nas je się winogrona.
W Warszawie - krepina, tam - bibuła karbowana.
A, i najgorsze - my pogłaśniamy, on pogłasza.
Najgorsze, że żadne z nas nie chce ustąpić. :)

[Gość: pawel262]

A u mnie w Warszawie jest przygłośnić, a nie pogłośnić (to raczej w kierunku Płońska...)

[corneliss]

u mnie jest podgłosic, podgłaszac - podkarpacie

[Gość: Ania]

Nie czytałam całego wątku, więc nie wiem, czy ktoś już to dopisał, ale w Poznaniu na śmietnik mówi się "kibel". Ja pochodzę z centralnej Polski i tam kibel to oczywiście ustęp, więc jak mi w Poznaniu kazali wrzucić śmieci do kibla, to zdębiałam :)

[Gość: Ania]

Aha, i tutaj w Poznaniu czeka się "ZA CZYMŚ" a nie "NA COŚ" ("czekam za wpisem" - matko, jak mnie to denerwuje!!!), a także zjada się SKIBKI chleba (a nie kromki, jak gdzie indziej).

[m_finka]

Czytam i czytam... i postanowiłam dorzucić trzy grosze z Przemyśla:
długa bułka (nie bagietka) - to bina
makaron to nie zawsze kluski. Kluski to makaron wstążki, ewentualnie jako danie, np. kluski z serem, wtedy kształt nie ma znaczenia.
Pyzy są z ziemniaków surowych, jak na placki ziemniaczane.
Kluski z ciasta ziemniaczanego to nie kopytka, tylko paluszki (u teściowej z Wielkopolski to szagówki)
Podłużne bułki mniejsze od biny (takie jak np na hot dogi) to sztangle.
Wychodzi się na pole, czaaasem na podwórko. Powiedzenie "na dworzu" uważane jest za dziwoląga językowego od którego zęby bolą :D

[ichi51e]

kibel to nie smieci tylko wiadro, zdaje sie bylo u tym u prof Miodka. Widze jego twarz jak z obrzydzeniem mowil o mega wulgarnej frazie "ide do kibelka".... hi hi hi szkoda z nie ma tego na yt.

[Gość: Gosc]

A moja babcia z pozńskiego mawiała: w sklepie na rycce stoją pyry w tycce :
Sklep - piwnica, ryczka - taki maly stołeczek, pyry - ziemniaki, tycka - torba :)

[Gość: gosc]

z poznańskiego - znaczy się ;)

[Gość: łodzianin]

Znałem w wersji: w harejce na ryczce stoją pyry w tytce. Harejka - przedpokój, sień. Ryczka - taboret. Tytka - torebka dawniej papierowa, teraz również tzw. reklamówka. W Niemczech często w sklepie można usłyszeć: eine Tite (tyte) bitte.

[majowa_kotka]

Eine Tüte, jak już.

[Gość: he he he]

dokladnie, titen to cycki

[Gość: Mia]

Lubelskie, przeniesione do woj krzyzackiego, pardon kuj-pom. U nas o rzeczach, ktore farbowaly w praniu mowilo sie, ze puszczaja. No i bylam raz z ojcem w sklepie, kupowal sobie majtki a poniewaz byly kolorowe zapytal ekspedientke, czy one puszczaja. Dziewczyna plonela czerwienia i milczala...

"Dla ...", pole, półtora

[Gość: bounty]

Pierwsza różnica - w stosowaniu wyrazu "półtora". Na Mazurach mówi się "półtora godziny" podczas gdy cała reszta kraju wie, że tak jest niepoprawnie i mówią "półtorej godziny".

Druga - "dla ...". W tym lubuje się ściana wschodnia. U nich nie mówi się "kup bratu kredki", tylko "kup kredki dla brata". Nie powiedzą "powiedz mamie, że mnie boli brzuch", tylko "powiedz dla mamy, że..." itp., itd.

Trzecia różnica - o której już tu dyskutowano - to nieśmiertelne wychodzenie na pole i na dwór. Otóż tak jak mówią Krakusy - że idą "na pole" - jest niepoprawnie, a tłumaczenie tego tym, że wychodzi się z dworu na pole jest nielogiczne. Dworem był nie tylko sam budynek, ale i cały teren posiadłości wokół niego. Szlachta, państwo wychodzili więc pospacerować na dwór. Na pole mógł wychodzić co najwyżej chłop pańszczyźniany ze swojej chaty. Prof. Miodek poświęcił temu zagadnieniu nawet jeden ze swoich programów.

na południu od Krosna

[wkkr]

jeszcze do niedawna jeździły same taksówki...
Każdy samochód osobowy był określany tym mianem:)

[Gość: kolorowy]

Z lubelskiego mało przykładów, ale my z Lubelszczyzny podobno mówimy najczystszą polszczyzną (tak samo mówią o sobie mieszkańcy każdego regionu w Polsce :) ).
Trochę lokalesów z lubelskiego:
ciapy - kapcie, papucie czy jak im tam - po domu chodzi się w ciapach (czy 'po domu' to też lokalne?)
sara - kasa, czyli pieniądze - Nie mam sary.
ment - policjant, częściej w liczbie mnogiej menty - Menty mnie wczoraj zgarnęły

no i sztandarowe:
brejdak - brat
brejdaczka - siostra

Dość często też wywołuję lekkie niezrozumienie tymi wszelkimi bratami/siostrami ciotecznymi/wujecznymi/stryjecznymi - dla normalnych ludzi to są kuzyni/kuzynki. A jak już poleca brejdaki/brejdaczki stryjeczno-wujeczno-cioteczne to nastaje ciemność. ;)

[essene]

Włodawiak się kłania :)
Na dwór nie wychodzi się w ciapach ale zakłada gumowce albo cielaki (czyli skórzane trzewiki), do sklepu idzie się z siatką (małą zrywaną, bo duża to już reklamówka), w domu zupa z kluskami a nie makaronem odcedzanym albo przez półokrągły durszlak albo płaskie sitko.
Popłoch u obcokrajowców goszczących na Bliskim Wschodzie wywołany rozbudowanym słownictwem koligacyjno-rodzinnym też niejednokrotnie zaobserwowałem :D

Od kilku lat wynaradawiam się w Łodzi - i dorzucę trambambulę (czyli barowe piłkarzyki) oraz to, że rodowici łodzianie nagminnie połykają "i" w końcówkach, czyli: ja robe, ja sype ja kope, ja sie załame.
A co do nieśmiertelnej angielki anegdotka: kolega (łodzianin) kupował kiedyś pieczywo w markecie. Zapomniał nazwy: "bagietka", więc pyta innego kumpla: "ty, słuchaj, jak się nazywa ta, no, no ta francuska angielka?!"

[olylejdi_1]

Wielunianka :)

"po schódkach" do sklepu, a przy supermarkecie stoją "wózyki". A jak przyjechałąm do Wrocławia, to zdziwiłam się, że idzie się "na szagę".

wielunianko, a źgoc

[znana.jako.ggigus]

znasz?
I jeszcze zaklepka - podałam na forum kuchnia przepis na zupę z zaklepką i ludzie nie iedzieli, o co mi chodzi.
A byłam pewna, że jestem wolna od regionalizmów.

[Gość: ja]

Mam sporo rodziny na Lubelszczyźnie. Może w samym Lublinie jest lepiej (oni prawie spod granicy) ale ich polszczyzna pozostawia bardzo dużo do życzenia... Więc mieszkańcom Lubelszczyzny chyba tylko się tak wydaje...

[Gość: basia]

znajomi z Kalisza mowili o wagarach "iść na flek" lub "flekować".
angielka to nigdy nie słyszałam, zawsze sie mówi u mnie, w Wielkopolsce, bagietka.
aha, a znacie taką potrawę "zimne nogi"? :)

[ewa9717]

Nie nogi, a nóżki! Zimne nóżki. No jakże, przeca to galert! ;)

[maresuav]

W Warszawie mówi się "iść na pieszo", W Krakowie mówi się "iść na nogach"

[Gość: ja]

"iść na pieszo"?

we Wrocławiu chodzi się:
pieszo
piechotą
na piechotę
na nogach
z buta
na autonogach (to taki żarcik komunikacyjny)

[Gość: łodzianka]

W Łodzi też można "na pieszo", no i jeszcze chyba czysto łódzkie " na alei Kościuszki, Piłsudskiego", a nie w alei. Poza tym słyszałam od babci ( ale teraz to w ogóle tego nie słyszę ), że czysto łódzkie to było "doktór, motór". Poza tym oczywiście cały czas jest w użyciu krańcówka i migawka. Mnie natomiast zawsze dziwiło używane na południu określenie wyjścia na zewnątrz jako "wyjścia na pole", zamiast na dwór. Bardzo to było śmieszne w ustach koleżanki mieszkającej dosłownie 300 m od krakowskiego rynku :-) takiego "pola" to nigdzie na świecie nie widzieli :-) no i jeszcze miałam ubaw jak gdzieś koło Żywca poprosiłam w sklepie o angielkę na co ekspedientki, że tego to nie mają, więc ja oczy w słup bo widzę ich ze 100 :-) pokazałam więc palcem o co mi chodzi, a one zdziwione, że to wek czy też weka :-)

[Gość: ja]

"na alei"
Chyba nie jest czysto łódzkie, bo gdzie nie byłam tak się mówiło. Za to nigdy nie spotkałam "w alei". Tak jak "na ulicy" a nie "w ulicy". Niby niepoprawne, ale czy my zawsze mówimy poprawnie?
Chociaż we Wrocławiu najcześciej się użyje "przy alei".

leberka

[Gość: przemeqq]

"Na Alei" chyba nie jest typowo łódzkie, natomiast typowo łódzkie jest powiedzenie "na Andrzeja", czyli na ul. Andrzeja Struga, ale hasło tej ulicy sięga raczej Andrzeja Rosickiego, prezydenta Łodzi w okresie Powstania Styczniowego.
Wcześniej ktoś napisał, że w Łodzi na pętle tramwajowe mówią krańcówka lub zajezdnia - zgadza się tylko to pierwsze, zajezdnia to zajezdnia, czyli tam gdzie wagony śpią ;)
Nie było jeszcze brzuszka (surowego boczka) i leberki (pasztetowej).

Podobno tylko Łodzianie przy podawaniu godziny mówią np. "20 po" nie dodając po której godzinie,
pozdrawiam z Miasta Łodzi

[Gość: gosc]

W Trójmieście się "ształuje" i przyszło to do miasta z portu.

[pani_rosomak]

co ciekawsze na kobietę lekarza niekórzy łodzianie mówią doktorowa (w Warszawie chyba częściej doktórka)

[nessie-jp]

maresuav napisał:

> W Warszawie mówi się "iść na pieszo", W Krakowie mówi się "iść na nogach"

Oj nie, chyba pokręciły ci się dwa wyrażenia, w Warszawie mówi się "iść pieszo" albo "na piechotę".

[Gość: ;)]

> Oj nie, chyba pokręciły ci się dwa wyrażenia, w Warszawie mówi się "iść pieszo"
> albo "na piechotę".

Piechty, walić z buta (kapcia, laczka) - ale to wszystko idiolekty są raczej:))

[Gość: pawel262]

w mojej Warszawie mówi się iść pieszo, nigdy na pieszo!

[Gość: nanetka]

Ja pochodzę ze Śląska, mój mąż z Małopolski. Kiedy jeszcze bylismy narzeczeństwem mój mąż studiował w Poznaniu. Po świętach Bożego Narodzenia jechaliśmy razem do Poznania by tam wspólnie spędzić Sylwestra. I mój mąż pochwalił mi się, że wiezie cwibak. Wielkie było moje zdziwienie, bo na Śląsku cwibak to zwykły sucharek a w Małopolsce to rodzaj ciasta - keks :)

[Gość: observer]

kupuje "wekę", a nie "wek". "weka" to inaczej długa buła, słój Wecka - potocznie "wek" - to po prostu słój na przetwory

[cartman71]

Państwo mieszkają we dworze to wychodzą na pole czyli Ci co wychodzą na dwór to...?

[nessie-jp]

cartman71 napisał:

> Państwo mieszkają we dworze to wychodzą na pole

Cartman, tyś chyba dworu nie widział... :) Państwo mieszkają we dworze, więc wychodzą na podwórzec.

A na pole wychodzi kto? No chyba biedroneczka, co pod listkiem kartoflanym mieszka...

[cartman71]

Co Ty wiesz co ja widziałem i co robiłem. Daruj sobie

[Gość: K]

Dwie rzeczy, tylko regionalne, które długo nie wiedziałałem co oznaczają:

- pokal (szklanka do piwa) - nie wiem skąd zapożczyczone, ale z moich obserwacji wynika że tak się mówi w okolicach Szczecina, ogólnie zachdoniopomorskim

- flizy (kafelki, płytki ceramiczne) - oglądałem w Krakowie smase takich szyldów i nie wiedziałem o co chodzi. Później jeszcze kolega mi tłumaczył że to bodajże na podłogę (jesli nie pomieszałem)

[justytka]

Gość portalu: K napisał(a):

> Dwie rzeczy, tylko regionalne, które długo nie wiedziałałem co oznaczają:
>
> - pokal (szklanka do piwa) - nie wiem skąd zapożczyczone, ale z moich ob
> serwacji wynika że tak się mówi w okolicach Szczecina, ogólnie zachdoniopomorskim

potwierdzam istnienie słowa pokal w Szczecinie. niestety nie spotkałam się z tym, żeby ktokolwiek czy to z Poznania, czy z Warszawy, czy z Żywca nie znał tego słowa :) więc nie jest to regionalizm, niestety ;) szczególnie, że Szczecin uchodzi za miasto o bardzo czystym polskim języku, nie wykształciły się tu żadne specyficzne słowa czy zwroty gwarowe.
ale żeby było na temat - w slangu młodzieżowym funkcjonują słowa typu szmula czy balety ;)

[Gość: miaumiau]

> > - pokal (szklanka do piwa) - nie wiem skąd zapożczyczone

Prosto z niemieckiego przeciez :/

[Gość: Jagna]

A propos pokali: Na imieninach u siebie w domu kumpel postawił na stole piwo w butelkach.
Ktoś z gości pyta: A masz kufle?
- Pokale mogą być?
Tu konsternacja i szok na twarzy pytającego: PO CZYM ?!

[Gość: justyna]

(byłe województwo włocławskie) mama mówiła do mnie "nie siedź na burtniku bo dostaniesz wilka", w sklepie kupowała laski kiełbasy, kredki ostrzyła temperówką, po domu chodziła w laczkach, i kupowała mi "pepegi" (trampki) na lekcje w-f. :D

[Gość: osmanthus]

Gość portalu: justyna napisał(a):

> (byłe województwo włocławskie) mama mówiła do mnie "nie siedź na burtniku bo do
> staniesz wilka", w sklepie kupowała laski kiełbasy, kredki ostrzyła temperówką
> , po domu chodziła w laczkach, i kupowała mi "pepegi" (trampki) na lekcje w-f.
> :D

Pepegi to tenisowki bez sznurowadel.
Nazwa pochodzi jeszcze sprzed II wojny swiatowej - PPG (PePe Gie) to skrot od nazwy Polski Przemyl Gumowy.
Etymologia podobna do etymologii slow takich jak:
- elektroluks (Electrolux)
- zyletka (Gilette)
- ksero (Rank-Xerox)
- wek (Wecke)
-

[dakota77]

Wek to sloik, bulka to weka:)

kawiarka to nie to samo co bagietka

[Gość: pawel]

w trojmiesice nie ma kawiarki tylko bulka paryska a bagietka to calkiem inna historia

[Gość: M.]

> Ja długą bułkę nazywam kawiarka o on wek.

Luby Cię okłamuje, bo ta bułka to weka :) Też jestem z podkarpackiego.

Poznan

[matze81]

w Poznaniu tez sporo jest slownictwa swojskiego z czego Poznaniacy zdaja sobie sprawe w kontaktach z przyjezdnymi. na przyklad znajomi ktorzy na studia przyjechali do Poznania dziwili sie jak sobie pozyczalismy "ostrzytko" (a nie zadna temperowke, strugaczke czy ostrzalke), jak nazywalismy kogos "pier-dola" (to slowo w Poznaniu nie ma charakteru wulgarnego, znaczy tyle co gadula albo plotkarz, pisze je z myslnikiem bo inaczej moj post zostanie usuniety), jak szlismy gdzies "na szage" (czyli na skroty), jak mowilismy ze gdzies tam bylo "pelno wiary" (= duzo ludzi), palilismy "cmiki" (czyli papierosy) i nie mielismy "bejmow" (czyli pieniedzy) czy jak wtracalismy "ale" w srodku zdania (germanizm, "on to jest ale glupi!"). no i oczywiscie slynne poznanskie "tej" ("Tej, w tytke srej")

[Gość: Wrocław]

Nie wszystko co przedstawiasz jest poznańskie:

pier-dola - zarówno gaduła jak i osoba rozstrzepana
na szagę - na skróty
wiara - ludzie i znane pełno wiary. po poznansku to chyba powinno byc wuchta wiary;p
ćmik - papieros - ale częściej fajka

to wszystko znane i używane we Wrocławiu

[Gość: gość]

ćmiki to papierosy, nie słyszałam że by ktoś na fajkę tak mówił w Poznaniu, ale za to fajkę można ćmić.

[matze81]

w Poznaniu nikt na fajke nie powie "cmik" (natomiast mlodziez moze nazywac cmiki fajkami), a "pier-dola" sie jednoznacznie kojarzy z gadulstwem, plotkarstwem ale nie z roztrzepaniem.