Gość: Frida
IP: *.fornfyndet.se
14.04.05, 16:40
>
>
> Dupę wynalazł uczony radziecki Wołow. Dlatego mówimy: "dupa Wołowa". Inni
> twierdzą, że dupę wynalazła Marynia. Ci z kolei rozmawiają o dupie
> Maryni.
> Dupa pełni ważną rolę w ruchu obrotowym. Wszystko kręci się wokół dupy.
> Dupa służy również do przekazywania zdecydowanych sygnałów niewerbalnych.
> Dobrze wymierzony, solidny kopniak w dupę jest wyrażeniem uczuć
> negatywnych
> wobec adresata takiego gestu. Dupie można również przekazać emocje
> pozytywne, np. całując kogoś w dupę. Dupa może spełniać też rolę lizaka.
> Szczęśliwie nie wszyscy są dupolizami. Uniwersalność dupy nie kończy się
> na
> tym, jest ona bowiem zadziwiająco skutecznym pojemnikiem: w dupie można
> mieć całe osoby, a nawet społeczności. Dupa służy nieraz jako etalon:
> wiele
> rzeczy jest do dupy, tym samym dupa spełnia rolę uniwersalnego wzorca
> porównawczego. W dupę (lub po dupie) można również dostać. Czynność ta
> umacnia więzi emocjonalne między rodzicami i dziećmi. Prócz tego, dupa
> spełnia rolę siedziska, powiadamy bowiem: "siadaj na dupie", często z
> dodatkiem poleceń uzupełniających, jak np. "[...] i siedź cicho".
> Określenie "dawać (dać) dupy" funkcjonuje w dwóch znaczeniach: erotycznym
> i
> wartościującym, jednak "ściągnąć kogoś z dupy" tylko w tym pierwszym.
> Można
> również chronić swoją (lub czyjąś) dupę, co kolejny raz potwierdza
> ważność
> dupy w otaczającym nas świecie. "Zabrać się do czegoś od dupy strony"
> oznacza podejście niewłaściwe, od końca; dupa funkcjonuje tu jako synonim
> odwrotności. Dupa pełni również rolę uchwytu, można bowiem trzymać się
> czyjejś dupy. Określenie to nie oznacza braku równowagi, ale
> samodzielności.
>
