Światem zaczęło rządzić Lato.

Blues sierpniowy

[krykucha]

Sierpień kołysze już kłosy do snu
Lato umiera z braku cienia
Dobrze że wiatr ma liście w garści
I czasem szeptem w liściach śpiewa
I jest tęsknota liści wielka
Żarówka jeszcze ćmom rada
W pokoju chińska zapalniczka
Liście na żółto w ogrodzie podpala

Ten mały pokój daleki od wojny
Z oknem na góry sierpniowe
I jest ołówek cienko zastrugany
Na wszystkie nasze niepokoje

I jesteś ty dotknięta latem
Z gęstym ogrodem pełnym sierpnia
Gdy szepczesz cicho mi do ucha
- Warto ten sierpień zapamiętać

Adam Ziemianin

Leśmian

[palnick]

W malinowym chruśniaku
zapodziani po głowy
całkiem zbędni już światu
kryją się kochankowie.

Ręce sokiem skrawawione,
słona słodycz na skórze,
spływa w usta spragnione -
grzech nadciąga jak burza.

Kroplą soku najsłodszą
nasze usta złączone -
milkną. I coraz głośniej
krew się burzy czerwona,

Malinowa purpura
chmurą spływa na oczy,
purpurowa wichura
ciał obłoki unosi.

Coraz prędzej, goręcej -
malinowa krew tętni,
drżące usta i ręce,
coraz prędzej i prędzej.

Sok w owocach się burzy,
słodycz jak burza wzbiera,
malinowa się róża
pośród liści otwiera

Teraz cisza. Na ustach
stygnie kropla czerwona;
świat, co chwilę nie istniał
znów nas bierze w ramiona.

Przywróceni istnieniu,
tak niezbędni znów światu,
niby ze snu zbudzeni
w malinowym chruśniaku.


Grzegorz Turnau

W zamierzeniach kosmicznego boga...

[nenufaria]

Lato…
w zamierzeniach kosmicznego boga
miało być orgią tęczy w promieniach rosy
tantrycznej miłości
soczystej, barwnej, niezmożonej
nasycającej świat nadzieją obfitości
a staje się piekieł chciwą otchanią
miast czułym pocałunkiem pieścić lasy
w popiół obraca
młode żołędzie,
jaskółcze gniazda,
grzybów embriony
płodną Ziemię w burkę płową ubiera
spękaną, bezwonną, beznadziejną
a my żałośni turyści
grzeszni zachłannością
syci bezmyślnością,
upojeni arogancją
chowamy smutne głowy w jedwabne poduszki
udajemy szczęście kupione na chińskim bazarze
nasze oczy nie potrafią się nawet pocić
w komercyjnej rozkoszy czekamy na nicość
bezwolnie, bezwiednie, jeszcze błogo?
Daj dłoń…
chcę zapamiętać wilgotną geografię jej linii papilarnych
zanim bezlitośnie zatrze je pustynia…

Mieć taki deszcz gdy świeci słońce

[palnick]

Idzie deszcz i wszyscy w koło
już rozpinają kwiaty gromu
a pani ma odkryte czoło
parasol pewnie został w domu ?
parasol noszę przy pogodzie
i lubię wtedy go otwierać
gdy pana wzrok mojej urodzie
jak skwar jak burza doskwiera
proszę uważać na fryzurę
już pierwsze krople spadły na nią
parasol noszę widząc chmurę
a na deszcz czekam tuż za panią
czekałam , bardzo , bardzo długo
na pierwszy deszczyk ten majowy
a wszyscy mylą go z szarugą
i pod parasol kryją głowy
może być burza i ulewa
może być wielka zawierucha
proszę się za to na mnie gniewać
ale też proszę mnie posłuchać
lubię się pod parasol schować
i słuchać szeptów kropelkowych
musi być wdzięczna ta rozmowa
ponad wszystkie inne rozmowy
tak, parasole to altanki
w których się kryje słowa dal
wokoło wiszą deszczu firanki
i wtedy słońca nawet nie żal
a mnie go żal
a ja bym chciała taki deszcz
gdy świeci słońce
i stąd tajemnica cała że mój parasol
został w kącie
ja zaś tak chciałbym ujrzec słońce
gdy deszcz zaczyna szaro mżyć
stąd życzenie me gorące
pod mój parasol
chciej się skryć

Marek Grechuta

[krykucha]

Hela na Helu


Od dni paru, niewielu,
Siedzi Hela na Helu
(A konkretnie to na czym siedzi nazywa się plaża).

Przyjechała w niedzielę,
Przyjął słońcem Hel Helę
(takie coś rzadko, lecz jak widzimy, czasem się zdarza).

Dobrze z Helem jest Heli,
Piaskiem Hel się z nią dzieli
(bywają przecież w życiu także dobrane pary).

Przyciemniała na ciele,
Bo tak dba Hel o Helę
(nic dziwnego, ona młoda jest, a on jednak dosyć już stary).

Kwitnie Hela na helu,
Chociaż nie ma hotelu
(tylko w chatce nad morzem klitkę u bliskomorskiego rybaka).

W walizce ma manele,
Lecz tak urzekł Hel Helę
(że nie szkodzi jej bynajmniej drobiazga taka).

Co dzień szereg kąpieli
Oferuje Hel Heli
(a w kąpieli gdy siedzi, zawsze myśli Hela o raju).

Obchodzi ją niewiele,
Że Hel inne ma Hele
(które co roku do niego zjeżdżają z różnych zakątków kraju).

Ludwik Jerzy Kern

Nie wiem o trawie

[palnick]

Nie wiem, nie wiem o trawie,
Będę ci śpiewał o niej,
Póki się nie dopasą
Do jutrzni kare konie.



O wodzie wiem że płynie
Dumnie przez wszystkie pieśni
Aż się tobie wisienka
Wiśnia po wiśni prześni



Nie wiem, nie wiem o maku
W nim ci zbuduję zamek
Gdzie przed pięć luster wiedzie
Trzysta sześćdziesiąt bramek



O lustrze wiem, że patrzy
Twarzą dawniej nam znaną
I że pająk ją chwyta
W sieć coraz gęstszą tkaną



Nie wiem, nie wiem o niebie
Może to ci pomoże?
Dzwoniącej kuropatwie
Przychylne dzwonne zboże



Lecz wszystko wiem o wódce
Wychodzącej na drogę.
To mi tak nie stój przed nią
Gdy iść przed siebie mogę.



Nie wiem, nie wiem o trawie,
Będę ci śpiewał o niej,
Póki się nie dopasą
Do jutrzni kare konie.


Marek Grechuta

W Polskę idziemy..."

[maria-anna]

już było :)))?

Epistoła do zakochanych

[krykucha]

Do was należy dziś cały świat,
na trzy księżyce klnę się, moi drodzy -
o, świerszcz na moście kwili, a ten wiatr
oddech wasz z oddechem łączy nocy.

Tyle gwiazd zaczęło swe spadanie!
Jak mały bąk zza węgła sierpień patrzy.
Rzućcie kwiat, choćby najmniejszy, dla niej.
Rzućcie kwiat, ta noc dziś dla was tańczy.

KIG

wzór hawajskiego jaśminu

[nenufaria]

Nim minie lato…
jeszcze tylko zapisz w pamięci
wzór hawajskiego jaśminu
strukturalny eteryczny
zaklęty w milionach synaps
śpiewającyh niemym chórem
synestetycznym
pod jednej batutą molekuły
twój osobisty chór
otworzy harmoniczne wrota
czyjejś świadomości…
śpiesz sie
Słońce już sie stroi
w kostium Czerwonego Giganta
Halloween wkrótce…

Zmierzch

[palnick]

Zmierzch wszedł cicho przez sień-
twój profil jak cień
rozpłynął się w mroku.
Zmierzch, więc – chyba już czas –
twój uśmiech mi zgasł
i smutno jest wokół...
Na zmierzch otworzę cichutko drzwi
i nie zobaczysz, jak ciężko mi,
jak bardzo ciężko mi iść,
gdy zmierzch twą zakrył mi twarz
i nie wiem czy masz
w oczach żal
czy może – zmierzch?


Jest między nami wiele ciszy
i bardzo mało słów.
Słów więcej boję się usłyszeć –
powiedzieć: „Mów” ...
Nie wiem, co się za ciszą kryje –
nie wiem – czy wiedzieć chcesz.
Więc może lepiej niech okryje
słowa i ciszę zmierzch.


Zmierzch wszedł cicho przez sień –
twój profil jak cień
rozpłynął się w mroku.
Zmierzch, więc – chyba już czas –
twój uśmiech mi zgasł
i smutno jest wokół ...
Na zmierzch otworzę cichutko drzwi
i nie zobaczysz, jak ciężko mi,
jak bardzo ciężko mi iść,
gdy zmierzch twą zakrył mi twarz
i nie wiem, czy masz
w oczach żal
czy może – zmierzch ?


Jeremi Przybora

O niebieskim pachnącym groszku

[palnick]

Groszku pachnącego przyniosłeś mi w dłoni dałeś groszek dłoni nie chciałeś już
dać
Stoi tu na biurku i milczy jak płomień
Zmusza do milczenia tak jak ty twój kwiat

Niebieskie płomienie o zimnym kolorze spalają najprędzej niech spalą na proch
A ze mną myśl gorzką żem dłużna ci może
Choć dałeś kwiat groszku a ja ci łez groch

Takaś mała a łzy takie ogromne
Takie ciężkie, że aż głowa się chyli
Opadają te łzy twoje w dół pionem
Tak najprościej ku głębokim dnom chwili
Takaś mała a łzy takie ogromne
Stoisz mi w oku jak łzy

Niebieskie płomienie o zimnym kolorze
Spalają najprędzej niech spalą na proch
A ze mną myśl gorzką żem dłużna ci może
Choć dałeś kwiat groszku a ja ci łez groch

Magda Umer

ileż marzeń, usmiechów

[nenufaria]

Zmierzch letni, świerszczową orkiestrą huczący
ileż smutnych tajemnic pod woalem swym kryje
ileż marzeń, usmiechów, łez, serc lękliwie drżących
słów najczulszych i pieszczot w milczeniu tym żyje
wiedzą tylko synapsy rezonansem złączone
błędne dusze nektarem amora upojone.

Bo wcale nie trawa

[palnick]

Pragnę tylko ciebie. Bardziej, niż powietrza.
Bo wcale nie trawa, tylko ty jesteś wieczna.

Nie z popiołu. Ja z ciebie powstaję.
I nie prochem, a tobą jestem.
I kiedy twoje wilgotne srebro smakuje język,
chce jeszcze trochę, jeszcze, jeszcze...

Pragnę tylko ciebie. Bardziej, niż powietrza.
Bo wcale nie trawa, tylko ty jesteś wieczna.

Płynę w tobie wciąż bardziej inna .
I zazdrosna o nieprzemijanie.
A każda twoja postać zdumiewa ,
choć twój prosty symbol znam jeszcze ze szkoły na pamięć.

Pragnę tylko ciebie. Bardziej, niż powietrza.
Bo wcale nie trawa, tylko ty, wodo, jesteś wieczna.

Dzike wino.

[palnick]

W dzikie wino zaplątani
dodał(a): marttina
czytano: 712 razy

[ Pokaż znajomemu ] [ Zgłoś błąd ]
[ brak tłumaczeń ]


W przydomowym ogrodzie
życie prawie nad stan
mogła byś być moja pani.

Lecz cóż radzić na to mam
nakrył ogród dziki łan
a myśmy tacy zaplątani.

Bo w ogrodzie rośnie pnącze
w dzikim winie świat się plącze,
bo w ogrodzie dzikie wino
kto je tutaj siał dziewczyno.

Bo w ogrodzie rośnie pnącze
w dzikim winie świat się plącze,
bo w ogrodzie dzikie wino
kto je tutaj siał.

Powiedz kto mógł zasiać to dzikie wino
może to zrobiłaś ty - hej dziewczyno.
Po co tu zasiałaś to dzikie wino.
Po co je tu dałaś.

Gdy ona mówi do mnie, że karocą jechać chce
i mówi do mnie tak jak do ściany,
nie oto wcale chodzi że karocy nie ma nie
ja jestem tylko cały zaplątany.

Bo w mym domu rośnie pnącze
okno z drzwiami mi się plącze,
bo w mym domu dzikie wino
kto je tutaj siał dziewczyno.

Bo w mym domu rośnie pnącze
okno z drzwiami mi się plącze,
bo w mym domu dzikie wino
kto je tutaj siał.

Powiedz kto mógł zasiać to dzikie wino
może to zrobiłaś ty - hej dziewczyno.
Po co tu zasiałaś to dzikie wino.
Po co je tu dałaś.

W zaciętości wpadam w gąszcz i buszując w pnączu,
zrywam wszystko z drzwi i ze ściany.
Ona nagle mówi, że wina pragnie wina chce
ja jestem w pustym domu zaplątany.

Gdzie to wino dzikie pnącze
czemu już nas nie oplącze,
mógł bym z tobą w winie ginąć
i osłonę winną zwinąć ....x4

Powiedz kto zasieje nam dzikie wino
może zrobisz dla mnie to - hej dziewczyno.
Powiedz kto zasieje nam dzikie wino
kto je tutaj da

Marek Grechuta

Erotyk słoneczny

[krykucha]

ukryci przed światem
we włosach łąki
w zadyszeniu w zapomnieniu
w nagłym naszym przytomnieniu
odkrywamy się dla siebie

powietrze drży w twych oczach
to trzmiel w barwach ochronnych
dogaduje się z latem
językiem tylko dla siebie zrozumiałym
więc nie przeszkadzajmy mu

bądźmy dla siebie sami
w obłąkaniu w zadziwieniu
w słońca najwyższym podniesieniu
oślepieni sobą

Adam Ziemianin

Deszcz

[palnick]

Nadciąga deszcz
Na ulicach pusto robi się
Zapada zmrok
A latarnie światłem gaszą mrok

Cisza przed burzą przenika cały ciemny ląd
Błyski na niebie rozpoczynają czarną noc
Deszczowy dzień
Deszczowa noc
Sierpniowy sen
Wtopiony w mrok
Deszczowy dzień
Deszczowa noc
Sierpniowy sen

Krople łez po ziemi płyną
Dając szmer
Drzewa i kwiaty w rytmie wiatru
Kołyszą się
Deszczowy dzień
Deszczowa noc
Sierpniowy sen
Wtopiony w mrok
Deszczowy dzień
Deszczowa noc
Sierpniowy sen

Na plaży

[krykucha]

Siedzę sobie w grajdole
w odbiorniku Opole
caly miesiąc niedzieli
dzięki morskiej kąpieli
na dodatek odpada mi mycie

Pelno wdzięcznych bobasków,
obok nich babki z piasku
takie babki to frajda nie mała
a za tymi babkami
no przypatrzcie się sami
większe babki. Z krwi takie i ciala

leży babka na plaży
przyrumienia sie, smaży
praży nogi i tułów i ramiona
wszystko zgadza tu mi się
jak w tym starym przepisie
"dobra babka ma byc wypieczona"

Ludwik Jerzy Kern

Młode wino.

[palnick]

Piliśmy wczoraj młode wino
w parku za dworcem pod jarzębiną
podpatrywały nas posągi
pogwizdywały na nas pociągi

Młode wino spijaj ostrożnie
w młodym winie czai się zdrada
młodym winem racz się nabożnie
spójrz na mnie taka jestem chwiejna i blada

On mnie porzucił przed godziną
mówił, że urok mój spłowiał i spłynął
że zwiędły pąki, że włosy strąki
a młode wino ścierpło w stągwi

Młode wino spijaj ostrożnie
w młodym winie czai się zdrada
młodym winem racz się nabożnie
spójrz na mnie taka jestem chwiejna i blada

Zostałam sama w strugach łez
czyżby czar mój zemdlał i spełzł
byłam królową łanią
damą serca białą skałą

Młode wino spijaj ostrożnie
w młodym winie czai się zdrada
młodym winem racz się nabożnie

Młodą miłość rozchylaj ostrożnie
młoda miłość rani jak szpada
najpierw oswój ją tkliwie przemożnie
spójrz na mnie taka jestem chwiejna i blada

Młode wino spijaj ostrożnie
w młodym winie czai się zdrada
młodym winem racz się nabożnie
młode wino spijaj ostrożnie


M.Kłobukowski

[nenufaria]

witam sierpionowo
przedhuraganowo
ten wiersz Adama Ziemianina
urzeka subtelna duchowoscia
naprawde piekny
pozdrawiam serdecznie wszystkich autorow tego watku

Ogród w Milanówku, lato

[krykucha]

Ogród w Milanówku, lato

Moi przyjaciele tu to sa wróbelki
I przyjazny jest mi zywiol wszelki
Wróbel jablko na barwinku kwiatki
Wspólne sa tu nasze zagadki
Wspólne nasze istnienie w biedzie
I do smierci razem sie jedzie
Jeden strach i sny nasze jedne
O wróbelki przyjaciele moje biedne
I barwinek jego biale korzonki
Jablko które spadlo z jablonki
Czarny slimak i rudy rudzik
O istnienie jak ono sie trudzi
I w purpurze orzechy leszczyny
Sa z tej samej ciemnej przyczyny
Wielki strach jest w jablkach wróbelkach
Wielka bieda o jak wielka
Jeszcze troche i byt sie odsloni
Powie zesmy byli tu po nic
Wróble ziólka jablka podziobane
Razem z wami przed niebytem stane

Jarosław Marek Rymkiewicz

Złoty przez palce piach

[palnick]

Rowem przydrożnym płynie ciepły miód
z białych obłoków wolno kapie mleko
sięgam ręką i wszystkiego mam w bród
nie do wiary jak mi dobrze i lekko
Tak mi dobrze i lekko, słodko i błogo
żadnych skarp tylko łagodne zbocza
bezdrożem idę najszerszą drogą
panorama po prostu urocza
Nawet nie czuję jak mija mi czas
złoty przez palce piach
Nie wiadomo co będzie wiele może się stać
wiem od wiatru że już pachnie czeremcha
cicho sza nie ma czego się bać
raj na ziemi a ja w nim cudzoziemka
Nawet nie czuję jak mija mi czas
złoty przez palce piach
Nawet nie czuję jak mija mi czas
złoty przez palce piach

M.Kłobukowski

Blues winogronowy

[krykucha]

Na twoich wargach tańczą winogrona

Słońcem prześwietlone że pestkę w nich dojrzysz

Po ścieżce wąskiej tylko na dwie mrówki

Żuk się przemyka w lipcowej komży



Rozgniatam na twych szalonych wargach

Nabrzmiałe słońcem gorące winogrona

Żuk chce do cienia tylko zdążyć

Żeby w upale tu nie skonać



I tryska wokół sok winogronowy

Że aż przymykasz oczy niby od słońca

Żuk zaszył się wśród liści gdzieś

I cicho czeka swego końca

Adam Ziemianin

[palnick]

Juz tylko kilka dni lata...

[mi_to_rybka]

Zazgrzyta mój wpis
wobec mego nicka.
Bo nie jest mi wszystko jedno,
Ze tych dni będzie już tylko
cztery, trzy, potem jedno.

Szuwary

[palnick]

Nie miał wąsów ani brody ni urody
Nie zażywał też swobody choć był młody
Sznurowane glany spodnie z anilany
Rano katolik wieczorem alkoholik

A ona była pięknie opalona
Być może czyjaś rozpalona żona
Choć bez litości cięły ich komary
Złączyć się do pary wpłynęli w szuwary
Szuwary

Nikt by niczego może i nie zauważył
Że nierealny akt miłości tam się zdarzył
Lecz się niestety tak kochali czule
Że ich nad ranem znalazł rybak w mule

Splecione ciała w miłosnym uścisku
Wciągnęły bagna przy miejscowym uzdrowisku
Gdy wzdłuż jeziora chadza portier stary
O tej miłości szepczą mu szuwary
Szuwary


Pudelsi

[mi_to_rybka]

No tak, skąd może poeta wiedzieć,
że spodnie z anilany i glany
mają się tak, jak:
kwaśne buraki do Kawasaki.
Ale jeden z Pudelsów,
wprawdzie glanów nie nosił,
ale jakimś się cudem do pierdla wprosił?

[abeikai]

Jesień zbyt wcześnie
została tu przywołana.
Już się zaczyna panoszyć.
Już siada mi na kolana.
Oczekiwanie!
Na Czesława z Jego "Mimozami".

Jeszcze poczekajmy, jeszcze się nie spieszmy

[abeikai]

Złapię jeszcze byka za ogon
i kozę za rogi.
Jeszcze lato przywołam :
- " do nogi ! "

Już na Cię czas

[abeikai]

Ach, lecie.
Nie będę za Tobą płakać przecie.
Dostałam od Ciebie tyleż
dobrego, co złego.
Mimo, że to jednak czasu przemijanie,
z ulgą przyjmę z Tobą rozstanie.

Co dzień odwiedzam kwiaty...

[krykucha]

Co dzień odwiedzam kwiaty, którem sadził wiosną
W ogrodzie swego serca, gdy mi wiara łatwa
Młodości pierwszej ufać kazała, że dziatwa
I zioła pod aniołów są pieczą, gdy posną.
Przyszło lato i widzę źrenicą żałosną,
Jak raz wraz płynie niebem czarnej chmury tratw;
Wichr spada i me kwiecie gnie, kładzie i gmatwa,
I gradem ścina pąki, nim w pełnię urosną.
Mija sadzenia pora.
Poznaję swe błędy,
Żem obrał zbyt surowe wyżyny na grzędy,
I nierozum szalonej swej widzę młodości.
Lecz wiem, że klęska moich dni nie będzie próżno
Bo mi da posiąść wiedzę życia, choć za późno,
Gdy już nadejdzie smutna jesień mej mądrości.

Leopold Staff

Addio pomidory

[palnick]

Minął sierpień, minął wrzesień, znów październik i
ta jesień rozpostarła melancholii mglisty woal
Nie żałuję letnich dzionków, róż, poziomek i skowronkow
Lecz jednego, jedynego jest mi żal

Addio pomidory
Addio ulubione
Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół
Nadchodzą znów wieczory sałatki niejedzonej
Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół

To cóż że jeść ja będę zupy i tomaty
Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ ...
w te witaminy przebogaty...
Addio pomidory, addio utracone
Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł

Owszem była i dziewczyna i miłości pajeczyna
co oplotła drżący dwukwiat naszych ciał
Porwał dziewcze zdrady poryw
i zabrała pomidory te ostatnie com schowane przed nią miał

Addio pomidory
Addio ulubione
Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół
Nadchodzą znów wieczory sałatki niejedzonej
Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół

To cóż że jeść ja będę zupy i tomaty
Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ ...
w te witaminy przebogaty...
Addio pomidory, addio utracone
Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł



Kabaret Starszych Panów.

Babie lato

[krykucha]

Minęły lata pasterskich sielanek
I czułych spojrzeń na zielonej łące,
Przeminął już wiek anielskich bogdanek,
Co miały usta i serce gorące.

Ongi we wrześniu pracowały żarna
I ledwie w słońcu nitka się zabieli,
Wnet prababunia miła, gospodarna,
Wiedziała, że czas zasiąść przy kądzieli.

Dzisiaj pajęcza nić babiego lata
Inne nasuwa myśli nam do głowy
I cichych westchnień fala hen ulata,
Że pani pragnie mieć kostium zimowy.

Różnica w myśli i różnica w czynach;
Wiek nasz zwyczajem prababek pomiata,
Miast o kądzieli, marzy o selskinach,
Więc smutny jestem w dniach babiego lata.


Konstanty Ćwierk

Piosenka o naszym ogrodzie

[palnick]

W naszym ogrodzie reszta nadziei za wielkim murem
i nowy co dzień bilet w kieszeni za siódmą górę
W naszym ogrodzie powiędły trawy w naszym ogrodzie
dawno ucichły dźwięki zabawy w porannym chłodzie
Jesień nadchodzi choć jej nie słychać szara jak koniec
i nawet ptakom trudno oddychać w ciągłej pogoni
W naszym ogrodzie próżno się trudzić
o żadnej porze nie spotkasz ludzi
i to najgorsze

Pod Budą

Rozełkane liście śmierć czują okrutną

[nenufaria]

Odżyły strofy nutą przedjesienną smutną
Rozełkane liście śmierć czują okrutną
Wielobarwną szelestną multisensoryczną
Śmierć będąca uwerturą życia kosmiczną.

Lato z ptakami odchodzi...

[krykucha]

Lato z ptakami odchodzi
Wiatr skręca liście w warkoczach
Dywanem pokrywa szlaki
Szkarłaty wiesza na zboczach
Przyobleka myśli w kolory
W liści złoto, buków purpurę
Palę w ogniu letnie wspomnienia
Idę wymachując kosturem

Idę w górach ciesząc się życiem
Oddać dłoniom halnego włosy
W szelest liści wsłuchać się pragnę
W odlatujących ptaków głosy

Słony pot czuję w ustach
Dzień spracowany ucieka
Anioł zapala gwiazdy
Oświetla drogę człowieka
Już niedługo rozpalę ogień
Na rozległej górskiej polanie
Już niedługo szałas zielony
Wśród dostojnych buków powstanie

[nenufaria]

Uroczy wiersz, Krykucho.
Poczulam zapach igliwia plonacego na tym gorskim ognisku i nawet pieczone
pieczarki znalezione w pieczarze:)
pozdrawiam serdecznie.

Zielone wzgórza nad Soliną

[palnick]

Zielone wzgórza nad Soliną i zapomniany ścieżek ślad
Flotylle chmur z nad lasów płyną, wędrowne ptaki goni wiatr
A dalej widzisz już horyzont, do nas z odległych wraca stron
I to już wieczór nad Soliną i cisza, która zna mój dom

Nad rzeką noc, w uliczce snu liczy ogniki gwiazd
Uśmiechnij się, na pewno tu wrócisz niejeden raz

Zielone wzgórza nad Soliną okrywa szarym płaszczem mrok
Nie żegnaj się, choć lato minie spotkamy się tu znów za rok


Wojciech Gąsowski

Przechyla się ku jesieni ziemia

[krykucha]

Dzięki Nenufario.
Moja siostra widziała dwa klucze dzikich gęsi
przelatujące nad jej domem i posmutniała, bo
nie lubi jesieni. Ja lubię jesień ale w poezji.
===========================

Stare Dobre Małżeństwo

Słońce cofa się w popłochu
Z dnia na dzień
Ubywa mu mocy i coraz wcześniej
Trzepocze o szyby ćma nocy
Przechyla się ku jesieni ziemia

Bo zachodzi mgłą lustro nieba
W tym lustrze niczym odrzucone rzeczy
Odbijamy się pomniejszeni

Bo przekwitły w nas wonne metafory
I na dłoni usypana garść popiołu
Z wszystkich uniesień majowych

Bo grzechoczą w nas pola makowe
Jak zamyślone nad marnością świata
Filozofów zasuszone głowy

Niech spadnie deszcz

[palnick]

Niech spadnie deszcz na suchą ziemię
I niech napełni nas strumieniem światła
Niech w okna domów deszcz zadzwoni

By każdy w tęczy mógł cię zobaczyć
By każdy w tęczy mógł widzieć ciebie

Niech spadnie deszcz...

By każdy w tęczy mógł dotknąc ciebie


Łyszkiewicz.

A ja na złość,

[abeikai]

naturze na przekór
jesienią właśnie zakwitnę.
Ubiorę się w barwy tęczy,
na głowę wieniec założę
z pąków magnolii i świeżej mięty.

Dzikie gęsi

[krykucha]

Gromadzi się tuczą
Nad moim jesionem,
Dzikie gęsi pogęgują
W powietrzu omglonem.

Oczy moje płyną
Siadami ich klucza,
A nad drogim mym jesionem
Gromadzi się tuczą.

Jeszcze ci on nie zwiądł,
Zieleni się jeszcze,
Jakby mówił, że przedwczesne
Gęganie złowieszcze.

Że tu nie tak prędko
Pojawia się grudnie,
Choć uchodzą stada gęsi
W słoneczne południe.

Azali tak prawda
W oczy się nam śmieje,
Czy też witać trzeba starą,
Kłamliwą nadzieję?

Nadzieja czy prawda,
Któż by myślał o tem,
Gdy na polach jeszcze leżą
Jęczmiona pokotem.

Ale patrzaj, patrzaj,
Jak się naród krząta,
By je zebrać jak najprędzej
Do suchego kąta.

Uczą go rozumu,
Przezorności uczą
Dzikie gęsi, co uchodzą
Przed zimową tuczą.

Słyszę ich gęganie
W powietrzu omglonem,
Nad mą łączką, nad tymotką,
Nad moim jesionem,

Zali się raduje
Klucz dzikiego ptactwa,
Że nie ujrzy, jak mrzeć będą
Te moje bogactwa?

A może i one
Czują smętek w duszy,
Chociaż dziś już odlatują,
Nim je śnieg oprószy.

Od rzeki i od bagnisk,
Od jezior, moczarów
Płyną stada dzikich gęsi
Do słonecznych żarów.

Jan Kasprowicz

Jeszcze światem rządzi lato

[abeikai]

I za oknem.
I na balkonie.
I w powietrzu.
I na spacerze.
Tylko już w sercu go nie ma.

[krykucha]

Ogród

Ten ogród, cały w kwiatach jak piękna dziewczyna,
Której w pieśni hołd składasz i pochwał udzielasz,
Dojrzał już i sadownik trząść owoc zaczyna,
A w pasiece podbiera lepkie plastry pszczelarz.

Pewnie, bezpiecznie pośród matni drzew zawiłej
Ścieżka od słońca smagła wiedzie mnie jak ręka,
Na której cień gałązek znaczy modre żyły,
Drżące jak serce moje i jego podzięka.

Leopold Staff

[abeikai]

A o melancholii ?
Czy o melancholii poeta pisał ?
O takiej,
Z tego powodu,
Że ogród owoce rozsypał ?

Że już nie pod drzewem wylegiwanie,
Tylko co najwyżej po owoc schylanie.

Co do mnie,
To niech się teraz owoc wyleguje pod drzewem.
A potem pod śniegiem.
A potem Idy Marcowe.

I znowu wypuszczą listki drzewa owocowe.
A w Idy Marcowe są moje urodziny.

[krykucha]

Do trawy na łąkach w zaloty idzie wrzos,
a muchy po kątach coraz częściej śpią.
Z tych znaków wokoło wywróży każdy sam,
że wracać do domu czas - lato, żegnaj nam!

Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
czekamy wszyscy tu, pamiętaj, żeby wrócić znów.
Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
czekamy wszyscy tu, pamiętaj nas i wracaj znów.

Choć w morzu i w rzece jeszcze kąpią się,
to słońce po niebie co dzień skraca bieg.
Znów jabłka na targu są tak tanie, jak barszcz,
korzystaj z ostatnich chwil, konfitury smaż.

Żegnaj, lato, na rok. . . itd.

Patrz! Dzieci do szkoły kasztanów niosą kosz,
a w parku powoli czerwień przejdzie w brąz.
Nim z deszczu na szybę gdzieś poleci kilka łez,
na oścież otworzy drzwi "Klub Opuszczonych Serc".

Żegnaj, lato, na rok. . . itd

z repertuaru Zdzisławy Sośnickiej

Kocham wszystkie pory roku

[nenufaria]

Kocham wszystkie pory roku…
Wiosnę za bzo-wonie, ptako-symfonie i antycypację
Lato za barwo-kształty, krew róży, jeziorne wakacje
Jesień za jabłka, mgieł melancholie, złoto-purpury
Zimę za iskry w kominie, grzane wino i książek mury
Kocham je za to, że są, po prostu zwyczajnie
A ja z nimi w wieczności życia poczekalni.

[abeikai]

Wiosna antycypuje?
Wiosna zwyczajnie kłamie,
że będzie ładniej.
A doczekawszy się listopada
dopiero widzimy, jaka to była
blaga.

[nenufaria]

Wszak jesień smętna, chłodna i cicha
Jest antycypacją wiosny, do licha
Zima słonecznych marzeń hibernacją
Przedsionkiem lata pod akacją
Przytulną życia stacją:)

[abeikai]

W salonie jesieni,
a przedpokoju zimy,
jeszcze się
„do licha”
o ich antycypacje
pokłócimy.

Tyle słońca w całym mieście.

[palnick]

Dzień - wspomnienie lata
Dzień - słoneczne ćmy
Nagle w tłumie w samym środku miasta
Ty po prostu ty

Dzień - godzina zwierzeń
Dzień - przy twarzy twarz
Szuka pamięć poplątanych ścieżek
Lecz czy znajdzie nas

Tyle słońca w całym mieście
Nie widziałeś tego jeszcze
Popatrz o popatrz!

Szerokimi ulicami
Niosą szczęście zakochani
Popatrz o popatrz!

Wiatr porywa ich spojrzenia
Biegnie światłem w smugę cienia
Popatrz o popatrz!

Łączy serca wiąże dłonie
Może nam zawróci w głowie też

Dzień - powrotna podróż
Dzień - podanie rąk
Ale niebo całe jeszcze w ogniu
Chcę zatrzymać wzrok

Tyle słońca w całym mieście
Nie widziałeś tego jeszcze
Popatrz o popatrz!

Szerokimi ulicami
Niosą szczęście zakochani
Popatrz o popatrz!

Wiatr porywa ich spojrzenia
Biegnie światłem w smugę cienia
Popatrz o popatrz!

Łączy serca wiąże dłonie
Może nam zawróci w głowie też

Anna Jantar

[abeikai]

Znowu J.K. tłucze mi się po głowie.
Raz Mu się udało i napisał ...”rano”
w sensie – jak dobrze jest wstać.
Udało mi się to dzisiaj pierwszy raz.

Czy ja to światło, klimat, rześkość
potrafię w pamięci zachować –
które w ostatnich dniach lata
tak potrafią oczarować ?!

Bo niebawem w biegu do pracy
(q - łamią się zbyt wysokie obcasy)
Wśród takich jak ja, niewyspanych,
bez make up-u, rozczochranych,
w korku wulgaryzmy przez zęby przemycać,
potrafię porankiem się zachwycać?

W dodatku niebawem zimnym, mglistym,
już niestety (bo słońce też lubi pospać) szarym,
z drzewami wyniosłymi zasłonionymi,
tak przez Nenufarię jesiennościami ulubionymi.

Wrzosy

[krykucha]

Miałam wtedy ciebie ,ciebie i jesień :
szłyśmy po wrzosach ,po wrzosach w lesie;
plątały się gałązeczki wrzosu ,
wpadały pszczoły z brzękiem we włosy,
wpadały z gwizdem ,wypadały z sykiem
płowe gorące ,straszne i dzikie !

Kazimiera Iłłakowiczówna

Iść w stronę słońca

[palnick]

Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres
iść ciągle iść tak bez końca
Witać jeden przebudzony właśnie dzień
Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak
Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak

Iść ciągle być w tej podróży
Którą ludzie prozaicznie życiem zwą
Iść, ciągle iść jak najdłużej
Za plecami mieć nadciągającą noc
Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz
W kolorach dwóch raz zobaczyć to co niewidzialne jest

Iść, ciągle iść, trafiać celnie
W zawianej piaskiem trawy ślad
Być sobą być niepodzielnie
Oczami dziecka mierzyć świat
Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres

2+1

"Kto wie, ten wie", inni niech zgadują

[m.0.832]

martynkaa.wrzuta.pl/audio/fkz33ejk7i/maciej_kosowski_-_wakacje_z_blondynka

???

dla Krykuchy

[abeikai]

Czy pamiętasz bracie
jak późnym latem
mnie na barana nosiłeś ?

Gdy kolano rozbiłam,
z Twym pięknym uśmiechem
z ziemi łagodnie podnosiłeś.

Kasztany z drzew dla mnie strącałeś.

Lecz nie wiesz o tym,
jak bardzo płakałam,
gdy od swej dziewczyny
dopiero nad ranem wracałeś.

Tak wiele nas teraz dzieli !
Jak smutek tej ostatniej
letniej niedzieli.

[krykucha]

O, Abeikai - dziękuję
Czyzbys kiedys była moją sąsiadką?
Wszystko się zgadza za wyjątkiem tego:
" Lecz nie wiesz o tym,
> jak bardzo płakałam,
> gdy od swej dziewczyny
> dopiero nad ranem wracałeś."

"Ta ostatnia niedziela, dzisiaj się rozstaniemy
dzisiaj sie rozejdziemy"? - Palnick
założy nowy wątek, bo wiele pięknych wierszy napisali nam poeci o jesieni.
* * *
...Uciekają z ogrodów dziewczyny,
Wjechaliśmy w hrabstwo Aspiryny,
Wjechaliśmy dość zdecydowanie.
Wszystko razem biorąc, krótka mowa:
Najpierw deszczyk,
Potem krzyż
I głowa
I w łóżeczko, panowie i panie.

A w łóżeczku
(Jeśli grypa letka)
Całkiem miło:
Książeczka,
Gazetka,
Albo słodkie kimanie-drzemanie.
Jeśli tylko radio nam nie trzeszczy
I symptomów nie ma zbyt złowieszczych,
To jest bosko, panowie i panie.

Ludwik Jerzy Kern

Woda sodowa

[krykucha]

Ten wiersz co prawda nie o lecie, tak bardzo pasuje mi jednak do naszej
teraźniejszości, że nie mogłam się oprzec by go tu nie zamieścić.
Ale jest w nim w końcu i "woda sodowa" i "letnie pogody" więc uważam,
że może tu być. Wizjoner z Brzechwy czy raczej wszystko "juz było"?
======================================
"Woda sodowa"

Są ludzie i "ludzie".
Różnica niemała.
Gdy mówi się: człowiek, to w tym jest pochwała.
Co zdobi człowieka?
Nie suknia, lecz praca,
I głowa.
Lecz w głowie się często przewraca.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Są oprócz stolicy miasteczka nieduże.
W miasteczku jest człowiek.
Powiedzmy w mundurze.
A mundur to władza.
Więc groźnym akordem
Grzmi co dzień w miasteczku:
"Po mordzie! Za mordę!"
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Ktoś fraszkę napisał.
Powiadam wam - bzdura.
Drukować jej nie chcą.
On mówi: "cenzura"
I myśli, że jest już Minkiewicz lub Huszcza,
Bo jego utworu cenzura nie puszcza.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Jest pewna komisja.
W komisji jest członek.
Nie głowa jej, gdzie tam, najwyżej ogonek.
A jednak - jak gromi i jakie ma zrywy,
Potępia, piętnuje, bo on jest gorliwy.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Znam w mieście poetę.
Powiadam wam - komik
I paw, odkąd "Iskry" wydały mu tomik.
I taki jest dumny z tomiku swych wierszy,
Że odtąd nikomu nie kłania się pierwszy.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Kto nie ma talentu, ten łaknie godności,
Tak właśnie zdobywa się rozgłos najprościej,
Więc pcha się, gdzie może, i pnie się, i pnie się,
Więc tu - "Panie Pośle", tam - "Panie Prezesie".
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Kto słabą ma głowę, niech kopie łopatą,
Niech magiel otworzy lub sklep, dajmy na to,
Lub budkę po prostu, gdzie w letnie pogody
Są zimne napoje, owoce i lody,
I woda sodowa, i woda sodowa...
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa.

Jan Brzechwa

Słońce – nasz Bóg i egzekutor

[nenufaria]

Słońce – nasz Bóg i egzekutor, miłościwy-mściwy
różnica niewielka, dwa oblicza przewrotne zdradliwe
M-iło-ściwość mściwością się staje, co łoi frantycznie
Życie które zrodziła w chaosie kosmicznym:))

A mnie jest szkoda lata...

[palnick]

Moja żona mnie dzisiaj skrzyczała, powiedziała, żem mazgaj, że głupi.
Że ze wstydu się za mnie rumieni, kiedyż wreszcie zmądrzeję już raz.
A na śmiesznym tle sprawa powstała: poprosiłem, poziomek niech kupi.
- Zdziecinniałeś - powiada - w jesieni?
- To już jesień? Jak leci ten czas!

I westchnąłem: no patrz, już po lecie, po wakacjach, po słońcu, mój Boże!
Już się zacznie szaruga na świecie, no, jasnych spodni już chyba nie włożę.
Pewnie deszcze się zaczną i słota, na to ona, przepraszam, idiota!
Uśmiechnąłem się, mów sobie zdrowo, ty wiesz swoje, a ja swoje wiem.

Bo mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień,
Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.

To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł
I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy.
Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba,
Po którym płyną smutne jesienne mgły.

Człowiek pensję ma bardziej niż marną: tysiąc złotych miesięcznie - niewiele.
Ale w lecie, tych tysiąc, to suma! Można za nią jak król jakiś żyć.
Słońce grzeje, opala za darmo, Wisłę gratis masz w każdą niedzielę,
Ptaki dają bezpłatne koncerty, nawet nie chce się jeść ani pić.

Jesień, owszem, jest piękna, bogata, bardzo urozmaicona i pełna kolorów.
Ale gdzie, gdzie jesieni do lata, do lipcowych, sierpniowych wieczorów!
Już niedługo i zima przyleci, pełna śniegu, zawiei, zamieci.
A mnie w głowie poziomki i głupstwa, jakiś koncert i Wisła, i las.

A mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień,
Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.

To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł
I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy.
Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba,
Po którym płyną smutne jesienne mgły.

E.Szlechter

Dzisiaj kupiłam poziomki więc mamy jeszcze lato

[krykucha]

Raz staruszek spacerując w lesie
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomyślał znowu idzie jesień
Jesień idzie, nie ma na to rady
I podreptał do chatki przy dróżce
I powiedział stanąwszy przed chatą
Swojej żonie, tak samo staruszce
Jesień idzie, niema na to rady

A staruszka zmartwiła się szczerze
Zamachała rękami obiema
Musisz zacząć chodzić w pulowerze
Jesień idzie, rady na to nie ma
Może jesień przyjdzie już jutro
Lub pojutrze a może za tydzień
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro
Nie ma rady, jesień, jesień idzie

A był sierpień, pogoda prześliczna
Wszystko w złocie trwało i w zieleni
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni
Ale cóż oni żyli najdłużej
Mieli swoje staruszkowe zasady
I wiedzieli, że prędzej czy później
Jesień przyjdzie, niema na to rady

[abeikai]

"A był sierpień, pogoda prześliczna
Wszystko w złocie trwało i w zieleni
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni"

Jak refren powtórzyłam, bo:

Staruszkę spotkałam dzisiaj prześliczną.
Była krucha, jak płatek czekolady.
Zwróciła się do mnie z błaganiem:
siedemdziesiąt osiem? lat tu mieszkam,
zgubiłam mieszkanie. Błądzę, błądzę,
proszę pomóc, bo ja nie dam rady.

[palnick]

www.fototok.tkb.pl/pt/photo.php?p=32221#

ars vivendi:))

[nenufaria]

Szukając ars vivendi mędrcy swe zęby zjedli
pojąć nie byli w stanie że jest to niespełnianie
spełnienie zaś urodę martwej ma natury
estetykę i ekstazę zeszłorocznej chmury
śniegodajnej naturalnie balwalnie:)))

[krykucha]

Lato było jakieś szare
I słowikom brakło tchu
Smutnych wierszy parę
Ktoś napisał znów

Smutnych wierszy nigdy dosyć
I zranionych ciężko serc
Nieprzespanych nocy
Które trawi lęk

Ref.
Kap, kap, płyną łzy
W łez kałużach ja i ty
Wypłakane oczy i przekwitłe bzy
Płacze z nami deszcz
I fontanna szlocha też
Trochę zadziwiona skąd ma tyle łez

Nad dachami muza leci
Muza, czyli weny znak
Czemu, wam poeci
Miodu w sercach brak.
Muza ma sukienkę krótką
Muza skrzydła ma u rąk
Lecz wam ciągle smutno
A mnie boli ząb

Ref.
Kap, kap, płyną łzy...

Pod Budą

Nie płaczcie za latem

[nenufaria]

Nie płaczcie za latem dzieci i poeci
Słonce nie zgasło, nawet silniej świeci
Niż w dniu swych narodzin…
Nie jest to bynajmniej powód do radości
Raczej na trwogę biją dzwony niepewności.
Przegrzana Gaja oprzeć słońcu się nie umie
Zwęgla swe dzieci i składa w wykopalisk trumnie.

lato

[francuskilacznik]

lato

pod sukienka, bez majtek
rozgrzane jak nigdy

ostatnie panienskie lato
a potem juz tylko lzy

Gdy odjeżdżają Cyganie

[palnick]

Gdy odjeżdżają Cyganie, noc nie zapali księżyca,
tylko na leśnej polanie brzoza zapłacze srebrzysta.
Gdy odjeżdżają Cyganie niebo pochyli się nisko,
zorza wieczorna nie wstanie, wicher pogasi ogniska.

Gdy odjeżdżają Cyganie, noc gałązkami kolebie,
żal w popieliskach zostanie, gwiazdy pogasną na niebie.
Wiatr pędzi szlakiem dalekim, jesień po wrzosach się błąka,
na dróg rozstaju ich czeka smutna jesienna rozłąka.

Gdy odjeżdżają Cyganie wicher po rżyskach się żali,
noc łzami płacze srebrnymi, gdy tabor zniknie w oddali.
Krzyk ptaków żegna ich świtem, mgła polną drogą się słania,
niebo wyblakłym błękitem patrzy na smutek rozstania.


Janusz Laskowski

"Gdy odjeżdżają Cyganie"

[abeikai]

Od Barbary, przez Aleksandra do Adama
już prezenty gwiazdkowe rozdaję.
Tak tutaj. Z latem się codziennie żegnamy
a ja swe trzy grosze do tych pożegnań dodaję.


Wypisz, wymaluj, "Rusałka"
ta fotka była.
Tylko te krypy nie wiem
skąd się wzięły.

[palnick]

Teraz znów na lato czekamy :-)
Już za parę dni, za dni parę...

o kaczkach

[m.0.832]

No to jest jeszcze czas, by poinformować Was,
że chyba powariowali.
Tak intensywnie zimą dokarmiali?
Po stawie w parku pływa ich nie licząc,
z tysiąc dwieście.
Tak jak my nad wodę, tak one całymi rodzinami
spacerują sobie po naszym pięknym mieście.
Do Euro, to Poznań nie z Koziołków rozsłynie.
Jak wklejona przez „Siksy” piosenka o Kołymie.

Oczekiwanie

[m.0.832]

Niech tylko minie ta noc najkrótsza,
I już pragnąć będziesz pojutrza.
Bo noc ta nasyci Cię na godzin czterdzieści.
W jednym zespoleniu się ciał,
Uniesień w czwórnasób się zmieści.

Przeczucie /cztery pory niepokoju/

[krykucha]

...Latem cierpkie owoce pęcznieją słodyczą,
W tańcu pracy pszczoły na urodzaj liczą,
Słońce szczodrze wytrząsa swoją gęstą grzywę
Na ludzi ospałych, na miasta leniwe.
Matka Boska się pławi w złocie i zieleniach,
Pustoszeją w święto narodowe więzienia -
Tak co roku nas lato spokojem kołysze,
Więc dlaczego przed strachem chowamy się w ciszę?

- Bo za oknem grzmot się ściga z błyskawicą,
W letnią burzę tańczą Wodnik z Topielicą -
Zakochani w zbrodni, ofiar wiecznie głodni -
Wodnik i Topielica, Topielica i Wodnik.
...
Jacek Kaczmarski

Chodź pomaluj mój świat

[palnick]

Piszesz mi w liście, że kiedy pada,
kiedy nasturcje na deszczu mokną,
Siadasz przy stole, wyjmujesz farby
i kolorowe otwierasz okno.
Trawy i drzewa są takie szare,
barwę popiołu przybrały nieba.
W ciszy tak cicho, szepce zegarek
o czasie, co mi go nie potrzeba.

Więc chodź, pomaluj mój świat
na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
malowana twoją kredką.
Więc chodź, pomaluj mi życie,
niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w_pełnym słońcu,
kolorami całej ziemi.

Za siódmą górą, za siódmą rzeką,
swoje sny zamieniasz na pejzaże.
Kiedy się wlecze wyblakłe słońce,
oświetla ludzkie wybladłe twarze.

Więc chodź, pomaluj mój świat
na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
malowana twoją kredką.
Więc chodź, pomaluj mi życie,
niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w_pełnym słońcu,
kolorami całej ziemi.

2+1

Latoś rydze obrodziły...

[krykucha]

Rudy Rydz
Był sobie raz zielony las,
A w lesie jakby nigdy nic,
W zielonej chustce, na jednej nóżce,
Stał sobie rudy rydz.

Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Jaka piękna sztuka,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
A ja rydzów szukam,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Mam na rydza smaczek,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
lepszy niż maślaczek.

O, gdyby chciał i gdyby tak,
Zerwać się dał, o Boże,
Lecz na to rydz nie mówi nic,
Bo mówić wszak nie może.

Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Tylko spuszcza oczy,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Gniewa się i boczy,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Boi się nożyka,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Nie chce do koszyka.

Przez cały czas zielony las,
Coś plecie wiatrem trzy po trzy,
I nawet nie wie, że gdzieś pod drzewem
Samotny rydzyk śpi.

Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Jaka piękna sztuka,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
A ja rydzów szukam,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Mam na rydza smaczek,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
lepszy niż maślaczek.

O, gdyby chciał i gdyby tak,
Zerwać się dał, o Boże,
Lecz na to rydz nie mówi nic,
Bo mówić wszak nie może.

Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Już go nie uproszę,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Chyba pójdę z koszem,
Rudy, rudy, rudy, rudy rydz,
Próżne z nim pogwarki,
No to, no to, no to nic,
Pójdę na pieczarki.

Big Cyc

[krykucha]

Miałem wczoraj w głowie ból, w głowie ból
Bo mi na łeb zleciał ul, zleciał ul
Z ula zaś wyfrunął rój,
Frunął rój, naszpikował mi nos mój

Dziś był właśnie koniec lata
Słońce świeciło zza chmur
Klnę do kata przed mym nosem

Chiński mur
Chiński mur
Chiński mur
Chiński mur

Nie przyszedłem na spotkanie, yeah, yeah
Miałem opuchnięty nos, ło, ło, ło
Więc wybacz mi kochanie
Sam przeklinam los na głos

Dziś był właśnie koniec lata
Słońce świeciło zza chmur
Klnę do kata przed mym nosem

Otwieram list...

[krykucha]

Otwieram list - brązowy wrzesień
Jeszcze w nim pachnie różą
i lato świeci.

Pamiętam
Pejzaż białych wydm
Pamiętam
Słońce ramion twych
Pamiętam
Włosów letni deszcz
Ciepłe morze - oczy twe.

Otwieram list - brązowy wrzesień
A już w nim smutku wrzosy
I chłodna jesień.

Pamiętam
Pejzaż białych wydm
Pamiętam
Słońce ramion twych
Pamiętam
Włosów letni deszcz
Ciepłe morze - oczy twe.

Halina Frąckowiak

[zwykly2]

Kiedy patrzę hen za siebie
W tamte lata co minęły,
Czasem myślę, co przegrałem
Ile diabli wzięli,
Co straciłem z własnej woli
Ile przeciw sobie
Co wyliczę to wyliczę,
Ale zawsze wtedy powiem,
Że najbardziej mi żal.................................

"najbardziej mi żal"

[abeikai]

Kolorowych jarmarków,
Drucianych zegarków,
Żółtych ? kogucików,
Baloników na patyku.
Motyli drewnianych,
Koników bujanych,
Cukrowej waty
i z piernika ...?

[nenufaria]

jeszcze nie wiem, czego mi najbardziej zal
musze sobie przemyslec...
dobrze, ze mozna odpoczac w tym watku, jeszcze letnim przez 3 trzy dni
rewolucje i wojny wokol
pozdrawiam wszystkich serdecznie
nie mam dzis weny:))

Szkoda, moja droga

[abeikai]

nenufaria napisała:

> jeszcze nie wiem, czego mi najbardziej zal
> musze sobie przemyslec...
> dobrze, ze mozna odpoczac w tym watku, jeszcze letnim przez 3 trzy dni
> rewolucje i wojny wokol
> pozdrawiam wszystkich serdecznie
> nie mam dzis weny:))

[krykucha]

Oto widzisz, znowu idzie jesień -
człowiek tylko leżałby i spał...
Załóżże twoj szmaragdowy pierścien:
blask zielony będzie miło grał.

Lato się tak jak skazaniec kładzie
pod jesienny topór krwawo bardzo -
a my wiosnę widzimy w szmaragdzie,
na pierścieniu, na twym jednym palcu.

Konstanty Ildefons Gałczyński

Jeszcze cicho nucą skrzydła motyli

[nenufaria]

Jeszcze łagodność celsjuszy pieści skórę
Zgaszone na chwilę oczy
Zagubione w kreacji opery dźwięków i woni
Wychwytują perły z ograniczoności zmysłów
Cykady nadal niezmordowane
Jak długo tak mogą?
Wilga kłóci się z kardynałem
Arogancka, agnostyczna, nieczuła na dumne purpury
Złowrogość kruków wbija się kakofonią
Nie wiadomo skąd i co znaczącą
Pal sześć harmonię….
Jeszcze cicho nucą skrzydła motyli
Kolorując wyobraźnię odległą krainą
Jeszcze wybuchnie symfonia zasypiających komarów
Ananke jesiennością zawisła na muślinie altany
Jeszcze się waha
Pewna niepewna jak to kobieta
Co poznała tajemnicę...

[krykucha]

Coraz częściej deszcz przelotny
Pod oknami śpiewa,
A nocami wiatr-pustelnik
W sadzie gruszki zrywa.
Spójrzcie tylko, moi mili:
Wschodzi ozimina.

W bursztynowym kręgu lata
Dopala się wrzesień,
Spopielałe mchy roznosi
Po zrudziałym lesie.
Ma się zatem, moi mili,
Ma się zatem, moi mili,
Ma się już pod jesień.

Spójrz! Popradem gęsie pióro
Jak żaglówka płynie.
Fruną nad nim złote liście -
Kolorowe motyle.
I ostatni redyk schodzi
Z siwych gór w dolinę.

W bursztynowym kręgu lata
Dopala się wrzesień,
Spopielałe mchy roznosi
Po zrudziałym lesie.
Idzie do nas, moi mili,
Idzie do nas, moi mili,
Idzie do nas jesień.

Już powoli pustoszeją
Gniazda pod okapem.
Wypłowiała czerwień malwy,
Mak się żegna z makiem.
Wieczorami chłód się wkrada
W progi naszej chaty.

W bursztynowym kręgu lata
Dopala się wrzesień,
Spopielałe mchy roznosi
Po zrudziałym lesie.
Przyszła do nas, moi mili,
Przyszła do nas, moi mili,
Przyszła do nas jesień.

[-murmurando-]

Czerwone Gitary

W brzuchu jesieni wiosny zakiełkuje ziarno

[nenufaria]

Gdy myśl niepokorną torturami się głaszcze
Gdy globalne gułagi otwierają swe paszcze
Gdy mafie w bankierskich sukmanach
Na życie Ziemi robią zamach…
W brzuchu jesieni wiosny zakiełkuje ziarno
Głód strach rozpędzi i myśli czarne
Odwaga z nadzieją rozpalą umysły
Skazanych na wymarcie tubylców znad Wisły
I ruszą solidarnie ze świata narodami
Bronić wody i życia przed korporacjami
Kanibalami.

Już nie ma dzikich plaż...

[krykucha]

Puste plaże Juraty , zasnęły kosze już
Tylko facet zawiany , podpiera nosem klucz
Szarą płachtę gazety , unosi w górę wiatr
Dzisiaj nikt nie odczyta co nam donosił świat

Serce gryzie nostalgia a dusze ścina lód
W radiu śpiewa Natalia , swój czarny smętny blus
Hotel wolnych pokoi , w recepcji pająk śpi
W torby składam powoli , okruchy tamtych dni

Ref :
Już nie ma dzikich plaż
Na których zbierałam bursztyny
Gdy z psem do ciebie szłam
A mewy ósemki kreśliły , kreśliły
Już nie ma dzikich plaż
I barwnej kafejki przy molo
Nie jedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość - swą młodość

Wsiadam w pociąg powrotny , ocieram jedną łzę
Ludzie są samotni , czy tego chcą czy nie
Patrzę w oczy jesieni , nad morzem stada chmur
Pejzaż moich nadziei , umyka mi spod kół

Serce gryzie nostalgia a dusze ścina lód
W radiu śpiewa Natalia , swój czarny smętny blus
Hotel wolnych pokoi , w recepcji pająk śpi
W torby składam powoli , okruchy tamtych dni.

Goniąc kormorany...

[krykucha]

sł. J.Woy, muz. A.Tylczyński

Dzień gaśnie w szarej mgle
Wiatr strąca krople z drzew
Sznur kormoranów w locie splątał się
Pożegnał ciepły dzień
Ostatni dzień w mazurskich stronach

Zmierzch z jezior żagle zdjął
Mgieł porozpinał splot
Szmer tataraku jeszcze dobiegł nas
Już wracać czas

Noc się przybrała w czerń
To smutny lata zmierzch
Już kormorany odleciały stąd
Poszukać ciepłych stron
Powrócą z wiosną na jeziora

Nikt nas nie żegna tu
Dziś tak tu pusto już
Mgły tylko ściga wśród sitowia wiatr
Już wracać czas

[m.0.832]

youtube.com/watch?v=c5IIXeR5OUI&mode=related&search=

Uznam.

[palnick]

gośc portalu: mikronezja napisał:

wiadomosci.onet.pl/1560688,11,item.html
`Nie Uznam tego już' na melodię Chałup welcomowanych to ;))

(słowa: Mikronezja, Muzyka: R. Poznakowski)

Jak co roku w tym Kraju, zgryz zaczyna się w maju,
ludziom staje mózg.
Rosną nowi zgorszeni, co przypadkiem w zieleni,
Zobaczyli biust.
Chyba zazdrość w nich wzbiera, że się można rozbierać,
Razi zbytni luz.
Kręcą numer Policji, krzyczą o prohibicji,
Już nadjeżdża wóz ...

Refren:

Nie Uznam tego już, na wierzchu będzie biust,
Niech się opala, niech się wywala, zostawcie nam ten luz.
W wolności plecy nóż, moralny wbija stróż,
Zakrywać biusty a może chusty, na twarzy nosić już !

2 zwrotka:

Wydał prawo Naczelnik, że kobiety z naczelnych,
Mają schować biust.
Schować piersi na plaży albo mandat się zdarzy,
Mówi władzy tuz.
Toż plażowej rozpusty, są dowodem te biusty,
Cieszy już się bies.
Biegną funkcjonariusze, więc uciekać już muszę,
Gdzie luz jeszcze jest.

Refren:

Nie Uznam tego już, na wierzchu będzie biust,
Niech się opala, niech się wywala, zostawcie nam ten luz.
W wolności plecy nóż, moralny wbija stróż,
Zakrywać biusty a może chusty, na twarzy nosić już !

Pożegnanie

[letnie_boa]

Dziś ostatni raz Czerwiec mnie weźmie w ramiona.
Za rok, na rauszu za Jego przyczyną zacznę chodzić od nowa.

[palnick]

Dopiero za rok?!

Wyraźnie napisałem, no nie?

[letnie_boa]

pożegnanie z czerwcem.
Z Palnickiem mam nadzieję spotykać się częściej, niż to dotąd bywało ;)

?

[palnick]

A Ty kto?

[summertime3]

youtube.com/watch?v=NkOuLZ2zcY0&mode=related&search=

[m.0.832]

martynkaa.wrzuta.pl/audio/f2hG3RWY9z/zbigniew_wodecki_-_chalupy_welcome_to

[cassidy_i]

16.06.....

Por Que Te Marchas

Tengo que enfrentarme a mi misma y ver la realidad
Entender que las estrellas por altas no se pueden tocar
Que la luz que iluminaba este sueño no se puede ver mas
Y el amor por mas enorme e intenso un dia puede acabar

Da miedo que, Que te vayas
Y abandonar las cosas que no volveran
No volveran, Jamas

¿Ahora que puedo decir?
Si ya no tengo palabras
No necesito morir para entender que es por ti que se apaga mi alma
¿Ahora que puedo decir?
Si le converso a mi almohada
que estoy cansada de oir, de callar y esperar
de morderme las ganas
reconosco tu espalda, como un cobarde te marchas

Mañana cuando cruzes esa puerta no te quiero ver mas
Y lleva en tus maletas las cosas que en mi vida no van
Y no creas que me quedo vencida para tu vanidad
Por amor yo me he jugado la vida y me la vuelvo a jugar

Te juro que, me haces falta
En todas esas cosas donde ya no estas
Y que ya no esten, jamas


21.06.1998-21.06.2007
Adios
Hoy he venido a despedirme
A hablar de tantas cosas que nunca quisiste oirme
Y ya no quiero mas excusas
Tu nunca tienes tiempo se te escapo la musa

Adios, Adios
Me voy, Adios
Y no me dejas ni tan solo la esperanza
Adios, amor, adios

Si hay una lagrima en mis ojos
Es que voy recogiendo de mi vida los trozos
Si hemos jugado a una aventura
Nos hemos embriagado con tragos de locura

Adios, Adios
Me voy, Adios
Y no me dejas ni tan solo la esperanza
Adios, Amor, Adios

Adios, Adios
Me voy, Adios
Y no me dejas ni tan solo la esperanza
Adios, Amor, Adios

Y no me dejas ni tan solo la esperanza
Adios, Amor, Adios

(J.Lopez)