Tracy Hogg - język niemowląt, pytanie o spanie :)

[e-millie]

pytanie kieruję do dziewczyn, które czytały książkę i się w usypianiu
maluszków radami Tracy posiłkowały. czy ja dobrze rozumiem metodę
usypiania...? dzisiaj była pierwsza próba, malutka płakała i ja płakałam :(
niestety przyzwyczailiśmy Emi do spania z nami w łóżku i teraz musimy to
zmienić, a że starszak na wakacjach, to moment idealny. a moje pytanie brzmi,
jak i na co reagować, kiedy dziecko leży w łóżeczku i płacze??? przez
pierwszych kilkanaście minut głaskałam co jakiś czas, szeptałam, raz po raz
brałam na ręce, a jak się uspokoiła, to z powrotem do łóżeczka, ale wydaje
się, że moja córeczka mogłaby tak całą noc. nie zasnęła ani na moment, choć
wiem, że była bardzo zmęczona. o 22:00 tak bolały mnie plecy od ciągłego
pochylania się nad łóżeczkiem i brania na ręce, (wczoraj mąż był w delegacji,
więc byłam sama), że zabrałam małą do łóżka, gdzie w ciągu 30 sekund
zasnęła!!! podsumowując, kiedy brać na ręce, kiedy zostawiać w łóżeczku i
tylko szeptać i uspokajać, żeby nie być okrutnym rodzicem i nie katować
dziecka, ucząc go spania w swoim łóżeczku???? jak długo taki maluch może płakać???
dziękuję za wszystkie odpowiedzi!
pozdrawiam gorąco,
e-millie

[morepig]

ta metoda jest dla starszych dzieci ktore juz rozumieja ze mama ich
na rece nei wezmie a nie dla warzywka ktore ledwo widzi i tylko
zapach mamy go uspokaja. daj smoczek, moze przestaniesz byc non stop
potrzebna. albo wstrzymaj sie jakis czas i na razie spij z nia.
nasz od urodzenia byl przyzwyczajony do spania samemu i wył na
rekach ;-))

p.s. na to forum weszlam zupelnie niechcacy ;-)) ale stwierdzilam ze
sie wypowiem ;-)

[ania_f1]

E-milie - ja nauczyłam metodą Tracy Hogg samodzielnego zasypiania
starszego synka, ale wtedy miał na pewno ponad pół roku, nie
pamiętam dokładnie, ale chyba z 8 miesięcy. Według mnie nasze
maluszki są jeszcze za małe na tego typu metody. A

wtedy z Piotrusiem to wyglądało tak, że brałam go na ręce a jak się
tylko uspokoił to odkładałam. Pierwszy raz był straszny bo trwało to
naprawdę długo i odkładałam go chyba ze 100 razy, ale nie uległam aż
w końcu zasnął a właściwie padł ze zmęczenia. Kolejne noce były
łatwiejsze i w sumie potrwało to tylko 3-4 dni. Ale tak jak mówię -
był dużo starszy i już rozumiał o co chodzi.

morepig

[borowka78]

morepig napisała:
> p.s. na to forum weszlam zupelnie niechcacy ;-)) ale stwierdzilam
ze
> sie wypowiem ;-)
hehe...niechcacy kolezanko, naprawde?!!!:-P

[morepig]

nom ;-)
i na śmierc zapomnialam ze Ty tez tu jestes ;-))
a morze fajne, fajneeeee ;-((((

[lee_a]

Kurcze, nie wiem co ci poradzić. Prawdopodobnie przedmówczynie mają
rację, Emi jest za mała na tą metodę. Ania spała w łóżeczku od
pierwszej nocy po przyjściu ze szpitala, chociaż ciężko mi było do
niej wstawać, karmić, odkładać i przyznam, że miałam ochote wziąć do
łóżka, ale byłam twarda i Mała się przyzwyczaiła i chyba polubiła
łóżeczko. Teraz jak nie może zasnąć w łóżeczku to podchodzę do niej,
daję smoczek, głaszczę po główce, albo po brzuszku i wydaję dziwne
dzwieki "sz sz sz sz ..." bo to ją uspokaja i nie pozwalam jej
płakać w łóżeczku, zeby jej się zle nie kojarzyło. Jak zaczyna
płakać to najbardziej pomaga smoczek, jak wypluwa to na rączki i
przytulamy, czasem tak się zmeczy tym zasyppaniem ze zgłodnieje, węc
dokarmiam i wtedy juz zasypia - jak na razie mielismy trzy takie
akcje w nocy, ze nie spala od północy do 1:30. Wieczorem Mała chce
się poprzytulać i wtedy bierzemy na ręce i tulimy, żeby czuła że
jesteśmy. Ja myślę, że małymi kroczkami przyzwyczaisz Emi do
łóżeczka, może po kąpaniu i karmieniu jak już wie, że jest pora snu
to łatwiej zaakceptuje łóżeczko? Byc moze po nocnych karmieniach
jeszcze będzie wolała zasypiać z Wami ale z czasem powinna załapać,
że od spania jest łóżeczko. Mi by było łatwiej robić te próby jak
mąż jest w domu, zawsze to jakas pomoc i wsparcie ;) Aaa... coś
jeszcze, od drugiej nocy w domu karmię ją na siedząco w łóżku, żeby
nie zasnąć i nie przegapić jej zasypiania. Dzieki temu nocne
karmienia trwają max. 25 minut (z odbijaniem) i mała wie, że jest po
takiej sesji odkładana do łózeczka. przy karmieniu na leżaco pewnie
bysmy obie zasnęły i nici z odłożenia do łóżeczka. Pewnie że dla
mnie to też męczące bo mogłabym sobie przeciez lepiej pospac, ale po
odłożeniu Ani przytulam się do męża, który nie musi spać w drugim
pokoju i zasypiam. Podsumowując - próbuj ale nic na siłę. Nie pozwól
jej płakać w łóżeczku, zeby nie przestala na ciebie liczyc!

[magda7717]

Moja Mala zupelnie nie placze w lozeczku bo spi tam od poczatku,
choc ok 4 biore ja do siebie i spimy razem ale ale zauwazylam,ze ona
woli sama w lozeczku. mysle ze lubi swoje lozeczko.a ja solennie
sobie obiecalam,ze koniec z przynoszeniem jej nad ranem . i od
poczatku 3 mies juz zadnego zostawiania..jak marudzi wtykam smoka a
przed spankiem spiewam ( zwlaszczawieczorem)czekam jak usnie i
zwykle po ok max 30 min mala zasypia . jak ma problemy z zasnieciem
klade na brzuszek( ograniczam wtedy bodzce) albo przykladam reke nad
oczka* tez wg T.Hogg i ograniczam dostep bodzcow nie dotykajac jej i
mala usypa.glaszcze utule jak trzeba i odkladam.
brak przytulaskow nocnych rekompensuje nam karmieniem ;-) i dziennym
przytulankiem i juz.
a dumna jestem naprawde ,ze teraz sobie pisze na forum a ona drzemie
popoludniowym snem ... tak po prostu padnieta po calym dniu

[mcdalenka]

E-millie, dostaw sobie krzesełko do łóżeczka, plecy nie bolą, jak
się siedzi :)
Ja nie pozwalam Aurelce płakać w łóżeczku. Stękać czy kwilić tak,
ale jak tylko słyszę rozpacz w głosie, biorę na ręce, głaszczę i
tulę kilka minut, jak się uspokoi (czasem ze smoczkiem w buzi, jeśli
dzień był pełen emocji), odkładam i trzymam za rączkę, siedząc na
krześle. Zapodaję zwięzłą bajkę albo "Aniele Boży" (bardzo melodyjna
i miarowa modlitewka, ładnie uspokaja), mówię, że już koniec dnia i
że wszyscy idą spać. Jak córeczka zaczyna przymykać oczka, mówię
jej "dobranoc, króliczyno" i spadam. Jak jeszcze z łóżeczka dochodzą
jakieś kwęki, sprawdzam, czy to nie z obrzygania (natrętna sprawa),
podkładam suchą pieluszkę pod ryjek, sprzedaję dwa głaski i jak
tylko zaczyna zasypiać - spadam, ale zawsze na taką odległość, żeby
przyjść do niej, jak zakwili.
Generalnie dobrze jest niedopuścić do przerodzenia się kwękania czy
skwilenia w ryk rozpaczliwy, ja to zagłaskuję nienatrętnie albo
powtarzam w kółko jedno zdanie jakieś, np: "tata śpi i Aurelka idzie
spać" albo "jest bezpiecznie, cicho i miło, można spać", najlepiej
tak nudno i melodyjnie to powtarzać, na jednej intonacji. Z nudów
dzieciak odpływa :)

[lee_a]

heheh, u mnie tak samo wieczorami bywa, trzymam za rączki, coby się
nie wierzgały i głaszczę po główce i powtarzam "już jest nocka i
idziemy spać, aniusia chce spac i oczka sie zamykają, albbo cos w
tym stylu, wspomagam sie przy tym smokiem i jak oczy zaczynają się
zamykac to spadam do pokoju zeby slyszec kwęki. Nie ma co liczyc, ze
dzieci będą wieczorem zasypiały same bez poprzytulania - niedługo
zaczną się kołysanki, czytanie bajeczek, trza się przyzwyczajać. A
tak swoją drogą to muszę męża nauczyć usypiania dziecka.