zmiana charakteru

[grusia3]

Odkąd jest Jul starszaka nie poznaje, w szkole rozrabia jak
nigdy,wychowawczyni sie skarży,w domu najchętniej w swoim pokoju się
zamyka i na kompie siedzi,zero pogaduch,na spacery z nami nie chce
chodzić,nie wiem co mu się stało...mam wyrzuty sumienia że za mało
czasu mu poświęcam.Jak Wasze starszaki?jakieś zmiany w ich
zachowaniu zauważyłyscie?

[ajila32]

a może ustalcie sobie że raz, dwa razy w tygodniu poświęcasz
godzinkę dwie starszakowi i tylko jemu, a inne dwa dni mąż, wtedy
drugie niech pilnuje maleństwa, a starszak nacieszy się 100% uwagą
rodziców.. niech poczuje że też jest ważny i też może liczyć
na "wyłączność"

[asia19813]

u mojej szwagierki różnica wieku też duża, 7 lat, na początku
chłopiec się cieszył, potem jak zobacyzł że mama poświęca mu mało
czasu, bo przeciez maluykie dziecko potrzebuje duzo uwagi, to był
zazdrosny, płakał nawet, a teraz jak mała ma prawie 2 lata to się
razem bawią, szaleją. Cieszy się że ma siostre, myśłę że to
przejdzie niedługo i będzie się cieszył że ma rodzeństwo

[asia19813]

ajila32 ma raqcję może wypad do kina poprawi sytuację

[bobimax]

Moja starsza jest naprawdę wyrozumiała a ma 6 lat. Czasem jej
smutno, że nie mogę jej poświęcić czasu, ale za to mąż się nią
zajmuje i dziadkowie. Zuzi tłumaczę, ze jeszczce troszkę musi
wytrzymać. Bardzo chętnie mi pomaga przy malutkiej. Jak jest kapanie
to ją myje, potem smaruje balsamem, może zachęc starszego do
wspólnej pielęgnacji maluszka.

[grusia3]

Spróbuję,m.pracuje całymi dniami i nie za bardzo kiedy mam czas
tylko dla Pata,zostały nam wieczorny rytułał-czytanie książki,ale
czasem zasypiam jak tylko m.się zjawi.co do wspólnego zajmowania się
maym to starszak wogóle nie jest zainteresowany,chwilę z nim
posiedzi i ucieka do siebie...facet;-) po prostu.

[aurinko]

Grusia, musisz spędzać więcej czasu z synkiem, to bardzo ważne dla niego. Tak,
jak dziewczyny wcześniej pisały - dobrze by było gdybyście mieli czas wyłącznie
dla siebie, z góry zaplanowany, żeby Twój synek wiedział, że nikt i nic Wam nie
przeszkodzi. Może on potrzebuje trochę czasu żeby oswoić się z maluchem, myślę,
że jak maleństwo będzie bardziej kontaktowe, to Twój synek się bardziej
zainteresuje młodszym braciszkiem :)

U mnie różnica wieku wynosi ponad 12 lat i w pierwszym miesiącu Młody trochę
unikał kontaktu z Mają. Owszem, zajrzał do niej, podał mi pieluszkę czy podłożył
pod plecy poduszkę przy karmieniu, ale dla niego ciągle to był mały "wrzaskun"
mimo, że Maja jest bardzo spokojnym, grzecznym dzieckiem. Jedno robił od
początku - pchał wózek, ja nie miałam szansy nawet metra ujechać, bo zaraz po
wyjściu z klatki schodowej Starszak zabierał mi wózek. I tak ma do dziś :)
Teraz, gdy Mała na widok brata szeroko się uśmiecha i guga, Bastek reaguje
zupełnie inaczej. Jest bardziej opiekuńczy, wyciera obślinione rączki i buzię,
podaje smoczek gdy trzeba, ubiera skarpetki, zabawia, zagaduje, łaskocze. Mogę
śmiało zostawić dzieci w drugim pokoju i spokojnie iść się wykąpać albo zrobić
obiad. Sebastian bardzo chciał mieć rodzeństwo, od lat mnie męczył pytaniami
kiedy przestanie być jedynakiem, jednak nasze życie rodzinne ułożyło się tak, że
dopiero teraz było możliwe spełnienie jego marzenia. Myślę, że razem z tatusiem
będzie w przyszłości wyganiał chłopaków, którym Maja wpadnie w oko ;)) Już się
odgrażają, że każdego dokładnie prześwietlą a nieodpowiednych zrzucą ze schodów ;)

[klarysa007]

Jakub jest zachwycony siostrą. Niestety też mam dla niego za mało czasu ale
staram się zawsze zabierać go na spacery z małą i wtedy pozwalam mu się wygadać
na maxa. Tuśka super na niego reaguje, śmieje się do niego, "odpowiada" na jego
gadanie więc to też bardzo pomaga. Ja od początku wciągałam go w "pomaganie",
podawanie pieluchy, kapanie itp. Zawsze kiedy mówię: Mam cudną córeczkę, dodaję:
i super synka. Jak łazi po domu, a ja akurat mam wolne ręce :) szybko go
przytulam i daję całusa. No i zaprzęgam męża żeby się z nim więcej bawił chociaż
to akurat ciężko im idzie :D

[kamamama2]

U mnie różnica wieku 7 lat. Rupert bardzo czekał na siostrę i jest
super bratem - przytula, gada, wyciara ulaną buzię...
Za to mam też i z nim trochę kłopotów. Myślę, że za dużo mu sie na
głowę posypało - zostawił nas tata, jest starszym bratem, poszedł do
szkoły - no i mam dla niego mało czasu, chociaż się staram. Stał się
taki nieuważny, nie może się skupić, płacze z byle powodu, nie słuch
mnie - tzn nie jest nioegrzeczny, tylko muszę powtórzyć wiele razy
np żeby nie trzymał się kurczowo wóżka jak idziemy po wąskim
chodniku itp. Pewnie bierze się to wszystko z utraty poczucia
bezpieczeństwa. Nie chce nawet sam zejść ze schodów, musze stać koło
hustawki na której się buja... ciężkie to. Nie wiem, może powinnam
pójść z nim do psychologa żeby mu jakoś pomóc?

[joannakw]

Dziewczyny mają racje - wiecej czasu dla straszego, tylko jak -
czasem nie jest to łątwe.
Mój straszy prawie 5 lat syn, też sie zmienił, w domu ciagła wojana,
ja staram sie mu poświecac sporo czasu, ale nie codzien to wychodzi,
rano wioze go do przedszkola, a popołudniu troche rysowania jakieś
zabawy, a wieczorem kapiel czytanie i usypianie, tylko to za
malo ... bo czasem jest to 2 godziny a czasem tylko pół, a wojna w
domu jest z m. bo to oni sie drą jeden mu rozkazuje co ma robic i
chce to egzekwowac siedząć przed tv, i krzycząc ze albo nie bedzie
bajki, ale kara jakaś tam, a drugi wpada w furie i płacze, bo np.
nie chce sprzątać albo malować, i tego sie boje, ze nie dlatego ze
ja mu poświecam mało czasu Kacper sie zbuntuje i zamknie w sobie,
tylko dlatego ze m. zachowuje sie jakby Kacper był juz dorosły,
Martiwe sie o niego bo nagle stał sie dużym dzieckiem a w gruncie
rzeczy jest jeszcze moim malutkim synkiem...
Rozmowy z m. nie przynoszą rezultatów, bo twierdzi ze jak dziecko
pójdzie na 2-3 g.do babci czy do cioci i nie jest pod
jego "kontrola" (nie opieka) to wychowuje go ulica, ze wszyscy go
rozpieszczaja i dlatego jest taki nieznośny.