A w WPKiW

[madohora]

Obecnie (2015) w bytomskim parku miejskim nadal można oglądać pozostałości infrastruktury, w tym wybiegów dawnego ogrodu zoologicznego. Do niedawna jedną z bardziej zauważalnych pamiątek po ogrodzie zoologicznym była kawiarnia „Pod Misiami”, mieszcząca się w okolicach dawnego wybiegu niedźwiedzi

[madohora]

Ignatz Hakuba (ur. 29 lipca 1841 w Bytomiu, zm. 8 listopada 1910 tamże) – niemiecki przemysłowiec, samorządowiec, działacz społeczny i filantrop. Przez większość okresu życia najzamożniejszy mieszkaniec Bytomia. Jego działalność dobroczynna w znacznym stopniu wpłynęła na rozwój społeczny oraz ekonomiczny miasta.

[madohora]

Po zakończeniu konfliktu powrócił do Bytomia, gdzie założył hurtownię oraz rozlewnię piwa o nazwie „Hakuba GMBH”, która znajdowała się przy obecnej ulicy Webera. Nowo powstałemu przedsiębiorstwu dość szybko udało się uzyskać przedstawicielstwo handlowe Tyskich Browarów Książęcych na powiaty: katowicki, bytomski, lubliniecki, gliwicki oraz miasto Mysłowice.

[madohora]

Wraz z rozwojem dobytku, Ignatz Hakuba coraz bardziej angażował się w działalność filantropijną oraz społeczną. Finansował stypendia dla młodzieży gimnazjalnej oraz akademickiej. Założył fundusz dla weteranów wojennych. Szczodrze wspierał również bytomskie parafie. Jego nazwisko zostało wpisane do „Złotej księgi dobrodziejów kościoła Świętej Trójcy”. Sfinansował zakup neogotyckiego ołtarza do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz instalację witraży w kościele św. Jacka. W 1880 roku został wybrany do bytomskiej rady miejskiej. W 1898 roku z własnych środków pokrył budowę miejskiego ogrodu zoologicznego. W 1901 roku stał się nieetatowym członkiem zarządu miasta. Funkcję tę sprawował honorowo i nie pobierał za nią wynagrodzenia. W 1910 roku ufundował pomnik Fryderyka Wielkiego. W trakcie uroczystości odsłonięcia pomnika miał otrzymać honorowe obywatelstwo miasta, zmarł jednak 18 dni wcześniej.

[madohora]

Ignacy Hakuba, swego czasu najbogatszy mieszkaniec miasta, biznesmen branży browarniczej.
Urodził się 29 lipca 1841 roku w Bytomiu jako dziecko właściciela nieruchomości Simona oraz Marianny z domu Garus. W latach 1870-1871 wziął udział w zwycięskiej dla Prus wojnie z Francją. Po powrocie z frontu Hakuba zajął się handlem piwem. Uzyskał przedstawicielstwo browarów tyskich księcia pszczyńskiego na obszar Bytomia i okolic. Siedziba jego hurtowni i rozlewni piwa o nazwie „Hakuba GMBH” mieściła się przy obecnej ulicy Webera, w budynku, w którym po ostatniej wojnie działała wytwórnia wód gazowanych. Pod koniec wieku był generalnym przedstawicielem browaru na powiat katowicki, bytomski, lubliniecki, gliwicki oraz miasto Mysłowice. Prowadził także interesy z browarami z południowych Niemiec i Austrio-Węgier, a także działał na terenach zaboru rosyjskiego.
Z czasem stał się najbardziej znanym i zamożnym mieszkańcem Bytomia. Pod koniec życia posiadał majątek szacowany na prawie 2 miliony marek. Jednak od samego początku angażował się w działalność społeczną. W 1880 roku został wybrany członkiem rady miejskiej Bytomia, a w 1901 roku stał się nieetatowym członkiem zarządu miasta. Funkcję tę sprawował honorowo. Fundował również stypendia dla ubogiej młodzieży gimnazjalnej oraz organizował fundacje finansujące studia. Jedną z nich była „Stadtrat-Hakuba-Stiftung”, która pomagała uczniom szkoły realnej, mającej swą siedzibę w budynku obecnego IV LO na pl. Sikorskiego. Założył również fundusz pomagający weteranom wojennym. Swoje pieniądze przeznaczał też na wyposażenie kościołów. Zafundował neogotycki ołtarz główny kościoła Wniebowzięcia NMP oraz witraże w kościele św. Jacka na Rozbarku. Sfinansował także budowę ZOO w Parku Miejskim oraz nieistniejący już pomnik króla Prus Fryderyka Wielkiego na placu Sikorskiego.
Ignacy Hakuba zmarł 8 listopada 1910 roku. Został pochowany w neoklasycystycznym grobowcu, w formie portyku, na głównym bytomskim cmentarzu Mater Dolorosa. Wkrótce po jego śmierci jego imieniem nazwano jedną z bytomskich ulic, dzisiaj znaną jako ulicę Kraszewskiego.

[madohora]

PARK W BYTOMIU CORAZ ŁADNIEJSZY - Wyborcza

[madohora]

Po przyłączeniu Katowic do Polski w 1922 przy ul. Bankowej 7 założono staraniem m.in. dyrektora Ogrodnictwa Miejskiego Paula Sallmanna Miejski Ogród Naukowy. W 1925 powstała ptaszarnia, w której zaczęto trzymać rodzime gatunki. Tak powstał zaczątek zwierzyńca, nazywanego oddziałem zoologicznym. W porze letniej 1929 roku Miejski Ogród Naukowy odwiedzało w dni świąteczne średnio 8000 osób, zaś w dni powszednie 2000, w porze zimowej odpowiednio 2000 i 1000 osób.

[madohora]

Po zakończeniu II wojny światowej lokalne Towarzystwo Ochrony Zwierząt podjęło inicjatywę, której celem było przekształcenie oddziału zoologicznego ogrodu naukowego w samodzielny ogród zoologiczny. Starania te zakończyły się sukcesem już w 1946 roku, jednak zmodernizowany obiekt udostępniony został dla pierwszych zwiedzających dopiero cztery lata później. W chwili powstania był to trzeci publiczny ogród zoologiczny na terenie Górnego Śląska, po ogrodach zoologicznych w Bytomiu oraz Opolu. Dyrektorem obiektu został Tadeusz Bandur, późniejszy dyrektor ogrodu zoologicznego w Chorzowie. Na początku lat 50. ogród zajmował powierzchnię ok. 9 ha i zamieszkiwany był przez 400 zwierząt, reprezentujących 86 gatunków. Udostępniany był dla zwiedzających w sezonie trwającym od początku maja do końca października. Zakończenie działalności zoo było wynikiem powstania nowocześniejszego i znacznie większego ogrodu zoologicznego na terenie parku śląskiego w Chorzowie

[madohora]

Po raz pierwszy na Górnym Śląsku, na łącznej powierzchni 3 000 m2, zostaną zaprezentowane tak liczne gatunki zwierząt. Na pewno znajdzie się coś dla miłośników czworonogów, czyli różnorodne rasy psów i kotów. Również uczestnicy spragnieni egzotyki znajdą coś dla siebie. Nie zabraknie pokazu ptaków, w tym drapieżnych, czy rzadko spotykanych ryb i gadów. Przewidziano między innymi pokazy psiego przedszkola czy psich zaprzęgów w wykonaniu reprezentantów rasy północnej, wyglądem przypominających wilki

[madohora]

Portal.Katowice.pl - portal miasta Katowice
ZOO wraca do Katowic?
2017-05-18


"Wyłącz telewizor, zabierz rodzinę na ZooWeekend" - takimi właśnie słowami organizatorzy zachęcają mieszkańców Katowic i okolic do odwiedzenia największej wystawy zoologicznej w południowej Polsce. Wydarzenie odbędzie się w dniach 27 i 28 maja w godzinach 9:00 – 18:00 na terenie katowickiego Międzynarodowego Centrum Kongresowego.



16 RAS ŚWINEK MORSKICH

Po raz pierwszy na Górnym Śląsku, na łącznej powierzchni 3 000 m2, zostaną zaprezentowane tak liczne gatunki zwierząt. Na pewno znajdzie się coś dla miłośników czworonogów, czyli różnorodne rasy psów i kotów. Również uczestnicy spragnieni egzotyki znajdą coś dla siebie. Nie zabraknie pokazu ptaków, w tym drapieżnych, czy rzadko spotykanych ryb i gadów. Przewidziano między innymi pokazy psiego przedszkola czy psich zaprzęgów w wykonaniu reprezentantów rasy północnej, wyglądem przypominających wilki.

Na wystawie będzie można obejrzeć takie rasy kotów jak Maine Coon, Pers, kot syberyjski czy brytyjski. Najmłodszych uczestników wystawy na pewno zainteresuje pokaz aż 16 ras świnek morskich, czy możliwość zobaczenia uroczych lotopałanek karłowatych i afrykańskich jeży pigmejskich. Odwiedzający wystawę będą mogą liczyć na różne konkursy z nagrodami czy stoiska konsultacyjne dla hodowców i wszystkich sympatyków zwierząt.


A JEŚLI ZECHCESZ ZOBACZYĆ ŻYRAFĘ...

Organizator wydarzenia, Stanisław Kaczorowski, podjął przy tym wydarzeniu współpracę ze Śląskim Ogrodem Zoologicznym. Uczestnicy ZooWeekendu w czasie trwania imprezy, za okazaniem biletu z ZooWeekend, będą mieli możliwość skorzystania z atrakcji w chorzowskim ZOO w promocyjnej cenie 5 zł od osoby.


W KATOWICACH BYŁO KIEDYŚ PRAWDZIWE ZOO

Mało kto już pamięta, że w Katowicach był kiedyś ogród zoologiczny. Znajdował się on na niewielkim terenie obok Rawy przy ul. Bankowej, w miejscu obecnego Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego. Ogród został założony niedługo po ostatniej wojnie i posiadał kolekcję ponad 400 zwierząt z 86 gatunków. Zwierzęta te razem z tymi z ogrodu zoologicznego w Bytomiu zostały przeniesione w 1953 roku do nowowybudowanego ZOO w Chorzowie, które możemy odwiedzać obecnie. Przeniesione zwierzęta nie są jedynym łącznikiem katowickiego ogrodu z chorzowskim - Tadeusz Bandur, który kierował Miejskim Ogrodem Zoologicznym w Katowicach, został pierwszym dyrektorem Śląskiego Ogrodu Zoologicznego w Chorzowie.

[madohora]

Ogród zoologiczny trafił do programu przedsięwzięć budowlanych WPKiW w 1953 roku, jednocześnie z Wesołym Miasteczkiem.

[madohora]

Pierwszym dyrektorem chorzowskiego zoo został ostatni dyrektor katowickiego, Tadeusz Bandur.

[madohora]

Wśród obiektów wybudowanych w zoo znajdziemy realizacje socrealistyczne (jak pawilony przy wejściu, które nieco paradoksalnie stowarzyszono ze słynnym ogrodzeniem i bramą z posiadłości rodu Henckel von Donnersmarcków w Świerklańcu)

[madohora]

Także dopiero w latach 70. powstała Kotlina Dinozaurów. Gigantyczne rzeźby, będące naturalnej wielkości makietami wymarłych gadów, o kształtach zrekonstruowanych przez warszawskich paleozoologów Polskiej Akademii Nauk, zostały wykonane przez artystów Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach - Henryka Fudalego (który był autorem tych najbardziej imponujących wielkością), Waldemara Madeja i Józefa Sawickiego, pod kierunkiem architekta wnętrz Jana Kosarza.

[madohora]

ŚMIERĆ KOBIETY W ZOO W CHORZOWIE - www.wp.pl

[madohora]

Liczba występujących w ogrodzie zwierząt sięga prawie 3000 w których jest ponad 300 gatunków świata fauny.

[madohora]

Śląski Ogród Zoologiczny może się również pochwalić niezwykłymi pingwinami, które po 43 latach nieobecności wróciły. Specjalnie przygotowana infrastruktura dla pingwinów, w tym ogromny zewnętrzny basen, pozwalają na to aby goście Ogrodu mogli bezpośrednio przyglądać się tym urzekającym zwierzakom.
Ostatnie lata to czas intensywnych przemian w śląskim zoo. Dzięki licznym inwestycjom na jego terenie powstały nowe budynki, pozwalające na sprowadzenie nowych gatunków zwierząt. Warto tutaj wymienić budynek dla gibonów oraz ekspozycję pingwinów Humboldta oraz nowe obiekty dla gatunków hodowanych już na terenie ogrodu (żyrafiarnia, budynek nosorożców, budynek gepardów). Modernizacji poddano również wiele istniejących obiektów (budynek egzotarium, akwarium, antylop czy też małpiarni).

[madohora]

Dokumenty Hipolita zaginęły i nie wiadomo, kiedy się dokładnie urodził (najpewniej był to rok 1963). Do ogrodu zoologicznego w Chorzowie sprowadzono go 1 października 1964 z Holandii i początkowo mieszkał w słoniarni. Był pierwszym hipopotamem nilowym w Chorzowie, najdłużej żyjącym zwierzęciem w śląskim zoo, a także najstarszym samcem hipopotama nilowego w europejskich ogrodach zoologicznych

[madohora]

Za życia hipopotam miał około 3,5 metra długości oraz 1,5 metra wysokości w kłębie. Głowa zwierzęcia ważyła ponad 200 kilogramów. Całe ciało miało wagę około 3 ton. Potrafił rozwierać paszczę nawet do jednego metra. Był łagodny i cieszył się wyjątkową sympatią zwiedzających

[madohora]

NIE ŻYJE HIPOPOTAM Z CHORZOWSKIEGO ZOO - Nasze Miasto - 2016

[madohora]

BRAKUJE HIPOPOTAMÓW W ŚLĄSKIM ZOO - Fakt

[madohora]

Pierwszy ogród zoologiczny na Śląsku powstał w 1898 r. w Bytomiu na terenie parku miejskiego przy ul. Parkowej 3. Zwierzyniec zbudowany został z inicjatywy Ignatza Hakuby - przemysłowca, filantropa i najbogatszego mieszkańca ówczesnego Bytomia. Działalność zoo przerwała na kilka lat II wojna światowa. Po powrocie Bytomia do granic Polski w 1947 r., władze miasta zdecydowały o wznowieniu działalności ogrodu, powierzając kierowanie nim Zygmuntowi Zielińskiemu. W powojennym zwierzyńcu 10 pracowników opiekowało się 89 zwierzętami z 25 gatunków. Najsłynniejszymi z nich były niedźwiedzie brunatne, które zajmowały okazały (jak na ówczesne czasy) wybieg. Ogród był czynny od kwietnia do listopada, mimo tego cieszył się bardzo dużą popularnością wśród mieszkańców - rocznie odwiedzało go blisko 200 tys. osób.

[madohora]

Również w latach 50. XX w. rozpoczęła się historia obecnego Śląskiego Ogrodu Zoologicznego. W 1951 r. za sprawą wojewody Katowickiego, gen. Jerzego Ziętka na obszarze nieużytków pokopalnianych leżących między Chorzowem, Katowicami i Siemianowicami zapoczątkowano budowę Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku (obecnie Park Śląski). Miejsce to zaprojektowano jako ostoję zieleni oraz centrum wypoczynkowo -kulturalne przemysłowego Śląska. Na jego terenie zaplanowano budowę wielu obiektów, wśród których znalazł się również ogród zoologiczny. Decyzję o budowie nowoczesnego zoo ogłoszono w 1953 r. uchwałą Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie. Uchwała zakładała likwidację dotychczasowych zwierzyńców w Bytomiu i Katowicach oraz budowę blisko 50 ha obiektu, dostosowanego do hodowli i prezentacji egzotycznych gatunków zwierząt z całego świata.

[madohora]

Pierwsze lata działalności zoo to czas intensywnego rozwoju i rozbudowy. Jeszcze w 1958 r. oddano do użytku pomieszczenia dla bawołów, niedźwiedzi brunatnych i himalajskich, lwów i panter, a także budynek ambulatorium weterynaryjnego. W 1960 roku powstał budynek Egzotarium, w którym obecnie można oglądać małpy oraz gady. Pojawiły się także pierwsze sukcesy hodowlane m. in. w 1959 r. wykluły się trzy czarne łabędzie - pierwsze w Polsce od 1949 r.

[madohora]

Kolejne lata działalności zoo, to lata jego prawdziwego rozkwitu. Systematycznie budowano nowe budynki i tworzono wybiegi. Sprowadzanie zwierząt odbywało się najczęściej na zasadzie wymiany handlowej lub zakupu zwierząt odłowionych z natury (ówczesne przepisy dopuszczały taką możliwość). W 1962 r. podpisana została umowa z Polską Żeglugą Morską, dzięki której PŻM stało się opiekunem śląskiego zoo. Od tej pory do zoo regularnie trafiały zwierzęta z różnych stron świata, znacząco powiększając prezentowaną kolekcję gatunków.