Odpust w Szaradach Anagramowych

[madohora]

Smutny Odpust teraz mamy
Ja się pytam gdzie stragany
Dziś zaraza nam wymiata
Już nadeszły smutne lata

[madohora]

Ktoś myślał, że to minie
Zawsze obiad był w rodzinie
Rosół, kluski i rolada
A teraz nam wszystkim biada*

Rodzinny obiad będzie ale jest tak ciepło, że nie będzie się chciało wyjść nawet na spacer

[madohora]

Odpust bywa zawsze latem
Więc szarady będą takie
Jakby nic się nie zmieniło
I jak kiedyś tak dziś było...

[madohora]

Szarada Anagramowa

On ŚNI, że je A nie
TYJE
No cóż przynajmniej z tego ma tyle
Ciągle CIĘ gani i upomina, psiajucha
Nie NIE NOŚ tych KÓŁ W
dole wokół brzucha!


K _ _ _ _ _ _(7 liter) Ś _ _ _ _ _ _(7 liter) A _ _ _ (4 litery)

[madohora]

Szarada Anagramowa

A, MASZ
Taką smutną twarz

M _ _ _(4 litery)

[madohora]

Homonim

Najpierw sobie złowię _ _ _ _

A potem będzie _ _ _ _


S _ _ _(4 litery) // S _ _ _(4 litery)

[madohora]

Anagram

DOPUST

O _ _ _ _ _(6 liter)

[madohora]

Kalambur

Przyrzeczenie i praw przeniesienie

P _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[madohora]

Szarada Anagramowa

BO IDA nagrody zebrala
A ja jej jeszcze nie widziałam

O _ _ _ _(5 liter)

[madohora]

Szarada Anagramowa

Jeżeli ważna jest dla ciebie URODA
Musisz zawsze być CZYSTY
Niech pieniędzy ci nie będzie szkoda
W OBI już pomyśleli o wszystkim!

U _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter) O _ _ _ _(5 liter)

[madohora]

Szarada Anagramowa

Pokaż NAM karty. Ja mam KARO
A...zapomniałam, że gramy w Makao...

M _ _ _ _ _ _(7 liter)

[madohora]

Krzyżówka łączona

[madohora]

Część wyrazów w krzyżówce składa się na krótsze i dłuższe słowa. Litery dłuższych słów (w podwójne obwiedzionych kratkach) złożą się na rozwiązanie zadania

[madohora]

Bardzo tania zupa

[madohora]

Ciężka praca lub wiosną w polu

[madohora]

Krótszy wyraz:
Obsiane zbożem

[madohora]

Dłuższy wyraz:
Polskie miasto festiwali

[madohora]

Wojsko

[madohora]

Krótszy wyraz:
Pikantny lub słodki potraw

[madohora]

Dłuższy wyraz
Dawna miara objętości

[madohora]

Gwiżdżący ptak

[balzack]

KOS

[balzack]

SMAK

[balzack]

ÓSMAK

[balzack]

ARMIA

[balzack]

OPOLE

[balzack]

POLE

[balzack]

ORKA

[balzack]

NIC

[madohora]

To nie jest żaden wic
To po prostu zupa nic

[balzack]

HASŁO: ROSÓŁ

[balzack]

MAKARON

[balzack]

UROCZYSTY OBIAD

[madohora]

Jeszcze nie jest po wszystkim
Obiad musiał być uroczysty

[balzack]

OBIAD

[madohora]

Nie wiem czy zostają jakieś ślady
Ale zawsze musiały być obiady

[balzack]

PROCESJA

[madohora]

Procesja zawsze była
I kwarantanna tego nie zmieniła

[balzack]

ODPUST

[madohora]

To też wie świat
Odpusty są od lat

[balzack]

madohora napisała:

> Homonim
>
> Najpierw sobie złowię SUMA
>
> A potem będzie SUMA
>
>
> SUMA (4 litery) // SUMA (4 litery)

[madohora]

Najważniejsza msza
Wiesz to ty i wiem to ja

[madohora]

Nie musisz się nawet przekonać
Że do rolady najlepsza czerwona

[balzack]

MSZA

[madohora]

Wiesz ty i wiem ja
Że zawsze jest msza

[balzack]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ ANNY

[madohora]

Rozsiadły się babcie i panny
W kościele Świętej Anny

[madohora]

Kram (z niem.) lub stoisko handlowe – drewniana budka, również ława z rozłożonym towarem. Kramem może być m.in. kiosk, sklepik, stoisko, stragan na rynku, ława z towarem itp.

[madohora]

There are many types of stalls, including carts designed to be pulled by hand or cycles; makeshift structures like tents, or converted tow-caravans and motor vehicles.

[madohora]

Stände sind in größeren Ansammlungen auf Wochen-, Floh-, Weihnachts- und Jahrmärkten sowie auf Volksfesten zu finden. Einzeln gestellt kommen sie häufig in Fußgängerzonen und Freizeitparks vor.

[madohora]

Stände, an denen Fastfood zum Direktverzehr angeboten wird, nennt man Imbissstand.

[madohora]

Auf manchen Märkten werden die eigentlich für mobilen Betrieb gedachten Stände nicht mehr abgebaut, wie vielerorts auf Stadtmärkten (z. B. dem Wiener Naschmarkt, dem Bozner Obstmarkt oder dem Münchner Viktualienmarkt) und in vielen Markthallen.

[madohora]

Messestände können wegen ihrer beabsichtigten Werbewirkung sehr groß und aufwendig gebaut sein und auch geschlossene Räume oder gar Vorführungssäle enthalten.

[madohora]

[madohora]

. 0 Jubileuszu roku 1865.
Oprócz zwyczajnych, co lat 25. wracających się
Odpustów Jubileuszowych znajdujemy także w
historyi kościelnej nadzwyczajne Jubileusze. Ile
razy bowiem Ojciec święty, nie tak upływem lat 25.
jak inneini okolicznościami i waz’nemi zdarzeniami
powodowany, O dpust zupełny całemu chrześciań-
stw u uroczyście ogłasza, nazywamy taki O dpust
O d p u s t e m w f o r m i e J u b i l e u s z u . Taki Od-
pust właśnie te same ma ustaw y, jak kaz’dy inny
Jubileusz.
Pierwszy O dpust w formie Jubileuszu wypisał
Papież Sykstus V., gdy w roku 1586. w siadł na sto-
licę Piotra S. — Równie taki Jubileusz ogłosił
Pius IX. z powodu intronizacyi swojej dn. 20. Listo-
pada 1846. r. (Odpust z dn. 21. Listop. 1851. po
uciszeniu się rew olucyi, która całą Europę opano-
w ała, był to Jubileusz zwyczajny). Drugi O dpust
w formie Jubileuszu zapowiedział tenz’e sam Papież’
dn. 1. Sierpnia 1854. r. gdy chrześcianie smutneuń
uciskam i, krwawerai w ojnam i, wnętrzneini rozter-
kami i zaraźliwemi chorobami nawiedzeni byli.
Trzeci dn. 25. W rześnia 1857. r ., gdy wszędzie poczęła się wiara katolicka na nowo wzbudzać a
opamiętane narody skupiały się znów około Stolicy
apostolskiej i przynosiły jej hołdy uszanowania.
Taki O dpust w tormie Jubileuszu je st tez
nadchodzący O dpust na rok 1865.
Ojciec święty udziela tego Jubileuszu na rok
1865. w ten sam sposob, jak to był uczynił na
początku swego urzędowania chwalebnego w liście
apostolskim z dnia 20. Listop. 1846. i tego żąda
wyraźnie, aby wszystko było tak w ypełnione, jak
w tam tej odezwie jest przepisane z wyjątkiem tego,
co tam jest wyjęte. Słuszna więc przypomnieć
wiernym te powszechne w arunki i przepisy z
wspomnionej odezwy

[madohora]

II. Dla tych, którzy w szystkich tych pomienio-
nych dobrych uczynków dopełnić n ie mogą, takie
są lzejsze przepisy:
1) Podróżujący na lądzie albo na morzu mogą
dostąpić Odpustu, byleby wróciwszy do domu
wypełnili wyznaczone uczynki i dwakroć zwie-
dzili kościoł swój parafialny;
Osoby zakonne, które wciąż żyją pod zam-
knięciem tak iż mieszkania swego opuścić nie
mogą, za rozporządzeniem swego spowiednika
za te uczynki, których wepełnić nie są w stanie,
inne pobożne uczynki pełnić;
3) Chorzy, więźniowie, zgoła wszyscy, którzy
przez jakąkolw iek przeszkodę przepisanych
uczynków dopełnić nie zdołają, m ogąinne dobre
uczynki pełnić, które im zada spowiednik;
4) Dzieci, które jeszcze nie były przypuszczone
do komunii św ., m ogą z rodzicami odwiedzać kościoł.

[madohora]

Odwiedzenie pierwszego kościoła.
(Uklęknij przed wielkiem ołtarzem i m ódl się do Pana Jezusa
w N ajśw iętszym Sakram encie utajonego.)
Panie Jezu Chryste, któryś z nieskończonej do-
broci i miłości dla nas wednie i w nocy obecnyjestw
Najświętszym Sakramencie ołtarza i przyjmujesz
wszystkich łagodnie, którzy Cię odw iedzają: w i erzę
mocno, źe tu jesteś istotnie przytomny. Kłaniam
się Tobie pokornie i wychwalam łaskę i miłosierdzie
Twoje. Dziękuję Ci za wyświadczone mi dobro-
dziejstwa zwłaszcza za to , źeś mi się sam darow ał
w tym Sakramencie, ześ mi M atkę Twoję świętą
dał za Orędowniczkę i źeś mnie do odwiedzenia Cie-
bie w tym kościele zawołał. Kocham Cię z całego
serca i pragnę tę miłość moję okazać przez szczere
wypełnienie woli Twej świętej. Załuię za moje
nieposłuszeństwo i moję niewierność. Juz teraz nie
będę czynił tego, do czego mnie moje żądze i skłon-
ności zachęcają, ale w myśli, mowie i uczynku
pragnę to tylko pełnić, co się Tobie podoba. Udziel
mi do tego łaski Twojej świętej: proszą Cię o to
pokornie, Panie i Zbawicielu mój Jezu Chryste.
Amen.
P rzed tak wielkim Sakramentem
U padajm y na twarzy,
N iech ustąpią z testam entem
N ow ym spraw om już starzy.
W iara będzie suplem entem,
Co się zm ysłom nie zdarzy.
Ojciec z Synem Diech to spraw i,
B y mu dzięka zabrzmiała.
Niech Duch święty błogosławi,
B y się jeg o m oc stała.
Niech nas nasza w iara staw i,
Gdzie je s t w ieczna cześć, chwała.
T . Chlebem niebieskim obdarzyłeś ich.
1%. W szelką roskosz w sobie zam ykającym.
Boże, któryś nam w Sakramencie cudownym
męki Twojej pamiątkę zostaw ił; racz nam dać pro-
simy, abyśmy tak Ciała i Krwi Twojej święte tajem-
nice nabożnie czcili, żebyśmy odkupienia Twego pożytku sami w sobie doznawali. Który zyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności D ucha świętego Bóg na wieki wieków. Amen.

[madohora]

Modlitwa o wykorzenienie błędów.
Módlmy się za h e r e t y k ó w i o d s z c z e p i e r i -
ców, aby ich Pan Bóg od wszelkich błędów w yba-
wić i na łono matki, kościoła świętego katolickiego
i apostolskiego nawrócić raczył.
W szechm ogący wieczny Boże, który wszystkich
ludzi zbawieniapragnieszi nikogo zagubić niechcesz;
spojrzyj łaskawie na dusze zdradą szatana oszukane,
aby porzuciły błędy i fałsze i powrociły do jedności
prawdziwego kościoła Twego.
Modliny się i za niewiernych żydów, aby
Pan Bóg zdiął zasłonę z serc ich a żeby poznali
Pana naszego Jezusa Chrystusa.
W szechmogący wieczny Boże, który i niewier-
nych żydów nie odrzucasz od miłosierdzia Twego;
racz w ysłuchać pokorne prośby nacze, które za ten
zaślepiony naród do Ciebie zasyłamy, aby wreszcie
uznali Jezusa C hrystusa za Zbawiciela i prawdzi-
wego Messyasza.
Módlmy się i za pogany, aby Bóg wszechmo-
gący zdiął z ich serca złości, a żeby opuścili swe
bałw any i nawrócili się do Boga prawdziwego i
jednorodzonego Syna jego Jezusa Chrystusa.
W szechm ogący wieczny Boże, który niechcesz
śmierci grzesznika, ale chcesz aby się nawrócił i żył
wiecznie; przyjmij prośby nasze, wyzwól pogany
od służby bałwanów i zjednocz je z świętym kościo-
łem na cześć i na chwałę imienia. Twego. Przez
C hrystusa Pana naszego. Amen.
y . A byś nieprzyjaciół kościoła T w ego św iętego upokorzyć
raczył.
Sf. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
O jcze nasz. Z drow aś Maryja.

[madohora]

Odwiedzenie drugiego Kościoła.
(M ódł się przed Panem Jezusem w N ąjśw . Sakramencie.)
Najświętszy Zbawicielu! Tyś przez niepojęty
cud miłości z nieba zstąpił na ziemię i utaiłeś się tu
w Najświętszym Sakramencie. T u jesteś zawsze
obecny jako nieustająca ofiara za nasze winy i jako
niebieski pokarm dusz naszych. T u mieszkasz jako
wszechmocny Pośrednik, jako tkliw y Ojciec, jako
najlepszy Nauczyciel, jako miłości pełen Lekarz.
Lecz niestety! jakąż niewdzięcznością w ypła-
caliśmy Ci nieskończoną dobroć Twoję!
Otóż rzucam się na kolana przed ołtarzem Twoim,
w którym prawdziwie i istotnie jesteś obecny, i
chciałbym Ci przynajmniej maleńką dać nadgrodę
za to , co Tw oje serce cierpi dla mojej niewdzię-
czności i pogardy.
Przyjmijże więc, Zbawicielu Boski! pokorny
mój odpros za te wszystkie zniewagi, które Ci w
Sakramencie miłości wyrządzają. Odpuść, Zbawi-
cielu mój! odpuść tym chrześcianom, którzy Cię znać
niechcą, którzy Cię obrażają, którzy Cię nie uwiel-
biają i tak niegodnie przyjm ują w komunii świętej.
Odpuść tym heretykom i odszczepieńcom, którzy
urągają się i szydzą z Ciebie, którzy Cię prześladują.
O gdybym moją gorącą miłością zgładzić mógł
ich nieczułość! O jakże byłbym szczęśliwy, gdybym
pobożnością i uszanowaniem rnojem zniewagi i
obelgi, które Ci zadawają mógł nadgrodzić! Udziel
mi przeto łaski, abym Cię z tkliw ą i czułą miłością
pokochać mógł w Najświętszym Sakramencie.
Najświętsza Panno, najlepsza i najmilsza Matko
moja! przytul mnie przez twoje niepokalane serce
do czcigodnego serca Boskiego Syna twego Jezusa
Chrystusa. Amen.

[madohora]

Modlitwa o wykorzenienie błędów.
Pom nij, odwieczny Stwórco wszech rzeczy, żeś
i dusze niewiernych stworzył na obraz i podobień-
stwo Twoje. Oto na zniewagę imienia Twego świę-
tego napełnia się piekło takiemi nieszczęśliwemi
duszami a nad ich potępieniem weselą się złe duchy. Pomnij, że Syn Twój Jazus Chrystus za wszystek
lud umarł śmiercią okropną. Nie karaj w gniewie
tych niewiernych i błędnowierców, którzy ukocha-
nym Synem Twoim pogardzają, ale daj się, o Panie!
przebłagać przez prośby dusz świętobliwych i przez
kościół, tę świętą Oblubienicę Syna Twego. W
miłosierdziu Twojem oddal od niewiernych wszy-
stkie błędy i urojenia a spraw to, aby poznali Jezusa
Chrystusa, Pana naszego, Syna T w ego, który jest
naszem zbawieniem , naszem zmartwychwstaniem,
naszym żywotem, przez którego jesteśm y odkupieni
i w ysw obodzeni, i któremu chwała niechaj będzie
po wszystkie wieki. Amen.
f . A byś nieprzyjaciół kościoła T w ego upokorzyć raczył,
ty. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
Ojcze nasz. Zdrow aś Maryja.

[madohora]

Odwiedzenie trzeciego kościoła.
(Módl się przed Panem Jezusem w N ajśw . Sakramencie.)
Jezu mój kochany! cożeś większego mógł uczy-
nić dla uzyskania sobie miłości ludu niewdzięcznego?
Gdyby Cię ludzie prawdziwie kochali, zupewne
wszystkie kościoły byłyby napełnione ludem, któ­ryby w pokorze uwielbiał Ciebie i miłością przeni-
kniony dzięki Ci składał, widząc Cię okiem wiary w
tym Najświętszym Sakramencie utajonego. Lecz
niestety! po większej części zapominają ludzie na
Ciebie i na Tw oję miłość, opuszczają Cię, mój B oże!
i w olą z takimi obcow ać, od których się tylko
nędznych i znikomych dóbr spodziewać mogą.
I ja niestety! należałem do ty ch lekkom yślnych
i niewdzięcznych ludzi. Ale z’ałuję za to wiarołom -
stwo i niechcę juz’ więcej być niewdzięcznym,
owszem ile można z T obą obcow ać pragnę.
Zapal mnie Tw oją św iętą miłością, Jezu mój!
abym od dnia dzisiejszego Ciebie tylko m iłował i
Tobie się podobał. T y bowiem godzien jesteś, aby
Cię wszystkie serca kochały. Jeśli więc zapomnia-
łem Ciebie, przebacz; juz teraz nic innego nie
pragnę, jak tylko Ciebie miłować.
0 Jezu mój! Tyś je st moją miłością, mojem
dobrem, moim Bogiem, mojem wszystkiein. Amen.

[madohora]

Modlitwa o wykor»enienie błędów.
Zlituj się, o Boże! nad wszystkiemi duszami,
które przez złość szatana, ojca kłamstwa, oszukane
w błędach pozostają. Oświeć wszystkie narody,
aby poznały praw dę nauki Twojej i w wyznawaniu
' ilbiały imię Twoje święte.
ciwszy je wróciły do trzody Twojej.
Pasterzu dobry, któryś życie dał za owieczki
Tw oje i niechcesz, aby się która z nich straciła;
strzez Twojej trzody, żeby nie dała się zawikłać w
sidła tych, co w odzieniu owezem do niej przy-
chodzą a wewnątrz są wilki drapieżne. Przyprow adź w szystkich błądzących na łono
kościoła Twego św iętego, aby wszyscy ludzie w
światłości "I w ej prawdy żyli, tu na ziemi miłością,
braterską się łączyli a w niebie na wieczne uwiel-
bienie imienia Twego świętego się zjednoczyli. Przez
C hrystusa Pana naszego. Amen.
~f. A byś nieprzyjaciół kościoła upokorzyć raczył.
'Ą. Ciebie prosim y, w ysłuchaj nas Panie.
O jcze nasz. Z drow aś Maryja.

[madohora]

Podziękowanie na zakończenie Jubileuszu.
Święty Boże! upadam przed T obą na kolara,
dziękując Ci z całego serca i wychwalając nieskoń-
czoną dobroć Twoje. Tyś natchnął serce moje,
abym wraz z tysiącami wiernych czerpał z nieprze-
branego skarbu kościoła. T yś wszystko odemaie oddalił, coby wypełnieniu przedsięwzięcia mego
przeszkodą być mogło. T yś mnie wzmocnił do
spełnienia warunków, które nam kościół przepisał.
Panie ! jakżeś T y jest dobry a jakże łagodny jest
kościół, matka nasza! — Zaprawdę nie wiele on
żądał odemnie a ja i tego nie wykonałem dostatecznie.
Nie patrz tedy na to, co uczyniłem, ale raczej na to,
co chciałem czynie, a. dopełnij, co brakuje, przez
wielkie miłosierdzie. Tw oje i przez obfite zasługi
Jezusa C hrystusa i Świętych Pańskich.
Spuszczając się na nieograniczoną miłość Twoję
mam pewną nadzieję, że dostąpiłem zupełnego Od-
pustu tak dalece, iż gdybyś mnie, o Panie żywota!
w tej chwili pow ołał do siebie, stałbym się zaraz
uczestnikiem radości niebieskiej.
Przeto dziękuję Ci z głębi serca mego i pragnę
Ci się przysłużyć przez wierność i statezność w
przedsięwzięciach moich. Wzmacniaj mnie, abym
zawsze wypełniał wolę Twoję świętą!
Najświętsza Panno, Matko moja Maryjo!,święci
Apostołowie Piotrze i Pawle i wszyscy Święci!
przyczyńcie się za mną, abym stałym pozostał i
uzyskanej łaski nie utracił. W yproście mi wytrw a-
łość aż do śmierci, aby ta przeniosła mnie do królestw a niebieskiego. Amen.

[madohora]

Boże, którego miłosierdzie jest nieprzebrane i skarb
dobroci niewyczerpany, dziękujemy najłaskawszemu
Majestatowi Twemu za udzielone nam łaski i prosimy
bez przestanku dobrotli wości Twojej, abyś nas, którzyśmy
dobroci Twojej doznali, nie odrzucał od sobie, ale ku
zapłatom wiecznymprowadził. Przez Pana naszego Jezusa
Chrystusa, SynaT^ego, który z Tobą żyje i króluje w
jedności Ducha świętego Bóg na wieki wieków. Amen.

[madohora]

Odpust ( łac. odpust ), również przestarzała łaska rzymska , jest terminem z teologii rzymskokatolickiej i opisuje akt łaski regulowany przez Kościół , poprzez który zgodnie z nauczaniem Kościoła wydawane są doczesne kary za grzechy (ale nie same grzechy są odpuszczone) ). Istnieją odpusty cząstkowe lub zupełne, które wierni mogą uzyskać na warunkach określonych przez Kościół. Odpust można także udzielić zmarłemu.

[madohora]

[madohora]

Zasadniczo Kościół rzymskokatolicki rozróżnia karę za grzech (poena peccatum) i poczucie winy. Kara za grzech wynikający z grzechu może być wieczna lub doczesna. Odpust dotyczy tych doczesnych kar za grzechy, które można złagodzić między innymi poprzez odpust.

[madohora]

Po tym jak Sobór Trydencki już ostro potępił zyski ze sprzedaży odpustów , papież Pius V. w swoim liście apostolskim Quam plenum 1567 zajął się handlem odpustami pod karą ekskomuniki i zniósł wszelkie przywileje odpustowe udzielane ze zobowiązaniami finansowymi. 400 lat później, 1 stycznia 1967 r., papież Paweł VI. w swoim okólniku Indulgentiarum doctrinainstalacja odpływowa nowa. Podkreślił znaczenie czynienia dzieł pobożności, pokuty i miłości, a tym samym wzrostu wiary, a nie jedynie płacenia kary za grzech. Surowo ograniczył także liczbę udzielanych odpustów i zniósł codzienne liczenie odpuszczeń za grzechy, które od dawna kojarzone było z nauką o odpustach.

[madohora]

Odpusty są darowaniem kary doczesnej przed Bogiem za grzechy, za które winę już odkupiono; odpowiednio usposobiony wierzący osiąga go pod pewnymi określonymi warunkami dzięki pomocy Kościoła, który w służbie zbawienia administruje i administruje w sposób autorytatywny skarbem zadośćuczynień Chrystusa i świętych.

[madohora]

Odpust

[madohora]

Słowa użyte w różnych językach na określenie terminu „pokuta” (od średnio-wysoko-niemieckiego buoz, od staro-wysoko-niemieckiego buoz w pierwotnym znaczeniu „poprawa” – następnie, po tym jak słowo to zostało użyte także w zaklęcia „religijne-zadośćuczynienie moralne” i „zadośćuczynienie karne” i odpowiednio średnio-wysoko-niemiecki büezen w znaczeniu „poprawiać, naprawiać, eliminować, leczyć, wykorzenić” ) mają różne znaczenia w odpowiednim języku potocznym

[madohora]

Słowo metanoia μετάνοια (od νοεῖν noein „myśleć” i μετά meta „wokół” lub „po”) z greckiego Starego Testamentu i greckiego Nowego Testamentu dosłownie oznacza coś w rodzaju „przemyślenia, zmiany zdania, odwrócenia myślenia”.

[madohora]

W luterańskim języku niemieckim paenitentia zostało przetłumaczone jako pokuta, co jest językowo powiązane z basem , „lepszym” i pierwotnie oznaczało „korzyść, korzyść”. Luter natomiast kładł nacisk na więcej „trwogi i wyrzutów sumienia”. Oznaczało to więc zadośćuczynienie grzesznika Bogu.

[madohora]

W chrześcijaństwie pokuta oznacza wysiłek zmierzający do przywrócenia relacji między Bogiem a człowiekiem, zaburzonej ludzkim przestępstwem.Pokuta prowadzi poprzez uznanie własnej winy ( Job 42,6 UE ) do sprawiedliwych uczynków nowego życia ( Dz 26,20 UE ) , które obejmują odwrócenie się od dotychczasowego stylu życia ( Rz 6,1f UE ). Jezus Chrystus jest tu postrzegany jako ofiara przebłagalna za grzech pierworodny i grzechy wszystkich ludzi.

[madohora]

Okresami pokutnymi dla całego Kościoła w roku kościelnym są Adwent , Wielki Post i według tradycji Dni Czwartorzędu . W Europie południowej i środkowej powstały także bractwa , które oddają się publicznej, ale przeważnie anonimowej pokucie i – zakryte kapturami itp. – biorą udział w procesjach: m.in. B. „Czarni Penitenci”, „Biali Penitenci” lub „Niebiescy Penitenci”. Choć w Europie Środkowej w większości zniknęły, takie bractwa nadal odgrywają ważną rolę w Hiszpanii (np. w kontekście Semana Santa ).

[madohora]

W kościołach ortodoksyjnych metanoia ( patrz: metanie ) rozumiana jest przede wszystkim jako zmiana postawy życiowej, która dokonuje się poprzez dobrowolną współpracę Ducha Świętego z jednej strony i indywidualnej osoby z drugiej. Celem jest przyjęcie Bożego przebaczenia, pozostawienie za sobą gniewu wobec Boga i bliźnich, a tym samym przejście od nienaturalnej, nieludzkiej „postawy do śmierci” do naturalnej, ludzkiej postawy do życia. Te jesienneJednak skorumpowany świat ciągnie ludzi w złym kierunku, wbrew ich rzeczywistej naturze jako obrazu i podobieństwa Boga, tak że metanoia jest wysiłkiem trwającym całe życie przeciwko własnym bezmyślnym wyznawcom. Przyjmowanie sakramentów , post i modlitwa pomagają poprzez przedstawienie przeciwobrazu upadłemu światu w „tu i teraz”.

[madohora]

Miesiąc Elul uważany jest za początek „Teszuwy”, czyli nawrócenia. To nie kończy się w Rosz ha-Szana , ale rozciąga się na kolejne dziesięć dni pokuty, aż do Jom Kippur . Jest to najświętszy i najbardziej uroczysty dzień w roku żydowskim. Jego modlitwy i czytania Pisma Świętego mówią o pokucie i pojednaniu – z samym sobą, z bliźnimi i z Bogiem. W tym dniu zabronione jest jedzenie, picie, kąpiel, higiena osobista, noszenie skóry (w tym skórzanych butów) oraz stosunki seksualne, podobnie jak palenie w czasach nowożytnych. post _ – całkowita rezygnacja z jedzenia i picia – rozpoczyna się tuż przed zachodem słońca i kończy następnego dnia po zapadnięciu zmroku.

[madohora]

„Prawie niebiosa skłaniają się do pęknięcia z góry, a aniołowie wychwalają swego Pana Jego chwałą i proszą o przebaczenie dla tych, którzy są na ziemi. Oto Bóg jest Przebaczający, Litościwy!”

– Sura 42 Aja 5

[madohora]

Metania ( starożytna greka μετάνοια metánoia „zmiana serca, wyrzuty sumienia, pokuta”) oznacza postawę modlitewną w tradycji Cerkwi prawosławnej . Metanię zwykle wykonuje się podczas odmawiania modlitwy Jezusowej .

[madohora]

Czasem mamy trzecie oko
Gdy sięgamy za wysoko

[madohora]

Nie narzekam na los
Gdy mam pełny trzos

[madohora]

Dziś wszędzie widzę balony
A jest ich w p....(bardzo dużo)

[madohora]

Balon – przedmiot wykonany z bardzo elastycznej gumy lub lateksu, czasami z folii. Może mieć różne kształty, ale najczęściej jest kulisty. Balony innych kształtów wytwarza się zmieniając grubość ich ścianek – tam gdzie ścianka jest grubsza, mniejsza staje się krzywizna balonu po napompowaniu. Balon musi być szczelny, posiada jedynie mały otwór umożliwiający napompowanie. Zazwyczaj wypełniany jest powietrzem lub helem (w tym drugim przypadku unosi się do góry). Balony służą do dekoracji pomieszczeń, w których odbywają się przyjęcia. Wykorzystywane są także jako zabawka dla dzieci (na przykład w charakterze piłki).

[madohora]

Pierwsze balony znane ludzkości wykonane były z wnętrzności zwierząt, głównie jelit. Balony przypominające te dzisiejsze powstały w roku 1824 w Londynie. Michael Faraday wykorzystywał je w laboratorium do eksperymentów z wodorem. W 1847 roku, podczas prac nad wynalezieniem nowego materiału na dętki, naukowiec o nazwisku Ingram przypadkowo wynalazł pierwsze balony sprzedawane jako zabawki na ulicach Londynu. Wyciął on z kartonu głowę kota, zanurzył w naczyniu z lateksem i napompował około 2 000 takich zabawek. Masowa produkcja balonów rozpoczęła się w roku 1930[2].

[madohora]

[madohora]

Powiem jeszcze
Trochę zieleni w mieście

[madohora]

Problem mam taki
On produkuje pustaki

[madohora]

1) ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa

[madohora]

Pistolet dla jednej lufy posiada pojedynczą komorę nabojową, co wyraźnie odróżnia go od rewolweru wyposażonego w bęben z kilkoma komorami

[madohora]

Wiesz, że co niedziela
Rusza gdzieś karuzela

[madohora]

[madohora]

szybkoobrotowe - istnieją liczne modele w różnych wariantach. Niektóre posiadają kabiny, obracające się wokół własnej osi niezależnej od osi głównej, inne np. łańcuchowe - obracające się na łańcuchach siodełka. Wszystkie te urządzenia muszą posiadać zabezpieczenia przed wypadnięciem pasażera i są regularnie kontrolowane pod kątem ich stanu technicznego

[madohora]

[madohora]

Znałam jedną Emę
Dawno temu

[madohora]

Wpadłam w dołek
I teraz się boję

[madohora]

Wzór tlenku węgla

[balzack]

CO

[madohora]

[madohora]

Pierścionek zaręczynowy – pierścionek, ofiarowany podczas zaręczyn przez osobę oświadczającą się.
Pierścionek zaręczynowy bardzo często ozdobiony jest białym kamieniem szlachetnym (diament), półszlachetnym lub syntetycznym cyrkonią. Noszony zazwyczaj na palcu serdecznym, oznacza zgodę osoby go noszącej na oświadczyny, czyli zapowiada ślub właściciela pierścionka z jego ofiarodawcą.

[cusiew44]

RAMA

[cusiew44]

CELA

[madohora]

Nazwa zwyczaju pochodzi od nazwy kopca Kraka, który na sztychu Matthäusa Meriana i Vischera de Jonge, z ok. 1600 roku nazwany jest Tumulus dictus Rekawka (Kopiec zwany Rękawka), a w rejestrze obejmującym spis wydatków związanych z uroczystością koronacji Henryka Walezego widnieje pozycja dotycząca iluminacji kopca z tejże okazji: Chłopom co palili ogień na Rękawce na Te Deum laud. po koronacyjnej i co drwa tamże nosili, groszy 21

[madohora]

Szarada Anagramowa

ON jeszcze MA AKRONY*
Nie wiem. Chyba jest szalony

M _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

*Kiedyś dość popularne tabletki na ból gardła

[balzack]

MAKARONY

[madohora]

Powiedz swojej Niki
Że mam makaroniki

[madohora]

Homonim

Bez _ _ _ _ _ _

Tam były te z _ _ _ _ _ _

O _ _ _ _ _(6 liter)..O _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

madohora napisała:

> Homonim
>
> Bez OBRAZY
>
> Tam były te OBRAZY
>
> OBRAZY (6 liter)..OBRAZY (6 liter)

[madohora]

No cóż bez obrazy
Zawsze tutaj były obrazy

[madohora]

[madohora]

w religioznawstwie – forma kultu, popularna w wielu religiach, manifestująca się jako uroczysty pochód ze śpiewami, czasami też z tańcami i z noszeniem sakralnych przedmiotów. W religiach pierwotnych i antycznych przestrzeń zakreślana przez procesję definiowała granice kręgu magicznego. Specjalną, magiczną wartość miała liczba obejść magicznego kręgu (trzy, pięć, siedem, itd). W katolicyzmie najbardziej rozpowszechnioną jest procesja Bożego Ciała.
w mowie potocznej – długi szereg ludzi.

[madohora]

Kompot – napój owocowy z gotowanych owoców świeżych lub suszonych. Kompoty zaliczane są do grupy przetworów owocowych

[madohora]

Ciasto – plastyczna i elastyczna masa powstała przez zagniecenie mąki, wody i innych składników, np. cukru, jajek, tłuszczów.

[madohora]

Makaronik – słodkie ciastko przyrządzone z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów, czasem także z niewielkim dodatkiem masła, mąki, drożdży, miodu, śmietany, żółtek, czekolady, kakao, bakalii, przypraw korzennych. Zamiast migdałów używane są niekiedy mielone orzechy włoskie, laskowe, orzeszki arachidowe, mak, orzeszki pistacjowe, pestki dyni, nasiona słonecznika, a nawet płatki owsiane, wiórki kokosowe lub pokruszone sucharki.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Ogórki kiszone, ogórki kwaszone – artykuł spożywczy powszechnie znany w Europie centralnej i wschodniej. Powstaje z ogórków gruntowych złożonych w beczce z twardego niesmolistego drewna, w garnku kamiennym lub słoju z dodatkiem łodyg i baldachów kopru, korzeni chrzanu, ząbków czosnku zalanych wodą z solą, które podlegają kiszeniu.

[madohora]

szybkoobrotowe - istnieją liczne modele w różnych wariantach. Niektóre posiadają kabiny, obracające się wokół własnej osi niezależnej od osi głównej, inne np. łańcuchowe - obracające się na łańcuchach siodełka. Wszystkie te urządzenia muszą posiadać zabezpieczenia przed wypadnięciem pasażera i są regularnie kontrolowane pod kątem ich stanu technicznego

[madohora]

Ja się z tym nie liczę
A to są strzelnice

[madohora]

strzelnica – urządzenie rozrywkowe w wesołym miasteczku.

[madohora]

wodny ptak

[cusiew44]

TAROT

[madohora]

Szarada Anagramowa

To ci romantyk

PIERŚ z kurczaka CI kupię
I KINO będzie w pakiecie
Bo wiesz, że ja cię lubię
Najbardziej na świecie

P _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(11 liter)

[cusiew44]

PIERŚCIONKI

[madohora]

Oj te dziewczęce mrzonki
Że dostaniemy pierścionki

[madohora]

Krzyżówka dwuliterowa wiązana

[madohora]

Szarada Anagramowa

A PUSTAK kupiłeś
Jak się za budowę wziąłeś?

K _ _ _ _ _ _(7 liter)

[cusiew44]

KAPUSTA

[madohora]

Kapusty wszystkie bym jadła
Tak długo aż bym padła

[cusiew44]

KORA

[cusiew44]

KAWA.

[madohora]

wolnoobrotowe - najczęściej wyposażone w siedzenia w formie pojazdów lub zwierząt. Te ze względu na niewielką prędkość nie posiadają zabezpieczeń przed wypadnięciem w postaci zamykanych ograniczników. Tradycyjnymi figurami w karuzelach tego typu są konie, łabędzie lub dzikie zwierzęta

[madohora]

Powiedz mi kolego
Ta miejscowość koło czego?

[madohora]

Nieraz mi się śni
Mała MI

[madohora]

Kapusta jest lekkostrawna i niskokaloryczna. 100 g warzywa to niecałe 40 kcal. Stanowi doskonałe źródło witaminy C – zawiera jej więcej niż cytryna! (ok. 40 mg / 100 g). Poza tym, znajduje się w niej tłuszcze, białko, węglowodany, błonnik, cukry, witaminy - witamina A, komplet witamin z grupy B (witamina B1, B2, B3, B6 i B12), nieco rutyny oraz witamina E i K. Obfituje także w takie sole mineralne, jak cynk, fosfor, magnez, miedź, potas, sód, wapń i żelazo, którego najwięcej jest w jej zewnętrznych liściach. W kapuście znajduje się też siarka, której charakterystyczny zapach możemy poczuć podczas gotowania warzywa.

[madohora]

jarmark [niem. Jahrmarkt ‘targ doroczny’],
instytucja wolnego handlu, znana w Europie od wczesnego średniowiecza, tworzona pod opieką władzy terytorialnej w celu prowadzenia transakcji związanych z dalekosiężną wymianą;

[madohora]

(być może nawet odleglejszych), w Europie licznie działały we wczesnym średniowieczu, szczyt swojej świetności przeżywały w XVII w., po czym stopniowo traciły na znaczeniu, zastępowane zwłaszcza przez giełdy towarowe i pieniężne, w XIX–XX w. przez wystawy i targi międzynarodowe. Organizowane na ogół w miastach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, w ściśle określonych terminach, zazwyczaj wiążących się ze świętami religijnymi, ściągały wielkich kupców, niekiedy z bardzo odległych stron, oraz rzesze ludności przybywającej głównie dla rozrywki; oprócz wielkich jarmarków miejskich istniały liczne małe jarmarki wiejskie. Niezależnie od zwykłych jarmarków towarowych, na których dokonywano masowych transakcji kupna–sprzedaży, odbywały się w Europie jarmarki kredytowe (np. w końcu XVI–pocz. XVII w. w Piacenzie); ich dominacja w tej formie obrotu upadła w 2. ćwierci XVII w. na korzyść giełd pieniężnych (wówczas zwłaszcza w Amsterdamie).

[madohora]

KRUCHE CIASTKA

- 1 kg mąki,
- 0,5 l wody,
- 5 dkg miodu,
- 70 dkg cukru,
- 1 cały proszek do pieczenia na 1kg mąki,
- 3 łyżeczki amoniaku,
- 1/4 szklanki oleju.

Jak przyrządzić?
Wodę, miód, cukier rozpuścić i ostudzić, dodać mąkę, proszek, amoniak i olej - wymieszać. To będzie wodniste, przerobić z mąką - dodać jej tyle ile przyjmie. Po uformowaniu kształtu ciastek moczyć je w roztrzepanym jajku i cukrze krysztale. Piec w temp. 180 stopni

[madohora]

W Kościele protestanckim pokuta rozumiana jest przede wszystkim jako zmiana postawy wewnętrznej i podkreśla, że ​​pokuta jest spowodowana przez Boga. Człowiek nie odwraca się sam z siebie, ale przyczyną tego zwrotu jest Bóg. Z tym nawróceniem wiążą się działania zewnętrzne, ale nie jako warunek wstępny, ale jako naturalna konsekwencja zasadniczej zmiany postawy wewnętrznej. Słowo pokuta może odnosić się do szczególnych dni lub aktów pokuty albo do niezłomnego podejścia do życia. Wyraża się to w pierwszej z 95 tez Lutra :

[madohora]

Przez cały Okres Pokutny penitenci mieli stawić się z obciętymi włosami lub ubrani w worek, pościć i powstrzymywać się od wszelkich spraw publicznych, kąpieli i rozrywek. Po odbyciu pokuty w czwartej klasie i złożeniu publicznego wyznania grzechów (ἐξομολόγησις exomológesis ) z prośbą o pojednanie z Kościołem, zostały wznowione , zwykle w Wielki Czwartek , przez biskupa udzielającego rozgrzeszenia .

[madohora]

Data tego dnia różni się w zależności od kalendarza gregoriańskiego , ponieważ kalendarz żydowski jest zawsze przeliczany według księżyca. Święta żydowskie rozpoczynają się zawsze w wigilię określonego dnia. Jom Kippur obchodzony jest w następujące dni:

[madohora]

Krótszy wyraz
Dawny proszek do czyszczenia

[madohora]

Dłuższy wyraz
Zakrywasz nią dziurę na łokciu lub spodniach

[madohora]

Krótszy wyraz
Aleksandra zdrobniale

[madohora]

Dłuższy wyraz
Dla rolnika lub aktora

[madohora]

Krzyżówka dwuliterowa

[madohora]

Tutaj było prościej
Z miarą objętości

[madohora]

[madohora]

Dla niektórych regionów można określić specjalne metody przygotowania.

W Turcji do mieszanki orzechów używa się orzechów włoskich lub pistacji.
W Grecji („Saragli” / Σαραγλί) syrop można przygotować z miodu, soku z cytryny i cynamonu.
Orzechy włoskie są używane na Bałkanach i w Lewancie .
W świecie arabskim i Iraku do syropu dodaje się wodę różaną .
W Iranie migdały i pistacje są szeroko stosowane jako orzechy do nadzienia.

[madohora]

Skrótka

Jadłam _ _ _ _

I recytowałam _ _ _

L _ _ _(4 litery)// O _ _(4 litery)

[balzack]

madohora napisała:

> Skrótka
>
> Jadłam LODY
>
> I recytowałam ODY
>
> LODY (4 litery)// ODY (4 litery)

[madohora]

Dla ochłody
Dobre są lody

[madohora]

Kalambur

Piotr z izbą kontroli
Gdy zjesz za dużo to brzuszek boli

P _ _ _ _ _ _(7 liter)

[cusiew44]

PIERNIK

[madohora]

Nie mów tego przed nikim
Że my to już stare pierniki

[madohora]

Dopływ Jeniseju

[madohora]

Szarada Anagramowa

Jak mi DA pieniądze pojadę do OBI
I wam udowodnię jak się remont robi!

O _ _ _ _(5 liter)

[cusiew44]

OBIAD

[madohora]

Nigdy ne będziesz w biedzie
Po śląskim obiedzie

[madohora]

Wizytówka

E.SERD

D _ _ _ _(5 liter)

[cusiew44]

DESER

[madohora]

Różne desery dzisiaj mamy
Jeszcze nie wiem co podamy

[cusiew44]

CIASTO

[madohora]

Powiem to jasno
Mam świeżę ciasto

[cusiew44]

RAK

[madohora]

Powiem to tak
To taki znak

[madohora]

Ariadna

Dziś mieszanka owocowa (3)
Zaraz będę ją kosztować (0)
Ja ci tyle tylko powiem (0)
Bomba smaków w niej się chowie (1)
Z rana sobie relaks zrobię (1)
Tobie też ukroję trochę (0)
Po co nam te wszystkie bzdetki (0)
Zjemy sobie galaretki (3)

Liczby w nawiasach wskazują, który wyraz stanowi rozwiązanie zadania

[balzack]

OWOCOWA BOMBA Z GALARETKI

[madohora]

Jak masz owoce
Zwłaszcza ich krocie

[madohora]

Kalambur

Powiem to dość jasno
Godło z lokalną nazwą

H _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

HERBATA

[madohora]

Ech tak jakoś tutaj wyszło
Herbata jest dobra na wszystko!

[madohora]

Kalambur

Sagan w Amerykę wpisany
Staną tutaj w sobotę. O rany!

S _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[balzack]

STRAGANY

[madohora]

O rany
Znowu stragany

[madohora]

Szarada Anagramowa

O! siedzi W domu stary PIERNIK
i TAK patrzy sobie z okna
Ideałom pewnym wierny
SOK popija z nim jakaś stara ciotka

K _ _ _ _ _(6 liter) P _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter)

[balzack]

KOSTKA PIERNIKOWA

[madohora]

Chodźcie Niki, WIki
Mamy pierniki!

[madohora]

Zagadka

Biała lub różowa kostka
Gdy ją zjesz idzie trochę do noska

I _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

IMBIR

[madohora]

Lubię imbir proszę pana
nie koniecznie zaraz z rana

[madohora]

Szarada Anagramowa

Jak to tak
Mówiłeś, ŻE kupiłeś LAK

Ż _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

ŻELKI

[madohora]

Szarada Anagramowa

ON poszedł na BAL
A mnie jest żal

B _ _ _ _ (5 liter)

[balzack]

BALON

[madohora]

Czy ktoś widział te balony
Wiatr je uniósł jak szalony

[madohora]

Homonim

To jest _ _ _// I _ _

A to są _ _ _ _ _ _

B _ _(3 litery)//I _ __3 litery)// B _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

madohora napisała:

> Homonim
>
> To jest BAL // IKI
>
> A to są BALIKI
>
BALIKI//BALIKI

[madohora]

Tego już nie pamiętacie
Bo już lata tego nie macie

[madohora]

Anagram

Czy to _ _ _ _ _

Czy to _ _ _ _ _

R _ _ _ _(5 liter).. K _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

ROLKI//KORKI

[madohora]

Ja pójdę na rolki
A ty kupisz korki

[madohora]

Wrzuć na luz
To był Prus

[madohora]

Lista największych zrywów chłopskich:

🔸1476 Zryw Paukera von Niklaushausena we Frankonii
🔸1478 Powstanie chłopskie w Karyntii
🔸1492 Powstanie chłopskie w Allgäu
🔸1493 Konfederacja w Alzacji
🔸1502 Konfederacja w Spirze
🔸1513 Konfederacja w Breisgau
🔸1514 Powstanie Biednego Konrada w Wirtembergii
🔸1517 Konfederacja w Schwarzwaldzie

[madohora]

Większość powstań została zdławiona siłą, jedynie trwający od dawna zryw szwajcarskich chłopów w kantonach górskich zakończony został sukcesem. Sytuacja chłopów pomimo licznych powstań nie poprawiła się ani o trochę, przeciwnie – doprowadziła do licznych represji.

[madohora]

W roku 1524 w miejscowości Forchheim w pobliżu Norymbergi doszło do poważnych niepokojów, które krótko potem wybuchły w Mühlhausen/Thüringen koło Erfurtu. W październiku 1524 r. chłopi podnieśli bunt w Wutachtal koło Stühlingen. Nieco później 3500 chłopów ruszyło w kierunku miejscowości Furtwangen im Schwarzwald. W górnej Szwabii w rejonie Jeziora Bodeńskiego w krótkim czasie w marcu 1525 r. zorganizowano trzy uzbrojone grupy chłopskie: (tzw. Baltringer Haufen, Seehaufen i Allgauer Haufen). Największa – pierwsza grupa liczyła ponad 12 000 chłopów, mieszczan i duchownych, którzy zebrali się w okolicy Biberach an der Riß. Inna grupa licząca do 12 000 ludzi w tym landsknechtów, stanęła w pobliżu Lindau. 7000 ludzi obozowało koło Leubas.

[madohora]

Wkrótce na terenach objętych powstaniem rozpoczęły się napady rabunkowe i mordy. Zatrwożona szlachta postanowiła działać zbrojnie. Wspierany przez rodzinę kupiecką z Augsburga (Fuggerowie) Jerzy (Georg) Truchsess von Waldburg-Zeil na czele armii liczącej 9000 landsknechtów i 1500 jazdy pancernej otrzymał polecenie zniszczenia armii chłopskiej uzbrojonej przeważnie w kosy i cepy.

[madohora]

Pod koniec maja 1525 armia Waldberga-Zeila zebrała się w Ulm. Nieco dalej koło Leipheim zebrało się 5000 chłopów pod wodzą kaznodziei Jakuba Wehe, którzy plądrowali okoliczne klasztory i posiadłości szlacheckie. Armia Związku Szwabskiego pomaszerowała ku Leipheim, gdzie natknęła się na plądrującą okolicę armię chłopów. Dnia 4 kwietnia pod Leipheim doszło do pierwszej większej bitwy, w której chłopi zostali pokonani. Miasto zmuszone zostało do zapłacenia kary pieniężnej, natomiast Wehe i kilku innych dowódców grupy zostało straconych.

[madohora]

W odwecie miasto zostało całkowicie zniszczone przez landsknechtów, a Rohrbach spalony żywcem. Po masakrze w Weinsbergu, oddziały chłopskie z Neckartalu i Odenwaldu połączyły się z inną grupą z Taubertaler Haufen dowodzoną przez Floriana Geyera. 12 000 ludzi pod wodzą Götza von Berlichingen skierowało się przeciwko biskupom Mainzu i Würzburga, a także elektorom palatynackim.

[madohora]

Dnia 13 kwietnia armia Truchsessa zmuszona została do wycofania się przed silnie uzbrojoną armią chłopów z Seehaufen. Dzień później, wycofująca się armia Truchsessa w okolicy Bad Wurzach natknęła się na inną grupę chłopów z Allgauer Haufen. Truchsess podjął rozmowy z chłopami, przekonując ich do złożenia broni. W układzie z Weingarten dnia 20 kwietnia przyznał on chłopom pewne ustępstwa i zagwarantował im wolne przejście oraz obiecał rozwiązanie problemów chłopskich przez niezależny sąd.

[madohora]

Tymczasem po sukcesie pod Weingarten armia Waldburga-Zeila ruszyła w kierunku Neckartal. Chłopi zostali pokonani w bitwach pod Balingen, Rottenburg i Herrenbergiem, a także dnia 12 maja 1525 pod Böblingen mimo przewagi liczebnej. W dniu 2 czerwca kolejną porażkę chłopi z Neckartalu ponieśli pod Königshofen.

[madohora]

Waldburg-Zeil tymczasem w dniu 4 czerwca natknął się pod Würzburgiem na chłopów z frankońskiej grupy Hellen Lichten Haufen. Bitwa zakończyła się klęską chłopów, których poległo około 8000. Po tym zwycięstwie Waldburg-Zeil ruszył dalej na południe, gdzie pod koniec czerwca pokonał ostatnie grupy powstańcze. Siły Waldburga-Zeila w przeciągu czterech miesięcy przebyły ponad 1000 km.

[madohora]

1. Okrutna i krwawa zemsta feudałów: palenie zbuntowanych wiosek, morderstwa i tortury,
2. Odwrotny efekt od zamierzonego: zwiększenie obciążeń pańszczyźnianych,
3. Zemsta feudałów uciszyła chłopów aż do XIX wieku (wyjątek: komuna monasterska 1534-35),
4. „Zjednoczenie” duchownych katolickich i protestanckich przeciw chłopom.

[madohora]

W niektórych regionach wojna chłopska odniosła mimo to pozytywne skutki, przyczyniając się do poprawy stosunków chłopów z panami feudalnymi.

[madohora]

Napięcie w niektórych gminach, m.in. w Tyrolu, utrzymywało się jeszcze przez kilka lat. Wielu chłopów przez kolejne dziesięciolecia żyło głównie z rabunków. Całe bandy rabusiów grasowały w okolicznych lasach. Do większego powstania już jednak nie doszło. W następnych 300 latach chłopi nie podejmowali żadnych zrywów, dopiero w latach 1848–1849 osiągnęli swoje cele sformułowane w dokumencie 12 artykułów.

[madohora]

1524 Bitwa pod Mulsum (wojska biskupa Christopha von Bremen zwyciężają armię chłopską)
1525 Bitwa pod Goys (zwycięstwo chłopów nad wojskami szlachty pod wodzą Dietrichsteina)
1525 Bitwa pod Neumarkt (wojska rządowe zwyciężają armię 700 chłopów)
1525 Bitwa pod Leipheim
1525 Bitwa pod Göttingen
1525 Bitwa pod Wurzach
1525 Bitwa pod Gaisbeuren
1525 Bitwa pod Ostheim
1525 Bitwa pod Böblingen
1525 Bitwa pod Frankenhausen
1525 Bitwa pod Lützelstein
1525 Bitwa pod Scherweiler
1525 Bitwa pod Windsheim
1525 Bitwa pod Königshofen
1525 Bitwa pod Sulzdorf
1525 Bitwa pod Pfeddersheim
1525 Bitwa pod Hilzingen
1525 Bitwa pod Griessen
1525 Bitwa pod Rafzerfeld
1526 Bitwa pod Kitzbuehel (zwycięstwo 800 chłopów pod wodzą Maxa Neufanga nad wojskami rządowymi pod wodzą Grubbera)
1526 Bitwa pod Kirchberg (chłopi pod wodzą Maxa Neufanga zwyciężają wojska rządowe)
1526 Bitwa pod Zell am See
1526 Bitwa pod Pass Modling

[madohora]

[madohora]

Sejm trwał od 23 czerwca do 27 sierpnia. Zwołany przez cesarza Karola V Habsburga, którego na sejmie reprezentował brat Ferdynand I Habsburg. Do miasta zjechało około 1000 osób. Już w czasie dni poprzedzających sejm rozpoczęto rozmowy dotyczące edyktu wormackiego, Marcina Lutra oraz całej reformacji. Oprócz spraw religijnych, tematem sejmu było również zebranie środków na ochronę przed Turkami oraz sprawa siedziby Sądu Rzeszy.

[madohora]

Po dwóch miesiącach obrad nie doszło do porozumienia w kwestiach religijnych, postanowiono jednak zawiesić edykt wormacki do czasu zwołania soboru powszechnego. Zdecydowano o umieszczeniu w Spirze siedziby Sądu Kameralnego Rzeszy, co przyczyniło się do dalszego rozwoju miasta.

[madohora]

Aby upamiętnić to wydarzenie, w 1904 roku wybudowano w mieście Kościół Pamięci, który stał się katedrą luteran w Palatynacie.

[madohora]

Sejm trwał od 8 lutego do 11 kwietnia. Sprawy religijne zostały omówione na sejmach Rzeszy w Augsburgu i Ratyzbonie. Obrady w zastępstwie cesarza prowadził jego brat król Niemiec Ferdynand I Habsburg. Głównym tematem tego sejmu był konflikt z imperium osmańskim oraz zebranie środków na wojnę z nim. Podjęto decyzje dotyczące wprowadzenia podatku przeznaczonego na cele wojskowe, wprowadzono zakaz zasiadania w Sądzie Kameralnym Rzeszy duchownych.

[madohora]

Sejm trwał od 13 lipca przez około osiem miesięcy. Został zwołany przez cesarza Maksymiliana II Habsburga, który uczestniczył w nim osobiście wraz z liczną rodziną. Był to najdłuższy i najbardziej kosztowny sejm w historii miasta. Sprawy religijnie nie były podejmowane ze względu na postanowienia soboru trydenckiego. Głównym tematem sejmu była reforma Rzeszy, zwiększenie obronności cesarstwa, zwłaszcza wschodnich granic. Podjęto również uchwałę, na mocy której drukarnie mogły funkcjonować jedynie w wolnych miastach Rzeszy oraz miastach uniwersyteckich.

[madohora]

Filip Melanchton (właściwie Philipp Schwartzerd ur. 16 lutego 1497 w Bretten, zm. 19 kwietnia 1560 w Wittenberdze) – reformator religijny, najbliższy współpracownik Marcina Lutra, współtwórca reformacji, profesor Uniwersytetu w Wittenberdze. W Niemczech zreorganizował szkolnictwo i wprowadził szkołę humanistyczną, która stała się wzorcem dla szkół na Śląsku i Pomorzu. Autor Wyznania augsburskiego, podstawowej księgi wyznaniowej luteranizmu.

[madohora]

Melanchton przyczynił się do zwiększenia roli matematyki w toku studiów uniwersyteckich. W uniwersytetach znajdujących się pod jego wpływem matematykę uznawano za dziedzinę, w której biegłość powinien wykazywać każdy wykształcony człowiek, a nie jedynie domenę specjalistów. Na początku swojej działalności, w 1521 roku, proponował zastąpienie lektury Fizyki Arystotelesa kursem matematyki. Szczególne znaczenie przypisywał astronomii, która znacząco rozwinęła się na protestanckich uniwersytetach (m.in. na Uniwersytecie w Tybindze, macierzystej uczelni Johannesa Keplera

[madohora]

[madohora]

Książęta i miasta, które przyjęły idee reformacji, skupione były w powstałym w lutym 1531 roku Związku szmalkaldzkim. Sygnatariusze związku, do którego przystąpiło dziewięciu książąt i jedenaście miast, zobowiązali się do udzielenia sobie wzajemnej pomocy na wypadek akcji zbrojnej przeciwko ewangelikom. Związek reprezentował siłę, z którą należało się liczyć, dlatego cesarz Karol V zdecydował się na zawarcie w 1532 roku pokoju w Norymberdze, na mocy którego obie strony zobowiązały się do zachowania pokoju i wstrzymania się od jakichkolwiek działań zaczepnych do czasu zwołania soboru powszechnego w Trydencie.

[madohora]

Osobne zlecenie od elektora otrzymał Marcin Luter, który miał na życzenie księcia przygotować specjalny zestaw artykułów wiary. Jan Fryderyk wyraził również życzenie, aby pozostali reformatorzy zapoznali się z nimi, a następnie je podpisali jeżeli będą tego samego zdania co ich autor. Po zakończeniu pracy Luter wezwał swoich przyjaciół 28 grudnia 1536 roku do Wittenbergi. Dyskusja nad opracowanymi przez niego artykułami ciągnęła się aż do 3 stycznia 1537, a po ich podpisaniu przesłano je księciu Janowi Fryderykowi. Artykuły Lutra zwane odtąd artykułami szmalkaldzkimi w 1580 weszły do Księgi zgody jako wyraz wiary luteranizmu.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Damy, lory (Loriinae) – podrodzina ptaków z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae).

[madohora]

Wiem to ty i wiem to ja
Że to jest RA

[madohora]

[madohora]

Mat – sytuacja w szachach, w której król jednej ze stron jest szachowany i nie ma żadnego dozwolonego ruchu, aby się przed szachem obronić lub od niego uciec. Mat kończy grę porażką gracza, którego król został zamatowany. Danie przeciwnikowi mata jest celem gry w szachy. Podczas profesjonalnych turniejów zazwyczaj nie dochodzi do faktycznego dania mata, bowiem przegrane partie najczęściej kończy poddanie się jednego z graczy.

[madohora]

A to takie danie
A więc zaczynamy gotowanie!

[madohora]

Wywar – płyn otrzymany przez gotowanie w wodzie składników pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego (mięso, kości). W kuchni wywary stosuje się głównie jako bazę do zup. Używa się wywarów mięsnych (z mięsa i kości z dodatkiem warzyw i przypraw), rybnych, warzywnych i grzybowych.
W ziołolecznictwie wywar (zwany też odwarem lub, z łac., decoctum) otrzymuje się przez gotowanie rozdrobnionego surowca zielarskiego

[madohora]

Na to nie ma rady
Musi być rosół na uroczyste obiady!

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KRÓTKA‎ ‎HISTORJA‎ ‎ODPUSTU PORCJUŃKULI.
hcąc‎ ‎poznać,‎ ‎czem‎ ‎jest‎ ‎Porcjun- kula,‎ ‎trzeba‎ ‎przypomnieć‎ ‎sobie
żywot‎ ‎świętego‎ ‎Franciszka‎ ‎z‎ ‎Asyżu. Otóż‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎pałał‎ ‎wielką miłością‎ ‎ku‎ ‎grzesznikom.‎ ‎Był‎ ‎on‎ ‎prze konany,‎ ‎iż‎ ‎każdy‎ ‎człowiek‎ ‎jest‎ ‎odku piony‎ ‎najdroższą‎ ‎krwią‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pa na,‎ ‎Syna‎ ‎Bożego‎ ‎i‎ ‎powołany‎ ‎do‎ ‎żywota wiecznego.‎ ‎Wspaniałe‎ ‎jest‎ ‎słońce,‎ ‎pię kny‎ ‎księżyc,‎ ‎ozdobiony‎ ‎gwiazdami‎ ‎fir mament‎ ‎niebieski;‎ ‎lecz‎ ‎wspanialsza
jest‎ ‎dusza‎ ‎człowieka,‎ ‎jej‎ ‎wartość‎ ‎i‎ ‎god ność‎ ‎przewyższa‎ ‎świat‎ ‎cały‎ ‎i‎ ‎jego‎ ‎skar- by.
Gdy‎ ‎widział‎ ‎święty‎ ‎Franciszek,‎ ‎iż
niejeden‎ ‎chrześcijanin‎ ‎grzechem‎ ‎śmier telnym‎ ‎obciąża‎ ‎duszę,‎ ‎iż‎ ‎niejedna‎ ‎du sza,‎ ‎obciążona‎ ‎takim‎ ‎grzechem,‎ ‎opu szcza‎ ‎ten‎ ‎świat‎ ‎i‎ ‎ginie‎ ‎na‎ ‎wieki,‎ ‎gorzko zapłakał‎ ‎nad‎ ‎zatwardziałością‎ ‎grzesz ników,‎ ‎napominał‎ ‎ich‎ ‎do‎ ‎pokuty,‎ ‎a‎ ‎swe modlitwy‎ ‎i‎ ‎umartwienia‎ ‎za‎ ‎nich‎ ‎ofia rował. Św.‎ ‎Franciszek‎ ‎nadewszystko‎ ‎umiło wał‎ ‎kościółek‎ ‎niedaleko‎ ‎Asyża‎ ‎stojący. Kościółek‎ ‎ten‎ ‎należał‎ ‎do‎ ‎zakonu‎ ‎Bene dyktynów,‎ ‎lecz‎ ‎od‎ ‎dawnego‎ ‎czasu‎ ‎był opuszczony,‎ ‎ubogi,‎ ‎rozwalony,‎ ‎Franci szek‎ ‎obrał‎ ‎sobie‎ ‎ubóstwo,‎ ‎ubóstwo‎ ‎za lecił‎ ‎zakonowi‎ ‎swemu,‎ ‎przez‎ ‎ubóstwo naśladował‎ ‎Zbawiciela‎ ‎swego,‎ ‎który opuścił‎ ‎chwałę‎ ‎niebieską,‎ ‎uniżył‎ ‎się i‎ ‎stał‎ ‎się‎ ‎ubogim,‎ ‎ludziom‎ ‎poddanym aż‎ ‎do‎ ‎śmierci‎ ‎na‎ ‎krzyżu. Kościółek‎ ‎ten‎ ‎nazywał‎ ‎się‎ ‎“Porcjun- kula”,‎ ‎to‎ ‎jest:‎ ‎“cząsteczka".‎ ‎A‎ ‎czemu cząsteczka?‎ ‎Ponieważ‎ ‎był‎ ‎maleńkim, tylko‎ ‎około‎ ‎sto‎ ‎osób‎ ‎w‎ ‎nim‎ ‎się‎ ‎pomieś cić‎ ‎mogło.‎ ‎Zakon‎ ‎Benedyktynów‎ ‎po siadał‎ ‎wielką‎ ‎liczbę‎ ‎wspaniałych‎ ‎koś- ęiołów,‎ ‎pomiędzy‎ ‎niemi‎ ‎był‎ ‎atoli‎ ‎najmniejszym‎ ‎i‎ ‎najuboższym‎ ‎kościółek “Porcjunkula”. W‎ ‎ołtarzu‎ ‎kościółka‎ ‎znajdował‎ ‎się obraz‎ ‎Najświętszej‎ ‎Maryi‎ ‎Panny‎ ‎Aniel skiej.‎ ‎Na‎ ‎obrazie‎ ‎Aniołowie‎ ‎otaczali Najświętszą‎ ‎Pannę‎ ‎i‎ ‎niby‎ ‎ją‎ ‎pozdra wiali‎ ‎temi‎ ‎słowy:‎ ‎“Bądź‎ ‎pozdrowiona, łaskiś‎ ‎pełna,‎ ‎Pan‎ ‎z‎ ‎tobą”. Tak‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎w‎ ‎ubo gim‎ ‎kościółku‎ ‎klękał‎ ‎przed‎ ‎obrazem Królowej‎ ‎nieba,,‎ ‎uwielbiał‎ ‎ją‎ ‎i‎ ‎pozdra wiał,‎ ‎a‎ ‎ponieważ‎ ‎Ona‎ ‎jest‎ ‎ucieczką grzeszników,‎ ‎polecał‎ ‎Jej‎ ‎opiece‎ ‎i‎ ‎miło sierdziu‎ ‎wszystkich‎ ‎grzeszących;‎ ‎do Niej‎ ‎wołał:‎ ‎“Ucieczko‎ ‎grzesznych, módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami”. Niedługo‎ ‎trwało‎ ‎a‎ ‎za‎ ‎przykładem św.‎ ‎Franciszka‎ ‎wiele‎ ‎ludzi‎ ‎przybyło do‎ ‎kościółka‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎i‎ ‎gorliwie‎ ‎się tam‎ ‎modlili‎ ‎do‎ ‎Boga,‎ ‎żebrząc‎ ‎o‎ ‎prze baczenie‎ ‎grzechów‎ ‎swoich.‎ ‎Franciszek odbudował‎ ‎rozwalony‎ ‎kościółek,‎ ‎otrzy many‎ ‎od‎ ‎zakonu‎ ‎Benedyktynów,‎ ‎i‎ ‎za łożył‎ ‎w‎ ‎nim‎ ‎sławny‎ ‎swój‎ ‎zakon‎ ‎Franciszkański.

[madohora]

Do‎ ‎prośby‎ ‎św,‎ ‎Franciszka‎ ‎dołączyła i‎ ‎Najświętsza‎ ‎Marya‎ ‎Panna‎ ‎swe‎ ‎mo dlitwy,‎ ‎a‎ ‎Syn‎ ‎Boży,‎ ‎który‎ ‎ukochanej Swej‎ ‎Matce‎ ‎żadnej‎ ‎prośby‎ ‎odmówić nie‎ ‎może,‎ ‎spełnił‎ ‎błaganie‎ ‎sługi‎ ‎Swego. “Twoja‎ ‎prośba‎ ‎jest‎ ‎wysłuchaną.‎ ‎Kto kolwiek‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele,‎ ‎wyznawszy w‎ ‎świętej‎ ‎Spowiedzi‎ ‎szczerze‎ ‎grzechy swoje,‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎będzie,‎ ‎otrzyma‎ ‎od puszczenie‎ ‎kar‎ ‎doczesnych,‎ ‎za‎ ‎grzechy swoje‎ ‎zasłużonych.‎ ‎Lecz‎ ‎idź‎ ‎do‎ ‎Namiestnika‎ ‎Mego,‎ ‎Papieża‎ ‎Honorjusza Iii-go,‎ ‎opowiedz‎ ‎mu‎ ‎wszystko‎ ‎i‎ ‎proś‎ ‎go o‎ ‎potwierdzenie‎ ‎tego‎ ‎odpustu”. Papież‎ ‎Honorjusz‎ ‎III‎ ‎w‎ ‎owym‎ ‎czasie przebywał‎ ‎w‎ ‎Perugji,‎ ‎Natychmiast‎ ‎po wstał‎ ‎św.‎ ‎Franciszek‎ ‎i‎ ‎udał‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎towa rzystwie‎ ‎jednego‎ ‎zakonnika‎ ‎do‎ ‎niego. Papież‎ ‎mile‎ ‎go‎ ‎przyjął‎ ‎i‎ ‎pilnie‎ ‎uważał na‎ ‎każde‎ ‎słowo‎ ‎Franciszka;‎ ‎przekonał się,‎ ‎iż‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan‎ ‎rzeczywiście‎ ‎obja wił‎ ‎się‎ ‎Franciszkowi. Ponieważ‎ ‎rzecz‎ ‎była‎ ‎bardzo‎ ‎ważną, wezwał‎ ‎do‎ ‎siebie‎ ‎kardynałów‎ ‎i‎ ‎zapytał ich:‎ ‎“Cóż‎ ‎wy‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎odpowiecie?”‎ ‎Kar dynałowie‎ ‎byli‎ ‎niechętni‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎chcieli, aby‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎był‎ ‎udzielany‎ ‎pod tak‎ ‎łatwym‎ ‎warunkiem.‎ ‎Albowiem‎ ‎w‎ ‎o- wych‎ ‎czasach‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎rzadko i‎ ‎tylko‎ ‎pod‎ ‎ciężkimi‎ ‎warunkami‎ ‎bywał wiernym‎ ‎udzielany. Lecz‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎nieogra niczonej‎ ‎litości‎ ‎Swojej‎ ‎wysłuchał‎ ‎proś by‎ ‎Franciszka,‎ ‎natchnął‎ ‎Namiestnika Swego,‎ ‎Papieża‎ ‎i‎ ‎nakłonił‎ ‎go,‎ ‎aby‎ ‎od pust‎ ‎zupełny‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎Porcjunkuli potwierdził.‎ ‎Zgadzając‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎rozkazem Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎Papież‎ ‎ogłosił:‎ ‎“Kto grzechy‎ ‎wyznał‎ ‎szczerze‎ ‎w‎ ‎spowiedzi i‎ ‎otrzymał‎ ‎rozgrzeszenie,‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎od wiedza‎ ‎kościół‎ ‎Porcjunkuli,‎ ‎zyska‎ ‎od pust‎ ‎zupełny”. Papież‎ ‎atoli‎ ‎ową‎ ‎łaskę‎ ‎ograniczył tylko‎ ‎na‎ ‎jeden‎ ‎dzień‎ ‎roku,‎ ‎dnia‎ ‎zaś‎ ‎sa mego‎ ‎nie‎ ‎wyznaczył.‎ ‎Dopiero‎ ‎dwa‎ ‎lata później,‎ ‎gdy‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎po‎ ‎usil nych‎ ‎modlitwach‎ ‎i‎ ‎postach,‎ ‎przez‎ ‎Chry stusa‎ ‎Pana‎ ‎nowe‎ ‎otrzymał‎ ‎objawienie, o‎ ‎którem‎ ‎także‎ ‎doniósł‎ ‎Papieżowi,‎ ‎Na miestnik‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎Honorjusz, ogłosił,‎ ‎iż‎ ‎odpust‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎Porcjun kuli‎ ‎od‎ ‎nieszporów‎ ‎pierwszego‎ ‎sierpnia aż‎ ‎do‎ ‎zachodu‎ ‎słońca‎ ‎drugiego‎ ‎sier pnia,‎ ‎jako‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎może‎ ‎być zyskanym. Oprócz‎ ‎tego‎ ‎Papież‎ ‎rozporządził,‎ ‎aby sześciu‎ ‎biskupów‎ ‎w‎ ‎imieniu‎ ‎jego‎ ‎w‎ ‎ko ściele‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ogłosili‎ ‎ludowi‎ ‎ów odpust.‎ ‎Tak‎ ‎się‎ ‎też‎ ‎stało.‎ ‎Dnia‎ ‎pierw szego‎ ‎sierpnia‎ ‎święty‎ ‎Franciszek‎ ‎wy głosił‎ ‎kazanie‎ ‎do‎ ‎ludu‎ ‎z‎ ‎wielkim‎ ‎zapa łem,‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎biskupi‎ ‎ogłosili,‎ ‎iż‎ ‎odpust Porcjunkuli‎ ‎bę^l^‎ ‎tu‎ ‎zyskany‎ ‎przez wszystkie‎ ‎czasy‎ ‎każdego‎ ‎roku‎ ‎od‎ ‎nie szporów‎ ‎1-go‎ ‎sierpnia‎ ‎aż‎ ‎do‎ ‎zachodu słońca,‎ ‎2-go‎ ‎sierpnia.

[madohora]

coraz‎ ‎większe‎ ‎tłumy‎ ‎przybywały‎ ‎na święte‎ ‎miejsce,‎ ‎a‎ ‎pomiędzy‎ ‎niemi‎ ‎była niemała‎ ‎liczba‎ ‎zakonników,‎ ‎Papież Sykstus‎ ‎IV,‎ ‎chciał‎ ‎zapobiedz‎ ‎niektó rym‎ ‎przeszkodom‎ ‎i‎ ‎równocześnie‎ ‎nową łaską‎ ‎apostolską‎ ‎zaszczycić‎ ‎Zakon‎ ‎Św. Franciszka.‎ ‎Dlatego‎ ‎z‎ ‎mocy‎ ‎apostol skiej,‎ ‎jako‎ ‎głowa‎ ‎Kościoła,‎ ‎dozwolił zakonnicom‎ ‎w‎ ‎klasztorach,‎ ‎pod‎ ‎Regułą świętego‎ ‎Franciszka‎ ‎żyjącym,‎ ‎że‎ ‎mogły zyskać‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎we‎ ‎włas nym‎ ‎kościele‎ ‎klasztornym. A‎ ‎niedługo‎ ‎potem‎ ‎ten‎ ‎sam‎ ‎przywilej udzielony‎ ‎został‎ ‎przez‎ ‎Papieży‎ ‎zakon nikom‎ ‎w‎ ‎klasztorach‎ ‎pod‎ ‎Regułą‎ ‎świę tego‎ ‎Franciszka‎ ‎będącym. Nakoniec‎ ‎Papież‎ ‎Grzegorz‎ ‎XVsty, dnia‎ ‎4-go‎ ‎lipca,‎ ‎1622‎ ‎ustanowił,‎ ‎że‎ ‎Od pust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎mógł‎ ‎być‎ ‎zyskanym przez‎ ‎wiernych‎ ‎we‎ ‎wszystkich‎ ‎kościo łach‎ ‎Zakonów‎ ‎Św.‎ ‎Franciszka‎ ‎i‎ ‎nawet w‎ ‎innych‎ ‎kościołach,‎ ‎którym‎ ‎ten‎ ‎przy wilej‎ ‎jest‎ ‎dany‎ ‎przez‎ ‎Stolicę‎ ‎Apostol ską.‎ ‎Grzegorz‎ ‎XV,‎ ‎zastrzegł‎ ‎równocze śnie,‎ ‎iż‎ ‎tylko‎ ‎we‎ ‎właściwym‎ ‎kościele Porcjunkuli‎ ‎przy‎ ‎Asyżu,‎ ‎pod‎ ‎warunkiem‎ ‎tylko‎ ‎św.‎ ‎Spowiedzi,‎ ‎w‎ ‎innych‎ ‎zaś kościołach‎ ‎pod‎ ‎warunkiem‎ ‎także‎ ‎Ko mun‎ ‎j‎ ‎i‎ ‎świętej‎ ‎i‎ ‎modlitwy‎ ‎na‎ ‎intencję Ojca‎ ‎św.‎ ‎wierni‎ ‎mogli‎ ‎dostąpić‎ ‎odpustu.‎ ‎Tyle‎ ‎w‎ ‎krótkości‎ ‎o‎ ‎historji‎ ‎odpustu.

[madohora]

JAKIE‎ ‎SĄ‎ ‎WARUNKI,‎ ‎BY‎ ‎MOŻNA DOSTĄPIĆ‎ ‎ODPUSTU PORCJUNKULI?
żeby‎ ‎zyskać‎ ‎jakikolwiek‎ ‎odpust potrzebna‎ ‎jest‎ ‎przynajmniej‎ ‎ogól‎¬
na‎ ‎INTENCJA‎ ‎zyskania‎ ‎go.‎ ‎Wystarczy
na‎ ‎wstępie‎ ‎zrobić‎ ‎następującą‎ ‎intencję: “Panie‎ ‎Boże,‎ ‎pragnę‎ ‎z‎ ‎tych‎ ‎odpustów zyskać‎ ‎odpust‎ ‎zupełny‎ ‎dla‎ ‎siebie,‎ ‎a‎ ‎re
sztę‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych,‎ ‎które‎ ‎wyszcze gólniam”.‎ ‎Z&.‎ ‎ŻYdWYOAA,‎ ‎prócz‎ ‎siebie
samego,‎ ‎nie‎ ‎można‎ ‎zyskać‎ ‎odpustu. Ponadto‎ ‎do‎ ‎zyskania‎ ‎Odpustu‎ ‎Por- cjunkuli‎ ‎konieczne‎ ‎są‎ ‎następujące‎ ‎wa runki‎ ‎:
1.‎ ‎Stan‎ ‎łaski‎ ‎uświęcającej. W‎ ‎stanie‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego‎ ‎nie można‎ ‎zyskać‎ ‎żadnego‎ ‎odpustu,‎ ‎lecz

-‎ ‎18‎ ‎—
koniecznym‎ ‎jest‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎przynaj mniej‎ ‎przy‎ ‎wypełnianiu‎ ‎ostatniego‎ ‎wa runku‎ ‎odpustu.‎ ‎Po‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertel nym‎ ‎ten‎ ‎stan‎ ‎łaski,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎jest‎ ‎do‎ ‎zyska nia‎ ‎Odpustu‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎potrzebnym, można‎ ‎sobie‎ ‎zyskać‎ ‎przez‎ ‎akt‎ ‎żalu‎ ‎do skonałego, 2.‎ ‎Spowiedź‎ ‎święta. Drugim‎ ‎warunkiem‎ ‎zyskania‎ ‎Odpu stu‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎odbycie‎ ‎ważnej i‎ ‎godnej‎ ‎spowiedzi‎ ‎świętej,‎ ‎nawet‎ ‎przez tych,‎ ‎co‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego‎ ‎na‎ ‎su mieniu‎ ‎nie‎ ‎mają, Kiedy‎ ‎zaś‎ ‎trzeba‎ ‎odbyć‎ ‎spowiedź świętą?‎ ‎Według‎ ‎przepisów‎ ‎Prawa‎ ‎Ka nonicznego,‎ ‎czas‎ ‎na‎ ‎nią‎ ‎przepisany‎ ‎jest od‎ ‎ośmiu‎ ‎dni‎ ‎przed‎ ‎świętem‎ ‎Porcjun kuli‎ ‎(więc‎ ‎od‎ ‎25-go‎ ‎lipca)‎ ‎do‎ ‎oktawy święta‎ ‎włącznie‎ ‎(9-go‎ ‎sierpnia),‎ ‎Z‎ ‎tego wynika,‎ ‎że‎ ‎będąc‎ ‎w‎ ‎stanie‎ ‎łaski‎ ‎uświę cającej‎ ‎można‎ ‎czynić‎ ‎odwiedzenia‎ ‎ko ścioła‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎odpustowym‎ ‎Porcjunkuli, a‎ ‎później‎ ‎podczas‎ ‎oktawy‎ ‎wypełnić‎ ‎wa runek‎ ‎przystąpienia‎ ‎do‎ ‎spowiedzi‎ ‎św. Jeżeli‎ ‎zaś‎ ‎przystąpiło‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎spowiedzi świętej‎ ‎przed‎ ‎świętem‎ ‎Porcjunkuli
i‎ ‎potem‎ ‎wpadło‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎grzech‎ ‎śmiertel ny,‎ ‎wystarczy‎ ‎przez‎ ‎akt‎ ‎żalu‎ ‎doskona łego‎ ‎odzyskać‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎poświęcającej a‎ ‎przystępować‎ ‎dc‎ ‎spowiedzi‎ ‎św.‎ ‎po nownie‎ ‎dla‎ ‎odpustu‎ ‎nie‎ ‎jest‎ ‎więcej‎ ‎ko- niecznem. UWAGA.‎ ‎Ci,‎ ‎którzy‎ ‎mają‎ ‎zwyczaj przynajmniej‎ ‎dwa‎ ‎razy‎ ‎w‎ ‎miesiącu spowiadać‎ ‎się‎ ‎lub‎ ‎przystępują‎ ‎codzien nie‎ ‎(choćby‎ ‎z‎ ‎wyjątkiem‎ ‎kilku‎ ‎dni) do‎ ‎Stołu‎ ‎Pańskiego,‎ ‎nie‎ ‎potrzebują‎ ‎za chować‎ ‎warunku‎ ‎spowiedzi‎ ‎św.‎ ‎do‎ ‎zy skania‎ ‎odpustu‎ ‎Porcjunkuli. 3.‎ ‎Komunja‎ ‎święta. Warunkiem‎ ‎do‎ ‎dostąpienia‎ ‎odpustu Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎także‎ ‎godne‎ ‎przyjęcie Komunji‎ ‎świętej.‎ ‎Wystarczy‎ ‎ją‎ ‎przyjąć w‎ ‎przeddzień‎ ‎święta‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎lub w‎ ‎którykolwiek‎ ‎dzień‎ ‎podczas‎ ‎jego‎ ‎ok tawy.‎ ‎Komunja‎ ‎święta‎ ‎jakoteż‎ ‎i‎ ‎spo wiedź‎ ‎św.‎ ‎mogą‎ ‎być‎ ‎przyjęte‎ ‎w‎ ‎jakim- bądź‎ ‎kościele. 4.‎ ‎Odwiedzenie‎ ‎Kościoła. W‎ ‎jakim‎ ‎kościele‎ ‎można‎ ‎czynić‎ ‎od wiedzenia,‎ ‎ażeby‎ ‎zyskać‎ ‎odpust‎ ‎Por cjunkuli?‎

[madohora]

Odpust parafialny

[madohora]

Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎zupełnym odpustem.‎ ‎Kto‎ ‎zyska‎ ‎takowy,‎ ‎odpu szczają‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎wszystkie‎ ‎kary‎ ‎doczesne a‎ ‎gdyby‎ ‎umarł‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎chwili,‎ ‎prosto‎ ‎po szedłby‎ ‎do‎ ‎nieba. Staraj‎ ‎się,‎ ‎o‎ ‎ile‎ ‎możesz,‎ ‎o‎ ‎zyskanie tego‎ ‎odpustu‎ ‎zupełnego! 2)‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎nietylko‎ ‎że jest‎ ‎odpustem‎ ‎zupełnym,‎ ‎lecz‎ ‎posiada jeszcze‎ ‎inne‎ ‎ważne‎ ‎zalety.‎ ‎On‎ ‎jedynym jest‎ ‎odpustem‎ ‎przez‎ ‎samego‎ ‎Chrystusa Pana‎ ‎objawionym,‎ ‎a‎ ‎od‎ ‎Papieży‎ ‎po twierdzonym.‎ ‎Sławny‎ ‎Papież‎ ‎Bene dykt‎ ‎XIV,‎ ‎bardzo‎ ‎cenił‎ ‎ten‎ ‎odpust i‎ ‎uczy,‎ ‎że‎ ‎ktoby‎ ‎powątpiewał,‎ ‎iż‎ ‎tego odpustu‎ ‎nie‎ ‎nadał‎ ‎sam‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan, byłby‎ ‎bardzo‎ ‎zuchwałym. 3)‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎staro dawnym.‎ ‎Już‎ ‎siedemset‎ ‎lat‎ ‎minęło,‎ ‎gdy z‎ ‎nieba‎ ‎ludziom‎ ‎jest‎ ‎dany.‎ ‎Któż‎ ‎policzy wszystkich‎ ‎tych,‎ ‎którzy‎ ‎zyskali‎ ‎ten‎ ‎od pust,‎ ‎a‎ ‎teraz‎ ‎tryumfują‎ ‎w‎ ‎niebie?‎ ‎Dzię kują‎ ‎Bogu,‎ ‎iż‎ ‎przez‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunku li‎ ‎odpuścił‎ ‎im‎ ‎kary‎ ‎doczesne‎ ‎i‎ ‎otworzył bramy‎ ‎niebieskie.‎ ‎Każdego‎ ‎2-go‎ ‎sier
pnia‎ ‎otwiera‎ ‎się‎ ‎niebo‎ ‎i‎ ‎osobliwe‎ ‎łaski spływają‎ ‎na‎ ‎wiernych‎ ‎dostępujących odpustu‎ ‎Porcjunkuli.‎ ‎Iluż‎ ‎to‎ ‎świątobli wych‎ ‎Biskupów‎ ‎i‎ ‎Kapłanów‎ ‎zachęcało do‎ ‎zyskania‎ ‎tego‎ ‎zacnego‎ ‎odpustu!‎ ‎A czy‎ ‎nie‎ ‎wiesz,‎ ‎że‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎czasów‎ ‎naszych te‎ ‎kościoły‎ ‎bywają‎ ‎przepełnione‎ ‎przez wiernych,‎ ‎w‎ ‎których‎ ‎jako‎ ‎skarb‎ ‎nie bieski‎ ‎złożony‎ ‎jest‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli? 4)‎ ‎Lecz‎ ‎jeden‎ ‎zaszczyt‎ ‎należy‎ ‎się szczególnie‎ ‎odpustowi‎ ‎Porcjunkuli,‎ ‎któ ry‎ ‎zapewne‎ ‎nieocenionym‎ ‎jest‎ ‎zaszczy tem‎ ‎:‎ ‎odpust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎tego‎ ‎samego dnia‎ ‎częściej‎ ‎zyskany‎ ‎i‎ ‎to‎ ‎tyle‎ ‎razy, ile‎ ‎razy‎ ‎wstąpisz‎ ‎do‎ ‎kościoła‎ ‎przezna czonego‎ ‎i‎ ‎tam‎ ‎się‎ ‎modlisz‎ ‎na‎ ‎intencję Ojca‎ ‎św. Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎jest‎ ‎bowiem‎ ‎od pustem,‎ ‎tak‎ ‎zwanym‎ ‎“toties-quoties”. Już‎ ‎od‎ ‎dawna‎ ‎powszechnie‎ ‎wierzono, iż‎ ‎odpust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎częściej‎ ‎przez dzień‎ ‎zyskany‎ ‎i‎ ‎nigdy‎ ‎zwyczaj‎ ‎ten‎ ‎od Papieży‎ ‎nie‎ ‎został‎ ‎zganiony.‎ ‎Kongre gacja‎ ‎rzymska‎ ‎odpustów,‎ ‎dnia‎ ‎22‎ ‎lute go‎ ‎1847‎ ‎r,‎ ‎wyraźnie‎ ‎oświadczyła,‎ ‎iż‎ ‎od pust‎ ‎ten‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎częściej‎ ‎zyskany.

[madohora]

MODLITWY PRZY‎ ‎ODWIEDZENIU‎ ‎KOŚCIOŁA. 1.‎ ‎PIERWSZE‎ ‎ODWIEDZENIE. ■‎rzy‎ ‎pierwszem‎ ‎odwiedzeniu‎ ‎ko ścioła‎ ‎pragnę,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎dla‎ ‎siebie samego‎ ‎zyskać‎ ‎odpust‎ ‎zupełny. Panie‎ ‎nasz,‎ ‎Jezu‎ ‎Chryste,‎ ‎prawdzi wy‎ ‎Boże‎ ‎i‎ ‎prawdziwy‎ ‎Człowiecze, święty‎ ‎Boże,‎ ‎wielki‎ ‎Boże,‎ ‎nieśmertel- ny‎ ‎Boże,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎nami‎ ‎i‎ ‎nad całym‎ ‎rodzajem‎ ‎ludzkim.‎ ‎Oczyść‎ ‎nas dzisiaj‎ ‎i‎ ‎zawsze‎ ‎z‎ ‎grzechów‎ ‎naszych i‎ ‎ze‎ ‎słabości‎ ‎naszych‎ ‎przez‎ ‎Twą‎ ‎krew najdroższą,‎ ‎abyśmy‎ ‎w‎ ‎Twym‎ ‎świętym pokoju‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎miłości‎ ‎Twojej‎ ‎teraz i‎ ‎przez‎ ‎wszystkie‎ ‎wieki‎ ‎żyć‎ ‎mogli. Amen. Stwórco‎ ‎świata‎ ‎Boże,‎ ‎nadziejo‎ ‎na sza‎ ‎i‎ ‎obrono,‎ ‎dla‎ ‎chwały‎ ‎imienia‎ ‎Twego‎ ‎ratuj‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎każdej‎ ‎potrzebie i‎ ‎zbaw‎ ‎nas. Modlitwy‎ ‎ludu‎ ‎Twego,‎ ‎prosimy‎ ‎Cię, Panie,‎ ‎łaskawie‎ ‎wysłuchaj;‎ ‎a‎ ‎ponie waż‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎nasze‎ ‎na‎ ‎karę‎ ‎zasłu żyliśmy,‎ ‎błagamy‎ ‎Cię,‎ ‎abyś‎ ‎nam‎ ‎ta kową‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Je zusa‎ ‎Chrystusa‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎modlitwy Świętych‎ ‎darować‎ ‎raczył.‎ ‎Tyś‎ ‎dał Kościołowi‎ ‎świętemu‎ ‎moc‎ ‎odpuszcza nia‎ ‎grzechów‎ ‎przez‎ ‎Sakrament‎ ‎poku ty‎ ‎a‎ ‎przez‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎odpu szczasz‎ ‎kary‎ ‎doczesne.‎ ‎Prosimy‎ ‎Cię pokornie,‎ ‎przebacz‎ ‎nam‎ ‎winy‎ ‎i‎ ‎kary nasze,‎ ‎albowiem‎ ‎miłosierny‎ ‎jesteś i‎ ‎nie‎ ‎pragniesz‎ ‎śmierci‎ ‎grzesznika, lecz‎ ‎aby‎ ‎się‎ ‎nawrócił‎ ‎i‎ ‎żył‎ ‎a‎ ‎od‎ ‎wszel kiej‎ ‎kary‎ ‎uwolniony‎ ‎został. Osobliwie‎ ‎ja‎ ‎tu‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele‎ ‎bę dąc,‎ ‎proszę‎ ‎Cię,‎ ‎pokornie,‎ ‎abyś‎ ‎mi‎ ‎do pomógł‎ ‎do‎ ‎uzyskania‎ ‎odpustu‎ ‎zupeł nego‎ ‎Porcjunkuli,‎ ‎tyle‎ ‎razy,‎ ‎ile‎ ‎razy ten‎ ‎kościół‎ ‎dziś‎ ‎odwiedzę.‎ ‎Za‎ ‎pomocą Twoją‎ ‎chcę‎ ‎naprzód‎ ‎dla‎ ‎siebie‎ ‎samego zyskać‎ ‎ów‎ ‎odpust,‎ ‎inne‎ ‎zaś‎ ‎odpusty ofiaruję‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎w‎ ‎czyścu‎ ‎cierpiące.

[madohora]

3.‎ ‎TRZECIE‎ ‎ODWIEDZENIE.
rzeci‎ ‎raz‎ ‎odwiedzając‎ ‎Twój‎ ‎koś ciół‎ ‎pragnę,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎dobrotliwy,
zyskać‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎za‎ ‎dusze
moich‎ ‎przodków.
Ciebie,‎ ‎Ojca‎ ‎niestworzonego,‎ ‎Ciebie Syna‎ ‎Jednorodzonego,‎ ‎Ciebie‎ ‎Ducha Świętego,‎ ‎Pocieszyciela,‎ ‎jedynego‎ ‎Bo ga‎ ‎uwielbiam,‎ ‎błogosławię,‎ ‎wychwa lam.‎ ‎Niebo‎ ‎i‎ ‎ziemia,‎ ‎morze‎ ‎i‎ ‎gwiazdy, widzialne‎ ‎i‎ ‎niewidzialne‎ ‎rzeczy‎ ‎wszy stkie‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎powzięły‎ ‎początek i‎ ‎istnieją‎ ‎według‎ ‎woli‎ ‎Twojej.‎ ‎Ja‎ ‎tak że‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎jestem‎ ‎stworzony.‎ ‎Tyś jest‎ ‎celem‎ ‎moim.‎ ‎Otóż‎ ‎głosem‎ ‎moim wołam‎ ‎do‎ ‎Ciebie,‎ ‎Panie,‎ ‎głosem‎ ‎mo im‎ ‎i‎ ‎sercem‎ ‎modlę‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Ciebie.‎ ‎Wy lewam‎ ‎przed‎ ‎oblicznością‎ ‎Twoją‎ ‎proś by‎ ‎moje‎ ‎i‎ ‎błagam,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎mnie. Odpuść‎ ‎mi‎ ‎wszystkie‎ ‎grzechy‎ ‎i‎ ‎kary zasłużone.‎ ‎Nie‎ ‎omieszkaj‎ ‎zmiłować‎ ‎się nademną.
Ojcze‎ ‎niebieski,‎ ‎źródło‎ ‎miłosierdzia! jako‎ ‎żebrak‎ ‎stoję‎ ‎przed‎ ‎Tobą.‎ ‎Za‎ ‎po mocą‎ ‎łaski‎ ‎Twojej‎ ‎obiecuję‎ ‎Ci‎ ‎szcze rze‎ ‎i‎ ‎doskonale‎ ‎poprawić‎ ‎mój‎ ‎żywot, unikać‎ ‎grzechu,‎ ‎uczynić‎ ‎zadość‎ ‎za grzechy‎ ‎moje‎ ‎i‎ ‎nieprawości‎ ‎tego świata. Niechaj‎ ‎znajdę‎ ‎łaskę‎ ‎u‎ ‎Ciebie! Obym‎ ‎nie‎ ‎został‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎odrzucony, ofiaruję‎ ‎Ci‎ ‎samego‎ ‎Jezusa‎ ‎Chrystusa Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Jego‎ ‎wcielenie,‎ ‎żywot, mękę‎ ‎i‎ ‎śmierć‎ ‎krzyżową.‎ ‎Ofiaruję‎ ‎Ci wszystkie‎ ‎Jego‎ ‎zasługi‎ ‎i‎ ‎cokolwiek cierpiał‎ ‎dla‎ ‎naszego‎ ‎zbawienia,‎ ‎Jego prace,‎ ‎ubóstwo,‎ ‎posłuszeństwo‎ ‎i‎ ‎mo dlitwy. Przystępuję‎ ‎do‎ ‎tronu‎ ‎łaski‎ ‎Twojej przez‎ ‎zasługi‎ ‎Królowej‎ ‎nieba,‎ ‎Maryi. Ona‎ ‎znalazła‎ ‎łaskę‎ ‎w‎ ‎oczach‎ ‎Twoich. Błagam‎ ‎Cię‎ ‎także‎ ‎o‎ ‎litość‎ ‎i‎ ‎miłosier dzie‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎wszystkich‎ ‎wybra nych‎ ‎sług‎ ‎Twoich.‎ ‎Zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nade- mną‎ ‎i‎ ‎nad‎ ‎duszami,‎ ‎o‎ ‎których‎ ‎teraz wspominam.‎ ‎Wspominam‎ ‎dusze‎ ‎przod ków‎ ‎moich,‎ ‎z‎ ‎których‎ ‎się‎ ‎zrodzili‎ ‎ro dzice‎ ‎moi.‎ ‎Jeżeli‎ ‎ich‎ ‎dusze‎ ‎cierpią‎ ‎za
-‎ ‎35‎ ‎—
grzechy‎ ‎swoje‎ ‎w‎ ‎czyścu,‎ ‎obecna‎ ‎chwi la‎ ‎niechaj‎ ‎im‎ ‎się‎ ‎stanie‎ ‎zbawieniem! Przyj‎ ‎mi‎ ‎j,‎ ‎dobrotliwy‎ ‎Panie,‎ ‎odpust Porcjunkuli‎ ‎na‎ ‎ich‎ ‎pociechę‎ ‎i‎ ‎wyba wienie‎ ‎z‎ ‎ognia‎ ‎czyścowego.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

CZWARTE‎ ‎ODWIEDZENIE.
ruję‎ ‎go‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych‎ ‎braci,‎ ‎sióstr i‎ ‎krewnych‎ ‎moich. Zbawicielu‎ ‎nasz‎ ‎Chryste‎ ‎Jezu,‎ ‎po dług‎ ‎obietnicy‎ ‎Twojej‎ ‎w‎ ‎Zielone‎ ‎Świą tki‎ ‎zesłałeś‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego‎ ‎Po cieszyciela.‎ ‎Radujcie‎ ‎się‎ ‎Bogu‎ ‎po mocnikowi‎ ‎naszemu,‎ ‎wykrzykujcie Bogu‎ ‎Jakóbowemu,‎ ‎albowiem‎ ‎Duch Święty‎ ‎wieczny‎ ‎Bóg‎ ‎jest‎ ‎nam‎ ‎dany, łaska‎ ‎Jego‎ ‎jest‎ ‎rozlana‎ ‎w‎ ‎sercach‎ ‎na szych. Duchu‎ ‎Święty,‎ ‎najsłodszy‎ ‎Pocieszy cielu,‎ ‎który‎ ‎od‎ ‎Ojca‎ ‎i‎ ‎Syna‎ ‎pochodzisz, przyjdź,‎ ‎proszę‎ ‎Cię,‎ ‎i‎ ‎napełnij‎ ‎duszę moją‎ ‎darami‎ ‎Twymi.‎ ‎Oczyść‎ ‎mnie od‎ ‎wszelkiego‎ ‎grzechu‎ ‎i‎ ‎poświęć‎ ‎serce
Intencja:‎ ‎Pragnę,‎ ‎o‎ ‎Boże‎ ‎mój, zyskać‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎i‎ ‎ofia‎ry moje.‎ ‎Tyś‎ ‎jest‎ ‎prawdziwym‎ ‎Pocieszy cielem‎ ‎w‎ ‎smutku‎ ‎i‎ ‎zwątpieniu,‎ ‎Tyś światłością‎ ‎w‎ ‎ciemnościach‎ ‎tego‎ ‎świa ta,‎ ‎Tyś‎ ‎ogniem‎ ‎i‎ ‎miłością‎ ‎duszy‎ ‎nie śmiertelnej. Uczyń‎ ‎mnie,‎ ‎Duchu‎ ‎Święty,‎ ‎pokor nym‎ ‎i‎ ‎cierpliwym,‎ ‎obdarz‎ ‎mnie‎ ‎sied- miorakimi‎ ‎darami‎ ‎Twymi.‎ ‎Udziel‎ ‎mi mądrości‎ ‎i‎ ‎rozumu,‎ ‎rady‎ ‎i‎ ‎męstwa, umiejętności,‎ ‎pobożności‎ ‎i‎ ‎bo‎ ‎jaźni Pańskiej.‎ ‎Jakże‎ ‎jest‎ ‎słaba‎ ‎i‎ ‎niedołęż na‎ ‎dusza‎ ‎moja,‎ ‎wystawiona‎ ‎na‎ ‎poku sy‎ ‎szatana!‎ ‎Duchu‎ ‎mocy‎ ‎i‎ ‎zwycięstwa, daj‎ ‎mi‎ ‎zwycięstwo‎ ‎nad‎ ‎szatanem‎ ‎i‎ ‎na miętnościami‎ ‎mojemi.‎ ‎Niech‎ ‎powsta nie‎ ‎Bóg‎ ‎i‎ ‎niech‎ ‎się‎ ‎rozproszą‎ ‎nieprzy jaciele‎ ‎Jego‎ ‎i‎ ‎nieprzyjaciele‎ ‎duszy mojej! Boże,‎ ‎który‎ ‎serca‎ ‎wiernych‎ ‎świa tłem‎ ‎Ducha‎ ‎Św.‎ ‎nauczyłeś;‎ ‎daj‎ ‎nam w‎ ‎tymże‎ ‎Duchu‎ ‎znać‎ ‎i‎ ‎kochać‎ ‎prawdę i‎ ‎zawsze‎ ‎z‎ ‎pocieszenia‎ ‎Jego‎ ‎się‎ ‎wese lić.‎ ‎Przez‎ ‎Pana‎ ‎naszego‎ ‎Jezusa‎ ‎Chry stusa,‎ ‎który‎ ‎z‎ ‎Tobą‎ ‎żyje‎ ‎i‎ ‎króluje w‎ ‎jedności‎ ‎tegoż‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego, Bóg‎ ‎na‎ ‎wieki‎ ‎wieków.‎ ‎Amen.
Przez‎ ‎oświecenie‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego poznam,‎ ‎o‎ ‎Panie,‎ ‎iż‎ ‎grzechy‎ ‎moje‎ ‎są bardzo‎ ‎wielkie.‎ ‎Ty‎ ‎sądzisz‎ ‎człowieka i‎ ‎karzesz‎ ‎za‎ ‎występki.‎ ‎Odpuść‎ ‎mi wszystkie‎ ‎grzechy,‎ ‎daruj‎ ‎mi‎ ‎kary‎ ‎za nie‎ ‎zasłużone,‎ ‎udziel‎ ‎mi‎ ‎odpustu‎ ‎Por- cjunkuli.‎ ‎Ten‎ ‎odpust‎ ‎ofiaruję‎ ‎za‎ ‎du sze‎ ‎moich‎ ‎zmarłych‎ ‎braci,‎ ‎sióstr i‎ ‎krewnych.‎ ‎Niech‎ ‎odpoczywają‎ ‎w‎ ‎po koju.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

PIĄTE‎ ‎ODWIEDZENIE. intencją:‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ofia- ruję‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych‎ ‎dobro dziejów. Rozmyślam‎ ‎nabożnie,‎ ‎Panie‎ ‎Jezu mój,‎ ‎gorzką‎ ‎mękę‎ ‎Twoją;‎ ‎patrzę‎ ‎na te‎ ‎boleści,‎ ‎które‎ ‎cierpiałeś,‎ ‎gdy‎ ‎lewa noga‎ ‎Twoja‎ ‎przybitą‎ ‎została‎ ‎do‎ ‎krzy ża.‎ ‎Wyciągnęli‎ ‎ręce‎ ‎Twoje‎ ‎i‎ ‎nogi, przybili‎ ‎je‎ ‎do‎ ‎twardego‎ ‎drzewa.‎ ‎Nikt nad‎ ‎Tobą‎ ‎nie‎ ‎ma‎ ‎litości,‎ ‎a‎ ‎Ty‎ ‎cierpisz okropne‎ ‎boleści,‎ ‎nie‎ ‎otwierając‎ ‎ust Swoich. Czemu‎ ‎tak‎ ‎cierpisz?‎ ‎Ponieważ‎ ‎nogi
moje‎ ‎były‎ ‎pochopne‎ ‎do‎ ‎złego.‎ ‎Po szedłem‎ ‎za‎ ‎marnym‎ ‎światem,‎ ‎opuści łem‎ ‎Boga‎ ‎mego‎ ‎i‎ ‎szukałem‎ ‎pociechy i‎ ‎wygody‎ ‎dla‎ ‎ciała‎ ‎mego.‎ ‎Ileż‎ ‎razy nogi‎ ‎moje‎ ‎przekroczyły‎ ‎przykazania Twoje,‎ ‎nie‎ ‎idąc‎ ‎na‎ ‎pomoc‎ ‎bliźniemu, lecz‎ ‎idąc‎ ‎na‎ ‎szkodę‎ ‎jego. Przez‎ ‎boleści‎ ‎Twoje,‎ ‎o‎ ‎Jezu,‎ ‎który cierpiałeś,‎ ‎gdy‎ ‎lewa‎ ‎noga‎ ‎Twoja‎ ‎gwoź dziem‎ ‎była‎ ‎przebita,‎ ‎uwolnij‎ ‎nogi‎ ‎mo je‎ ‎od‎ ‎sideł‎ ‎szatańskich‎ ‎i‎ ‎od‎ ‎upadku w‎ ‎grzechy.‎ ‎Nie‎ ‎chcę‎ ‎chodzić‎ ‎drogą pychy‎ ‎i‎ ‎wyniosłości,‎ ‎lecz‎ ‎drogą‎ ‎poko ry‎ ‎i‎ ‎poniżenia.‎ ‎Nie‎ ‎chcę‎ ‎szkodzić‎ ‎bliź niemu,‎ ‎pójdę‎ ‎mu‎ ‎z‎ ‎pomocą‎ ‎w‎ ‎każdej potrzebie,‎ ‎uklęknę‎ ‎na‎ ‎kolana‎ ‎w‎ ‎rzew nej‎ ‎modlitwie,‎ ‎poświęcę‎ ‎nogi‎ ‎moje służbie‎ ‎Twojej. Lecz‎ ‎nie‎ ‎tylko‎ ‎dla‎ ‎siebie‎ ‎samego Cię‎ ‎błagam‎ ‎o‎ ‎miłosierdzie!‎ ‎Pamiętaj, o‎ ‎Panie,‎ ‎na‎ ‎dusze‎ ‎wszystkich‎ ‎dobro dziejów‎ ‎moich.‎ ‎Nauczyciele‎ ‎nauczali mnie‎ ‎chodzić‎ ‎według‎ ‎przykazań‎ ‎Two ich,‎ ‎wykształcili‎ ‎umysł‎ ‎mój.‎ ‎Inni‎ ‎po dali‎ ‎mi‎ ‎pokarm‎ ‎i‎ ‎napój,‎ ‎przyodziali mnie‎ ‎w‎ ‎smutku.‎ ‎Może‎ ‎już‎ ‎dawno‎ ‎spo
szę‎ ‎Cię,‎ ‎abyś‎ ‎skierował‎ ‎nogi‎ ‎moje‎ ‎na drogę‎ ‎przykazań‎ ‎Twoich.‎ ‎Niechaj‎ ‎idę z‎ ‎cnoty‎ ‎w‎ ‎cnotę,‎ ‎aż‎ ‎Cię‎ ‎ujrzę‎ ‎Pana i‎ ‎Boga‎ ‎mego‎ ‎w‎ ‎Syonie‎ ‎niebieskim. Niechaj‎ ‎nigdy‎ ‎nogi‎ ‎moje‎ ‎nie‎ ‎zbłądzą. Wyrwij‎ ‎mię,‎ ‎Panie,‎ ‎od‎ ‎złego.‎ ‎Panie, ku‎ ‎ratunkowi‎ ‎memu‎ ‎pośpiesz. Gdy‎ ‎rozważam‎ ‎nieprawości‎ ‎moje, trwoży‎ ‎się‎ ‎serce‎ ‎moje,‎ ‎bo‎ ‎się‎ ‎rozmno żyły‎ ‎nad‎ ‎włosy‎ ‎głowy‎ ‎mojej‎ ‎i‎ ‎serce moje‎ ‎opuściło‎ ‎mnie.‎ ‎Wyznać‎ ‎muszę, że‎ ‎nieraz‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎nastawałem‎ ‎na‎ ‎zgu bę‎ ‎bliźniemu.‎ ‎Które‎ ‎to‎ ‎są‎ ‎cudze‎ ‎grze chy?‎ ‎Te‎ ‎są,‎ ‎które‎ ‎popełnił‎ ‎bliźni‎ ‎mój, iż‎ ‎radziłem‎ ‎mu‎ ‎do‎ ‎grzechu,‎ ‎lub‎ ‎roz kazywałem‎ ‎mu‎ ‎grzeszyć‎ ‎i‎ ‎zezwalałem na‎ ‎grzech‎ ‎jego.‎ ‎Ileż‎ ‎to‎ ‎razy‎ ‎pobudzi łem‎ ‎bliźniego‎ ‎do‎ ‎niesprawiedliwości, pochwalałem‎ ‎ją‎ ‎lub‎ ‎milczałem,‎ ‎gdy grzeszył! Teraz‎ ‎z‎ ‎całego‎ ‎serca‎ ‎żałuję,‎ ‎iż‎ ‎po stępowanie‎ ‎moje‎ ‎wtrąciło‎ ‎innych w‎ ‎nieszczęście,‎ ‎a‎ ‎nawet‎ ‎może‎ ‎w‎ ‎grzech śmiertelny.‎ ‎Może‎ ‎niejedna‎ ‎dusza w‎ ‎czyścu‎ ‎cierpi‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎których przyczyną‎ ‎ja‎ ‎byłem.‎ ‎Pomocnikiem
czywałbym‎ ‎w‎ ‎ziemi,‎ ‎gdybyś‎ ‎nie‎ ‎był zesłał‎ ‎dobrodziejów‎ ‎na‎ ‎ratunek‎ ‎mój. Wszystkich‎ ‎dobrodziejów‎ ‎moich, którzy‎ ‎już‎ ‎zasnęli‎ ‎snem‎ ‎śmierci,‎ ‎po lecam‎ ‎Tobie,‎ ‎o‎ ‎Boże.‎ ‎Zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nad nimi,‎ ‎jeżeli‎ ‎w‎ ‎czyścu‎ ‎są‎ ‎zatrzymani. Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ofiaruję‎ ‎za‎ ‎te‎ ‎du sze,‎ ‎niechaj‎ ‎zostaną‎ ‎wprowadzone‎ ‎do wiecznej‎ ‎Twej‎ ‎chwały.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

SZÓSTE‎ ‎ODWIEDZENIE. S‎ntencja:‎ ‎Ofiaruję‎ ‎ten‎ ‎odpust‎ ‎Por cjunkuli‎ ‎za‎ ‎te‎ ‎dusze,‎ ‎które‎ ‎cier pią‎ ‎z‎ ‎mojej‎ ‎winy. Pokłon‎ ‎Ci‎ ‎oddaj‎ ‎ę,‎ ‎ukrzyżowany Zbawicielu,‎ ‎i‎ ‎całuję‎ ‎rany‎ ‎Twoje.‎ ‎Na bożnie‎ ‎rozważam‎ ‎te‎ ‎boleści,‎ ‎któreś cierpiał,‎ ‎gdy‎ ‎noga‎ ‎prawa‎ ‎do‎ ‎krzyża została‎ ‎przybitą.‎ ‎Ubolewam‎ ‎nad‎ ‎okru tną‎ ‎męką,‎ ‎którą‎ ‎ponosiłeś‎ ‎dla‎ ‎zbawie nia‎ ‎mojego‎ ‎i‎ ‎dziękuję‎ ‎Tobie‎ ‎za‎ ‎miłość nieprzebraną,‎ ‎która‎ ‎była‎ ‎przyczyną niewinnej‎ ‎śmierci‎ ‎Twojej. Przez‎ ‎zasługi‎ ‎boleści‎ ‎Twoich,‎ ‎wyni kających‎ ‎z‎ ‎prawej‎ ‎nogi‎ ‎Twojej,‎ ‎pro
szę‎ ‎Cię,‎ ‎abyś‎ ‎skierował‎ ‎nogi‎ ‎moje‎ ‎na drogę‎ ‎przykazań‎ ‎Twoich.‎ ‎Niechaj‎ ‎idę z‎ ‎cnoty‎ ‎w‎ ‎cnotę,‎ ‎aż‎ ‎Cię‎ ‎ujrzę‎ ‎Pana i‎ ‎Boga‎ ‎mego‎ ‎w‎ ‎Syonie‎ ‎niebieskim. Niechaj‎ ‎nigdy‎ ‎nogi‎ ‎moje‎ ‎nie‎ ‎zbłądzą. Wyrwij‎ ‎mię,‎ ‎Panie,‎ ‎od‎ ‎złego.‎ ‎Panie, ku‎ ‎ratunkowi‎ ‎memu‎ ‎pośpiesz. Gdy‎ ‎rozważam‎ ‎nieprawości‎ ‎moje, trwoży‎ ‎się‎ ‎serce‎ ‎moje,‎ ‎bo‎ ‎się‎ ‎rozmno żyły‎ ‎nad‎ ‎włosy‎ ‎głowy‎ ‎mojej‎ ‎i‎ ‎serce moje‎ ‎opuściło‎ ‎mnie.‎ ‎Wyznać‎ ‎muszę, że‎ ‎nieraz‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎nastawałem‎ ‎na‎ ‎zgu bę‎ ‎bliźniemu.‎ ‎Które‎ ‎to‎ ‎są‎ ‎cudze‎ ‎grze chy?‎ ‎Te‎ ‎są,‎ ‎które‎ ‎popełnił‎ ‎bliźni‎ ‎mój, iż‎ ‎radziłem‎ ‎mu‎ ‎do‎ ‎grzechu,‎ ‎lub‎ ‎roz kazywałem‎ ‎mu‎ ‎grzeszyć‎ ‎i‎ ‎zezwalałem na‎ ‎grzech‎ ‎jego.‎ ‎Ileż‎ ‎to‎ ‎razy‎ ‎pobudzi łem‎ ‎bliźniego‎ ‎do‎ ‎niesprawiedliwości, pochwalałem‎ ‎ją‎ ‎lub‎ ‎milczałem,‎ ‎gdy grzeszył! Teraz‎ ‎z‎ ‎całego‎ ‎serca‎ ‎żałuję,‎ ‎iż‎ ‎po stępowanie‎ ‎moje‎ ‎wtrąciło‎ ‎innych w‎ ‎nieszczęście,‎ ‎a‎ ‎nawet‎ ‎może‎ ‎w‎ ‎grzech śmiertelny.‎ ‎Może‎ ‎niejedna‎ ‎dusza w‎ ‎czyścu‎ ‎cierpi‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎których przyczyną‎ ‎ja‎ ‎byłem.‎ ‎Pomocnikiem
moim‎ ‎i‎ ‎obrońcą‎ ‎moim,‎ ‎Ty‎ ‎jesteś,‎ ‎Bo że‎ ‎mój,‎ ‎nie‎ ‎omieszkiwaj‎ ‎mi‎ ‎wszystko przebaczyć‎ ‎i‎ ‎wybawić‎ ‎z‎ ‎czyśca‎ ‎te‎ ‎du sze,‎ ‎które‎ ‎cierpią‎ ‎z‎ ‎winy‎ ‎mojej.‎ ‎Ofia ruję‎ ‎za‎ ‎nie‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli.‎ ‎Wy baw‎ ‎je‎ ‎z‎ ‎otchłani‎ ‎żalu‎ ‎i‎ ‎kary‎ ‎i‎ ‎wpro wadź‎ ‎je‎ ‎do‎ ‎szczęścia‎ ‎wiekuistego. Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

‎SIÓDME‎ ‎ODWIEDZENIE. S‎ntencja:‎ ‎Ofiaruję‎ ‎odpust‎ ‎Por cjunkuli‎ ‎za‎ ‎wszystkie‎ ‎te‎ ‎dusze, o‎ ‎których‎ ‎już‎ ‎nikt‎ ‎nie‎ ‎pamięta‎ ‎i‎ ‎za poległych‎ ‎na‎ ‎wojnie. Bądź‎ ‎pozdrowiona‎ ‎rano‎ ‎lewej‎ ‎ręki Zbawiciela‎ ‎mojego.‎ ‎W‎ ‎duchu‎ ‎moim widzę‎ ‎rękę‎ ‎Twoją‎ ‎przybitą‎ ‎do‎ ‎krzyża. Przez‎ ‎zasługi‎ ‎krwi‎ ‎Twojej,‎ ‎płynącej z‎ ‎tej‎ ‎ręki,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎słabością i‎ ‎ułomnością‎ ‎moją.‎ ‎Wzmocnij‎ ‎mnie w‎ ‎dobrem‎ ‎przedsięwzięciu‎ ‎i‎ ‎udziel‎ ‎mi miłości,‎ ‎żebym‎ ‎mógł‎ ‎Cię‎ ‎kochać‎ ‎po wszystkie‎ ‎wieki. Do‎ ‎tej‎ ‎najświętszej‎ ‎rany‎ ‎składam wszystkie‎ ‎występki‎ ‎moje,‎ ‎które‎ ‎kiedy
kolwiek‎ ‎popełniłem.‎ ‎Ty,‎ ‎mój‎ ‎Jezu, zgładź‎ ‎je‎ ‎i‎ ‎oczyść‎ ‎serce‎ ‎moje.‎ ‎Daj‎ ‎mi żal‎ ‎prawdziwy‎ ‎za‎ ‎grzechy.‎ ‎Ulecz‎ ‎sła bość‎ ‎mej‎ ‎duszy,‎ ‎utrzymuj‎ ‎mię‎ ‎w‎ ‎po korze,‎ ‎chroń‎ ‎od‎ ‎przywiązania‎ ‎do‎ ‎złe go,‎ ‎wzmocnij‎ ‎do‎ ‎dźwigania‎ ‎krzyża. Toruj‎ ‎mi‎ ‎drogę‎ ‎do‎ ‎nieba,‎ ‎zachowując mi‎ ‎szatę‎ ‎niewinności‎ ‎lub‎ ‎obmywając mię‎ ‎we‎ ‎krwi‎ ‎Twojej‎ ‎i‎ ‎we‎ ‎łzach‎ ‎włas nych‎ ‎żalu‎ ‎i‎ ‎pokuty.‎ ‎Dopomóż‎ ‎mi,‎ ‎po kutne‎ ‎prowadzić‎ ‎życie,‎ ‎aż‎ ‎do‎ ‎końca. Postanowiono‎ ‎człowiekowi‎ ‎raz‎ ‎um rzeć‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎nastąpi‎ ‎sąd.‎ ‎Lękam‎ ‎się śmierci,‎ ‎bo‎ ‎nie‎ ‎wiem,‎ ‎gdzie‎ ‎i‎ ‎kiedy umrę;‎ ‎albo‎ ‎w‎ ‎jakim‎ ‎stanie‎ ‎będzie‎ ‎wte dy‎ ‎dusza‎ ‎moja.‎ ‎Ludzie‎ ‎o‎ ‎mnie‎ ‎zapo mną,‎ ‎pokolenie‎ ‎przeminie‎ ‎po‎ ‎pokole niu,‎ ‎cośmy‎ ‎czynili,‎ ‎ludzie‎ ‎zapomną, lecz‎ ‎Ty,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎wszystko‎ ‎wiedzący, niczego‎ ‎nie‎ ‎zapomnisz.‎ ‎Dlatego‎ ‎też Tobie‎ ‎polecam‎ ‎te‎ ‎dusze,‎ ‎o‎ ‎których‎ ‎już nikt‎ ‎nie‎ ‎pamięta,‎ ‎a‎ ‎szczególnie‎ ‎dusze poległych‎ ‎na‎ ‎wojnie.‎ ‎Ofiaruję‎ ‎za‎ ‎nie ten‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli.‎ ‎Uwolnij,‎ ‎Pa nie,‎ ‎dusze‎ ‎wszystkich‎ ‎wiernych‎ ‎zmar łych‎ ‎od‎ ‎wszelkich‎ ‎więzów‎ ‎grzecho
wych‎ ‎i‎ ‎racz‎ ‎je‎ ‎wprowadzić‎ ‎do‎ ‎Króle stwa‎ ‎Swego.‎ ‎Niechaj‎ ‎używają‎ ‎szczę ścia‎ ‎wiecznej‎ ‎światłości. A‎ ‎ponieważ‎ ‎dobrze‎ ‎wiem,‎ ‎iż‎ ‎ten czas‎ ‎przyjdzie,‎ ‎gdy‎ ‎nikt‎ ‎na‎ ‎mnie‎ ‎nie wspomni,‎ ‎już‎ ‎teraz‎ ‎Cię‎ ‎proszę,‎ ‎wie czny‎ ‎Boże,‎ ‎abym‎ ‎został‎ ‎w‎ ‎Twojej‎ ‎pa mięci‎ ‎i‎ ‎otrzymał‎ ‎nagrodę‎ ‎zgotowaną tym,‎ ‎który‎ ‎Cię‎ ‎miłują. Boskie‎ ‎Serce‎ ‎Jezusa,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎na- demną. Najświętsze‎ ‎Serce‎ ‎Maryi‎ ‎Panny, bądź‎ ‎moją‎ ‎pociechą. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎

[madohora]

DZIE‎ ‎WIĄ‎ ‎TE‎ ‎OD‎WIEDZENIE. ntencja:‎ ‎Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ofia ruję‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych‎ ‎biskupów i‎ ‎kapłanów. Niosąc‎ ‎krzyż,‎ ‎wyszedłeś,‎ ‎Zbawicielu
mój,‎ ‎Jezu,‎ ‎na‎ ‎ono‎ ‎miejsce,‎ ‎które‎ ‎zo- wią‎ ‎Trupią‎ ‎Głową.‎ ‎Tam‎ ‎położyłeś‎ ‎ży cie‎ ‎Swoje‎ ‎dla‎ ‎zbawienia‎ ‎świata.‎ ‎Prze- bodli‎ ‎ręce‎ ‎Twoje‎ ‎i‎ ‎nogi‎ ‎Twoje‎ ‎i‎ ‎poli czyli,‎ ‎jak‎ ‎mówi‎ ‎Psalmista,‎ ‎wszystkie kości‎ ‎Twoje.‎ ‎Przyszli‎ ‎tedy‎ ‎żołnierze i‎ ‎złamali‎ ‎golenie‎ ‎złoczyńców,‎ ‎którzy z‎ ‎Tobą‎ ‎byli‎ ‎ukrzyżowani.‎ ‎Lecz‎ ‎gdy przyszli‎ ‎do‎ ‎Ciebie,‎ ‎mój‎ ‎Panie,‎ ‎widzieli Cię‎ ‎umarłego,‎ ‎nie‎ ‎łamali‎ ‎goleni‎ ‎Two ich;‎ ‎ale‎ ‎jeden‎ ‎z‎ ‎żołnierzy‎ ‎włócznią otworzył‎ ‎bok‎ ‎Twój,‎ ‎a‎ ‎natychmiast wyszła‎ ‎krew‎ ‎i‎ ‎woda.‎ ‎Najświętsze‎ ‎Ser ce‎ ‎Twoje,‎ ‎które‎ ‎tak‎ ‎bardzo‎ ‎nas‎ ‎umi łowało,‎ ‎zostało‎ ‎włócznią‎ ‎przebite. Nieograniczona‎ ‎jest‎ ‎miłość‎ ‎Serca Twojego,‎ ‎dobrotliwy‎ ‎Zbawicielu‎ ‎mój, Serce‎ ‎Twoje‎ ‎pała‎ ‎miłością‎ ‎ku‎ ‎nam wszystkim.‎ ‎Przez‎ ‎litość‎ ‎Serca‎ ‎Twego zmiłujesz‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎biednymi,‎ ‎ubogimi, chorymi‎ ‎i‎ ‎umierającymi.‎ ‎Lecz‎ ‎Serce Twoje‎ ‎ukochało‎ ‎przedewszystkiem‎ ‎bi skupów‎ ‎i‎ ‎kapłanów,‎ ‎zastępców‎ ‎Two ich.‎ ‎Powierzyłeś‎ ‎im‎ ‎bowiem‎ ‎tajemnice Królestwa‎ ‎Twojego,‎ ‎uczyniłeś‎ ‎ich‎ ‎sza farzami‎ ‎łask‎ ‎Twoich,‎ ‎pasterzami‎ ‎ludu
wiernego.‎ ‎Do‎ ‎biskupów‎ ‎i‎ ‎kapłanów mówisz:‎ ‎“Jako‎ ‎mnie‎ ‎posłał‎ ‎Ojciec, tak‎ ‎i‎ ‎Ja‎ ‎was‎ ‎posyłam.‎ ‎Kto‎ ‎was‎ ‎słu cha,‎ ‎mnie‎ ‎słucha;‎ ‎kto‎ ‎wami‎ ‎gardzi, mną‎ ‎gardzi”. Otóż‎ ‎proszę‎ ‎Cię‎ ‎pokornie,‎ ‎ześlij‎ ‎po moc‎ ‎z‎ ‎wysokości‎ ‎sługom‎ ‎Twoim,‎ ‎bi skupom‎ ‎i‎ ‎kapłanom.‎ ‎Napełnij‎ ‎ich‎ ‎Du chem‎ ‎Świętym,‎ ‎umocnij‎ ‎ich‎ ‎przeciw pokusom‎ ‎tego‎ ‎świata,‎ ‎daj‎ ‎im‎ ‎wieczną zapłatę‎ ‎w‎ ‎niebie. Nie‎ ‎zapomnij,‎ ‎Panie,‎ ‎o‎ ‎duszach zmarłych‎ ‎biskupów‎ ‎i‎ ‎kapłanów.‎ ‎Sło wami‎ ‎Psalmisty‎ ‎dusza‎ ‎ich‎ ‎woła‎ ‎do Ciebie:‎ ‎“Ogarnęły‎ ‎mię‎ ‎boleści‎ ‎śmier telne:‎ ‎a‎ ‎niebezpieczeństwa‎ ‎piekielne potkały‎ ‎mię.‎ ‎Nalazłem‎ ‎ucisk‎ ‎i‎ ‎boleść”. Wyrwij,‎ ‎Boże‎ ‎wszechmogący,‎ ‎ich‎ ‎du sze‎ ‎z‎ ‎czyśca‎ ‎przez‎ ‎Krew‎ ‎Syna‎ ‎Twoje go,‎ ‎płynącą‎ ‎z‎ ‎Serca‎ ‎Jego.‎ ‎Przyjmij łaskawie‎ ‎jako‎ ‎przyjemną‎ ‎ofiarę‎ ‎za nich‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli;‎ ‎przez‎ ‎ten chwalebny‎ ‎odpust‎ ‎daj‎ ‎im‎ ‎wieczny‎ ‎od poczynek.‎ ‎Amen. Najświętsza‎ ‎Panno,‎ ‎Orędowniczko nasza,‎ ‎modlitwom‎ ‎Twoim‎ ‎polecamy zmarłych‎ ‎biskupów‎ ‎i‎ ‎kapłanów.‎ ‎Wszy scy‎ ‎Święci,‎ ‎nie‎ ‎opuszczajcie‎ ‎ich.‎ ‎Amen

[madohora]

JEDENASTE‎ ‎ODWIEDZENIE. Intencja:‎ Ofiaruję‎ ‎odpust‎ ‎Por- J-»‎ ‎cjunkuli‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎zmarłych misjonarzy. Zbawicielu‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎Tyś‎ ‎zbudował Kościół‎ ‎Twój‎ ‎na‎ ‎opoce‎ ‎św.‎ ‎Piotra i‎ ‎dałeś‎ ‎mu‎ ‎klucze‎ ‎do‎ ‎Królestwa‎ ‎nie bieskiego,‎ ‎mówiąc‎ ‎do‎ ‎niego:‎ ‎“Tyś‎ ‎jest opoka,‎ ‎a‎ ‎na‎ ‎tej‎ ‎opoce‎ ‎zbuduję‎ ‎Kościół mój,‎ ‎a‎ ‎bramy‎ ‎piekielne‎ ‎nie‎ ‎zwyciężą go.‎ ‎I‎ ‎tobie‎ ‎dam‎ ‎klucze‎ ‎królestwa‎ ‎nie bieskiego.‎ ‎Cokolwiek‎ ‎zwiążesz‎ ‎na‎ ‎zie mi,‎ ‎będzie‎ ‎związane‎ ‎w‎ ‎niebiesiech; a‎ ‎cokolwiek‎ ‎rozwiążesz‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎bę dzie‎ ‎rozwiązane‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎niebiesiech”. Potężni‎ ‎przeciwnicy‎ ‎powstali,‎ ‎Pa nie,‎ ‎przeciw‎ ‎Kościołowi‎ ‎Twemu;‎ ‎pie kło‎ ‎powstało‎ ‎przeciw‎ ‎Zastępcy‎ ‎Two jemu,‎ ‎Ojcu‎ ‎Świętemu,‎ ‎Papieżowi‎ ‎na szemu.‎ ‎Wypełniło‎ ‎się,‎ ‎co‎ ‎mówi‎ ‎Psal mista‎ ‎:‎ ‎“Stanęli‎ ‎wespół‎ ‎królowie‎ ‎ziem scy,‎ ‎a‎ ‎książęta‎ ‎zeszli‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎gromadę przeciw‎ ‎Panu‎ ‎i‎ ‎przeciw‎ ‎Chrystusowi jego”.‎ ‎I‎ ‎rzekli:‎ ‎“Potargajmy‎ ‎związki ich‎ ‎i‎ ‎zrzućmy‎ ‎z‎ ‎siebie‎ ‎jarzmo‎ ‎ich”. Lecz‎ ‎Ty,‎ ‎Boże‎ ‎wszechmogący,‎ ‎nie‎ ‎opu ścisz‎ ‎Kościoła‎ ‎i‎ ‎sług‎ ‎jego.‎ ‎Nie‎ ‎pozwo lisz‎ ‎na‎ ‎wieki,‎ ‎aby‎ ‎Kościół‎ ‎Twój,‎ ‎odku- kupiony‎ ‎przez‎ ‎Krew‎ ‎Twą‎ ‎najświętszą, zgubiony‎ ‎został‎ ‎przez‎ ‎narody‎ ‎niewier ne‎ ‎i‎ ‎złość‎ ‎szatańską.‎ ‎Rozszerz‎ ‎Kościół Twój‎ ‎po‎ ‎całej‎ ‎ziemi,‎ ‎aby‎ ‎stał‎ ‎się‎ ‎je den‎ ‎Pasterz‎ ‎i‎ ‎jedna‎ ‎Owczarnia. Sprawiedliwy‎ ‎i‎ ‎miłosierny‎ ‎jesteś, o‎ ‎Panie!‎ ‎Dlatego‎ ‎błagam‎ ‎Cię‎ ‎przez krwawy‎ ‎pot‎ ‎Twój‎ ‎w‎ ‎Ogrójcu,‎ ‎przez gorzką‎ ‎śmierć‎ ‎Twoją‎ ‎na‎ ‎krzyżu,‎ ‎abyś pocieszył‎ ‎i‎ ‎łaską‎ ‎Twoją‎ ‎umocnił‎ ‎cały Kościół‎ ‎Rzymsko-Katolicki!‎ ‎Przedłuż lata‎ ‎Ojca‎ ‎Świętego,‎ ‎Papieża,‎ ‎daj‎ ‎mu zwycięstwo‎ ‎nad‎ ‎kacerstwem‎ ‎i‎ ‎niedo wiarstwem.‎ ‎Biskupów‎ ‎i‎ ‎kapłanów, kleryków‎ ‎i‎ ‎wszystkich‎ ‎zakonników napełnij‎ ‎Duchem‎ ‎Świętym‎ ‎i‎ ‎bądź‎ ‎im pomocnikiem‎ ‎w‎ ‎obronie‎ ‎Kościoła‎ ‎Two jego.‎ ‎A‎ ‎wszystkich‎ ‎wiernych‎ ‎zacho waj‎ ‎od‎ ‎odszczepieństwa‎ ‎i‎ ‎grzechu śmiertelnego.‎ ‎Niechaj‎ ‎Pasterze‎ ‎i‎ ‎owie czki‎ ‎ujrzą‎ ‎Twe‎ ‎oblicze‎ ‎w‎ ‎królestwie Twojem. Odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎ofiaruję‎ ‎za‎ ‎du sze‎ ‎zmarłych‎ ‎misjonarzy.‎ ‎Któż‎ ‎tyle cierpiał‎ ‎dla‎ ‎Kościoła‎ ‎Twego,‎ ‎Panie, jak‎ ‎misjonarze?‎ ‎Opuścili‎ ‎bowiem‎ ‎oj ca‎ ‎i‎ ‎matkę,‎ ‎ojczyznę‎ ‎i‎ ‎krewnych,‎ ‎udali się‎ ‎do‎ ‎obcych‎ ‎narodów‎ ‎pogańskich, aby‎ ‎im‎ ‎głosić‎ ‎Ewangelję.‎ ‎Nie‎ ‎uważali na‎ ‎upały‎ ‎słońca,‎ ‎na‎ ‎niebezpieczeństwa grożące‎ ‎im‎ ‎śmiercią‎ ‎na‎ ‎morzu‎ ‎lub‎ ‎po między‎ ‎poganami,‎ ‎lecz‎ ‎ufając‎ ‎tylko w‎ ‎Twoją‎ ‎opiekę,‎ ‎życie‎ ‎swoje‎ ‎położyli za‎ ‎wiarę‎ ‎Twoją,‎ ‎o‎ ‎Jezu.‎ ‎Jedni‎ ‎zostali ukamienowani,‎ ‎jak‎ ‎niegdyś‎ ‎święty Szczepan,‎ ‎inni‎ ‎mieczem‎ ‎ścięci,‎ ‎jak święty‎ ‎Apostoł‎ ‎Paweł,‎ ‎inni‎ ‎ukrzyżowani,‎ ‎jak‎ ‎Mistrz‎ ‎ich‎ ‎i‎ ‎Pan,‎ ‎inni‎ ‎pogi- nęli‎ ‎od‎ ‎głodu‎ ‎i‎ ‎męczarni‎ ‎w‎ ‎więzieniach. Dusze‎ ‎tych‎ ‎misjonarzy‎ ‎zapewne‎ ‎już z‎ ‎Tobą,‎ ‎o‎ ‎Boże,‎ ‎królują‎ ‎w‎ ‎niebie.‎ ‎Lecz jeżeliby‎ ‎były‎ ‎nektóre‎ ‎dusze‎ ‎misjona rzy‎ ‎zatrzymane‎ ‎w‎ ‎czyścu,‎ ‎ofiaruję‎ ‎za nie‎ ‎odpust‎ ‎Porcjunkuli‎ ‎i‎ ‎błagam‎ ‎Cie bie‎ ‎Boże‎ ‎najmiłosierniejszy,‎ ‎abyś przez‎ ‎ten‎ ‎odpust‎ ‎wybawił‎ ‎je‎ ‎z‎ ‎czyśca i‎ ‎wprowadził‎ ‎do‎ ‎wiecznej‎ ‎radości. Najświętsza‎ ‎Panno,‎ ‎obronicielko Kościoła‎ ‎Katolickiego,‎ ‎przez‎ ‎zasługi Twoje‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎Świętego‎ ‎Fran ciszka,‎ ‎niechaj‎ ‎dusze‎ ‎misjonarzy‎ ‎i‎ ‎du sze‎ ‎wszystkich‎ ‎wiernych‎ ‎zmarłych zostaną‎ ‎przyłączone‎ ‎do‎ ‎Świętych i‎ ‎Aniołów‎ ‎w‎ ‎niebie.‎ ‎Amen. 6‎ ‎Ojcze‎ ‎nasz,‎ ‎6‎ ‎Zdrowaś,‎ ‎6‎ ‎Chwała.‎ ‎.‎ ‎.

[madohora]

Odpust

[madohora]

PIEŚŃ do‎ ‎Św.‎ ‎Franciszka‎ ‎Serafickiego. H‎jjcze‎ ‎ubogich,‎ ‎który‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎niebie —‎ ‎Cieszysz‎ ‎się‎ ‎wiecznej‎ ‎chwały skarbami,‎ ‎—‎ ‎Z‎ ‎ufnością‎ ‎wielką‎ ‎bła gamy‎ ‎Ciebie,‎ ‎—‎ ‎Święty‎ ‎Franciszku, módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami! My‎ ‎tak‎ ‎ubodzy‎ ‎na‎ ‎tern‎ ‎wygnaniu,— A‎ ‎Tyś‎ ‎bogaty‎ ‎Niebios‎ ‎darami;‎ ‎— W‎ ‎ojczyźnie‎ ‎wiecznej,‎ ‎w‎ ‎rajskiem mieszkaniu,‎ ‎—‎ ‎Święty‎ ‎Franciszku, módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami! Proś,‎ ‎by‎ ‎niedola‎ ‎nasza‎ ‎ustała,—‎ ‎By świat‎ ‎zapłakał‎ ‎pokuty‎ ‎łzami;‎ ‎■—‎ ‎By w‎ ‎sercach‎ ‎wiara‎ ‎zmartwychpowstała, Święty‎ ‎Franciszku,‎ ‎módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami! Ty,‎ ‎coś‎ ‎tak‎ ‎kochał‎ ‎biednych‎ ‎grze szników,‎ ‎—‎ ‎Ratuj‎ ‎nas,‎ ‎Ojcze,‎ ‎Twemi prośbami;—Byśmy‎ ‎zmienieli‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎pokutników,—‎ ‎Święty‎ ‎Franciszku,‎ ‎módl się‎ ‎za‎ ‎nami! Uproś‎ ‎nam‎ ‎wzgardę‎ ‎ziemskich‎ ‎próż ności,‎ ‎—‎ ‎Naucz‎ ‎Jezusa‎ ‎chodzić‎ ‎ślada mi‎ ‎;‎ ‎—‎ ‎Naucz‎ ‎pokory‎ ‎i‎ ‎cierpliwości,— Święty‎ ‎Franciszku,‎ ‎módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami! Tyś‎ ‎Serafinem‎ ‎Bożej‎ ‎miłości,—Tyś ozdobiony‎ ‎Zbawcy‎ ‎Ranami;‎ ‎—‎ ‎Serca już‎ ‎nasze‎ ‎wskrześ‎ ‎z‎ ‎oziębłości,‎ ‎— Święty‎ ‎Franciszku,‎ ‎módl‎ ‎się‎ ‎za‎ ‎nami! Pan‎ ‎Jezus‎ ‎z‎ ‎Matką‎ ‎Swoją‎ ‎Przeczy stą‎ ‎—‎ ‎Niech‎ ‎już‎ ‎wszechwładnie‎ ‎rzą dzi‎ ‎sercami,‎ ‎—‎ ‎By‎ ‎Mu‎ ‎składały‎ ‎cześć wiekuistą,—‎ ‎Święty‎ ‎Franciszku,‎ ‎módl sie‎ ‎za‎ ‎nami!

[madohora]

Kolejnymi zachowanymi dokumentami dotyczącymi odpustów są akta procesowe zwolenników Jana Wiklefa i Jana Husa z okresu Soboru w Konstancji (1414–1418). Wśród pytań, które stawiano oskarżonym o herezję były również te, które dotyczyły prawa papieża do udzielania odpustu oraz możliwości skorzystania z odpustu w ogóle.

[madohora]

W następstwie tych wydarzeń w 1518 papież Leon X wydał bullę Cum postquam, która przypominała właściwą naukę o odpustach. Pisał w niej:

[madohora]

Bulla ta została szybko zakwestionowana. Miała bowiem charakter listu prywatnego do ówczesnego legata papieskiego w Niemczech, kardynała Kajetana de Vio. Zabrakło w niej wyraźnego zaprzeczenia nauczaniu Tetzla, nadto papież nie wyraził w niej jasno, że jest to nauczanie ex cathedra. Jesienią 1518, po nieudanych spotkaniach de Vio i Lutra, ten drugi wystąpił z Kościoła. Dopiero 30 czerwca 1519 w tzw. Liście do Szwajcarów Leon X wyjaśniał, iż miał zamiar podać naukę zawartą w bulli jako obowiązującą.

[madohora]

W 1545 zwołany został Sobór Trydencki, który był reakcją Kościoła na reformację. 27 listopada 1563 papież Pius IV, który spodziewał się rychłego nadejścia swojej śmierci, w liście do kardynała Karola Boromeusza prosił o szybkie zakończenie obrad. W nocy z 3 na 4 grudnia zredagowano Dekret o odpustach, który o świcie został przyjęty przez ojców soborowych. Był to jeden z ostatnich dekretów soboru i ograniczał się do zdefiniowania podstaw nauki o odpustach, czyli prawa Kościoła do dysponowania nimi oraz do rzeczywistego pożytku dla korzystających z nich.

[madohora]

Konstytucja zasugerowała także zmniejszenie liczby odpustów zupełnych, po to, by bardziej docenić ich wartość. Zniesiono także zasadę toties quoties, czyli możliwość uzyskiwania wielokrotnie w ciągu dnia łaski odpustu przy ponownym spełnieniu warunków. Paweł VI zostawił jeden wyjątek: drugi odpust zupełny można zyskać tego samego dnia w godzinie śmierci

[madohora]

Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba że ze zgodą papieża.

[madohora]

Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:
🔹bycie ochrzczonym oraz w stanie łaski uświęcającej
🔹posiadanie przynajmniej ogólnej intencji zyskania odpustu oraz wypełnienie w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia danego odpustu

[madohora]

Trzy ostatnie warunki (spowiedź, komunia, modlitwa) można wypełnić na wiele dni przed lub po wykonaniu przepisanej czynności. Wypada jednak, by Komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich miały miejsce w tym dniu, w którym wykonuje się wspomnianą czynność związaną z odpustem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Odpust

[madohora]

[madohora]

Beszamel (sos beszamelowy) – rodzaj sosu, wymyślony rzekomo przez francuskiego wysokiego urzędnika na dworze Ludwika XIV, Louisa de Béchameil, markiza de Nointel. Jest to de facto zasmażka z mąki na maśle, rozprowadzona mlekiem.
Główne składniki to mleko, mąka i masło, przyprawiany solą kuchenną, białym pieprzem, świeżo startą gałką muszkatołową i sokiem z cytryny. Podawany do mięs i gotowanych warzyw.

[madohora]

Gdy masz trzecie oko
Patrzysz za głęboko

[madohora]

[madohora]

Sok – produkt otrzymany z dojrzałych, świeżych lub przechowywanych owoców lub warzyw, jednego lub większej liczby gatunków, posiadający barwę, smak i zapach charakterystyczny dla soku z owoców lub warzyw, z których pochodzą, zdolny do fermentacji, lecz niesfermentowany. Soki mogą być produkowane z zagęszczonych soków lub przecierów przez odtworzenie udziału wody usuniętej w procesie zagęszczania soku lub przecieru i odtworzenie aromatu oraz, gdy jest to wskazane, miazgi usuniętej z soku lecz odzyskanej w procesie technologicznym.

[madohora]

Może za rok
Załapię się znów na pyszny sok

[madohora]

[madohora]

odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny. Natomiast za nawiedzenie Najświętszego Sakramentu – odpust cząstkowy

[madohora]

Niektóre odpusty zupełne można uzyskać w wyznaczone dni:
• za pobożne, publiczne odmówienie hymnu „Veni Creator” w dniu 1 stycznia i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (odpust cząstkowy za odmówienie tego hymnu w inny dzień)

[madohora]

•za pobożne uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich Żali jeden raz w tygodniu Wielkiego Postu (odpust ten obowiązuje na terenie Polski)

[madohora]

• za pobożny udział i ucałowanie krzyża w czasie Adoracji Krzyża w Wielki Piątek

[madohora]

•za pobożne, publiczne odmawianie aktu wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Jezusowemu „O Jezu Najsłodszy” w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni – cząstkowy)

[madohora]

• za pobożne nawiedzenie cmentarza i równoczesne modlenie się za zmarłych choćby tylko w myśli, w dniach 1–8 listopada, zyskać można codziennie odpust zupełny, który można ofiarować jedynie za zmarłych. Za nawiedzenie cmentarza w inne dni – odpust cząstkowy, który można ofiarować jedynie za zmarłych

[madohora]

• za pobożne odmówienie aktu oddania się rodzaju ludzkiego Jezusowi Chrystusowi w Uroczystość Chrystusa Króla (w inne dni – cząstkowy)

[madohora]

• za przyjęcie pierwszej Komunii Świętej, albo za udział w pobożnych ceremoniach pierwszej Komunii Świętej

[madohora]

• w dniu jubileuszu 25-, 50-, 60-lecia święceń kapłańskich może dostąpić opustu zupełnego kapłan, gdy odnowi wobec Boga Coram Deo i wierni, gdy uczestniczą we mszy celebrowanej przez jubilata

[madohora]

• za udział w ćwiczeniach duchowych (np. odprawienie rekolekcji) przynajmniej przez 3 pełne dni

[madohora]

• jeśli przyjmie się z pobożnym usposobieniem błogosławieństwo papieskie, którego udziela papież „Urbi et Orbi” – nawet przez radio czy telewizję

[madohora]

•za nawiedzenie i pobożny udział w nabożeństwie w kościele stacyjnym w Rzymie

[madohora]

• za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę”

[madohora]

•za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego (święto tytułu) i w dniu 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej) – odpust Porcjunkuli oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”

[madohora]

•jeżeli nie ma kapłana, który udzieliłby umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego w kan. 468 § 2., Kościół udzieli mu w momencie śmierci byleby za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwanie się krzyżykiem lub krzyżem.

[madohora]

[madohora]

Z ‎marko‎ ‎cieni‎ ‎♦‎ ‎♦‎ ‎smujtni‎ ‎na‎ ‎pole‎ ‎poglundoli‎ ‎wypatru* jęncy‎ ‎drzewiny‎ ‎jaki‎ ‎—‎ ‎Łaby‎ ‎spocuńć‎ ‎i‎ ‎świtane* ckiem‎ ‎pość‎ ‎w‎ ‎druge.‎ ‎Z‎ ‎pul‎ ‎zwiesnom‎ ‎wiolo‎ ‎ale‎ ‎jesce psota‎ ‎.‎ ‎.‎ ‎wielgi‎ ‎ziąmb‎ ‎—‎ ‎tosie‎ ‎o‎ ‎Dzieciuntko‎ ‎boli,‎ ‎coby nienaziąmbieosie.‎ ‎♦‎ ‎nie‎ ‎przemaźło‎ ‎.‎ ‎♦‎ ‎abo‎ ‎co‎ ‎i‎ ‎lepi‎ ‎♦‎ ‎♦ Ujśli‎ ‎tak‎ ‎bedzie‎ ‎dobrze‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎prawie‎ ‎w‎ ‎pojśrodku‎ ‎wsi chaupo‎ ‎nowo‎ ‎♦.‎ ‎z‎ ‎gonkiem‎ ‎♦‎ ‎.‎ ‎o‎ ‎maluwonych‎ ‎oknach.‎ ‎♦ w‎ ‎balaski‎ ‎grodzuno.‎ ‎Juz‎ ‎sie‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎od‎ ‎siebie broli‎ ‎bez‎ ‎ruw‎ ‎kiej‎ ‎psi‎ ‎warkneni..‎ ‎doskocyy‎ ‎i‎ ‎druge zastumpiająnc‎ ‎jak‎ ‎nie‎ ‎wezmom‎ ‎ujadoć‎ ‎a‎ ‎przyciroć‎ ‎— ze‎ ‎po‎ ‎cay‎ ‎wsi‎ ‎kundle‎ ‎sie‎ ‎ozway‎ ‎i‎ ‎nascekiway‎ ‎bro* nięncy‎ ‎przystympu‎ ‎do‎ ‎izb.‎ ‎To‎ ‎Matko‎ ‎Swinto‎ ‎musieli śrojdŁiem‎ ‎gościeńca‎ ‎iść‎ ‎asie‎ ‎obziroć..‎ ‎oganioć‎ ‎cho* wajęncy‎ ‎Jezusicka‎ ‎przed‎ ‎napaściom‎ ‎ozsrozonygo‎ ‎stwo* rzynia.‎ ‎Zaboceli‎ ‎o‎ ‎nocligu‎ ‎—‎ ‎myślęncy‎ ‎tele‎ ‎jeno, cobysie‎ ‎skryć‎ ‎ka‎ ‎od‎ ‎uprzykrzunych‎ ‎psiskuw.‎ ‎Biezali zadysani‎ ‎i‎ ‎zstrachani‎ ‎bez‎ ‎pamińci.‎ ‎Beli‎ ‎ju‎ ‎tak‎ ‎ze‎ ‎staje, jak‎ ‎sie‎ ‎to‎ ‎łajanie‎ ‎psie‎ ‎nacisyo.‎ ‎Ustoli‎ ‎bazo‎ ‎i‎ ‎osłabli to‎ ‎se‎ ‎na‎ ‎kaminiu‎ ‎cupnęli‎ ‎i‎ ‎oddycholi‎ ‎a‎ ‎Jezusicka‎ ‎uspo* kojoli‎ ‎a‎ ‎caująnc‎ ‎grzoli..‎ ‎krzepili♦.‎ ‎raduwoli..‎ ‎Chustę ze‎ ‎siebie‎ ‎zdarli,,‎ ‎zimie‎ ‎usłoli‎ ‎i‎ ‎Dzicie‎ ‎usypioć‎ ‎juz mieli‎ ‎—‎ ‎kie‎ ‎popod‎ ‎lassem‎ ‎ogiń‎ ‎doźreli.‎ ‎Zarosłe‎ ‎wzini miedzami‎ ‎w‎ ‎strunę‎ ‎ka‎ ‎świecieo. T3od‎ ‎samom‎ ‎chaupe‎ ‎podejśli‎ ‎wolniuśko‎ ‎nastęmpu* jęncy‎ ‎—‎ ‎zaś‎ ‎pies‎ ‎warknon,‎ ‎ale‎ ‎go‎ ‎odezwano‎ ‎i‎ ‎po* słyseli‎ ‎idąncygo‎ ‎du‎ ‎nich‎ ‎chopa.‎ ‎Beł‎ ‎to‎ ‎gajowy.‎ ‎Wkiej mu‎ ‎sysko‎ ‎ospowiedzieli‎ ‎i‎ ‎caum‎ ‎rzec‎ ‎wyprowadzieli‎ ‎— pochylilisie‎ ‎grzecnie‎ ‎prossęncy‎ ‎a‎ ‎molestujęncy‎ ‎o‎ ‎no* clig‎ ‎o‎ ‎tyn‎ ‎kłociok‎ ‎grochowiny‎ ‎na‎ ‎izbie..‎ ‎Chop‎ ‎mintki beł‎ ‎—‎ ‎na‎ ‎stancyje‎ ‎ich‎ ‎przywołoł..‎ ‎ze‎ ‎swój‎ ‎om‎ ‎sie zmuwił‎ ‎i‎ ‎ozkazoł‎ ‎podruźnych‎ ‎ugościć‎ ‎jak‎ ‎Bug‎ ‎kce. Som‎ ‎poseł‎ ‎za‎ ‎obowiunzkiem.‎ ‎♦‎ ‎w‎ ‎lass.

[madohora]

TDomodlelisie‎ ‎łzawię‎ ‎—‎ ‎z‎ ‎dussy‎ ‎—‎ ‎wejstchnyni‎ ‎roz.. **■‎ ‎drugi‎ ‎głośno‎ ‎♦.‎ ‎głośnij‎ ‎i‎ ‎pooschodzieli‎ ‎pryntko‎ ‎po mieście‎ ‎tacy‎ ‎kuntenci‎ ‎i‎ ‎śmioli‎ ‎i‎ ‎leccy‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎ze‎ ‎łzami wypłakoli‎ ‎te‎ ‎grzychy,‎ ‎co‎ ‎unych‎ ‎gnietły‎ ‎jak‎ ‎kieby‎ ‎gro* by‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎śnimi‎ ‎wygarneni‎ ‎sysko,‎ ‎co‎ ‎jeich‎ ‎poleo,‎ ‎bo* lao..‎ ‎dusieo‎ ‎bez‎ ‎cae‎ ‎dnie,*‎ ‎nocami‎ ‎z‎ ‎telich‎ ‎lot!♦‎ ‎♦ Wyloo‎ ‎sieto‎ ‎ze‎ ‎łzami‎ ‎na‎ ‎kaminie‎ ‎przed‎ ‎Untorz‎ ‎—‎ ‎to jem‎ ‎dobrze‎ ‎i‎ ‎lo‎ ‎tygo‎ ‎tacy‎ ‎kuntenci‎ ‎i‎ ‎śmioli‎ ‎i‎ ‎leccy.. Nie‎ ‎pamintoli‎ ‎uroz..‎ ‎krzywd‎ ‎—‎ ‎rzucolisie‎ ‎jedni‎ ‎dru* gim‎ ‎na‎ ‎seje‎ ‎—‎ ‎bogoc‎ ‎z‎ ‎bidnym‎ ‎sie‎ ‎ściskoli;‎ ‎sumsiod ze‎ ‎sumsiodem‎ ‎godzieli;‎ ‎panimatko‎ ‎ze‎ ‎synowom‎ ‎obła* pioli;‎ ‎ponociec‎ ‎z‎ ‎ziąńciem‎ ‎jednoli;‎ ‎dziwki‎ ‎kawalirom odpusscoli;‎ ‎tyn‎ ‎co‎ ‎ukrzywdziuł‎ ‎nagradzoł;‎ ‎chtury krod‎ ‎oddawoł;‎ ‎komu‎ ‎co‎ ‎winien‎ ‎wypłacoł;‎ ‎chto‎ ‎pi* jok‎ ‎wyrzekołsie‎ ‎wudki;‎ ‎zbereźnik‎ ‎poprzysiungoł‎ ‎na* prawe;‎ ‎przeklintnik‎ ‎ze‎ ‎klon‎ ‎nie‎ ‎bedzie;‎ ‎inksy‎ ‎ze‎ ‎po*
'/wonieli‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎norud‎ ‎sie‎ ‎zrywoł‎ ‎i‎ ‎pchoł.,‎ ‎przeciskoł.* dar‎ ‎na‎ ‎sumę*‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎z‎ ‎Jezusickiem‎ ‎nie‎ ‎mo* gli‎ ‎sie‎ ‎na‎ ‎kościuł‎ ‎docisnuńć‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎se‎ ‎stoli‎ ‎bez‎ ‎caum Ocłifiare‎ ‎na‎ ‎świecie.‎ ‎Kie‎ ‎sie‎ ‎sysko‎ ‎ukońceo‎ ‎—‎ ‎ludzie na‎ ‎smyntorz‎ ‎wysypoli‎ ‎i‎ ‎ozejśli‎ ‎po‎ ‎rynku‎ ‎ku‎ ‎kra* mom:‎ ‎ka‎ ‎obroźniki,‎ ‎kramorki‎ ‎wesoło‎ ‎zakfololi‎ ‎to mentolicki‎ ‎z‎ ‎odpustami‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎rozońce‎ ‎poświącane‎ ‎— to‎ ‎korunecki‎ ‎ruźne‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎świąntych‎ ‎złocunych‎ ‎—‎ ‎to k'‎ ‎dzieuchom‎ ‎pacioreckami‎ ‎zwonieli‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎wstunze* ckami‎ ‎farbiastymi‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎k'‎ ‎gospodyniom‎ ‎chustami w‎ ‎bukiety‎ ‎maluwone‎ ‎wiuwoli‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎wydziwioli‎ ‎śmyśl* nie‎ ‎kieby‎ ‎koguty‎ ‎jakie‎ ‎—‎ ‎to‎ ‎kieby‎ ‎kukułecki‎ ‎—‎ ‎to znowuj‎ ‎kieby‎ ‎kruwki‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎syćko‎ ‎piknie‎ ‎wyrobiune nieokiez‎ ‎żywe‎ ‎takie.‎ ‎♦‎ ‎A‎ ‎syscy‎ ‎ciekawie‎ ‎przypatru* wolisie‎ ‎nieśmieli‎ ‎okrutnie‎ ‎pytoć‎ ‎„a‎ ‎siłas‎ ‎to‎ ‎za‎ ‎to pani‎ ‎bedzie?"

[madohora]

poobalane‎ ‎w‎ ‎błocku‎ ‎siwe‎ ‎kudły‎ ‎ciarająnc‎ ‎straśniesie całuwoli‎ ‎a‎ ‎świarcyli‎ ‎przyj‎ ‎acielstwo‎ ‎do‎ ‎śmierzci* Duża‎ ‎zgorsynia‎ ‎i‎ ‎obrazy‎ ‎boski‎ ‎z‎ ‎pijokuw! JUTatko‎ ‎Bosko‎ ‎uźreli‎ ‎sie‎ ‎ze‎ ‎swom‎ ‎znajumkom‎ ‎i‎ ‎przy* staneni‎ ‎na‎ ‎chwile‎ ‎pogwarzyć‎ ‎a‎ ‎Poniezus‎ ‎ze‎ ‎go to‎ ‎ciekawość‎ ‎wzina‎ ‎na‎ ‎kościuł‎ ‎wloz*.‎ ‎ozglundołsie a‎ ‎seł‎ ‎aze‎ ‎zaseł‎ ‎do‎ ‎kaplice‎ ‎ka‎ ‎ksiąnzek‎ ‎katechmizuwoł dziecka‎ ‎kateusa*‎ ‎Przystanon‎ ‎—‎ ‎słucho‎ ‎—‎ ‎Nie‎ ‎myśta, zęby‎ ‎sie‎ ‎ucyć‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎sysko‎ ‎swom‎ ‎mocom‎ ‎boźom‎ ‎umioł‎ ‎— Ino‎ ‎takta**‎ ‎la‎ ‎ciekawości*‎ ‎W‎ ‎tym‎ ‎taksę‎ ‎spoduboł i‎ ‎polubiuł,‎ ‎ze‎ ‎dziń‎ ‎kole‎ ‎dnia‎ ‎haw‎ ‎zaziroł* T‎ ‎udzie‎ ‎z‎ ‎dali‎ ‎pomalućku‎ ‎ponajdowolisie‎ ‎i‎ ‎zbiroli‎ ‎ku domowi*‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎po‎ ‎Jezusicka‎ ‎w‎ ‎jedno‎ ‎mijń* see‎ ‎wpodli‎ ‎—‎ ‎gdzie‎ ‎go‎ ‎ostawieli‎ ‎starsym,‎ ‎coby‎ ‎pozu* rowoli*‎ ‎Przyjśli*.‎ ‎pytaj‎ ‎o.*‎ ‎wołaj‎ ‎om‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎tu‎ ‎Synocka nimo!‎ ‎Ka**‎ ‎co?**‎ ‎—‎ ‎powiedajo,‎ ‎zesie‎ ‎z‎ ‎dzieckami na‎ ‎podwórcu‎ ‎guni.‎ ‎ZajźrelL.‎ ‎spat‎ ‎rżeli.,‎ ‎pokrzykoli‎ ‎— nimo!‎ ‎Cie!‎ ‎—‎ ‎cuz‎ ‎ta‎ ‎nowygo‎ ‎?‎ ‎Pomyśleli‎ ‎—‎ ‎ze‎ ‎pewni* kiem‎ ‎uprzykrzuł‎ ‎se‎ ‎i‎ ‎ka‎ ‎na‎ ‎ulice‎ ‎przed‎ ‎kramami‎ ‎wy* staje‎ ‎♦♦‎ ‎Oblecieli‎ ‎—‎ ‎nie‎ ‎naleźli‎ ‎—‎ ‎Tosie‎ ‎chyżo‎ ‎sebroli i‎ ‎za‎ ‎ludźmi‎ ‎pogunieli.‎ ‎Tsy‎ ‎dnie‎ ‎jśli..‎ ‎tsy‎ ‎noce‎ ‎nie spoli‎ ‎ozpytuwajunc‎ ‎po‎ ‎drudze‎ ‎ktoby‎ ‎to‎ ‎nie‎ ‎był‎ ‎— toli‎ ‎nik‎ ‎nijok‎ ‎nie‎ ‎mug..‎ ‎nie‎ ‎umioł..‎ ‎nie‎ ‎potrefił‎ ‎za* redzie‎ ‎—‎ ‎Jedni‎ ‎muwieli,‎ ‎co‎ ‎takuśne‎ ‎pachole‎ ‎jsło‎ ‎z‎ ‎ja* kumś‎ ‎kobitom‎ ‎wcora‎ ‎naodwiecyrz‎ ‎—‎ ‎drudzy‎ ‎widzieli go‎ ‎w‎ ‎kompanii‎ ‎w‎ ‎hany,‎ ‎co‎ ‎za‎ ‎niemi‎ ‎ostała‎ ‎—‎ ‎jesce jenni‎ ‎pletli,‎ ‎ze‎ ‎napotkoli‎ ‎dziecinę‎ ‎siedzunce‎ ‎w‎ ‎rowie przy‎ ‎gościeńcu. TUTatko‎ ‎Bosko‎ ‎jśli‎ ‎tam:‎ ‎ka‎ ‎ji‎ ‎ludzie‎ ‎przekładoli‎ ‎— *"■‎ ‎naglunc‎ ‎to‎ ‎noprzud,‎ ‎tosie‎ ‎nawracajunc‎ ‎—‎ ‎ale‎ ‎nie tylko‎ ‎w‎ ‎trzeci‎ ‎—‎ ‎nawet‎ ‎na‎ ‎cworty‎ ‎i‎ ‎piunty‎ ‎i‎ ‎inny dziń‎ ‎Jezusicka‎ ‎nie‎ ‎odsukoli.

[madohora]

[madohora]

Wierna kopia Porcjunkuli znajduje się w obrębie zespołu kościelno-klasztornego oo. franciszkanów-reformatów w Wieliczce. Kapliczkę poświęcił 11 czerwca 2000 roku kardynał Franciszek Macharski.

[madohora]

Św. Franciszek z Asyżu gorąco prosił Boga o łaskę zbawienia wszystkich ludzi. Objawili mu się Jezus i Maryja, obiecując mu, że kto z wiernych chrześcijan nawiedzi kapliczkę Porcjunkuli pw. Matki Bożej Anielskiej od I nieszporów, czyli zachodu słońca 1 sierpnia do II nieszporów, czyli zachodu słońca 2 sierpnia (Uroczystość Matki Bożej Anielskiej), ten dostąpi łaski odpustu zupełnego odpuszczenia win za wszystkie swoje grzechy i darowania przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, ale musi się z nich szczerze wcześniej wyspowiadać, otrzymując ważnie sakramentalne rozgrzeszenie. Ponieważ trudno było wiernym z odległych stron świata spełnić te warunki, więc Kościół zatwierdził, że Odpust Porcjunkuli mogą dostąpić wszyscy bracia i siostry należący do któregoś z trzech zakonów franciszkańskich, którzy od zachodu słońca 1 sierpnia do zachodu słońca 2 sierpnia nawiedzą dowolny kościół franciszkański, przy którym pełnią posługę duchową zakonnicy franciszkańscy.

[madohora]

Każdy, kto w tym dniu (2 sierpnia) nawiedzi swój kościół franciszkański bądź parafialny, spełniając zwykłe warunki konieczne do uzyskania odpustu, zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

Porcjunkula we wnętrzu Bazyliki MB Anielskiej
U stóp Asyżu wznosi się bazylika Matki Bożej Anielskiej, wybudowana w XVI wieku. W samym centrum tej renesansowej świątyni znajduje się skromny kościółek benedyktyński z IX wieku, zwany Porcjunkulą. Pierwotny tytuł tego kościoła brzmiał - Najświętszej Maryi Panny z Doliny Jozafata. Według bowiem podania kapliczkę mieli ufundować pielgrzymi wracający z Ziemi Świętej. Mieli oni przywieźć grudkę ziemi z grobu Matki Bożej, który sytuowano w Dolinie Jozafata w Jerozolimie. Nazwę Matki Bożej Anielskiej prawdopodobnie nadał świątyni św. Franciszek z Asyżu. Legenda głosi, że słyszano często nad kapliczką głosy anielskie i dlatego dano jej tę nazwę. Na początku XIII w. kapliczka znajdowała się w stanie ruiny. Odbudował ją św. Franciszek zimą 1207/1208 roku i tu zamieszkał. Tu również w roku 1208 lub 1209 w uroczystość św. Macieja Apostoła (wtedy było to 24 lutego) Franciszek wysłuchał Mszy św. i usłyszał słowa Ewangelii:

[madohora]

odmówienie jednej części różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym pod następującymi warunkami:
trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy
do modlitwy ustnej dodać trzeba rozmyślania tajemnic różańcowych
przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju. W przypadku prywatnego odmawiania wystarczy modlitwa ustna wraz z rozważaniem tajemnic pod warunkiem, że odbywa się ono w kościele lub kaplicy publicznej.

[madohora]

Skrótka

Tutaj są i _ _ _ _ _ _ _ _

I _ _ _ _ _ _ _

B _ _ _ _ _ _ _(8 Liter)/ B _ _ _ _ _ _(7 liter)

[madohora]

Szarada Anagramowa

Cały ROK byłam na WSI
i teraz to mi się po nocach śni
Tam w kuchni I w polu pracowałam
Na nic czasu nie miałam

W _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[balzack]

WISIORKI

[madohora]

Obiecałeś mi we wtorek
Że dostanę wisiorek

[madohora]

Szarada Anagramowa

Takie ZERA ŚWITĘ mają
OBY do wiosny, oby do maja
Bo tylko najmocniejsi przetrwają
Dlaczego? B tak już mają!

Ś _ _ _ _ _(6 liter) O _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

ŚWIĘTE OBRAZY

[madohora]

Nie będę mówić po kilka razy
Że tam były święte obrazy

[cusiew44]

MARA

[madohora]

W średniowieczu była to jedna z podstawowych form wolnego handlu, głównie hurtowego. Jarmarki organizowano corocznie w stałych terminach, najczęściej przy okazji święta kościelnego. Przywileje świeckie i kościelne gwarantowały kupcom bezpieczeństwo osobiste i nienaruszalność mienia (pokój jarmarczny, pokój królewski, pax Dei), a miejscowe władze miały obowiązek ograniczyć na czas jarmarku cechowy monopol sprzedaży i nadzorować prawidłowość dokonywanych transakcji (miary, wagi, ceny). Jarmarki trwały od 1–2 dni do 2 tygodni. Niekiedy na jarmarkach czas ten dzielono na terminy wystawiania towarów, zawierania umów i rozliczania zobowiązań. Masowy napływ na jarmarki kupców i klientów przyczyniał się do rozkwitu miast jarmarcznych. Od początku XII wieku funkcjonowały jarmarki, na których wymieniano towary z Bliskiego Wschodu oraz zachodniej i północnej części Europy. Najpopularniejsze były jarmarki szampańskie. Jarmarki pełniły również rolę wystaw i giełd towarowych, a transakcje oparte były głównie na kredycie. Rozwijały się rozmaite formy zobowiązań i spółek handlowych. W XVI wieku wraz z rozwojem komunikacji i pojawieniem się nowych form handlu rola jarmarków znacząco się zmniejszyła.

[cusiew44]

RASA

[cusiew44]

[cusiew44]

AGA

[cusiew44]

BAT

[cusiew44]

NUR

[cusiew44]

POK

[cusiew44]

PARK

[cusiew44]

OKO.

[madohora]

Kokosanki to najchętniej szykowane ciastka kokosowe. Błyskawicznie się je robi i mają super krótki i prosty skład. Moje kokosanki z białek powstają z wiórków kokosowych, cukru i białek. To kokosanki bez masła.

[madohora]

KOKOSANKI

4 białka średnich jajek - około 0,5 szklanki białek
3 szklanki drobnych wiórków kokosowych - 300 g
trochę ponad pół szklanki drobnego cukru - około 150 g
kilka kropel olejku migdałowego lub waniliowego
szczypta soli

Z czterech średniej wielkości białek otrzymasz około 140 gramów białka, czyli połowę szklanki z białkami. Dodaj małą szczyptę soli i zacznij ubijać białka. Białka ubijaj mikserem zaczynając od mniejszych obrotów miksera i stopniowo je zwiększaj. Białka ubijaj nie dłużej niż 2 minuty, by nie przebić pęcherzyków powietrza. Napuszone białko gotowe na dodanie cukru wygląda jak piana z kąpieli w wannie.
Zacznij dodawać cukier. Po każdej łyżce miksuj białko na najwyższych obrotach, aż cukier połączy się z pianą i całkowicie się w niej rozpuści. Po dodaniu jednej łyżki miksuj całość około minuty lub dłużej. W ten sposób stopniowo dodaj pół szklanki drobnego cukru. Pod koniec ubijania powinna powstać gładka, gęsta i bardzo błyszcząca masa białkowa.
Do ubitego białka dodaj kilka kropel aromatu/olejku migdałowego lub waniliowego i delikatnie wymieszaj sztywną masę bezową. Dodaj trzy szklanki drobnych wiórków kokosowych. Jedna szklanka o pojemności 250 ml waży około 100 gramów
Możesz dodać na raz wszystkie trzy szklanki wiórków. Ja jednak zazwyczaj wsypuję szklankę wiórków. Delikatnie mieszam masę. Wsypuję kolejną szklankę i znów mieszam. W końcu wsypuję też trzecią szklankę wiórków. Mieszam i gotowe. Z takiej masy można od razu formować kokosanki.
Na jednej dużej blaszce/szufladzie piekarnika powinny Ci się zmieścić wszystkie kokosanki. Blaszkę wyłóż papierem do pieczenia. Masę na kokosanki nabieraj łyżką. Formuj w dłoniach kulki wielkości małego orzecha włoskiego lub też masę przekładaj z łyżki prosto na papier. Masa będzie się kleić a kulki mogą być nieforemne. Takie kokosanki układaj jedna obok drugiej na papierze.
Formę z kokosankami umieść na środkowej półce w piekarniku nagrzanym do 180 stopni z opcją pieczenia góra/dół. Kokosanki piecz tak maksymalnie do 20 minut. Już po 15 minutach pieczenia sprawdź, czy nie za mocno się przypiekają. Kokosanki powinny być rumiane, ale nie przypalone. Kokosanki można wyjmować z piekarnika od razu po upieczeniu.

[madohora]

KOKOSKI ODPUSTOWE

5 dkg margaryny,
5 dkg miodu(nie sztucznego!),
1/3 szklanki wody,
11 dkg mąki,
45 dkg cukru pudru,
3-4 łyżki mleka w proszku,
aromat kokosowy,
syrop:
3 kieliszki wody,
2 czubate łyżki cukru,
dodatkowo:
ok. Szklanka cukru kryształu,
2-3 kropelki czerwonego barwnika spozywczego

1.Przygotowac syrop:wodę z cukrem wymieszać i zagotować.
2.Z dodatkowych składników połączyć cukier kryształ z barwnikiem. Cukier nie może być za mokry, ma tylko nabrać koloru. Ja zagniatam go ręką(najlepiej w rękawiczce bo "łapki" zafarbują
3.Do garnka, rondla lub na patelnię(takie naczynie żeby wszystko można było w nim zagnieść ręką) włożyć margarynę, miód i wodę.wszystko zagotować ciągle mieszając, dodać mąkę i jeszcze chwilę mieszając zagotować(tak jak na ptysie),dokładnie połączyć uważać żeby się nie przypaliło!
Następnie zdjąc z piecyka i doadć cukier puder, 3 łyżki mleka w proszku i cały olejek kokosowy.
Wyrabiac na gładkie ciasto uważać żeby się nie poparzyć.
Od razu(jeszcze ciepłe) robić ruloniki(jak na kopytka,tylko cieńsze), nie za długie bo podczas wykańcznia się rozerwą.
Kiedy ruloniki bedą gotowe na tackę wylać troszkę syropu i obtoczyć w nim wałeczek.
Na drugą tackę wysypać kolorowy cukier i mokry rulonik obtoczyć w cukrze.
Teraz zostało już tylko pocięcie na kawałeczki ostrym nożem.

[madohora]

Anyżki to leciutkie, małe biszkopciki z charakterystyczną, bladą “czapeczką”. Wyglądają jak lukrowane, choć wcale nie są. Za każdym razem, gdy wyjmuję blachę anyżków z pieca, ogarnia mnie taka sama radość na widok białych czapeczek, które pojawiły się w trakcie pieczenia. Takie biszkopciki to moim zdaniem doskonały dodatek do popołudniowej filiżanki kawy. Żaden tam deser popisowy, zupełnie zwykłe słodkości, które jednak zapadają w pamięć. Ponieważ niczym się ich nie nadziewa, doskonale się przechowują – najlepiej rzecz jasna w szczelnie zamkniętym pojemniku jeśli chcemy by zachowały chrupkość. Osobiście najlepiej smakują mi jednak właśnie na drugi dzień, kiedy nieco robią się mniej kruche. Ponieważ są malutkie i zupełnie nieskomplikowane w przygotowaniu, wychodzi ich zawsze licząc na blachy. Kto chce spróbować po raz pierwszy, z powodzeniem może przygotować ciasteczka z połowy podanych poniżej proporcji. I chociaż piszę, że przygotowanie tych ciastek jest nieskomplikowane, to coś za coś – trzeba sobie na nie poczekać. Żeby uzyskać charakterystyczny kształt grzybka, ciasto na anyżki musi się suszyć przez dobrych kilka godzin, najlepiej przez całą noc. Nie mam broń Boże na myśli suszenia w piekarniku, bo taki proces nie byłby wart ani zachodu ani wydatku. Po prostu wieczorem małe kleksy ciasta wyciskamy na blachę i fajrant – idziemy spać. Rano, po obudzeniu masa powinna być w dotyku zupełnie sucha. Blachę wystarczy już tylko włożyć do piekarnika na 12-15 minut i gotowe – wyjmiemy z pieca górę pachnących anyżem ciasteczek jeszcze przed poranną kawa! Czy można bardziej produktywnie rozpocząć dzień?!

[madohora]

CUKIERKI KARTOFELKI

Garść ziemniaków ugotowanych, przeciśniętych przez praskę i zimnych.
Cukier puder do wgniatania.
Kakao
Olejek Migdałowy

Do ziemniaków wgniatać cukier puder z olejkiem migdałowym, tak długo aż nabiorą dość twardawej konsystencji. Formować małe kuleczki i obtaczać w kakao. Odczekać jakiś czas i gotowe.

[madohora]

CZEKOLADOWE CUKIERKI

mleko zagęszczone, słodzone w puszce 530 g. (8% tłuszczu)
1/4 kostki masła
4 łyżki ciemnego kakao

Musimy przygotować; patelnię teflonową z grubym dnem i łyżkę silikonową Masło kładziemy na podgrzaną patelnię. Patelnia ma być na małym ogniu. Do roztopionego masła, wlewamy mleko z puszki. Mieszamy do połączenia składników. Do masy wsypujemy kakao. Cały czas mieszamy, nie dopuszczając do przypalenia. Jeśli o mnie chodzi, moje mieszanie trwało pół godziny. Po czym poznajemy, ze należy zakończyć podgrzewanie masy ? Gdy jest ona na tyle gęsta, gdy przejedziemy pośrodku łyżką pojawi się dno patelni. I masa nie zlewa się ze sobą około kilka sekund. Ciepłą masę wylewamy na płytki duży talerz. Studzimy. Ja nakryłam folią spożywczą. Zimną masę nabieramy łyżeczką i formujemy kulki. Dłonie po stronie wewnętrznej trzeba delikatnie za każdym razem smarować masłem. Każdego cukierka obtaczamy w dowolnej posypce

[madohora]

BRAZYLIJSKIE CUKIERKI

mleko zagęszczone, słodzone w puszce 530 g. (8% tłuszczu)
1/4 kostki masła
4 łyżki ciemnego kakao

ważne ! Musimy przygotować; patelnię teflonową z grubym dnem i łyżkę silikonową Próbowałam mieszać szpatułką silikonową, okazała się za miękka. Zwykłą łyżką natomiast bałam się, że porysuję patelnię. Ostatecznie można użyć drewnianej szpatułki. Masło kładziemy na podgrzaną patelnię. Patelnia ma być na małym ogniu. Do roztopionego masła, wlewamy mleko z puszki. Mieszamy do połączenia składników. Do masy wsypujemy kakao. Cały czas mieszamy, nie dopuszczając do przypalenia. Jeśli o mnie chodzi, moje mieszanie trwało pół godziny. Po czym poznajemy, ze należy zakończyć podgrzewanie masy ? Gdy jest ona na tyle gęsta, gdy przejedziemy pośrodku łyżką pojawi się dno patelni. I masa nie zlewa się ze sobą około kilka sekund. Ciepłą masę wylewamy na płytki duży talerz. Studzimy. Ja nakryłam folią spożywczą. Zimną masę nabieramy łyżeczką i formujemy kulki. Dłonie po stronie wewnętrznej trzeba delikatnie za każdym razem smarować masłem. Każdego cukierka obtaczamy w dowolnej posypce.

[madohora]

Prawdziwy krakus nie może odmówić sobie tradycyjnych tureckich miodków. To cukierki o nieregularnym kształcę zrobione z cukru, pokruszonych orzechów oraz aromatyzowanych olejków. Mają miodowy smak, często można spotkać również miodki o smaku śmietankowym, waniliowym, kakaowym czy kawowym. Co ciekawe, dawniej miodki stanowiły jedną bryłę, były kruszone na mniejsze części, a następnie pakowanie w specjalne opakowania.

[madohora]

Również mieszkańcy Poznania mogą się pochwalić tradycyjnymi słodyczami. Poznańskie rury, znane są jako poznańskie dachówki lub trąby – swoją nazwę zawdzięczają nietypowemu kształtowi. Są to wygięte kwadraty o ząbkowanych brzegach. Ciasteczka te w smaku przypominają pierniki, przygotowuje się je z mąki, cukru i miodu spadziowego.

[madohora]

W niektórych częściach Polski popularnym przysmakiem są bezowe misie. To wafelki w kształcie niewielkich niedźwiadków, które kryją w sobie słodkie nadzienie. Takie słodycze na pewno osłodzą dzień nie tylko dzieciom, ale i dorosłym.

[madohora]

Rury wypieka się z ciasta kruchego lub ciasta piernikowego na miodzie (tradycyjnie spadziowym). Mają kształt kwadratu o boku około 15 cm, zrolowanego w połówkę rury. Bardzo często ma ząbkowane lub inaczej zdobione krawędzie. Kolor ciemnokremowy lub jasnobrązowy. Grubość – kilka milimetrów. Okazjonalnie spotyka się także zmodyfikowane receptury z dodatkami lub różnokolorowym lukrem.

[madohora]

Zgodnie z tradycją sprzedawane są w oktawie Bożego Ciała lub przed cmentarzami na Wszystkich Świętych. W praktyce można je nabyć częściej, zwłaszcza przy cmentarzach lub podczas kiermaszy regionalnych, np. Jarmarku Świętojańskiego. Handel rurami jest często domeną okazjonalnych, niekoncesjonowanych sprzedawców, doraźnie trudniących się tą działalnością. Rzadziej wytwarza się je w warunkach domowych.

[madohora]

Rury - słodkie, prostokątne, wygięte w łuk, kruche ciastka. Nazwę zawdzięczają kształtowi jaki przybierają - jakby były pieczone na rurze od piecyka. Ciasto bazuje na miodzie spadziowym, karmelu i skrobi, nie zawiera jajek, tłuszczu ani mleka. Jeden z najbardziej tajemniczych poznańskich regionalizmów - próżno szukać wzmianek o pierwszym wypieku, zaś przepis jest pilnie strzeżoną tajemnicą.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego rury nazywane były „trąbami

[madohora]

RURY POZNAŃSKIE

300 g mąki
80 ml wody
30 g cukru
1 opakowanie cukru wanilinowego Delecta
100 g miodu
10 g amoniaku
Do smarowania:
1 żółtko

Piekarnik nagrzewamy do 180°C (bez termoobiegu).
Blachę z wyposażenia piekarnika wykładamy papierem do pieczenia.
Miód rozpuszczamy w rondelku, dodajemy cukier, cukier wanilinowy i czekamy, aż się skarmelizuje.
Z pozostałych składników zagniatamy gładkie ciasto.
Gdy karmel przestygnie, dolewamy do ciasta i dokładnie mieszamy.
Odkładamy ciasto pod przykryciem na pół godziny.
Rozwałkowujemy na cienkie prostokąty 10x15 cm, smarujemy żółtkiem i pieczemy przez 8-10 minut.
Gorące kładziemy na wałku lub butelce, żeby nadać im kształt dachówki.
Dekorujemy pikiem.

[madohora]

KRAJANKA PIERNIKOWA

2 szkl. mąki pszennej (1 szkl.=250 ml)
150 g masła
3/4 szkl. cukru trzcinowego
1/2 szkl. miodu
1 przyprawa do piernika
2 łyżki kakao
3 jajka wiejskie (temperatura pokojowa)
1 mały jogurt naturalny
1 płaska łyżka sody
lukier: sok z 1 cytryny + 11/2 szkl. cukru pudru

Masło, cukier, miód, kakao, przyprawę do piernika rozpuścić w większym naczyniu na gazie. Wystudzić. Dodać jajka, przesianą mąkę, jogurt wymieszany z sodą. Całość połączyć mikserem w jednolite ciasto. Przelać do foremki wyłożonej papierem do pieczenia. Wymiary foremki 28x24 cm. Piec w 180 st. C 45-50 minut. Sprawdzać patyczkiem czy ciasto się upiekło. Po upieczeniu i całkowitym wystudzeniu pokroić najpierw w podłużne pasy o szerokości około 3 cm, a następnie w kostkę. Sok z cytryny utrzeć z cukrem pudrem. Krajankę piernikową umieścić w głębszym naczyniu. Polać ją lukrem. Dokładnie wymieszać, aby była polukrowana z każdej strony. Odłożyć kostki na papier do pieczenia i poczekać, aż lukier zastygnie.

[madohora]

Obwarzanek krakowski to jeden z symboli Krakowa, produkt o chronionym oznaczeniu geograficznym w Unii Europejskiej

[madohora]

Pieczywo wykonane według tej receptury i posiadające nazwę Obwarzanek krakowski produkowane może być w granicach Krakowa i powiatów krakowskiego i wielickiego. Może być sprzedawany bez etykiet i opakowania, z punktów sprzedaży oznaczonych odpowiednim napisem.
Jako produkt wpisany do Rejestru Chronionych Oznaczeń Geograficznych (ChOG) tradycyjny obwarzanek krakowski ma dokładnie określony kształt i wagę. Średnica powinna mieć od 12 do 17 cm, natomiast grubość splotu od 2 do 4 cm. Obwarzanek ma być nie lżejszy niż 80 i nie cięższy niż 120 gramów. Tradycyjnie wypiekane obwarzanki można łatwo rozpoznać oglądając ich spód, gdzie widoczne są charakterystyczne podłużne ślady po ruszcie

[madohora]

Według uchwały z 1611 krakowski cech piekarzy mógł decydować kto i w jakim miejscu mógł zajmować się sprzedażą obwarzanków. Taka ścisła kontrola cechu trwała aż do 1802, odkąd każdy piekarz miał prawo pieczenia obwarzanków, kiedy nadchodziła jego kolej wynikająca z losowania. Ten rodzaj wyboru uprzywilejowanych piekarzy stosowano do 1849. Prawdopodobnie po tym roku obwarzanki mogli piec już wszyscy piekarze. Tradycyjnie pieczywo to sprzedawano z tzw. jatek piekarskich, które otwierano codziennie o 6 rano. Nad kontrolą tych straganów czuwało ośmiu braci cechowych. Od XIX wieku do lat 50. XX wieku obwarzanki sprzedawano prosto z wiklinowych koszy.

[madohora]

W Krakowie wypiekiem certyfikowanego obwarzanka krakowskiego zajmuje się osiem piekarni. Obwarzanki wypiekane w tych piekarniach zachowują wszystkie standardy i gwarantują wysoką jakość i smak produktu. Sprzedawane są z wózków i budek oznaczonych niebieską naklejką ze znakiem Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG). Wpis do rejestru chroni również wytwórców, gwarantując im ochronę prawną przed próbą fałszowania bądź podrabiania

[madohora]

Od 2018 roku w maju obchodzone jest Święto Obwarzanka – festiwal, który odbywa się cyklicznie na Małym Rynku w Krakowie

[madohora]

Piekarze krakowscy od dawna wypiekali obwarzanki krakowskie. W dokumencie lokacyjnym Krakowa wydanym przez księcia Bolesława Wstydliwego w 1257 r. znajdują się pierwsze historyczne informacje o piekarzach krakowskich dające im przywileje sprzedaży swoich wyrobów na Rynku w Krakowie. O produkcji i wypieku obwarzanków mówi uchwała Rady Miasta Krakowa o wypieku chleba i wynagradzaniu „rodziny”, pomocników piekarskich z 22 kwietnia 1529 r. O pieczeniu obwarzanków przez piekarzy krakowskich jest wzmianka w Senatu Consultum de pane cogendo et de mercedes familiae pistorum.

[madohora]

[madohora]

Żywe muzeum otwarte 5 listopada 2017 roku przez firmę Made In Krakow, poświęcone jest ponad 600-letniej tradycji obwarzania obwarzanków. 28 listopada 2006 roku „obwarzanek krakowski” został wpisany na Listę produktów tradycyjnych z województwa małopolskiego w kategorii wyrobów piekarniczych i cukierniczych, a 30 października 2010 na listę produktów chronionych Unii Europejskiej

[madohora]

🔸🥨wydarzenia związane z przyznaniem miastu Kraków tytułu "Europejska Stolica Kultury Gastronomicznej Kraków 2019" przez Europejską Akademię Gastronomiczną
🔸🥨Święto Obwarzanka – festiwal, który odbywa się cyklicznie na Małym Rynku w Krakowie od 2018 roku
🔸🥨Pikniki Krakowskie
🔸🥨Dzień Otwarty Magistrat
🔸🥨Camper Małopolski we Lwowie 2019
🔸🥨Dzień Polski w ogrodach Ambasady RP w Pradze 2019
🔸🥨Krakow Experience Festival – zorganizowany w 2019 roku przez Szkocko-Polskie Stowarzyszenie Kulturalne we współpracy z Konsulatem Generalnym RP w Edynburgu w związku z odnowieniem partnerstwa kulturalnego na kolejne pięć lat między Krakowem i Edynburgiem

[madohora]

Muzeum jest obiektem całorocznym, otwarte 7 dni w tygodniu; w piątki, soboty i niedziele dla turystów indywidualnych, a w pozostałe dni dla grup zorganizowanych.

[cusiew44]

HASŁO: KORKOWCE

[cusiew44]

HASLO: KARUZELA

[cusiew44]

TO

[cusiew44]

EMA

[cusiew44]

DOŁEK

[cusiew44]

MI

[cusiew44]

TORA

[cusiew44]

TE

[cusiew44]

[madohora]

Miodek turecki – rodzaj słodyczy tradycyjnie sprzedawany w Krakowie przy cmentarzach we Wszystkich Świętych oraz w Dzień Zaduszny. Bywa również niekiedy dostępny przy kościołach w czasie jesiennych odpustów.

[madohora]

[madohora]

Obecnie dwa miasta znane są z wyrobu bajgli: Nowy Jork i Montreal; w Nowym Jorku bajgle są tak popularne, że wypadki przy ich krojeniu są jedną z głównych przyczyn przyjęć na ostry dyżur

[madohora]

Skrótka

Ja pojadę w _ _ _ _ _

A oni mi zjedzą _ _ _ _ _ _

G _ _ _ _(5 liter)// O _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

GÓRKI//OGÓRKI

[madohora]

To było trochę szalone
Ale każdy jadł ogórki kisozne

[madohora]

Anagram

Czy to _ _ _ _

Czy to _ _ _ _

A _ _ _(4 litery)// N _ _ _(4 litery)

[balzack]

ANNA//NANA

[madohora]

A czy ta panna
To może Anna

[madohora]

Rosół to niekwestionowana królowa wszystkich zup. Kuchnia staropolska słynęła ze znakomitych rosołów. Już w okresie stanisławowskim, jak podają Maria Lemnis i Henryk Vitry w Staropolskiej kuchni i przy polskim stole (1983 r., s. 163), zarówno w kuchni szlacheckiej, jak i mieszczańskiej rosół był ulubioną zupą. Z zamieszczonego tam opisu kuchni mieszczańskiej dowiadujemy się, że: (…) obiady na co dzień były obfite i smaczne. Otwierała je jedna z ulubionych zup polskich jak barszcz, rosół, kapuśniak i grochówka.

[madohora]

Compendium ferculorum, albo zebranie potraw – pierwsza zachowana polska książka kucharska, wydana w Krakowie w 1682 roku.

[madohora]

Jej autorem był kuchmistrz wojewody krakowskiego Aleksandra Michała Lubomirskiego, Stanisław Czerniecki. Można się domyślić, że natchnieniem do stworzenia książki kucharskiej była atmosfera towarzyska na dworze. Autor nie tylko spisał swe przepisy, lecz też snuł wokół nich refleksje o smaku, guście i wrażliwości, dawał porady, dzielił się sekretami organizacji uczt i wymieniał niezbędne składniki. Dlatego też jego dzieło uważane jest za przekaz duchu sarmatyzmu

[madohora]

Każda z trzech części, oprócz stu głównych przepisów, zawiera też tzw. additament (uzupełnienie), na który składa się po dziesięć kolejnych receptur, dotyczących dodatków do opisywanych wcześniej potraw. Zwieńczeniem każdego rozdziału jest tzw. sekret kuchmistrzowski. W pierwszym autor podawał 100 sposobów na przyrządzenie potraw mięsnych, a jako pierwszy znalazł się ,,Rosół polski”, nieuznawany jeszcze wtenczas za zupę, uznawano go za potrawę mięsną. Przed dokładnym opisem gotowania rosołu, Czerniecki wyliczył jeszcze szesnaście innych sposobów. W tym samym rozdziale umieścił "dziesięć additamentów" - spis zup (,,potazie"), uważanych przez autora za obce kulturze polskiej dania, sekret pierwszy kuchmistrzowski" - jak przyrządzić kapłona w flaszy, czyli butelce, a także instrukcję o kuchmistrzu, w której wyjaśnia, że kuchmistrz – „kuchenny nauczyciel”, nie tylko gotuje, ale przede wszystkim reżyseruje uczty, które przypominają widowiska. Drugi rozdział zawierał 100 sposobów gotowania potraw rybnych i również additamenta - przeróżne marynaty do potraw rybnych i ,,sekret kuchmistrzowski”, w którym zdradza, jak przygotować szczupaka, którego jedna część jest gotowana, druga smażona, trzecia zaś pieczona. Trzeci rozdział poświęcony był potrawom różnym – mącznym, pasztetom, ciastom, majonezom, musztardom itp. Możemy w nim odnaleźć przykłady deserów: konfitury, owoce kandyzowane, biszkopty, ciasta oraz ciastka. Ten również zawierał "dziesięć additamentów" i "sekret trzeci kuchmistrzowski" - z którego ma się skorzystać chcąc poprawić stan zdrowia chorego, jest to bowiem receptura na specyficzną ,,miksturę” zrobioną z polewek wypuszczonych ze świeżo upieczonych mięs

[madohora]

Dzieło nosiło dedykację dla Heleny Tekli Lubomirskiej, żony Aleksandra Michała, u którego służył Czerniecki. W dedykacji Czerniecki zdradził, że służył na jej dworze aż przez trzydzieści dwa lata. Także z dumą zaznaczył fakt, że jego dzieło jest pierwszym tego rodzaju wydawnictwem w języku polskim.

[madohora]

We wstępie do dzieła podkreślił przewagę kuchni polskiej nad kuchnią francuską i potępiał zapożyczenia kulinarne, takie jak dodawanie wina do potraw lub przygotowywanie mięs w panierce (co po jakimś czasie zaczęto uznawać za polski sposób kulinarny). Uznał on, że powinno się uczyć innych kuchni, by móc dogodzić gościom z zagranicznych państw. Niestety wbrew przypisaniu niektórym potraw polskości, Czerniecki przerabiał pewne przepisy zaczerpnięte między innymi z kuchni francuskiej, niemieckiej czy też czeskiej.

[madohora]

Kuchnia, którą opisał kuchmistrz znacznie różni się od tej, uznawanej dziś za staropolską. Rzadko się używa wieprzowiny, najczęściej sięgano zaś po cielęcinę, wołowinę, drób, baraninę, ryby i ślimaki. Prawdziwy bigos nawet nie zawierał kapusty, a potrawy postne były bardzo kaloryczne, ponieważ zawierały dużo cukru i tłuszczu. Ważną idea kuchni staropolskiej było łączenie smaków słodkich i: słonych, kwaśnych, ostrych, lub wszystkich naraz. Czerniecki uważał, że powinno się podkreślać kontrast smaków.

[madohora]

Jednym z ulubionych przez autora produktów bogatego posiłku był kapłon, czyli kastrowany i tuczony kogut. W Compendium możemy znaleźć nie tylko wiele sposobów na przyrządzenie samego ptaka, ale odgrywał on też ważną rolę w przygotowywaniu rosołu.

[madohora]

ROSÓŁ Z KURY

Kura (około 1kg) 1 sztuka
Rosół z kury Knorr 2 sztuki
makaron 200 gramów
marchewka 2 sztuki
cebula 1 sztuka
korzeń pietruszki 1 sztuka
natka pietruszki 1 pęczek
mały seler 1 sztuka
por 1 sztuka
liść laurowy 2 sztuki
ziele angielskie 2 sztuki

Mięso umyj, następnie zalej dwoma litrami zimnej wody. Powoli doprowadź do wrzenia. Zbierz powstałą pianę. Warzywa obierz. Cebulę przekrój na pół. Opal nad gazem lub przypal na patelni. Do wywaru dodaj warzywa, przyprawy oraz dwie kostki Rosołu z kury Knorr. Gotuj na wolnym ogniu przez około 3 godziny. Po ugotowaniu odstaw rosół na 20 minut, następnie powoli przecedź przez gęste sito lub przez gazę. Rosół powinien być klarowny. Ugotowane warzywa pokrój w drobną kostkę, mięso z kury w drobne kawałki. Natkę pietruszki posiekaj. Rosół podawaj z ugotowanym wcześniej makaronem, warzywami i mięsem, posypany natką pietruszki. W razie potrzeby możesz doprawić rosół solą i pieprzem.

[madohora]

[madohora]

Kluski śląskie wpisane są na Listę produktów tradycyjnych województwa opolskiego oraz osobno śląskiego. Są popularną potrawą na Dolnym i Górnym Śląsku.

[madohora]

Kluski śląskie przygotowuje się z ugotowanych ziemniaków połączonych w stosunku objętościowym 4:1 lub 3:1 z mąką ziemniaczaną z dodatkiem soli (do smaku). Opcjonalnie dodaje się także surowe jajka. Najczęściej gotowe kluski mają około 4-5 cm szerokości i 2,5 cm wysokości. W zależności od użytego gatunku ziemniaków i koloru żółtka jajka, przyjmują barwę białokremową, lekko żółtą a nawet koloru żółtka. Wgłębienie w klusce oprócz funkcji dekoracyjnej spełnia rolę miejsca, w którym zatrzymuje się podany z potrawą sos. „Dziurka” pomaga także równomiernie ugotować kluski.

[madohora]

Kluski śląskie podaje się zwłaszcza jako dodatek do pieczonych dań mięsnych z sosem (na Górnym Śląsku zwłaszcza z roladami) lub przyrządzanej na rozmaite sposoby kapusty. Występują także jako danie podstawowe, okraszone stopioną słoniną. Kluski śląskie można podawać również na słodko z dodatkiem śmietany i cukru, bądź dżemu.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przyrządza się z ugotowanych i tartych surowych ziemniaków w proporcji (przed ugotowaniem i starciem) 1:1. Opcjonalnie dodaje się mąkę. Tradycyjnie do odcedzania wody z utartych ziemniaków służy specjalnie przygotowana ścierka, do której się je wkłada a następnie wykręca z nich wodę do jakiegoś naczynia. Po odstaniu wody, delikatnie wylewa się ją i przylegającą do dna naczynia skrobię dodaje się do ciasta. Sposób formowania i podawania klusek jest taki sam, jak w przypadku klusek śląskich białych.

[madohora]

Kluski czarne najczęściej podawane są do obiadu razem z kluskami białymi na osobnych półmiskach. Często okraszone są stopioną słoniną ze skwarkami. Można je również odgrzewać na patelni, co powoduje powstanie na nich rumianej skórki.

[madohora]

[madohora]

OLEJ PIETRUSZKIWY

1 pęczek natki pietruszki
1 ząbek czosnku
sok z 1 cytryny (około 50 ml)
200 ml oleju

Natkę pietruszki grubo posiekaj i przełóż do blendera kielichowego lub malaksera. Dodaj obrany czosnek, olej i sok z cytryny. Całość dokładnie zmiksuj, na koniec doprawiając solą.

[madohora]

W kapuście występuje szereg związków zwanych glukozynolanami oraz produkty ich rozkładu izotiocyjaniany będące czynnikiem chemoprewencyjnym: sulforafan, indolo-3-karbinol, izotiocyjanian allilu, askorbigen, glukobrassycyna, izotiocyjanian fenyloetylu, synigryna, 3,3’-diindolilometan oraz mające szereg działań prozdrowotnych

[madohora]

Kapusta kwaszona, kapusta kiszona – szatkowana kapusta poddana kiszeniu przez zasolenie i fermentację (z udziałem szczepów bakterii mlekowych: Leuconostoc, Lactobacillus plantarum i Pediococcus). Cechuje się długą trwałością i silnym kwaśnym smakiem, który bierze się z obecności kwasu mlekowego powstającego w wyniku rozkładu cukrów (zawartych w świeżej kapuście) przez bakterie. Kiszona kapusta pojawia się w kuchniach wielu narodów, w szczególności północnej Europy. Podobnym do kiszonej kapusty jest mandżurskie danie suan cai

[madohora]

Surowcem do produkcji kiszonej kapusty powinny być kapusty o główkach twardych, bez oznak więdnięcia, o barwie białej lub jasnozielonej. W razie potrzeby, tj. przy zbyt dużej zawartości chlorofilu, kapustę należy umieścić na 2–3 dni w ciemnym pomieszczeniu, w temperaturze od 15 do 18 stopni Celsjusza. Proces ten zwany jest bieleniem i jego celem jest zmniejszenie zawartości chlorofilu oraz związków siarki odpowiedzialnych za nieprzyjemny zapach kapusty i gorzki smak gotowego produktu

[madohora]

Równocześnie należy przygotować naczynia fermentacyjne. Tradycyjnie kapustę kisi się w kamionkowych naczyniach lub drewnianych beczkach. W produkcji na dużą skalę wykorzystywane są betonowe silosy osadzone pod ziemią. Kapustę przenosi się do naczyń fermentacyjnych natychmiast po pokrojeniu. Jest ona zasalana w sposób ciągły albo na każdą kolejną warstwę świeżo poszatkowanej kapusty sypie się sól, a następnie ubija, aż do całkowitego pokrycia powierzchni sokiem. Dodatek soli ma zarówno znaczenie smakowe, jak i przetwórcze. Dzięki osmozie z kapusty wydobywa się sok i wypełnia wolne przestrzenie między jej skrawkami, co przyczynia się do odcięcia dostępu tlenu i wpływa korzystnie na rozwój bakterii fermentacji mlekowej.

[madohora]

Szarada Anagramowa

”CIE choroba”* nie widziałem cię cały rok
Jakie ty masz długie włosy, jaki gęsty KOK
Uważaj by ci się włosy w łańcuchy nie wplątały
I niech ci tak rosną dalej

K _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

KIECIOK

[madohora]

Same krzesełka i łańcuchy
I tutaj nie ma żadnej podpuchy

[madohora]

Trochę za dużo

KARA U ZELA Z KORNIKAMI

17/19

[balzack]

KARUZELA Z KONIKAMI

[madohora]

No widzicie sami
To jest karuzela z konikami

[madohora]

Szarada Anagramowa

Gdzieś tam NA WOLI ona sadzi RÓŻE

A BOKI obsadza trawą. Ja już nie mogę tak dłużej.

R _ _ _ _ _(6 liter) B _ _ _ _ _ _ _(8 liter)

[balzack]

RÓŻOWY BALONIK

[madohora]

REBUS



Ś _ _ _ _ _ _ (7 liter) W B _ _ _ _ _ (6 liter)

To znam raczej z opowiadań, ale podobno można było kupić opiekane na ruszcie - i kto pierwszy wymyślił grillowanie?

[balzack]

ŚLEDZIE W BECZCE

[madohora]

To było szalone
Jeść górki kiszone
(w takich okolicznościach)

[madohora]

Widzisz sąsiedzie
Dawno temu były też śledzie

[madohora]

Ariada

Jasiu*, to dla mnie był ktoś wielki (0)
W jego oczach skakały diabełki (5)
Jak w nie patrzyłam, coś mi się robiło...(0)
Do dzisiaj nie wiem, co to było (5)
Jak oczy zamykałam, to mi się pokazywały (7)
Te oczy, co mnie tak czasem pożerały (0)
Potem gdy wracałam znowu w swoje strony (0)
Piekły mnie uszy, nos miałam czerwony (6)
Język między wargami ciągle chowałam (1)
Bo jakoś bezwiednie się oblizywałam (0)
Przyznam się do tego ale tylko deczko (0)
Z tego Jasia to było fajne ciasteczko (0)


Liczby w nawiasach wskazują, który wyraz stanowi rozwiązanie zadania

*Jasiu jest postacią całkowicie fikcyjną, stworzoną na potrzeby tego FORUM.
Wszelka zbieżność z rzeczywistością przypadkow

[balzack]

DIABEŁKI CO POKAZYWAŁY CZERWONY JĘZYK

[madohora]

Nie jest to jakaś moja ściema
Takich diabełków też już nie ma

[madohora]

Ariada

Różowe policzki jak dwie piłeczki (1,5)
Na twojej twarzy się pojawiły (1)
A w tych policzkach śliczne dołeczki (0)
Ach, jak bardzo one mnie zachwyciły (0)
Spódniczka na gumce, zielona jak trawa (3)
Do tego cienka bluzeczka z falbanką (0)
Och, jakbym ja cię tak z sobą zabrał (0)
Zostałabyś ze mną aż do samego rana (0)
Jak Jaś Fasola masz misia na ręku ? (0)
Przecież już jesteś na pewno dorosła (0)
A mnie się podoba ta twoja sukienka (0)
Jesteś taka cała zielona i prosta (0)
Misia brzucho wypełnione jest trocinami (3,5)
Odłóż go może chociaż na jedną chwilę (0)
Ja bym chciał byśmy tak trochę byli sami(0)
To jest randka, obiecuję że czas ci umilę (0)


Liczby w nawiasach wskazują, który wyraz stanowi rozwiązanie zagadki

[balzack]

RÓŻOWE PIŁECZKI NA GUMCE WYPEŁNIONE TROCINAMI

[madohora]

A wy pamiętacie sami
Piłeczki wypełnione trocinami

[balzack]

ROLA

[madohora]

ODPUST W LUBLIŃCU

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nie wiem komu się opłaca
Taka ciężka praca

[madohora]

Ciężka nasza dola
Obrabiać kawałek pola

[madohora]

Powiem to jasno
Festiwalowe miasto

[madohora]

Siły zbrojne (inaczej: wojsko, armia) – siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, obrony, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.

[madohora]

Smak – jeden z podstawowych zmysłów dostępnych organizmom, służący do chemicznej analizy składu pokarmu. U wielu organizmów smak i węch nie są oddzielone. Jako kryterium rozdzielania tych zmysłów przyjmuje się wykrywanie informacji o źródle znajdującym się w pobliżu (smak) lub oddaleniu (węch). Receptory smaku ssaków znajdują się w kubkach smakowych, podczas gdy u muszek owocowych na szczecinkach smakowych rozmieszczonych na różnych częściach ciała

[madohora]

Kos, kos zwyczajny (Turdus merula) – gatunek średniej wielkości ptaka częściowo wędrownego z rodziny drozdowatych (Turdidae). W Europie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych członków tej rodziny, jest też jednym z najbardziej znanych ptaków. Długość ciała wynosi od 24 do 27 cm. Samce są zabarwione na czarno z żółtym dziobem. Upierzenie samic jest w dużej części ciemnobrązowe. Głośne i melodyjne pieśni godowe można usłyszeć w Europie Środkowej pomiędzy początkiem marca a końcem lipca już przed świtem, a także wieczorem i czasem w ciągu dnia.

[madohora]

Ata - to był proszek do czyszczenia powierzchni. Poprzednik cifa

[madohora]

Poszła Ola do przedszkola
A tutaj kwarantanna

[madohora]

Taka moja dola
Nie dla mnie i ta rola i ta rola

[madohora]

To nie sól
Tylko sód!

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Niektóre ciasta, np. na bezy lub makaroniki nie zawierają w swoim składzie w ogóle mąki. Do wielu ciast dodaje się nie wodę, lecz mleko, maślankę, kefir, jogurt, roztopione masło, olej, sok owocowy, napój gazowany itp. Zdarza się też, że nie ma w nich żadnego płynu, tylko jajka, np. ciasta na biszkopty, lub też miód, np. ciasta na niektóre pierniki i miodowniki. W zależności od przeznaczenia może zostać poddane fermentacji przy pomocy drożdży lub zakwasu, co spulchnia lub czasami zakwasza ciasto. W celu spulchnienia ciasta używa się również np. sody oczyszczonej, proszku do pieczenia, lub piany z białek.

[madohora]

[madohora]

Kompot – napój owocowy z gotowanych owoców świeżych lub suszonych. Kompoty zaliczane są do grupy przetworów owocowych. Mogą być przyrządzone z dodatkiem cukru lub przypraw, np. goździków. Kompot przyrządza się między innymi z jabłek, wiśni, porzeczek, czereśni, truskawek, gruszek i rabarbaru[a].
Na wieczerzę wigilijną przygotowuje się tradycyjny kompot z suszu. Tradycja picia kompotu najprawdopodobniej ma ponad 700 lat historii i pochodzi z czasów Imperium Bizantyńskiego[3]. Nie należy również mylić kompotu z francuskim deserem owocowym o nazwie compote, który powstał 300 lat później, jest gęsty, bardzo słodki i nie nadaje się do picia.

[madohora]

W Europie "café au lait" wywodzi się z tej samej kontynentalnej tradycji, co "caffè latte" we Włoszech, "café con leche" w Hiszpanii, "kawa biała" w Polsce, "Milchkaffee" w Niemczech, "koffie verkeerd" ("kawa na opak") w Holandii czy "café com leite" w Portugalii, po prostu "kawa z mlekiem". W północnej części Europy, café au lait jest najczęściej używaną nazwą w kawiarniach. W domu napój ten przyrządza się z kawy dolewając gorącego lub zimnego mleka; w kawiarniach, od czasu wynalezienia ekspresu do kawy w latach czterdziestych, z espresso i mleka zagotowanego na parze.

[madohora]

PIERNIKI

[madohora]

Lizak – wyrób cukierniczy przeznaczony do lizania, najczęściej umieszczony na drewnianym lub plastikowym patyczku. Lizaki występują w wielu różnych smakach, kształtach i rozmiarach. Najczęściej występujące w Polsce lizaki mają kształt kuli. Spotyka się też lizaki o wymyślnych kształtach, np. serca. W Ameryce popularne są także lizaki w formie dwukolorowych lasek. Niekiedy lizaki dodatkowo posiadają nadzienie w postaci gumy do żucia lub musującego proszku.

[madohora]

[madohora]

Wystawiennictwo – architektura wystaw, termin z dziedziny architektury wnętrz i sztuk plastycznych, który określa sztukę prezentowania (eksponowania) dzieł sztuki, przedmiotów, towarów, dokumentów, zjawisk, idei.

[madohora]

Nie mów tego przed nikim
Że kupiłam baloniki

[madohora]

[madohora]

Kapiszon – rodzaj spłonki w formie miedzianej lub mosiężnej miseczki lub kapelusika, posiadającej wewnątrz warstwę piorunianu rtęci, wykorzystywanej w dawnej broni strzeleckiej. Stosowane były także kapiszony mające formę porcji mieszaniny inicjującej naniesionej na papierową taśmę

[madohora]

Cudowny Medalik – znany też jako Medalik Niepokalanego Poczęcia – medalik zapoczątkowany przez św. Katarzynę Labouré (właśc. Zoe Labouré, 1806–1876) ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo (szarytek) we Francji, po zaakceptowanym przez Kościół prywatnym objawieniu Najświętszej Maryi Panny w Paryżu przy ulicy Rue du Bac 140 w 1830.

[madohora]

Wino – napój alkoholowy uzyskiwany w wyniku fermentacji moszczu winogronowego.

[madohora]

Żur (żurek, zakwaszona zupa mączna) – zupa przyrządzana na bazie mięsnego wywaru zagęszczanego zakwasem chlebowym, zwykle z mąki żytniej mająca charakterystyczny kwaśny smak. Specjalność regionalnej kuchni polskiej, białoruskiej (жур, кісяліца), czeskiej i słowackiej oraz innych Słowian północnych. Przygotowana w połączeniu z wywarem z kości i jarzyn, z dodatkiem suszonych grzybów, albo też gotowana z kiełbasą, wędzonym boczkiem wieprzowym, żeberkami, ogonem wieprzowym.

[madohora]

Karuzela (fr. carrousel) – urządzenie rekreacyjne obracające się wokół własnej osi przenoszące osoby siedzące na obrzeżu koła. W typowej karuzeli pasażerowie zajmują miejsca na siedzeniach, które często mają kształt zwierząt lub pojazdów. Karuzele są charakterystycznym elementem wesołych miasteczek, placów zabaw i festynów.

[madohora]

Huśtawka to urządzenie rekreacyjne z ruchomym elementem, poruszającym się wahadłowo, na którym znajduje się miejsce do siedzenia dla jednej lub kilku osób. Urządzenie jest wprawiane w ruch przez użytkownika, który w odpowiednim rytmie zmienia swoje położenie lub odpycha się od nieruchomych elementów.

[madohora]

Pierwsze balony znane ludzkości wykonane były z wnętrzności zwierząt, głównie jelit. Balony przypominające te dzisiejsze powstały w roku 1824 w Londynie. Michael Faraday wykorzystywał je w laboratorium do eksperymentów z wodorem. W 1847 roku, podczas prac nad wynalezieniem nowego materiału na dętki naukowiec o nazwisku Ingram przypadkowo wynalazł pierwsze balony sprzedawane jako zabawki na ulicach Londynu. Wyciął on z kartonu głowę kota, zanurzył w naczyniu z lateksem i napompował około 2 000 takich zabawek. Masowa produkcja balonów rozpoczęła się w roku 1930

[madohora]

Piwo – napój alkoholowy otrzymywany w wyniku fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej. Brzeczka ta stanowi wodny wyciąg ze słodu browarnego z dodatkiem chmielu i ewentualnie innych surowców. W szerokim znaczeniu, zwłaszcza historycznym, piwem określa się napój fermentowany oparty na zbożowym surowcu. Piwo to najstarszy i najczęściej spożywany napój alkoholowy oraz trzeci pod względem popularności po wodzie i herbacie napój na świecie

[madohora]

Wiatraczek – bardzo mały wiatrak. Zwykle używany jako zabawka.

[madohora]

Krzyżówka z hasłem

[madohora]

Otacza obraz

[madohora]

Podpora pomidora

[madohora]

[madohora]

Turecki przywódca

[madohora]

Dola

[madohora]

Skromność lub

[madohora]

Psotka

Usiadły cztery _ _ _ _ _ _ _

Tematów mają w p .......(bez liku)


P _ _ _ _ _ _(7 liter)

Szukając rozwiązania należy zmienić jedną literę

[cusiew44]

madohora napisała:

> Psotka
>
> Usiadły cztery MATRONY
>
> Tematów mają w p .......(bez liku)
>
>
> PATRONY (7 liter)
>
> Szukając rozwiązania należy zmienić jedną literę

[madohora]

Czy to były patrony
A może jak dawniej plaspatrony

[madohora]

Po rozwiązaniu szyfrogramu litery ułożone w kolejności od 1 do 8 złożą się na rozwiązanie zadania

[madohora]

Swoboda bardziej swojsko

[madohora]

Po rozwiązaniu krzyżówki z liter w kolorowych polach należy znaleźć rozwiązanie

[madohora]

Amerykański film z 2017

[madohora]

Władca Egiptu z dynastii 0

[madohora]

Huśtawka występuje w wielu różnych odmianach. Ze względu na konstrukcję można wyróżnić następujące typy:

[madohora]

Huśtawka na desce – zabawka dla dzieci, element placu zabaw, element małej architektury, zwany częściej huśtawką wagową lub huśtawką ważką, potocznie przez dzieci „konikiem”.

[madohora]

Dwie osoby (najlepiej o zbliżonej masie) siadają na dwóch (umieszczonych naprzeciwko siebie) siedziskach huśtawki. Osoba będąca na dole odpycha się nogami od podłoża, co powoduje zamianę pozycji – osoba będąca na górze schodzi na dół i musi się odepchnąć nogami itd.

[madohora]

huśtawki wahadłowe, z wiszącym elementem ruchomym:
z pojedynczym siedziskiem, "krzesełkiem"
z siedziskiem w postaci "ławeczki" dla kilku osób, tzw. huśtawka ogrodowa
z dwoma siedziskami umieszczonymi naprzeciw siebie, tzw. huśtawka parkowa
najprostsza konstrukcja, zawieszona na jednej lub dwóch linach lub łańcuchach, z siedziskiem zrobionym z deski lub opony

[madohora]

[madohora]

Diabelskie młyny uważa się za konstrukcje odmienne od kół obserwacyjnych, np. London Eye. Najistotniejszą różnicą jest mocowanie kabiny. W kołach obserwacyjnych nie są one zawieszone na obwodzie koła, lecz zamontowane na zewnętrznej strukturze obręczy. Ich pozycja musi być stabilizowana mechanicznie, co czyni konstrukcję bardziej skomplikowaną.

[madohora]

Ideowym przodkiem diabelskiego młyna jest ręcznie obracana, zbita krzyżowo z drewnianych pali konstrukcja z XVII wieku, do tej pory spotykana w niektórych częściach świata.

[madohora]

Obecnie największy diabelski młyn o średnicy koła 167,5 m znajduje się w Las Vegas w USA

[madohora]

Największym diabelskim młynem w Polsce jest Legendia Flower w Legendii Śląskim Wesołym Miasteczku na granicy Katowic i Chorzowa. Powstał w 1982. Gondole są ośmioosobowe i wynoszą zwiedzających na wysokość ok. 40 m

[madohora]

Zjeżdżalnia – urządzenie rekreacyjne działające na zasadzie równi pochyłej, najczęściej montowane są na osiedlowych placach zabaw, w ogrodach jordanowskich i parkach. Odmianą zjeżdżalni są zjeżdżalnie wodne, zazwyczaj znacznie dłuższe od typowych "osiedlowych" zjeżdżalni, używane w aquaparkach. Występują też zjeżdżalnie dmuchane.

[madohora]

Dmuchaniec (często w l.mn. dmuchańce) – urządzenie rekreacyjne służące zabawie, będące wyposażeniem parków zabaw bądź wynajmowane okazjonalnie na festyny i imprezy.

[madohora]

Dmuchańce wykonane są z wytrzymałej plandeki PVC, są atrakcją wspomaganą dmuchawą elektryczną, utrzymującą odpowiedni poziom powietrza wewnątrz atrakcji, dlatego do funkcjonowania potrzebują źródła prądu. W Polsce w stosunku do wszelkich urządzeń dmuchanych tzw. dmuchańców stosuje się Polską Normę PN-EN 14960 z 2008 roku.

[madohora]

Co prawda chodziło mi o inną strzelnicę
Strzelnica – specjalnie przygotowany obszar, zabezpieczony i odgrodzony od przyległego terenu, wyposażony w specjalne urządzenia. Służy do ćwiczeń w strzelaniu, rozgrywania zawodów strzeleckich itp. Strzelnice mogą być otwarte lub zakryte

[madohora]

Balon – przedmiot wykonany z bardzo elastycznej gumy lub lateksu, czasami z folii. Może mieć różne kształty, ale najczęściej jest kulisty. Balony innych kształtów wytwarza się zmieniając grubość ich ścianek – tam gdzie ścianka jest grubsza, mniejsza staje się krzywizna balonu po napompowaniu. Balon musi być szczelny, posiada jedynie mały otwór umożliwiający napompowanie.[1] Zazwyczaj wypełniany jest powietrzem lub helem (w tym drugim przypadku unosi się do góry). Balony służą do dekoracji pomieszczeń, w których odbywają się przyjęcia. Wykorzystywane są także jako zabawka dla dzieci (na przykład w charakterze piłki).

[madohora]

Balon to hermetyczna torba wykonana z lekkiego materiału, którą można napompować powietrzem lub gazem. Balony zabawkowe są dostępne we wszystkich kształtach, rozmiarach i kolorach, aby zachwycić dzieci i dorosłych na przyjęciach urodzinowych i innych uroczystych okazjach

[madohora]

Gumowy balon-zabawka, jaki znamy dzisiaj, różni się od wczesnych balonów tym, że jest wykonany w całości z gumy. Praktyczny sposób wytwarzania tak formowanych wyrobów gumowych wymagał kilku odkryć i wynalazków. Zmiany te następowały stopniowo na przestrzeni lat, odkąd w 1803 roku pod Paryżem powstała pierwsza na świecie fabryka gumy .

[madohora]

Pomysł zrobienia produktu z gumy jest stary. Rdzenni mieszkańcy Ameryki Południowej tworzyli butelki i inne artykuły, pokrywając formy wykonane z ziemi na długo przed tym, zanim Europejczycy zaczęli eksperymentować z gumą w połowie XVIII wieku. W 1830 roku Anglik Thomas Hancock opatentował proces tworzenia produktów poprzez polewanie form lateksem lub zanurzanie form w mieszance lateksowej — prekursora nowoczesnej techniki wytwarzania produktów zanurzanych, takich jak gumowe rękawiczki i prezerwatywy.

[madohora]

Chociaż gumę można wytwarzać syntetycznie, preferowany jest naturalny lateks ze względu na jego dużą elastyczność. Można go rozciągnąć do siedmiu lub ośmiu razy w stosunku do pierwotnej długości i nadal powracać do poprzedniego kształtu. Kauczuk syntetyczny nie okazał się tak elastyczny i sprężysty jak naturalny lateks.

[madohora]

Producenci kauczuku muszą zbierać surowiec z tych drzew, co wiąże się z nacinaniem drzew płytkimi nacięciami i przepuszczaniem soku z nacięć do wiader. Lateks zbiera się w dużych pojemnikach, filtruje w celu usunięcia obcych cząstek i miesza z alkaliami, aby zapobiec koagulacji. Następnie jest wysyłany w postaci płynnej do centrów przetwórczych w różnych częściach świata.

[madohora]

Zasadniczo proces tworzenia zabawkowego balonu polega na zanurzeniu formy w płynnym lateksie. Forma lub forma ma kształt opróżnionego balonu.

[madohora]

Aby być wydajnym pod względem kosztów i liczby wyprodukowanych balonów, produkcja balonów stała się wysoce zautomatyzowanym procesem w ciągłej pętli. Balony produkowane są partiami, wszystkie w tym samym kolorze i rozmiarze, ponieważ zmiana koloru i formy jest czasochłonna i wymaga ręcznej interwencji. Ręczna interwencja jest zwykle potrzebna tylko do przygotowania serii, a później do pakowania gotowego produktu oraz do rozwiązywania sporadycznych problemów mechanicznych, które mogą się pojawić.

[madohora]

Targowisko, inaczej: targ, bazar (pers. bāzār) – wydzielony teren przeznaczony do handlu, zazwyczaj na otwartej powierzchni (plac targowy).

[madohora]

[madohora]

Pierwszy zapis zawierający dzisiejszą polską pisownię wyrazu „targowe” nadmieniający o targach w Polsce znajduje się w dokumencie z roku 1065. W 1278 r. kolejny średniowieczny dokument podaje: „forense, quod targove dicitur”. Prawo urządzania targów, z reguły w określonym dniu tygodnia (czasem w dwóch dniach tygodnia), należało do najważniejszych przywilejów miejskich. Targowisko znajdowało się w każdym mieście, a prawo średniowieczne zezwalało, aby było ono dostępne dla każdego.

[madohora]

Targi – tradycyjnie rodzaj wystawy, ekspozycji towarów na arenie międzynarodowej lub krajowej, połączonej ze sprzedażą. Obecnie pojmowane jako wydarzenia targowe – narzędzie marketingu bezpośredniego (twarzą w twarz), służące budowaniu relacji z dotychczasowymi i potencjalnymi kontrahentami. Ekspozycja targowa jest tylko jednym z elementów tworzących targi. Inne elementy wydarzenia targowego to m.in. eventy, matchmaking, konferencje i seminaria. Obserwuje się wysoką specjalizację wydarzeń targowych, koncentrację na określonych sektorach rynku. Coraz wyraźniej następuje także podział na targi typu business-to-business oraz business-to-customer.

[madohora]

Największymi terenami targowymi w Europie dysponują Targi Frankfurt – jest to 578.000 m² powierzchni targowej w halach i na otwartym powietrzu. Na targach frankfurckich wystawia się corocznie ok. 64000 wystawców, a ekspozycje oglądane są przez ponad 4 mln odwiedzających.

[madohora]

Kalambur

Epizod tej co nie wypada
Na obiad ze smakiem ją zjadasz

R _ _ _ _ _(6 liter)

[cusiew44]

ROLADA

[madohora]

No co ty gadasz
Musi być rolada

[madohora]

Poważny charakter charakteryzujący ten dzień przetrwał do dziś. Poza kilkoma wyjątkami nabożeństwa w gminach żydowskich wszystkich kierunków trwają niemal cały dzień.

[madohora]

Błogosławieństwo ( Bracha ) Shehechejanu ( hebr שהחינו „który dał nam życie” ), podobnie jak modlitwa
אָבִֽינוּ מַלְכֵּֽנוּ Avinu Malkenu (Ojcze nasz, nasz król). zכהנים Kohanim (członkowie rodziny kapłańskiej) otrzymują błogosławieństwo Aarona z Liczb 6:24 UE .

[madohora]

Cztery razy w roku – w Jom Kippur, Szmini Atzeret (ósmy [dzień] zgromadzenia), w ostatni dzień Paschy i drugi dzień Szawuot – odprawiana jest specjalna modlitwa pamiątkowa.יִזְכֹּר Jiskor („pamięć”), wypowiadane w synagodze dla upamiętnienia zmarłej duszy ojca i / lub matki. Obejmuje to prośbę do Zedaki na ich rzecz. Podczas modlitwy Yiskor w synagodze pozostają tylko ci, których ojca i/lub matki już nie ma. Wszyscy pozostali opuszczają salę, dając potomstwu poważną, prywatną chwilę na ponowne połączenie się ze wspomnieniami swoich rodziców.

[madohora]

W okresie po Rosz ha-Szana (od 3 Tiszri ) aż do Jom Kippur włącznie, życzy się hebrajskiego

[madohora]

W dniu ślubu panna młoda i pan młody poszczą i wyznają swoje grzechy. Dzień ślubu ma być osobistym dniem pojednania, osobistym Jom Kippur, podczas którego wszystkie grzechy zostają odpuszczone i oboje mogą zacząć od nowa.

[madohora]

Jako dziesięć dni pokuty ( hebr עשרת ימי תשובה Assereth Jemej Teschuva ) lub dziesięć dni czci lub Jamim Noraim (pol.: dni czci ) to dni od żydowskiego Nowego Roku Rosz ha-Szana do Dnia Pojednania Jom Kippur , pierwszych dziesięciu dni żydowskiego miesiąca Tishrei

[madohora]

Pokuta może nastąpić poprzez poranne modlitwy, zwane slichot , poprzez post, jałmużnę lub autorefleksję.

[madohora]

Pozdrowienia noworoczne sąשנה טובה schana tova lub aszkenazyjski (le) schono tauwo „dobry rok” lub takżeשנה טובה ומתוקה schana tova u'metuka lub aszkenazyjski schano tauwo u'messuko „dobry i słodki rok”. Tradycyjne aszkenazyjskie powitanie noworoczne to także leschono tauwo tikossëiw „w dobrym roku możesz zostać wpisany (w księdze życia)”, które często jest uzupełniane przez wessechosëim „i zapieczętowane”.

[madohora]

Rosz Haszana teżיום הדיןJom haDin , „Dzień Sądu”: Według Talmudu (traktat Rosz ha-Szana 16b) w święto Nowego Roku otwierane są trzy księgi. W pierwszej kolejności wchodzą sami „sprawiedliwi”, którzy natychmiast „otrzymują pieczęć życia”. W drugiej książce wpisują się bardzo „źli ludzie”, którzy otrzymują „pieczęć śmierci”. A trzecia książka jest dla „przeciętnych”, którzy mają zarówno grzechy, jak i zasługi. Sąd ostateczny pozostaje otwarty w okresie od Nowego Roku do Dnia Pojednania. Poprzez kontemplację i nawrócenie można otrzymać pieczęć życia.

[madohora]

W Rosz Haszana rozpoczyna się dziesięć dni czci (ימים נוראים Jamim Noraim ),Świętem PojednaniaJom Kippur.

[madohora]

Rosz ha-Szana przypada według kalendarza żydowskiego na 1 Tiszri , który według kalendarza gregoriańskiego przypada na wrzesień lub pierwszą połowę października . Dokładna data w kalendarzu gregoriańskim zmienia się z roku na rok, ponieważ kalendarz żydowski liczy dwanaście miesięcy księżycowych od 29 do 30 dni ( miesiąc synodyczny 29,53 dni). Aby dostosować liczbę 354 lub 355 dni do roku słonecznego , mniej więcej co trzy lata dodaje się cały miesiąc przestępny .

[madohora]

Rosz ha-Szana przypada 163 dni po pierwszym dniu Paschy . Zgodnie z obecnym kalendarzem gregoriańskim Rosz Ha-Szana nie może przypadać wcześniej niż 5 września, np. w 1899 r. i ponownie w 2013 r. Po roku 2089 różnice między kalendarzem żydowskim a kalendarzem gregoriańskim spowodują, że Rosz ha-Schana nie może przypadać wcześniej niż 6 września . Rosz ha-Szana nie może przypadać później niż 5 października, np. B. w 1967 r. i ponownie w 2043 r. Kalendarz żydowski jest skonstruowany w taki sposób, że pierwszy dzień Rosz ha-Szana nigdy nie przypada w środę, piątek ani niedzielę

[madohora]

W Pięcioksięgu jedynie Kpł 23,24-25 UE i Lb 29,1-6 UE zawierają instrukcje dotyczące obchodów święta noworocznego, oprócz przepisów dotyczących ofiar, odpoczynku od pracy, uroczystych zgromadzeń i dmuchania w barani róg. Według Horsta Dietricha Preussa Nowy Rok nie miał wielkiego znaczenia w kulcie jerozolimskim (nie ma go w kalendarzu Powtórzonego Prawa ) i był poświęcony przygotowaniu na Jom Kippur i wielkie święto pielgrzymkowe Sukkot . Dopiero wczesna literatura żydowska nadała Rosz ha-Szana własną treść festiwalową.

[madohora]

Wkrótce po tym, jak modlitwa Osiemnastu Petycji przyjęła swoją formę, sformułowano także modlitwy Malkuyot , Zikhronoth i Shofrot , umieszczone w niej w Rosz ha-Szana ; zatem sięgają początku II wieku naszej ery. Jednak już Filon powiązał podstawowe idee tych trzech modlitw ze świętem Nowego Roku i można je przypisać poszczególnym wersetom Psalmu 81 , a mianowicie Schofrotowi , zadęciu w szofar w wersecie 4, wspomnieniom ( Zichronot ) wyjścia z Egiptu i dar Tory na Synaju w wersetach 6 i 8 oraz królestwo ( malchujot) Boga w monoteistycznym głoszeniu wersetu 10f.

[madohora]

Taschlich to zwyczaj nieznany jeszcze w czasach talmudycznych, a potwierdzony dopiero od późnego średniowiecza ( Sefer Maharil ). Prawdopodobnie pod wpływem nieżydowskich wierzeń ludowych, otrzymał rozszerzenie od kabalistów w Europie Wschodniej . Rabini nie aprobowali Taschlicha, ale nie mogli po prostu zakazać tego niezwykle popularnego zwyczaju, lecz zamiast tego starali się zastąpić interpretacje magiczne interpretacjami symbolicznymi, zgodnymi z ich przekonaniami teologicznymi

[madohora]

Rankiem przed świętem Nowego Roku, po porannej modlitwie , następuje „rozwiązanie ślubów” (przed trzema uprawnionymi halachicznie Żydami, którzy utworzyli w tym celu „sąd”). W zbliżającym się Dniu Sądu nie należy bowiem obciążać się niespełnionymi obietnicami. Dlatego wyznawcy przychodzą jeden po drugim na „dwór” i proszą o zwolnienie ze ślubów. Niektóre grupy wykształciły zwyczaj odwiedzania grobów bliskich i „ prawych ” ludzi przed Rosz ha-Szana , aby zainspirować się pamięcią o ich życiu w nadchodzącym roku. Przekazujesz pieniądze na szczytny cel i do południa kończysz codzienną pracę

[madohora]

Jeśli Rosz ha-Szana wypada w szabat, rytuał przyjęcia w Szabat Królowej ( Kabbalat Szabat ) zostaje skrócony. Podobnie jak w szabat, Osiemnaście Modlitw zawiera siedem błogosławieństw; udzielane jest trzecie błogosławieństwo:

[madohora]

Czwarte błogosławieństwo zawiera motyw święta Rosz ha-Szana. Rozpoczyna od wyboru Izraela, a następnie mówi o stworzeniu rodzaju ludzkiego: „...aby wszelkie stworzenie rozpoznało, że Ty je stworzyłeś, i aby każda budowla zrozumiała, że ​​Ty ją utworzyłeś, i wszystko, co oddycha nosem, powiedziało: Odwieczny , Bóg Izraela jest królem, a jego królestwo panuje nad wszystkim.” Wreszcie, Bóg jest chwalony jako król nad całą ziemią, który „…uświęcił Izraela i ustanowił dzień pamięci”

[madohora]

Tradycyjne pozdrowienie po nabożeństwie brzmi: hebrajskie לשׁנה טובה תכתבו leschana towa tikatewu lub w języku aszkenazyjskim wymowa leschono tauwo tikosejwu „Możesz być zapisany na dobry rok”.

[madohora]

Białego chleba (Challa) nie macza się jak zwykle w soli, ale w miodzie.
Następnie macza się plasterek jabłka w miodzie, błogosławiąc owoce drzewa i spożywa, po czym mówi się: „Niech będzie Twoją wolą, Panie, Boże nasz i Boże naszych ojców, odnowić nam rok szczęśliwy i przyjemny. .”[16 ]
Czasami zjada się także symboliczny kawałek ryby lub głowy owcy z napisem: „Niech będzie wolą Twoją, abyśmy stali się głową, a nie ogonem”.
Innym zwyczajem jest jedzenie granatów . W judaizmie symbolizują płodność, ponieważ zawierają wiele nasion. Mówi się do tego: „Niech będzie Twoją wolą, aby nasze prawa mnożyły się jak granat.” W społecznościach posługujących się językiem jidysz, cowpeas ( rubiya , gra słów z rov „wiele”) i jidysz mern , „ marchew ” łączy się ze słowami „Niech będzie Twoja wola, aby nasze prawa wzrosły”.
Czasami je się też daktyle ze słowami: „Niech będzie Twoją wolą, aby zginęli nasi oszczercy i oskarżyciele”

[madohora]

Poranne nabożeństwo w Rosz ha-Szana jest podobne do nabożeństwa szabatowego, ale z dodatkiem Psalmu 130 , który jest recytowany przez kantora i zgromadzenie. Modlitwa Osiemnastu Petycji ma te same cechy, co poprzedni wieczór. W miarę powtarzania modlitwy kantor wprowadza poezję liturgiczną, której wybór różni się w zależności od zwyczaju wspólnoty. Szczególnie znany jest alfabetycznie ułożony wiersz „Do Boga, który sądzi, który bada serca ludu”, który wyprasza miłosierdzie Boże w sądzie

[madohora]

Chociaż święto Nowego Roku jest „dniem bicia w szofar”, szofar nie brzmi w szabat. Według Majmonidesa dźwięk szofaru podczas nabożeństwa noworocznego ma następujące znaczenie:

[madohora]

Zanim zabrzmi w szofar, siedmiokrotnie recytuje się Psalm 47 . Dmuchawy wyznaczony przez kongregację wydaje ustaloną sekwencję dźwięków szofaru. [19] Po tym następuje okres ciszy. Następnie Tora zostaje zwrócona do sanktuarium i zostaje zamknięta. Kantor przed zamkniętą Arką Tory coraz głośniej odmawia modlitwę: „Oto jestem ubogi w czyny”

[madohora]

[madohora]

Podobnie jak w przypadku modlitwy porannej, powtarzanie przez kantora modlitwy Musaf charakteryzuje się wstawianiem wierszy liturgicznych, które różnią się w zależności od zwyczaju wspólnoty. Najbardziej znanym jest tokef Unetaneh . Przy wersecie: „Klękamy, pochylamy się i dziękujemy Królowi królów, Świętemu, niech będzie błogosławiony” – wszyscy kłaniają się głęboko. W społecznościach aszkenazyjskich (ortodoksyjnych, ale także częściowo konserwatywnych i reformatorskich) powszechny jest skłot.

[madohora]

SERNIK Z POMARAŃCZAMI

1 opakowanie biszkoptów, 3 łyżki żelatyny, 2 opakowania serka mascarpone, 1/2 kg serka homogenizowanego, 10 łyżek cukru pudru, 2 łyżki soku z cytryny, galaretka pomarańczowa, 1/2 szklanki pestek granatu, galaretka pomarańczowa, 4 pomarańcze, wiórki kokosowe

Zmiksuj serki, cukier i sok z cytryny. Dodaj rozpuszczoną galaretkę i żelatynę. Ponownie zmiksuj, Wyłóż foremkę papierem do pieczenia. Ułóż spód z biszkoptów. Wylewaj masę na przemian z galaretką, przekładając je dodatkowo pomarańczami i granatem. Wstaw do lodówki na noc.

[madohora]

Gdy się nie będziesz starał
To przyjdzie po ciebie mara

[madohora]

No to widzisz sam
Rozkładamy kram

[madohora]

Dzisiaj gdy w bójce osoby cztery
Muszą poradzić sobie taserem

[madohora]

Ona otula drzewa
Bo chyba tak trzeba

[madohora]

A na taką zimną noc
Przyda nam się koc

[madohora]

Tam gdzie jest Radomsko
Na ulicach wąsko

[madohora]

Ciężki jest ten tom
Więc idę sobie stąd

[madohora]

Taki sposób gotowania sprawia, że większość składników zawartych w mięsie i warzywach przechodzi do wywaru, który po doprawieniu staje się rosołem. Rosół stanowi też półprodukt – bazę do przygotowania wielu innych zup, m.in.: krupniku na rosole[9], zupy jarzynowej na rosole, barszczu z buraków na rosole.

[madohora]

[madohora]

Centralnym wydarzeniem jest suma odpustowa, u nas sprawowana o godz. 12.00, którą prowadził specjalnie zaproszony kapłan, a kazania odpustowe głosił też kaznodzieja na tę okoliczność zaproszony. Na odpuście nie wystarcza tylko uczta przy stole w domu, ale trzeba też ucztowania z Chrystusem przy Eucharystycznym stole.

[madohora]

100 dni odpustu, czyli zostaną odciążeni od takiej części doczesnych kar za grzechy, za jakie ongiś obowiązywało 100 dni pokuty. Spowiednik mógł dostosować rodzaj pokuty do możliwości grzesznika (np. ciężko pracującemu ująć postu, a dodać modlitwy) i łagodzić ją własnym wstawiennictwem czy umartwieniem

[madohora]

w teologii katolickiej pojęcie oznaczające darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy

[madohora]

[madohora]

Kościoły protestanckie uznają Lutra za bohatera wiary, reformatora i odnowiciela Kościoła. Kościoły anglikańskie zaliczają go do grona świętych, obchodząc jego wspomnienie w rocznicę śmierci, 18 lutego. Kościół katolicki ekskomunikował Lutra i jego zwolenników w 1521 roku, lecz część teologów katolickich i hierarchii kościelnej widzi w nim teologa sprzeciwu wobec starego porządku wiary katolickiej, prowadzącego do anarchii kościelnej, którego nauczanie zawierało zarówno słuszne postulaty, uznane przez Sobór watykański II, jak i błędy dogmatyczne.

[madohora]

Oszczerstwo przypisywane polemiście katolickiemu Johannesowi Cochläusowi głosiło, że matka Lutra była służącą w łaźni, a Marcin był owocem jej związku z diabłem

[madohora]

Inne przyczyny wstąpienia do klasztoru przedstawia niemiecki prawnik Dietrich Emme w książce „Marcina Lutra droga do klasztoru”. Według jego ustaleń (m.in. na podstawie mów biesiadnych Lutra zapisanych przez współbiesiadników), tenże wstąpił do klasztoru, aby uniknąć procesu, grożącego mu w następstwie pojedynku z przyjacielem, który poniósł śmierć w jego wyniku. Pozostając w zakonie nie mógł być ścigany, gdyż chronił go tzw. azyl kościelny. Emme twierdzi, iż „wielu badaczy stoi na stanowisku, że nie należy podważać tradycyjnego obrazu Lutra, aby nie narażać na niebezpieczeństwo ekumenicznego dialogu Kościołów”. Tezy Emme nie zostały przyjęte przez badaczy Lutra, zarówno ewangelickich, jak i katolickich, ze względu na brak solidnych dowodów. Reprezentujący stanowisko katolickie Otto Hermann Pesch uważa, że Emme jest głuchy na krytykę i wydobywa swoje argumenty z „kontrreformacyjnego lamusa”

[madohora]

Wstąpienie do klasztoru nie zakończyło niepokojów Lutra, w tym okresie uległy one nawet spotęgowaniu. Nic nie wskazuje, by popełnił jakieś szczególnie ciężkie grzechy, za grzech zasadniczy uważał pychę dążącą do uzyskania znaczenia przed Bogiem. Niepokoje te potęgowała teologia ockhamistyczna, mówiąca o majestatycznym Bogu domagającym się od człowieka doskonałej sprawiedliwości, a jeszcze bardziej nauka Augustyna o predestynacji, która powodowała w Lutrze wątpliwości, czy jest przeznaczony do zbawienia. Klasyczne metody, jakie zakon stosował wobec skrupulantów, nie dawały rezultatów. Trwalszy okazał się wpływ Staupitza, który zalecił mu patrzeć na Jezusa nie jako na sędziego, ale Zbawiciela oraz odwiódł go od nieustannego rozmyślania nad zasługą i zadośćuczynieniem za grzechy. Staupitz rozbudził w Lutrze również zainteresowanie mistyką niemiecką. Luter odnalazł, przestudiował i w 1516 r. wydał dzieło nieznanego autora pt. Theologia deutsch („Teologia niemiecka"). Badacze nie są zgodni, w jakim stopniu mistyka wpłynęła na duchowy rozwój Lutra, pewne jest, że nie uległ on niektórym jej tendencjom, np. skłonności do panteizmu.
W późniejszym okresie Luter negatywnie ustosunkował się do mistyki, choć od Johannesa Taulera na trwałe przejął istotny element swej teologii, jaką jest teologia krzyża (theologia crucis)

[madohora]

Pośród sprzedawców odpustów wyróżniał się kaznodzieja odpustowy, dominikanin Johann Tetzel, który w szczególnie jarmarczny sposób sprzedawał listy odpustowe. Głosił, że czerwony krzyż odpustowy z herbem papieża więcej znaczy niż krzyż Golgoty, że pokuta i żal za grzechy są niepotrzebne tym, którzy kupili listy odpustowe: „Skoro pieniądz w szkatule zadzwoni, duszę z czyśćca do nieba wygoni”.

[madohora]

Najistotniejsze dla przyszłej reformacji stwierdzenia zawarte były w poniższych tezach:

Teza 1: Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus rzecze: „pokutujcie”, to chce, aby całe życie wiernych było nieustanną pokutą.
Teza 36: Każdy chrześcijanin, który za grzechy żałuje prawdziwie, ma i bez listu odpustowego zupełne odpuszczenie kary i winy.
Teza 62: Istotny, prawdziwy skarb Kościoła to święta ewangelia chwały i łaski Bożej.
Teza 71: Kto przeciw prawdzie apostolskiego odpustu mówi, niech będzie przeklęty

[madohora]

Sprawę Lutra miał rozstrzygnąć sejm Rzeszy w Wormacji, na obrady którego udał się po otrzymaniu listu żelaznego, gwarantującego mu nietykalność. Trwający cztery miesiące zjazd w Wormacji był nie tylko sejmem Rzeszy, ale swoistą europejską „konferencją na szczycie”. Oprócz dwóch papieskich nuncjuszy obecni byli przedstawiciele Burgundii, Hiszpanii, Sabaudii, Wenecji, Danii, Polski, Węgier, Francji i Anglii. Cesarz Rzeszy Niemieckiej Karol V miał większe troski niż „niejaki brat Marcin”: kłopoty w Hiszpanii, plany wojny w Italii, marzenia o odzyskaniu Burgundii, co wiązało się z nieuniknioną wojną z Francją.

[madohora]

Sprawę Lutra miał rozstrzygnąć sejm Rzeszy w Wormacji, na obrady którego udał się po otrzymaniu listu żelaznego, gwarantującego mu nietykalność. Trwający cztery miesiące zjazd w Wormacji był nie tylko sejmem Rzeszy, ale swoistą europejską „konferencją na szczycie”. Oprócz dwóch papieskich nuncjuszy obecni byli przedstawiciele Burgundii, Hiszpanii, Sabaudii, Wenecji, Danii, Polski, Węgier, Francji i Anglii. Cesarz Rzeszy Niemieckiej Karol V miał większe troski niż „niejaki brat Marcin”: kłopoty w Hiszpanii, plany wojny w Italii, marzenia o odzyskaniu Burgundii, co wiązało się z nieuniknioną wojną z Francją.

[madohora]

Blisko 500 lat później z ust papieża Jana Pawła II padły następujące słowa:

[madohora]

Na bazie niezadowolenia społecznego i częściowo pod wpływem błędnie rozumianej nauki Lutra o wolności chrześcijańskiej, w 1525 wybuchła w Niemczech wojna chłopska. Początkowo Luter usiłował pośredniczyć i wstawiał się za umiarkowanymi żądaniami chłopów, gdy jednak chłopi dopuszczali się zbrodni, wezwał, aby w sprawę wdała się władza państwowa. Ostateczna bitwa miała miejsce pod Frankenhausen, gdzie doszło do zupełnego pogromu zbuntowanego chłopstwa i pogromu wziętych do niewoli chłopów, pomimo próśb Lutra, aby z tymi, którzy się poddali, obejść się pobłażliwie. Łącznie w czasie wojny chłopskiej zginęło ok. 150 tys. osób.

[madohora]

Wprawdzie sejm nie przyjął konfesji, ale już w następnym roku zgromadzeni w Schmalkalden książęta protestanccy zawarli między sobą przymierze ochronne. Cesarz, widząc, że nie jest w stanie rozbić jedności luteran, zawarł z nimi w 1532 pokój religijny, na mocy którego nie otrzymywali oni wprawdzie zupełnej wolności religijnej, ale uzyskali względne poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Umożliwiło to dalsze szerzenie się reformacji, która objęła całe północne Niemcy i księstwo wirtemberskie.

[madohora]

Podstawą wiary i chrześcijańskiego życia w Kościele średniowiecznym była tradycja, która spychała na dalszy plan przekaz biblijny. Luter nie negował tradycji, ale sprzeciwiał się jednak stanowczo wszystkim jej elementom, których nie można było wywieść bezpośrednio z Pisma Świętego. Za Słowo Boże uważał jedynie Biblię, bo tylko ona prowadzi do Chrystusa i umożliwia poznanie jego zbawczej mocy. Zdaniem Lutra, jedynie tak pojmowane Boże słowo należy uznać za rozstrzygające w dziele zwiastowania, a bezprawne są próby formułowania artykułów wiary na podstawie ludzkich orzeczeń.

[madohora]

Luter stanowczo odrzucał każdą próbę przyznawania dobrym uczynkom jakiegokolwiek znaczenia w akcie zbawienia. Według luteran człowiek nie może sobie zasłużyć na boże zmiłowanie, zbawieni jesteśmy jedynie samą łaską Bożą, przez zasługi samego Chrystusa, przez wiarę. Luteranie twierdzą, że potwierdza to Biblia (np. List do Rzymian 3, 24; 3,27; 5,1-2; 10,6; 10,9). Dobre uczynki nie są drogą do zbawienia, ale wynikiem wiary w Chrystusa. Luter podążając za twierdzeniami Pawła Apostoła zerwał więc związek między uczynkiem a zbawieniem.

[madohora]

W przypadku Lutra można dostrzec wyraźne ślady kultu maryjnego: Czczenie Marii jest zapisane w głębinach ludzkiego serca (Kazanie, 1 września 1522), [Ona jest] najwyższą kobietą i najszlachetniejszym klejnotem w chrześcijaństwie po Chrystusie... Ona jest szlachetnością, mądrością, świętością uosobioną. Nigdy nie możemy uczcić jej wystarczająco. Jednak cześć i chwała muszą być kierowane do niej w taki sposób, by nie urazić ani Chrystusa ani Pism (Kazanie, Boże Narodzenie, 1531), Żadna kobieta nie jest jak Ty. Ty jesteś więcej niż Ewa lub Sara, błogosławiona ponad wszelką szlachetność, mądrość i świętość. (Kazanie, Święto Nawiedzenia, 1537). Oczywiście pewne ślady takowego kultu nie mają nic wspólnego ze średniowiecznym lub obecnym kultem polegającym na przypisywaniu Marii Pannie jakichkolwiek zasług, czy możliwości współodkupienia człowieka. Jak podaje prof. Sergiusz Michalski w swej: „Protestanci a sztuka”, Luter zgadzał się jedynie na spokojne i wyważone usuwanie „starych kultów”, ze względu na słabość „maluczkich”. Oddawanie czci na zasadzie modlitw wstawienniczych było tak dla Lutra, jak i współczesnych luteran czymś niedopuszczalnym. W 1543 roku Luter wzywał do wypędzania Żydów z krajów chrześcijańskich oraz palenia ich ksiąg, domów i synagog, gdyż bluźnią oni naszemu Zbawicielowi i Świętej Dziewicy

[madohora]

Popularność Biblii Lutra była na obszarze niemieckojęzycznym tak duża, że także katoliccy teolodzy korzystali z jej przedruków i plagiatów (po usunięciu z nich nazwiska autora).

[madohora]

Luter wyrażał kontrowersyjne poglądy, które w jego czasach były popularne zarówno wśród protestantów, jak i katolików.

[madohora]

W 7-punktowym planie zawartym w traktacie O Żydach i ich kłamstwach (1543) wzywał do ich napiętnowania i dyskryminacji; proponował między innymi, aby palić żydowskie szkoły i synagogi, burzyć ich domy dla chwały Boga czy wprowadzić przymusową pracę dla Żydów. Co prawda, swoje wezwania Luter kierował tylko do książąt, a nie do ludności, tak, iż nie skutkowały one wezwaniem do pogromów. Oczekiwał, że przekona niemieckich książąt do wypędzenia Żydów z ich państw. Książęta okazali się jednak rozsądni (nie chcieli tracić poddanych i podatników) i żaden z nich nie uległ namowom Lutra.

[madohora]

Bracie Marcinie z Eisleben, ocaliłeś ten teren dla chrześcijaństwa, nawet jeśli muszę z tobą walczyć, aby zachować moje własne miejsce. Obaj jesteśmy dziećmi Abrahama i tak wiele skarbów duchowych jest naszym wspólnym dziedzictwem, które ukształtowało nasze życie, że każda myśl i każde słowo budują pomost między nami. Wspólnie cierpieliśmy, także w ostatnich czasach. Mamy wspólne nadzieje na czas ostateczny. Jednak muszę prosić cię o jedno w chwili pożegnania, ponieważ wiem, że wciąż mogą powrócić ciemne i pozbawione nadziei czasy: zamknij izbę tortur! Nie pozwól, by kiedykolwiek ją otwarto! I naucz swoich następców, że są czasy, kiedy braterstwo musi pokonać dogmaty. Ponieważ jesteśmy ludźmi i nie powinniśmy przywłaszczać sobie Bożego Sądu. Jesteśmy ludźmi i możemy się wzajemnie kochać. I niechaj Bóg strzeże nas i zjednoczy teraz i na wieki.

[madohora]

Początkowo Luter był tolerancyjny i pokojowo nastawiony do większości ludzi. Twierdził, że „wiara jest wolnym wyborem, którego nie można narzucać”, zaś palenie heretyków jest sprzeczne z wolą Ducha Świętego. Jednakże z biegiem czasu zaczął przyzwalać nie tylko na banicję innowierców, ale nawet na karę śmierci w przypadku agresywnego odłamu anabaptystów (1529).

[madohora]

Luter miał kilkoro dzieci:

Jan (7 czerwca 1526 – 27 października 1575) – wykształcony humanista, wysoki urzędnik księcia Saksonii, utrzymujący bliskie kontakty z dworem księcia Albrechta w Królewcu i pochowany w tamtejszym kościele staromiejskim

[madohora]

Wiadomo też, że kilkoro dzieci – jak często bywało w tamtych czasach – zmarło zaraz po urodzeniu. Rodzina przyjmowała również pod swój dach dzieci znajomych, którzy zmarli w czasie zarazy.

[madohora]

Katolicki obraz Lutra ewoluował na przestrzeni wieków, od zdecydowanie negatywnego, po akceptację wielu jego teologicznych postulatów. W okresie poreformacyjnym stosunek katolików do Lutra był zdecydowanie negatywny, rodził się on w atmosferze sporów z protestantyzmem. Przedstawiano go jako łotra, burzyciela, buntownika. Ten obraz przetrwał do końca XVIII wieku. Bazowano wtedy na biografii Jana Kochleusza. Jedną z metod Kochleusza było wynajdywanie sprzeczności w pismach Lutra. Nowe próby spojrzenia na Lutra podjęto w końcu XIX wieku. Katoliccy badacze odeszli od opinii Kochleusza, a zaczęli sięgać do pism Lutra. Heinrich Denifle twierdził, że działalność Lutra była zasłoną dla jego niemoralnego stylu życia. Hartmann Grisar twierdził, że Luter nie był upadłym człowiekiem, lecz psychicznie labilnym. Franz Kiefel upatruje przyczyn reformacji w nadużyciach Kościoła. Wyraża nawet podziw dla religijności Lutra i jego talentu pisarskiego. Joseph Lortz nie widział w Lutrze buntownika, lecz kogoś, kto chciał odnowić Kościół. Jego czyn reformacyjny był rezultatem jego osobistych doświadczeń religijnych. Jego zdaniem Luter zwrócił się przeciwko katolicyzmowi, który nie był w pełni katolicki. W ówczesnej teologii istniało zamieszanie i zagubienie. Według Lortza ówczesna teologia w sposób heretycki fałszowała wiele prawd katolickich. Jednocześnie zarzucił Lutrowi zacietrzewienie i izolowanie Listów Pawła od pozostałych ksiąg biblijnych.

[madohora]

[madohora]

Trzy spośród dwunastu zakonnic wróciły do swoich domów rodzinnych, dziewięć pozostałych przywieziono do domu Lutra, który zajął się poszukiwaniem dla nich mężów. Katarzyna zawarła znajomość z synem norymberskiego patrycjusza, ale jego ojciec znalazł mu lepszą partię. Luter pragnął wyswatać Katarzynę z pastorem Glatzem z Orlamünde, ale ona nie wyraziła zgody na to małżeństwo deklarując równocześnie chęć poślubienia Lutra. Reformator poślubił Katarzynę von Bora 13 czerwca 1525 Małżonkowie zamieszkali w byłym klasztorze w Wittenberdze. 7 czerwca 1526 urodził się ich pierwszy syn – Johannes, a później jeszcze Elżbieta (10 grudnia 1527), Magdalena (4 maja 1529), Marcin (9 listopada 1531), Paweł (28 stycznia 1533) oraz Małgorzata (17 grudnia 1534). Elżbieta i Magdalena zmarły jako dzieci (odpowiednio: w wieku ośmiu miesięcy i trzynastu lat). Sam Luter niewiele zarabiał. Utrzymanie zapewniała w dużej mierze żona wynajmując część klasztoru studentom i innym osobom, a także zapewniając im wyżywienie. Przedsiębiorcza kobieta cieszyła się szacunkiem mężczyzn: posiadała znajomość czytania i pisania, rozważała Pismo Święte. Jak pisał Marcin Luter: „Mojej miłej pani domu Katarzynie von Bora, kaznodziejce, właścicielce browaru, ogrodniczce i kim jeszcze więcej może być...”, „Ona powozi, uprawia pole, pasie bydło, kupuje bydło, warzy piwo, a zabrała się jeszcze za czytanie Biblii, i obiecałem jej 50 guldenów, jeśli do Wielkanocy całą przeczyta! Zupełnie serio! Już jest przy 5. Księdze Mojżeszowej” (List Lutra do Justusa Jonasa z 1525) Małżeństwo Lutrów trwało 20 lat, do śmierci reformatora. W testamencie Luter uczynił spadkobierczynią Katarzynę, ale jego wola okazała się niezgodna z prawem. Wdowa otrzymała pensję od elektora (nie zawsze była wypłacana) i podobnie jak za życia męża utrzymywała się z opłat pobieranych za wynajmowanie części klasztoru. Nadal także gotowała dla najemców.

[madohora]

Tetzel urodził się w saksońskim mieście Pirna w 1465 roku, jako syn lipskiego złotnika, Hansa Tetzla. Pilnie studiował w Pirnie teologię i filozofię. W 1489 wstąpił do zakonu dominikanów. Odnosił pewne sukcesy jako kaznodzieja. W 1502 wyznaczony przez papieża do propagowania odpustu jubileuszowego, którego udzielał odtąd przez całe swoje życie. W 1509 został ustanowiony inkwizytorem na obszarze polskiej prowincji dominikańskiej, natomiast w 1517 został wyniesiony przez papieża Leona X do godności komisarza ds. odpustów w Świętym Cesarstwie Rzymskim.

[madohora]

[madohora]

W 1524 roku w Ratyzbonie (niem. Regensburg) powstał związek południowych stanów katolickich z udziałem brata cesarza, Ferdynanda Austriackiego, książąt bawarskich i biskupów z południa Niemiec. Głównym celem związku była realizacja edyktu wormackiego, tj. pozbycie się zwolenników nauk Lutra ze stanów Rzeszy niemieckiej.

[madohora]

Termin postylla, jako egzegeza Biblii, został użyty po raz pierwszy w 1228 w kronice Nicolasa Trivetusa. Za najstarszą postyllę uważa się Homiliarum Pawła Diakona z VIII w., chociaż nie istniało jeszcze wówczas takie pojęcie. Za najbardziej wzorcową postyllę, spełniającą funkcję przede wszystkim egzegetyczną, uważa się z pracę Postillae perpetuae in Veterem et Novum Testamentum Mikołaja z Liry

[madohora]

Pierwszą postyllą katolicką, wydaną w języku polskim była Postilla catholica, to jest kazania na każdą niedzielę i na każde święto przez cały rok Jakuba Wujka, wydawana w latach 1573-1575 (trzy części). W latach 1579-1580 ukazała się w dwóch częściach odmiana skrócona, tzw. Postylla mniejsza. Odmiana krótsza była wznawiana sześciokrotnie, była także przekładana na język czeski, litewski oraz prawdopodobnie niemiecki

[madohora]

Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Jodokus Koch. W 1506 podjął studia prawa i nauk humanistycznych na uniwersytecie w Erfurcie, gdzie w 1510 uzyskał tytuł magistra. W 1515 otrzymał święcenia kapłańskie. Stał się jednym z najbardziej aktywnych zwolenników reformacji. Brał udział w tłumaczeniu Pisma Świętego na język niemiecki.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 9 października.

[madohora]

Jan Bugenhagen urodził się w Wolinie 24 czerwca 1485 w rodzinie patrycjuszowskiej. Był synem rajcy miejskiego i burmistrza Gerharda Bugenhagena. Studiował sztuki wyzwolone na Uniwersytecie w Greifswaldzie. W czasie pobytu na uczelni wybrał drogę kariery duchownej, wstąpił do premonstratensów.

[madohora]

Od 1520 roku Bugenhagen zajmował się badaniem pism i wystąpień saksońskiego augustianina Marcina Lutra. Wnikliwa lektura dzieła O babilońskiej niewoli Kościoła w 1520 roku spowodowała u niego zmianę dotychczasowego patrzenia na religię i konwersję na luteranizm.

[madohora]

W 1533 roku jako jeden z pierwszych uczonych otrzymał tytuł doktora na zreformowanym wydziale teologii uniwersytetu w Wittenberdze. W latach 1533–1534 za namową Lutra dokonał przekładu Pisma Świętego na język dolnoniemiecki. Był współuczestnikiem zawiązania unii szmalkaldzkiej.

[madohora]

Wcześniej, zanim podjął się tej misji, przeprowadził reformę Kościoła na terenie swojej ojczyzny – Pomorza. W grudniu 1534 Bugenhagen przybył do Trzebiatowa i uczestniczył w sejmie trzebiatowskim, podczas którego książęta Gryfici narzucili stanom pomorskim reformację. Bugenhagen został wyznaczony do opracowania nowej zreformowanej liturgii i przeprowadzenia wizytacji parafii diecezji kamieńskiej. W 1535 wydana została jego Ordynacja Kościelna. W tym samym roku w asyście książąt pomorskich odwiedził: Słupsk, Sławno, Darłowo, Szczecin, Gryfice, Wolin, Greifswald, Anklam i Pasewalk. Brał również udział w wizytacjach przekształconych w dobra książęce klasztorów Neuenkamp i Eldena.

[madohora]

Kaplica św. Jerzego została ufundowana przez radę miejską w XIV wieku na potrzeby szpitala dla trędowatych. W związku z funkcją jaką pełniła nie znalazła się w obrębie murów miejskich tak jak dwa pozostałe przytułki, ale postawiono ją na przedmieściu przy drodze z Trzebiatowa do Kołobrzegu. W okresie reformacji została zamieniona na dom dla ubogich, w XIX wieku przebudowano ją na kamienicę czynszową.

[madohora]

Fryderyk III Wettyn (ur. 17 stycznia 1463 na Zamku Hartenfels w Torgau, zm. 5 maja 1525 w Lochau) – książę saski i elektor Rzeszy Niemieckiej w latach 1486–1525.

[madohora]

W 1525 roku, na swoim łożu śmierci, przeszedł na luteranizm

[madohora]

. Na prowincję docierają zradykalizowane i przeinterpretowane poglądy Marcina Lutra dzięki tzw. prorokom cwikawskim (od miasta Zwickau), w tym głównie Thomasa Müntzera (Karol Marks mówił o nim, że to prekursor komunizmu)

[madohora]

Wciąż podnoszone opłaty pańszczyźniane (a w szczególności tzw. daniny pośmiertnej, uiszczanej przez rodzinę zmarłego chłopa) przez rycerzy, którzy po zakończeniu XV-wiecznych wojen domowych stracili główne źródło dochodu – łupy.
Zakaz korzystania z pańskich lasów, pastwisk i wód.

[madohora]

Problemy gospodarcze, częste nieurodzaje i nacisk panów feudalnych wpędzały chłopów w poddaństwo, które skutkowało kolejnymi zobowiązaniami i opłatami. Tak zwane „Stare Prawo” było przez władców interpretowane dowolnie lub całkowicie ignorowane. Respektowane od stuleci prawa drwali, rybaków, myśliwych i rolników zostały uznane jako nieważne.

[madohora]

Przeciwko zmianom był także kler. Wiara katolicka stanowiła główny rdzeń feudalizmu, a parafie kościelne organizowane były na wzór feudalny. Rzadko który klasztor mógł bowiem egzystować bez należących do niego kilku wiosek. Kościół utrzymywał się przeważnie z datków, handlu odpustami czy też dziesięciny.

[madohora]

Sami chłopi chcieli przede wszystkim odzyskać stare prawa i prowadzić godne i ludzkie życie. Ich żądania dotyczące zmniejszenia obciążeń i zniesienia poddaństwa nie przynosiły jednak żadnego skutku.

[madohora]

W 1216 roku św. Franciszkowi objawił się Pan Jezus, obiecując zakonnikowi odpust zupełny dla wszystkich, którzy po spowiedzi i przyjęciu Komunii świętej odwiedzą kapliczkę. Na prośbę Franciszka przywilej ten został zatwierdzony przez papieża Honoriusza III. Początkowo można go było zyskać jedynie między wieczorem dnia 1 sierpnia a wieczorem dnia 2 sierpnia. W 1480 r. Sykstus VI rozciągnął ten przywilej na wszystkie kościoły I i II Zakonu Franciszkańskiego, ale tylko dla samych zakonników. W 1622 r. Grzegorz XV objął nim także wszystkich świeckich, którzy wyspowiadają się i przyjmą Komunię świętą w odpowiednim dniu. Ponadto - oprócz kościołów franciszkańskich - Grzegorz XV rozszerzył ten odpust na kościoły kapucyńskie. Z czasem kolejni papieże potwierdzali ten przywilej.
Paweł VI swoją konstytucją apostolską Indulgentiarium Doctrina w 1967 roku uczynił to ponownie. Każdy, kto w dniu 2 sierpnia nawiedzi swój kościół parafialny, spełniając zwykłe warunki (pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie w nim Modlitwy Pańskiej i wyznania wiary oraz sakramentalna spowiedź i Komunia św. wraz z modlitwą w intencjach papieża - nie za papieża, ale w intencjach, w których on się modli; ponadto wykluczone przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu), zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

zmniejszyć‎ ‎możemy,‎ ‎niż‎ ‎tam‎ ‎przez‎ ‎długie‎ ‎lata:‎ ‎tu‎ ‎spłacanie takie‎ ‎jest‎ ‎dobrowolnem,‎ ‎podczas,‎ ‎gdy‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎jest ono‎ ‎musowe;‎ ‎dlatego‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎to‎ ‎pierwsze więcej‎ ‎ocenia. A‎ ‎że‎ ‎musimy‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎należnej‎ ‎nam‎ ‎kary‎ ‎konie cznie‎ ‎wypłacić,‎ ‎niechaj‎ ‎nam,‎ ‎oprócz‎ ‎innych‎ ‎przykła dów‎ ‎z‎ ‎Pisma‎ ‎św.,‎ ‎wystarczą‎ ‎te‎ ‎dwa‎ ‎poniższe. Wiemy‎ ‎z‎ ‎historyi‎ ‎św.,‎ ‎że‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎w‎ ‎szczegól ny‎ ‎sposób‎ ‎upodobał‎ ‎sobie‎ ‎naród‎ ‎żydowski.‎ ‎Nie‎ ‎dość, .że‎ ‎ich‎ ‎wyprowadził‎ ‎z‎ ‎pod‎ ‎okrutnego‎ ‎jarzma‎ ‎królów egipskich,‎ ‎od‎ ‎których‎ ‎byli‎ ‎uciskani,‎ ‎przeznaczając‎ ‎im na‎ ‎miejsce‎ ‎stałego‎ ‎ich‎ ‎zamieszkania‎ ‎kraj‎ ‎dobry,‎ ‎we wszystko‎ ‎obfitujący,‎ ‎bo‎ ‎jak‎ ‎Pismo‎ ‎św.‎ ‎się‎ ‎wyraża: „krainę‎ ‎mlekiem‎ ‎i‎ ‎miodem‎ ‎płynącą",‎ ‎nazwaną‎ ‎od •obietnicy‎ ‎Bożej‎ ‎„Ziemią‎ ‎Obiecaną",‎ ‎albo‎ ‎„Ziemią‎ ‎Cha- naan";‎ ‎lecz‎ ‎im‎ ‎jeszcze‎ ‎tyle‎ ‎przeróżnych‎ ‎dobrodziejstw 'wyświadczył. Otóż,‎ ‎kiedy‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎wyprowadził‎ ‎już‎ ‎Żydów z‎ ‎Egiptu‎ ‎pod‎ ‎dowództwem‎ ‎Mojżesza,‎ ‎trzeba‎ ‎im‎ ‎było -do‎ ‎onej‎ ‎ziemi‎ ‎obiecanej‎ ‎przechodzić‎ ‎przez‎ ‎ogromną puszczę.‎ ‎Z‎ ‎tejże‎ ‎puszczy‎ ‎Mojżesz,‎ ‎aby‎ ‎się‎ ‎i‎ ‎sam i‎ ‎Żydzi‎ ‎o‎ ‎szczegółach‎ ‎tej‎ ‎ziemi‎ ‎przekonać‎ ‎mogli,‎ ‎po syła‎ ‎12-stu‎ ‎mężów‎ ‎na‎ ‎zwiady.‎ ‎Ale‎ ‎ci,‎ ‎powróciwszy stamtąd,‎ ‎dopuścili‎ ‎się‎ ‎kłamstwa,‎ ‎niestworzone‎ ‎rzeczy o‎ ‎niej‎ ‎powiadając:‎ ‎„że‎ ‎ziemia‎ ‎tam‎ ‎pożera‎ ‎mieszkań ców",‎ ‎że‎ ‎zamieszkuje‎ ‎tę‎ ‎ziemię‎ ‎„lud‎ ‎olbrzj^mi‎ ‎i‎ ‎mę żny",‎ ‎w‎ ‎porównaniu‎ ‎z‎ ‎którym‎ ‎Izraelici‎ ‎są‎ ‎jak by‎ ‎nic‎ ‎nie‎ ‎znaczące‎ ‎karły‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.‎ ‎Gdy‎ ‎usły szeli‎ ‎Żydzi‎ ‎taką‎ ‎opowieść,‎ ‎niezgadzającą‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎tern, co‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎o‎ ‎tej‎ ‎krainie‎ ‎powiedział,‎ ‎zaczęli‎ ‎się‎ ‎bu rzyć‎ ‎przeciwko‎ ‎swemu‎ ‎wodzowi,‎ ‎Mojżeszowi,‎ ‎mówiąc: „żebyśmy‎ ‎byli‎ ‎lepiej‎ ‎pomarli‎ ‎w‎ ‎Egipcie‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎tej‎ ‎wiel kiej‎ ‎pustyni,‎ ‎daj‎ ‎Boże,‎ ‎żebyśmy‎ ‎poginęli!" Wszystko‎ ‎to‎ ‎tern‎ ‎bardziej‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎rozgnie wać‎ ‎musiało,‎ ‎że‎ ‎już‎ ‎tyle‎ ‎razy‎ ‎doświadczyli‎ ‎oni‎ ‎i wszechmocy‎ ‎Bożej‎ ‎i‎ ‎Jego‎ ‎dobroci,‎ ‎a‎ ‎jednak‎ ‎nieufali
Mu‎ ‎jeszcze,‎ ‎iż‎ ‎wprowadzić‎ ‎ich‎ ‎chciał‎ ‎do‎ ‎ziemi‎ ‎istotnie dobrej.‎ ‎Mojżesz‎ ‎tedy,‎ ‎widząc‎ ‎to‎ ‎niedowierzające‎ ‎ży- dostwo‎ ‎zarówno‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎nieposłuszne‎ ‎woli‎ ‎Bożej,‎ ‎pro sił‎ ‎Pana‎ ‎Boga,‎ ‎by‎ ‎im‎ ‎ten‎ ‎grzech‎ ‎odpuścił.‎ ‎I‎ ‎uczynił to‎ ‎Pan‎ ‎Bóg.‎ ‎Lecz‎ ‎za‎ ‎grzech‎ ‎ten,‎ ‎jakkolwiek‎ ‎już: odpuszczony,‎ ‎przeznacza‎ ‎jednak‎ ‎karę‎ ‎doczesną:‎ ‎oprócz dwóch‎ ‎mężów‎ ‎Jozuego‎ ‎i‎ ‎Kaleba,‎ ‎którzy‎ ‎starali‎ ‎się uspokoić‎ ‎szemrzących,‎ ‎inni‎ ‎nie‎ ‎weszli‎ ‎do‎ ‎Ziemi‎ ‎obie canej,‎ ‎przez‎ ‎40‎ ‎lat‎ ‎bowiem‎ ‎błąkał‎ ‎się‎ ‎lud‎ ‎po‎ ‎puszczy,, aż‎ ‎umarli‎ ‎wszyscy,‎ ‎którzy‎ ‎wyszli‎ ‎z‎ ‎Egiptu. Z‎ ‎tej‎ ‎historyi‎ ‎ze‎ ‎Starego‎ ‎Testamentu‎ ‎widzimy,, że‎ ‎choć‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎Żydom‎ ‎grzech‎ ‎ich‎ ‎odpuścił,‎ ‎nie przebaczył‎ ‎im‎ ‎jednak‎ ‎należnej‎ ‎zań‎ ‎kary‎ ‎doczesnej. Weźmy‎ ‎drugi‎ ‎przykład‎ ‎z‎ ‎Pisma‎ ‎św. Słyszeliście‎ ‎już‎ ‎może‎ ‎nieraz‎ ‎na‎ ‎kazaniach‎ ‎czy też‎ ‎naukach‎ ‎o‎ ‎królu‎ ‎Dawidzie.‎ ‎Ten‎ ‎oto‎ ‎gdy‎ ‎zgrze szył,‎ ‎zapragnął‎ ‎wspólniczkę‎ ‎grzechu‎ ‎wziąć‎ ‎sobie‎ ‎za żonę,‎ ‎przyczynia‎ ‎się‎ ‎więc,‎ ‎albo‎ ‎raczej‎ ‎każe‎ ‎zabić‎ ‎jej męża.‎ ‎Tedy‎ ‎Pan‎ ‎Bóg,‎ ‎by‎ ‎go‎ ‎przywieźć‎ ‎do‎ ‎pokuty,, posyła‎ ‎proroka‎ ‎Natana,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎imieniu‎ ‎Bożem‎ ‎za powiada‎ ‎Dawidowi‎ ‎kary,‎ ‎które‎ ‎przez‎ ‎grzech‎ ‎ten‎ ‎ścią gnął‎ ‎on‎ ‎na‎ ‎siebie:‎ ‎„przetoż‎ ‎nie‎ ‎odejdzie‎ ‎—‎ ‎mówi prorok‎ ‎—‎ ‎miecz‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎twego‎ ‎aż‎ ‎na‎ ‎wieki‎ ‎i‎ ‎oto Pan‎ ‎wzbudzi‎ ‎na‎ ‎cię‎ ‎złe‎ ‎z‎ ‎domu‎ ‎twego."‎ ‎A‎ ‎Dawid, skoro‎ ‎usłyszał‎ ‎tę‎ ‎zapowiedź‎ ‎groźby‎ ‎Bożej,‎ ‎a‎ ‎zarazem, przypomniawszy‎ ‎sobie‎ ‎tak‎ ‎liczne‎ ‎dobrodziejstwa‎ ‎od Boga‎ ‎otrzymane,‎ ‎uczuł‎ ‎w‎ ‎sobie‎ ‎skruchę‎ ‎za‎ ‎grzech,‎ ‎mó wiąc:‎ ‎„zgrzeszyłem‎ ‎przeciwko‎ ‎Panu."‎ ‎AprorokNatan‎ ‎na to:‎ ‎„Pan‎ ‎też‎ ‎przeniósł‎ ‎grzech‎ ‎twój,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎darował‎ ‎ci grzech,‎ ‎wszelako‎ ‎złe,‎ ‎którem‎ ‎ci‎ ‎zapowiedział,‎ ‎nie minie‎ ‎ciebie,‎ ‎albowiem‎ ‎syn,‎ ‎któryć‎ ‎się‎ ‎urodził,‎ ‎śmier cią‎ ‎umrze."‎ ‎I‎ ‎stało‎ ‎się‎ ‎tak,‎ ‎jeden‎ ‎syn‎ ‎Dawida umarł,‎ ‎drugi‎ ‎zaś‎ ‎zbuntował‎ ‎się‎ ‎przeciw‎ ‎własnemu‎ ‎ojcu. I‎ ‎tu‎ ‎znów‎ ‎widzimy‎ ‎na‎ ‎tym‎ ‎przykładzie,‎ ‎że‎ ‎Pan Bóg‎ ‎przebaczył‎ ‎grzech,‎ ‎ale‎ ‎karę‎ ‎za‎ ‎niego‎ ‎doczesną pozostawił‎ ‎do‎ ‎spłacenia.

[madohora]

wać;‎ ‎Komunii‎ ‎św.‎ ‎taki‎ ‎nie‎ ‎mógł‎ ‎przyjąć‎ ‎aż‎ ‎przy skonaniu;‎ ‎za‎ ‎zabójstwo,‎ ‎popełnione‎ ‎w‎ ‎pierwszem‎ ‎po ruszeniu‎ ‎gniewu‎ ‎lub‎ ‎kłótni,‎ ‎pokuta‎ ‎trwała‎ ‎3‎ ‎lata. VI‎ ‎przykazanie.‎ ‎Za‎ ‎grzechy‎ ‎przeciw‎ ‎szóstemu przykazaniu‎ ‎naznaczano‎ ‎pokutę‎ ‎na‎ ‎3,‎ ‎5‎ ‎lub‎ ‎7‎ ‎lat, a‎ ‎nieraz‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎całe‎ ‎życie. VII‎ ‎przykazanie.‎ ‎Kto‎ ‎ubogiego‎ ‎w‎ ‎jaki‎ ‎sposób na‎ ‎czem‎ ‎ukrzywdził,‎ ‎lub‎ ‎jemu‎ ‎coś‎ ‎ukradł,‎ ‎po‎ ‎zupeł- nem‎ ‎odszkodowaniu‎ ‎winien‎ ‎był‎ ‎30‎ ‎dni‎ ‎pościć;‎ ‎ktoby celem‎ ‎dokonania‎ ‎kradzieży‎ ‎uczynił‎ ‎jaki‎ ‎wyłom‎ ‎w‎ ‎mu rze,‎ ‎jego‎ ‎pokuta‎ ‎o‎ ‎chlebie‎ ‎i‎ ‎wodzie‎ ‎trwać‎ ‎musiała rok‎ ‎cały;‎ ‎kto‎ ‎rzeczy‎ ‎znalezionej‎ ‎nie‎ ‎oddał‎ ‎wiadome mu‎ ‎właścicielowi,‎ ‎musiał‎ ‎tęż‎ ‎samą‎ ‎pokutę‎ ‎odbywać, co‎ ‎i‎ ‎złodziej;‎ ‎za‎ ‎oszustwo‎ ‎na‎ ‎wadze‎ ‎i‎ ‎mierze,‎ ‎posta nowione‎ ‎było,‎ ‎obok‎ ‎wynagrodzenia‎ ‎poszkodowanych, 20‎ ‎dni‎ ‎pościć. VIII‎ ‎przykazanie.‎ ‎Za‎ ‎fałszywe‎ ‎świadectwo‎ ‎po winien‎ ‎był‎ ‎5‎ ‎lub‎ ‎7‎ ‎lat‎ ‎pokutować;‎ ‎za‎ ‎drobne‎ ‎kłam stwo—7‎ ‎dni‎ ‎pościć. IX‎ ‎i‎ ‎X‎ ‎przykazanie.‎ ‎Ktoby‎ ‎miał‎ ‎upodobanie w‎ ‎pożądliwości‎ ‎cielesnej‎ ‎i‎ ‎zapragnął‎ ‎jej‎ ‎spełnienia, miał‎ ‎2‎ ‎lata‎ ‎czynić‎ ‎pokutę;‎ ‎kto‎ ‎cudzego‎ ‎dobra‎ ‎niesłu sznie‎ ‎pożądał‎ ‎i‎ ‎łakomił‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎nie,‎ ‎miał‎ ‎3‎ ‎lata‎ ‎pokutować. III‎ ‎przykazanie‎ ‎kościelne.‎ ‎Kto‎ ‎post‎ ‎czterdzie stodniowy‎ ‎złamie,‎ ‎to‎ ‎ile‎ ‎dni‎ ‎opuścił,‎ ‎tyle‎ ‎w‎ ‎siedrn razy‎ ‎więcej‎ ‎pościć‎ ‎będzie. Za‎ ‎grzechy‎ ‎główne‎ ‎w‎ ‎większej‎ ‎rzeczy‎ ‎popeł nione‎ ‎nakładano‎ ‎pokutę‎ ‎na‎ ‎7‎ ‎lat‎ ‎lub‎ ‎dłużej.‎ ‎Grzech pijaństwa‎ ‎karano‎ ‎postem‎ ‎14‎ ‎dniowym‎1‎). Pokuta,‎ ‎o‎ ‎której‎ ‎tak‎ ‎częsta‎ ‎mowa‎ ‎w‎ ‎powyż szych‎ ‎ustawach‎ ‎pokutnych,‎ ‎oprócz‎ ‎postu‎ ‎obejmowała jeszcze‎ ‎inne‎ ‎uczynki‎ ‎pokutne:‎ ‎modlitwę,‎ ‎jałmużnę,
4‎ ‎Ob.‎ ‎Szmidta‎ ‎t.‎ ‎III,‎ ‎str.‎ ‎164;‎ ‎Guillois‎ ‎t.‎ ‎III,‎ ‎str.‎ ‎356.‎ ‎*)‎ ‎Zob.‎ ‎Zollnera „Kaz,‎ ‎Katech."‎ ‎w‎ ‎przekładzie‎ ‎polskim‎ ‎t.‎ ‎IV,‎ ‎str.‎ ‎270.

[madohora]

Dzisiaj‎ ‎Kościół‎ ‎zwolnił‎ ‎nas‎ ‎po‎ ‎części‎ ‎od‎ ‎pokut jakie‎ ‎przedtem‎ ‎naznaczał,‎ ‎a‎ ‎uczynił‎ ‎to‎ ‎dlatego,‎ ‎że miał‎ ‎ku‎ ‎temu‎ ‎słuszne‎ ‎powody.‎ ‎Jako‎ ‎bowiem‎ ‎matka, która‎ ‎poznawszy,‎ ‎że‎ ‎dziecko‎ ‎jej‎ ‎od‎ ‎jakiegoś‎ ‎czasu zaczęło‎ ‎być‎ ‎kapryśne,‎ ‎w‎ ‎wyrozumiałości‎ ‎swej‎ ‎i‎ ‎roz tropności‎ ‎macierzyńskiej,‎ ‎uważa‎ ‎jednak,‎ ‎że‎ ‎lepiej‎ ‎bę dzie‎ ‎na‎ ‎przyszłość,‎ ‎skoro‎ ‎uda,‎ ‎jakoby‎ ‎tego‎ ‎narazie w‎ ‎dziecku‎ ‎swem‎ ‎nie‎ ‎spostrzegła,‎ ‎choć‎ ‎z‎ ‎wielką‎ ‎ostro żnością‎ ‎tak‎ ‎czynić‎ ‎powinna,‎ ‎to‎ ‎powiedziałbym‎ ‎rów nież,‎ ‎że‎ ‎Kościół,‎ ‎jako‎ ‎roztropna‎ ‎i‎ ‎wyrozumiała‎ ‎Matka nasza,‎ ‎zwykł‎ ‎czynić‎ ‎w‎ ‎sposób‎ ‎podobny.‎ ‎Kiedy w‎ ‎swych‎ ‎synach‎ ‎z‎ ‎pierwszych‎ ‎wieków‎ ‎widział‎ ‎Kościół gorącą‎ ‎nad‎ ‎wszelki‎ ‎wyraz‎ ‎wiarę,‎ ‎oraz‎ ‎przywią zanie‎ ‎do‎ ‎niej,‎ ‎nakładał‎ ‎wówczas‎ ‎na‎ ‎grzeszników‎ ‎wiel kie‎ ‎pokuty,‎ ‎dla‎ ‎zgładzenia‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎kary‎ ‎do czesnej. Lecz‎ ‎z‎ ‎biegiem‎ ‎czasu‎ ‎kiedy‎ ‎się‎ ‎pokazało,‎ ‎że dawna‎ ‎ta‎ ‎żywa‎ ‎wiara‎ ‎słabnąć‎ ‎zaczęła‎ ‎i‎ ‎coraz‎ ‎licz niejsze‎ ‎mnożyły‎ ‎się‎ ‎zastępy‎ ‎nieprzyjaciół‎ ‎świętej‎ ‎wia ry,‎ ‎Kościół‎ ‎wówczas,‎ ‎jakby‎ ‎owa‎ ‎roztropna‎ ‎matka‎ ‎dziec ka‎ ‎kapryśnego,‎ ‎by‎ ‎surowością‎ ‎pokuty‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎od siebie‎ ‎swych‎ ‎synów‎ ‎nie‎ ‎odstraszyć‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎stracić‎ ‎nad nimi‎ ‎macierzyńskiego‎ ‎wpływu,‎ ‎woli‎ ‎już‎ ‎praw‎ ‎swych,, jakby‎ ‎ustąpić‎ ‎i‎ ‎innym‎ ‎środkiem,‎ ‎skuteczniejszym‎ ‎to naprawić.‎ ‎Serce‎ ‎Kościoła,‎ ‎tej‎ ‎Matki‎ ‎naszej,‎ ‎nie‎ ‎mo głoby‎ ‎się‎ ‎uspokoić,‎ ‎gdyby‎ ‎grzesznika,‎ ‎syna‎ ‎swe go,‎ ‎pozostawić‎ ‎miało‎ ‎samemu‎ ‎sobie‎ ‎do‎ ‎spłacenia‎ ‎ka ry‎ ‎doczesnej‎ ‎za‎ ‎grzechy.‎ ‎Otóż,‎ ‎co‎ ‎robi‎ ‎ta‎ ‎Matka duszy‎ ‎naszej,‎ ‎Kościół‎ ‎święty.‎J‎ ‎Teraz‎ ‎ona‎ ‎wadzi,‎ ‎że władza,‎ ‎którą‎ ‎jej‎ ‎Chrystus‎ ‎Pan‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎odpuszcze niem‎ ‎grzechów‎ ‎nadał,‎ ‎tern‎ ‎lepiej‎ ‎się‎ ‎da‎ ‎zastosować, kiedy‎ ‎grzesznicy,‎ ‎duchem‎ ‎czasu‎ ‎zarażeni,‎ ‎oziębli‎ ‎są w‎ ‎wierze.‎ ‎Teraz‎ ‎więc‎ ‎Kościół‎ ‎od‎ ‎pokutujących‎ ‎i‎ ‎ma łą‎ ‎zadowala‎ ‎się‎ ‎pokutą‎ ‎i‎ ‎udziela‎ ‎grzesznikom‎ ‎od pustu,‎ ‎to‎ ‎jest:‎ ‎wdadzą‎ ‎od‎ ‎Boga‎ ‎daną,‎ ‎odpuszcza‎ ‎im należną‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎karę‎ ‎doczesną.

[madohora]

Komunię‎ ‎świętą‎ ‎przyjmie,‎ ‎pomodli‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎intencyę Ojca‎ ‎św.,‎ ‎słowem,‎ ‎kto‎ ‎dopełni‎ ‎wszystkich‎ ‎przepisa nych‎ ‎warunków‎ ‎dla‎ ‎dostąpienia‎ ‎tego‎ ‎odpustu,‎ ‎ten tyle‎ ‎lat,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎dni,‎ ‎według‎ ‎dawniejszej‎ ‎pokuty‎ ‎ko ścielnej,‎ ‎otrzymuje‎ ‎od‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎odpuszczenia‎ ‎kary doczesnej.‎ ‎Nie‎ ‎należy‎ ‎jednak‎ ‎rozumieć,‎ ‎by‎ ‎człowiek taki‎ ‎o‎ ‎tyle‎ ‎lat‎ ‎lub‎ ‎dni‎ ‎mniej‎ ‎cierpiał‎ ‎w‎ ‎czyszcu,‎ ‎wca le‎ ‎nie!‎ ‎Tylko,‎ ‎że‎ ‎otrzymuje‎ ‎on‎ ‎od‎ ‎Kościoła‎ ‎uwolnie nie,‎ ‎tylu‎ ‎lat‎ ‎lub‎ ‎dni‎ ‎z‎ ‎kościelnej‎ ‎dawniejszej‎ ‎pokuty, a‎ ‎u‎ ‎Pana‎ ‎Boga‎ ‎zmniejszenie‎ ‎tyle‎ ‎kary‎ ‎doczesnej, należnej‎ ‎za‎ ‎jego‎ ‎grzechy,‎ ‎ileby‎ ‎mu‎ ‎był‎ ‎Pan‎ ‎Bóg zgładził,‎ ‎gdyby‎ ‎był‎ ‎pokutował‎ ‎według‎ ‎dawniejszych ustaw‎ ‎pokutnych. Na‎ ‎przykładzie‎ ‎to‎ ‎wytłómaczymy‎ ‎lepiej: Mówiliśmy‎ ‎nieco‎ ‎wyżej,‎ ‎że‎ ‎według‎ ‎dawniejszej dyscypliny‎ ‎kościelnej,‎ ‎ktoby‎ ‎zgrzeszył‎ ‎odstępstwem od‎ ‎wiary‎ ‎chrześcijańskiej,‎ ‎takiemu‎ ‎Kościół‎ ‎naznaczał 10‎ ‎lat‎ ‎pokuty,‎ ‎gdy‎ ‎zaś‎ ‎ją‎ ‎odbył‎ ‎pokutujący,‎ ‎to‎ ‎zara zem‎ ‎i‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎mu‎ ‎zgładził‎ ‎całą‎ ‎tę‎ ‎karę‎ ‎doczesną, na‎ ‎jaką‎ ‎przez‎ ‎ten‎ ‎grzech‎ ‎był‎ ‎sobie‎ ‎zasłużył.‎ ‎Dzisiaj naprzykład‎ ‎każdemu,‎ ‎kto‎ ‎wymówi‎ ‎to‎ ‎pozdrowienie katolickie:‎ ‎„Niech‎ ‎będzie‎ ‎pochwalony‎ ‎Jezus‎ ‎Chrystus, a‎ ‎nie‎ ‎ma‎ ‎na‎ ‎sumieniu‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertelnego,‎ ‎Kościół udziela‎ ‎50‎ ‎dni‎ ‎odpustu,‎ ‎zarówno‎ ‎pozdrawiającemu jak‎ ‎i‎ ‎odpowiadającemu:‎ ‎„Na‎ ‎wieki‎ ‎wieków".‎ ‎Gdy‎ ‎czło wiek,‎ ‎będący‎ ‎w‎ ‎danej‎ ‎chwili‎ ‎wolnym‎ ‎od‎ ‎grzechu śmiertelnego,‎ ‎wymówi‎ ‎te‎ ‎słowa‎ ‎73‎ ‎iaz‎y>‎ ‎za‎ ‎każdy zaś‎ ‎otrzymuje‎ ‎5‎0‎ ‎dni‎ ‎odpustu,‎ ‎to‎ ‎razem‎ ‎uzbieia‎ ‎mu się‎ ‎3650‎ ‎dni,‎ ‎co‎ ‎stanowi‎ ‎dziesięć‎ ‎lat,‎ ‎czyli‎ ‎że‎ ‎czło wiek‎ ‎ten,‎ ‎przez‎ ‎przyswojenie‎ ‎sobie‎ ‎tym‎ ‎dobrym‎ ‎uczyn kiem‎ ‎tylu‎ ‎lat‎ ‎odpustu,‎ ‎otrzymuje‎ ‎od‎ ‎Kościoła^‎ ‎od puszczenie‎ ‎kościelnej‎ ‎pokuty‎ ‎lat‎ ‎dziesięciu,‎ ‎za‎ ‎inne przeróżne‎ ‎swe‎ ‎grzechy,‎ ‎a‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎gładzi‎ ‎mu‎ ‎tyleż kary‎ ‎doczesnej,‎ ‎należnej‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎tak,‎ ‎jakby‎ ‎ów człowiek‎ ‎rzeczywiście‎ ‎tę‎ ‎dawniejszą‎ ‎ciężką‎ ‎kościelną pokutę‎ ‎przez‎ ‎lat‎ ‎dziesięć‎ ‎odbywał.

[madohora]

B.‎ ‎Warunki‎ ‎konieczne‎ ‎do‎ ‎dostąpienia‎ ‎odpustów. i.‎ ‎latency‎ ‎a.‎ ‎Każdy‎ ‎kto‎ ‎chce‎ ‎pozyskać‎ ‎jaki‎ ‎odpust, powinien‎ ‎przedewszystkiem‎ ‎mieć‎ ‎chęć,‎ ‎pragnienie, czyli‎ ‎intencyę‎ ‎jego‎ ‎pozyskania.‎ ‎Tej‎ ‎intencyi‎ ‎nie‎ ‎po trzeba‎ ‎koniecznie‎ ‎wyrażać‎ ‎słowami,‎ ‎wystarcza‎ ‎wzbu dzić‎ ‎ją‎ ‎myślą. Nie‎ ‎potrzeba‎ ‎również,‎ ‎by‎ ‎przy‎ ‎każdym‎ ‎uczyn ku‎ ‎odpustowym,‎ ‎czy‎ ‎przy‎ ‎modlitwie‎ ‎odpustowej,‎ ‎tę intencyę‎ ‎odmawiać,‎ ‎mówiąc:‎ ‎„teraz,‎ ‎lub‎ ‎za‎ ‎tę‎ ‎mo dlitwę‎ ‎chcę‎ ‎zyskać‎ ‎odpust;"‎ ‎wystarcza‎ ‎bowiem,‎ ‎sko ro‎ ‎ją‎ ‎raz‎ ‎przedtem‎ ‎wyrazimy‎ ‎albo‎ ‎myślą,‎ ‎albo‎ ‎takiemi naprzyklad‎ ‎słowy:‎ ‎„pragnę‎ ‎pozyskać‎ ‎wszystkie‎ ‎odpu sty,‎ ‎jakie‎ ‎mi‎ ‎się‎ ‎dzisiaj‎ ‎nadarzyć‎ ‎mogą".‎ ‎Dlatego‎ ‎też, jakto‎ ‎pobożni‎ ‎pisarze‎ ‎nam‎ ‎radzą,‎ ‎najlepiej‎ ‎będzie, gdy‎ ‎taką‎ ‎intencyę‎ ‎ogólną‎ ‎uczynimy‎ ‎przy‎ ‎rannym‎ ‎pa cierzu,‎ ‎dajmy‎ ‎na‎ ‎to,‎ ‎w‎ ‎takich‎ ‎słowach:‎ ‎„Pragnę,‎ ‎Pa nie‎ ‎Boże,‎ ‎wszystkie‎ ‎te‎ ‎odpusty‎ ‎pozyskać,‎ ‎jakie‎ ‎w‎ ‎dniu dzisiejszym,‎ ‎przez‎ ‎spełnienie‎ ‎dobrych‎ ‎uczynków,‎ ‎lub odmówienie‎ ‎odpustowych‎ ‎modlitw,‎ ‎pozyskać‎ ‎mogę." Wówczas,‎ ‎chociażby‎ ‎się‎ ‎nawet‎ ‎i‎ ‎nie‎ ‎wiedziało,‎ ‎iż za‎ ‎ten‎ ‎lub‎ ‎za‎ ‎ów‎ ‎uczynek,‎ ‎lub‎ ‎jakąś‎ ‎modlitwę‎ ‎od pust‎ ‎jest‎ ‎naznaczony,‎ ‎mimo‎ ‎to‎ ‎pozyskamy‎ ‎go‎ ‎za‎ ‎ogól ną‎ ‎intencyą‎ ‎przedtem‎ ‎uczynioną. Jeślibyśmy‎ ‎chcieli‎ ‎odpust‎ ‎pozyskany‎ ‎ofiarować‎ ‎za duszę‎ ‎którego‎ ‎bądź‎ ‎ze‎ ‎zmarłych‎ ‎J‎),‎ ‎to‎ ‎trzeba‎ ‎w‎ ‎my śli‎ ‎wymienić‎ ‎zmarłego.‎ ‎Również‎ ‎można‎ ‎uczynić‎ ‎in tencyę‎ ‎więcej‎ ‎ogólnikową,‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎obejmującą‎ ‎więcej, niż‎ ‎jedną‎ ‎duszę:‎ ‎napi'zyklad‎ ‎na‎ ‎korzyść‎ ‎dusz‎ ‎zmar łych‎ ‎osób‎ ‎ze‎ ‎swej‎ ‎rodziny,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎parafii,‎ ‎lub‎ ‎za dusze‎ ‎najbardziej‎ ‎ratunku‎ ‎potrzebujące‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.
1‎)‎ ‎Odpusty‎ ‎pozyskane‎ ‎przez‎ ‎nas‎ ‎możemy‎ ‎przeznaczać‎ ‎nie‎ ‎tylko na‎ ‎własną‎ ‎naszą‎ ‎korzyść,‎ ‎lecz‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎korzyść‎ ‎dusz‎ ‎w‎ ‎czyszcu‎ ‎będących.‎ ‎Ale te‎ ‎odpusty‎ ‎można‎ ‎ofiarować‎ ‎duszom‎ ‎zmarłych,‎ ‎tylko‎ ‎przy‎ ‎ktoryc.i‎ ‎Jjeiec święty‎ ‎wyraźnie‎ ‎powiada:‎ ‎Odpust‎ ‎ten‎można‎ ‎ ‎oftarować‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎czy‎ ‎szcowe

[madohora]

Żydek‎ ‎z‎ ‎radości,‎ ‎nie‎ ‎wie‎ ‎gdzie‎ ‎mu‎ ‎głowa, Zdejmuje‎ ‎sakwy,‎ ‎do‎ ‎komory‎ ‎chowa, Głaszcze‎ ‎kobyłę,‎ ‎połami‎ ‎wyciera, Pyta,‎ ‎zkąd‎ ‎wyrwał‎ ‎takiego‎ ‎ogiera. Śmieszy‎ ‎szlachcica‎ ‎takowa‎ ‎omyłka, Daje‎ ‎mu‎ ‎poznać,‎ ‎że‎ ‎to‎ ‎jest‎ ‎kobyłka, Tak‎ ‎się‎ ‎toczyło‎ ‎pierwsze‎ ‎powitanie Aż‎ ‎szlachcic‎ ‎wspomniał‎ ‎o‎ ‎wodzie‎ ‎i‎ ‎sianie. 4‎. Ledwie‎ ‎to‎ ‎słowo,‎ ‎z‎ ‎ust‎ ‎mu‎ ‎się‎ ‎wywinie, Oho!‎ ‎już‎ ‎żydek‎ ‎w‎ ‎górze‎ ‎na‎ ‎drabinie. Już‎ ‎kur,‎ ‎indyków‎ ‎spłoszona‎ ‎gromada, Z‎ ‎bantów‎ ‎zlatuje,‎ ‎na‎ ‎szlachcica‎ ‎siada. Uciekł‎ ‎napaści,‎ ‎wyniósł‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎podwórze, Szuka‎ ‎manatków‎ ‎po‎ ‎borsuczej‎ ‎skórze.‎ ‎— Siedzi‎ ‎na‎ ‎przyzbie,‎ ‎bez‎ ‎kurty,‎ ‎rozzuty, Dobył‎ ‎słoniny‎ ‎smaruje‎ ‎buty. 5‎. Moszko‎ ‎chce‎ ‎pomódz,‎ ‎ale‎ ‎gdy‎ ‎się‎ ‎zbliża Na‎ ‎bok‎ ‎odskoczył,‎ ‎jakby‎ ‎pies‎ ‎od‎ ‎jeża. Zaśmiał‎ ‎się‎ ‎szlachcic‎ ‎i‎ ‎uwagę‎ ‎czyni; ,,Jak‎ ‎wiele‎ ‎człowiek‎ ‎ma‎ ‎dziękować‎ ‎świni, ,,Ona‎ ‎jak‎ ‎matka,‎ ‎karmi‎ ‎go‎ ‎i‎ ‎czyści; ,‎ ‎,Choć‎ ‎sama‎ ‎zwykle‎ ‎leży‎ ‎pośród‎ ‎gnojów, „Szczeć‎ ‎swą‎ ‎poseła‎ ‎do‎ ‎pańskich‎ ‎pokojów.

[madohora]

Spełniwszy‎ ‎wszelkie‎ ‎obowiązki, Bierze‎ ‎się‎ ‎skwapnie‎ ‎do‎ ‎smacznej‎ ‎przekąski. Trzykroć‎ ‎koleją‎ ‎poszedł‎ ‎już‎ ‎kieliszek, Trzykroć‎ ‎się‎ ‎wrócił‎ ‎nie‎ ‎rozgrzawszy‎ ‎kiszek, Takie‎ ‎od‎ ‎postu‎ ‎było‎ ‎zaziębienie! Moszko,‎ ‎jak‎ ‎doktor,‎ ‎radzi‎ ‎powtórzenie. 15‎. Piotr,‎ ‎co‎ ‎go‎ ‎rodził,‎ ‎pra-pra-wnuk‎ ‎Piasta. Nie‎ ‎chciał‎ ‎już‎ ‎więcej‎ ‎i‎ ‎zawołał‎ ‎basta! Moszko‎ ‎się‎ ‎skłonił,‎ ‎pomusnął‎ ‎po‎ ‎brodzie, Nie‎ ‎wierzył‎ ‎temu‎ ‎i‎ ‎stanął‎ ‎w‎ ‎odwodzie. Idą‎ ‎z‎ ‎torb‎ ‎różne,‎ ‎wyborne‎ ‎przysmaki, Idą‎ ‎wędzonki,‎ ‎kiełbasy,‎ ‎prosiaki; Lecz‎ ‎któż‎ ‎się‎ ‎swego‎ ‎może‎ ‎ustrzedz‎ ‎losu! Jeden‎ ‎ze‎ ‎szlachty‎ ‎miał‎ ‎jaszczyk‎ ‎bigosu. 16‎. Ta‎ ‎rzecz‎ ‎choć‎ ‎smaczna,‎ ‎jest‎ ‎bardzo‎ ‎niestra wna; Bigos‎ ‎bez‎ ‎wódki,‎ ‎to‎ ‎choroba‎ ‎jawna. Nie‎ ‎dawno‎ ‎Paweł‎ ‎co‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎pole‎ ‎kwapił, Podjadł‎ ‎bigosu,‎ ‎wódki‎ ‎się‎ ‎nie‎ ‎napił, Takiej‎ ‎żołądka‎ ‎dostąpił‎ ‎zgryzoty, Że‎ ‎mu‎ ‎rumianku‎ ‎dawano‎ ‎na‎ ‎poty. Pan‎ ‎Piotr,‎ ‎co‎ ‎z‎ ‎rodu‎ ‎miał‎ ‎wstręt‎ ‎do‎ ‎ru mianku, Zawołał;‎ ‎„Moszku!‎ ‎pójdźno‎ ‎tu‎ ‎kochanku.‎

[madohora]

Wziął‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎boki,‎ ‎posunął‎ ‎do‎ ‎progu, Śród‎ ‎stajni‎ ‎grzmotnął,‎ ‎oddał‎ ‎duszę‎ ‎Bogu; „Jedźmy‎ ‎już!‎ ‎jedźmy!“‎ ‎bełknął‎ ‎Filip‎ ‎z‎ ‎kąta, Bierze‎ ‎za‎ ‎czapkę,‎ ‎lecz‎ ‎nogami‎ ‎pląta, Biega‎ ‎z‎ ‎nim‎ ‎izba,‎ ‎i‎ ‎szynk‎ ‎was‎ ‎pospołu, Woła‎ ‎o‎ ‎pomoc,‎ ‎uchwycił‎ ‎się‎ ‎stołu. 26‎. Co‎ ‎było‎ ‎żydów,‎ ‎trzymają‎ ‎Samsona, Ale‎ ‎bochater‎ ‎nie‎ ‎tak‎ ‎łatwo‎ ‎konał‎ ‎. Zaraz‎ ‎to‎ ‎poznać,‎ ‎kto‎ ‎był‎ ‎twardą‎ ‎głową, Legł‎ ‎z‎ ‎Ryfką,‎ ‎Surą,‎ ‎nakrył‎ ‎się‎ ‎Moszkową, Sam‎ ‎Moszkó‎ ‎nawet‎ ‎nie‎ ‎ubieżał‎ ‎szwanku, Osmolił‎ ‎pejsy‎ ‎w‎ ‎płonącym‎ ‎kaganku. O‎ ‎dereniaku!‎ ‎ileż‎ ‎z‎ ‎ciebie‎ ‎biedy, Szlachtęś‎ ‎poniżył,‎ ‎poprzestraszał‎ ‎żydy. 27‎; Tylko‎ ‎Piotr‎ ‎jeden,‎ ‎jakby‎ ‎Rhodus‎ ‎stoi, Patrzy‎ ‎jak‎ ‎Pry‎ ‎am‎ ‎na‎ ‎zburzenie‎ ‎Troi.‎ ‎. „Tak‎ ‎bywa“‎ ‎rzecze‎ ‎„kto‎ ‎pija‎ ‎nad‎ ‎siły“ Idzie‎ ‎i‎ ‎maca‎ ‎po‎ ‎stajni‎ ‎kobyły Znalazł‎ ‎i‎ ‎wywiódł.‎ ‎Moszko‎ ‎zamknął‎ ‎wrota, Czy‎ ‎szlachcic‎ ‎wsiędzie,‎ ‎nie‎ ‎pyta‎ ‎niecnota. Piotra‎ ‎wiatr‎ ‎studzi,‎ ‎a‎ ‎księżyc‎ ‎prowadzi, W‎ ‎szystko‎ ‎to‎ ‎dobrze,‎ ‎lecz‎ ‎czy‎ ‎na‎ ‎koń‎ ‎wsadzi?

[madohora]

Przez‎ ‎płot‎ ‎skoczyła‎ ‎i‎ ‎siąkła‎ ‎w‎ ‎Konopie! Poszedł‎ ‎pan‎ ‎Wojciech‎ ‎w‎ ‎swe‎ ‎siły‎ ‎ufając‎ ‎— Patrzy‎ ‎ciekawie—coś‎ ‎siedzi‎ ‎jak‎ ‎zając, Podchodzi‎ ‎bliżej—obie‎ ‎oczy‎ ‎potrze: „Cóż‎ ‎ja‎ ‎to‎ ‎widzę?‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎z‎ ‎tobą‎ ‎Piotrze!" 37‎. „Ty?‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎komeżce?‎ ‎jakby‎ ‎do‎ ‎kąpieli? „Gdzież‎ ‎kurta,‎ ‎źupan?"‎ ‎Wszystko‎ ‎diabli wzięli. „Widzisz,‎ ‎jakiegom‎ ‎dostąpił‎ ‎odpustu‎ ‎— „O‎ ‎szczęście‎ ‎ludzkie—płot‎ ‎z‎ ‎suchego‎ ‎chróstu! „Wszystko‎ ‎ci‎ ‎powiem,‎ ‎zostaniesz‎ ‎przejętym, „Lecz‎ ‎się‎ ‎wprzód‎ ‎zlituj‎ ‎nad‎ ‎tureckim‎ ‎świętym! Zwinął‎ ‎się‎ ‎Wojciech‎ ‎—ubiorem‎ ‎zaszczyca, Z‎ ‎rzymskiej‎ ‎figury,‎ ‎wystroił‎ ‎szlachcica. 38‎. Ledwie‎ ‎z‎ ‎południa,‎ ‎a‎ ‎już‎ ‎wieść‎ ‎w‎ ‎galopie, Ze‎ ‎djabli‎ ‎Piotra‎ ‎rzucili‎ ‎w‎ ‎konopie, Że‎ ‎do‎ ‎północy‎ ‎w‎ ‎końskiej‎ ‎pozyturze, Musiał‎ ‎na‎ ‎łysej‎ ‎harcować‎ ‎im‎ ‎górze, Że‎ ‎się‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎smole‎ ‎miał‎ ‎skąpać‎ ‎po‎ ‎uszy, Ale‎ ‎kur‎ ‎zapiał—i‎ ‎został‎ ‎przy‎ ‎duszy. Takie‎ ‎szły‎ ‎baśnie‎ ‎lub‎ ‎w‎ ‎podobnym‎ ‎smaku Piotr‎ ‎je‎ ‎potwierdzał—nie‎ ‎tknął‎ ‎deremaku.

[madohora]

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:
Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy)
Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
Przyjęcie Komunii świętej
Odmówienie modlitwy (np. "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Mario") w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na naszych stronach z kalendarzem na dany miesiąc)
Wykonanie czynności związanej z odpustem

[madohora]

Odpustów (zarówno cząstkowych, jak i zupełnych) nie można ofiarowywać za innych żywych.

[madohora]

Adoracja i ucałowanie Krzyża w trakcie liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek;

[madohora]

Publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia Sercu Jezusowemu O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość bez granic w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Sprawowanie i uczestnictwo we Mszy świętej prymicyjnej;

[madohora]

Jednorazowe nawiedzenie kościoła, w którym trwa Synod diecezjalny;

[madohora]

Odprawienie Drogi Krzyżowej po spełnieniu następujących warunków:
odprawienie przed urzędowo erygowanymi stacjami Drogi Krzyżowej (np. w kościele, na placu przykościelnym);
musi być 14 krzyżyków;
rozważanie Męki i śmierci Chrystusa (nie jest konieczne rozmyślanie o poszczególnych tajemnicach każdej stacji);
wymaga się przechodzenia od jednej stacji do drugiej (przy publicznym odprawianiu wystarczy, aby prowadzący przechodził, jeśli wszyscy wierni nie mogą tego czynić); jeśli ktoś z powodu słusznej przyczyny (np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp.) nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych tutaj warunków, zyskuje odpust zupełny po przynajmniej półgodzinnym pobożnym czytaniu lub rozważaniu Męki Chrystusa

[madohora]

W dniach od 1 do 8 listopada za nawiedzenie cmentarza z równoczesną modlitwą za zmarłych - codziennie odpust zupełny, który można ofiarować wyłącznie za zmarłych (za nawiedzenie cmentarza w inne dni - odpust cząstkowy również wyłącznie za zmarłych);

[madohora]

Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.
Jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny.
W innych zaś okolicznościach odpust będzie cząstkowy.

[madohora]

Odpusty cząstkowe: O niektórych odpustach cząstkowych wspomniano już, wymieniając odpusty zupełne.

[madohora]

Nauka o odpustach i jej praktyczne zastosowanie w Kościele ściśle łączą się ze skutkami sakramentu pokuty.

[madohora]

Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. Kodeks prawa kanonicznego, skrót: CIC lub KPK) – podstawowy dokument ustawodawczy Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowany 25 stycznia 1983 przez Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges. Wszedł w życie 27 listopada 1983 r. Zastąpił pio-benedyktyński kodeks prawa kanonicznego i liczne ustawy kościelne wydane po 1917.

[madohora]

Kodeks nie jest jedynym obowiązującym źródłem prawa kanonicznego.

[madohora]

W latach 1973–1980 dokonano rewizji pierwotnego projektu. Efektem prac było połączenie wszystkich schematów w całość, nadanie ciągłej numeracji przepisom i wydane ich drukiem. Opracowana nowa wersja została przedstawiona do zatwierdzenia Papieskiej Komisji dla Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego.

[madohora]

[madohora]

w‎ ‎którymkolwich‎ ‎z‎ ‎powyższych‎ ‎dni‎ ‎odpu stu‎ ‎zupełnego. Kto‎ ‎wypełni‎ ‎to‎ ‎samo‎ ‎w‎ ‎inne‎ ‎święta Pańskie‎ ‎i‎ ‎Najśw.‎ ‎Maryi‎ ‎Panny,‎ ‎w‎ ‎każdym z‎ ‎tych‎ ‎dni‎ ‎świętych‎ ‎dostąpi‎ ‎odpustu‎ ‎lat siedmiu‎ ‎i‎ ‎tyleż‎ ‎kwaranten,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎siedmkroć czterdzieści‎ ‎dni;‎ ‎jakoteż‎ ‎wypełniając‎ ‎te warunki‎ ‎w‎ ‎jakąkolwiek‎ ‎Niedzielę‎ ‎lub Święto‎ ‎w‎ ‎roku,‎ ‎za‎ ‎każdym‎ ‎razem‎ ‎uzyska dziesięć‎ ‎lat‎ ‎i‎ ‎tyleż‎ ‎kwaranten‎ ‎odpustu, wypełniając‎ ‎je‎ ‎zaś‎ ‎w‎ ‎każdym‎ ‎z‎ ‎innych dni‎ ‎roku,‎ ‎dostąpi‎ ‎sto‎ ‎dni‎ ‎odpustu. Prócz‎ ‎tego,‎ ‎kto,‎ ‎raz‎ ‎przynajmniej‎ ‎w tygodniu,‎ ‎będzie‎ ‎mieć‎ ‎zwyczaj‎ ‎odmawiać którąś‎ ‎z‎ ‎koronek,‎ ‎lub‎ ‎różaniec,‎ ‎lub‎ ‎offi- cium‎ ‎o‎ ‎Najśw.‎ ‎Maryi‎ ‎Pannie,‎ ‎lub‎ ‎za‎ ‎zmar łych,‎ ‎lub‎ ‎nieszpory,‎ ‎lub‎ ‎jeden‎ ‎nokturn przynajmniej‎ ‎i‎ ‎laudes,‎ ‎lub‎ ‎siedm‎ ‎psal mów‎ ‎pokutnych‎ ‎z‎ ‎litanią‎ ‎do‎ ‎Wszystkich Świętych‎ ‎i‎ ‎modlitwami‎ ‎po‎ ‎niej‎ ‎umieszczo- nemi,‎ ‎za‎ ‎każdem‎ ‎odmówieniem‎ ‎dostąpi sto‎ ‎dni‎ ‎odpustu. Ktokolwiek‎ ‎w‎ ‎godzinę‎ ‎śmierci,‎ ‎poleci pobożnie‎ ‎duszę‎ ‎swoją‎ ‎Panu‎ ‎Bogu,‎ ‎i‎ ‎we dług‎ ‎instrukcyi‎ ‎ś.‎ ‎p.‎ ‎Benedykta‎ ‎XIV,‎ ‎wyrażonej‎ ‎w‎ ‎jego‎ ‎Konstytucyi‎ ‎z‎ ‎5‎ ‎Kwiet nia‎ ‎1747,‎ ‎zaczynającej‎ ‎się‎ ‎słowami‎ ‎Pi‎ ‎a Mater,‎ ‎będzie‎ ‎gotów‎ ‎przyjąć,‎ ‎z‎ ‎chętnem poddaniem‎ ‎umysłu,‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎Pańskich‎ ‎śmierć, i‎ ‎prawdziwie‎ ‎żałując,‎ ‎wyspowiada‎ ‎się‎ ‎i zakomunikuje,‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎nie‎ ‎mogąc‎ ‎tego uczynić,‎ ‎przynajmniej‎ ‎skruszony‎ ‎wezwie przenajświętsze‎ ‎Imię‎ ‎Jezusa‎ ‎sercem,‎ ‎jeśli usta‎ ‎je‎ ‎wymówić‎ ‎już‎ ‎nie‎ ‎mogą,‎ ‎dostąpi odpustu‎ ‎zupełnego. Kto‎ ‎odmówi‎ ‎jakąkolwiek‎ ‎modlitwę przygotowawczą‎ ‎przed‎ ‎odprawieniem‎ ‎Mszy św.,‎ ‎lub‎ ‎przed‎ ‎komunią,‎ ‎lub‎ ‎przed‎ ‎pa cierzami‎ ‎kapłańskimi,‎ ‎lub‎ ‎przed‎ ‎officium Najśw.‎ ‎Maryi‎ ‎Panny,‎ ‎za‎ ‎każdy‎ ‎raz‎ ‎dostąpi pięćdziesiąt‎ ‎dni‎ ‎odpustu. Kto‎ ‎odwiedzi‎ ‎więźniów‎ ‎lub‎ ‎chorvch w‎ ‎szpitalu,‎ ‎obdarzając‎ ‎ich‎ ‎jakim‎ ‎uczyn kiem‎ ‎miłosierdzia,‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎uczy nauki‎ ‎chrześciańskiej‎ ‎czyli‎ ‎katechizmu, lub‎ ‎to‎ ‎czyni‎ ‎w‎ ‎swym‎ ‎domu‎ ‎własnym‎ ‎dzie ciom,‎ ‎krewnym‎ ‎i‎ ‎sługom,‎ ‎za‎ ‎każdym‎ ‎ra zem‎ ‎dostąpi‎ ‎dwieście‎ ‎dni‎ ‎odpustu. Kto‎ ‎na‎ ‎głos‎ ‎dzwonka‎ ‎jakiego‎ ‎kościoła, rano,‎ ‎w‎ ‎południe‎ ‎lub‎ ‎wieczorem,‎ ‎zwyczaj-

[madohora]

Sacra‎ ‎Congregatio‎ ‎Indulgentiis‎ ‎Sacrisque Reliquiis‎ ‎praeposila‎ ‎praesens‎ ‎Summarium‎ ‎ex lingua‎ ‎latina‎ ‎in‎ ‎polonum‎ ‎idioma‎ ‎fideliter‎ ‎ver sum,‎ ‎uti‎ ‎vir‎ ‎peritus‎ ‎in‎ ‎polonica‎ ‎lingua‎ ‎testatus est,‎ ‎authenticum‎ ‎recognovit,‎ ‎lypisque‎ ‎imprimi benigne‎ ‎permisit. Datum‎ ‎Romae‎ ‎ex‎ ‎Secretaria‎ ‎eiusdem‎ ‎Sa- crae‎ ‎Congregationis‎ ‎die‎ ‎17‎ ‎Septembris‎ ‎1900.
losephus‎ ‎M.‎ ‎Gan.‎ ‎Goselli‎ ‎Substit.

[madohora]

Smutna‎ ‎to‎ ‎była‎ ‎chwila,‎ ‎kiedy‎ ‎po ugaszeniu‎ ‎pożaru‎ ‎zaczęto‎ ‎rozglądać‎ ‎się po‎ ‎zgliszczach.‎ ‎Górna‎ ‎połowa‎ ‎wieży spłonęła,‎ ‎wielki‎ ‎dzwon‎ ‎się‎ ‎rostopił,‎ ‎zo stał‎ ‎jeno‎ ‎kadłub‎ ‎kamienny. Ale‎ ‎wielki‎ ‎ten‎ ‎dopust‎ ‎Boży‎ ‎mężnie znieśli‎ ‎mieszkańcy‎ ‎i‎ ‎wierni,‎ ‎ufni‎ ‎że z‎ ‎Boską‎ ‎pomocą‎ ‎uda‎ ‎się‎ ‎wieżę‎ ‎odbu dować.‎ ‎Wnet‎ ‎zakrzątnięto‎ ‎się‎ ‎obok budowy,‎ ‎niestrudzony‎ ‎opiekun‎ ‎i‎ ‎dusz pasterz‎ ‎pątników,‎ ‎wielebny‎ ‎ks.‎ ‎Rejman, postarał‎ ‎się‎ ‎aby‎ ‎wiernie‎ ‎oddano‎ ‎da wną‎ ‎wieżę.‎ ‎W‎ ‎celu‎ ‎tym‎ ‎zaprosił‎ ‎bu- -‎ ‎downiczego‎ ‎Szyllera‎ ‎i‎ ‎według‎ ‎daw nych‎ ‎rysunków‎ ‎obmyślono‎ ‎dawnej‎ ‎wie życy‎ ‎częstochowskiej‎ ‎odbudowę. Ludzie‎ ‎chętnie‎ ‎i‎ ‎hojnie‎ ‎ze‎ ‎skład kami‎ ‎pospieszyli,‎ ‎a‎ ‎oto‎ ‎teraz‎ ‎po‎ ‎latach pięciu,‎ ‎znów‎ ‎wznosi‎ ‎się‎ ‎wieża‎ ‎Pa nienki‎ ‎Częstochowskiej,‎ ‎prowadząc zdaleka‎ ‎wiernych‎ ‎czcicieli‎ ‎Maryi‎ ‎do Jej‎ ‎stóp‎ ‎po‎ ‎odpust‎ ‎grzechów‎ ‎i‎ ‎zmi łowanie‎ ‎nad‎ ‎nieszczęściem‎ ‎i‎ ‎nędzą ludzką.

[madohora]

A‎ ‎dostał‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Carogrodu‎ ‎z‎ ‎Jerozo limy,‎ ‎gdzie‎ ‎przez‎ ‎trzy‎ ‎wieki‎ ‎czcią‎ ‎oso bliwą‎ ‎był‎ ‎przez‎ ‎święte‎ ‎dziewice‎ ‎ota czany.‎ ‎Nie‎ ‎zaginął‎ ‎święty‎ ‎Wizerunek nawet‎ ‎w‎ ‎ciężkiej‎ ‎chwili‎ ‎zburzenia‎ ‎Je rozolimy‎ ‎przez‎ ‎rzymian‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎66‎ ‎po Narodzeniu‎ ‎Chrystusa‎ ‎Pana,‎ ‎bo‎ ‎po bożni‎ ‎chrześcianie‎ ‎unieśli‎ ‎go‎ ‎w‎ ‎góry Pella,‎ ‎i‎ ‎skąd‎ ‎dopiero‎ ‎przez‎ ‎św.‎ ‎Helenę, matkę‎ ‎Konstantyna‎ ‎wielkiego‎ ‎cesarza wschodniego,‎ ‎do‎ ‎Carogrodu‎ ‎przewie ziony‎ ‎został.‎ ‎Tu‎ ‎uroczyście‎ ‎z‎ ‎proce sjami‎ ‎wprowadzono‎ ‎Obraz‎ ‎Matki‎ ‎Naj świętszej‎ ‎do‎ ‎świątyni,‎ ‎i‎ ‎odtąd‎ ‎Matka Najświętsza‎ ‎została‎ ‎Patronką‎ ‎całego miasta.‎ ‎Do‎ ‎Jej‎ ‎wstawiennictwa‎ ‎zaw sze‎ ‎się‎ ‎uciekano‎ ‎ilekroć‎ ‎ogień,‎ ‎głód lub‎ ‎powietrze‎ ‎nawiedzało‎ ‎miasto.‎ ‎„Pod Twoją‎ ‎obronę‎ ‎uciekamy‎ ‎się!“.‎ ‎I‎ ‎zaw sze‎ ‎prośba‎ ‎serdeczna‎ ‎nie‎ ‎pozostawała bez‎ ‎skutku,‎ ‎po‎ ‎procesyjnym‎ ‎pochodzie w‎ ‎mieście‎ ‎klęska‎ ‎ustawała. Przez‎ ‎pięć‎ ‎wieków‎ ‎Obraz‎ ‎Święty był‎ ‎w‎ ‎Carogrodzie.‎ ‎Wtedy‎ ‎straszne koleje‎ ‎przechodziło‎ ‎państwo‎ ‎bizantyj skie.‎ ‎Wstrząsały‎ ‎jego‎ ‎posadami‎ ‎walki religijne,‎ ‎świętokradzcy‎ ‎nauczyciele odmawiali‎ ‎czci‎ ‎obrazom,‎ ‎niszczyli‎ ‎je‎ ‎i‎ ‎pa lili.‎ ‎Zaciekłość‎ ‎zaślepieńców‎ ‎była‎ ‎wielką zdarzało‎ ‎się‎ ‎bowiem‎ ‎nawet,‎ ‎że‎ ‎sami cesarze‎ ‎należeli‎ ‎do‎ ‎obrazoburców,‎ ‎to jest‎ ‎zaprzeczających‎ ‎czci‎ ‎wizerunkom świętych.‎ ‎W‎ ‎wielkiem‎ ‎niebezpieczeń stwie‎ ‎był‎ ‎nieraz‎ ‎Obraz‎ ‎Święty,‎ ‎ukry wały‎ ‎go‎ ‎z‎ ‎narażeniem‎ ‎życia‎ ‎święte niewiasty,‎ ‎święty‎ ‎German‎ ‎i‎ ‎święty‎ ‎Ni- cefor,‎ ‎a‎ ‎kiedy‎ ‎walka‎ ‎ta‎ ‎zakończoną została,‎ ‎Obraz‎ ‎do‎ ‎dawnej‎ ‎czci‎ ‎po wrócił. Kiedy‎ ‎Ruś‎ ‎kijowska,‎ ‎do‎ ‎Polski‎ ‎przy legła,‎ ‎przyjęła‎ ‎Chrześciaństwo,‎ ‎a‎ ‎książę ruski,‎ ‎Włodzimierz,‎ ‎pojął‎ ‎za‎ ‎żonę‎ ‎Annę, siostrę‎ ‎cesarzów‎ ‎bizantyjskich‎ ‎Bazyle go‎ ‎i‎ ‎Konstantyna,‎ ‎Obraz‎ ‎Święty,‎ ‎ja ko‎ ‎najpewniejsza‎ ‎ostoja‎ ‎w‎ ‎wierze‎ ‎do Rusi,‎ ‎razem‎ ‎z‎ ‎Wiarą‎ ‎Świętą‎ ‎zawitał. Ztąd,‎ ‎z‎ ‎powodu‎ ‎spokrewnienia‎ ‎się książąt‎ ‎ruskich‎ ‎z‎ ‎książętami‎ ‎polskimi

[madohora]

uwielbienie‎ ‎Maryi‎ ‎głoszą.‎ ‎Przez‎ ‎dni‎ ‎i‎ ‎no cy‎ ‎dziewięć‎ ‎wspaniałem‎ ‎nabożeń stwem‎ ‎obchodzą‎ ‎uroczystość‎ ‎tę‎ ‎wier ni‎ ‎a‎ ‎możni‎ ‎i‎ ‎bogacze‎ ‎hojnie‎ ‎drogie- mi‎ ‎kamieniami‎ ‎i‎ ‎perłami‎ ‎obraz‎ ‎Świę ty‎ ‎przyozdabiają.‎ ‎Z‎ ‎tych‎ ‎kamieni brat‎ ‎zakonny,‎ ‎Makary‎ ‎Szykowski,‎ ‎haf tuje‎ ‎trzy‎ ‎sukienki‎ ‎dla‎ ‎Najświętszej Panny,‎ ‎dyamentową,‎ ‎perłową‎ ‎i‎ ‎rubi nową,‎ ‎które‎ ‎po‎ ‎dziś‎ ‎dzień‎ ‎wszystkich w‎ ‎podziw‎ ‎wprawiają. Roku‎ ‎Pańskiego‎ ‎1782‎ ‎obchodzi Jasna‎ ‎Góra‎ ‎czterechsetną‎ ‎rocznicę sprowadzenia‎ ‎cudownego‎ ‎obrazu.‎ ‎Na uroczystość‎ ‎przybywa‎ ‎trzech‎ ‎bisku pów,‎ ‎a‎ ‎Pius‎ ‎VI,‎ ‎nadaniem‎ ‎odpustu zupełnego‎ ‎przez‎ ‎całą‎ ‎oktawę,‎ ‎uroczy stość‎ ‎tę‎ ‎uświetnia. Rok‎ ‎1817,‎ ‎przypadający‎ ‎w‎ ‎pierwszą stuletnią‎ ‎rocznicę‎ ‎ukoronowania‎ ‎obrazu Matki‎ ‎Bożej,‎ ‎ściąga‎ ‎dawno‎ ‎niewidzia ne‎ ‎zastępy‎ ‎wiernych‎ ‎pobratymców z‎ ‎Czech,‎ ‎Szlązka‎ ‎i‎ ‎Moraw.‎ ‎Tysią cami‎ ‎świateł‎ ‎jaśnieją‎ ‎wieżyca‎ ‎i‎ ‎ko
ściół‎ ‎Jasnogórski,‎ ‎a‎ ‎sławny‎ ‎biskup i‎ ‎pasterz,‎ ‎Woronicz,‎ ‎nabożeństwo‎ ‎spra wuje. Ostatnia,‎ ‎a‎ ‎tak‎ ‎niedawna,‎ ‎bo‎ ‎ży- jąca‎ ‎w‎ ‎pamięci‎ ‎wszystkich,‎ ‎pięćsetna rocznica‎ ‎sprowadzenia‎ ‎obrazu‎ ‎na‎ ‎Ja sną‎ ‎Górę,‎ ‎przypadła‎ ‎na‎ ‎rok‎ ‎Pański 1879.‎ ‎Ojcowie‎ ‎Paulini‎ ‎tę‎ ‎półtysiącz- ną‎ ‎rocznicę‎ ‎odbywają‎ ‎z‎ ‎tradycyjną wspaniałością.‎ ‎Biskup‎ ‎Kujawsko-Ka- liski,‎ ‎Ks.‎ ‎Wincenty‎ ‎Chościak‎ ‎Popiel, przybywa‎ ‎z‎ ‎całą‎ ‎kapitułą‎ ‎Włocław ską.‎ ‎Niezliczone‎ ‎kompanie‎ ‎ze‎ ‎swemi pasterzami‎ ‎na‎ ‎czele,‎ ‎nieprzerwalnym ciągiem,‎ ‎szlakami‎ ‎od‎ ‎Gidel‎ ‎i‎ ‎Przyro wa‎ ‎dążą.‎ ‎Kapłanów‎ ‎na‎ ‎tę‎ ‎uroczy stość‎ ‎przybyło‎ ‎przeszło‎ ‎czterystu.‎ ‎Przez trzy‎ ‎dni‎ ‎trwa‎ ‎wielkie‎ ‎nabożeństwo‎ ‎ku Czci‎ ‎Maryi,‎ ‎a‎ ‎wierni‎ ‎pod‎ ‎strzechy swoje‎ ‎unoszą‎ ‎wspomnienia‎ ‎radosnych dni,‎ ‎co‎ ‎im‎ ‎przez‎ ‎życie‎ ‎całe‎ ‎przyświe cać‎ ‎będą. Takie‎ ‎więc‎ ‎koleje‎ ‎przechodził‎ ‎kla sztor‎ ‎Jasnogórski,‎ ‎a‎ ‎pośród‎ ‎Jego‎ ‎naj

[madohora]

Miller‎ ‎posyłał‎ ‎najprzód‎ ‎parlamen tarzy,‎ ‎grożąc‎ ‎zakonnikom,‎ ‎jeśliby‎ ‎się nie‎ ‎poddali,‎ ‎a‎ ‎groźby‎ ‎te‎ ‎nie‎ ‎były‎ ‎pró żne;‎ ‎bo‎ ‎podług‎ ‎ówczesnego‎ ‎prawa wojny,‎ ‎po‎ ‎wzięciu‎ ‎miasta‎ ‎szturmem, wszystko‎ ‎tępiono‎ ‎ogniem‎ ‎i‎ ‎mieczem. Szwedzi‎ ‎zaś‎ ‎wojowali‎ ‎okrutnie,‎ ‎i‎ ‎szcze gólniej‎ ‎srożyli‎ ‎się‎ ‎przeciw‎ ‎duchownym katolickim.‎ ‎Wysłańcami‎ ‎od‎ ‎jenerała oblegającego‎ ‎bywali‎ ‎Polacy:‎ ‎ci‎ ‎w‎ ‎do brej‎ ‎wierze,‎ ‎mając‎ ‎opór‎ ‎tak‎ ‎szczupłej -siły‎ ‎za‎ ‎nieużyteczną‎ ‎ofiarę,‎ ‎starali‎ ‎się przekonać‎ ‎oblężonych,‎ ‎że‎ ‎nie‎ ‎mogą już‎ ‎w‎ ‎niczem‎ ‎pokładać‎ ‎nadziei‎ ‎i‎ ‎po winni‎ ‎uledz‎ ‎konieczności;‎ ‎przemawiali do‎ ‎nich‎ ‎głosem‎ ‎rozsądku.‎ ‎Ale‎ ‎rada zakonników‎ ‎słuchała‎ ‎ich‎ ‎mowy‎ ‎ze smutkiem,‎ ‎odpowiedzi‎ ‎żadnej‎ ‎nie‎ ‎dano, i‎ ‎rezolucję‎ ‎odłożono‎ ‎do‎ ‎jutra.‎ ‎Miller, zniecierpliwiony‎ ‎rokowaniem,‎ ‎przystą pił‎ ‎do‎ ‎szturmu:‎ ‎tu‎ ‎poczynają‎ ‎się‎ ‎krwa we,‎ ‎uparcie‎ ‎powtarzane‎ ‎ataki.‎ ‎Jedna wycieczka,‎ ‎pod‎ ‎dowództwem‎ ‎Piotra Czarnieckiego,‎ ‎udaje‎ ‎się‎ ‎bardzo‎ ‎pomyślnie:‎ ‎Szwedom,‎ ‎odpartym‎ ‎aż‎ ‎do obozu,‎ ‎zabito‎ ‎kilku‎ ‎oficerów‎ ‎i‎ ‎kilka dział‎ ‎zagwożdżono. Tymczasem‎ ‎Miller‎ ‎sprowadza‎ ‎z‎ ‎Kra kowa‎ ‎wielkie‎ ‎działo‎ ‎oblężnicze;‎ ‎na dzieje‎ ‎oblężonych‎ ‎zewszech‎ ‎stron‎ ‎ni kną,‎ ‎duch‎ ‎załogi‎ ‎upada,‎ ‎żołnierze‎ ‎wo łają‎ ‎o‎ ‎kapitulację,‎ ‎zanosi‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎ro kosz‎ ‎w‎ ‎twierdzy.‎ ‎Przeor‎ ‎znowu‎ ‎zgro madza‎ ‎wojenną‎ ‎radę‎ ‎zakonników,‎ ‎are sztuje‎ ‎dowódcę‎ ‎milicji,‎ ‎wygania‎ ‎kilku kanonierów,‎ ‎przedsiębierze‎ ‎różnego‎ ‎ro dzaju‎ ‎środki,‎ ‎stawi‎ ‎przy‎ ‎każdym‎ ‎od dziale‎ ‎walczących‎ ‎kapłana,‎ ‎żeby‎ ‎ich zagrzewał,‎ ‎każę‎ ‎wykonywać‎ ‎nową‎ ‎przy sięgę‎ ‎na‎ ‎wierność,‎ ‎i‎ ‎przygotowany‎ ‎do statecznie,‎ ‎wytrzymuje‎ ‎jedno‎ ‎z‎ ‎naj gwałtowniejszych‎ ‎uderzeń. Wśród‎ ‎tego‎ ‎szturmu,‎ ‎kiedy‎ ‎prze szło‎ ‎pięćset‎ ‎pocisków‎ ‎działowych‎ ‎pa- dło‎ ‎na‎ ‎sam‎ ‎dziedziniec‎ ‎klasztorny, kiedy‎ ‎jedni‎ ‎walczyli‎ ‎na‎ ‎wałach,‎ ‎dru dzy‎ ‎biegali‎ ‎po‎ ‎dachach,‎ ‎gasząc‎ ‎wszczę ty‎ ‎ogień,‎ ‎reszta‎ ‎księży,‎ ‎otoczonych‎ ‎lu-

[madohora]

Jasna Góra

[madohora]

dzi‎ ‎i‎ ‎przyjęciu‎ ‎Komunii‎ ‎Świętej, albo‎ ‎jeśliby‎ ‎to‎ ‎niemożliwem‎ ‎było, kto‎ ‎je‎ ‎wezwie‎ ‎sercem,‎ ‎jeśli‎ ‎nie może‎ ‎usty‎ ‎z‎ ‎uczuciem‎ ‎skruchy. II.‎ ‎Odpust‎ ‎zupełny‎ ‎w‎ ‎następ nych‎ ‎dniach:‎ ‎na‎ ‎Boże‎ ‎Narodzenie, Trzech‎ ‎Króli,‎ ‎Wniebowstąpienie, Zesłanie‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego,‎ ‎Trójcy Świętej,‎ ‎Boże‎ ‎Ciało,‎ ‎Narodzenie Najśw.‎ ‎Maryi‎ ‎Panny,‎ ‎Zwiastowa nie,‎ ‎Oczyszczenie,‎ ‎Wniebowzięcie, Narodzenie‎ ‎Św.‎ ‎Jana‎ ‎Chrzciciela, uroczystość‎ ‎ŚŚ.‎ ‎Apostołów‎ ‎Piotra i‎ ‎Pawła,‎ ‎Andrzeja,‎ ‎Jakuba,‎ ‎Jana, Tomasza,‎ ‎Filipa‎ ‎i‎ ‎Jakuba,‎ ‎Bartło mieja,‎ ‎Mateusza,‎ ‎Szymona‎ ‎i‎ ‎Judy, Macieja‎ ‎i‎ ‎Wszystkich‎ ‎Świętych; kto‎ ‎odmówi‎ ‎przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎na tydzień‎ ‎koronkę‎ ‎do‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa albo‎ ‎do‎ ‎Panny‎ ‎Najświę.szej,‎ ‎albo różaniec‎ ‎o‎ ‎15‎ ‎tajemnicach,‎ ‎albo Oficyum‎ ‎Boskie,‎ ‎albo‎ ‎Oficyum‎ ‎do Najświętszej‎ ‎Maryi‎ ‎Panny,‎ ‎albo Oficyum‎ ‎za‎ ‎zmarłych,‎ ‎albo‎ ‎sie dem‎ ‎psalmów‎ ‎pokutnych,‎ ‎albo psalmy‎ ‎gradualne;‎ ‎kto‎ ‎udziela‎ ‎na uki‎ ‎religii,‎ ‎kto‎ ‎nawiedza‎ ‎więźniów, albo‎ ‎chorych‎ ‎w‎ ‎jakim‎ ‎szpitalu, kto‎ ‎wspiera‎ ‎ubogich,‎ ‎słucha‎ ‎Mszy św.‎ ‎albo‎ ‎ją‎ ‎odprawia,‎ ‎jeśli‎ ‎jest kapłanem,‎ ‎pod‎ ‎warunkiem,‎ ‎że w‎ ‎dniach‎ ‎wyżej‎ ‎wymienionych wyspowiada‎ ‎się‎ ‎ze‎ ‎skruchą,‎ ‎przed kapłanem‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎władzę‎ ‎mają cym,‎ ‎przyjmie‎ ‎Komunię‎ ‎św.‎ ‎i‎ ‎po modli‎ ‎się‎ ‎żarliwie‎ ‎za‎ ‎wykorze nienie‎ ‎herezyj‎ ‎i‎ ‎schizm,‎ ‎za‎ ‎roz- krzewienie‎ ‎wiary,‎ ‎za‎ ‎pokój‎ ‎i‎ ‎zgo dę‎ ‎między‎ ‎książętami‎ ‎chrześcijań skimi‎ ‎i‎ ‎za‎ ‎potrzeby‎ ‎Kościoła Świętego. III.‎ ‎Odpust‎ ‎siedmiu‎ ‎lat‎ ‎i‎ ‎sie dmiu‎ ‎kwadragen‎,‎ ‎kto‎ ‎spełni‎ ‎do bre‎ ‎uczynki‎ ‎wyżej‎ ‎wymienione w‎ ‎innych‎ ‎dniach‎ ‎uroczystych‎ ‎Pa na‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Najświętszej Maryi‎ ‎Panny.

[madohora]

Odpusty‎ ‎na‎ ‎Jasnej‎ ‎Górze.
„Dominus‎ ‎misit‎ ‎me,‎ ‎ut‎ ‎prae- dicarem‎ ‎captiois‎ ‎indulgentiam." „Pan‎ ‎posłał‎ ‎mnie,‎ ‎abym‎ ‎opo wiadał‎ ‎więźniom‎ ‎wyzwolenie" (Iz.‎ ‎LXI.‎ ‎1.)
Odpust,‎ ‎po‎ ‎łacinie‎ ‎indulgentia, znaczy‎ ‎przebaczenie,‎ ‎darowanie.‎ ‎W‎ ‎ję zyku‎ ‎kościelnym‎ ‎oznacza‎ ‎darowanie, skasowanie‎ ‎nie‎ ‎grzechów,‎ ‎nie‎ ‎kary wiecznej,‎ ‎ale‎ ‎tylko‎ ‎kary‎ ‎doczesnej t.‎ ‎j.‎ ‎tu‎ ‎na‎ ‎ziemi‎ ‎lub‎ ‎czyścowej. Odpust‎ ‎może‎ ‎być‎ ‎zupełny‎ ‎lub cząstkowy. Zupełny‎ ‎oznacza‎ ‎darowanie‎ ‎całej kary,‎ ‎która‎ ‎nam‎ ‎się‎ ‎należy‎ ‎tu‎ ‎na ziemi‎ ‎za‎ ‎grzechy,‎ ‎już‎ ‎na‎ ‎spowiedzi odpuszczone,‎ ‎ale‎ ‎niedostatecznie‎ ‎od pokutowane,‎ ‎lub‎ ‎którąbyśmy‎ ‎mieli po‎ ‎śmierci‎ ‎dopełnić‎ ‎w‎ ‎czyścu. Cząstkowy‎ ‎oznacza‎ ‎darowanie‎ ‎tyle kary,‎ ‎ile‎ ‎w‎ ‎dawnej‎ ‎surowej‎ ‎praktyce kościoła‎ ‎trzeba‎ ‎było‎ ‎jej‎ ‎dopełnić. W‎ ‎Kościele‎ ‎katolickim‎ ‎odpustów może‎ ‎udzielać‎ ‎bez‎ ‎zastrzeżeń‎ ‎tylko Ojciec‎ ‎św.,‎ ‎Kardynałowie‎ ‎zaś‎ ‎i‎ ‎Bi skupi‎ ‎w‎ ‎zakresie‎ ‎władzy,‎ ‎oznaczonej w‎ ‎Kodeksie‎ ‎prawa‎ ‎Kan.‎ ‎lub‎ ‎danej im‎ ‎przez‎ ‎Stolicę‎ ‎św.‎ ‎(Kan.‎ ‎239.‎ ‎912). Odpusty‎ ‎mogą‎ ‎być‎ ‎przywiązane do‎ ‎miejsca,‎ ‎czasu,‎ ‎rzeczy‎ ‎lub‎ ‎do‎ ‎ja kiejś‎ ‎praktyki‎ ‎pobożnej‎ ‎albo‎ ‎mod litwy. Do‎ ‎pozyskania‎ ‎odpustu‎ ‎potrze bne‎ ‎są: 1)‎ ‎stan‎ ‎łaski‎ ‎(dusza‎ ‎musi‎ ‎być‎ ‎bez grzechu‎ ‎ciężkiego). 2)‎ ‎intencja‎ ‎przynajmniej‎ ‎ogólna (habitualis).

[madohora]

§‎ ‎W- Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎przed miotów‎ ‎poświęconych‎ ‎na‎ ‎Jasnej Górze. 1)‎ ‎Do‎ ‎różańców‎ ‎i‎ ‎koronek‎ ‎przy wiązane‎ ‎są‎ ‎odpusty‎ ‎Papieskie‎ ‎czyli Apostolskie,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎odpust‎ ‎zupełny w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajświętszej, w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Panny‎ ‎Marji,‎ ‎św.‎ ‎Józefa, Apostołów‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszystkich Świętych.‎ ‎(Warunki‎ ‎jak‎ ‎wyżej‎ ‎pod §‎ ‎I.‎ ‎Nr.‎ ‎1.)‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎trzeba‎ ‎nosić przy‎ ‎sobie,‎ ‎lub‎ ‎przechowywać‎ ‎z‎ ‎u- szanowaniem‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎Różaniec‎ ‎czy Koronkę‎ ‎poświęconą‎ ‎z‎ ‎powyższemi odpustami‎ ‎i‎ ‎odmawiać‎ ‎całą‎ ‎Koronkę lub‎ ‎część‎ ‎Różańca‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎5‎ ‎dziesiątków przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎na‎ ‎tydzień.‎ ‎Prócz papieskich‎ ‎odpusty‎ ‎krzyżackie‎ ‎t.‎ ‎j. 500‎ ‎dni‎ ‎do‎ ‎każdego‎ ‎paciorka‎ ‎a‎ ‎także św.‎ ‎Brygidy.

[madohora]

soboty,‎ ‎w‎ ‎razie‎ ‎słusznej‎ ‎przyczyny‎ ‎spo wiednik‎ ‎może‎ ‎to‎ ‎umartwienie‎ ‎zamie nić‎ ‎na‎ ‎co‎ ‎innego. 3)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎Niepokalanie‎ ‎Po czętej‎ ‎(niebieski),‎ ‎powinni‎ ‎rozszerzać cześć‎ ‎do‎ ‎Niepokalanej‎ ‎i‎ ‎modlić‎ ‎się za‎ ‎nawrócenie‎ ‎grzeszników,‎ ‎a‎ ‎także stale‎ ‎nosić‎ ‎ten‎ ‎Szkaplerz‎ ‎na‎ ‎sobie, lub‎ ‎zamieniony‎ ‎medalik‎ ‎-‎ ‎szkaplerz. Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎szka plerza‎ ‎są‎ ‎bardzo‎ ‎duże‎ ‎i‎ ‎liczne.‎ ‎Zu pełne:‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎przyjęcia,‎ ‎w‎ ‎soboty W.‎ ‎Postu,‎ ‎w‎ ‎pierwszą‎ ‎niedzielę‎ ‎mie siąca,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajśw., w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Marji‎ ‎Panny,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszy stkich‎ ‎Świętych‎ ‎w‎ ‎pierwszy‎ ‎i‎ ‎ostatni dzień‎ ‎nowenny‎ ‎do‎ ‎N.‎ ‎Dz.‎ ‎Jezus przed‎ ‎Bożem‎ ‎Narodzeniem‎ ‎i‎ ‎inne (warunki‎ ‎zwykłe). 4)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Dobrej‎ ‎Rady‎ ‎winni czcić‎ ‎Matkę‎ ‎Bożą‎ ‎pod‎ ‎tern‎ ‎wezwaniem‎ ‎i‎ ‎wypraszać‎ ‎u‎ ‎Niej‎ ‎pomoc w‎ ‎potrzebach‎ ‎naszych‎ ‎czasów.‎ ‎(Szka- pierz‎ ‎winien‎ ‎być‎ ‎z‎ ‎białego‎ ‎sukna z‎ ‎wizerunkiem‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Dobrej Rady,‎ ‎wyobrażonym‎ ‎na‎ ‎innym‎ ‎ka wałku‎ ‎i‎ ‎z‎ ‎innej‎ ‎materji,‎ ‎przyszyty do‎ ‎płatka,‎ ‎spadającego‎ ‎na‎ ‎piersi‎ ‎z‎ ‎na pisem:‎ ‎„Matka‎ ‎Boska‎ ‎Dobrej‎ ‎Rady”. Na‎ ‎drugim‎ ‎płatku,‎ ‎spadającym‎ ‎na plecy,‎ ‎ma‎ ‎być‎ ‎herb‎ ‎papieski‎ ‎(tiara i‎ ‎klucze)‎ ‎z‎ ‎napisem:‎ ‎„Moje‎ ‎dziecko idź‎ ‎za‎ ‎Jej‎ ‎radami”‎ ‎(C.‎ ‎R.‎ ‎u.‎ ‎3815). Odpusty‎ ‎liczne. Są‎ ‎jeszcze‎ ‎inne‎ ‎szkaplerze,‎ ‎do których‎ ‎wierni‎ ‎mogą‎ ‎się‎ ‎wpisywać: Najśw.‎ ‎Serca‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa,‎ ‎koloru białego‎ ‎z‎ ‎Najśw.‎ ‎Sercem‎ ‎P.‎ ‎Jezusa, otoczonem‎ ‎cierniami‎ ‎z‎ ‎płomieniami i‎ ‎krzyżem‎ ‎na‎ ‎wierzchu‎ ‎(koloru‎ ‎czer wonego),‎ ‎na‎ ‎drugim‎ ‎płatku‎ ‎wizeru nek‎ ‎Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎Miłosiernej. Szkaplerz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Miłosierdzia, biały,‎ ‎wełniany,‎ ‎składający‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎dwu płatków.‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Bolesnej (czarny).‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Uzdrowienia

[madohora]

Nowy dar od papieża Franciszka dla Jasnej Góry. Sanktuarium otrzymało przywilej odpustu zupełnego „in perpetuo”, czyli ma „wieczystą moc” dla wszystkich wiernych nawiedzających to święte miejsce.

[madohora]

Jak podkreślił przełożony generalny Zakonu Paulinów o. Arnold Chrapkowski, powodem prośby do Penitencjarii Apostolskiej „była troska o dobro duchowe każdego pielgrzyma, który przybywa do Matki Bożej, aby mógł korzystać z wielkiego bogactwa Kościoła, jakim jest łaska odpustu”.

[madohora]

Z daru odpustu w wyjątkowych sytuacjach np. choroby, podeszłego wieku lub z innych ważnych powodów, skorzystać mogą także osoby pozostające w domach, które nie mogą przybyć do Sanktuarium, ale które wyrażą takie pragnienie i modlić się będą przed jakimkolwiek obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej.

[madohora]

Zauważa, że jest to też „znak, że posługa paulinów w tym miejscu, zwłaszcza w sakramencie pokuty i pojednania, jest bardzo ważna”. - Jest to też prezent dla nas z racji jubileuszu 750. rocznicy śmierci założyciela bł. Euzebiusza i podkreślenie związku z Jasną Górą - uważa o. generał.

[madohora]

W sakramencie pokuty Bóg odpuszcza człowiekowi grzechy, jeśli ten szczerze za nie żałuje, ale spoczywa na nim jeszcze obowiązek wyrównania naruszonego porządku moralnego, bo każde zło jest naruszeniem sprawiedliwości i miłości.

[madohora]

[madohora]

Hoc in articulo proemium, pars Principalis e tribus membris constans et conclusio habentur. In proemio obiectum huius studii canones 992 - 997 Codicis luris Canonici Papae Joannis Pauli II esse annuniatur. Pars Principalis in tria membra dividitur. Primo ius vetus seu fontes iuris canonici et quidem a Christo Domino usque ad Codicem Iuris Canonici Pio-Benedictini seu de 1917 anni breviter praesentantur. Primis Ecclesiae temporibus episcopi in suo territorio poenas paenitentiales abbreviabant in bonum animarum et Ecclesiae. Non constat, hunc usum condonandi paenitentiam canonicam veram condonationem etiam poenae debitae pro peccato coram Deo fuisse. A saeculo VII redemptiones ut vocabantur, et romanae peregrinationes vigere incipiunt. Redemptiones supplebant ex dispositione confisarii paenitentias canonicas. De peregrinationibus dicitur, Romanos Pontifices Romam peregrinantibus minorem poenitentiam imposuisse. Medio aevo absolutiones primum extra sacramentum poenitentiae et postea in ipso sacramento usitatae sunt. Vix in saeculo XIII odpust ewolucyjny. In saeculo XIV incentiveiae multiplicabantur, sed quaestores, qui munus habebant odbenderias praedicandi et eleeomosynas colligendi, non semper rectam doctrinam divulgebant, immo falsi quaestores pecuniam sibi comparare conabantur. Quibus in circumstantiis protestantes seu reformatores Ecclesiam catholicam de venditione odbłądnik accusabant. Secundo canones 911 - 936 Codicis luris Canonici Pio-Benedictini seu de 1917 anni exponuntur. Heic primum de incentivendis concessione, deinde deDLudentiis Acquindis tractatur. Postremo canones 992 - 996 Codicis luris Canonici Papae Joannis Pauli II feliciter Ecclesiae servientis fusius praesentantur. Sciendum est enim w kan. 992 notionem odpustowe dari, w kan. 993 vero Divisionem Subsentiarum Haberi. w puszce 995 de ministro idulgentiarum normae habentur, tandem w kan. 994 i 996 de akwizycja odpustowa normae dantur. Denique może. 997 Codicis luris Canonici Papae Joannis Pauli II citatur. Secundum hunc canonem adlbunciones concessiones et usum quod attinet, servanda sunt insuper cetera praescripta quae inszczególibus Ecclesiae legibus continentur. 994 i 996 de akwizycja odpustowa normae dantur. Denique może. 997 Codicis luris Canonici Papae Joannis Pauli II citatur. Secundum hunc canonem adlbunciones concessiones et usum quod attinet, servanda sunt insuper cetera praescripta quae inszczególibus Ecclesiae legibus continentur. 994 i 996 de akwizycja odpustowa normae dantur. Denique może. 997 Codicis luris Canonici Papae Joannis Pauli II citatur. Secundum hunc canonem adlbunciones concessiones et usum quod attinet, servanda sunt insuper cetera praescripta quae inszczególibus Ecclesiae legibus continentur.

[madohora]

[madohora]

Odpusty w Kościele Katolickim
W historii narosło wiele opinii na temat odpustów Były czasy, w których poprzez niewłaściwe ich traktowanie dochodziło do bardzo poważnych nadużyć. Dzisiaj, a już właściwie podczas trwania Soboru Watykańskiego II, zorientowano sin, że odpusty są zbyt ważną sprawą, by przejść obok nich obojętnie. Z tej racji Paweł VI ogłosił w Konstytucji Apostolskiej Indulgentiarum doctrina, z 1 stycznia 1967 r., poprawioną naukę w zakresie praktyki odpustów. Podaje ją w sposób skondensowany w kanonach 992-997 kodeks prawa kanonicznego Jana Pawła II z 1983 r.

[madohora]

Oto wykaz odpustów zupełnych i cząstkowych, podanych przez Penitencjarię Apostolską 29 czerwca 1969 roku:

[madohora]

🔷Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu - odpust cząstkowy; adoracja Najświętszego Sakramentu: przynajmniej pół godziny - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Dzięki Ci składamy, Wszechmogący Boże, za wszystkie dobrodziejstwa Twoje. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen. - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷. Odmówienie hymnu Duszo Chrystusowa - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Nawiedzenie cmentarza w dniach 1-8 listopada i modlitwa za zmarłych - odpust zupełny; w pozostałe dni roku - odpust cząstkowy

[madohora]

🔷Akt komunii duchowej, wzbudzony przy pomocy jakiejkolwiek pobożnej formuły - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Udział w nauczaniu lub uczeniu się nauki chrześcijańskiej - odpust cząstkowy

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu - po komunii św. przed obrazem Jezusa Chrystusa w każdy piątek Wielkiego Postu i w Wielki Piątek - odpust zupełny; w pozostałe dni roku - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Wysłuchaj nas, Panie Święty, Ojcze wszechmogący, wieczny Panie, i racz zesłać z nieba świętego Anioła Swego, aby strzegł, osłaniał, nawiedzał i bronił wszystkich mieszkańców tego domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie aktu: 0 Jezu Najsłodszy, Odkupicielu (akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi) - odpust cząstkowy, natomiast w uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata za odmówienie publiczne - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Odmówienie kantyku: Magnificat - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie Psalmu 51(50): Zmiłuj się... - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmawianie Małych oficjów: O męce Pańskiej, o Najświętszym Sercu Pana Jezusa, o Matce Bożej, o Niepokalanym Poczęciu, o św. Józefie - odpust cząstkowy

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy za Papieża: Wezwanie: Módlmy się za Papieża naszego... Odpowiedź: Niech go Pan strzeże, zachowa przy życiu, darzy szczęściem na ziemi, i broni przed nieprzyjaciółmi - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Pierwsza komunia św. -odpust zupełny zyskują ci, którzy po raz pierwszy przystępują do komunii św. lub pobożnie uczestniczą w tej uroczystości.

[madohora]

🔷Uczestnictwo w miesięcznym dniu skupienia - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie różańca w kościele, kaplicy publicznej, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej, w pobożnym stowarzyszeniu (wystarczy odmówić tylko jedną część różańca) - odpust zupełny; natomiast odmówienie poza tymi miejscami lub wspólnotami - odpust cząstkowy:

[madohora]

🔷Odmówienie: Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia... - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷W dniu liturgicznego obchodu świętego odmówienie modlitwy mszalnej (kolekty) lub innej, zatwierdzonej ku czci danego świętego - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odmówienie modlitwy: Pod Twoją obronę - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Publiczne odmówienie hymnu: Ciebie Boga... (Te Deum) w ostatnim dniu roku - odpust zupełny; w innym czasie (nawet prywatnie odmawiając) - odpust cząstkowy.

[madohora]

🔷Odprawienie Drogi Krzyżowej - warunki:

🔹-odprawić przed stacjami Drogi Krzyżowej;
🔹- musi być 14 krzyżyków;
🔹- rozważanie Męki i śmierci Chrystusa (nie jest konieczne rozmyślanie o poszczególnych tajemnicach każdej stacji);
🔹- wymaga się przechodzenia od jednej stacji do drugiej (przy publicznym odprawianiu wystarczy, aby prowadzący przechodził, jeśli wszyscy wierni nie mogą tego czynić);

"przeszkodzeni" mogą przez pół godziny pobożnie czytać i rozważać o Męce i Śmierci Chrystusa - odpust zupełny

[madohora]

Nawiedzenie kościoła i ołtarza w dniu poświęcenia (dawnej konsekracji) i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę - odpust zupełny.

[madohora]

🔷Nawiedzenie kościoła lub kaplicy w czasie trwania wizytacji pasterskiej - odpust cząstkowy; natomiast uczestniczenie tam w świętych czynnościach, którym przewodniczy wizytator - odpust zupełny.

[madohora]

Odpusty zatwierdzone dla Polski:

1. Uczestnictwo w nabożeństwie Gorzkich żalów jeden raz w okresie Wielkiego Postu w jakimkolwiek kościele na terenie Polski - odpust zupełny.

2. Nawiedzenie bazyliki mniejszej w następujące dni:

- w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca).
- w święto tytułu;
- w święto "Porcjumkuli" (2 sierpnia); - jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania - odpust zupełny.

[madohora]

W pierwszych wiekach ze względu na brak wolności religijnej chrześcijanie nie budowali świątyń, lecz spotykali się w domach. Od IV w. zaczęły pojawiać się kościoły, często w miejscach męczeńskiej śmierci chrześcijan lub nad ich grobami, a więc gdzie istniał kult świętych. Jeśli to nie było możliwe, troszczono się, by w kościele znajdowały się przynajmniej relikwie. W ten sposób kościoły zyskiwały swoich patronów. Dzień, w którym w liturgii wspominano owego patrona, stawał się świętem kościoła i parafii z nim związanej. Wraz z rozwojem nauki o odpustach dołączono możliwość ich zyskiwania w dzień święta patronalnego danego kościoła, a sama uroczystość zyskała miano odpustu parafialnego.

[madohora]

w religioznawstwie – forma kultu, popularna w wielu religiach, manifestująca się jako uroczysty pochód ze śpiewami, czasami też z tańcami i z noszeniem sakralnych przedmiotów. W religiach pierwotnych i antycznych przestrzeń zakreślana przez procesję definiowała granice kręgu magicznego. Specjalną, magiczną wartość miała liczba obejść magicznego kręgu (trzy, pięć, siedem itd.). W katolicyzmie najbardziej rozpowszechnioną jest procesja Bożego Ciała.

[madohora]

[madohora]

Rosół jest potrawą, którą przygotowuje się stosunkowo długo. Przygotowanie polega na gotowaniu mięsa wraz z zestawem jarzyn – włoszczyzną. Aby przygotować smaczny i esencjonalny rosół, należy gotowanie składników rozpocząć od zimnej wody, powoli doprowadzając do lekkiego wrzenia. Taki sposób gotowania sprawia, że większość składników zawartych w mięsie i warzywach przechodzi do wywaru, który po doprawieniu staje się rosołem. Rosół stanowi też półprodukt – bazę do przygotowania wielu innych zup, m.in.: krupniku na rosole, zupy jarzynowej na rosole, barszczu z buraków na rosole

[madohora]

Rosół był i jest najpopularniejszą zupą w Polsce i może być przyrządzany z drobiu, wołowiny, cielęciny, z dodatkiem włoszczyzny, kapusty i innych warzyw. „Mięso na rosół należy tylko obmyć, lecz nie moczyć, bo przez to rosół traci tęgość – zalać zimną wodą i gotować na małym ogniu ciągle szumując, dopóki szumowiny nie przestaną się wydzielać. Natenczas odstawić od ognia, zalać łyżką wody zimnej, aby się męty oddzieliły; następnie zebrać pozłotę, (…) mięso wyjąć z garnka wypłukać w letniej wodzie, włożyć na powrót do tegoż (…) garnka, zalać przecedzonym rosołem, posolić i wstawić na ogień, niech się wolno gotuje. W tym czasie dodaje się włoszczyznę jako to: kilka korzonków pietruszki, marchwi, seler i parę porów, a na krótki czas prze wydaniem kapustę sparzoną wpierw, kalafior, parę suszonych grzybków, (…) odstawić rosół z ognia, gdy bardzo tłusty zebrać pozłotę i przez sitko przelać” („Praktyczny Kucharz Warszawski”, Warszawa 1923). Rosół dworski przyrządzany jest według tradycyjnych receptur stosowanych w XIX i XX wieku na dworach szlacheckich, z mięsa kapłonów zielononóżek kuropatwianych, rodzimej rasy kur polskich oraz warzyw z lokalnych upraw. Głównym źródłem są tradycje kuchni dworu Radziwiłłów w Nieborowie przeniesione na teren za pośrednictwem pracowników kuchni wywodzących się ze wsi folwarcznych. „Kapłony były trzymane w folwarku oddzielnie. Bo to dla Pałacu. Ale i dla tych co pracowali w folwarku kapłony były. Szczególnie jak je sprawiano dla intendenta to co były uszkodzone (zepsute) złamana nóżka, zasiniony dostawali pracownicy za psi grosz” (Wywiad etnograficzny przeprowadzony z mieszkańcami okolic Radziwiłłowa). Rosół podawany jest do dnia dzisiejszego z makaronem sporządzanym z mąki i jaj kur zielononóżek bądź z kaszą manną lub lanymi kluseczkami. „Rosół dworski robiło się u nas obowiązkowo na wesela, no i na święta. I jak przyjeżdżali goście. Na wszystkie uroczystości rodzinne” (Wywiad etnograficzny przeprowadzony z mieszkańcami okolic Radziwiłłowa). Rosół dworski z kapłona cieszy się dużą popularnością podczas różnych konkursów czy festiwali, a w 2011 roku został nagrodzony „Perłą” w Konkursie Nasze Kulinarne Dziedzictwo.

[madohora]

Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który kierując się duchem wiary i powodowany miłosierdziem, zaofiaruje siebie samego lub swoje dobra na służbę braciom [znajdującym się] w potrzebie (zob. s. 35-39)

[madohora]

Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w duchu pokuty dobrowolnie powstrzyma się od rzeczy godziwej i miłej dla niego (zob. s. 39-42)

[madohora]

IV Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w szczególnych okolicznościach codziennego życia dobrowolnie złoży jawne świadectwo wiary wobec innych (zob. s. 42-44)

[madohora]

Na specjalną wzmiankę zasługują nadania odpustów odnoszące się do tych czynności, przez wykonanie których wiemy - wybierając jakąś z nich - może uzyskać odpust zupełny każdego dnia, z zachowaniem wszakże w mocy normy 18 § 1, według której odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz dziennie. Są to następujące czynności:
- adoracja Najświętszego Sakramentu przez przynajmniej pół godziny (nad. 7 § 1,1°);
- pobożne odprawienie nabożeństwa Drogi krzyżowej (nad. 13,2°);
- odmówienie różańca Maryjnego albo hymnu Akatyst w kościele, w kaplicy, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej, w pobożnym stowarzyszeniu i ogólnie kiedy wielu gromadzi się dla godziwego celu (nad. 17 § 1, 1° i nad. 23 § 1);
- pobożne czytanie lub słuchanie Pisma Świętego przynajmniej przez pół godziny (nad. 30).” (WO s. 49 nr 7)
Ja bym tu przypomniał jeszcze „Nadanie odpustów zupełnych dla Polski”, które zostały utrzymane: „Gorzkie Żale” – pobożny udział w tym nabożeństwie (por. WO s. 98n) oraz „Koronka do Miłosierdzia Bożego” odmówiona w kościele lub kaplicy wobec wystawionego lub przechowywanego w tabernakulum Najświętszego Sakramentu Eucharystii

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przez odpust rozumie się «darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych» («Enchiridion indulgentiarum, Normae de Indulgentiis», Libreria Editrice Vaticana 1999, s. 21; por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1471).
Aby móc rzeczywiście uzyskać odpust trzeba mieć przynajmniej intencję zyskania odpustu oraz wypełnić w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia, uzyskanie bowiem odpustów wymaga spełnienia określonych warunków i wykonania określonych dzieł.

[madohora]

[madohora]

Wierni mogą uzyskać odpust zupełny wypełniając opisane wyżej warunki i spełniając następujące dzieła obdarzone odpustem:
adoracja Najświętszego Sakramentu trwająca przynajmniej przez pół godziny,
pobożne przyjęcie – choćby tylko przez radio – Błogosławieństwa Papieskiego udzielanego Miastu i ¦światu,
nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada połączone z modlitwą – choćby tylko w myśli – za zmarłych (odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące),
pobożny udział w obrzędzie liturgicznym w Wielki Piątek i ucałowanie krzyża,
udział w ćwiczeniach duchowych trwających przynajmniej przez trzy dni,
publiczne odmówienie Aktu Wynagrodzenia w uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego,
publiczne odmówienie Aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi w uroczystość Chrystusa Króla,
w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, każdy, kto pobożnie używa przedmiotu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerza, medalika) poświęconego przez Papieża lub Biskupa i w tym dniu odmówi Wyznanie Wiary,
wysłuchanie w czasie misji kilku kazań i udział w uroczystym ich zakończeniu,
przystąpienie po raz pierwszy do Komunii lub udział w takiej pobożnej ceremonii,
odprawienie pierwszej Mszy św. lub pobożne uczestnictwo w niej,
odmówienie różańca w kościele, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej (należy odmówić przynajmniej jedną część, jednakże pięć dziesiątek w sposób ciągły, z modlitwą ustną należy połączyć pobożne rozważanie tajemnic, w publicznym odmawianiu tajemnice winne być zapowiadane zgodnie z zatwierdzoną miejscową praktyką, w odmawianiu prywatnym wystarczy, że wierny łączy z modlitwą ustną rozważanie tajemnic);
odnowienie przez kapłana w 25-, 50-, 60-lecie święceń kapłańskich postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swojego powołania, uczestniczenie w Mszy św. jubileuszowej,

[madohora]

Odpust cząstkowy jest oznaczany bez określania dni lub lat. Kryterium miary tego odpustu stanowi wysiłek i gorliwość, z jaką ktoś wykonuje dzieło, do którego odpust jest przypisany. Mianowicie zyskującemu odpust, Kościół przydziela ze swego skarbca tyle darowania kary doczesnej, ile on sam jej otrzymuje przez wykonanie dobrej czynności.

[madohora]

Wybór modlitwy do odmówienia w intencjach papieskich pozostawia się wiernym, ale zaleca się „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”. Dla uzyskania kilku odpustów zupełnych wystarczy jedna spowiedź sakramentalna, ale dla każdego z osobna wymagana jest komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich.

[madohora]

Odpusty można zawsze uzyskać dla samego siebie lub dla dusz osób zmarłych, nie można natomiast uzyskać ich dla innych osób żyjących na ziemi.

[madohora]

w‎ ‎a‎ ‎jakby‎ ‎z‎ ‎jednej‎ ‎bryły‎ ‎wyrobiony.‎ ‎Obejść‎ ‎go można‎ ‎do‎ ‎koła.‎ ‎Wstępuje‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎mensy‎ ‎czyli‎ ‎ofiar nego‎ ‎stołu‎ ‎po‎ ‎dwóch‎ ‎dębowych‎ ‎gradusach.‎ ‎Na‎ ‎tćj mensie‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎pośrodku‎ ‎tabernaculum‎ ‎Sacrum‎ ‎czy li‎ ‎Cyborium‎ ‎na‎ ‎osiach‎ ‎obracające‎ ‎się.‎ ‎Niepoślednie to‎ ‎snycerskie‎ ‎dzieło‎ ‎jest‎ ‎też‎ ‎w‎ ‎harmonii‎ ‎z‎ ‎całością budowli.‎ ‎Odpowiedniej‎ ‎atoli‎ ‎sądzę,‎ ‎są‎ ‎wyrabiane Cyboria‎ ‎w‎ ‎kształcie‎ ‎np.‎ ‎globu‎ ‎czyli‎ ‎kuli,‎ ‎snopa pszenicy,‎ ‎winogrona,‎ ‎albo‎ ‎pelikana‎ ‎ptaka‎ ‎pierś‎ ‎swą pisklętom‎ ‎odkrywającego,‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.‎ ‎miasto‎ ‎pospolitej szafki,‎ ‎choćby‎ ‎najporęczniejszej. Dwóch‎ ‎większego‎ ‎rozmiaru‎ ‎Cherubów‎ ‎z‎ ‎drzewa wyciosanych‎ ‎po‎ ‎boku‎ ‎Cyborium‎ ‎trzymają‎ ‎nad‎ ‎tym że‎ ‎ołtarzem‎ ‎jakby‎ ‎jego,‎ ‎aureolę‎ ‎piękny,‎ ‎starożytny, prawdziwy‎ ‎wizerunek‎ ‎Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padewskiego, patrona‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubionych,‎ ‎ozdobiony‎ ‎wyzłacaną srebrną‎ ‎szatą‎ ‎i‎ ‎podobnemiż‎ ‎ramami.‎ ‎„Obraz‎ ‎ten w‎ ‎Padwie‎ ‎(słowa‎ ‎są‎ ‎Erekcyi‎ ‎kościoła)‎ ‎o‎ ‎relikwie Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎potarty,‎ ‎cudem‎ ‎w‎ ‎czasie‎ ‎pożaru‎ ‎mia sta‎ ‎Wenecyi‎ ‎ocalony,‎ ‎wielu‎ ‎słynie‎ ‎łaskami/'‎ ‎Hi story‎ ‎ę‎ ‎tego‎ ‎ocalenia‎ ‎dwa‎ ‎przedstawiają‎ ‎malowidła al‎ ‎fresco‎ ‎od‎ ‎strony‎ ‎Ewangelii‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza‎ ‎na ścianie‎ ‎z‎ ‎napisem‎ ‎łacińskim‎ ‎okoliczność‎ ‎tę‎ ‎obja śniającym‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎słowach:‎ ‎,,IIaec‎ ‎vera‎ ‎Divi‎ ‎effigies, quam‎ ‎altare‎ ‎majus‎ ‎continet,‎ ‎ad‎ ‎linguam‎ ‎ejus‎ ‎appli- cata,‎ ‎antiquitate‎ ‎et‎ ‎gratiis‎ ‎praedara,‎ ‎in‎ ‎medio urbis‎ ‎Venetiarum‎ ‎incendio‎ ‎non‎ ‎arsit." Po‎ ‎bokach‎ ‎zaś‎ ‎obrazu‎ ‎dwa‎ ‎wiersze‎ ‎niebacznie usunięto.‎ ‎1)‎ ‎„Effigies‎ ‎Divi‎ ‎Polonas‎ ‎fertur‎ ‎ad oras‎ ‎—‎ ‎2)‎ ‎Exspectatus‎ ‎adest‎ ‎hospes‎ ‎sub‎ ‎imagine Diva."‎ ‎—‎ ‎Obraz‎ ‎ten‎ ‎niewiadomego‎ ‎z‎ ‎nazwiska‎ ‎ma larza‎ ‎sam‎ ‎ś.‎ ‎p.‎ ‎fundator‎ ‎Kościoła‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎zacnego
męża‎ ‎barona‎ ‎Oktawiusza‎ ‎de‎ ‎Tassis‎ ‎w‎ ‎mieście‎ ‎We- necyi‎ ‎otrzymał.‎ ‎Umieszczono‎ ‎tenże‎ ‎obraz‎ ‎nad‎ ‎W. Ołtarzem‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎iż‎ ‎Kościół‎ ‎Czerniakowski‎ ‎zało żonym‎ ‎jest‎ ‎pod‎ ‎wezwaniem‎ ‎Św.‎ ‎Antoniego‎ ‎Padew skiego;‎ ‎nie‎ ‎zaś‎ ‎pod‎ ‎wezwaniem‎ ‎Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎jak to‎ ‎błędnie‎ ‎mówią‎ ‎i‎ ‎piszą.‎ ‎Ołtarz‎ ‎ten‎ ‎wielki‎ ‎uposa żony‎ ‎jest‎ ‎przywilejem‎ ‎Apostolskim‎ ‎z‎ ‎odpustami‎ ‎doń przywiązanemi‎ ‎przez‎ ‎Innocentego‎ ‎XII‎ ‎Papieża‎ ‎Bul lą‎ ‎pod‎ ‎pieczęcią‎ ‎Rybaka‎ ‎wydaną‎ ‎d.‎ ‎22‎ ‎Kwietną‎ ‎r. 1694‎ ‎z‎ ‎podpisem‎ ‎Kardynała‎ ‎Albana.‎ ‎(Żywot‎ ‎Św. Antoniego‎ ‎i‎ ‎doń‎ ‎nabożeństwo‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎niżej w‎ ‎części‎ ‎liturgicznej).‎ ‎Z‎ ‎odwrotnej‎ ‎strony‎ ‎wielkie go‎ ‎Ołtarza‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎od‎ ‎przedsionka‎ ‎idąc‎ ‎do‎ ‎zakrystyi, dwóch‎ ‎aniołów‎ ‎takich‎ ‎samych‎ ‎jak‎ ‎pod‎ ‎obrazem‎ ‎Św. Antoniego‎ ‎rozmiarów‎ ‎nad‎ ‎drugą‎ ‎mensą‎ ‎podtrzy mują‎ ‎obraz‎ ‎prawdziwą‎ ‎przcnajśw.‎ ‎Twarz‎ ‎P.‎ ‎N. Jezusa‎ ‎Chrystusa‎ ‎przedstawiający.‎ ‎Do‎ ‎tej‎ ‎drugiej mensy‎ ‎wstępuje‎ ‎się‎ ‎po‎ ‎3-ch‎ ‎dębowych‎ ‎gradusach. Na‎ ‎nićj‎ ‎też‎ ‎równic‎ ‎można‎ ‎odprawiać‎ ‎Mszę‎ ‎Świętą. Pod‎ ‎stopniami‎ ‎temi‎ ‎wreszcie‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎pośrodku‎ ‎tych‎ ‎2-ch odpowiednich‎ ‎sobie‎ ‎w‎ ‎jednem‎ ‎zabudowaniu‎ ‎jak‎ ‎mó wiliśmy‎ ‎mensów‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎mały‎ ‎Ołtarz‎ ‎ku‎ ‎czci Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎męczennika‎ ‎poświęcony. Przed‎ ‎tym‎ ‎Ołtarzem‎ ‎murowanym‎ ‎w‎ ‎małej‎ ‎kaplicz ce‎ ‎pod‎ ‎spodem‎ ‎posadzki‎ ‎kościelnej‎ ‎i‎ ‎mensów‎ ‎wielkie go‎ ‎Ołtarza,‎ ‎gdy‎ ‎się‎ ‎msza‎ ‎Św.‎ ‎odprawia,‎ ‎słuchać‎ ‎jej można‎ ‎z‎ ‎nawy‎ ‎kościelnej‎ ‎przez‎ ‎kratę‎ ‎żelazną‎ ‎ante- pedium‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza‎ ‎stanowiącą.‎ ‎Do‎ ‎tej‎ ‎kaplicz ki‎ ‎zstępuje‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎obódwóch‎ ‎stron‎ ‎wielkiego‎ ‎ołtarza po‎ ‎3‎ ‎gradusach‎ ‎marmurowych‎ ‎z‎ ‎posadzki‎ ‎kościel nej.‎ ‎Msza‎ ‎Św.‎ ‎tamże‎ ‎odprawia‎ ‎się‎ ‎przed‎ ‎relikwiami tegoż‎ ‎świętego,‎ ‎które‎ ‎są‎ ‎umieszczone‎ ‎w‎ ‎sarkofagu

[madohora]

Gdy‎ ‎Bolesna‎ ‎Matka‎ ‎stała Pod‎ ‎krzyżem,‎ ‎w‎ ‎łzy‎ ‎się‎ ‎stapiała, Dzieląc‎ ‎z‎ ‎Synem‎ ‎katusze, Jak‎ ‎okropnie‎ ‎udręczoną Cierpieniami‎ ‎umęczoną Miecz‎ ‎rozdzierał‎ ‎Jej‎ ‎duszę! Stawiąc‎ ‎w‎ ‎sercu‎ ‎swćm‎ ‎ból‎ ‎wielki Przenajświętszej‎ ‎Rodzicielki Gdy‎ ‎Syn‎ ‎Jednorodzony, Za‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎koronie‎ ‎cierniowej 1‎ ‎z‎ ‎ran,‎ ‎od‎ ‎stóp‎ ‎był‎ ‎do‎ ‎Głowy Krwią‎ ‎najświętszą‎ ‎zbroczony, Komuż‎ ‎z‎ ‎ócz‎ ‎łzy‎ ‎niepopłyną Gdy‎ ‎wie,‎ ‎iż‎ ‎on‎ ‎jest‎ ‎przyczyną Matce‎ ‎tak‎ ‎bolejącej? Kogóż‎ ‎boleść‎ ‎nie‎ ‎ogarnie, Patrząc‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎Jej‎ ‎męczarnie, Na‎ ‎spół‎ ‎z‎ ‎Synem‎ ‎cierpiącej? Za‎ ‎grzechy‎ ‎to‎ ‎tego‎ ‎świata Syn‎ ‎Jój‎ ‎cierniem‎ ‎skroń‎ ‎oplata Za‎ ‎nas‎ ‎ubiczowany Za‎ ‎nas‎ ‎Miłość‎ ‎niepojęta, Na‎ ‎drzewie‎ ‎hańby‎ ‎rozpięta, Okrutne‎ ‎podjęła‎ ‎rany! O‎ ‎Matko!‎ ‎z‎ ‎boleści‎ ‎zdroju Goryczy‎ ‎Twojej‎ ‎napoju,’ Puść‎ ‎część‎ ‎do‎ ‎mego‎ ‎serca, Bym‎ ‎uznał‎ ‎mąk‎ ‎tych‎ ‎przyczynę, Gorzko‎ ‎opłakał‎ ‎swą‎ ‎winę, Syna‎ ‎Twego‎ ‎morderca! Spraw‎ ‎to‎ ‎stawiennictwem‎ ‎Twojcm Abym‎ ‎w‎ ‎całem‎ ‎życiu‎ ‎mojem, W‎ ‎łzy‎ ‎pokutne‎ ‎opływał;
Bym‎ ‎za‎ ‎Zbawcy‎ ‎mego‎ ‎mękę Życiem‎ ‎swojcm‎ ‎niósł‎ ‎Mu‎ ‎dziękę, Dlań‎ ‎serce‎ ‎swe‎ ‎wylewał! Abym‎ ‎wspólnie‎ ‎cierpiał‎ ‎z‎ ‎Tobą Twoją‎ ‎się‎ ‎dzielił‎ ‎żałobą, Jak‎ ‎Ty‎ ‎pod‎ ‎krzyżem‎ ‎bolał! Bym‎ ‎skruchą‎ ‎serce‎ ‎rozdzierał, Ponętom‎ ‎świata‎ ‎umierał, Umrzeć‎ ‎jak‎ ‎grzeszyć‎ ‎wołał! Spraw‎ ‎to‎ ‎o‎ ‎Dziewico‎ ‎Święta Aby‎ ‎boleść‎ ‎Ci‎ ‎ujęta, Była‎ ‎moim‎ ‎udziałem; Abym‎ ‎tak‎ ‎żył‎ ‎jak‎ ‎Ty‎ ‎z‎ ‎Bogiem W‎ ‎Nim‎ ‎miłość,‎ ‎nie‎ ‎w‎ ‎świecie‎ ‎srogim, W‎ ‎życiu‎ ‎swojem‎ ‎miał‎ ‎całem. By‎ ‎Syna‎ ‎krwi‎ ‎wytoczenie, Nie‎ ‎szło‎ ‎na‎ ‎me‎ ‎potępienie W‎ ‎ostateczny‎ ‎Sąd‎ ‎Boga, By‎ ‎na‎ ‎mnie‎ ‎w‎ ‎owej‎ ‎godzinie, Spłynęła‎ ‎przy‎ ‎Twej‎ ‎przyczynie Baska‎ ‎Sędziego‎ ‎błoga! A‎ ‎Ty‎ ‎przez‎ ‎Matki‎ ‎przyczynę Daj‎ ‎odpokutować‎ ‎winę, Zanim‎ ‎Sąd‎ ‎Twój‎ ‎nastąpi, Daj‎ ‎to‎ ‎Zbawicielu‎ ‎Panie! Niech‎ ‎mnie‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu,‎ ‎w‎ ‎skonanie Miłość‎ ‎Twa‎ ‎nieodstąpi.‎ ‎Amen. Obraz‎ ‎ten‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Bolesnej‎ ‎nic‎ ‎wielkich wprawdzie‎ ‎rozmiarów,‎ ‎drogocennym‎ ‎przecież‎ ‎był‎ ‎dla fundatora‎ ‎kościoła.‎ ‎Albowiem‎ ‎nietylko‎ ‎wyjednał doń‎ ‎od‎ ‎ś.‎ ‎Apostolskiej‎ ‎Stolicy,‎ ‎przywileje‎ ‎i‎ ‎nabożeństwa

[madohora]

cznego‎ ‎Sądu‎ ‎Bożego.‎ ‎Przedmiot‎ ‎ten‎ ‎jest‎ ‎tak wzruszającym,‎ ‎iż‎ ‎dla‎ ‎rozbudzenia‎ ‎wiary‎ ‎i‎ ‎pobu dek‎ ‎do‎ ‎cnoty‎ ‎wyrywa‎ ‎nam‎ ‎się‎ ‎hymn,‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎ewan- gielicznych‎ ‎słowach‎ ‎tg‎ ‎wielką‎ ‎chwilę‎ ‎opiewa‎ ‎i‎ ‎opi suje,‎ ‎w‎ ‎te‎ ‎pobieżnie‎ ‎wyrazy‎ ‎spolszczony: Sądu‎ ‎Boga,‎ ‎gromu‎ ‎chwile Pogrążą‎ ‎świat‎ ‎w‎ ‎nikłym‎ ‎pyle, Świadczą‎ ‎Prorocy,‎ ‎Sybille. Truchleję‎ ‎w‎ ‎moim‎ ‎umyśle, -Gdy‎ ‎o‎ ‎przyjściu‎ ‎Boga‎ ‎myślę, Aby‎ ‎wszystkich‎ ‎sądzi!‎ ‎ściśle. Grzmot‎ ‎trąby‎ ‎świat‎ ‎cały‎ ‎wzruszy, Z‎ ‎ludzkich‎ ‎ciał‎ ‎prochy‎ ‎poruszy Z‎ ‎grobów‎ ‎je‎ ‎przyzwie‎ ‎do‎ ‎duszy. Śmierć‎ ‎zmartwieje‎ ‎przerażona, Kiedy‎ ‎dusz‎ ‎ludzkich‎ ‎obsłona, Ciało‎ ‎wyjdzie‎ ‎z‎ ‎ziemi‎ ‎łona. Nim‎ ‎się‎ ‎Chrystus‎ ‎na‎ ‎Sąd‎ ‎zjawi, Zanim‎ ‎wyrok‎ ‎swój‎ ‎objawi Jawnem,‎ ‎pierwej‎ ‎wszystko‎ ‎sprawi. Otworzą‎ ‎sumienia‎ ‎karty, Gdzie‎ ‎jest‎ ‎wszelki‎ ‎czyn‎ ‎zawarty Na‎ ‎tern‎ ‎będzie‎ ‎Sąd‎ ‎oparty. Cóż‎ ‎natedy‎ ‎grzeszny‎ ‎powie, Jak‎ ‎swą‎ ‎obronę‎ ‎wysłowi, Gdy‎ ‎Bóg‎ ‎Świętym‎ ‎Sąd‎ ‎zapowie! Sędzio‎ ‎tak‎ ‎ścisłćj‎ ‎rachuby, Co‎ ‎nie‎ ‎chcesz‎ ‎grzesznika‎ ‎zguby, Nie‎ ‎bierz‎ ‎mnie‎ ‎do‎ ‎takićj‎ ‎próby!! Wszakżeś‎ ‎nie‎ ‎na‎ ‎potępienie, Nie‎ ‎na‎ ‎moje‎ ‎zatracenie, Lecz‎ ‎na‎ ‎meś‎ ‎przyszedł‎ ‎zbawienie.
Dla‎ ‎mnie‎ ‎na‎ ‎ziemię‎ ‎zstąpiłeś Krwią‎ ‎najdroższą‎ ‎odkupiłeś, Okrutną‎ ‎męką‎ ‎zbawiłeś. Srawiedliwy‎ ‎w‎ ‎karze‎ ‎Panie! Przyjmij‎ ‎pierw‎ ‎me‎ ‎pokajanie' Nim‎ ‎straszny‎ ‎Sąd‎ ‎Twój‎ ‎nastanie. Przed‎ ‎Tobą‎ ‎w‎ ‎łzach‎ ‎grzech‎ ‎wyznaję, Od‎ ‎żalu‎ ‎zań‎ ‎serce‎ ‎kraje, Na‎ ‎łaskę‎ ‎się‎ ‎Twoją‎ ‎zdaję. Dałeś‎ ‎grzesznej‎ ‎Magdalenie I‎ ‎łotrowi‎ ‎rozgrzeszenie, Miej‎ ‎i‎ ‎dla‎ ‎mnie‎ ‎użalenie. Bo‎ ‎poprawa‎ ‎ma‎ ‎niestała I‎ ‎skrucha‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎mała W‎ ‎Tobie‎ ‎jeno‎ ‎ufność‎ ‎cała. Na‎ ‎Sądzie‎ ‎mnie‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎kozłami, Ale‎ ‎racz‎ ‎stawić‎ ‎z‎ ‎owcami, Na‎ ‎prawicy‎ ‎gdzie‎ ‎wybrani. Kiedy‎ ‎zstrącisz‎ ‎potępionych. W‎ ‎ogień‎ ‎wieczny‎ ‎zasądzonych, Włącz‎ ‎mnie‎ ‎do‎ ‎błogosławionych. W‎ ‎łzach‎ ‎ku‎ ‎Tobie‎ ‎zwracam‎ ‎oczy, Bądź‎ ‎mi‎ ‎światłem‎ ‎w‎ ‎życia‎ ‎nocy Udziel‎ ‎mi‎ ‎swojej‎ ‎pomocy! Nim‎ ‎śmierć‎ ‎mnie‎ ‎zaskoczy‎ ‎sroga, Niech‎ ‎mnie‎ ‎wiedzie‎ ‎łaska‎ ‎Boga I‎ ‎Jego‎ ‎przykazań‎ ‎droga. Przez‎ ‎krwi‎ ‎na‎ ‎krzyżu‎ ‎wylanie‎ ‎. Twojej,‎ ‎Zbawco‎ ‎światu‎ ‎Panie Daj‎ ‎mi‎ ‎szczęśliwe‎ ‎skonanie!‎ ‎Amen. Panie‎ ‎wysłuchaj‎ ‎modlitwy‎ ‎moje,‎ ‎a‎ ‎wołanie‎ ‎moje niech‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎przyjdzie!‎

[madohora]

Różnych‎ ‎stanów‎ ‎piękne‎ ‎grono Giesta‎ ‎śmiercią‎ ‎przepleciono Żyjąc‎ ‎sobie‎ ‎tańcujemy A‎ ‎że‎ ‎obok‎ ‎śmierć,‎ ‎nie‎ ‎wiemy. Szczęśliwy‎ ‎kto‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎tańcu Spocznie‎ ‎w‎ ‎niebieskim‎ ‎szańcu, Nieszczęsny,‎ ‎kto‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎koła W‎ ‎piekło‎ ‎wpadłszy,‎ ‎biada!‎ ‎woła. I‎ ‎ty‎ ‎kmiotku‎ ‎spracowany W‎ ‎śmiertelneś‎ ‎się‎ ‎wybrał‎ ‎tany? Nie‎ ‎pyszna‎ ‎dama,‎ ‎z‎ ‎oraczem Równie‎ ‎tańczy,‎ ‎jak‎ ‎z‎ ‎bogaczem. Proś‎ ‎lgnie‎ ‎raczój‎ ‎o‎ ‎bławaty Bo‎ ‎cię‎ ‎widzę,‎ ‎żeś‎ ‎bez‎ ‎szaty Mnie‎ ‎w‎ ‎purpurę‎ ‎odzianego Prowadzisz‎ ‎do‎ ‎tańca‎ ‎swego? Darmo‎ ‎się‎ ‎wspierasz‎ ‎pod‎ ‎boki Gdy‎ ‎w‎ ‎też‎ ‎z‎ ‎śmiercią‎ ‎idziesz‎ ‎kroki Rusz‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎krzesła‎ ‎choć‎ ‎nie‎ ‎raczysz Jak‎ ‎tylko‎ ‎tę‎ ‎skoczkę‎ ‎z‎ ‎zoczysz. Jakoż‎ ‎się‎ ‎twe‎ ‎suche‎ ‎kości Targnęły‎ ‎na‎ ‎me‎ ‎wolności? Niepozwalam!‎ ‎w‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎tobą,, Ty‎ ‎mnie‎ ‎przecież‎ ‎ciągniesz‎ ‎z‎ ‎sobą. Nie‎ ‎bądź‎ ‎chocieś‎ ‎książę‎ ‎hardy Z‎ ‎śmiercią‎ ‎też‎ ‎poskocz‎ ‎galardy, Bo‎ ‎wnet:‎ ‎Jaśnie‎ ‎Oświecony Tytuł‎ ‎twój‎ ‎będzie‎ ‎zaćmiony.
„Choć‎ ‎kanony‎ ‎zakazują „Niechaj‎ ‎księża‎ ‎nie‎ ‎tańcują“ A‎ ‎wyście‎ ‎święci‎ ‎kapłani W‎ ‎ten‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎śmiercią‎ ‎zabrani. Postradałeś‎ ‎pastorału Gdy‎ ‎śmierć‎ ‎w‎ ‎taniec‎ ‎iść‎ ‎kazała I‎ ‎infuła‎ ‎niepomoże Biskup‎ ‎skoczy‎ ‎w‎ ‎grób‎ ‎nieboże. Kardynalskie‎ ‎kapelusze Choćbym‎ ‎nie‎ ‎chciał,‎ ‎ruszyć‎ ‎muszę Straszny‎ ‎to‎ ‎skok,‎ ‎gdzie‎ ‎muzyka Że‎ ‎umrzeć‎ ‎trzeba,‎ ‎wykrzyka. Dałbym‎ ‎berło‎ ‎i‎ ‎z‎ ‎koroną By‎ ‎mnie‎ ‎z‎ ‎tańca‎ ‎uwolniono O‎ ‎nader‎ ‎przykre‎ ‎niestety! Które‎ ‎śmierć‎ ‎skacze‎ ‎walety. I‎ ‎jaż‎ ‎to‎ ‎niezwyciężony Z‎ ‎tobą‎ ‎mam‎ ‎być‎ ‎zjednoczony? Schnie‎ ‎i‎ ‎moc‎ ‎cesarska‎ ‎moja Skoro‎ ‎mnie‎ ‎tknie‎ ‎ręka‎ ‎twoja. Trzem‎ ‎koronom‎ ‎nie‎ ‎wybaczysz W‎ ‎taniec‎ ‎z‎ ‎sobą‎ ‎prosić‎ ‎raczysz Muszę‎ ‎z‎ ‎tobą‎ ‎choć‎ ‎nie‎ ‎wiele Zażyć‎ ‎takićj‎ ‎krotofile. I‎ ‎ty‎ ‎zuchwały‎ ‎góralu Nie‎ ‎zawsze‎ ‎umrzesz‎ ‎na‎ ‎palu Próżno‎ ‎skakasz,‎ ‎być‎ ‎ci‎ ‎w‎ ‎grobie I‎ ‎z‎ ‎wataszką‎ ‎trza‎ ‎być‎ ‎tobie. Sprośni‎ ‎Turcy‎ ‎brzydcy‎ ‎żydzi I‎ ‎wami‎ ‎się‎ ‎śmierć‎ ‎nie‎ ‎hydzi
Na‎ ‎żydowskie‎ ‎nic‎ ‎dba‎ ‎smrody Z‎ ‎dzikiemi‎ ‎skacze‎ ‎narody. Czemuż‎ ‎to‎ ‎Werda?‎ ‎nie‎ ‎pytasz Kiedy‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎tą‎ ‎damą‎ ‎witasz? Dla‎ ‎obu‎ ‎was‎ ‎dekret‎ ‎srogi: Umrze‎ ‎sołdat‎ ‎jak‎ ‎ubogi.
W‎ ‎katakumbach‎ ‎też‎ ‎kościelnych‎ ‎są‎ ‎godne‎ ‎widze nia‎ ‎szaty‎ ‎ówczesne‎ ‎w‎ ‎całości‎ ‎dość‎ ‎przechowane.

[madohora]

swemu‎ ‎pieniądze‎ ‎na‎ ‎pochowanie‎ ‎chrześcijańskie jój‎ ‎nieboszczyka‎ ‎małżonka. Następnej‎ ‎nocy‎ ‎zajętemu‎ ‎uprzedzonem‎ ‎o‎ ‎du szy‎ ‎ludzkićj‎ ‎pisaniem,‎ ‎przy‎ ‎podwojach‎ ‎zamkniętych jego‎ ‎komnaty‎ ‎i‎ ‎służbie‎ ‎czuwającej‎ ‎w‎ ‎przedsieni‎ ‎sta nął‎ ‎przed‎ ‎nim‎ ‎ów‎ ‎wieśniak,‎ ‎którego‎ ‎ciało‎ ‎kazał z‎ ‎błota‎ ‎wydobyć‎ ‎i‎ ‎po‎ ‎chrześcijańsku‎ ‎pochować. Oburzył‎ ‎się‎ ‎Lubomirski‎ ‎na‎ ‎służbę‎ ‎z‎ ‎razu,‎ ‎iż‎ ‎mu‎ ‎ta kiego‎ ‎importuna,‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎takiej‎ ‎chwili,‎ ‎w‎ ‎takie‎ ‎miejsce puściła.‎ ‎Po‎ ‎chwilowćj‎ ‎jednak‎ ‎rozwadze,‎ ‎spytał wieśniaka,‎ ‎czegoby‎ ‎żądał.‎ ‎Przysłany‎ ‎jestem,‎ ‎odpo wiedział‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎to,‎ ‎podziękować‎ ‎ci,‎ ‎żeś‎ ‎kazał‎ ‎wczoraj ciało‎ ‎moje‎ ‎z‎ ‎błota‎ ‎wydostać,‎ ‎a‎ ‎duszę‎ ‎po‎ ‎chrześci jańsku‎ ‎pochować.‎ ‎Samo‎ ‎wrodzone‎ ‎uczucie‎ ‎już‎ ‎do tego‎ ‎cię‎ ‎spowodowało.‎ ‎Wyjdź‎ ‎przytem‎ ‎z‎ ‎trzęsa wiska‎ ‎uprzedzeń‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎ludzkićj,‎ ‎w‎ ‎któreś‎ ‎się‎ ‎nie- obacznie‎ ‎pogrążył,‎ ‎poniechaj‎ ‎zgubnego‎ ‎pisma‎ ‎swo jego,‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎tćm‎ ‎bądź‎ ‎przekonanym,‎ ‎iż‎ ‎dusza‎ ‎ludzka żyjepo‎ ‎śmierci‎ ‎ciała,‎ ‎bo‎ ‎ją‎ ‎Bóg‎ ‎nieśmiertelną‎ ‎stwo rzył‎ ‎na‎ ‎obraz‎ ‎i‎ ‎podobieństwo‎ ‎swoje,‎ ‎bo‎ ‎jest‎ ‎duchem tak‎ ‎jak‎ ‎jam‎ ‎stanął‎ ‎przed‎ ‎tobą,‎ ‎choć‎ ‎ciało‎ ‎moje‎ ‎jest w‎ ‎grobie.‎ ‎Poczem‎ ‎jawisko‎ ‎zniknęło‎ ‎mu‎ ‎zprzed‎ ‎oczu. Przestroga‎ ‎ta‎ ‎na‎ ‎wskroś‎ ‎Lubomirskiego‎ ‎przeni- kła‎ ‎i‎ ‎wpłynęła‎ ‎na‎ ‎resztę‎ ‎jego‎ ‎żywota.‎ ‎Pismo‎ ‎swo je‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎ludzkiej‎ ‎natychmiast‎ ‎spalił,‎ ‎bolał‎ ‎serde cznie‎ ‎nad‎ ‎swojem‎ ‎omamieniem,‎ ‎szczerą‎ ‎pokutę‎ ‎czy nił‎ ‎i‎ ‎ślubem‎ ‎się‎ ‎zobowiązał‎ ‎do‎ ‎religijnćj‎ ‎pielgrzym ki,‎ ‎aby‎ ‎u‎ ‎grobu‎ ‎Apostołów‎ ‎Świętego‎ ‎Piotra‎ ‎i‎ ‎Pawła w‎ ‎Rzymie‎ ‎od‎ ‎Ojca‎ ‎Świętego‎ ‎ze‎ ‎swoich‎ ‎grzechów wybłagać‎ ‎rozgrzeszenie.‎ ‎W‎ ‎restytucyjnymzaś‎ ‎uczyn ku‎ ‎postanowił‎ ‎zbudować‎ ‎Kościół‎ ‎dla‎ ‎chwały‎ ‎nie śmiertelnego‎ ‎Boga‎ ‎z‎ ‎obsadzeniem‎ ‎przy‎ ‎tymże‎ ‎zakonników‎ ‎grubą,‎ ‎pokutną,‎ ‎szatą‎ ‎okrytych,‎ ‎którzyby, jak‎ ‎sam‎ ‎w‎ ‎Erekcyi‎ ‎Kościoła‎ ‎mówi,‎ ‎byli‎ ‎wyłącznie zajęci‎ ‎strzeżeniem‎ ‎i‎ ‎rozwagą‎ ‎rzeczy‎ ‎chwały‎ ‎i‎ ‎czci Boga‎ ‎się‎ ‎dotyczących.‎ ‎Gdyż‎ ‎sam‎ ‎przeświadczonym pozostał,‎ ‎iż‎ ‎wśród‎ ‎zajęć‎ ‎i‎ ‎czynów‎ ‎śmiertelnika‎ ‎nic lepszego,‎ ‎skuteczniejszego‎ ‎i‎ ‎zbawienniejszego‎ ‎być nie‎ ‎może;‎ ‎jak‎ ‎rozwaga‎ ‎tych‎ ‎rzeczy‎ ‎i‎ ‎ciągła‎ ‎o‎ ‎nie- dbałość,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎dla‎ ‎pomnożenia‎ ‎chwały‎ ‎i‎ ‎czci‎ ‎nieusta jącej‎ ‎Wszechmogącego. W‎ ‎skutek‎ ‎uczynionego‎ ‎ślubu‎ ‎udał‎ ‎się‎ ‎najprzód do‎ ‎Rzymu‎ ‎ułatwiwszy‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎domu.‎ ‎Mile‎ ‎przyjęty od‎ ‎Innocentego‎ ‎XI‎ ‎pod‎ ‎owe‎ ‎czasy‎ ‎Ojca‎ ‎Św.;‎ ‎od niego‎ ‎rozgrzeszenie‎ ‎otrzymał‎ ‎Lubomirski,‎ ‎a‎ ‎wraz i‎ ‎relikwije‎ ‎Św.‎ ‎Bonifacego‎ ‎który‎ ‎w‎ ‎odpłacie‎ ‎za‎ ‎swoje grzechy‎ ‎koronę‎ ‎podjął‎ ‎męczeńską.‎ ‎Otrzymał‎ ‎też‎ ‎od łamek‎ ‎z‎ ‎Bożej‎ ‎męki‎ ‎Zbawiciela‎ ‎Pana‎ ‎naszego‎ ‎w‎ ‎upo minku‎ ‎niejako‎ ‎expiacyjnym,‎ ‎iż‎ ‎poważył‎ ‎się‎ ‎naruszyć prawdę,‎ ‎za‎ ‎którą‎ ‎Zbawiciel‎ ‎Pan‎ ‎dał‎ ‎się‎ ‎umęczyć‎ ‎na haniebnem‎ ‎drzewie‎ ‎krzyżowem‎ ‎o‎ ‎niej‎ ‎ród‎ ‎ludzki‎ ‎upe wniając.‎ ‎Z‎ ‎serdeczną‎ ‎wdzięcznością‎ ‎i‎ ‎pokorą‎ ‎przyjął ten‎ ‎upominek‎ ‎Lubomirski.‎ ‎A‎ ‎w‎ ‎głębokiem‎ ‎pojęciu i‎ ‎uznaniu‎ ‎swój‎ ‎winy,‎ ‎chcąc‎ ‎ją‎ ‎bliżÓj‎ ‎wyrazić‎ ‎po‎ ‎wiel kich‎ ‎zachodach‎ ‎i‎ ‎staraniach,‎ ‎nabył‎ ‎odłamek‎ ‎ciernia z‎ ‎wieńca,‎ ‎którym‎ ‎boleśnie‎ ‎Zbawiciela‎ ‎Pana‎ ‎skroń ozdobiono‎ ‎na‎ ‎górze‎ ‎Kalwaryi,‎ ‎z‎ ‎obżałowaniem:‎ ‎iż umysłem‎ ‎swoim‎ ‎i‎ ‎ręką‎ ‎przyczynił‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎sposobie duchownym‎ ‎do‎ ‎tej‎ ‎męczenniczćj‎ ‎katuszy‎ ‎przez‎ ‎swo je‎ ‎próżne‎ ‎o‎ ‎duszy‎ ‎pismo.‎ ‎Nabył‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎wizerunek‎ ‎Ma tki‎ ‎Boskiój‎ ‎Bolesnej‎ ‎łaskami‎ ‎słynący,‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎obrazie (1)‎ ‎Innocenty‎ ‎XI‎ ‎z‎ ‎rodu‎ ‎Benedykt‎ ‎Odeschalichi‎ ‎urodził‎ ‎się r.‎ ‎1‎ ‎611‎ ‎w‎ ‎Como,‎ ‎na‎ ‎stolicy‎ ‎Apostolskiej‎ ‎zasiadł‎ ‎r.‎ ‎1676,‎ ‎a‎ ‎umarł r.‎ ‎1689.

[madohora]

PIEŚŃ o‎ ‎ś.‎ ‎Antonim‎ ‎Padewskim.
Na‎ ‎melodję‎ ‎pieśni’.‎ ‎O‎ ‎św.‎ ‎Janie‎ ‎Kantym. Antoni‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubionych‎ ‎Patronie Pomocy‎ ‎ludzie‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎i‎ ‎przy‎ ‎zgonie Doznają‎ ‎smutni,‎ ‎ubodzy,‎ ‎kaleki Twojćj‎ ‎opieki. Zebrani‎ ‎na‎ ‎cześć‎ ‎Bozką‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎kościele Wierni‎ ‎twojego‎ ‎imienia‎ ‎czciciele Pokornie‎ ‎Boga‎ ‎przez‎ ‎Ciebie‎ ‎prosiemy Niech‎ ‎nie‎ ‎giniemy. Grzechy‎ ‎największą‎ ‎szkodę‎ ‎ludziom‎ ‎czynią Pycha‎ ‎jest‎ ‎wszystkich‎ ‎występków‎ ‎mistrzynią Ty‎ ‎cnót‎ ‎chrześciańskich‎ ‎dając‎ ‎piękne‎ ‎wzory Uczysz‎ ‎pokory. Uczuć‎ ‎twych‎ ‎serca‎ ‎celem‎ ‎jest‎ ‎Marya Znakiem‎ ‎anielskiej‎ ‎czystości‎ ‎lii‎ ‎ja A‎ ‎Jezusowi‎ ‎na‎ ‎cześć‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎chwałę Życieś‎ ‎dał‎ ‎całe.
Lubo‎ ‎męczeńską‎ ‎śmiercią‎ ‎umrzeć‎ ‎chciałeś Lecz‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎woli‎ ‎Boskićj‎ ‎stosowałeś Znając‎ ‎że‎ ‎milsze‎ ‎Bogu‎ ‎posłuszeństwo Jest‎ ‎nad‎ ‎męczeństwo. Z‎ ‎przykładów‎ ‎twoich‎ ‎niezawodna‎ ‎droga Jak‎ ‎mamy‎ ‎słuchać‎ ‎łaski‎ ‎Pana‎ ‎Boga Jak‎ ‎łączyć‎ ‎wiarę,‎ ‎z‎ ‎nadzieją‎ ‎miłością I‎ ‎cierpliwością. Grzesznik‎ ‎słów‎ ‎Boskich‎ ‎dziwną‎ ‎mocą‎ ‎tknięty Słuchając‎ ‎kazań‎ ‎twych‎ ‎staje‎ ‎się‎ ‎święty Przekłada‎ ‎Stwórcę‎ ‎nad‎ ‎wszystkie‎ ‎stworzenia Życie‎ ‎odmienia. Porzuca‎ ‎sprosne‎ ‎gorszące‎ ‎nałogi Trzyma‎ ‎się‎ ‎nauk‎ ‎Jezusowych‎ ‎drogi Godne‎ ‎owoce‎ ‎pokuty‎ ‎wydaje Grzeszyć‎ ‎przestaje.‎ ‎> Bluźnierca‎ ‎z‎ ‎osłem‎ ‎pod‎ ‎Jezusem‎ ‎klęka Gdy‎ ‎mu‎ ‎kapłańska‎ ‎twoja‎ ‎święta‎ ‎ręka Sakramentalny‎ ‎pokarm‎ ‎pokazuje Moc‎ ‎Boską‎ ‎czuje. Kto‎ ‎się‎ ‎pod‎ ‎twoją‎ ‎ucieka‎ ‎obronę Znajduje‎ ‎rzeczy‎ ‎zgubione,‎ ‎skradzione Na‎ ‎twe‎ ‎zasługi‎ ‎Bóg‎ ‎ma‎ ‎wielkie‎ ‎względy Zkąd‎ ‎słyniesz‎ ‎wszędy. Przyczyną‎ ‎twoją‎ ‎u‎ ‎Boga‎ ‎skuteczną Zjednaj‎ ‎nam‎ ‎w‎ ‎służbie‎ ‎Boskićj‎ ‎chęć‎ ‎stateczną Uproś‎ ‎nam‎ ‎pokój,‎ ‎zdrowie,‎ ‎dobre‎ ‎mienie Duszy‎ ‎zbawienie. Cudowny‎ ‎w‎ ‎Świętych‎ ‎Twoich‎ ‎Jezu‎ ‎Chryste Złożon‎ ‎na‎ ‎ręce‎ ‎Antoniego‎ ‎czyste Pokutującym‎ ‎grzesznikom‎ ‎daj‎ ‎Ciebie Oglądać‎ ‎w‎ ‎niebie.‎ ‎Amen.

[madohora]

O‎ ‎Jubileuszu‎ ‎i‎ ‎odpustach.
i. Uwagi‎ ‎ogólne. i)‎ ‎Sakramentalna‎ ‎spowiedź,‎ ‎odby ta‎ ‎z‎ ‎zachowaniem‎ ‎wszystkich‎ ‎warunków, gładzi‎ ‎zawsze‎ ‎winę‎ ‎i‎ ‎karę‎ ‎wieczną, przypadającą‎ ‎za‎ ‎grzechy‎ ‎śmiertelne;‎ ‎po odpuszczeniu‎ ‎jednak‎ ‎winy,‎ ‎czy‎ ‎to‎ ‎za grzech‎ ‎śmiertelny,‎ ‎czy‎ ‎też‎ ‎za‎ ‎grzech powszedni,‎ ‎według‎ ‎niezmierzonej‎ ‎spra wiedliwości‎ ‎Boga‎ ‎wyznaczonej,‎ ‎zwykle pozostaje‎ ‎kara‎ ‎doczesna,‎ ‎którą‎ ‎odbyć musimy‎ ‎albo‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu,‎ ‎za‎ ‎pomocą‎ ‎do brych,‎ ‎zadośćczyniących‎ ‎uczynków,‎ ‎jak modlitwa,‎ ‎post‎ ‎lub‎ ‎jałmużna,‎ ‎albo‎ ‎po śmierci‎ ‎w‎ ‎czyśćcu.‎ ‎(Tak‎ ‎uczy‎ ‎Koncy- lium‎ ‎Trydenckie,‎ ‎Sesya‎ ‎VI,‎ ‎rozd.‎ ‎XIV kan.‎ ‎30).

[madohora]

‎ jaką‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎czasie‎ ‎otrzymują‎ ‎wszyscy kapłani,‎ ‎upoważnieni‎ ‎do‎ ‎słuchania‎ ‎spo wiedzi.‎ ‎Nadto‎ ‎spowiednicy,‎ ‎wyjątkowo podczas‎ ‎trwania‎ ‎Jubileuszu,‎ ‎mogą‎ ‎zamie niać‎ ‎proste‎ ‎śluby‎ ‎(vota‎ ‎simplicia);‎ ‎dys pensować‎ ‎od‎ ‎niektórych‎ ‎przeszkód‎ ‎związ ków,‎ ‎któremi‎ ‎często‎ ‎obarczone‎ ‎są‎ ‎su mienia‎ ‎penitentów. W‎ ‎końcu‎ ‎Jubileusz,‎ ‎oprócz‎ ‎pozyska nia‎ ‎Odpustów,‎ ‎jest‎ ‎jeszcze‎ ‎praktycznem zastosowaniem‎ ‎ducha‎ ‎Kościoła‎ ‎w‎ ‎kwe- styi‎ ‎pokuty,‎ ‎przynoszącym‎ ‎mu‎ ‎bardzo wiele‎ ‎dobrego.‎ ‎Jubileusz‎ ‎ma‎ ‎bowiem na‎ ‎celu:‎ ‎pobudzić‎ ‎lud‎ ‎Chrystusowy‎ ‎do prawdziwej‎ ‎pokuty‎ ‎i‎ ‎naprawy‎ ‎obycza jów,‎ ‎oraz‎ ‎uproszenia‎ ‎dla‎ ‎narodów‎ ‎i‎ ‎ca łego‎ ‎Kościoła‎ ‎błogosławieństwa‎ ‎Bożego. W‎ ‎celu‎ ‎otrzymania‎ ‎tych‎ ‎wielkich‎ ‎łask Ojciec‎ ‎św.‎ ‎niejako‎ ‎zmusza‎ ‎wiernych‎ ‎do pełnienia‎ ‎dobrych‎ ‎uczynków,‎ ‎udzielając wzamian‎ ‎temu,‎ ‎kto‎ ‎je‎ ‎spełni,‎ ‎Odpustu zupełnego‎ ‎i‎ ‎innych‎ ‎przywilejów,‎ ‎złączo nych‎ ‎z‎ ‎tą‎ ‎wielką‎ ‎łaską. 9)‎ ‎Z‎ ‎tego,‎ ‎co‎ ‎dotąd‎ ‎powiedzieliśmy, wypływa,‎ ‎jak‎ ‎wielki‎ ‎jest‎ ‎pożytek‎ ‎z‎ ‎o- trzymania‎ ‎Odpustów‎ ‎dla‎ ‎ludu‎ ‎Chrystu sowego,‎ ‎który,‎ ‎korzystając‎ ‎z‎ ‎miłosierdzia Bożego,‎ ‎łatwy ‎sposobem‎ ‎może‎ ‎wyplacić‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎tern‎ ‎życiu‎ ‎z‎ ‎własnych‎ ‎długów, jakie‎ ‎zaciągnął‎ ‎wobec‎ ‎Boga,‎ ‎lub‎ ‎przyjść z‎ ‎pomocą‎ ‎ukochanym‎ ‎duszom‎ ‎swoich blizkich,‎ ‎zmarłych,‎ ‎przyspieszając‎ ‎im‎ ‎ty le‎ ‎upragnione‎ ‎oglądanie‎ ‎Boga‎ ‎w‎ ‎niebie. Stąd‎ ‎również‎ ‎przekonać‎ ‎się‎ ‎możemy,‎ ‎jak sprawiedliwie‎ ‎Kościół‎ ‎potępił‎ ‎na‎ ‎Koncy- lium‎ ‎Trydenckiem‎ ‎heretycką‎ ‎naukę‎ ‎tych nowatorów,‎ ‎którzy‎ ‎zaprzeczali‎ ‎wszelkiej użyteczności‎ ‎Odpustów,‎ ‎odmawiając‎ ‎Ko ściołowi‎ ‎władzy‎ ‎ich‎ ‎udzielania.‎ ‎W‎ ‎końcu przekonać‎ ‎się‎ ‎możemy,‎ ‎na‎ ‎ile‎ ‎nauka o‎ ‎Odpustach‎ ‎i‎ ‎praktyczne‎ ‎jej‎ ‎spełnianie skutecznie‎ ‎podtrzymuje‎ ‎w‎ ‎wiernych‎ ‎ducha wiary‎ ‎i‎ ‎chrześcijańskiej‎ ‎pobożności,‎ ‎zacie śniając‎ ‎węzły‎ ‎jedności‎ ‎z‎ ‎Kościołem‎ ‎i‎ ‎nie omylną‎ ‎jego‎ ‎Głową,‎ ‎papieżem‎ ‎rzymskim. Dla‎ ‎tych‎ ‎to‎ ‎przyczyn‎ ‎nieprzyjaciele‎ ‎Ko ścioła‎ ‎z‎ ‎taką‎ ‎zaciekłością‎ ‎prześladują‎ ‎na ukę‎ ‎i‎ ‎praktykę‎ ‎katolików‎ ‎o‎ ‎Odpustach. II. Ogólne‎ ‎warunki‎ ‎otrzymania‎ ‎odpustu‎ ‎jubile uszowego‎ ‎u‎ ‎nas‎ ‎w‎ ‎1901‎ ‎roku. i)‎ ‎Jubileusz‎ ‎jest‎ ‎łaską,‎ ‎przywilejem, a‎ ‎nie‎ ‎obowiązującem‎ ‎prawem.‎ ‎Kto‎ ‎z‎ ‎ęie- go‎ ‎nie‎ ‎skorzysta,‎ ‎okaże‎ ‎się‎ ‎wprawdzie mało‎ ‎gorliwym‎ ‎w‎ ‎wierze,‎ ‎ale‎ ‎nie‎ ‎zgrzeszy.

[madohora]

czną‎ ‎spowiedź‎ ‎świętą,‎ ‎niezależnie‎ ‎od wielkanocnej‎ ‎spowiedzi,‎ ‎obowiązującej z‎ ‎mocy‎ ‎innego‎ ‎prawa.‎ ‎Nie‎ ‎wystarcza‎ ‎sa ma‎ ‎chęć‎ ‎wyspowiadania‎ ‎się‎ ‎lub‎ ‎komu nikowania,‎ ‎należy‎ ‎specyalnie‎ ‎te‎ ‎warun ki‎ ‎czynnie‎ ‎spełnić,‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎stopnia, że‎ ‎nawet‎ ‎nie‎ ‎mający‎ ‎grzechu‎ ‎śmiertel nego‎ ‎obowiązani‎ ‎są‎ ‎wyspowiadać‎ ‎się, o‎ ‎ile‎ ‎chcą‎ ‎pozyskać‎ ‎Odpusty‎ ‎Jubileuszu świętego.‎ ‎(Patrz‎ ‎konstytucye‎ ‎Benedy kta‎ ‎XIV‎ ‎Convocatis‎ ‎§‎ ‎46).‎ ‎Nie‎ ‎potrze ba‎ ‎nadmieniać,‎ ‎że‎ ‎nie‎ ‎wypełnią‎ ‎warun- ków‎ ‎wymaganych‎ ‎przez‎ ‎Ojca‎ ‎św.‎ ‎ci, którzy‎ ‎z‎ ‎jakichkolwiek‎ ‎bądź‎ ‎powodów odbędą‎ ‎nieważnie‎ ‎lub‎ ‎też‎ ‎świętokradzko spowiedź‎ ‎świętą. 2)‎ ‎Wszyscy‎ ‎wierni,‎ ‎świeccy‎ ‎i‎ ‎du-‎ ‎! chowni,‎ ‎zakonnicy‎ ‎jakiegokolwiekbądź zakonu‎ ‎lub‎ ‎reguły,‎ ‎jak‎ ‎również‎ ‎zakon nice‎ ‎i‎ ‎osoby‎ ‎należące‎ ‎do‎ ‎duchownych zgromadzeń,‎ ‎mają‎ ‎prawo‎ ‎na‎ ‎Jubileusze-‎ ‎| wą‎ ‎spowiedź‎ ‎wybrać‎ ‎sobie‎ ‎któregokol wiek‎ ‎z‎ ‎kapłanów‎ ‎za‎ ‎spowiednika,‎ ‎by leby‎ ‎on‎ ‎miał‎ ‎prawo‎ ‎do‎ ‎słuchania‎ ‎spo-‎ ‎: wiedzi‎ ‎w‎ ‎danej‎ ‎miejscowości,‎ ‎udzielo ne‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎mocy‎ ‎ogólnych‎ ‎praw‎ ‎od‎ ‎Bi skupa.

[madohora]

przy‎ ‎nawiedzaniu‎ ‎kościołom w‎ ‎czasie‎ ‎odbywania‎ ‎Jubileuszu.‎ ‎*‎}
Modlitwa‎ ‎przy‎ ‎każdorazowem,‎ ‎pierw- szem‎ ‎z‎ ‎kolei,‎ ‎nawiedzeniu‎ ‎kościoła. O‎ ‎Boże,‎ ‎któryś‎ ‎za‎ ‎pośrednictwem wiernego‎ ‎Twego‎ ‎sługi‎ ‎Mojżesza‎ ‎rok pięćdziesiąty‎ ‎ustanowił,‎ ‎aby‎ ‎był‎ ‎czasem powszechnego‎ ‎odpuszczenia‎ ‎i‎ ‎Jubileu szem‎ ‎izraelskiego‎ ‎ludu,‎ ‎daj‎ ‎nam,‎ ‎rów nież‎ ‎wiernym‎ ‎Twoim‎ ‎sługom,‎ ‎pobożnie odbyć‎ ‎przepisane‎ ‎odwiedziny‎ ‎kościoła, w‎ ‎celu‎ ‎otrzymania‎ ‎świętego‎ ‎Jubileuszu przez‎ ‎Rzymskiego‎ ‎Papieża,‎ ‎Sługę‎ ‎Twe go,‎ ‎Leona‎ ‎XIII,‎ ‎rozciągniętego,‎ ‎na‎ ‎mo cy‎ ‎udzielonej‎ ‎Mu‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎władzy,‎ ‎na *)‎ ‎Gdyby‎ ‎kościół‎ ‎był‎ ‎zamknięty,‎ ‎to‎ ‎dozwolono modlić‎ ‎się‎ ‎pode‎ ‎drzwiami‎ ‎lub‎ ‎na‎ ‎stopniach.‎ ‎Niema obowiązku‎ ‎modlić‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎klęczkach.

[madohora]

Ciebie‎ ‎prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Pa nie.
Modlitwa‎ ‎za‎ ‎dusze‎ ‎czyścowe. O‎ ‎wszechmogący‎ ‎Panie!‎ ‎błagam‎ ‎Cię w‎ ‎imię‎ ‎nieoszacowanej‎ ‎krwi,‎ ‎jaką‎ ‎wy lał‎ ‎Twój‎ ‎Boski‎ ‎Syn,‎ ‎Jezus,‎ ‎oraz‎ ‎przez niewypowiedzianą‎ ‎boleść‎ ‎Jego‎ ‎Matki‎ ‎Naj świętszej,‎ ‎nieustraszenie‎ ‎towarzyszącej konaniu‎ ‎Swego‎ ‎Synaczka,‎ ‎uwolnij,‎ ‎bła gamy‎ ‎Cię,‎ ‎dusze‎ ‎czyścowe,‎ ‎aby‎ ‎jak- najprędzej‎ ‎dostały‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Twej‎ ‎chwały i‎ ‎tam‎ ‎Cię‎ ‎wielbiły‎ ‎i‎ ‎błogosławiły‎ ‎na‎ ‎wie ki.‎ ‎Amen. Ojcze‎ ‎nasz.‎ ‎Zdrowaś‎ ‎Marya.‎ ‎Wiecz ny‎ ‎odpoczynek.
Akty‎ ‎cnót‎ ‎teologicznych. Akt‎ ‎Wiary. O‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎wierzę‎ ‎mocno‎ ‎z‎ ‎całego serca,‎ ‎że‎ ‎Ty‎ ‎jesteś‎ ‎Jeden‎ ‎w‎ ‎Swej‎ ‎isto cie,‎ ‎potrójnym‎ ‎w‎ ‎osobach:‎ ‎Ojca,‎ ‎Syna i‎ ‎Ducha‎ ‎Świętego,‎ ‎sprawiedliwie‎ ‎wyna gradzającym‎ ‎dobrych,‎ ‎a‎ ‎słusznie‎ ‎karzą- cym‎ ‎złych. Wierzę,‎ ‎że‎ ‎Twój‎ ‎Boski‎ ‎Syn‎ ‎stał się‎ ‎człowiekiem‎ ‎cierpiał‎ ‎i‎ ‎umarł‎ ‎na
"‎ ‎"‎ ‎. krzyżu‎ ‎dla‎ ‎naszego‎ ‎zbawienia,‎ ‎zmar-‎ ‎I twychwstawszy‎ ‎trzeciego‎ ‎dnia‎ ‎po‎ ‎śmierci,‎ ‎i Wierzę‎ ‎nadto‎ ‎we‎ ‎wszystko,‎ ‎co‎ ‎za wiera‎ ‎Skład‎ ‎Apostolski‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎to,‎ ‎co‎ ‎świę ty‎ ‎Kościół‎ ‎podaje‎ ‎do‎ ‎wiary,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎z‎ ‎po wodu,‎ ‎że‎ ‎Ty,‎ ‎najwyższa‎ ‎i‎ ‎nieomylna‎ ‎| Prawda,‎ ‎to‎ ‎wszystko‎ ‎do‎ ‎wierzenia‎ ‎po dałeś.‎ ‎Dopomóż‎ ‎mi,‎ ‎o‎ ‎Panie,‎ ‎abym‎ ‎ni gdy‎ ‎nie‎ ‎ustał‎ ‎w‎ ‎mej‎ ‎wierze. nadziei. Mam‎ ‎silną‎ ‎nadzieję,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Boże, że‎ ‎z‎ ‎Twej‎ ‎ręki‎ ‎otrzymam‎ ‎wieczne‎ ‎zba- j‎ ‎wienie‎ ‎i‎ ‎wszystkie‎ ‎pomoce‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎po trzebne,‎ ‎a‎ ‎to‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎że‎ ‎Ty,‎ ‎Najwyż- I‎ ‎sze‎ ‎Dobro,‎ ‎przez‎ ‎zasługi‎ ‎Jezusa‎ ‎Chry stusa,‎ ‎obiecałeś‎ ‎to‎ ‎szczęście‎ ‎każdemu, kto‎ ‎wiernie‎ ‎wypełni‎ ‎Twoje‎ ‎Boskie‎ ‎pra wa.‎ ‎Spraw,‎ ‎o‎ ‎Panie!‎ ‎abym‎ ‎za‎ ‎pomocą dobrych‎ ‎uczynków,‎ ‎które‎ ‎przy‎ ‎Twej łasce‎ ‎pełnić‎ ‎w‎ ‎życiu‎ ‎pragnę,‎ ‎osiągnął to,‎ ‎czego‎ ‎spodziewać‎ ‎się‎ ‎dałeś‎ ‎mi‎ ‎na dzieję. Akt‎ ‎miłości. Kocham‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎z‎ ‎całego serca‎ ‎ponad‎ ‎wszystko‎ ‎na‎ ‎ziemi,‎ ‎nietyle dla‎ ‎dobrodziejstw,‎ ‎któremiś‎ ‎mnie‎ ‎ob sypał,‎ ‎ile‎ ‎dla‎ ‎Twej‎ ‎nieskończonej‎ ‎do broci.‎ ‎Dla‎ ‎Twojej‎ ‎miłości‎ ‎kocham‎ ‎bliskich

[madohora]

VI.‎ ‎Błogosławiony‎ ‎Jezus‎ ‎w‎ ‎Najświęt szym‎ ‎Sakramencie‎ ‎ołtarza. VII.‎ ‎Błogosławiona‎ ‎Matka‎ ‎Boga,‎ ‎Naj świętsza‎ ‎Marya‎ ‎Panna. ‎VIII.‎Błogosławione‎ ‎Jej‎ ‎święte‎ ‎Niepoka lane‎ ‎Poczęcie. IX.‎ ‎Błogosławione‎ ‎Imię‎ ‎Maryi,‎ ‎Matki, Dziewicy. X.‎ ‎Błogosławiony‎ ‎Bóg‎ ‎w‎ ‎Aniołach i‎ ‎Świętych‎ ‎Swoich. (Należy‎ ‎dodać‎ ‎następujące‎ ‎wezwania). Abyś‎ ‎nas‎ ‎do‎ ‎szczerej‎ ‎i‎ ‎prawdziwej‎ ‎po kuty‎ ‎doprowadzić‎ ‎raczył,‎ ‎Ciebie prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Panie. Abyś‎ ‎Kościół‎ ‎Twój‎ ‎święty‎ ‎rządzić‎ ‎i‎ ‎u- trzymać‎ ‎raczył,‎ ‎Ciebie‎ ‎prosimy, wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Panie. Abyś‎ ‎nieprzyjaciół‎ ‎Kościoła‎ ‎chrześcijań skiego‎ ‎poniżyć‎ ‎raczył,‎ ‎Ciebie‎ ‎pro simy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Panie. Abyś‎ ‎królom‎ ‎i‎ ‎książętom‎ ‎chrześcijań skim‎ ‎pokój‎ ‎i‎ ‎zgodę‎ ‎dać‎ ‎raczył,‎ ‎Cie bie‎ ‎prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas,‎ ‎Panie. Abyś‎ ‎ludowi‎ ‎chrześcijańskiemu‎ ‎miłości i‎ ‎jedności‎ ‎ducha‎ ‎udzielić‎ ‎raczył, Ciebie‎ ‎prosimy,‎ ‎wysłuchaj‎ ‎nas, Panie.

[madohora]

Tobie‎ ‎i‎ ‎winy‎ ‎swoje‎ ‎uznawam.‎ ‎Wiem, iżem‎ ‎nie‎ ‎godzien,‎ ‎abyś‎ ‎się‎ ‎nademną I‎ ‎zmiłował,‎ ‎bom‎ ‎dobrowolnie‎ ‎łaską‎ ‎Twą wzgardził‎ ‎i‎ ‎sam‎ ‎się‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎oder wał,‎ ‎ale‎ ‎gdy‎ ‎widzę‎ ‎rozpięte‎ ‎na‎ ‎krzyżu ręce‎ ‎Syna‎ ‎Twego,‎ ‎Odkupiciela‎ ‎mojego, gdy‎ ‎widzę‎ ‎Bok‎ ‎Jego‎ ‎włócznią‎ ‎przebity, ufam,‎ ‎Ojcze‎ ‎nieskończonej‎ ‎litości,‎ ‎że‎ ‎dla I‎ ‎zasług‎ ‎Jego‎ ‎odpuścisz‎ ‎mi‎ ‎winy‎ ‎moje i‎ ‎przyjmiesz‎ ‎jak‎ ‎syna‎ ‎marnotrawnego do‎ ‎łaski‎ ‎Twojej. Przychodzę‎ ‎z‎ ‎żalem‎ ‎i‎ ‎pokorą‎ ‎do I‎ ‎Ciebie,‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎Ty‎ ‎znasz‎ ‎wszystkie I‎ ‎nieprawości‎ ‎moje,‎ ‎zmiłuj‎ ‎się‎ ‎nademną‎ ‎I według‎ ‎wielkiego‎ ‎miłosierdzia‎ ‎Twego.‎ ‎! Boleję‎ ‎mocno,‎ ‎żem‎ ‎Ciebie‎ ‎Pana,‎ ‎Stwór cę‎ ‎i‎ ‎Zbawcę‎ ‎mojego‎ ‎miał‎ ‎nieszczęście‎ ‎' obrazić,‎ ‎żałuję‎ ‎nie‎ ‎z‎ ‎obawy‎ ‎kary‎ ‎wie cznej,‎ ‎jaką‎ ‎grozisz‎ ‎tym,‎ ‎którzy‎ ‎poku tować‎ ‎nie‎ ‎chcą,‎ ‎ale‎ ‎dla‎ ‎tego,‎ ‎że‎ ‎Ciebie, dobro‎ ‎nieskończone‎ ‎i‎ ‎wszelkiej‎ ‎miłości‎ ‎i godne,‎ ‎którego‎ ‎nad‎ ‎wszystko‎ ‎kocham, obraziłem.‎ ‎Brzydzę‎ ‎się‎ ‎wszystkimi‎ ‎grze chami‎ ‎moimi‎ ‎z‎ ‎tej‎ ‎miłości‎ ‎ku‎ ‎Tobie. O‎ ‎Boże‎ ‎i‎ ‎Panie‎ ‎mój!‎ ‎nie‎ ‎chcę‎ ‎już,‎ ‎I nie‎ ‎chcę‎ ‎grzeszyć!‎ ‎Oto‎ ‎w‎ ‎obliczu‎ ‎nie- j‎ ‎skończonego‎ ‎Majestatu‎ ‎Twego‎ ‎postana wiam‎ ‎przy‎ ‎pomocy‎ ‎łaski‎ ‎Twojej‎ ‎jak‎ ‎| K‎ ‎,‎

[madohora]

Miły‎ ‎mój‎ ‎mnie‎ ‎a‎ ‎ja‎ ‎Jemu:‎ ‎Tak jest,‎ ‎Boże‎ ‎mój,‎ ‎Tyś‎ ‎mi‎ ‎dał‎ ‎siebie,‎ ‎ja też‎ ‎się‎ ‎całkiem‎ ‎oddaję‎ ‎Tobie;‎ ‎oddaję Ci‎ ‎się‎ ‎bez‎ ‎podziału—na‎ ‎zawsze.‎ ‎Czczę, abyś‎ ‎Ty‎ ‎na‎ ‎wieki‎ ‎moim‎ ‎pozostał,‎ ‎a‎ ‎ja na‎ ‎wieki'‎ ‎Twoirm‎ ‎Pragnę,‎ ‎aby‎ ‎dusza moja‎ ‎całkowicie‎ ‎<ro‎ ‎Ciebjp‎ ‎należała,‎ ‎aby ciało‎ ‎moje,‎ ‎wsystkie‎ ‎moje‎ ‎zdolności, myśl‎ ‎moja,‎ ‎wszystkie‎ ‎moje‎ ‎siły,‎ ‎Tobie służyły,‎ ‎Tobie‎ ‎się‎ ‎podobały.‎ ‎Tobie, o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎poświęcam‎ ‎wszystkie‎ ‎uczu cia,‎ ‎pragnienia,‎ ‎prace‎ ‎i‎ ‎całe‎ ‎życie‎ ‎mo je.‎ ‎Obrażałem‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎lecz resztę‎ ‎dni‎ ‎życia‎ ‎chcę‎ ‎użyć‎ ‎na‎ ‎chwałę Twoją.‎ ‎Przyjmij,‎ ‎o‎ ‎Boże‎ ‎serca‎ ‎mego, tę‎ ‎ofiarę,‎ ‎którą‎ ‎Tobie‎ ‎nędzny‎ ‎grzesznik składam,‎ ‎nic‎ ‎innego‎ ‎już‎ ‎nie‎ ‎pragnę tylko‎ ‎Ciebie‎ ‎kochać‎ ‎i‎ ‎Tobie‎ ‎się‎ ‎podo bać;‎ ‎nie‎ ‎proszę‎ ‎Cię,‎ ‎o‎ ‎Zbawicielu‎ ‎mój, i‎ ‎o‎ ‎dobra‎ ‎i‎ ‎skarby‎ ‎tego‎ ‎świata,‎ ‎błagam tylko‎ ‎przez‎ ‎moc‎ ‎i‎ ‎zasługi‎ ‎cierpień‎ ‎Two ich,‎ ‎abym‎ ‎Cię‎ ‎kochał,‎ ‎żałował‎ ‎za‎ ‎grze chy‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎nowe‎ ‎nie‎ ‎zasługiwał‎ ‎na gniew‎ ‎Twój,‎ ‎nie‎ ‎targał‎ ‎węzłów‎ ‎miłości, którą‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎Tobą‎ ‎związałem.‎ ‎Oświeć mnie,‎ ‎abym‎ ‎poznał‎ ‎jak‎ ‎Ty,‎ ‎o‎ ‎Boże, powinieneś‎ ‎być‎ ‎kochanym;‎ ‎udziel‎ ‎mi cierpliwości‎ ‎i‎ ‎poddania‎ ‎się‎ ‎zupełnego
wybranymi‎ ‎w‎ ‎królestwie Amen.
woli‎ ‎Twojej,‎ ‎daj‎ ‎tę‎ ‎łaskę,‎ ‎abym‎ ‎we wszystkich‎ ‎pokusach‎ ‎do‎ ‎Ciebie‎ ‎się‎ ‎ucie kał‎ ‎i‎ ‎Ciebie‎ ‎o‎ ‎pomoc‎ ‎błagał.‎ ‎Ojcze przedwieczny!‎ ‎w‎ ‎Imię‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎zasługi Syna‎ ‎Twojego,‎ ‎proszę‎ ‎Cię‎ ‎o‎ ‎miłość
i‎ ‎Twoją‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎wytrwałość‎ ‎w‎ ‎dobrem,-‎ ‎aż j‎ ‎do‎ ‎końca‎ ‎życia‎ ‎mego,‎ ‎abym‎ ‎mógł |‎ ‎w‎ ‎niebie‎ ‎kochać‎ ‎Cię‎ ‎przez‎ ‎całą‎ ‎wiecz ność‎ ‎i‎ ‎głosić‎ ‎wielkie‎ ‎miłosierdzie‎ ‎Twoje. Dzięki‎ ‎Ci,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Jezu,‎ ‎żeś‎ ‎raczył wstąpić‎ ‎do‎ ‎serca‎ ‎mego,‎ ‎i‎ ‎mnie‎ ‎grzesz nego‎ ‎nawiedzić,‎ ‎spraw‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎to,‎ ‎aby te‎ ‎dary,‎ ‎których‎ ‎tak‎ ‎sowicie‎ ‎udziela w‎ ‎tym‎ ‎roku‎ ‎jubileuszowym‎ ‎wiernym I‎ ‎Synom‎ ‎Twoim,‎ ‎Głowa‎ ‎Kościoła‎ ‎na‎ ‎zie- j‎ ‎mi,‎ ‎Ojciec‎ ‎święty‎ ‎Leon‎ ‎XIII-ty,‎ ‎stały się‎ ‎i‎ ‎moim‎ ‎udziałem‎ ‎i‎ ‎zapewniły‎ ‎mi życie‎ ‎wieczne‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎Tobą,‎ ‎o‎ ‎mój‎ ‎Je zu,‎ ‎i‎ ‎Twymi niebieskiem.

[madohora]

Dusze‎ ‎z‎ ‎czyśćca‎ ‎racz‎ ‎wybawić‎ ‎Częstochowska‎ ‎Marya, Niech‎ ‎ich‎ ‎w‎ ‎czyśćcu‎ ‎straszna‎ ‎męka‎ ‎za‎ ‎Twą‎ ‎prośbą‎ ‎omija. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Którzyście‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎Jej‎ ‎Różańcu‎ ‎bardzo‎ ‎zamiłowali, Służcie‎ ‎Onej‎ ‎do‎ ‎pogrzebu,‎ ‎abyście‎ ‎pomoc‎ ‎brałi. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Nawiedzajcie‎ ‎dróżki‎ ‎święte,‎ ‎które‎ ‎Jezus‎ ‎poświęci, A‎ ‎przy‎ ‎każdej‎ ‎Go‎ ‎błagajmy,‎ ‎aby‎ ‎nas‎ ‎miał‎ ‎w‎ ‎pamięci Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Przyjdziemy‎ ‎do‎ ‎Wieczernika,‎ ‎gdzie‎ ‎Pan‎ ‎Jezus‎ ‎wieczerzał. Uczniom‎ ‎Krew‎ ‎i‎ ‎ciało‎ ‎dając,‎ ‎w‎ ‎żalu‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎nimi‎ ‎żegnał. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko'‎ ‎it.‎ ‎d. W‎ ‎Ogrójcu‎ ‎zaś‎ ‎zobaczymy,‎ ‎On‎ ‎prosi‎ ‎Ojca‎ ‎swego, Aby‎ ‎kielich‎ ‎gorzkiej‎ ‎męki‎ ‎raczył‎ ‎oddalić‎ ‎od‎ ‎Niego Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Co‎ ‎za‎ ‎widok‎ ‎dziwny,‎ ‎gdy‎ ‎był‎ ‎od‎ ‎żydów‎ ‎pojmany, Jakoby‎ ‎na‎ ‎rzeź‎ ‎baranek,‎ ‎okrutnie‎ ‎był‎ ‎wiązany. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Pójdźmy‎ ‎dalej,‎ ‎jak‎ ‎go‎ ‎włóczą‎ ‎i‎ ‎nogami‎ ‎kopią, Z‎ ‎mostu‎ ‎Go‎ ‎w‎ ‎rzekę‎ ‎wrzucają!‎ ‎gwałtownie‎ ‎do‎ ‎wody‎ ‎pchają. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. A‎ ‎tak‎ ‎w‎ ‎każdej‎ ‎zobaczymy‎ ‎osobną‎ ‎Pana‎ ‎mękę, Więc‎ ‎Go‎ ‎prośmy‎ ‎i‎ ‎błagajmy,‎ ‎by‎ ‎nas‎ ‎przyjął‎ ‎w‎ ‎swą‎ ‎rękę. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienke‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Prośmy‎ ‎Pana,‎ ‎aby‎ ‎raczył‎ ‎zmiłować‎ ‎się‎ ‎nad‎ ‎nami, Przez‎ ‎okrutną‎ ‎mękę‎ ‎raczył‎ ‎zostawić‎ ‎z‎ ‎nami. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Wszak‎ ‎od‎ ‎wieków‎ ‎nie‎ ‎słyszano,‎ ‎ażeby‎ ‎Ta‎ ‎Królowa, Jeżeli‎ ‎Ją‎ ‎o‎ ‎co‎ ‎prosisz,‎ ‎nie‎ ‎była‎ ‎ci‎ ‎gotowa. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. O‎ ‎Marya!‎ ‎Matko‎ ‎Boska,‎ ‎coś‎ ‎Ty‎ ‎wtenczas‎ ‎cierpiała, Kiedy‎ ‎Twój‎ ‎Synaczek‎ ‎konał,‎ ‎a‎ ‎Tyś‎ ‎pod‎ ‎krzyżem‎ ‎stała. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Ja‎ ‎też‎ ‎tylko‎ ‎zawsze‎ ‎myślę,‎ ‎bym‎ ‎przy‎ ‎tobie‎ ‎pozostał, A‎ ‎może‎ ‎też‎ ‎pocieszenia‎ ‎od‎ ‎Ciebie‎ ‎dostał. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bo‎ ‎jeszcze‎ ‎nigdy‎ ‎nie‎ ‎było,‎ ‎by‎ ‎kto‎ ‎wzywając‎ ‎Ciebie, Omylił‎ ‎się,‎ ‎a‎ ‎nie‎ ‎dostał‎ ‎łaski‎ ‎w‎ ‎swojej‎ ‎potrzebie. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Oddal‎ ‎od‎ ‎nas‎ ‎głód,‎ ‎mór,‎ ‎wojny,‎ ‎błogosław‎ ‎urodzaje,. Spraw,‎ ‎niech‎ ‎mamy‎ ‎czas‎ ‎spokojny,‎ ‎zachowaj‎ ‎nasze‎ ‎kraje. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Błogosław‎ ‎miasta‎ ‎z‎ ‎wioskami,‎ ‎ciesz‎ ‎lud‎ ‎upadający, Staw‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Boga‎ ‎za‎ ‎nami,‎ ‎udziel‎ ‎Twojej‎ ‎pomocy. .‎ ‎Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

[madohora]

Zegnamy‎ ‎Cię,‎ ‎święta‎ ‎Góro,‎ ‎wysoka‎ ‎Jasno-Górska, Zegnamy‎ ‎cię,‎ ‎na‎ ‎której‎ ‎tu‎ ‎zostaje‎ ‎Matka‎ ‎Boska. Błogosław‎ ‎naa‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Nie‎ ‎wiemy‎ ‎nic,‎ ‎o‎ ‎Marya,‎ ‎czy‎ ‎się‎ ‎kiedy‎ ‎ujrzymy, I‎ ‎jeszcze‎ ‎na‎ ‎Jasnej-Górze‎ ‎Ciebie‎ ‎kiedy‎ ‎uczcimy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Błogosław‎ ‎nas,‎ ‎ostatni‎ ‎raz,‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎na‎ ‎drogę, W‎ ‎Częstochowie‎ ‎Pan‎ ‎Bóg‎ ‎to‎ ‎wie,‎ ‎czy‎ ‎tu‎ ‎jeszcze‎ ‎być‎ ‎mogę, Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Bo‎ ‎Marya‎ ‎na‎ ‎każdego‎ ‎zwraca‎ ‎łaskawe‎ ‎oczy. Przychodzącym,‎ ‎odchodzącym,‎ ‎dodaje‎ ‎swej‎ ‎pomocy. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Kiedy‎ ‎pójdziemy‎ ‎do‎ ‎domu,‎ ‎będziemy‎ ‎się‎ ‎oglądać, Dopóki‎ ‎z‎ ‎naszej‎ ‎podróży‎ ‎będziem‎ ‎mogli‎ ‎spoglądać. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. W‎ ‎tej‎ ‎podróży,‎ ‎prosimy‎ ‎Ciebie,‎ ‎Matko‎ ‎Boska‎ ‎kochana, Prowadźże‎ ‎nas‎ ‎Ty‎ ‎szczęśliwie,‎ ‎bo‎ ‎masz‎ ‎łaskę‎ ‎u‎ ‎Syna. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d. Podziękujmyż‎ ‎Jezusowi,‎ ‎Panu‎ ‎Zbawcy‎ ‎naszemu, Ze‎ ‎swą‎ ‎Matkę‎ ‎na‎ ‎pociechę,‎ ‎dał‎ ‎ludowi‎ ‎grzesznemu. Błogosław‎ ‎nas‎ ‎Panienko,‎ ‎nasza‎ ‎miła‎ ‎Patronko, Błogosław‎ ‎nas,‎ ‎o‎ ‎Królowa,‎ ‎Częstochowska‎ ‎Marya. AMEN.

[madohora]

do‎ ‎Ziemi‎ ‎Świętej‎ ‎na‎ ‎podziękowanie‎ ‎Bogu‎ ‎za wyleczenie‎ ‎z‎ ‎ciężkiej‎ ‎choroby.‎ ‎Zebrzydowski zezwolił‎ ‎mu‎ ‎na‎ ‎tę‎ ‎podróż,‎ ‎polecił‎ ‎mu‎ ‎tylko przywieźć‎ ‎z‎ ‎Jerozolimy‎ ‎plany‎ ‎i‎ ‎widoki‎ ‎wszy stkich‎ ‎świątyń‎ ‎jerozolimskich. Po‎ ‎dwu‎ ‎latach‎ ‎pobytu‎ ‎w‎ ‎Ziemi‎ ‎Świętej,‎ ‎Hie ronim‎ ‎Strzała‎ ‎powrócił,‎ ‎przywożąc‎ ‎dwie‎ ‎duże skrzynie‎ ‎widoków.‎ ‎Pomiędzy‎ ‎niemi‎ ‎znajdowały się‎ ‎pięknie‎ ‎wykonane‎ ‎w‎ ‎gipsie‎ ‎widoki‎ ‎i‎ ‎plany kaplic‎ ‎Ukrzyżowania‎ ‎i‎ ‎Grobu‎ ‎Chrystusa.‎ ‎Miał teraz‎ ‎Zebrzydowski‎ ‎zadanie‎ ‎ułatwione,‎ ‎lecz‎ ‎za szły‎ ‎rozmaite‎ ‎nieprzewidziane‎ ‎przeszkody,‎ ‎któ re‎ ‎uniemożliwiły‎ ‎mu‎ ‎wykonanie‎ ‎dzieła. Nadszedł‎ ‎rok‎ ‎1600.‎ ‎Papież‎ ‎Klemens‎ ‎VIII ogłosił‎ ‎jubileusz‎ ‎powszechny‎ ‎i‎ ‎mnóstwo‎ ‎ludzi z‎ ‎całego‎ ‎świata‎ ‎ciągnęło‎ ‎do‎ ‎Rzymu... Zebrzydowski‎ ‎też‎ ‎powstanowił‎ ‎odbyć‎ ‎tę pielgrzymkę,‎ ‎ale‎ ‎znowu‎ ‎skończyło‎ ‎się‎ ‎tylko‎ ‎na zamiarach‎ ‎gdyż‎ ‎rozmaite‎ ‎okoliczności‎ ‎nie‎ ‎do puściły‎ ‎do‎ ‎tej‎ ‎podróży.‎ ‎Wtedy‎ ‎to‎ ‎Zebrzydow ski‎ ‎dla‎ ‎zadość‎ ‎uczynienia‎ ‎ślubom‎ ‎postanowił wybudować‎ ‎na‎ ‎górze‎ ‎Żarek‎ ‎kościół‎ ‎Ukrzyżo wania‎ ‎Pańskiego.‎ ‎I‎ ‎już‎ ‎bez‎ ‎zwłoki‎ ‎wziął‎ ‎się‎ ‎do dzieła.‎ ‎Jeszcze‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1600‎ ‎położył‎ ‎kamień węgielny.‎ ‎Na‎ ‎uroczystość‎ ‎tą‎ ‎zaprosił‎ ‎mnóstwo dygnitarzy‎ ‎duchownych‎ ‎i‎ ‎świeckich.‎ ‎Między‎ ‎in nymi‎ ‎obecni‎ ‎byli:‎ ‎Bernard‎ ‎Maciejowski,‎ ‎biskup krakowski,‎ ‎Klaudjusz‎ ‎Rangoni,‎ ‎poseł‎ ‎papieski, i‎ ‎inni‎ ‎znani‎ ‎w‎ ‎Polsce‎ ‎mężowie.‎ ‎Ojciec‎ ‎Kasper Sawicki‎ ‎wygłosił‎ ‎kazanie,‎ ‎w‎ ‎którem‎ ‎w‎ ‎proro- czem‎ ‎uniesieniu‎ ‎wypowiedział‎ ‎następujące słowa:‎ ‎,,Zaledwie‎ ‎błoga‎ ‎myśl‎ ‎postawienia‎ ‎świą tyni‎ ‎zrodziła‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎głowie‎ ‎zacnego‎ ‎wojewody, aliści‎ ‎runęły‎ ‎pod‎ ‎toporem‎ ‎cieniste‎ ‎dęby,‎ ‎pro mienie‎ ‎słoneczne‎ ‎spłynęły‎ ‎z‎ ‎pogodnego‎ ‎nieba w‎ ‎ciemny‎ ‎przed‎ ‎chwilą‎ ‎bór.‎ ‎Zwierz‎ ‎dziki,‎ ‎wy-

[madohora]

cych‎ ‎zaś‎ ‎kaplice‎ ‎księży‎ ‎i‎ ‎zakonników‎ ‎i‎ ‎tercja- rzy‎ ‎wybudował‎ ‎przy‎ ‎Ukrzyżowaniu‎ ‎piękną‎ ‎re zydencję,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎dotąd‎ ‎zamieszkują.‎ ‎Uzupeł nił‎ ‎dróżki‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎następującemi‎ ‎kaplica mi:‎ ‎Cyreneusza,‎ ‎św,‎ ‎Weroniki‎ ‎i‎ ‎Plączących‎ ‎Nie wiast.‎ ‎Dzięki‎ ‎jego‎ ‎staraniom‎ ‎powstały‎ ‎także podsienia‎ ‎za‎ ‎kościołem,‎ ‎w‎ ‎których‎ ‎ustawiono konfesjonały.‎ ‎Z‎ ‎tego‎ ‎czasu‎ ‎pochodzą‎ ‎wspaniałe obrzędy‎ ‎kalwaryjskie:‎ ‎Pogrzeb‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej i‎ ‎triumfalny‎ ‎pochód‎ ‎z‎ ‎figurą‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej, Staraniem‎ ‎Jana‎ ‎Zebrzydowskiego‎ ‎powstały także‎ ‎schody‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1633,‎ ‎Znaczenie‎ ‎ich‎ ‎jest następujące:‎ ‎W‎ ‎Jerozolimie‎ ‎w‎ ‎pałacu‎ ‎Piłata było‎ ‎28‎ ‎schodów,‎ ‎które‎ ‎Zbawiciel‎ ‎kilkakrotnie przechodził,‎ ‎raz‎ ‎będąc‎ ‎odesłany‎ ‎od‎ ‎Piłata‎ ‎do Heroda,‎ ‎drugi‎ ‎raz‎ ‎gdy‎ ‎prowadzono‎ ‎Go‎ ‎na‎ ‎biczo wanie‎ ‎i‎ ‎trzeci‎ ‎raz‎ ‎dla‎ ‎wysłuchania‎ ‎wyroku,‎ ‎ska zującego‎ ‎Go‎ ‎na‎ ‎śmierć,‎ ‎Gradusy‎ ‎te‎ ‎sprowadziła do‎ ‎Rzymu‎ ‎św,‎ ‎Helena‎ ‎(cesarzowa)‎ ‎i‎ ‎tu‎ ‎doznają wielkiej‎ ‎czci‎ ‎od‎ ‎chrześcijan.‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎Jan‎ ‎Ze brzydowski‎ ‎otoczył‎ ‎klasztor‎ ‎murem‎ ‎i‎ ‎pobudo wał‎ ‎złociste‎ ‎ołtarze‎ ‎wewnątrz‎ ‎świątyni.‎ ‎Wielki ten‎ ‎dobroczyńca‎ ‎kościoła‎ ‎kalwaryjskiego‎ ‎umarł w‎ ‎roku‎ ‎1641,‎ ‎Za‎ ‎jego‎ ‎syna,‎ ‎Michała‎ ‎Zebrzydow skiego,‎ ‎na‎ ‎którym‎ ‎ród‎ ‎Zebrzydowskich‎ ‎wymarł, został‎ ‎wprowadzony‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1641‎ ‎na‎ ‎Kalwarję cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny,‎ ‎o‎ ‎którym poniżej‎ ‎mówić‎ ‎będziemy. Cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Kalwar‎ ‎yjskiej. Klasztor‎ ‎kalwaryjski,‎ ‎w‎ ‎którego‎ ‎kaplicy znajduje‎ ‎się‎ ‎cudowny‎ ‎obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny wygląda‎ ‎imponująco.‎ ‎Otoczony‎ ‎jest‎ ‎dokoła‎ ‎wy sokim‎ ‎murem,‎ ‎na‎ ‎którym‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎12‎ ‎posągów

[madohora]

wet‎ ‎200‎ ‎ludzi.‎ ‎Usłyszysz‎ ‎tu‎ ‎zarówno‎ ‎mowę Ślązaka,‎ ‎Słowaka,‎ ‎Kaszuba‎ ‎jak‎ ‎i‎ ‎Pomorzanina i‎ ‎Mazura. Obraz‎ ‎Najśw,‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎robi‎ ‎na‎ ‎człowie ku‎ ‎wielkie‎ ‎i‎ ‎nigdy‎ ‎niezapomniane‎ ‎wrażenie. Bogate‎ ‎dary,‎ ‎którymi‎ ‎jest‎ ‎przystrojony,‎ ‎świad czą‎ ‎o‎ ‎wielkiej‎ ‎czci,‎ ‎jakiej‎ ‎od‎ ‎wszystkich‎ ‎dozna- je.‎ ‎Cudowny‎ ‎ten‎ ‎obraz‎ ‎został‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1887‎ ‎uko ronowany‎ ‎dwiema‎ ‎koronami:‎ ‎jedną‎ ‎Najśw.‎ ‎Ma- rja‎ ‎Panna,‎ ‎drugą‎ ‎Dzieciątko‎ ‎Jezus.‎ ‎Obydwie korony‎ ‎wykonano‎ ‎w‎ ‎Krakowie‎ ‎i‎ ‎obie‎ ‎są‎ ‎bardzo drogocenne.‎ ‎W‎ ‎koronie‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎znajduje się‎ ‎11‎ ‎szmaragdów,‎ ‎9‎ ‎szafirów,‎ ‎4‎ ‎rubiny,‎ ‎2‎ ‎ru- binspinelle‎ ‎i‎ ‎286‎ ‎brylancików,‎ ‎w‎ ‎koronie‎ ‎Dzie ciątka‎ ‎Jezus‎ ‎9‎ ‎szmaragdów,‎ ‎9‎ ‎szafirów,‎ ‎6‎ ‎rubin- spinelli‎ ‎i‎ ‎280‎ ‎brylantów.‎ ‎Na‎ ‎koronie‎ ‎Dzieciątka Jezus‎ ‎widnieje‎ ‎napis:‎ ‎„Na‎ ‎cześć‎ ‎Maki‎ ‎Boskiej ofiarowali‎ ‎Ślązacy‎ ‎do‎ ‎koronacji“.‎ ‎Sukienka‎ ‎do koronacji‎ ‎Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎została‎ ‎wykonana‎ ‎z‎ ‎ja- sno-szafirowego‎ ‎aksamitu‎ ‎według‎ ‎wzoru‎ ‎domo wej‎ ‎sukienki‎ ‎przez‎ ‎Siostry‎ ‎Felicajnki‎ ‎z‎ ‎Krako wa,‎ ‎Cała‎ ‎zahaftowana‎ ‎jest‎ ‎w‎ ‎kwiaty‎ ‎złote‎ ‎i‎ ‎sre brne‎ ‎według‎ ‎rysunku‎ ‎dawnej‎ ‎sukienki.‎ ‎Niektó re‎ ‎kwiaty‎ ‎zrobione‎ ‎są‎ ‎z‎ ‎samych‎ ‎drogocennych biżuteryj,‎ ‎pochodzących‎ ‎z‎ ‎darów‎ ‎pobożnych pielgrzymów‎ ‎lub‎ ‎ze‎ ‎składek.‎ ‎W‎ ‎samym‎ ‎środku sukienki‎ ‎znajdują‎ ‎się‎ ‎najkosztowniejsze‎ ‎kwia ty,‎ ‎ułożone‎ ‎z‎ ‎brylantowych‎ ‎brosz‎ ‎z‎ ‎perłami.‎ ‎Na sukience‎ ‎przytwierdzono‎ ‎około‎ ‎szyi‎ ‎26‎ ‎sznu reczków‎ ‎pereł,‎ ‎w‎ ‎odpowiedniem‎ ‎zaś‎ ‎miejscu‎ ‎na rękach‎ ‎przytwierdzone‎ ‎są‎ ‎branzolety,‎ ‎ozdobio ne‎ ‎broźami. Uroczystości‎ ‎kalwaryjskie‎ ‎są‎ ‎bardzo‎ ‎wzru szające,‎ ‎przypadają‎ ‎na‎ ‎dni‎ ‎13—15‎ ‎sierpnia,‎ ‎a także‎ ‎w‎ ‎Wielki‎ ‎Piątek‎ ‎i‎ ‎mają‎ ‎przebieg‎ ‎nastę pujący;

[madohora]

[madohora]

§‎ ‎W- Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎przed miotów‎ ‎poświęconych‎ ‎na‎ ‎Jasnej Górze. 1)‎ ‎Do‎ ‎różańców‎ ‎i‎ ‎koronek‎ ‎przy wiązane‎ ‎są‎ ‎odpusty‎ ‎Papieskie‎ ‎czyli Apostolskie,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎odpust‎ ‎zupełny w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajświętszej, w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Panny‎ ‎Marji,‎ ‎św.‎ ‎Józefa, Apostołów‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszystkich Świętych.‎ ‎(Warunki‎ ‎jak‎ ‎wyżej‎ ‎pod §‎ ‎I.‎ ‎Nr.‎ ‎1.)‎ ‎Prócz‎ ‎tego‎ ‎trzeba‎ ‎nosić przy‎ ‎sobie,‎ ‎lub‎ ‎przechowywać‎ ‎z‎ ‎u- szanowaniem‎ ‎w‎ ‎domu‎ ‎Różaniec‎ ‎czy Koronkę‎ ‎poświęconą‎ ‎z‎ ‎powyższemi odpustami‎ ‎i‎ ‎odmawiać‎ ‎całą‎ ‎Koronkę lub‎ ‎część‎ ‎Różańca‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎5‎ ‎dziesiątków przynajmniej‎ ‎raz‎ ‎na‎ ‎tydzień.‎ ‎Prócz papieskich‎ ‎odpusty‎ ‎krzyżackie‎ ‎t.‎ ‎j. 500‎ ‎dni‎ ‎do‎ ‎każdego‎ ‎paciorka‎ ‎a‎ ‎także św.‎ ‎Brygidy.

[madohora]

ty,‎ ‎w‎ ‎razie‎ ‎słusznej‎ ‎przyczyny‎ ‎spo wiednik‎ ‎może‎ ‎to‎ ‎umartwienie‎ ‎zamie nić‎ ‎na‎ ‎co‎ ‎innego. 3)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Najśw.‎ ‎Marji‎ ‎Panny‎ ‎Niepokalanie‎ ‎Po czętej‎ ‎(niebieski),‎ ‎powinni‎ ‎rozszerzać cześć‎ ‎do‎ ‎Niepokalanej‎ ‎i‎ ‎modlić‎ ‎się za‎ ‎nawrócenie‎ ‎grzeszników,‎ ‎a‎ ‎także stale‎ ‎nosić‎ ‎ten‎ ‎Szkaplerz‎ ‎na‎ ‎sobie, lub‎ ‎zamieniony‎ ‎medalik‎ ‎-‎ ‎szkaplerz. Odpusty‎ ‎przywiązane‎ ‎do‎ ‎tego‎ ‎szka plerza‎ ‎są‎ ‎bardzo‎ ‎duże‎ ‎i‎ ‎liczne.‎ ‎Zu pełne:‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎przyjęcia,‎ ‎w‎ ‎soboty W.‎ ‎Postu,‎ ‎w‎ ‎pierwszą‎ ‎niedzielę‎ ‎mie siąca,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Trójcy‎ ‎Przenajśw., w‎ ‎większe‎ ‎święta‎ ‎Pana‎ ‎Jezusa‎ ‎i‎ ‎Naj świętszej‎ ‎Marji‎ ‎Panny,‎ ‎w‎ ‎dzień‎ ‎Wszy stkich‎ ‎Świętych‎ ‎w‎ ‎pierwszy‎ ‎i‎ ‎ostatni dzień‎ ‎nowenny‎ ‎do‎ ‎N.‎ ‎Dz.‎ ‎Jezus przed‎ ‎Bożem‎ ‎Narodzeniem‎ ‎i‎ ‎inne (warunki‎ ‎zwykłe). 4)‎ ‎Wpisujący‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎Szkaplerza Matki‎ ‎Boskiej‎ ‎Dobrej‎ ‎Rady‎ ‎winni czcić‎ ‎Matkę‎ ‎Bożą‎ ‎pod‎ ‎tern‎ ‎wezwa-

[madohora]

[madohora]

Po drugie: dzisiaj uzyskany odpust zupełny nie gwarantuje pójścia prosto do nieba w chwili śmierci, ponieważ życie toczy się dalej i niestety, codziennie zaciągamy jakieś nowe długi przed Bogiem.

[madohora]

Adoracja Najświętszego Sakramentu przez co najmniej pół godziny (jeśli jest krótsza - odpust cząstkowy);

[madohora]

Odmówienie modlitwy Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu po Komunii świętej przed obrazem Jezusa Chrystusa w każdy piątek Wielkiego Postu oraz w Wielki Piątek (w pozostałe dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia Sercu Jezusowemu O Jezu Najsłodszy w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni - odpust cząstkowy);

[madohora]

Sprawowanie i udział we Mszy świętej prymicyjnej;

[madohora]

Jednorazowe nawiedzenie kościoła, w którym trwa Synod diecezjalny;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła parafialnego w święto tytułu lub w dniu 2 sierpnia, kiedy to przypada odpust "Porcjunkuli" po odmówieniu Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonników w święto ich założyciela i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę;

[madohora]

Nawiedzenie dowolnej bazyliki mniejszej w następujące dni:
- w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca)
- w święto tytułu
- w dniu 2 sierpnia (odpust "Porcjunkuli")
- jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania

[madohora]

Gdy wierny w intencji umartwiania się, odmówi sobie czegoś godziwego, a przyjemnego dla siebie, uzyskuje odpust cząstkowy. Warunek ten ma zachęcić wiernych do praktykowania dobrowolnych umartwień

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

typu Top Spin (Uchwyty podtrzymujące gondole są również przymocowane do stelaży jednakże pasażerowie siedzą w tym samym kierunku co pospolita ława. Karuzela idzie z góry na dół robiąc 360 stopniowe pętle)

[madohora]

[madohora]

W potocznej polszczyźnie nazwy targ i jarmark używane są zamiennie.

[madohora]

[madohora]

Po stoku kopca co możniejsi toczyli jajka, szewskie placki, obwarzanki, bułki, jabłka, pierniki, wprost w ręce chłopców i gawiedzi. Jeszcze w 1939 największą atrakcją było rzucanie z góry chleba, jabłek, pisanek, zabawek, baloników.

[madohora]

W okresie Wielkanocnym podobne zwyczaje odbywają się w wielu krajach m.in. w Anglii, Niemczech, Rosji. Za przykłady mogą uchodzić: skandynawskie Äggrullning, angielskie Egg rolling, czy niemieckie Ostereierschieben w pobliżu Budziszyna.

[madohora]

Odpust i ulica wzięły nazwę od biblijnej wsi Emaus, do której podążał zmartwychwstały Chrystus. Po drodze spotkał dwóch swoich uczniów, przez których nie został rozpoznany: „Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali”.

[madohora]

Emaus znany był też kiedyś w Poznaniu (obecnie próbuje się wskrzesić tradycję odwiedzania tamtejszego kościoła św. Jana Jerozolimskiego za murami) oraz do niedawna również w Pińczowie na wzgórzu św. Anny przy kaplicy pod tym samym wezwaniem, ale do czasów obecnych bez przerw przetrwał jedynie w Krakowie i Kaliszu.

[madohora]

W Krakowie podobną rolę spełnia miodek turecki, a w Lublinie i na Lubelszczyźnie – szczypka.

[madohora]

MIODEK TURECKI

2 szklanki cukru
1 szklanka pokruszonych orzechów włoskich
płaska łyżeczka cukru waniliowego
pół płaskiej łyżeczki sody
2 łyżki miodu

Cukier wolno karmelizujemy aż zrobi się biały. Dodajemy cukier waniliowy i chwile jeszcze gotujemy. Następnie dodajemy sodę. Ponownie przez chwilę gotujemy. Na koniec dodajemy pokruszone orzechy i wlewamy miód. Wszystko należy dokładnie wymieszać i przelać na blachę, gdzie masa stwardnieje. Rozłupujemy na kawałki i podajemy.

[madohora]

Dość często rachatłukum nadaje się smak i aromat wodą różaną, wanilią lub miętą. Niektóre przepisy dopuszczają poza tym dodawanie do smaku orzechów włoskich, laskowych, pistacjowych, fistaszków, migdałów itp. W zależności od regionu i pory stosuje się też różnego rodzaju owoce: truskawki, wiśnie, cytryny, pomarańcze.

[madohora]

Rachatłukum - składniki:

2 szklanki cukru
1 szklanka wody
6 łyżek zimnej wody
8 łyżek mąki ziemniaczanej
4 łyżki syropu pomarańczowego lub brzoskwiniowego (zaprawy do napojów)
1 łyżka soku z cytryny
masło do wysmarowania formy
kilka łyżek rozpuszczalnego kakao
kilka łyżek cukru pudru

Rachatłukum - sposób przygotowania: Cukier i wodę podgrzewamy na średnim ogniu, aż powstanie gęsty syrop (ok. 20 minut). Zdejmujemy syrop z ognia. Mąkę mieszamy z zimną wodą, syropem owocowym i sokiem z cytryny, aż znikną grudki. Powoli wlewamy do syropu z cukru i wody, intensywnie mieszając. Masę wlewamy do prostokątnej formy wysmarowanej masłem, studzimy i odstawiamy na noc do lodówki. Kroimy w sześciany i obtaczamy w cukrze pudrze zmieszanym z kakao.
Więcej: ugotuj.to/ugotuj/174939744/rachatlukum/p/

[madohora]

Otóż na podstawie mojego długoletniego doświadczenia powiem, że człowiek z takim pomysłem naukowym ma szanse w najlepszym wypadku na milczące pominięcie i nie ma szans na akceptację. Najprawdopodobniej jednak czeka go wyśmianie i podejrzenie, że uznaje pierdoły za poważny przedmiot badawczy. I na tym między innymi polega słabość polskiej nauki, czyli chęć badania rzeczy wielkich, a pomijanie małych. I potem zdarza się to, co przeszli producenci oblatów, chcąc zarejestrować ten produkt jako regionalny. Po prostu w odpowiednich urzędach w Katowicach czy w Warszawie powiedziano im, że takiego czegoś jak oblaty nie ma i nie było. Więc musieli sami przeprowadzić proces badawczy i udowodnić urzędnikom oczywistą prawdę, że oblaty to stary, tradycyjny śląski wypiek - taki rodzaj wafelka. I oblatom się udało. Firma się rozwija, a oblatowe wafelki są już nawet w supermarketach. Konsumenci są zadowoleni i uratowano przed zapomnieniem ten fragment śląskiej kultury.

[madohora]

Makaronik – słodkie ciastko przyrządzone z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów, czasem także z niewielkim dodatkiem masła, mąki, drożdży, miodu, śmietany, żółtek, czekolady, kakao, bakalii, przypraw korzennych. Zamiast migdałów używane są niekiedy mielone orzechy włoskie, laskowe, orzeszki arachidowe, mak, orzeszki pistacjowe, pestki dyni, nasiona słonecznika, a nawet płatki owsiane, wiórki kokosowe lub pokruszone sucharki.

[madohora]

Makaroniki wywodzą się z Włoch i Francji. Już w XIII wieku w regionach upraw migdałów w Lombardii, Lotaryngii i Kraju Basków pieczono ciastka z mielonych migdałów z dodatkiem miodu i białek jaj.

[madohora]

Ponadto makaroniki charakteryzują się tym, że:

zawierają bardzo małą ilość sodu (o ile nie dodano do nich niektórych konserwantów)
nie zawierają zupełnie cholesterolu (jeśli wśród składników nie ma masła, żółtek lub śmietany, co zdarza się raczej rzadko)
nie podwyższają poziomu cholesterolu we krwi (jeżeli nie została dodana margaryna)

[madohora]

Mazurek makaronikowy z różą. Zrobić podstawę z kruchego ciasta (jak w mazurku orzechowym) — zrumienić ją ładnie, ostudzić. Posmarować grubo konfiturą różaną (około pół kilo konfitur, już osączonych ze zbytecznego syropu). Sześć jaj ubić na sztywną pianę. Na stolnicy wymieszać dokładnie dwadzieścia deka utartych migdałów i tyleż cukru-pudru, ostrożnie zmieszać z ubitemi białkami. Z tej masy makaronikowej ułożyć bardzo prędko (aby piana nie opadła) — ładną kratę na różanej warstwie. Wstawić do niegorącego pieca, aby makaronikowa krata lekko się zrumieniła i trochę wyschła. Nazajutrz pomiędzy kratki nalać pomadki białej, zrobionej na różanej wodzie.

[madohora]

Przywieziony z powrotem do Francji w XVI wieku przez Katarzynę Medycejską przepis na Macaron, ciastko z migdałów, cukru i białek jaj, szybko rozprzestrzenił się w wielu miastach, w tym w Nancy, Amiens, St. i niepowtarzalny przepis, który uczynił je sławnymi.

[madohora]

[madohora]

Stałem się najbardziej pożądanym ciasteczkiem we Francji, zwłaszcza w Paryżu. Jestem trochę modnym przedmiotem do serwowania, ulubionym słodyczem dzieci, idealną ucztą śniadaniową, ukochanym ciasteczkiem paryskich herbaciarni, modnym prezentem i idealnym ciasteczkiem na święta, takie jak Walentynki i Dzień Matki Dzień, i wreszcie, nie brzmiąc pretensjonalnie, jestem trochę * Gwiazdą *.

[madohora]

Pierwsze makaroniki były prostymi ciasteczkami, zrobionymi z proszku migdałowego, cukru i białek jaj. Wiele miast w całej Francji ma własną, cenną opowieść o tym przysmaku. W Nancy wnuczka Katarzyny Medycejskiej podobno uratowała się od śmierci głodowej, jedząc makaroniki. W Saint-Jean-de-Luz makaronik szefa kuchni Adama raczył Ludwika XIV i Marię Teresę podczas ich ślubu w 1660 roku.

[madohora]

MAKARONIKI

białka, 3szt
cukier puder, 12og
bułka tarta, 150g
olejek migdałowy, 4-5 kropel

Białka ubijamy na sztywną pianę. Pod koniec ubijania dodajemy cukier puder, dokładnie miksujemy. Wsypujemy bułkę tartą, mieszamy drewnianą łyżką, na końcu dodajemy olejek. Na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia wykładamy kupki ciasta. Z przepisu wychodzi około 25 sztuk ciastek. Pieczemy w temperaturze 180st przez około 15 minut, aż delikatnie zaczną się złocić.

[madohora]

Bajgiel został wymyślony w Europie Środkowej w Polsce, prawdopodobnie w Krakowie, jak wskazuje dokument z 1610 r. wzmiankujący bajgle jako prezenty dawane kobietom po urodzeniu dziecka. Inne, częste wyjaśnienie pochodzenia bajgla głosi, że przybył on do Polski jako prezent z Wiednia, na cześć zwycięstwa króla Jana Sobieskiego nad Turkami w 1683 r

[madohora]

Zamrożone bułeczki będą przechowywane przez trzy do czterech miesięcy w hermetycznej torbie w zamrażarce w temperaturze 0 F. Przed zamrożeniem pokrój świeże bułeczki prawie do końca. Mrożonych bajgli nie trzeba rozmrażać przed opiekaniem.

[madohora]

Puryści mogą argumentować, że dobry bajgiel nie potrzebuje ozdób, ale lox i / lub serek śmietankowy są obecnie najpopularniejszymi dodatkami. Bajgle przestały być po prostu inną formą chleba, a stały się zamiennikiem chleba do kanapek , przekąsek, takich jak chipsy z bajgla i hot dogi zawinięte w ciasto bajglowe.

[madohora]

Często mylony z bajglem lub z obwarzankiem.

[madohora]

Smakołyki nazywano prietolas, co oznacza „małe nagrody” przyznawane dzieciom, które nauczyły się na pamięć pacierza. Według innej tradycji, nazwa może pochodzić od słowa bracellae („ramionka”) – stąd niemiecka forma Brezel.

[madohora]

PRECLE

Ciasto drożdżowe:

500 g mąki pszennej typu 550
300 ml mleka, lekko ciepłego
42 g świeżych drożdży lub 14 g (2 paczuszki) drożdży instant
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka cukru
40 g masła, temperatura pokojowa
Dodatkowo:
1 litr wody
3 łyżki sody oczyszczonej
trochę soli gruboziarnistej (opcjonalnie)

Świeże drożdże i cukier rozetrzeć z odrobiną mleka (2- 3 łyżki). Przykryć ściereczką i pozostawić na 15 minut w temperaturze pokojowej. (Drożdże instant połączyć od razu z mąką i pozostałymi składnikami i zagnieść ciasto).
Mąkę wsypać do dużej miski. Dodać sól, miękkie masło, zaczyn z drożdży, i resztę mleka (ponownie troszkę ogrzanego). Zagnieść na jednolite, elastyczne ciasto, najlepiej robotem kuchennym, używając haka do zagniatania.
Miskę z ciastem przykryć ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce na ok. 30 minut, aż podwoi swoją objętość.
Wyrośniętego ciasto zagnieść krótko na blacie. Z ciasto uformować wałek i podzielić na 16 równym części. Z każdej części uformować wałek o długości ok. 30- 35 cm tak, aby pośrodku był grubszy, a końce były cienkie. Z wałka uformować precla, krzyżując końce dwukrotnie (jak na zdjęciach poniżej). Precle układać na lekko posypanej mąką desce. Pozostawić na 15 minut (lub włożyć od razu do lodówki, jeśli mają być pieczone rano,
Następnie deskę z preclami włożyć na 1 godzinę do lodówki. Precli nie przykrywać niczym.
Zagotować litr wody. Następnie dodać powoli 3 łyżki sody, bo będzie się pienić. Zmniejszyć moc palnika na mniejszą, aby woda tylko “mrugała”. Pojedynczo wkładać precle do gotującej się wody i zostawić je na 30 sekund. (Precle pływają w wodzie. Ja polewałam je jeszcze dodatkowo tą wodą przy pomocy łyżki).
Wyciągać łyżką cedzakową, odsączyć z wody i układać na blasze do pieczenia wysmarowanej porządnie olejem lub wyłożonej papierem do pieczenia. (Uważam, że najlepszy jest papier do pieczenia, bo do blachy niektóre precle mimo tłuszczu się przyklejają).
Od razu precle posypać solą i naciąć w miejscu, gdzie jest najgrubiej ciasta. (Polecam żyletkę, ale może być też ostry nóż).
Blachę z preclami włożyć do zimnego! piekarnika. (U mnie wszystkie precle nie zmieściły się na jednej blasze, więc resztę ułożyłam na drugiej. Drugą blachę piekłam już w nagrzanym piekarniku )
Teraz nastawić temperaturę na 220°C (grzałka góra- dół) i piec ok. 18- 20 minut, aż precle będą miały kolor złotego brązu.
Blachę z preclami wyciągnąć z piekarnika i pozostawić do ostygnięcia

[madohora]

Swoją trwałość pierniki zawdzięczają z jednej strony dużemu udziałowi przypraw korzennych, a z drugiej swojej twardości i suchości. W zimnym i suchym miejscu dają się przechowywać nawet przez kilka miesięcy.

[madohora]

Pierniki formowe zwykle przekłada się marmoladą i kremem szwedzki, a także masą orzechową lub marcepanem. Przy odpowiednio dużej wilgotności powietrza charakteryzują się miękką pulchną konsystencją, zaś przy odpowiednio niskiej stają się twarde.

[madohora]

W XV-wiecznej Szwecji zakonnice wypiekały pierniki, które miały służyć jako remedium na niestrawność

[madohora]

Dawniej miód nie należał do produktów łatwo dostępnych. Nie było także jego tańszego zamiennika – miodu sztucznego. Odpowiedzią na to było wymyślanie pierników, w którym miód zastępuje się innymi surowcami. Jego zamiennikiem może być na przykład słodki syrop buraczany. Przykładem takiego ciasta jest brukowiec mazurski – wypiek charakterystyczny dla ziemi lubawskiej. 18 stycznia 2010 został on wpisany na Listę produktów tradycyjnych polskiego Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

[madohora]

Na początku był miodownik. Nasi przodkowie Słowianie też byli religijni. Mieli swoje pogańskie obrzędy, na które piekli ciasto z dodatkiem miodu. Zajadli się nim potem podczas uczty, aż się uszy trzęsły. I ten to pyszny obrzędowy miodownik jest przodkiem naszego piernika.
Nazwa piernik zaś wzięła się od przyprawy korzennej, czyli pieprznej – po staropolsku: piernej.

[madohora]

Średniowieczny „list wyuczony” tej treści (pamiątka z toruńskiego żywego muzeum piernika) wisi w małym warsztacie piernikarskim w Gliwicach, u mistrza prawdziwego (a jako że średniowiecze dawno za nami i piernikarstwem zajmować mogą się kobiety, powiem – mistrzyni). Żanetta Michałuszek. Gliwiczanka z pasją. Lubi jeść (choć wcale tego po niej nie widać), świetnie gotuje i piecze (od dzieciństwa, podszkoliła się jednak przy teściowej), przed snem jak powieści najlepsze czyta książki kucharskie (najchętniej takie, w których kulinaria przeplatają się z obyczajami i historią), zbiera przepisy i foremki do pierników (w jej kolekcji jest nawet przedwojenna metalowa forma do wycinania).

[madohora]

W domach staropolskich jadano piernik codziennie. Co ciekawe, jako zagryzkę do wódki! Piernik był elitarny, niedostępny dla pospólstwa, bo drogi ze względu na wysokie ceny miodu i przypraw. Bardzo cenny był największy sekret piernikowego ciasta, czyli zaczyn. Jeśli wysokiej jakości, stawał się nawet częścią posagu panny młodej.

[madohora]

Możesz spróbować Miodowych Doznań®z piernikowego domku, który zachwyci wszystkie zmysły (wzrok, dotyk, słuch, węch i smak) oraz poczucie humoru. Interpretacja prowadzona jest w zabawny sposób i zawsze dostosowana do składu i nastroju konkretnej grupy zwiedzających. Podczas gdy dorosłych zainteresuje historia rzemiosła piernikarskiego i pardubickich pierników, dzieci przygotowane są na niecodzienną refleksję nad bajką „O piernikowym domku”. Na wystawie znajduje się ponad tysiąc pierników z całych Czech. Są to w większości zwycięskie prace z różnych konkursów. Miodowe przeżycia obejmują wizytę w Muzeum Piernika z miastem Piernik, podróż przez tajemniczy las do Pracowni Piernika Ježiby, a następnie do Miodowego Raju, Nieba i Piekła.

[madohora]

Przypuszczenie, że Piernikowy Domek skrywa tak zwaną trzynastą komnatę (biżuterię) z czasów Zamku Myśliwskiego (1882) barona Ryszarda von Drascha, właściciela pobliskiego zamku Kunětická hora, sprawdziło się: odkryto ją za krytym okno na parterze budynku!
Niewielkie pomieszczenie ze sklepionym sufitem i ukrytym wejściem od tyłu za wewnętrzną klatką schodową było już w 2003 roku w bardzo złym i bardzo zaniedbanym stanie - podobno od wielu lat nie postawiła tam stopa ludzka. Po wymagającej renowacji, której głównym celem było powstrzymanie wilgoci, jest teraz otwarty dla publiczności przez podwójnie oszklone okna i kraty.
Na wystawie są królewskie klejnoty koronne, złote jabłka, księga, perły i przedmioty ceremonialne nieznanego pochodzenia i niepewnego wieku...

[madohora]

Hall of Fame of the Janes and Martens w Piernikowym Domu jest przedstawiony jako duże pomieszczenie biurowe - Piernikowy Rejestr. W końcu wszystkie znane osobistości łączy fakt, że zostały oficjalnie zarejestrowane w urzędzie stanu cywilnego. Bez tego mówilibyśmy o nich tylko jako o osobach nieznanych, bezimiennych lub anonimowych. Dlatego w pokoju dominuje ogromna oficjalna tablica, duży znaczek, a także zegar, który wydaje się biec z czasem (dopiero po bliższym przyjrzeniu się okaże się, że pokazuje właściwą godzinę).

[madohora]

DO DIABŁA

Utulka i bufet U wszystkich diabłów®- nikt nie wie, dlaczego tak się nazywa...
Wysłali cię „do wszystkich piekieł”? Idź i nie daj się skusić! Jest bliżej niż do Prčic. Nie pożałujesz.
Nie tylko spragnieni i zmarznięci podróżnicy czy podróżnicy posiadający własnego woźnicę będą usatysfakcjonowani, ale także ci, którzy są głodni i nienasyceni – przyjdź i spróbuj domowego czosnku, kiełbasek czy hot doga po drodze.
Gastronomiczna nowość: PIECZONE GOŁĘBIE głównie pochodzenia roślinnego!
Przygotowywane są również firmowe specjały – oprócz zupy Sekyrkovej można skosztować zwłaszcza Jitrnicy, jakiej świat nie widział. Co to jest dobrego? Cóż, w końcu pyszne jedzenie nie tylko dla biednych muzyków za jedyne trzy korony czeskie... W przyszłości przygotowujemy również Powietrze naoliwione wiatrem, które docenią prawdziwi smakosze.
Możliwość opieki nad piernikowym ludzikiem lub piernikowym ludzikiem w Ognisku przez 12 miesięcy może być urozmaiceniem, szczególnie dla małych gości Piernikowego Domku.
W razie niepogody można się rozgrzać i pobawić w cieple przytulnego pokoju przy dobrej jakości kawie Vilémo, gorącym jabłku lub kieliszku czegoś ostrzejszego.

[madohora]

Warsztat piernikowy

Pani Ježibaba jest bardzo stara (brodata), ale wciąż piecze stare czeskie pierniki
Każdy odwiedzający Muzeum Piernika (gdy puka, pozdrawia i pyta w roli Janet lub Maryi) otrzyma od Ježibaby pyszny miodowy piernik. Może również zajrzeć pod maskę produkcji staroczeskich pierników z rzeźbionych drewnianych form i dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o tym starym i częściowo zapomnianym rzemiośle naszych przodków.

[madohora]

Urzędnik potwora

Ostrzeżenie do zastanowienia
Jest to nadprzyrodzona istota o ogromnych rozmiarach, wobec której obywatel czuje się mały i prawie bezsilny. Z daleka przypomina wielką ośmiornicę wiszącą nad miastem Pardubice, która w każdej macce trzyma pieczęć, np. organ zainteresowany, organ administracyjny, organ odwoławczy, organ nadzorczy, organ państwowy, organ samorządowy,... Ma niemal nieograniczoną władzę, jeśli jego macki działają zgodnie

[madohora]

Specjalnie dla SZKÓŁ i WYCIECZEK: Jeśli nie możesz znaleźć terminu, który Cię interesuje w ofercie, wyślij e-mail na adres [e-mail] z propozycją terminu, który Ci odpowiada. Do parkowania polecamy parking publiczny pod zamkiem Kunětická hora (ok. 300 m dalej przez las po zielonej trasie KČT). Na życzenie (po uzgodnieniu telefonicznym z maszynistą pod numerem 777 806 196 lub 607 930 155) z parkingu do Piernikowego Królestwa może Was zabrać

[madohora]

Imbir lekarski jest jedną z pierwszych przypraw korzennych, które zostały przywiezione do Europy. Opisywany był przez Marco Polo i Paracelsusa

[madohora]

Niezależnie od tego, nie ma mylenia tych dwóch na pierwszy rzut oka. Nowoczesne francuskie macarons to delikatne muszle przypominające bezy z warstwą kremu maślanego. Przyciągające wzrok kolory i smaki z pewnością przyciągną wzrok w miejscach takich jak Honore French Bakery w Ballard, gdzie właściciel Franz Gilbertson prezentuje je po części dlatego, że są tak wyjątkową ucztą.

[madohora]

Myślę, że makaroniki są naprawdę darem od Boga ! I uwielbiamy przedstawiać je w każdy możliwy sposób” — mówi Wilson.

[madohora]

Nie pomaga fakt, że nie ma zgody co do najlepszych praktyk. Niektórzy wzywają do odpoczynku ciasta przed wejściem do piekarnika, inni nie; niektóre zaczynają piec w wysokiej temperaturze, a następnie opuszczają, podczas gdy inne utrzymują poziom; niektórzy chcą ubić białka, aż będą sztywne i lśniące, inni wymagają miękkich szczytów. Jedynym punktem porozumienia jest to, że białka powinny mieć temperaturę pokojową, aby je zagęścić i pomóc ustabilizować bezę.

[madohora]

Są ludzie, którzy mają bzika na punkcie makaroników i są ludzie, którzy mają bzika na punkcie makaroników . To dlatego, że amerykańskie makaroniki i francuskie makaroniki mają mniej więcej tyle wspólnego, co pasztet i szarlotka.

[madohora]

Makaroniki mają kształt wafli Nilla, ale na tym podobieństwo się kończy. Na początek makaroniki to technicznie bezy. Ich błyszczące, cienkie jak papier wierzchołki zakrzywiają się w wąską, marszczoną krawędź zwaną „stopą”. Gładkie, jaskrawo zabarwione krążki są następnie umieszczane wokół bogatego ganache (mieszanka masła, śmietany i czekolady), kremu maślanego lub dżemu. Po jednym kęsie chrupiąca kopuła zapada się w zwiewną, lekko ciągnącą się bezę, która z kolei daje jedwabiste nadzienie w środku. Dla niektórych jest to najlepsze ciasteczko.

[madohora]

Kiedy praca jej męża wymusiła przeprowadzkę do Austin, Nagree zdjęła fartuch laboratoryjny i wzięła do ręki trzepaczkę, zapisując się do Texas Culinary Academy, która jest powiązana ze słynną francuską szkołą gotowania Le Cordon Bleu.

[madohora]

Jeśli jest zbyt wilgotno, makaroniki tracą „stopy” – wyjaśnia Nagree. „Makaronik bez stóp, cóż, to po prostu nie to samo”. Jeśli beza jest zbyt gęsta, ciasteczka są grudkowate. Jeśli jest zbyt cienki, blaty pękają i tracisz również stopy. „Zrobilibyśmy dokładnie to samo i jednego tygodnia wszystko byłoby w porządku, a następnego już nie”.

[madohora]

Chcę, żeby wyglądały bardziej niż niesamowicie. Chcę, żeby moje makaroniki sprawiły, że poczujesz się, jakbyś spacerował po Polach Elizejskich w Paryżu. Chcę, żeby były tak idealne” – mówi. Jeśli nie możesz dostać się do Paryża, Austin jest o wiele bliżej. I na pewno jest przyjazny.

[madohora]

Druga połowa sierpnia to czas festynów. Dlatego jak pójdziecie na jakąś śląską imprezę, to zwróćcie uwagę czym tam handlują. Najczęściej tylko piwem, grillowanymi kiełbaskami i chińskimi zabawkami. A niestety coraz miej jest tam przeróżnych stoisk i straganów z popularnymi dawniej na Śląsku słodyczami. I już coraz mniej ludzi pamięta, jakie te smakołyki mają śląskie nazwy. Zatem teraz je przypomnimy: czekoladowe maczki, anyżki - ciastka i anyż - w postaci cukrowych kostek nasączonych anyżowym olejkiem. I dalej są jeszcze kartofelki w kształcie brązowych kulek, zwane też ziemniakami albo bramborami. I jeszcze są: suszone owoce w czekoladzie, pierniki, lukrecja, mięta - zwana też feferwynica albo fefermyncka i jeszcze potem jest imbir, tatarak, futermeloki, floki, kopalnioki, landrynki i oblaty, czyli okrągłe śląskie wafelki. I na koniec trzeba jeszcze powiedzieć o bardzo popularnych makronach, które robi się z kokosem, ale

[madohora]

Słoneczna pogoda sprawiła, że na corocznym odpuście ku czci św. Wawrzyńca, który w tym roku przypadał w niedzielę 7 sierpnia, pojawiły się na Kościelcu rzesze wiernych, a także osób, które lubią spędzić czas w odpustowej atmosferze wirujących karuzeli i stoisk z piernikami i kołoczami czy piwem. Tradycyjnie już w Domu Polskim im. Żwirki i Wigury czynna była kawiarenka odpustowa, gdzie można się było spotkać z przyjaciółmi i rodziną.

[madohora]

Po mszy szereg wiernych udało się do Domu Polskiego, skąd już dobiegały tubalne dźwięki instrumentów dętych.

[madohora]

Parafia dziękuje wszystkim uczestnikom odpustu ku czci św. Marii Magdaleny: dzieciom w strojach pierwszokomunijnych, dziewczynkom sypiącym kwiaty i noszącym symbole religijne, małym chłopcom do dzwonienia, Służbie Liturgicznej Ołtarza, ministrantom, lektorom, scholi, Stowarzyszeniu Dzieci i Młodzieży Maryjnej, członkom grup młodzieżowych, harcerzom, Braterstwu Św. Marii Magdaleny, Rodzinom Domowego Kościoła, Straży Honorowej NSPJ, Różom Różańcowym, Gorczańskiemu Oddziałowi Związku Podhalan w Rabce-Zdroju, członkom Gniazda Integracji Lokalnej GIL, członkom innych stowarzyszeń i bractw, Orkiestrze Dętej OSP Rabka-Zdrój, chórowi Wniebogłosy, kapeli góralskiej, niosącym baldachim, feretrony i sztandary oraz wszystkim mieszkańcom Rabki-Zdroju, gościom i kuracjuszom, którzy wzięli udział w uroczystościach.

[madohora]

Święto parafialne lub jarmark parafialny lub święto odpustowe ( litewski : atlaidai ; polski : odpust parafialny ) to coroczne lokalne święto organizowane przez kościoły rzymskokatolickie w Polsce i na Litwie w święto patrona danej parafii . Wiele festiwali ma długą tradycję historyczną, sięgającą czasów kontrreformacji XVI –XVII wieku. Prawie każda parafia ma takie święto, a niektóre kościoły mają ich kilka. Uczestnicy tych świąt mogą otrzymać odpusty dla siebie i swoich zmarłych bliskich. Festiwale obejmują msze, procesje religijne, występy chórów kościelnych, inne występy muzyczne i często towarzyszą im tradycyjne targi rzemieślnicze. Biesiady wzmacniają tożsamość lokalną i budują poczucie wspólnoty. Niektóre z większych festiwali, jak Wielki Festiwal Kalwarii Žemaičių , trwają tydzień, przyciągają tysiące ludzi i są głównymi wydarzeniami pielgrzymkowymi.

[madohora]

Żmudzką Kalwaryjską Drogę Krzyżową stworzył biskup Jurgis Tiškevičius w 1637 r. Odtworzył on wszystkie stacje Drogi Krzyżowej dokładnie tak, jak pojawiły się w Jerozolimie . W 1937 roku Wielki Festiwal Žemaičių Kalvarija odwiedziła rekordowa liczba 100 000 pielgrzymów.

[madohora]

[madohora]

Ponieważ rzecz była bardzo ważną,
zgromadził około siebie kardynałów i pytał ich : „Cóż wy na to odpowiadacie?“
Kardynałowie byli mechętni i nie chcśeli,
aby odpust zupełny był udzielany pod tak
łatwym warunkiem. Albowiem w owych
czasach odpust zupełny rzadko i tylko
pod cięźkiemi warunkami bywał wier-
nym udzielany.
Lecz Chrystus Pan, który w nieogra-
niczonej litości swojej wysłuchał prośby
Franciszka, natchnął Namiestnika swego
Papieża i nakłonił go, aby odpust zu-
pełny w Porcyunkuli potwierdził. Zga-
dzając się z rozkazem Chryi^usa Pana,
Papież ogłosił : „Kto wyznał szczerze w
spowiedzi swoje grzechy, otrzymał roz-
grzeszenie a potem odwiedza kościoł
Porcyunkuli, zyska -qdpust zupełny.“
Papież atoli ową łaskę ograniczył tyL
ko na jeden dzień roku, dnia zaś samego
nie wyznaczył. Dopiero dwa lata pó-
źniej, ‘ gdy św. Franciszek po usilnych
modlitwach i postach, przez Chrystusa
Pana nowe otrzymał objawienie, które
także ogłosił Papieżowi : Namiestnik
Chrystusa Pana Honoryusz ogłosił, iż
odpust w kościeier' Porcyunkuli od nie-
szporów pierwszego Sierpnia aż do za­chodu słońca drugiego Sierpnia jako
odpust zupełny może być zyskany». .
Oprócz tego Papież rozporządził, aby
sześciu biskupów w mię jego w kościele
Porcyunkuli ogłosili ludowi owy odpust.
Tak sie też stało. Dnia pierwszego Sier-
ppia ,św. Franciszek wygłosił kazanie do
ludu z wielkim zapałem a potem biskupi
ogłosili, iz odpust Porcyunkuli będzie
tu zyskany przez Xvszystkie czasy każ-
dego roku od nieszporów 1 Sierpnia aż
do zachodu słońca 2 Sierpnia.
^íOfeem jest więc Porcyimkula? Najpier-
wszym kościołemśw.Franciszka—jest da
l»j odpustem zupełnym w tymże kościele.
W dalszym toku już nie tak o kość, ele
Porcyunkuli, jak o odpuście Porcyunkuli
mówić będziemy.

[madohora]

Są niektóre kościoły franciszkańskie,
w których dawniej byli zakonnicy lub
zakonnice św. Frańciszka. .Jeżeli w tych
kościołach przestał istnieć zakon św.
Franciszka, przestał też odpust Porcyun-
knli i. tylko tedy w nich istnieje, jegeli
na nowo jest nadany przez stolicę Apo-
stolską.
Naprzykład przytoczymy tu Gliwice i
Głogówek na Górnym SzląskuJW obojgu
miastach znajdowały si^dawniej kościoły
franciszkańskie; lecz w roku 1810 zo-
stały zniesione i od zakonników opusz-
czone. Dlatego odpust Porcyunkuli znikł
tak w kościele franciszkańsk m w Gli-
wicach jak w Głogówku. Przez. stolicę
Apostolską atoli kościołowi franciszkań-
skiemu w Głogówku zaś; na nowo zo-
stał pozwolony odpust Porcyunkuli. Ztąd
pochodzi, że w*Głogówku corocznie dnia
2 Sierpnia bardzó'uroczyście się obclio1-
dzi odpust Porcyunkuli.
Jużeśmy ' wspomnieli, iż Papieże na-
wet niektórym kdściołoni, chociaż nigdy
nie należały zakonowi św. Franciszka,
przez., szczególny przywilej udzielili od-
pustu Porcyunkuli. Takowych kościo­łów już jest spora liczba. Na przykład
kościół famy w Gliwicach, w Bytomiu,
na Lipinach itd. posiada przywilej odpustu Porcyunkuli

[madohora]

Odpust Porcyunkuli me tylko jest
odpustem zupełnym, lecz posiada jeszcze
inne ważne zaszczyty. On jedynym jest
odpustem przez samego Chrystusa Pana
objawionym, od Papieży potwierdzonym
Sławny Papież Benedykt XIV. bardzu
uwielb1 a ten odpust i uczy, ktoby powątpiwał iż tego odpustu nie nadał sam
Chrystus Pan, bardzoby był zuchwałym.
3) Odpust Porcyunkuli jest starodaw-
nym. Już nadchodzi siedm set .lat, gdy
z nieba ludziom jest dany. Któż po-
liczy wszystkich tych, którzy zyskali
ten odpust a teraz tryumfują w niebie ?
Dziękują Bogu, iż przez odpust Porcyun-
kuli im «puścił kaiy doczesne i otwo-
rzył bramy niebieskie. Każdego dru-
giego Sierpnia otwiera się niebo i oso-
bliwe łaski płyną na wiernych szczycą-
cych się odpustem Porcyunkuli. ' Wieleż
to świętobliwych Biskupów i Kapłanów
zachęcało do zyskania tego zacnego od-
pustu ! A czy nie wiesz, że i za czasów
naszych te kościoły bywają przepełnione
od wiernych, w których jako skarb nie-
bieski złożony jest odpust Porcyunkuli?
4) Lecz jeden zaszczyt należy odpu-
stowi Porcyunkuli, który zapewnie nie-
ocenionym jest zaszczytem: odpust ten
może być tego dnia samego częściej
zyskany i tyle razy zyskany, ile razy
wstąpisz do kościoła przeznaczonego i
tam się modlisz nieco na intencyę Ojca
świętego.

[madohora]

Trzecie odwiedzenie.
Trzeęi raz odwiedzając kościół, pragnę
o Boże dobrotliwy, zyskać odpust Por-
cyunkuli za dusze moich przodków.
-■'Ciebie Ojca niestworzonego, Ciebie
Syna jednorodzonego, tóbie Ducha św.
Pocieszyciela, jedynego Boga uwielbiam,
błogosławię, wychwalam Niebo i ziemia,
iptorze i gwiazdy, widzialne i niewidzial
ne rzeczy wszystkie od Ciebie powzięły
początek : istnieją według woli Twojej.
Ja także od Ciebie jeśtem stworzony,
Tyś jest celem moim. Otóż głosem moim
wołam do Ciebie, Panie, głosem moim
modlę sie. Wylewam przed oblicznością
Twoją prośby moje, wysłuchaj mnie.
Odpuść mi wszystkie grzechy i kary
zasłużone. Nie omieszkiwaj zmiłować*,
się nademną !
Ojcze niebieski, źródło miłosierdzia,
jako żebrak stoję przed Tobą. Za po-
mocą łasni Twojej obiecuję Ci szczerze
i doskonale poprawić żywot mój, unikać
grzechu, uczynić zadość za grzechy moje
i nieprawości tego świata.
Niechaj znajdę łaskę Twoję ! Abym
nie został od Ciebie odrzucony, ofiaruję
Ci samego Jezusa Chrystusa Syna Twe-
go, Jego wcielenie, żywot, mękę : śmierć.
Ofiaruję Tobie wszystkie Jego zasługi i
cokolwiek cierpiał dla naszego zbawie-
nia, jego prace, ubóstwo, posłuszeństwo,
modlitwy.
Przystępuję do tronu łaski Twojej
przez zasługi Królowej nieba Maryi. Ona
znalazła łaskę w oczach Twoich. Bła-
gam Cię także o litość i imłosierdzie
rrzez zasługi wszystkich wybranych sług
Twoich. Zmiłuj się nademną i nad du-
szam na które teraz pan lętam. Na
kogo ' pamiętam ? Na dusze przodków
moich, z których zrodzili rodzice
moi. Jeżeli ich dusze cierpią za grzechy
swoje w czyścu, obecna chwila niechaj
im się. stanie zbawieniem ! Przyjmij,
dobrotliwj Parnie, odpust. Porcyunkuli
na ich pociechę i wybawienie z ognia
czyścowego. Amen.
Na intencyę Ojca świętego dołączam
5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, 5 Chwata, 1 Wierzę.

[madohora]

Siódir 3 odwiedzenie.
intencya. Ofiaruję odpust Porcyunkuli
za wszystkie, dusze, na które juz żaden
nie pamięta.
Bądź pozdrowiona rano lewej ręki Zba-
wiciela mojego. W duchu moim widzę
rękę Twoję przybitą do krzyża. Przez
zasługi krwi Twojej, płynącej z tej ręki
zmiłuj się nad moją słabością. Wzmoc-
nij mnie w dobrem przedsięwzięciu i
takiej mi udziel miłości, żebym mógł
wyznać : „Lewa Twoja pod głową moją
a prawica Twoja pocieszy mnie.“
Do owej najświętszej rany składam
wszystkie występki moje, które kiedy-
kolwiek popełniłem. Ty mój Jezu,
zgładź je i oczyść serce moje.' Daj mi
żal prawdziwy za grzechy moje. Ulecz
słabość mej duszy, trzymaj mię w po-
korze, chroń mnie od przywiązania do
złego, wzmocnij mnie do dźwigania
krzyża. Toruj mi drogę do nieba, za
chowując mi szatę niewinności niepoka-
laną, lub obmywając mni j we krwi Two-
jej i we łzach własnych moich. Dopo-
móż mi, pokutne prowadzić życie, aż
do końca
Postanowiono człowieku raz umrzeć,
a potem nastąpi sąd. Lękam się śmierci,
bo niewiem, gdzie i kiedy umrę albo
w jakim stanie będzie dusza mojí.. Lu-
dzie o mnie zapomną, pokolenie prze-
mija po pokoleniu ; cośmy czynili, ludzie
zanomną, lecz Ty Boże wszystkowiedzący
niczego nie zapomnisz. Dla tego też
Tobie polecam te dusze, na które już
żaden nie pamięta. Ofiaruję za nie ten
odpust Porcyunkuli. Uwolnij Panie dusze
wszystkich wiernych zmarłych od wszel-
kich węzłów grzechowych i racz im do-
pomódz łaską Two ą, iżby mogły unik-
nąć sądu zemsty. Niechaj używają szczę-
ścia wiecznej światłości.
A ponieważ dobrze wiem, iż ten czas
przyjdzie, gdy żaden na mnie nie wspo-
mni, już teraz Gię proszę, wieczny Boże,
abym został w Twojej pamięć i otrzy-
mał nagrodę zgotowaną tym, którzy Cię
miłują.
Boskie Serce Jezusa, zmiłuj się na-
demną.
Najczystsze Serce Maryi Panny, bądź
moją pociechą.
Dodaj 5 Ojcze nas. £ Zdrowaś, 5 Chwała,
1 Wierzę na intencyą Ojca świętego

[madohora]

Obchody Jubileuszu 150 rocznicy poświęcenia naszego kościoła odbędą się w dzień odpustu parafialnego, czyli w niedzielę 28 sierpnia podczas Mszy św. o godz. 12.00 pod przewodnictwem ks. Abpa Wiktora Skworca. W sobotę 27 sierpnia o godz. 19.00 odbędzie się z tej okazji koncert Zespołu Pieśni i Tańca 'Śląsk'.

[madohora]

W Częstochowie:
kościół katedralny t. j. św. Rodziny
kościół św. Zygmunta,
klasztor Jasnej Góry,
kościół św. Barbary.

[madohora]

We wszystkich innych miejscowościach wy-
znaczamy do nawiedzin kościoły parafialny i gdzie jest filialny.

[madohora]

Ej, prašivský kostelí ku —,
na mojim ty ludíš lí ku
ervené jablí ko, erven dech —,
když slyším syne ka milostný vzdech!

Ej, kostelí ku prašivský,
bud m e zpomina na ždycky!
,,Kolikrá s ve svých ze d eva zdech
poslouchal ztajený milenc vzdech?!"

[madohora]

J w kościele Chrystusowym obchodzi się uro-
czyście upływ dłuższego przeciągu czasu. Napo-
czątku przeznaczono na taki obchód każde lat 100.
a pierw sza takiego obchodu wzmianka sięga roku
1300. Gdy bowiem ku schyłku każdego stulecia
wielka liczbajnelgrzymów zgromadzała się do Rzymu
do grobów SS. Apostołów P iotra i Pawda, tedy P a-
pież Bonifacy VIII. (na zeznanie 107. letniego starca,
ze przed 100. laty także wielka liczba pielgrzymów
była w Rzymie) ogłosił zupełny Odpust dla
wszystkich wiernych, którzy kościoł S. Jana na La-
teranie pobożnie i w duchu pokuty odwiedzać będą.
Było wtenczas na 200,000. pielgrzymów w Rzymie.
Lecz ponieważ mało kto dożyć zdoła lat 100.,
przeto Klemens VI. zapowiedział w roku 1343. Ju ­
bileusz na każde lat 50. Papież zaś Urban IV.
w roku 1389. na każde lat 33. na pamiątkę wieku
Chrystusowego na ziemi, a Papież Paw eł II. w roku
147Ó. na każde lat 25. Ten ostatni Jubileusz roku
1500. po raz pierwszy rozpowszechniony został na
całe chrześciaństwo w świecie.
Podobieństw o żydowskiego Jubileuszu do chrze-
ściańskiego i zacna celność jego nad żydowskim
objaśniona je st wiernym dyecezanom W rocławskim
w liście pasterskim Najprzewielebniejszego Księcia Biskupa naszego Henryka roku 1858. w następu-
jących słow ach: „W takim roku Jubileuszowym
spoczywały pola, niewolnicy otrzymywali wolność,
długi bywały wymazane, sprzedane dobra rodzinom
zwracane a wszelka posiadłość wracała do pier-
wiastkowego stanu. Cóż uważamy w tem innego,
jak tylko cień i wyobrażenie dóbr przyszłych? —
Spoczywające pola przypominają nam spoczynek,
na który i my z trosków i kłopotów świata udać się
mamy. Niewoinikamiuwolnioneinimy samijesteśmy,
którzyśmy z jarzm a grzechu do wolności synów
Boźychpodzwignieni. W ymazane długi wyobrażają
nasze przewinienia, przez które staliśmy się dłużni-
kami Boga a które przez krew Jezusow ą zmazane
zostały. Sprzedane dobra oznaczają, niewinność i
świętobliwość naszą, któreśmy przez grzechy u tra-
cili a przez miłosierdzie Boskie na pow rót otrzy-
mali.“ — Cieniem tedy i wyobrażeniem dóbr przy-
szłych (Żyd. 10, 1.) był stary zakon; tak też i Jubi-
leusz starego zakonu był wyobrażeniem w nowym
zakonie co lat 25. wracającego „czasu upodobanego,
w który wysłuchuje nas P an , dnia zbawienia, w
który nas ratuje.“ Jez. 49, 8.
Warunki, do których się skutki O dpustu Ju ­
bileuszowego przywięzują, nie różnią się w ogolności od zwyczajnego Odpustu, dobre tylko uczynki mające się pełnić w stanie łaski, byw ają przy ogłoszeniu O dpustu Jubileuszowego ściśle przepisane.

[madohora]

W hinduizmie pokuta jest raczej środkiem do celu; dzięki takim – często ekstremalnym – praktykom można nawet wpłynąć na wolę bogów. Na słynnej płaskorzeźbie przedstawiającej Pokutę Ardżuny w Mamallapuram Arjuna , jeden z pięciu braci Pandawów , próbuje stojąc przez długi czas na jednej nodze, aby zdobyć broń Śiwy , która umożliwiłaby zwycięstwo w spodziewanej bitwie na Kurukszetrze .

[madohora]

W III wieku pokuta została w pełni rozwinięta i uregulowana. Nawet chrześcijanie, którzy wyparli się wiary podczas prześladowań Dioklecjana, mogli zostać ponownie przyjęci do Kościoła, jeśli poddali się kościelnej pokucie.

[madohora]

Trzecia klasa, klęczący na brzuchu (ὑποπίπτοντες hipopíptontes , genuflectentes , substrati ), mogła uczestniczyć we mszy wstępnej na klęczkach i została odprawiona błogosławieństwem przed mszą ofiarną; ten okres pokuty trwał dłużej, według postanowień Soboru Nicejskiego siedem lat, często przez całe życie.

[madohora]

Dzieciobójstwo (również dzieciobójstwo , od łacińskiego infanticidium ) oznacza zabicie dziecka , zwykle przez rodzica . Zabicie noworodka nazywa się neonacydem

[madohora]

Choć pokutę kościelną w wielu miejscach zniesiono pod koniec XVI w. , w XVIII w. została ona częściowo przywrócona . Zostało ono jednak zniesione ze względu na rosnącą liczbę przestępstw polegających na zabijaniu dzieci , m.in. Urodzony w 1786 w Weimarze przez Goethego .

[madohora]

Od dwóch trzecich do trzech czwartych dzieciobójstw popełniają matki biologiczne. Według badań Raiča w 18% przypadków sprawcą był ojciec.

[madohora]

Zabicie niechcianego dziecka (11%).

[madohora]

Starsze badania skupiały się głównie na motywach działania matek, później według D'Orbansa (1979) procentowa większość mężczyzn należy do grupy „ rodziców, którzy znęcają się nad swoimi dziećmi ”. W takich przypadkach dziecko zwykle było poprzedzone bodźcem (płacz, wymioty, odmowa jedzenia itp.). Aktualne statystyki policyjne dotyczące przestępczości zakładają jasny udział 43,5% sprawców przemocy wobec dzieci. Z kolei ojcowie statystycznie rzadziej popełniają przestępstwa wobec noworodków (Stanton i Simpson, 2002) i znany jest tylko jeden przypadek skazania

[madohora]

Od czasów starożytnych społeczeństwo znane było zabijanie potomstwa w potrzebie, głodzie lub z innych powodów. Wielcy filozofowie, tacy jak Platon i Seneka, opowiadali się za powszechną praktyką porzucania lub aktywnego zabijania „zniekształconych” noworodków. Z drugiej strony Tacyt donosił , że Żydzi uważają za zbrodnię zabijanie późno urodzonych dzieci. A Flawiusz Józef zeznał w I wieku, że w judaizmie zabrania się powodowania aborcji

[madohora]

W średniowiecznej judeochrześcijańskiej Europie głównymi przyczynami dzieciobójstwa było nieślubne dziecko i ubóstwo rodziców (Moseley, 1986), ale także wady rozwojowe dziecka.

[madohora]

W XVII i XVIII w. wzrosła liczba morderstw, zwłaszcza dzieci urodzonych poza związkiem małżeńskim, ze względu na strach kobiet przed pręgierzem i karami publicznymi . Do tego doszły ograniczenia dotyczące małżeństw , [23]co w wielu przypadkach od początku uniemożliwiało urodzenie się w małżeństwie. Wraz ze wzrostem liczby zabójstw w połowie XVIII wieku rozpoczęło się ponowne przemyślenie tej kwestii. Zmiany w edukacji medycznej na uniwersytetach i stopniowe wprowadzanie badań medycyny sądowej na różnych terytoriach cesarskich doprowadziły do ​​​​początku „psychiatryzacji” przestępstwa. Jednakże jeszcze kilka lat temu wprowadzono dokładne rozróżnienie prawne pomiędzy sprawcami będącymi w związku małżeńskim i niebędącymi w związku małżeńskim (§ 217). Po ciąży, którą często trzymano w tajemnicy, nadal uważano, że te ostatnie postępują racjonalnie, a zatem egoistycznie, podczas gdy żony uważano za niezrównoważone psychicznie same w sobie. Nie groziła Ci niehonorowa kara po porodzie. W związku z rozpowszechnianiem się w zbiorach przypadków medycznych historii dzieciobójstwa, powstały później teksty literackie na ten temat. (Na przykład„ Morderca dziecka ” Wagnera (dramat) czy tragedia Gretchen z „ Fausta” Goethego . Tragedia .)

[madohora]

Już w swojej rozprawie wygłoszonej 7 sierpnia 1771 roku na uniwersytecie w Strasburgu Goethe zajmował się już kwestią, czy morderca dzieci powinien być skazany na śmierć. Niedługo później śledził sprawę służącej Zuzanny Margarethy Brandt we Frankfurcie nad Menem , która w 1771 roku zamordowała swoje nowo narodzone dziecko. Została aresztowana, skazana w procesie karnym na śmierć zgodnie z ówczesnym prawem i publicznie stracona 14 stycznia 1772 roku.

[madohora]

W czasach nowożytnych motyw ten znalazł swój literacki wyraz w dziełach takich jak Dziewczyna na klifach .

[madohora]

Kiedy nadchodzi wiadomość, że Murdo zginął na wojnie, Kirsty traci nie tylko kochanka, ale także długo oczekiwane marzenie o lepszym życiu w Ameryce. Kirsty jest tak pogrążona w smutku, że zapomina ukryć swój okrągły brzuch, a jej matka dowiaduje się o jej sekretnej ciąży. Następnie rodzi chłopca. Aby dziecko nie przyzwyczaiło się do matki, zostaje jej odebrane, ale wczesnym rankiem Kirsty wymyka się z synem z domu i zrzuca go ze skały. Burza, która szaleje tego ranka, wyrzuca ciało na brzeg, co odkrywa rybak Skipper. Zgłasza całe zdarzenie policji.

[madohora]

Niemal we wszystkich społeczeństwach, w których praktykuje się dzieciobójstwo, szczególnie dotyka to dzieci płci żeńskiej ( kobietobójstwo , por. aborcja selektywna ze względu na płeć ). Zabijanie dzieci przez kobiety zwykle ma miejsce w kulturach patriarchalnych , gdzie istnieje silna preferencja dla mężczyzn i dewaluacja kobiet. Mizoginię i pewne aspekty ekonomiczne podaje się jako dwa najważniejsze powody, dla których zabijanie dzieci płci żeńskiej jest częstsze niż zabijanie dzieci płci męskiej. Większość religii w przeszłości potępiała dzieciobójstwo, niezależnie od płci.

[madohora]

W XIII wieku, z kilkoma wyjątkami, pokuta kościelna całkowicie zanikła. Zostało ono zastąpione przez istniejącą do dziś w Kościele rzymskokatolickim praktykę nakładania pokuty przy tajnej spowiedzi , proporcjonalnie do wagi grzechów, poprzez modlitwę, post , jałmużnę itp.

[madohora]

W swojej najsurowszej formie pokuta kościelna trwała wśród Braci Czeskich , Kościołów morawskich , mennonitów , kwakrów i niektórych wolnych kościołów amerykańskich.

[madohora]

Dni kwartalne środa, piątek i sobota mają własne formularze pomiarowe; posiadają szereg cech szczególnych, m.in. B. Odnośnie doboru i liczby perykop .

[madohora]

Dzisiejsza nazwa miesiąca „Elul” ma swoje korzenie w akadyjskiej nazwie miesiąca Ululu z kalendarza babilońskiego , której używali Żydzi podczas niewoli babilońskiej w latach 586–536 p.n.e. został przejęty. W Biblii ta nazwa miesiąca pojawia się tylko raz w Księdze Nehemiasza : „Po pięćdziesięciu dwóch dniach, dwudziestego piątego miesiąca Elul, mur został ukończony” ( Neh 6,15 EU ) .

[madohora]

Wielu Żydów odwiedza także groby przyjaciół i krewnych, aby ich uczcić i uczcić.

[madohora]

Jom Kippur „Dzień Pojednania” , także Jom ha-Kippur niemiecki, głównie Dzień Pojednania lub Święto Pojednania , jest najwyższym świętem żydowskim . Według żydowskiego systemu kalendarza obchodzone jest ono 10 dnia miesiąca Tiszrei – jako ścisły dzień odpoczynku i postu . W kalendarzu gregoriańskim Jom Kippur z roku na rok przypada na inny termin we wrześniu lub październiku. Wraz z dwudniowym świętem noworocznym Rosz ha-Szana, które odbywa się dziesięć dni wcześniej, stanowi główne święto judaizmu oraz punkt kulminacyjny i zakończenie dziesięciu dni pokuty i nawrócenia. Jom Kippur jest obchodzone przez większość Żydów, także niereligijnych, w mniej lub bardziej rygorystycznej formie.

[madohora]

W tym dniu w świątyni jerozolimskiej składano specjalne ofiary.Był to jedyny dzień, w którym arcykapłan – sam i ściśle zakryty – mógł wejść do Najświętszego w świątyni , aby otrzymać odpuszczenie grzechów w imieniu ludzie. Tam skropił Arkę Przymierza krwią dwóch zwierząt ofiarnych. Losy rzucono także o dwa kozły ( Kpł 16,5-22 UBG ). Osoba posiadająca los „dla Boga” została złożona w ofierze w celu oczyszczenia świątyni. O koźle ustalonym losowo „dla AsaselaArcykapłan upublicznił wszystkie grzechy ludu Izraela. Bestia została następnie zabita „dla Azazela” poprzez wysłanie jej za krawędź górskich klifów na pustyni Judzkiej.

[madohora]

Według Geseniusa, Hoffmanna i Oxford Hebrew Dictionary asasel to rzadki hebrajski przymiotnik oznaczający „zwolnienie” lub „całkowite usunięcie”. Jest to starożytne określenie całkowitego usunięcia grzechu i winy ze społeczności, symbolizowane przez wysłanie kozła na pustynię. Zaproponowano różne teorie wyjaśniające znaczenie tego słowa. W Talmudzie Azazel jest tłumaczony jako „stroma góra” i odnosi się do skały na pustyni, z której później zrzucono bestię. Jednakże na początku słowo Azazel było uosobieniem , podobnie jak hebrajskie słowa oznaczające podziemie ( Szeol ) i zniszczenie (Abadon).. Według apokryficznej księgi Henocha , Azazel lub Asalzel jest najważniejszym spośród upadłych aniołów, którzy nauczali dzieci ludzkie o grzechu. Zgodnie z tą interpretacją ideą ceremonii wydaje się być odesłanie grzechów złemu duchowi, któremu zawdzięczają swoje powstanie. Podobne obrzędy pokuty zachowały się także u innych ludów. Współcześni historyczno-krytyczni badacze Biblii przypisują powyższe fragmenty Kodeksowi Kapłańskiemu i datują je na okres powygnańczy; postrzegają wysłanie kozła ofiarnego do Azazela jako część istniejącej wcześniej ceremonii.

[madohora]

Według tradycji talmudycznej pierwszego dnia roku Bóg otwiera trzy księgi: jedną dla bardzo niegodziwych, drugą dla bardzo pobożnych i trzecią dla przeciętnego człowieka. Los bardzo niegodziwych i bardzo pobożnych zostaje rozstrzygnięty natychmiast; jednakże osąd przeciętnego człowieka zostaje zawieszony do Jom Kippur, kiedy sąd zostaje wydany dla wszystkich. W modlitwieנְתַנֶּה תֹּֿקֶף Unetaneh tokef stwierdza:

[madohora]

W Izraelu wszystkie restauracje i kawiarnie są tego dnia zamknięte (z wyjątkiem arabskich). Całe życie publiczne zatrzymuje się. Wszystkie przejścia graniczne (w tym lotniska) są zamknięte. Choć nie ma oficjalnego zakazu jazdy, ulice są prawie całkowicie wolne od samochodów, jeżdżą jedynie karetki pogotowia, straż pożarna i policja. W ostatnich dziesięcioleciach świeccy Żydzi zaczęli wykorzystywać tę sytuację do przejażdżek rowerowych po pustych autostradach. Jedzenie i słuchanie muzyki w miejscach publicznych w tym dniu uważane jest za niegrzeczne. Nie ma programów radiowych i telewizyjnych. W październiku 1973 roku Syria i Egipt wykorzystały fakt, że Izrael był tego dnia praktycznie sparaliżowany i wyjątkowo bezbronny, i rozpoczęły wojnę Jom Kippur. Dzięki temu doświadczeniu w Jom Kipur zostanie w pełni utrzymana wojskowa zdolność operacyjna; istnieje „ciche” radio i telewizja, które nie nadają żadnych programów, a jedynie nadają komunikaty w sytuacjach awaryjnych

[madohora]

Uczniowie szkół podstawowych i gimnazjów są na żądanie zwolnieni z zajęć w święta żydowskie. Nawet w świecie pracy nie ma ryzyka dla własnej pracy. Pracę zaniedbaną modlitwą można łatwo nadrobić

[madohora]

Pierwsze przepisy na baklawę pojawiły się już w czasach starożytnych, były one znane w Cesarstwie Bizantyjskim pod nazwami κοπτοπλακούς (koptoplakous) i κοπτοπλακόν (koptoplakon), co oznacza coś w rodzaju „ciasta w plasterkach”. Najstarszy znany przepis na to ciasto pochodzi z późnoantycznej Grecji i podaje go Atenajos w swojej książce Δειπνοσοφιστών(Księga XIV) wspomniana. Opisuje przepis na kreteńską koptoplakous jako warstwowe ciasto wypełnione pontyjskimi orzechami, makiem i migdałami, a następnie polane miodem. Warstwy ciasta należy układać bardzo cienko, podobnie jak ciasto filo. Ten przepis na coptoplacon jest bardzo podobny do dzisiejszej baklawy. Atenajos nie odpowiada na pytanie, czy ciasto ma swoje korzenie w Grecji, czy też ciasto trafiło do Grecji dopiero w starożytności

[madohora]

Zeidlerei , czyli komercyjna kolekcja miodu z rodzin dzikich i półdzikich pszczół, była niegdyś prawdziwym źródłem miodu uzyskiwanego przez wytapianie plastrów miodu . Miodarka została wynaleziona dopiero w XIX wieku . Aby z roztopionej masy woskowej wydobyć z roztopioną masą woskową upragniony (bo rzadki) miód, wosk gotowano z wodą, a cukier wypłukiwano. Roztwory miodu używano do produkcji miodów pitnych lub do konserwowania (zobacz owoce w puszkach , konfitury różane i marmolady#historia). W zależności od czasu gotowania i zagęszczenia syrop był albo stabilny, albo sfermentowany . Cukier nie krystalizował już tak łatwo z gotowanych roztworów miodu; możliwe zarodki krystalizacji , takie jak pyłki i pył, oddzielono po gotowaniu przez dekantację w postaci piany lub osadu. Dlatego w kuchni dostępne były rzadkie i gęste syropy do słodzenia.

[madohora]

[madohora]

Tauba ( arabski توبة) to termin ze słownika religijnego islamu , opisujący skruszony powrót człowieka do Boga , który wiąże się z jednoczesnym zwróceniem się Boga do tego człowieka. Najważniejszą podstawą islamskiego rozumienia Tauba są stwierdzenia zawarte w Koranie , w których pojawia się sam termin i związany z nim czasownik taba oraz formy od niego wywodzące się. Opierając się na tych stwierdzeniach, a także na różnych hadisach , można znaleźć w islamskiej literaturze pobożnej, zwłaszcza sufickiejcharakter, koncepcja Tauba została dalej rozwinięta. Tutaj, jeszcze bardziej niż w Koranie, wiąże się to z ideą odwrócenia człowieka od jego grzechów.

[madohora]

Jednakże w Koranie termin tauba odnosi się nie tylko do zwrócenia się człowieka w stronę Boga, ale także odwrotnie, do zwrócenia się Boga w stronę człowieka. Przykładowo w Surze 4:92 wierzący, który przypadkowo zabił innego wierzącego, jest proszony o wykonanie określonych obowiązków, m.in. B. Płacenie Diya , aby w ten sposób osiągnąć Boską Tauba. Odnosząc się do Boga, czasownik taba oznacza wyrzeczenie się kary (por. Sura 3:128; 33:24) i miłosierne zwrócenie się do wierzących, co kontrastuje z dręczeniem obłudników i niewierzących (por. Sura 33:73). Ten rodzaj boskiej tauby odgrywa również ważną rolę w dwóch narracjach Koranu o okresie przedislamskim. Na przykład w narracji Adama opisano, jak po upadku Bóg skierował słowa do Adama i miłosiernie do niego wrócił ( tāba ʿalayhi ; Sura 2:37). Ta idea zwrócenia się Boga do Adama pojawia się ponownie w Surze 20:122, gdzie jest powiedziane, że Bóg wybrał Adama po jego błędzie, zwrócił się do niego ( tāba ʿalai-hi ) i prowadził go. Historia Abrahama i Izmaela opowiada, jak modlili się do Boga i prosili Go, aby się do nich zwrócił ( wa-tub ʿalaynā; Sura 2:128). W Koranie idea takiej boskiej Tauby jest również powiązana z samym Prorokiem Mahometem . Zatem w Sura 9:117 wspomina się, że Bóg łaskawie zwrócił się do Proroka, Muhājiruna i Ansāra ( qad tāba ʿalā n-nabī wa-l-muhāǧirīn wa-l-anṣār ), po tym jak serca pewnej grupy prawie odeszły od nich (Sura 9:117). Różnica w użyciu czasownika tāba , oznaczającego wzajemne zwrócenie się Boga i człowieka, polega na tym, że zwrócenie się człowieka do Boga zawsze wiąże się z przyimkiem ilā , natomiast zwrócenie się Boga do człowieka zawsze wiąże się z przyimkiem ʿalāstoi.

[madohora]

Sura 6:158 mówi: „W dniu, w którym pojawią się znaki Boże, jego wiara nie przyniesie korzyści nikomu, kto wcześniej nie uwierzył i nie zyskał dobra przez swoją wiarę”. Z tym słowem w Koranie powiązana jest idea „bramy pokuty” (bāb at-tauba) , która ma się zamknąć na końcu czasów . At-Tabarī w swoim komentarzu do Koranu odnoszącym się do Sury 6:158 przytacza różne wersje hadisów, według których ta brama pokuty znajduje się na zachodzie, ma szerokość 60 dni podróży i nie zamknie się, dopóki słońce nie wzejdzie na zachodzie . Słońce powinno przejść przez bramę i natychmiast ją zamknąć.

[madohora]

Perski sufi Hujwīrī (zm. 1077) również szeroko zajmował się taubą . Podobnie jak al-Makkī, tauba jest u niego pierwszą stacją ( maqām ) tych, którzy kroczą ścieżką prawdy ( sālikīn-i ṭarīq-i ḥaqq ). Ogólnie jednak jego doktryna Tauba jest prostsza. Jego zdaniem szczera tauba jest już dana, gdy zawiera trzy elementy: 1.) Żal z powodu naruszenia ( asaf bar muḫālafat ); 2.) powstrzymywanie się od błędów ( tark-i zallat ); 3.) decyzję o niepopełnieniu ponownie czynu ( ʿazm-i nākardan ba-muʿāwadat ). Huǧwīrī powiązał także zasadę tauba z dwoma pozostałymi koranicznymi koncepcjami skruchy ( ināba i auba ), ustanawiając między nimi hierarchię. Dlatego Tauba oznacza odwrócenie się od głównych grzechów i jest stacją mas wierzących, ināba oznacza odwrócenie się od małych grzechów i jest stacją przyjaciół Boga i osób bliskich Bogu ( muqarrabūn ), w końcu auba jest odwróceniem się od samego siebie ku Bogu, to stanowisko proroków i posłańców Bożych.

[madohora]

[madohora]

Po tym jak Sobór Trydencki już ostro potępił zyski ze sprzedaży odpustów [2] , papież Pius V. w swoim liście apostolskim Quam plenum 1567 zajął się handlem odpustami pod karą ekskomuniki i zniósł wszelkie przywileje odpustowe udzielane ze zobowiązaniami finansowymi. 400 lat później, 1 stycznia 1967 r., papież Paweł VI. w swoim okólniku Indulgentiarum doctrinainstalacja odpływowa nowa. Podkreślił znaczenie czynienia dzieł pobożności, pokuty i miłości, a tym samym wzrostu wiary, a nie jedynie płacenia kary za grzech. Surowo ograniczył także liczbę udzielanych odpustów i zniósł codzienne liczenie odpuszczeń za grzechy, które od dawna kojarzone było z nauką o odpustach.

[madohora]

Kary doczesne za grzechy były pierwotnie karami tymczasowymi Kościoła (pokutami, najczęściej obejmującymi czasową ekskomunikę) nakładanymi na skruszonego grzesznika w momencie odpuszczenia grzechów. Później rozumiano go jako czas, jaki dusza spędza w czyśćcu po śmierci , zanim będzie mogła ujrzeć Boga w niebie .

[madohora]

Według nauczania rzymskokatolickiego odpusty są zatem szczególnym aktem łaski Bożej, podporządkowanym faktycznemu przebaczeniu. Przekazuje się to poprzez obowiązujące akty prawne i rozporządzenia władzy kościelnej.

[madohora]

Z biegiem czasu, zamiast nakładać publiczną karę kościelną, penitenci byli zmuszani do wykonywania cichych dobrych uczynków (takich jak jałmużna) w ramach zadośćuczynienia po spowiedzi. W rezultacie dobre uczynki na Zachodzie coraz częściej przybierały charakter formalnego zadośćuczynienia za popełnione winy, przez co dał się tu odczuć wpływ dawnego orzecznictwa germańskiego: krzywda innego wolnego człowieka nastąpiła tu poprzez pokutę, tj. H. prezent uznawany za równorzędny, jako rekompensatę i poszkodowani musieli to znosić. Przeniesione analogicznie do przypadku kary za grzech, zadośćuczynienie to należało oddać Bogu. Stare ustawodawstwo germańskie przewidywało teraz zarówno możliwość przeniesienia odkupienia na innych, jak i zadośćuczynienia pieniędzmi za przestępstwo lub przestępstwo (Wergelda ). Z tą świadomością prawną nawiązywał później także Kościół, m.in. B. w Anglii, gdzie od końca VII w. krążyły księgi zawierające swego rodzaju tablicę przeliczeniową kar kościelnych ( postu , śpiewania psalmów czy jałmużny) na datki pieniężne na rzecz kościołów lub duchowieństwa. Pojawiły się także pokuty zastępcze. Bogaty penitent mógłby zatem odprawić siedmioletnią pokutę w trzy dni, gdyby „wynajął” odpowiednią liczbę mężczyzn, którzy by za niego pościli.

[madohora]

Opracowania Hugona z Saint-Cher podjął papież Klemens VI. w swojej bulli jubileuszowej Unigenitus Dei Filius z 27 stycznia 1343 r., w celu podniesienia nauki o skarbcu łaski Kościoła (thesaurus ecclesiae) do oficjalnego nauczania Kościoła rzymskokatolickiego. Dzięki idei thesaurus ecclesiae duchowe zasługi zostały zmaterializowane i określone ilościowo. W związku z tym istnieje możliwość korzystania z tych duchowych zasług Chrystusa i świętych w sposób ziemski i legalny. Kościół zarządza tym niewyczerpanym skarbcem łaski dzięki niemu ludzie grzeszni mogą mieć udział w tej świętości, której im brakuje z powodu swojej grzeszności

[madohora]

[madohora]

Takie nadużycia odpustów stały się katalizatorem Reformacji . Reformatorzy studiowali Biblię , w której nie ma jasnego opisu średniowiecznej koncepcji odpustów. Marcin Luter dostrzegł także rażące nadużycia w handlu listami odpustowymi, co skłoniło go do napisania 95 tez . Choć wbrew powszechnemu przekonaniu nie był początkowo zasadniczym przeciwnikiem odpustów (por. Teza 71), to jego wywody teologiczne (por. Teza 58) dały podstawę do zasadniczego zakwestionowania papieskiego systemu odpustów.

[madohora]

Rejestrem norm i udzielonych odpustów jest Enchiridion Indulgentiarum . Normae et concessiones ( Podręcznik odpustów ), ostatni przedruk w 1999 r. Dla nauki i praktyki odpustów decydujące znaczenie mają między innymi następujące przepisy:

[madohora]

Dzięki błogosławieństwu Urbi et orbi każdy, kto je usłyszy lub zobaczy, uzyskuje odpust zupełny od kary za grzechy, zgodnie z przepisami kościelnymi. Pierwotnie do uzyskania tego odpustu konieczna była osobista obecność wiernych na placu lub w zasięgu wzroku papieża, a od 1967 r. błogosławieństwo mogą otrzymać także słuchacze lub widzowie audycji radiowych. To samo dotyczy transmisji telewizyjnych od 1985 r. i transmisji w Internecie od 1995 r.

[madohora]

Jeżeli dane miejsce było uprzywilejowane odpustem wieczystym, odpust ten nie ograniczał się do określonych dni, ale można było tam nabyć go w dowolnym czasie – pod warunkiem zachowania pozostałych warunków

[madohora]

Tablice odpustowe lub obrazy odpustowe są obrazami budującymi („świętymi obrazami”), których pobożne rozważenie w związku z określonymi modlitwami – i wcześniejszą spowiedzią sakramentalną – wiązało się z uzyskaniem odpustu . Epitafium poświęcone dziekanowi Kirchhainowi w katedrze we Fritzlar , zmarłemu w 1463 roku, pokazuje , że epitafium mogło pełnić także funkcję tablicy odpustowej . Z zdobywaniem odpustów łączono także stoły do ​​całowania , takie jak stół do całowania Eberbacha .

[madohora]

8. Janów-Giszowiec (Św. Anna), p. Janów k. Ka-
towic, st. S z o p i e n i c e (2 km), pow. Katowice. Liczba
kat. 17.001, prot. 675, żyd. 2. Parafia powstała 22 X
1910, nowy kościół, masywny, konsekr. 23 X 1927
Odpusty: Św. Anny. Anniv. Dědic, niedziela po 22 X.
Kaplice- Kapl. z Przenajśw. w zakładzie SS. św. Ja-
dwigi w Janowie.
Proboszcz: Ks. Paweł Dudek, Radca Duch.,
Probcszcz-Konsultor, ur. 9 II 1878 w Kol. Renerow-
skiej p. Raciborzem, wyśw. 23 VI 1905, ust. 9 XII 1912.
Telefon: Szopienice 240-93. PKO 300.760, Katol. Orz
Parafialny 307.533.
Wikarzy: 1. Ks. Jan Nagórski, ur 13 5 1906
w Brodnicy, wyśw. 29 VI 1933, ust. 1 1X 1937.
2. Ks. Jan Machulec, magister teoL, ur. 10 V 1910
w Borowej Wsi, pow. Pszczyna, wyśw. 20 VI 1937,
ust 1 IX 1937.
Inni księża: Ks. Wiktor Siwek, emeryt, dyrektor
gimn. żeńsk. w Szopienicach, ur. 5 X1884, wyśw. 4 VII
1915 w Pradze. Adres: Janów, ul. Szkolna.

[madohora]

A więc najpierw: co to jest odpust?
Nie on jest odpuszczeniem grzechów. Grzechy
gładzi wyłącznie: chrzest, sakrament pokuty, w pew-
nych wypadkach żal doskonały.
Odpust jest przebaczeniem kar doczesnych za na-
sze r— grzechy, t. zn. tych kar, które tu na ziemi pisa-
nem nam jest za winy nasze odpokutować. Część tych'
kar mamy odpuszczoną przez dobrą spowiedź, część
zaś (względnie resztę) winniśmy ponieść sami: albo tu
na ziemi albo w czyścu, będącym miejscem ostateczne*
go odpokutowania kary doczesnej.
To odpuszczenie kar doczesnych, które nazywa-
my odpustem rozróżniamy dwojakie, bo albo mamy
odpuszczaną całą karę doczesną, albo tylko jej część-
W pierwszym wypadku mówimy o odpuście zupełnym»
W drugim o odpuście cząstkowym.

[madohora]

Co jest potrzebne do uzyskania odpustu?
Nauka katolicka podaje trzy warunki, do uzyska-
nia potrzebne, a mianowicie:
1°) potrzebną jest intencja uzyskania odpustu. Nie
koniecznie trzeba tę intencję obudzać przed każdą
modlitwą odpustową czy przed innym dobrym uczyn-
kiem, przepisanym do uzyskania odpustu. Wystarczy
intencja ogólna. Św. Leonard z Porto Maurizio radzi,
by sobie obudzić codziennie rano ogólną intencję uzy-
skania odpustów, których możemy dostąpić w ciągu
całego dnia.
2°) Następnie trzeba być w stanie łaski uświęcają-
cej. Warunek ten jest zupełnie oczywistym. Nie można
bowiem mówić o odpuszczeniu kary, dopóki na sumie-
niu ciąży wina grzechu.
3°) Wreszcie należy wypełnić wszystko, co przez
Kościół św. zostało przepisanem do uzyskania odpustu,
a więc: czy modlitwy, czy odwiedzenie kościoła, czy
t. p,. — Oczywiście, że spełnić to musimy: sami, osobi-
ście, w oznaczonym czasie i w duchu pokuty.
* . * *
Z tych naszych krótkich rozważań wynika, że po-
winniśmy sobie cenić odpusty i starać się o ich najczęst-
sze zyskiwanie. One bowiem:
a) nietylko pomniejszają, lub zupełnie gładzą karę
doczesną, ale —
b) pobudzają nas do prawdziwej pokuty i popra-
wy życia, wreszcie —
c) prowadzą nas do spełniania dzieł pobożnych, u-
czynków miłosierdzia i aktów umartwienia.
A — to wszystko razem staje się ważnym bardzo
środkiem do naszego postępu w dobrem i uświęcenia,
. . . Jakże powinniśmy się zawstydzić, że upły-
wały — może — długie miesiące i ani nie pomyśleliś-
my, by zyskać choćby jeden odpust cząstkowy!
Gorliwy katolik nic lekceważy sobie nigdy odpu-
stów.
Zróbmy sobie dziś dokładny rachunek sumienia z
tego odcinka naszego życia katolickiego!

[madohora]

Kto uczyni ákt ťkruchy žalu zá gržC;,
chy fléoic z ftátecznym przedsięwzięciem j
poprawy życia» Jubfię będzie czwifczył.<
wiakowey cnocie » naśladując rzeeżo»,,
] 'ych Świętych, zá káždym razem doftr^ _
pi Odpuftu siedm lût-, y tylei KUJtidYngenj,
Kto będzie czytał, lub iiuchał czyt:1'
fącego i ákowy rozdział żywota rzeczo» ’
nych Sw!ętychalbo odwiedzi lei) Oł- '
tarz, lub część wyrządzi Ich Obrazowi
modląc ilę za podwyżfzenie Kościoł i 5
za. nawiercenie grzefzni«ow , dofiąpi %'*
każdy m razem fio dni Odpnfin.
Kto da iałmużnę ubogim» lub Ich ni
uczać będzie» álbo innym każc-nauczać
w rzeczach do wiary y dobrych obyCzź
iow należących » zá każdym razem do»
ftąpi fio dni 0dpu fiu.
Ktokolwiek czwiczyćlię będzie w na
bożenftwic do NayświętfzegoSikramen»
tu Ołtarza, lub ďoMatki Jßoikiey» roz-■<
pamiętywaiąc tę taiemnicę y dôbrodziey
ftwá, Które Gę z niey nà nas zlewaią; Jub
toż 'ubolewaiąc nád boleściami » które
Matka Boitka uczuła z męki y śmierci Sy»
na fwoicgo, lub innym fpolobem wyprowa
dzaiąc częsic Nayświętlzcmu Sak ran
towi^y modląc lię za potrzeby Kościoła
Swłfjtego , za każdym razem doft|pj
lfi$ dni Qdpußtt* .
Kto vna dzwon takiego Kościoła z ra-,
c na, w południe, y w wieczór odmowi. na
5 bożnic zwykłąMod1 itw Anioł Tùéfti &Cj
* lub teynie umijjfiąc: iedno Oycxe wfx-> %
“ 'Pozdrž wienie Anieltkic; lub podobn:e gdy
^dzwonią za umarłych , ieieli odmowi
HjPialm: Z głębokości-, á nic umiciąc tego
^F.almu, gdy odwowi .iedno Oyczfi mfz ,
r-y pozdrowienie Aniełfiie, doitąpi fin dn
‘i Qdpufiiu »
»I Kto znaydui^efię w Rzymie , lub w
* tęgo or:olicy na mil 20. dlafpráwiedli«*
1 V>cy praçfeèkody nie mogąc bydąprzyto-
mnym na uroczyftey benedjićcyi, k,tor£
ÎQycicc Święty zwykł dawać w Wielka-
' noc, y w Nicbowiiąpicnie Pańlkie, leże-
li ‘powiądawfzy fię y kpmunikowawfzy*
1 będzie fię flipdlił zá wyko; żenienie ka-
te rftw &c, doftąpi Odpuftu,iâk gdyby był
przytomnym, Takowegoż Qdpuíiu wzz-
iemnie dostąpi y ten , który ńlębędz z
' ani w Rzymie, ani w iego Powiecie,b^dz
gdziekolwiek fię hędzic znaydował, by
też nic b,ł zatrudniony, czyniąc to, co
fię wyżey wyraziło.
Ktokolwiek przy zgonie iyci.’będzie
EQGU nabożnie polecał fw* du Izę,\ ej
~%*iac udy, á przynaymnicy leretm Nayswîçtfzc ïmî$ JEZüS , załuiąc fzezerzc
za grzechy, y i łko wyźey fpowiadawiey
fię y Kommun íkowawízy, á nicmogąc 1
do tego przy?ć, przynajmniej fk'rufzony,
doftąpi odpufzczer a wlizylriaçh grzc-
chow y Zupełnepo Odpaftu.
Kaźdcn z rzeczonych Od ptrftow może
Łydź ofiarowany na ratunek dufz wÇz r
t :U zoftaiących. ,
Dl?l doiłąpienia rzeczonych Odpuftow
dofyć mieć koronkę, lub metalik, albo,
krzyżyk benedyk' wany odOycá Świę-
tego z'tymi OdpuíláiTjrfci( lub te? benedy
kowany od tych, ktofzy od famego Qý
cá Świętego matą nâ to wyraźne pozwo-
lenie, ^achowuiąc fię poéíng wyrażone-
go przepifánia- by eż t ákowcmodlitwy
povjďnien z obowiązku odmiłw tac.
Rozkązuie Oyciec Święty , ążeS w
'iOziiwąnlu y używaniu tych koronek,
metalików Sec, zachowany był Dekret •
fzczęsliwey pamięci Alexandra VU- Pa, r
picia, drukowany dn:g 6. Lutego i<>$?• I
to ieił: iż meta Irki, koronki Sic. benedy
kowane z wyżey wyrążonem Odpada-
mi, nie mogą iîuzyé'tylko t-m Óiobom,' !
którym "ędą po/wolóne, lub tym- któ-
rym od Olob mśiących rozdawania in-
nym pozwolenie ,tzpicrwfze.y {ręki bę- !
da dine, iż nic bydź pożyczane iqnytn,
nym* Am też dr-em darowane, iniczey
tracą Odpofty które matą, A utraciwfi r
, ie , na içh «îieyfcç niemocą bydz
I inne nadane, ’ .
Swą Swiątpbliwoi c zákazuie , Azęby
oá innym niieyfcu precz Rzymu » Ipu-»
Ry te me były drukowane % bęz wyra,
^niego pozwolenia S wiotcy K,ongreg?cyi
Odpuftow

[madohora]

domu pierw otnego; uwolniony z więzów szatańskich
odpocząć ma w słodkiej wolności służby bożej.
Gdyż więc Jubileusz je st zwyczajnym tylko odpu-
stem zupełnym, jaki przez wstąpienie do któregokol-
wiek z licznych bractw kościelnych, przez odmawianie
tak zwanych m odlitw odpustowych, przez odwiedzanie
pewnych odpustam i uprzywilejowanych kościołów,
łub przez pełnienie niektórych uczynków miłosierdzia
zyskać można, tedyć pierwszem będzie zadaniem
wiedzieć, co to jest »odpust«.
Otóż odpust w ścisłem swem znaczeniu nie jest
przebaczeniem grzechów łub darowaniem k ar wie-
cznych, lecz jest zupełnem albo też nie zupełnem
darowaniem k ar doczesnych. Odpuszczenie grzechów
i darowanie k ar wiecznych jedynie znaleść można
w św. Sakram encie Pokuty. Skoro się więc szczerze
przed kapłanem pełnomocnym wyspowiadasz, odpuści
ci P an Bóg wszystkie tw e i najcięższe grzechy
i wszelkie wieczne kary, na jakiekolwiek mogłeś
zasłużyć chociaż by w najgłębszem piekle.
Może odpowiesz: »Jeżelić tak, na cóż tedy
odpusty?« Otóż musisz wiedzieć, że każdy grzech
śm iertelny na dwojaką przed Bogiem zasługuje
karę, na wieczną, k tó rą musiałbyś ponosić w piekle,
i na doczesną tu na świecie; grzechy zaś powszednie
czyli m ałe pociągają za sobą tylko karę doczesną,
n. p. choroby, nędzę, prześladowanie, uszkodzenie
m ajątku i t. p.
K to się więc szczerze wyspowiada, odbiera n a ­
tychm iast przebaczenie wszystkich grzechów i wszy-
stkich k ar wiecznych, ale kary doczesne nie przestaną
wisieć nad nim, człowiek czy chce czy nie chce,
ponosić je musi, bądź tu w doczesności, bądź po
śmierci w czyścu.
Uważaj dalej, iż Bóg, będąc Świętością n aj-
doskonalszą najmniejszym grzechem brzydzić się
musi, więc najm niejsze niedobre słówko, najm niejszą
naw et myśl nieenotliwą karać będzie! Ileż zaś

[madohora]

ru je 100 dni, albo 7 lal, albo 50 la t m ąk czyśćco-
wych na które zasłużyłem ? I tu błądzisz! Owe
liczby znaczą tylko, iżby P. Bóg od kary czyscowej
tyle ujął, ile byś sobie zasłużył przez ostry post
0 chlebie i wodzie przez 100 dni albo 7 la t albo
50 la t trw ający. Może myślisz, iż to bardzo
wielki odpust, a w rzeczy samej jest bardzo krótki.
Post bowiem niedokucza ciału tak ja k ogień;
w ostrym owem poszczeniu może przeżyłbyś 7 la t
1 więcej, a nie um arłbyś, ale w ogniu zginiesz,
w je dnem momencie ! Z tąd więc poznasz, że naw et
100 lat postu i odpustu nie ważą jeszcze tyle, ile jedna
m inuta cierpień w ogniu, szczególnie w ogniu czyśćco-
wym ! Sądźże więc sam, czy łatw ą jest rzeczą w ypłacić
się zupełnie sprawiedliwości boskiej ! Chociażbyś za
pobożne jakieś ćwiczenia codziennie zyskał kilka lat
odpustu, bądź pewien, że codzienne tw e zasłużone
przez grzech kary są liczniejsze jak zyskane tw e od-
pusty ; nadto nie masz ani tego upewnienia, czy owe
modlitwy i ćwiczenia czyniłeś ta k pobożnie, jak
potrzeba, aby owych odpustów stać się godnym!
N a takie więc trudności zważając postępuje so-
bie kościół święty katolicki z nam i zupełnie jako
M atka najtroskliw sza z dziatkam i swemi, t. i. wszel-
kim sposobem sta ra się o jak najznaczniejsze skró-
cenie albo o zupełne odpuszczenie k ar doczesnych,
mianowicie czyscowych, wskazując -nam rozliczne
sposoby i okazyje do zyskania odpustu zupełnego.
Odpust zupełny! Darowanie k ar w szystkich!
Jak aż nieograniczona dobroć boska! Ileż więc
człowiek starań dokładać powinien, aby takiego
dostąpić o d pustu! Aleć przeciw nie: im większa
szczodrobliwość boska, tern niegodziwsza obojętność
ludzi; pełnienie w arunkowych pobożnych ćwiczeń
odkładają z dnia na dzień, i ta k zam iast skarbów
nie zyskają nic, przy tern na większe jeszcze zasługują
ukarania, nie przyjm ując jałmużny, której Bóg
dobrotliwy tale szczodrze udziela!

[madohora]

b) Odwiedzanie kościołów.
D rugim w arunkiem uzyskania odpustu jubi-
leuszowego jest odwiedzanie kościołów. Odwiedzanie
takow e możno jest naśladowaniem pielgrzymek, na
które w dawnych czasach chrześciańskich wielcy
grzesznicy skazywani bywali. Pielgrzymowano do
grobu Pańskiego w Jerozolimie, odwiedzano groby
św. P iotra i Paw ła w Rzymie, św. Jakoba w
Kompostelli, św. M arcina w Turonie i t. p. W
sprawie obecnego Jubileuszu rozporządził Ojciec św.
iż mieszkańcy owych m iast, w których się trzy
znajdują kościoły katolickie, powinni te trzy kościoły
odwiedzić, a to każdy dwa razy, że więc czynić
powinni sześć odw iedzeń; gdzie dwa tylko kościoły,
odwiedzać powinni każdy trzy razy, a gdzie jeden,
te n więc odwiedzić sześć razy, a podczas tegoż odwie-
dzania modlić się w intencyi Ojca św. t. j. w sposób
m odlitw w tejto książeczcze umieszczonych. K to bykolw iek nie był w stanie do kościoła iść, powinien prosić Ojca swego duchownego o wyznaczenie innych warunków

[madohora]

Odpust Porcyunkuli
We wszystkich kościołach zakonu św. Franciszka,
trwający od nieszporów dnia 1 sierpnia aż do skoń-
czonych nieszporów dnia 2 sierpnia.
Każdego roku otwiera się w dniu 1 sierpnia źró-
dło nieprzebrane we wszystkich kościołach Franci-
szkańskich, bo źródło szczególniejszego miłosierdzia
Boskiego — odpust zupełny, to znaczy odpuszczenie
wszystkich kar doczesnych, na które człowiek zasłu-
żył od urodzenia swojego aż do chwili wejścia do
kościoła Franciszkańskiego. Historya tego odpustu
nadzwyczajnego jest następująca: (podajemy historyę
dla pożytku czytelników naszych z powodu zbliżają-
cej się uroczystości Matki Boskiej Anielskiej czyli Por-
cyunkuli.)
W roku 351 po Chrystusie w miesiącu Maju uj-
rzeli mieszkańcy Jerozolimy na niebie krzyż jaśniejący,
rozciągający się od góry Kalwaryjskiej aż do góry
Oliwnej. Po tern widzeniu cudownem wybrało się
czterech pielgrzymów z Jerozolimy do Rzymu, by od-
wiedzić groby św. Apostołów Piotra i Pawła. Piel-
grzymi ci będąc na posłuchaniu u ówczesnego papie-
ża Liberyusza, prosili go jako właściciela ziemi wło-
skiej, by im pozwolił osiedlić się na dolinie Spoleto.
Otrzymawszy zezwolenie, przybyli w okolicę miaste-
czka Assyźa, gdzie kupili od mieszczan kawałek ziemi
tak zwaną porcyę ziemi, na której wybudowali małą
kapliczkę oraz mieszkanie pustelnicze dla siebie. W
kaplicy tej, którą zbudowali na cześć Maryi Zwiasto-
wania, złożyli w ołtarzu relikwie z grobu Chrystusa.
Bo śmierci tych pustelników kapliczka ta była opu-
szczoną, dopiero w ósmym wieku zajęli się tą kapli-
czką Ojcowie Benedyktyni, którzy ją odrestaurowali,
a ponieważ w tej kaplicy słyszano często śpiewy anio-
łów, nazwano ją ogólnie kaplicą Matki Boskiej Aniel-
skiej lub Porcyunkuli, bo do tej kapliczki należała por-
cVa ziemi. Z biegiem czasu i okoliczności ta kaplica
Ostała opuszczoną i groziła upadkiem tak dalece, że
tej kaplicy nabożeństwo już się nie odprawiało, a
kaplica ta służyła na nocne schronienie się pasterzy,
Pasących trzodę w tej dolinie. Ołtarz Zwiastowania
Otrzymywali pasterze, którzy tutaj różnych łask do-
znawali, a śpiewy aniołów często słyszeli.
W wieku 13, gdy ta kaplica groziła zawaleniem
Przez ząb czasu, powstał św. Franciszek seraficzny,
........ , j „ , ..... ............. ............ ..
Straszna tajemnica.
(Ciąg dalszy.)
— Tak, odpowiedział Herman, musiałeś mnie nie-
mal wyrzucić za drzwi, zanim pojąłem, że to tylko
oja mego szczęścia uczyniłeś, aby mi wskazać wyższe
?*ery sztuki, które byłbym chętnie ofiarował za wyra-
janie zegarów i lichtarzy w twej fabryce.
Teraz wprawdzie poczynam być znanym, a może i
dawnym; ale kto mi zaręczy, że też jak dawniej...
— Posiadam przyjaźń mego starego mistrza ? A
,'ęc pozostałeś członkiem rodziny, Hermanie? kocham
C|S jak Bernarda i może więcej od Ksawerego...
— Doprawdy?
— Bądź tego pewnym.
—- Ale gdybym cię prosił o jednę łaskę?
~~ Jestem prawie pewnym, żebym ci jej nie od-
mówił.
— Choćby chodziło o bardzo ważną sprawę?
— Wtedy tern więcej!
h — A więc, rzekł Herman Berry, zdobywając się
a całą swą odwagę, pozwolisz mi tę figurę ofiaro
pannie Sabinie? Jutro są jej imieniny... i...
h> — Kochane, szlachetne dziecko, zawołał starzec,
l1.6 Śmiesz domówić?... A przecie przepędziłeś dziesięć
o w domu Duvala? Ody nas żegnałeś ze łzami w
J*ach, tu pozostawiłeś najpiękniejszą część prze-
j/Ości z wesołemi nadziejami na przyszłość... Ale
św- Była potrzebną dla ciebie... Niebezpieczeństwa
Dr ata były ci obcemi; miałeś je poznać, aby się
z walkę życia doskonalić. Na swej artystyczne
°dze nie popełniłeś żadnego błędu. Twoje oko by-
który zapragnął tę kapliczkę odbudować; poprosił ten
mąż święty papieża Honoryusza 111, by mu pozwolił
tę kapliczkę odbudować i przy niej z Braćmi swoimi
osiąść, na co chętnie Papież zezwolił, a w roku 1209
do odrestaurowaniu tej kaplicy Matki Boskiej Aniel-
skiej czyli Porcyunkuli osiadł św. Franciszek z Braćmi
swoimi przy tym kościółku, przy którym założył swój
zakosi — dlatego też to miejsce nazwanem jest
kolebką zakonu Franciszkańskiego.
W pewnej nocy w miesiącu Styczniu modlił się
jak zwykle św. Franciszek o nawrócenie grzeszników
zatwardziałych w swojej celi zakonnej, gdy nagle
stanął przed nim anioł, przybrany z rozkazu Bożego
w ciało ludzkie, który rzekł: Franciszku! idź do ko-
ścioła; bo tam czeka Cię Jezus z Maryą Matką swoją
— anioł zniknął. Poszedł św. Franciszeek do kościół-
ka, ujrzał Jezusa w majestacie wielkim i Maryę Naj-
świętszą w otoczeniu aniołów; sługa Boży padł twarzą
na ziemie, adorując Jezusa, który rzekł do męża Bo-
żego: Franciszku, przez wzgląd na twoją gorliwość
o zbawienie dusz ludzkich, proś mię, o co zechcesz,
a otrzymasz. O co prosił Franciszek święty? czy o
zdrowie czy o majątek? czy o jaką doczesność? o co
byśmy prosili, gdyby Jezus tak do nas przemówił,
jak do św. Franciszka? Mąż ten święty bez namysłu
rzekł: Zbawicielu Chryste Jezu! błagam Cię, chociaż
jestem nędznym grzesznikiem, abyś raczył z miłosier-
dzia Twego dozwolić, aby każdy zwiedzający ten u-
bogi kościółek M. B. Anielskiej czyli Porcyunkuli,
dostąpił po wyspowiadaniu się grzechów w Sakra-
mencie Pokuty, odpuszczenia wszystkich kar docze-
snych, na jakie zasłużył od urodzenia swego aż do
chwili wstąpienia do tego kościółka. A zwracając się
do Maryi asystującej Synowi swojemu rzekł: Ciebie
zaś Matko Boska Anielska proszę jako Obronicielkę
rodu ludzkiego, abyś raczyła się wstawić za mną do
Synaczka Twojego, abym otrzymał tę łaskę, o kórą
błagam. Wtedy Marya odezwała się: Wszechmocny
Boże a Synu mój kochany! błagam Cię, abyś przyjął
prośbę tego ubogiego Franciszka. Następnie odezwał
się Jezus: Franciszku! prosisz mię o rzeczy wielkiej
wagi — udzielam Ci tej łaski, o którą prosisz, ale
więcej jeszcze będzie ci dane, chcę jednak byś się udał
do mojego zastępcy do Rzymu, który ma władzę
związania i rozwiązania z prośbą, by potwierdził ten
odpust, którego ci udzieliłem. Tymczasem, gdy się to
działo w kościółku, bracia zakonni trwający po celach
lo zwrócone tylko na jednę gwiazdę, serce twe znało
tylko jednę miłość!... To pięknie, to rzadko! Często
nazywałeś mnie swym dobroczyńcą, swym mistrzem,
pozostaje mi tylko jedno miano, które mi dać możesz.
— Jedyne miano? Ty mnie pojmujesz? Chciałże-
byś?...
— A więc uściskaj swego ojca! dodał pan Du-
val, wyciągając ku niemu ręce.
W serdecznym uścisku otworzyły się ich serca,
a w oczach rzeźbiarza łza zabłysła. Pan Duval był
także wzruszonym i z niechęcią spojrzeli na lokaja
Franciszka, który stojąc na progu, wołał:
— Czy zechce pan teraz przyjąć pana Moreta?
— Czemu nie, odrzekł Duval, idąc ku drzwiom.
— Więc moja statua...
— Jest odtąd własnością Sabiny, nie będzie po-
trzebowała długo czekać na tę przyjemną niespo-
dziankę.
To rzekszy Duval, odwrócił się w drugą stronę
pracowni i zawołał:
— Lipp Lapp!
Na ten głos ukazała się dziwaczna postać, stoją-
ca wyprostowana, podczas gdy długie jej łapy zwie-
szały się obok chudego ciała. Zbliżyła się do swego
pana.
Była to wielka małpa, z gatunku orangutanów, z
rozumną twarzą, o łagodnem spojrzeniu, z szerokiemi
ustami, którym tylko brakło mowy. Miała na sobie
złotem i perłami naszywaną suknią, rodzaj liberyi. Ró-
żnokolorowy turban okrywał jej głowę i zdawała się
być dumną z bogactwa ubioru.
Jeden z przyjaciół Duvala przywiózł ją ze sobą
z wyspy Jawy i dał mu ją w podarunku. To czwo-
na modlitwie, zdziwieni śwattością, która wybuchała
z okien kościółka, przyszedłszy pod drzwi jego, słyszeli
całą rozmowę Franciszka z Panem Jezusem i Maryą,
ale do kościółka wejść się nie odważyli. Zaraz na drugi
dzień, a było to w Styczniu r. 1221, wybrał sie św.
Franciszek w towarzystwie dwóch Braci do Perugii,
miasta o 5 mil od Asyżu odległego, gdzie chwilowo
przebywał ówczesny papież Honoryusz III.
Stanąwszy przed Papieżem rzekł św. Franciszek:
Ojcze święty, przed kilku laty odbudowałem mały ko-
ściółek Porcyunkuli w Twoich posiadłościach blisko
Assyżu. Pan Jezus w objawieniu obdarzył ten ko-
ściółek odpustem nadzwyczajnym, któregoby dostąpił
każdy odwiedzający ten

[madohora]

zywać i rozwiązywać tu na ziemi i będziesz go prosił w imie-
niu mojem, żeby ci tego pozwolił«. To rzekłszy zniknął.
Bracia, którzy blisko kaplicy mieli cele, i widzieli jasność
w kościele, zbiegli się natenczas wszyscy i słyszeli słowa;
jednak nie śmieli przystąpić do kaplicy. Franciszek zaś po-
dziękowawszy Panu, przywołał do siebie brata Maseusza i po-
szedł z nim do Peruża, kędy był Papież Honoryusz z dworem
i przyszedłszy tak przemawiał do niego: »Ojcze błogosławiony!
Naprawiłem pewien kościółek stary i pusty, rzeczony »Per-
cyunkula«, na chwałę najświętszej Maryi Anielskiej, blisko
Assyżu, w którym mieszkają bracia moi. Proszę teraz twej
wielebności, dla miłości Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego
Matuchny i dla zbawienia dusz wszelkich wiernych chrześcijan,
żebyś tam raczył dać odpust zupełny i odpuszczenie wszystkich
ich grzechów, choćby tam nie dał nikt jałmużny«. Któremu
Papież odpowiedział, iż Stolica apostolska nie zwykła pozwalać
odpustów bez dania jałmużny, gdyż chce, żeby grzeszny czło-
wiek przez jałmużnę pozyskał odpust. Potem go pytał, na
wiele lat by chciał tego odpustu. A św. Franciszek: »Ojcze
błogosławiony, nie dbam o lata, tylko o dusze«. Odpowiedział
Papież: »Jako o dusze«? A św. Franciszek zatem: »Proszę
0 taki odpust, żeby jakikolwiekbądź chrześcijanin wyspowia-
dawszy się i skruszony będąc przyszedł i nawiedził pomieniony
kościół, byłby rozwiązany od wszystkich win i kar i na ziemi
1 w niebie wszystkich grzechów, którychby się dopuścił od
dnia chrztu aż do tego czasu. A o to nie proszę sam od
siebie ale imieniem Pana Jezusa, który mnie do ciebie posłał«.
Co usłyszawszy Papież, natchniony Duchem świętym rzekł po
trzykroć: »Pozwalam tego odpustu tym właśnie sposobem, ja-
koś ty prosił«. Lecz kardynałowie obecni, zwróciwszy się do
Papieża, przestrzegali go, aby dobrze upatrywał, co pozwalał;
bo by tym sposobem mógł zmniejszyć wartość odpustów ziemi
świętej i śś. Apostołów Piotra i Pawła w Rzymie, iż ich ludzie
nie będą tak poważać. Na co Papież odpowiedział, iż już
słowa swego nie chce zmienić. A zatem oni rzekli, żeby przy-
najmniej naznaczył mu czas pozwolonego odpustu i ograniczył
na jeden pewien dzień w roku. Zatem rzekł Papież: »Pozwa-
lamy wszystkim wiernym chrześcijanom, którzy prawdziwie
skruszeni będąc i wyspowiadawszy się, weszliby do kościoła
Panny Maryi Anielskiej, odpuszczenia od winy i od karania;
i chcemy, żeby ważne było zawsze na jeden cały dzień każ-
dego roku.« Co otrzymawszy św. Franciszek poszedł do po-
całowania jego nóg i prosił o błogosławieństwo od niego;
potem powstał i chciał odejść. Ale Papież zawoławszy go rzekł mu: >>Ö prostaku, dokądże idziesz? cóż weźmiesz za
znak tego otrzymanego odpustu?« A Święty mu odpowiedział:
Dosyć mam na słowie twem ; a tern więcej, iż to jest sprawa
Boża. Przetoź sam ją Pan Bóg ogłosił.« I nie chciał jakiej
Bulli, tylko Najświętszej Panny i pisarza Pana Jezusa a Anio-
łów za świadków i z tym poszedł. Idąc drogą został w szpi-
talu trędowatych, kędy odprawując zwyczajną modlitwę miał objawienie od Pana Jezusa, iż on odpust, który otrzymał, był
też potwierdzony w niebie. O czem dawszy znać towarzy-
szowi poszli obaj dziękować Boskiej miłości.

[madohora]

Odpust Drogi Krzyżowej.
Pium Viae Crntis exercitium, quo iter Ssmi D. N. I. C.
a praetorio ad Calvariae locum eiusque Passionis memoria
recolitur, inde a remotis temporibus ubivis Ecclesiae, magno
cum fidelium spiritual! emolumento, usu receptura, a Summis
Pontificibus pluribus indulgentiis cumulatum fuisse nemo est
qui ignorat; deperditis tarnen iniuria temporum nonnullis
authentic# documentis, quae et quot reapse hae sint, pro certo
affirmare non licet.
Ad omnern igitur dubitationem in posterum auferendam,
Ssmus D. N. Pius divina Providentia Pp. XI, instante in-
frascripto Cardinal! Poenitentiario Maiore, in audientia die 17
mensis lulii current:s anni eidem impertita, abrogatis, suprema
Sua auctoritate, omnibus et singulis indulgentiis hac in re antea
concessis, benigne decernere dignatus est ut:
Fideles omnes qui, sive singulatim sive in comitatu, saltera
corde contrito, pium exercitium Viae Crucis, legitime erectae,
ad praescripta Sanctae Sedis, peregerint, lucrar! valeant:
a) Indulgentiam plenariam toties quoties ipsum pium exer-
citium compleverint;
b) Aliara plenariam pariter indulgentiam si codera die quo
rnemoratum pium exercitium peregerunt, vel etiam si infra
mensem ab eodem decies peracto ad sacram Synaxim
accesserint.
c) Indulgentiam partialem decern annorum totidemque
quadragenarum pro singulis stationibus, si forte incoeptum
exercitium, quavis rationabili causa, ad finem non perduxerint.Huiusmodi vero indulgentias idem Ssmus Dominus Noster
ad eos quoque extendi voluit ad quos spectant peculiaria in re
Decreta diei 8. Aug. 1859 *) et 25 Martii anni currentis a), ita

[madohora]

rola wyobraża niewinność i świętość, którąśmy
grzechami naszemi utracili, a teraz znów przez
łaskę Boską odzyskać mamy. — Wydaniem Jubi-
leuszowego odpustu odznaczali dawnićj papieże
zmianę stulecia. Bonifacy VIII. ogłosił w roku
1300 wśród szczególnych uroczystości Jubileusz,
wskutek czego przeszło 200 tysięcy pielgrzymów
do Rzymu przybyło. Późnićj powtarzały się Jubi-
leusze co 50, 33, a nareszcie co 25 lat. Przy
nadzwyczajnych wypadkach nie kieruje się Głowa
Kościoła tym zwyczajem, lecz otwiera wiernym
chojniśj i częściej powierzone mu skarby, czyli
innemi słowy — Papież udziela, jak latoś, od-
pustu w rodzaju Jubileuszu. — Odpust jubileuszowy
różni się od zwykłych odpustów przez to, że z
okazyi tćj otrzymują.spowiednicy większą władzę.
W czasie jubileuszowym mogą odpuszczać grzechy,
które zwykle tylko papież lub biskupi odpuszczać
mogą. Oprócz tego otrzymają spowiednicy władzę
1) od niektórych ślubów zwolnić, jeżeli takowe nie
były na korzyść trzecićj osoby złożone; 2) inne
śluby, jak na przykład takie, które złożono jako
karę za grzechy, mogą być na inne, lżój do speł-
nienia, zamienione. W dalszym ciągu niniejszej
nauki przedłóżmy sobie trzy pytania: 1) Jakie
przyczyny spowodowały Ojca św. do powtórnego
wydania w tak krótkim czasie Jubileuszu?
2) Jakich owoców spodziewa się z tego? 3) Jakie
osobiste i ogolne powinności (warunki) przepisał
wiernym chrześcianom katolickim, którzy odpustu
tego dostąpić chcą? .— Najprzód opiszemy te wa­runki

[madohora]

W końcu opiszmy warunki ustanowione. Kto
odpustu jubileuszowego dostąpić chce, musi następujące warunki spełnić. Ojcieć św. będąc przeko-
nany, źe modlitwa, post i jałmużna najlepszemi
uczynkami są, rozkazuje wszystkim wiernym sześciorazowe odwiedzenie kościoła, dwurazowe poszczenie, jałmużnę, jako i przyjęcie św. Sakramentu pokuty i ołtarza.

[madohora]

🔹Przepisana jałmużna ma się przyczynić do
podniesienia i rozkrzewienia wiary katolickiśj.
Dla tego poleca Ojciec św. tę jałmużnę, za poro-
zumieniem ze spowiednikiem, ofiarować na pry-
watne szkoły i seminarya duchowne. Najprzewie-
lebniejszy Książe-Biskup zalece ofiary jubileuszowe
złożyć na cel Stowarzyszenia św. Bonifacego. —
„Przez to, napomina nas w ostatnim liście apo-
stolskim, spełnicie życzenie Ojca św., który szkoły
ludowe waszćj pobożnśj ofiarności zaleca. Stowa-
rzyszenie św. Bonifacego postanowiło bowiem
troszczyć się o naukę katolicką i służbę bożą
pomiędzy rozproszonymi katolikami..“ — Wydawca
niniejszego „Pisma miesięcznego“ również poleca się do przyjmowania ofiar na budowę swego nowego kościoła.

[madohora]

0 Odpuście.
1. Co jest odpust?
Odpust jest darowanie kary doczesnej, która
po rozgrzeszeniu kapłańskiem jeszcze zostanie i zaktóra grzesznik jeszcze odpokutować powinien albo
na ziemi albo w czyścu.
Niektóre starodawne pokuty: Kto niepotrzebnie przy-
sięgał, musiał pokutować o Chlebie i wodzie 7 dni; kto po
drugie— 15 dni; kto podczas mszy św. niepotrzebnie mó-
wił — 10 dni; kto post przestąpił — 20 dni; kto rodzicom
po grubiańsku odpowiedział — 40 dni; kto małą rzecz ukradł
lub znalezionej nie oddał — 1 rok; kto w niedzielę lub
święto niepotrzebną robotę czynił — 3 dni; kto w niedzielę
lub święto na muzykę szedł — 3 lata.
2. Wiloraki jest odpust?
Odpust jest dwojaki: zupełny i niezupełny czyli
cząstkowy.
3. Co otrzymamy przez odpust zupełny?
Przez odpust zupełny otrzymamy darowanie
całej kary doczesnej.
4. Co otrzymamy przez odpust cząstkowy ?
Przez odpust cząstkowy otrzymamy darowanie
jednej części kary doczesnej jak gdybyśmy taką
samą liczbę dni albo lat podług dawnych przepisów
kościelnych odpokutowali.
5. Comusimy czynić,abyśmy odpust cząstkowypozyskali?
Abyśmy odpust cząstkowy pozyskali, musimy
1) znajdować się w stanie łaski poświęcającej;
2) mieć intencyą czyli wolę, abyśmy ten odpust
pozyskali;
3) przepisany dobry uczynek wypełnić.
6. Co musimy czynić,abyśmyodpustuzupełnegodostąpili?
Abyśmy odpustu zupełnego dostąpili, musimy
1) spowiedźjaknajlepszą iKomuniąświętąodprawi r
2) przepisane dobre uczynki wypełnić;
3) modlitwy odpustowe odprawić na intencyą Ojca
św. t. j. o podwyższenie Kościoła, o nawrócenie błę-
dnowierców i o pokój między królami chrzęściańskim
Niektóre dobre uczynki odpustami obdarzone.
Kto nabożnie odmówi Anioł Pański na głos dzwonu
i Męcząco, dostąpi odpustu 100 dni; kto na wieczór jeszcze
doda Ojcze nasz i Zdrowaś Maryo za dusze zmarłych wiernych
i mówi: Odpoczynek wieczny racz im dać Panie—100 dni.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Na wieki. Am.
Co Boga daje i wróci: każdy — 100 dni.
Mój Jezu, miłosierdzia! — 100 dni.
Jezus Marya! — 25 dni.
Wzbudzenie aktów wiary, nadziei i miłości — 7 lat.
O Maryo bez grzechu poczęta, módl się za nami, któ-
rzy się do Ciebie uciekamy! — 100 dni.
Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryo, że od wieków jeszcze nigdy nie słychano itd. — 300 dni

[madohora]

Na mocy konstytucji Pawła VI obowiązuje podział na odpusty zupełne i cząstkowe. Wśród warunków,
pod jakimi można je uzyskać, szczególną uwagę zwrócono na duchową dyspozycję - wewnętrzne na-
stawienie i postawę miłości wobec Boga i bliźniego. Tak więc rodzaj uzyskanego odpustu zależy nie
tylko od spełnienia przepisanej czynności ale również od stopnia intensywności wewnętrznej dyspozycji
człowieka oraz na ile ten korzystający z odpustu nie jest przywiązany do grzechu. Wszystkie przepisane
warunki są ważne, ale nie może nigdy zabraknąć elementu przyjaźni z Bogiem.
Chociaż nikt z wiernych nie może być całkowicie pewny, jakiego odpustu dostąpił, niemniej jednak
Kościół tym bardziej zachęca do częstej praktyki korzystania z tego przywileju.

[madohora]

“Odpust jest to darowanie wo-
bec Boga - udzielone przez Ko-
ściół poza sakramentem poku-
ty - kary doczesnej za grzechy,
już odpuszczone co do winy.
Czyni to w ten sposób, że ży-
wym przez zwolnienie, a umar-
łym przez modlitwę przydziela
nieskończone zadośćuczynienie
Jezusa Chrystusa oraz przeob-
fite zadośćuczynienie błogosła-
wionej Dziewicy Maryi i świę-
tych, które stanowią duchowy
skarbiec Kościoła”.
(Katechizm Katolicki)

[madohora]

KS. STANISŁAW BISTA
Wielu Czytelników prosi w swoich
listach o wyjaśnienie sprawy odpustów.
Pragniemy przypomnieć zasady rządzą-
ce odnowioną praktyką odpustów za-
warte w Konstytucji Apostolskiej Pa-
wia VI „Indulgentiarum Doctrina” z
l. 1. 1967 r. W pierwszej części doku-
mentu zajmuje się omówieniem doktry-
nalnych podstaw lej praktyki, posiada-
jącej wielowiekową tradycję, która
swymi korzeniami sięga pierwotnego
Kościoła.
Wstępując w ślady Chrystusa chrze-
ścijanie zawsze usiłowali wspierać się
wzajemnie w drodze do Ojca Niebies-
skiego modlitwą, świadczeniem sobie
aóbr duchowych i przebłaganiem po-
kutnym. Przez to zapalali się gorliwą
■piłośeią. Dźwigali własny krzyż celem
wynagrodzenia za grzechy własne i dru-
gich, będąc przekonani, że można wsta-
wiać się za swoich braci u Boga Ojca
miłosierdzia dla osiągnięcia zbawienia.
To właśnie stanowi bardzo dawny dog-
mat świętych obcowania, w którym
życie poszczególnych synów Bożych w
Chrystusie i przez Chrystusa łączy się
prawdziwym węzłem z życiem wszyst-
kich innych braci chrześcijan w nad-
przyrodzonej jedności mistycznej Ciała
Chrystusa. W ten sposób ujawnia się
„skarbiec Kościoła”. Nie jest on zbio-
rem dóbr na podobieństwo bogactw
materialnych, gromadzonych przez wie-
ki, lecz jest nieskończoną i niewyczer-
paną wartością, jaką mają u Boga eks-
piacje i zasługi Chrystusa Pana, ofia-
rowane w7 tym celu, aby cala ludzkość
była wyzwolona od grzechu i doszła do
wspólnot}7 'z' Ojcem. Oprócz tego do
owego skarbca należą modlitwy i dobre
uczynki Matki Boskiej i Świętych, któ-
rzy uświęcili samych siebie i wykonali
dzieło zlecone przez Ojca.
Trwające w Kościele przeświadcze-
nie, że Pasterze owczarni Pańskiej mo-
gą uwalniać poszczególnych -wiernych
od pozostałości grzeehowych przez przy-
dzielanie zasług Chrystusa i Świętych,
powoli, z biegiem, wieków wprowadziło
praktykę odpustów. Tym terminem
nazwano darowanie kary doczeÆej za
grzechy odpuszczone już co do winy.
Udzielając odpustu Kościół nie tylko
modlił się, lecz wiernemu odpowiednio
przygotowanemu otwiera.! skarbiec za-
dośćuczynień Chrystusa i Świętych dla
odpuszczenia kary doczesnej. Cel. jak;
sobie stawiał Kościół w udzielaniu od-
pustów, tkwił nie tylko w tym, aby
wspomóc wiernych w usunięciu należ-
nych kar, lecz także w tym, aby wier-
nych skłonić do wykonania uczynków
pobożności, pokuty i miłości — zwła-
szcza takich, które przyczyniają się do
wzrostu wiary i dobra wspólnego.
Kościół zalecając dziś swoim wier-
nym praktykę odpustów bynajmniej nie
zamierza pomniejszyć innych sposobów
uświęcenia i oczyszczania, przede wszy-
stkim Najświętszej Ofiary Mszy św. i
sakramentów, zwłaszcza sakramentu
Pokuty, następnie licznych pomocy, któ-
re określa się jednym mianem sakra-
mentaliów, jak wreszcie uczynków po-
boziności, pokuty i miłości. Co więcej
naczelne miejsce miłości w źyeiu chrze-
ścijańskim zostaje wzmocnione również
odpustami. Odpustów bowiem nie mo-
żna uzyskać bez. szczerej wewnętrzne;
przemiany (metanuia) i połączenia się
z Rogiem, do których dopiero dochodzi
wypełnienie przepisanych uczynków.
Zostaje przęto zachowany porządek mi
lości, w który yjdącza się odpuszczenie
kar przez korzystanie ze skarbca Koś-
cioła.
Pierwsza ftz^ść Konstytucji kończy się
przedstawieniem trzech zasad odnowy7
chrześcijańskiej praktyki odpustów, a
mianowicie; ustalenia nowej miary dla
odpustu cząstkowego; wprowadzenie o-
granwenia w odpustach zupełnych; u-
proszczenie oraz nadanie stosowniejszej
Jorray odpustom tzw. rzeczowym i miej-
scowym, opisując szczegółowo każdą z
tych zasad:
Odpust cząstkowy: „pomijając dawne
ijkreślenie dni i lat. podano nov/ą nor-
mę czyli miarę, według której uwzglę-
dnia się samą czynność wiernego, któ-
ry wykonuje dzieło obdarzone odpu-
stem. Ponieważ zaś wierny przez swo-
ją czynność — oprócz zasługi, która jest
głównym owocem działania — może
ponadto uzyskać odpuszczenie kary do-
czesnej i to tym większe, im większa
jest miłość działającego i im godniejsze
jest samo dzieło, ustala się, że to wła-
śnie odpuszczenie kary, jakie wierny
zyskuje przez swoją czynność, stanowi
miarę odpuszczenia kary, które Władza
Kościelna daje przez odpust cząstko-
.wy”.
Odpust zupełny: „wydawało się rze-
czą wlaiBwą zmniejszenie ich liczby,
aby wierni słusznie doceniali odpust zu-
pełny i mogli go uz.yskać, mając odpo-
wiednie dyspozycje. Co bowiem czę-
ściej ma miejsce, mniej się na to zwra-
ca uwagi, co bardziej obficie jest ofia-
rowywane.'*mało jest doceniane. Wier-
ni najczęściej też potrzebują pewnego
czasu, aby się dobrze przygotować do
uzyskania odpustu zupełnego”.
Odpusty rzeczowe i miejscowe: „ich
liczba została bardzo zmniejszona oraz,
został zniesiony sam termin, przez co
jasno podkreślono, że odpustami obda-
rza się czynności wiernych, nie zaś rze-
czy czy miejsca, które są tylko okazją
uzyskania odpustów” (nr 12).
W drugiej części Konstytucji zawarte
są szczegółowe przepisy dotyczące od-
nowionej praktyki odpustów. Przyta-
czamy te z nich, o które pytają Czy-
telnicy:
Nr 2. „Odpust jest cząstkowy lub zu-
pełny,r w zależności od tego czy w czę-
ści lub całości uwalnia od kary docze-
snej należnej za grzechy”.
Nr 3. „Odpusty, czy to cząstkowe czy
zupełne, mogą być zawsze aplikowane
za zmarłych na sposób wstawiennic-
twa”.
Nr 4. „Na przyszłość odpust cząstkowi'
będzie oznaczony tylko słowami „od-
pust cząstkowe”, bez określenia dni lub
lat”.
Nr 5. „Wierny, który przynajmniej z
sercem skruszonym, wykonuje czyn-
ność obdarzoną odpustem cząstkowym,
otrzymuje przy pomocy Kościoła tyle
darowania kary doczesnej, ile otrzymu-
je jej już sam przez swoją czynność”.
Nr 6. „Odpust zupełny można uzyskać
w ciągu dnia tylko jeden ras... Nato-
miast odpust cząstkowy można uzyskać
więcej razy dziennie, o ile coś innego
nie jest zaznaczone”.
Nr 7. „Do uzyskania odpustu zupełnego
■wymaga się wykonania dzieła obda-
rzonego odpustem oraz wypełnienia
trzech warunków, którymi są: sakra-
mentalna spowiedź, Komunia święta i
moàlitwa w intencjach Papieża. Wyma-
ga się ponadto wykluczenia wszelkiego
przywiązania do jakiegokolwiek grze-
chu. nawet powszedniego. Jeżeli bra-
kuje pełnej tego rodzaju dyspozycji
albo nie zostają wypełnione wspomnia-
ne warunki, odpust będzie tylko cząst-
kowy”.
Nr 17. „Wierny, który pobożnie używa
przedmiotu pobożności (krzyza, różańca,
Śkkaplerza, medalika), poświęconego
właściwie przez jakiegokolwiek kapła-
na. uzýSmje odpust cząstkowy”.
Ni- 18. „Jeżeli nie ma kapłana; który
by chrześcijaninowi znajdującemu się
u kresu życia udzielił sakramentów i
odpustu zupełnego... Kościół udziela
mu, o ile jest odpowiednio dysponowa-
ny, odpustu zupełnego, który uzyskuje
w momencie śmierci, byleby za życia
miał zwyczaj odmawiania jakichkol-
wiek modlitw. Do uzyskania lego od-
pustu chwalebną jest rzeczą posługi-
wanie się krucyfiksem lub krzyżem.
Taki odpust kupełny w momencie
śmierci może uzyskać wjerny, chociaż-
by tego dnia uĘłskał już inny odpust
zupełny”.
W następnym roku Penitencjaria Apo-
stolska wydała dekret ogłaszający no-
wy wykaz odpustów. Wśród nich na
specjalne podkreślenie zasługują odpu-
sty związane z czynnościami, przez wy-
konanie których wierny może uzyskać
odpust zupełny każdego dola, z zacho-
waniem wszakże w mocy przepisu,
według ktorego odpust zupełny można
uzyskać tylko jeden raz dziennie. Są
to następujące czynności’ 1) adoracja
Na.iśw. Sakramentu trwająca przynaj-
mniej pól godziny; 2) pobożna lektura
Pisma św. przynajmniej przez pól go-
dziny, 3) pobożne odprawienie Drogi
Krzyżowej; 4) odmówienie różańca ma-
ryjnego w kościele, w kaplicy publicz-
nej, w rodzinie, we wspólnocie .zakon-
nej, w pobożnym stowarzyszeniu. Do
odpustów, które można uzyskać wyłącz-
nie na terenie Polski, należy m. in. od-
pust zupełny za uczestnictwa w Gorz-
kich Żalach pod zwykłymi warunkami,
ale tylko jeden raz w tygodniu w cią-
gu Wielkiego Postu i — rzecz jasna —
jako jedyny odpust zupełny w danym
dniu, zgodnie z postanowieniem Kon-
stytucji Apostolskiej „Indulgentiarum
doctrina”. Ta sama Konstytucja znio-
sła też tzw. odpust}' zupełne

[madohora]

ODPUSTY DROGI KRZYŻOWEJ.
Często, a zwłaszcza podczas rekolek-
cyj, zwracają się do mnie dusze pobożne,
z prośbą o wyjaśnienie, jakie odpusty
można uzyskać przy nabożeństwie Drogi
Krzyżowej. Dla tych i innych, pragnę td
(następujące wskazówki umieścić, by
z nich poznały, jak bogatem źródłem łask
Bożych jest dla nas Nabożeństwo krzy-
żowe.
Najprzód podaj sposób odprawiania
Drogi Krzyżowej.
Papież Benedykt XIV., w rozporzą-
dzeniu w tej sprawie z dnia 10 maja 1742
roku, mówi tak:
„Kto prywatnie odprawia to nabożeń-
stwo, nie jesit zobowiązany do zmówie-
nia 6 Ojcze nasz i Zdrowaś przy każdej
stacji, jak to dotychczas niektórzy wy-
magali ; starczy zupę I n i e, je-
żeli, chociażby tylko krótko,
rozważają mękę Pana Jezusa,
bo to rozmyślanie jest właśnie istotnym
warunkiem dla zdobycia odpustów. Po-
leca się dodać jedno Ojcze nasz i Zdro-
waś Manjo i wzbudzenie żalu serdecz-
nego za grzechy“.
Z tych słów Ojca św. Benedykta XIV.
wynika, że przy każdej stacji mamy krót-
ko rozmyślać o mękach naszego Zba-
wiciela; on wyraźnie mówi: „krótko“;
to znaczy, jak utrzymują niektórzy, czas,
w którym można zmówić jedno Ojcze
nasz i Zdrowaś.
A teraz co się tyczy odpustów, to pa-
pież Klemens XII. zakazał surowo wy-
mieniać takowe; starczy, jeżeli się po-
wie: te same odpusty można uzyskać
przy Drodze Krzyżowej w kościele, jak
pielgrzymi w Jeruzalemie. Jakie odpu-
sty to właściwie były, nikt powiedzieć
nie mógł, bo spis odpustów, nadanych
przez Rzym pielgrzymującym do Ziemi
świętej, zginął podczas pożaru klasztoru
O. O. Franciszkanów w Jeruzalemie już
za czasów Piusa V.
Stąd wielka niepewność co do uzy-
skanych podczas Drogi Krzyżowej odpu-
stów. Dlatego Ojciec św. Pius XI. na-
reszcie załatwił sprawę w ten sposób,
że przez osobne Brewe określił liczbę
odpustów tego nabożeństwa, i dodał wiel-
kie przywileje dla chorujących, żcbv mo-
gli swe boleści połączyć z Męką Chry-
stusa i zyskać te same odpusty, które
wierni zyskają przy Drodze Krzyżowej
w kościele. Otóż tabliczka odpustów:
I. Odpusty przy Stacjach
Drogi Krzyżowej.
1. Odpust zupełny, jeżeli odprawia-
my Drogę Krzyżową, idąc od stacji do
stacji bez dłuższej przerwy. — Co się
tyczy , dłuższej przerwy“, patrz pod nr. 4.
2. Jeżeli w tym samym dniu przystę-
pujemy do Stołu Pańskiego, to uzyskamy
jeszcze jeden odpust zupełny. Komunja
święta może być przed lub po Drodze
Krzyżowej.
3. Jeżelibyśmy w jednym miesią-
cu odprawili dziesięć razy Drogę
Krzyżową, a przystąpili w tym samym
czasie raz do Stołu Pańskiego, to udziela
nam Kościół św. jeszcze jeden odpust zu-
pełny.
4. Drogi Krzyżowej nie wolno prze-
rywać bez ważnej przyczyny. W razie
przerwania tego nabożeństwa z jakiegoś
ważnego powodu, uzyskujemy o doust
niezupełny 10 lat i 10 kwadragen za każ-
da stacje, przy którejśmy rozważali Męki
Chrystusowe.
Owa przerwa może być spowodowa-
na przez jćikąś pilną pracę, której odłożyć
nie można, albo przez jakieś nabożeń-
stwo, w kitórem koniecznie musimy brać
udział. Jeżeli owe zajęcie lub praca nie
trwa dłużej jak 10 do 15 minut, to wtedy
możemy, po załatwieniu obowiązku, do-
kończyć Drogę Krzyżową; zaś przerwa
z powodu jakiegoś nabożeństwa — msza
św., różaniec, godzinki, adoracja — może
trwać nawet ponad pól godziny. Jeżeli
wiec dokończymy po takiej przerwie'
Drogę Krzyżową, otrzymamy odpust zu-
pełny, w innym razie uzyskamy przynaj-
mniej od nu st cząstkowy: 10 lat i 10 kwa-
dragen od każdej stacji.
5. Warunek uzyskania odpustu jest:
rozmyślanie Męki Pańskiej. — Nie jest
wymagany jako przedmiot tego rozmy-
ślania męka Chrystusowa, jaka nam jest
uwidoczniona na obrazach stacyjnych;
można rozważać także boleści Zbawi-
ciela w ogrojcu, przed sądem, w więzie-
ziu, przy biczowaniu cierniem ukorono-
waniu i t. p., do czego nas zachęca tak serdecznie owa pieśń wielkopostna:
'Rozmyślajmy dziś, wierni chrześcija-
nie, jakie Chrystus Pan cierpiał za nas
rany; od pojmania nie miał spoczywania
aż do skonania!
6. Dla uzyskania tych odpustów, zwy-
czajne cztery warunki nie s a prze-
pisane, jak to spowiedź, komunja św.,
odwiedzenie kościoła i modlitwa na in-
tencję Ojca św., starczy, że raz w mie-
siącu przystępujemy do Stołu Pańskiego
i trwamy w stanie łaski uświęcającej, to
jest ibez grzechu ciężkiego

[madohora]

Uzupełniając szczegóły dotyczące L utra w jego duchowym rozwoju,
wypada nam dać czytelnikom naszym obraz jego powierzchowności w epo-
ce o którśj mówimy. Jeden z biografów L utra tak o nim powiada: „Oso-
bistość jego była pociągającą, już ze względu na koleje które przeszedł
w życiu. Braciszek Augustyauski, Marcin Luter, syn biednego górnika, wśród ciężkich znojów przebywający szkołę, jako młody magister erfurcki
pełen nadziei, poczęści nadzieję tę zawiódł, wstępując do klasztoru. W spół-
cześni powiadają o nim, żc przez długie lata odznaczał się chudością, pra-
wie skóra i kości, z głęboko zapadłemi, błyszczącemi oczami. W rysach
i wyrazie twarzy, odbijały się ciężkie a przebyte już wewnętrzne walki ( ).
0 tych walkach mówiliśmy już wyżej. Luter przebył je z wy ciężko, lecz
walki podobne zostawiają po sobie zawsze prawie niezatarte ślady, dlate-
go i w obrazach z późniejszych czasów, widoczne są w rysach okalających
usta reformatora. Na czole tylko, obok pokoju, zwiastującego zwycięztwo,
równie jak i w oczach maluje się odwaga i nicugiętość wynikła nie z cha-
rakteru naturalnego człowieka, ale z wiary. Głowa i postawa cała zna-
mionują człowieka nieugiętej woli, i, noszą na sobie niezatarte cechy syna
ludu i nic zepsutego potomka germańskiego plemienia. Pohopność do dy-
sputy, maluje się w nieco naprzód wysuniętych ustach i rzeczywiście L u ­
ter dysputował chętnie, nie żeby rozprawiać tylko, ale żeby nauczyć 1 przekonać.

[madohora]

Do wniosku tego przyszedł też rzeczywiście Tetzel i wygłaszał go
nie tylko w sposób obrażający prawdę objawioną w słowie Pisma, ale na-
ruszając zasady najprostszej i zwyczajnej moralności. 'Jan Dictze, czyli
Tetzel, urodził się w Lipsku około 1460 r., a ukończywszy nauki w temże
mieście i otrzymawszy Bakaulareat filozoficzny, wszedł do zakonu Domini-
kańskiego. Obdarzony od natury zdolnością wymowy, stał się wkrótce ka-
znodzieją ludowym. Lecz, ponieważ w sercu Tetzla nic było ducha pra-
wdziwej pobożności, ponieważ nlegał i dał się powodować namiętnościom,
wymowa jego stała się grubiańską, a głównym jej celem, schlebianie tłu ­
mowi. W latach 1502 i 1504 był czynnym w Norymberdze, Lipsku, Ma-
gdeburgu, Zwikau, w Budyszynie, Gerlicach, Halli i Kolonii, jako papiczki
kaznodzieja odpustowy ( 3). Z powodu ciężkiej winy której się dopuścił
w Inszpruku, skazany na dożywotne więzienie, udał się do Rzymu, a wy-
błagawszy przebaczenie papiezkic, został przy Arcimboldim, apostolskim
kommissarzu papiezkim do sprzedaży odpustów w Niemczech, pod-kommis-
sarzem. Tetzel znalązł się naraz w swoim żywiole i wziął się do dzieła
z fanatyczną gorliwością. Źe pycha jego musiała urosnąć i wzmędz się, nie można się temu bynajmniej dziwować, bo z jakimżc to przepychem, z jaką
czcią przyjmowano wysłańców Papieża udzielających odpusty! Gdziekol-
wiek, czy to kommissarz odpustowy, czy jego zastępca przybył, natychmiast
zawiadamiał m agistrat miejski, a obywatele uzbrojeni, lada miejska w pa-
radnych ubiorach, szkoła i wielki tłum ludu z chorągwiami i świecami wy-
chodzili naprzeciw kommissarza. Kommissarz i towarzyszący mu duchowni,
w ubiorach pontyfikalnych, poprzedzeni krzyżem czerwonym z herbem pa-
piezkim, wśród odgłosu wszystkich dzwonow, wszedłszy do miasta udawali
się do jednego z kościołów, a złożywszy na wielkim ołtaizu skizynię z listami odpustowemi, rozpoczynali sprzedaż odpustów.

[madohora]

Warunki uzyskania odpustu zupełnego.
Liczne opracowania historii Lat Świętych szczegółowo przedstawiają warunki
uzyskania odpustu podczas kolejnych Jubileuszy, stąd nie wydaje się uzasadnione
dokładne przybliŜanie tych zagadnień w niniejszej rozprawie. WaŜniejsze dla naszych
rozwaŜań jest zbadanie sposobu ujęcia tego aspektu w wydawnictwach jubileuszowych.
NajwaŜniejszym warunkiem uzyskania odpustu zupełnego – o czym zgodnie
przekonują ksiąŜeczki - jest spowiedź. Autorzy zaznaczają czasem, Ŝe nie ma konieczności
przystępowania do niej juŜ na samym początku naboŜeństw jubileuszowych – moŜna nią
zakończyć uroczystości. Z drugiej strony, w Ogłoszeniu i urządzeniu Jubileuszu
Powszechnego... czytamy, Ŝe „dobrzeby było od spowiedzi najpierwej zacząć, Ŝeby inne kondycje w stanie łaski wypełnione bydź mogły”504. Niektóre wydawnictwa zalecają
spowiedź generalną, obejmującą grzechy nagromadzone podczas całego Ŝycia,
dopuszczają teŜ jednak odbycie spowiedzi partykularnej, w której wyznaje się winy,
uczynione od czasu ostatniego sakramentu pokuty. Jak informują ksiąŜeczki, penitentom
pozostawiano wolną wolę w zakresie wyboru spowiednika (z zastrzeŜeniem, iŜ mogła być
nim osoba specjalnie w tym celu mianowana przez zwierzchników). Władza
spowiedników miała charakter nieograniczony; w ich gestii leŜało nawet przebaczenie
grzechów zwyczajowo odpuszczanych jedynie przez Stolicę Apostolską. Mieli takŜe
przywilej zwalniania penitentów ze złoŜonych wcześniej ślubów, z wyjątkiem ślubu
Zakonu św. I czystości, wskazując jedynie inne, alternatywne uczynki godne spełnienia
i wyznaczając odpowiednią pokutę. Większe niŜ zazwyczaj uprawnienia otrzymywali
takŜe biskupi, którzy w uzasadnionych przypadkach (na przykład w odniesieniu do ludzi
starszych, chorych, kobiet cięŜarnych) mogli podjąć decyzję o zmniejszeniu wymaganej
liczby piętnastu dni uczęszczania do kościoła lub wskazać alternatywny sposób dostąpienia
odpustu jubileuszowego (w wypadku osób przebywających w zamknięciu, choćby sióstr
zakonnych czy więźniów). Autorzy tekstów uściślają, Ŝe osoby, które uzyskały juŜ
Miłościwe Lato podczas obchodów Roku Świętego w Rzymie, mogą otrzymać je
ponownie. Warto dodać, Ŝe podczas uroczystości jubileuszowych w Wiecznym Mieście,
w celu zgromadzenia jak największej liczby osób w kościołach rzymskich, na czas
obchodów Roku Świętego zazwyczaj zawieszano wszelkie inne odpusty na całym świecie

[madohora]

Modlitwy w wyszczególnionych wyŜej intencjach obowiązywały uczestników
soboru trydenckiego, w dokumentach z którego czytamy: „Natomiast biskupów oraz
wszystkich innych mających święcenia kapłańskie i biorących udział w odprawianiu
w tym mieście soboru ekumenicznego, zachęca [...] aby zanosili, tak jak tenŜe Duch
Święty polecił przez Apostołów: <<prośby, modlitwy, wspólne błagania,
dziękczynienia>> za najświątobliwszego naszego papieŜa [Pawła III], za cesarza [Karola
V], <<za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić Ŝycie
ciche i spokojne>>, cieszyć się pokojem i ujrzeć wzrost wiary”513. Zalecenia te stanowią
echo słów św. Pawła z Pierwszego Listu do Tymoteusza (2, 1-2): „Zalecam więc przede
wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za
wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli
prowadzić Ŝycie ciche i spokojne z całą poboŜnością i godnością”

[madohora]

Warunkami nie zawsze zalecanymi przez Kościół były zachowywanie postu
i wspieranie bliźnich jałmuŜną. W niektórych latach praktyki te miały charakter
obligatoryjny (wspomina o nich na przykład ksiąŜeczka Jubileusz abo miłościwe Lato
dwuniedzielne z 1628 roku, nakazująca odbycie trzydniowego postu w dowolne,
przypadające na czas Jubileuszu środę, piątek i sobotę oraz udzielenie jałmuŜny
dowolnego dnia tych uroczystości520; identyczne ujęcie znajdziemy w ksiąŜeczkach
Informacja o Jubileuszu uniwersalnym... Z 1759 roku, Jubileusz Wielki... Z 1776 roku
i innych; Pamiątka Wielkiego Jubileuszu... podkreśla, Ŝe „Od jałmuŜny nikt się wymówić
nie moŜe, nawet najuboŜszy, jeŜeli chce dostąpić Jubileuszu. Bóg nie patrzy na ilość, ale
na serce, z jakiem dajemy. [...] JałmuŜna serca – nie wystarcza. [...] Trzeba dać koniecznie,
albo pieniądz, albo rzecz wartościową”
521), czasem, choć doceniano ich wartość, nie
wprowadzano obowiązku ich przestrzegania522. Warto nadmienić, Ŝe opublikowana
w 1886 roku ksiąŜeczka dookreśla znaczenia słowa „post”, informując wiernych, Ŝe „W
naszej diecezji wrocławskiej słowo pościć znaczy: nie jest mięsa i tylko jeden raz przez
dzień postnych rzeczy najeść się do sytości. MoŜna więc na obiad postnych potraw uŜywać
do sytości, a oprócz tego i wieczorem jeszcze cokolwiek się posilić. W taki sposób trzeba
pościć dwa dni a moŜna je sobie wybrać kiedy kto chce, tylko nie w ten czas, kiedy juŜ
mamy obowiązek pościć jak n. p. W czasie wielkiego (40 dniowego) postu, w suche dni
i wigilie. Nie wolno jednak uŜywać w te dni nabiału t. j. mleka, tłuszczu ani jaj”523. Takie
szczegółowe wskazówki zapobiegają błędnym, indywidualnym interpretacjom zaleceń przez kandydatów do otrzymania odpustu

[madohora]

Rzym (kath.net/KAP) Papież Benedykt XVI. udziela na „Rok Wiary” odpustu zupełnego od wszelkich kar doczesnych za grzechy. Obowiązuje od otwarcia roku tematycznego 11 października do jego zakończenia 24 listopada 2013 r., jak ogłosił w piątek Watykan.

[madohora]

Dekret Watykanu podpisuje Wielka Penitencjaria Apostolska, kardynał Manuel Monteiro de Castro. Stoi na czele sądu watykańskiego orzekającego o odpustach w Kościele katolickim, Penitencjarii Apostolskiej.

[madohora]

SZARLOTKA

1,5 kg papierówek
300 g mąki pszennej
250 g masła
80 g brązowego cukru
1 jajko
2 łyżeczki proszku do pieczenia
½ łyżeczki cynamonu

Mąkę przesiej na stolnicę wraz z proszkiem do pieczenia.
Zimne masło zetrzyj na tarce o grubych oczkach i zagnieć wraz z mąką. Następnie dodaj jajko i szybko wyrób jednolite ciasto, zawiń w papier do pieczenia i wstaw do lodówki.
Jabłka dokładnie umyj, osusz i obierz ze skórki. Wykrój gniazda nasienne i pokrój w grubsze plastry. Jabłka posyp cynamonem i wymieszaj.
Tortownicę natłuść odrobiną masła. 2/3 ciasta rozwałkuj i wyłóż nim dno oraz boki formy. Dodaj jabłka. Na wierzch zetrzyj pozostałą część ciasta.
Szarlotkę piecz w 180 stopniach Celsjusza przez 40 minut.

[madohora]

DESER Z KEFIRU I GALARETEK

2 litry kefiru,
2 galaretki zielone,
2 galaretki pomarańczowe,
5 łyżeczek żelatyny,
3 łyżki cukru pudru,
100 ml. mleka,

Galaretki zielone rozpuścić w 400 ml. w gorącej wodzie aż do całkowitego rozpuszczenia, to samo zrobić z galaretkami pomarańczowymi. Wystudzić.
Żelatynę namoczyć w niewielkiej ilości wody, następnie podgrzać (nie gotując) do całkowitego rozpuszczenia. Kefir przelać do garnka ,do butelek wlać mleko , potrząsnąć kilka razy i wlać do kefiru. Kefir wymieszać z cukrem pudrem trzepaczką , następnie podzielić na 3 części, jedną zmieszać z zielonymi galaretkami, drugą z pomarańczowymi , a trzecią z żelatyną. Żaroodporne naczynie ( u mnie okrągłe ), wysmarować lekko tłuszczem , wyłożyć folią aluminiową lub spożywczą. Na spód wylać kefir z zielonymi galaretkami , włożyć do lodówki do stężenia, następnie kefir biały z żelatyną i znowu do lodówki do stężenia i na koniec z pomarańczowymi galaretkami i ponownie do stężenia. Po całkowitym stężeniu deser wyłożyć na półmisek do góry dnem. Pokroić i zajadać. Jest delikatnie kwaskowy, orzeźwiający.

[madohora]

KOMPOT PORZECZKOWO = JABŁKOWY

Porzeczki 1 kg
Jabłka 2 szt
Cukier 250 g
Goździki 3-5 szt

Porzeczki wsypujemy do dużego sitka i pod bieżącą wodą, może być zimna, płuczemy np z kurzu. Ja nie obrywam ogonków, ponieważ one w tym przepisie nie przeszkadzają.
Jabłka obieramy, kroimy na ćwiartki i wrzucamy do wody z porzeczkami. Jeżeli jabłka tylko umyjecie i nie obierzecie, to też będzie dobrze. Do całości dodajemy goździki. Przykrywamy garnek i zaczynamy gotować. Gotujemy do wrzenia napoju, jak zacznie się gotować to zmniejszamy ogień i gotujemy około 5 minut. Po tym czasie wyłączamy, przykrywamy i odstawiamy.

[madohora]

Kościół św. Marii Ablass był trójnawową bazyliką z kwadratową wieżą zachodnią na północnych przedmieściach Kolonii w Niederich . Pierwsza wzmianka o nim jako Marienkirche pojawiła się w 927 r., a do 1804 r. był kościołem klasztoru św. Urszuli. Został zamknięty w 1808 roku w wyniku sekularyzacji i kasacji klasztoru, gdyż nie stał się kościołem parafialnym. Przypomina ją mała Marienkapelle, Maria-Ablass-Kapelle , która była kiedyś do niej przymocowana i zachowała się do dziś . Dziś kaplica służy jako kościół św. Konstantyna i Heleny przez rosyjską wspólnotę prawosławną w Kolonii .

[balzack]

OLA

[balzack]

ŁATA

[balzack]

ATA

[madohora]

Symbol sodu

[madohora]

Zawsze następuje po orzeczeniu winy

[balzack]

KARA

[madohora]

Widzisz stara
Po winie jest zawsze kara

[madohora]

Szarada Anagramowa

Kleks mi kapnął Z tego PIÓRKA
I zrobiła się przepiękna chmurka
Lecz KWIT już nieczytelny wcale
Trzeba go wyrzucić, chociaż robię to z żalem.

K _ _ _ _ _ _(7 liter) Z P _ _ _(4 liery)

[balzack]

KWIATEK Z PIÓR

[madohora]

A na ostatki
Takie ładne kwiatki

[balzack]

NA

[madohora]

Makaroniki piecze się w niskiej temperaturze w formach lub na blasze. W zależności od czasu pieczenia i użytych składników mogą być one kruche i chrupiące lub miękkie, o strukturze przypominającej marcepan. Po ostudzeniu przekłada się je czasem kremami, dekoruje polewą, lukrem lub posypuje cukrem pudrem.

[madohora]

Lalka – figurka przedstawiająca człowieka (często niemowlę), zwierzę lub fikcyjnego humanoida, współczesnie zwykle wykonana z plastiku i tkaniny.

[madohora]

[madohora]

****

[cusiew44]

KOKOSANKI

[madohora]

Zawsze u Anki
Kupuję kokosanki

[madohora]

Drewniany płot

[madohora]

Derka

[madohora]

Śliwowica z Rumunii

[madohora]

Wolumin

[cusiew44]

RADOMSKO

[madohora]

Jakaś ciasna jest ta izba
Jak nie tłok to jakaś ciżba

[madohora]

Rosół – niezagęszczana zupa będąca wywarem mięsno-warzywnym.

[madohora]

Nakoniec odwołują się do tego, że Pan Jezus
przez śmierć swoję tak obficie zadość uczynił spra-
wiedliwości Boskiej, że każde inne zadosyćuczy-
nienie z strony grzesznika stałoby się krzywdą za-
sługi ofiary krzyżowej. N a to można tak odpo-
wiedzieć: Pan Jezus istotnie obfite przyniósł Bogu
zadosyć uczynienie przez mękę i śmierć swoję, lecz
nie w tym celu, aby nas od wszelkiego zadosyć
uczynienia uwolnił, ale chciał raczej, abyśmy naszę
pokutę z Jego zasługami połączyli. T ak rozumieć
mamy owe ważne słowa A postoła: „Ja wypełniam
to , czego niedostawa utrapionym Chrystusowym,
w ciele mojem za ciało jeg o , które je st kościoł.11
Kol. 1, 24. — Naszemu zadosyćucizynieniu same
tylko zasługi Chrystusowe cenę i godność daw ają;
przeto mylą się ci, którzy utrzym ują, że nauka o
Odpuście skrzywdzą zasługi ofiary krzyżowej.
Pożyteczność O dpustu wynika po części z
objaśnienia tego wyrazu, po części z niektórych
koniecznie potrzebnych warunków, których w ypeł-
nienie jedynie zbawienne nam być może. W ielkiej
tedy wagi je st poznanie i wypełnienie tychże
warunków.
Jako kościół zawsze utrzym yw ał, iż O dpust jest
całkowitem albo częściowem zgładzeniem kar do-
czesnych, na które za grzechy nasze zasługujemy,
ale nigdy nie uczył: iż je st odpuszczeniem
grzechów; tak też po wszystkie wieki rozum iał:
że owoców Odpustu pod następującemi tylko dwoma
warunkami zyskać można t. j. 1) że wierni powinni
się znajdow ać w stanie łaski. 2) że powinni od
zwierzchności duchownej przepisane dobre uczynki
pełnić

[madohora]

Włoska rzeka

[balzack]

PO

[madohora]

Jak na mój nos
Dobry ten sos

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nie mów przed nikim
Że były też różowe baloniki

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Szarada Anagramowa

A ja już
Mam MUS

S _ _ _(4 litery)

[cusiew44]

SUMA

[madohora]

Powinna cię rozpierać duma
Bo to odpustowa suma

[madohora]

Skrótka

A ta piękna _ _ _ _ _

Ma na imię _ _ _ _

P _ _ _ _(5 liter)// A _ _ _ (4 litery)

[madohora]

Szarada Anagramowa

Od stóP
DO UST

O _ _ _ _ _(7 liter)

[cusiew44]

ODPUST

[madohora]

To już nie jest w moim guście
Być na takim odpuście

[cusiew44]

PANNA//ANNA

[madohora]

Śliczna jest ta panna
Anna

[madohora]

Wyróżniano dawniej kilka form:

kapusta głowiasta biała (B. oleracea var. capitata f. alba) – zewnętrzne liście są zielone, jest szerzej rozpowszechniona.
kapusta głowiasta czerwona (B. oleracea var. capitata f. rubra) – jej liście zawierają antocyjany, co nadaje jej ciemny czerwonofioletowy kolor.
B. oleracea var. conica DC.
Według nowszych ujęć taksonomicznych są to tylko synonimy tej samej odmiany

[madohora]

W procesie fermentacji kapusty wyróżnia się trzy etapy: fermentację wstępną (początek fermentacji, możliwość rozwoju bakterii patogennych), fermentację burzliwą (po 2 lub 3 dniach, wydzielanie dużej ilości dwutlenku węgla powoduje burzenie się kapusty) oraz fermentację cichą (wytwarzają się związki zapachowe i smakowe). Po okresie fermentacji burzliwej kapustę dobrze jest przepakować. W Polsce w tym celu stosuje się beczki plastikowe lub drewniane.

[madohora]

Święto kapusty odbywa się również w Polsce, na początku września, w Charsznicy w województwie małopolskim. Podczas tego święta wybiera się króla i królową kapusty. Rejon ten słynie z produkcji wysokiej jakości kapusty kwaszonej, często eksportowanej i docenianej za walory na całym świecie.

[madohora]

ZUPA GRZYBOWA

10 g suszonych borowików
500 g grzybów, o tej porze roku mrożonych borowików np. Leśne Skarby
około 1 litr bulionu warzywnego lub drobiowego
2 średnie cebule
2 średnie marchewki
400-500 g ziemniaków
1 czubata łyżka mąki
3 łyżki masła
sól i pieprz do smaku
garść posiekanej natki pietruszki
4-5 łyżek śmietany 18%
Zasmażka do zupy grzybowej
1 łyżka mąki pszennej
1 łyżka masła
kilka łyżek zupy

Uwagi do przepisu: Dzień wcześniej zalej suszone grzyby przegotowaną wodą i pozostaw na całą noc. Przed gotowaniem zupy drobniutko je posiekaj. Wody w której moczyły się borowiki nie wylewaj, ponieważ dodasz ją do zupy.

Mrożone grzyby trzeba najpierw rozmrozić, wystarczy że na 2 godziny przed gotowaniem pozostawisz je w temperaturze pokojowej. Jeśli chcesz dodatkowo zagęścić zupę, po podsmażeniu grzybów z cebulą, zmiksuj część na gładkie puree.

1. Grzyby mrożone pokrój na kawałki, a ziemniaki w kostkę. Cebulę i namoczone przez noc borowiki drobno posiekaj. Marchewkę możesz zetrzeć na tarce o grubych oczkach albo pokroić w plasterki.
2. Na patelni rozgrzej masło, dodaj posiekaną cebulę i podsmażaj, aż zrobi się szklista. Dodaj grzyby i podsmażaj około 10 minut.
3. W międzyczasie wlej do garnka około 1 litra bulionu i zagotuj. Dodaj ziemniaki i marchewkę i gotuj około 5-10 minut.
4. Dodaj podsmażone grzyby wraz z cebulą oraz drobno posiekane suszone grzyby wraz z wodą w której się moczyły i gotuj na niewielkim ogniu około 10-15 minut albo do chwili, aż ziemniaki będą miękkie.
5. Kiedy zupa się gotuje, przygotuj zasmażkę Na patelni na której smażyłaś grzyby i cebulę rozpuść łyżkę masła, dodaj 1 łyżkę stołową mąki i wymieszaj do połączenia składników. Stale mieszając dodaj 4-5 łyżek zupy. Mieszaj, aż powstanie gładka masa, bez grudek. Dodaj jeszcze kilka łyżek zupy, aby masa nabrała płynnej konsystencji i mieszając dodaj zasmażkę do zupy.
6. Zahartuj śmietanę dodając do niej kilka łyżek gorącej zupy i dokładnie wymieszaj. Mieszając cały czas zupę powoli dodaj zahartowaną śmietanę.

[madohora]

ZŁOCISTA FANTAZJA

1 i 1/4 szklanki mąki pszennej
1/2 zimnego kostki masła
jajko
3 + 2 łyżki cukru
4 łyżki zimnej wody
600 g jabłek
cukier waniliowy
cynamon
cukier, np. brązowy do posypania
2 łyżki mleka do posmarowania rombów z ciasta

1. Mąkę przesiej do miski, dodaj 3 łyżki cukru, posiekane masło, jajko i wodę. Zagnieć szybko ciasto. Zawiń w folię,włóż do lodówki na 30 min.2. Jabłka obierz, usuń gniazda nasienne, a miąższ pokrój w kostkę. Wymieszaj z 2 łyżkami cukru, opakowaniem cukru waniliowego i cynamonem (około łyżki).3. Natłuść okrągłą, niewysoką formę (taką, jak do tart). Ciasto podziel na 2 części.Pierwszą część rozwałkuj i wyłóż nim formę, na nim rozłóż jabłka.4. Z reszty ciasta wytnij romby i udekoruj nimi placek.Wierzch posmaruj 2 łyżkami mleka i posyp cukrem, np.brązowym (ale może też być zwykły lub waniliowy). Piecz ok. 40-50 min w temperaturze 180ºC.

[madohora]

W naszym kraju kapusta głowiasta uprawiana jest na masową skalę. Do warzyw kapustnych zaliczamy nie tylko ją samą, lecz także kalafiora, brokuły, jarmuż, kapustę włoską, pekińską oraz chińską. Najpopularniejsze formy kapusty uprawiane w Polsce to kapusta biała, czerwona oraz włoska. Kapusta biała i jej odmiany (Amager POL, Bravo F1, Ditmarska, Adson F1, Kamienna Głowa ZIF, oraz Galaxy) do dobrego wzrostu potrzebują odpowiednio nawiezionej, średnio ciężkiej gleby oraz regularnego podlewania. Z kolei kapusta czerwona wraz ze swoimi odmianami (Koda, Red Dynasty, Regilius F1, Pekińska, Orient Express F1, Mirako F1) oraz kapusta włoska (o odmianach: Tarvoy F1, Siberia F1, Atlanta) do prawidłowego rozwoju wymagają dużo wody i niezbyt ciężkiego podłoża wzbogaconego nawozem organicznym. Kapusta brukselka, z odmianami Brilliant F1 i Brolin F1, wymaga zaś odpowiednio spulchnionej, odchwaszczonej ziemi i umiarkowanego nawożenia.

[madohora]

Szklanka (89 gramów) surowej zielonej kapusty zawiera:
Kalorie: 22
Białko: 1 g
Błonnik: 2 g
Witamina K: 85% ZDS*
Witamina C: 54% ZDS
Kwas foliowy: 10% ZDS
Mangan: 7% ZDS
Witamina B6: 6% ZDS
Wapń: 4% ZDS
Potas: 4% ZDS
Magnez: 3% ZDS

*ZDS - zalecane dzienne spożycie

[madohora]

Kapusta zawiera sulforafan – związek, który może zwalczyć raka. Badania przeprowadzone w ciągu ostatnich 30 lat wykazały, że spożywanie warzyw kapustnych znacznie obniża ryzyko wystąpienia nowotworu. Najnowsze odkrycia pokazują, że zawarte w kapuście związki siarkowe (w tym sulforafan) nie tylko nadają kapuście gorzki smak, lecz także mają moc zwalczania raka.

[madohora]

Spożywanie kapusty w formie kiszonej ma bardzo korzystny wpływ na nasz system odpornościowy i układ trawienny. Dzięki zawartości probiotyków, stwarza takie warunki w naszym organizmie, które ułatwiają wchłanianie witamin i minerałów. Z kolei zawarty w tym warzywie błonnik i woda pomagają usunąć toksyny, zapobiegają zaparciom i chorobom układu sercowo naczyniowego, takim, jak cukrzyca, rak czy otyłość.

[madohora]

SMAŻONA BIAŁA KAPUSTA

2 łyżki oleju kokosowego
1 łyżka tartego imbiru
2 ząbki czosnku
125 g tofu
1/3 główki młodej kapusty
3 łyżki sosu sojowego
1 łyżka octu ryżowego
1 łyżeczka posiekanego chili
2 łyżki oleju sezamowego
3 łyżki posiekanego szczypiorku
świeża mięta
2 łyżki czarnego sezamu

W woku, na łyżce oleju, podsmażamy starty imbir i czosnek. Dodajemy pokrojone w kosteczki tofu, które obsmażamy przez 2-3 minuty, po czym wrzucamy poszatkowaną kapustę i smażymy przez ok. 6 minut, często mieszając. Wlewamy sos sojowy, dodajemy chili, ocet i pół łyżeczki cukru, następnie wszystko mieszamy i smażymy jeszcze przez ok. 2 minuty. Gotowe danie kropimy olejem sezamowym, posypujemy szczypiorkiem, miętą oraz sezamem.

[madohora]

Wczesna odmiana Brassica ma o wiele więcej witaminy C niż zwykła biała kapusta. Chociażby z tego względu warto po nią sięgać w okresie wiosennym. Młoda kapustka jest ponadto dużo prostsza w przygotowaniu – jej rozmiary sprawiają, że staje się poręczna w obróbce, a delikatne liście nie wymagają długiego gotowania.

[madohora]

KAPUSTA Z POMIDORAMI

główka młodej kapusty
2 cebule
2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
sól himalajska
pieprz zielony
sproszkowane suszone warzywa BIO
odrobina cukru brązowego
oliwa z oliwek
łyżeczka mąki
pęczek koperku

Kapustę myjemy, szatkujemy i wkładamy do garnka. Następnie wlewamy pół szklanki wody, dodajemy suszone warzywa i dusimy wszystko przez kilka minut, aż kapusta zmięknie. W międzyczasie kroimy drobno cebulę i podsmażamy ją na oliwie, dodając odrobinę mąki. Kiedy kapusta będzie gotowa, należy dorzucić do niej cebulę i wszystko dokładnie wymieszać. Na koniec dodajemy koncentrat pomidorowy, pokrojony koperek, sól, pieprz i cukier, raz jeszcze mieszamy i... gotowe.

[madohora]

KAPUSTA BIAŁA ZASMAŻANA

biała kapusta 1 sztuka
Bulion warzywny Knorr 1 sztuka
koperek świeży 1 pęczek
Zasmażka błyskawiczna jasna Knorr 1 łyżka
cebula 3 sztuki
olej 4 łyżki
woda 1 szklanka
pieprz czarny mielony 1 szczypta

Podsmaż pokrojoną w drobną kostkę cebulę.
Kapustę przekrój na pół, wytnij głąb, połówki drobno poszatkuj.
Gdy cebula się zrumieni, dodawaj do niej kapustę partiami i obsmażaj. Gdy cała kapusta jest na patelni, dodaj jedną szklankę wody i kilka szczypt czarnego pieprzu oraz kostkę Bulionu na włoszczyźnie Knorr.
Duś 15-25 minut, zależnie od wieku kapusty – musi być miękka.
Gdy kapusta jest miękka, dodaj pokrojony koperek. Ciągle mieszając, dodawaj zasmażkę błyskawiczną Knorr. Gotową kapustę przełóż do misek i podawaj z chlebem.

[madohora]

MŁODA KAPUSTA DUSZONA

1 kapusta
3 marchewki
3 pomidory (przecier pomidorowy)
kiełbasa (wkładka mięsna)
1 spora cebula
liście laurowe
ziele angielskie
garść koperku
pieprz, sól

Kapustę pokroiłem i wrzuciłem do dużego garnka lekko podlewając wodą. Podczas duszenia kapusta wytopi sporo własnej wody, więc nie potrzeba jej wiele.
Gdy kapusta się dusiła, pokroiłem cebulę i podsmażyłem ją z kiełbasą, a następnie dorzuciłem do garnka. Dodałem liście laurowe, ziele angielskie i marchewkę pokrojoną w spore kawałki. Całość gotowałem do miękkości kapusty.
Na końcu dodałem drobno pokrojone pomidory, sól i pieprz do smaku. Przed podaniem wrzuciłem garstkę posiekanego koperku. Cały proces gotowania trwał około 45 minut.

[madohora]

Kapusta czerwona tak naprawdę przybiera bardzo różne kolory – od ciemnoczerwonej, buraczkowej barwy po odcienie bliskie niebieskiemu. A to za sprawą wrażliwości na odczyn pH gleby, która manifestuje się czerwienieniem w kwaśnym środowisku. Z kapusty czerwonej da się więc przyrządzić nie tylko smaczny i bardzo zdrowy obiad, ale także domowej roboty wskaźnik na podobieństwo papierka lakmusowego!

[madohora]

Kapustę czerwoną hoduje się obecnie w północnej Europie, Chinach, Afryce i obu Amerykach. W Polsce wysiewa się ją wczesną wiosną w warunkach szklarniowych i gdy rozsady osiągną 5 cm, przenosi się je na zagon, do żyznej, wilgotnej ziemi. Warzywo radzi sobie dobrze nawet w chłodach, ale potrzebuje intensywnego podlewania. Poza tym jest jednak odporne na szkodniki i choroby i nie wymaga wiele zabiegów pielęgnacyjnych. Dojrzałe główki są gotowe do zbioru na jesień.

[madohora]

W 100 gramach poszatkowanej kapusty czerwonej znajduje się zaledwie 31 kcal oraz 2.1 g błonnika. To dobra wiadomość dla wszystkich próbujących zrzucić nadmierne kilogramy – zaspokajając apetyt, nie zaburza ona bilansu energetycznego ani gospodarki insulinowej, a jeszcze łagodzi zaburzenia żołądkowe. Aminokwasy obecne w czerwonej kapuście wykazują bowiem działanie przeciwzapalne w stosunku do wrzodów żołądka.

[madohora]

Smażona na smalcu lub maśle, jest zwykle duszona, a następnie doprawiana do smaku solą, pieprzem, octem i nierzadko cukrem. Ten ostatni dodatek, podobnie jak sok z cytryny, pozwala zachować żywy, czerwony kolor dania. W wielu przepisach pojawia się także opcja dodania zasmażki mąki, masła i cebulki do uduszonej kapusty – w ten sposób obiad staje się nieco cięższy, ale zyskuje na szlachetności.

[madohora]

Niestety, najsmaczniejsze przepisy uwzględniają zwykle aspektu zdrowotnego i po cieplnej obróbce cenne warzywo zmienia się nie do poznania. W przypadku kapusty czerwonej zjawisko to jest szczególnie widoczne – największe jej bogactwo, a więc witamina C oraz antocyjany nie lubią wysokich temperatur. Stosunkowo najmniej szkody przynosi krótka obróbka na parze, podczas gdy smażenie i duszenie nieodzownie łączą się z olbrzymi stratami w składnikach odżywczych. Najlepiej jest oczywiście jeść kapustę na surowo, w formie sałatek – aby była łatwiejsza do pogryzienia, warto poszatkowaną ugnieść z solą morską i odstawić na godzinę!

[madohora]

CHIPSY Z CZERWONEJ KAPUSTY

8 dużych liści z kapusty czerwonej
½ łyżeczki suszonego tymianku
½ łyżeczki suszonego oregano
5 pomidorów
1 mała cebula szalotka
3 ząbki czosnku
1 szklanka jogurtu greckiego
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżeczka kurkumy
sól kamienna, pieprz biały, oliwa z oliwek

Z liści odcinamy białe nerwy i kroimy je na kawałki, ok. 5-centymetrowe, a następnie mieszamy w misce z 3 łyżkami oliwy z oliwek, tymiankiem, oregano i solą. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni C. Pomidory i cebulkę kroimy na plastry i polewamy łyżką oliwy. Układamy liście kapusty na natłuszczonej blasze. Na drugiej blasze, na folii aluminiowej układamy pomidory z cebulą. Pieczemy obie blachy jednocześnie, ok. godziny. Następnie wyjmujemy blachę z pomidorami, przekładamy je do miksera i dodajemy jogurt, sok z cytryny, kurkumę oraz zmiażdżony, czosnek, sól kamienna i pieprz biały. Tak przygotowany dip podajemy do wypieczonych liści kapusty

[madohora]

Modra kapusta – alternatywne i gwarowe określenie czerwonej kapusty głowiastej, oraz sporządzanej z niej dwóch rodzajów potraw, zaliczanych do regionalnych potraw z ziem Wielkopolski i Śląska.

[madohora]

Modro kapusta (Brassica oleracea var. capitata f. rubra) to je zorta kapusty. Rośńe uůna kej uokrůnglisto kula przi źymji a mo fest rozchylone liśće. We liśćach nojdźi śe ćmawo farba, mjanowano antocyjany, nale cołko farba kapusty mogebność mo śe mjyńić bez pH gleby. We kwaskowych stowo śe uůna barzi czyrwjůno, we alkalicznych - modrawo.

[madohora]

[madohora]

MODRO KAPUSTA

mała główka czerwonej kapusty, 1-1,5 kg
cebula, 2-3 sztulki
Boczek wędzony, 10 -15 dkg
liść laurowy, 3-4 szt
ziele angielskie, 5-7 szt
ocet, 2-3 łyżki (do smaku)
cukier, 2 łyżeczki (do smaku)
sól ,pieprz

Kapustę obieramy z zewnętrznych liści, wykrawamy głąb, a resztę drobno kroimy. Boczek i cebulę kroimy w kosteczkę i podsmażamy na patelni. Kapustę zalewamy 3 szklankami wody, dodajemy liść laurowy, ziele angielskie i gotujemy pod przykryciem. Kiedy kapusta zmięknie, odcedzamy ją, a następnie mieszamy z boczkiem i cebulką( podsmażyć na patelni). Dalej podgrzewamy i doprawiamy octem, solą, pieprzem i i ewentualnie odrobiną cukru. Uwaga: po dodaniu octu kapusta zmienia kolor na lekko różowy.

[madohora]

CZERWONA KAPUSTA

główka czerwonej kapusty
1 cebula
sól, pieprz,ocet

Kapustę drobno kroimy i gotujemy w osolonej wodzie, w trakcie gotowania należy sprawdzic czy kapusta już jest gotowa. Gdy już mamy ugotowaną kapustę to do wody wlewamy ok 3 łyżek octu (należy sprawdzic smak) i zostawiamy ją na ok 15 minut. Następnie kapustę odcedzamy dodajemy pokrojoną drobno cebulę, sól, pieprz do smaku. Jak ktoś lubi to może kapustę trochę dosłodzic.

[madohora]

W innych regionach kraju potrawa ta jest znana jako zraz (wołowy).

[madohora]

Zrazy – potrawa z kawałków mięsa lub mięsa mielonego, podsmażanego i duszonego z dodatkiem warzyw i przypraw. Tradycyjne danie kuchni staropolskiej, zwłaszcza szlacheckiej i myśliwskiej, obecne w kuchniach narodów dawnej Rzeczypospolitej szlacheckiej: polskiej, litewskiej, białoruskiej i ukraińskiej.

[madohora]

Tradycyjne zrazy staropolskie (tzw. suropieki) nie zawsze były zawijane, niekiedy po prostu plastry mięsa duszono w specjalnym garnku w sosie własnym z cebulą lub w sosie grzybowym, wtedy często duszono je poprzekładane warstwami grzybów i przypraw.

[madohora]

Potrawa występuje w niezliczonych wariantach i pod różnymi nazwami. Często stosowane zamiennie określenia: "bitki", "rolada", wskazują na najpopularniejszy rodzaj zrazów – wykonywane z rozbitych i zawijanych plastrów mięsa (przede wszystkim wołowiny – zrazy wołowe) i wypełnionych farszem (zrazy zawijane). Do przygotowania zrazów używa się różnego rodzaju mięsa krojonego, siekanego lub mielonego: wołowiny, wieprzowiny, cielęciny, dziczyzny i in. Wtórnie zrazami nazywa się także niektóre potrawy z ziemniaków i z ryb. Zrazy podaje się na gorąco z kaszą, ziemniakami, kluskami lub pieczywem (w wyszukanej formie – podawane w skórce chlebowej).

[madohora]

staropolskie zrazy z grzybami i śmietaną – zrazy niezawijane z polędwicy

[madohora]

zrazy zwijane po białorusku – wypełnione farszem ze zmielonych składników (podsmażona wątróbka wieprzowa, cebula, groszek konserwowy, tarta bułka)

[madohora]

[madohora]

ROLADY WOŁOWE

750 g chudej wołowiny (np ligawy)
250 g boczku wędzonego surowego
2 małe ogórki kiszone
1 nieduża cebula
1 łyżeczka świeżo mielonego pieprzu
1 łyżeczka czerwonej papryki (mielonej)
4 łyżeczki musztardy
2 łyżki smalcu
3 ziarna ziela angielskiego
2 liście laurowe
sos sojowy (do smaku)
1 łyżka mąki
około 250 ml wody

Pokrój cebulę w pióra, a każdego ogórka przekrój wzdłuż na cztery części. Boczek pokrój na cienkie plasterki. Wołowinę pokrój w plastry grubości około 1 - 1,5 cm (uzyskasz około 8 plastrów). Każdy plaster mięsa dokładnie rozbij tłuczkiem. Posmaruj je musztardą, oprósz pieprzem i mieloną papryką. Na plastrach wołowiny umieść po kawałku boczku, a także słupek ogórka i kilka piórek cebuli.
Z każdego plastra wołowiny uformuj szczelny rulonik. Obwiąż go nitką lub przebij wykałaczką – tak, by nie rozwinął się podczas obróbki termicznej. Obsmaż tak przygotowane rolady na rozgrzanym smalcu – około 2 minuty z każdej strony. Przełóż do garnka z grubym dnem. Wybierz na tyle nieduży, by leżały ściśle obok siebie.
Wylej około 250 ml wody na rozgrzaną patelnię i zamieszaj. Przelej wodę z tłuszczem do garnka z roladami. Dodaj ziele angielskie, liście laurowe i zagotuj. Duś pod przykryciem na wolnym ogniu przez około godzinę. Jeśli to konieczne, dolej nieco wody. Pod koniec możesz doprawić sos z mięsa do smaku sosem sojowym.
Wyjmij rolady z sosu i usuń z nich nitki/wykałaczki. Sos zagęść łyżką mąki. Podawaj rolady śląskie w sosie, w towarzystwie klusek śląskich i czerwonej kapusty.

[madohora]

TORCIK Z OWOCAMI

4 jajka
3/4 szklanki cukru
1/2 szklanki mąki pszennej
1/2 szklanki mąki ziemniaczanej


Składniki
- krem

25 dag serka mascarpone
250 ml śmietany 30 proc.
5 dag cukru pudru
40 dag wiśni
10 dag cukru
2 łyżeczki mąki ziemniaczanej
2 łyżki żelatyny

1. Białka ubij, dodając cukier i żółtka. Dosyp obie mąki i delikatnie wymieszaj. Masę wylej do tortownicy wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz 30 minut w temp. 180 st. C.2. Śmietanę ubij z cukrem. Dodaj mascarpone, żelatynę i zmiksuj. Wstaw do lodówki, by się dobrze schłodziło. 3. Wiśnie umyj, usuń pestki, wsyp do garnka i gotuj z cukrem przez 10 minut. Dodaj mąkę ziemniaczaną rozpuszczoną w łyżce wody i wymieszaj. 4. Biszkopt przekrój na 3 blaty. Na pierwszy wyłóż 3/4 wiśni i przykryj drugim. Wyłóż krem zostawiając trochę do dekoracji, przykryj biszkoptem. Udekoruj kremem i wiśniami. Schłodź. 

[madohora]

Mogą być przyrządzone z dodatkiem cukru lub przypraw, np. goździków. Kompot przyrządza się między innymi z jabłek, wiśni, porzeczek, czereśni, truskawek, gruszek i rabarbaru

[madohora]

[madohora]

KOMPOT TRUSKAWKOWY

1 litr wody,
ok 600 g świeżych truskawek,
150 g cukru,
1 łyżka soku z cytryny

Zacznij od umycia truskawek, odsączenia ich z wody, a także osuszenia ręcznikiem papierowym. Ostrym nożykiem pozbądź się szypułek. W razie potrzeby, wyczyść owoce jeden po drugim.
Przygotuj zalewę. Do dużego garnka wlej około litra wody. Może to być zwykła z kranu. Dosyp cukier, a następnie przykryj naczynie. Włącz palnik na średnią moc i poczekaj do zagotowania. Możesz od czasu do czasu zamieszać, aby składniki dokładnie się połączyły i cukier dobrze rozpuścił.
Gdy woda się zagotuje, wrzuć truskawki. Nie muszą być pokrojone, mogą być w całości. Zrób to ostrożnie, aby się nie poparzyć. Kilka owoców możesz w tym celu umieścić na łyżkę cedzakowej i delikatnie wkładać ją do garnka z zalewą.
Kiedy woda ponownie się zagotuje, zmniejsz palnik do minimum. Kompot powinien lekko się grzać, ale nie gotować.
Poczekaj 5 minut. Dodaj sok z cytryny i wyłącz palnik.
Gorący kompot truskawkowy możesz przelać bezpośrednio do szklanek i potraktować go jako dodatek do obiadu. Owoce będą naturalną ozdobą i jednocześnie dodawać smaku, dlatego nie usuwaj ich. Pozostaw kompot w dzbanku do ostudzenia, jeśli będziesz spożywać go na zimno. Wtedy przechowuj go w lodówce.

[madohora]

KOMPOT Z JABŁEK

1 kg jabłek ( 4 duże jabłka )
4 łyżki cukru
1,5 l wody
Goździki, Cynamon ( opcjonalnie)
3 łyżki soku z malin

Myjemy jabłka, po czym je strugamy i oczyszczamy je z rdzenia oraz ogonków. Pokrojone jabłka na ćwiartki wrzucamy do garnka.
Do jabłek dodajemy cukier, opcjonalnie można dodać laskę cynamonu i kilka goździków lub sok z malin. Wlewamy wodę i gotujemy.
Kompot należy zagotować, po czym na małym ogniu gotować jeszcze 20 minut, gdy jabłka będą już miękkie lub zaczną się rozpadać to kompot będzie gotowy.

[madohora]

KOMPOT Z RABARBARU

600 g rabarbaru
2 l wody
4 łyżki cukru
sok z połówki cytryny

Rabarbar płuczemy pod zimną wodą. Odcinamy liście. Łodygi kroimy na kawałki o długości 2-3 cm.
Do garnka wsypujemy cukier i podgrzewamy go do momentu kiedy lekko się zarumieni. Następnie dodajemy pokrojony rabarbar i całość dusimy przez około 3-4 minuty.
Do garnka wlewamy wodę, kompot gotujemy przez 5 minut. Na koniec dodajemy sok z cytryny. Całość mieszamy.
Gotowy kompot przecedzamy przez gęste sito i przelewamy do dzbanka. Możemy dodać do środka kilka kawałków pokrojonego, surowego rabarbaru. Kompot z rabarbaru możemy serwować od razu po przygotowaniu (jeszcze ciepły) lub po ostygnięciu.

[madohora]

KOMPOT Z SUSZU

100g suszonych gruszek
100g suszonych jabłek
100g suszonych śliwek
1 garść rodzynek
1/2 szklanki cukru
5 suszonych fig
1 łyżeczka cynamonu
6 goździków

Na początku wszystkie suszone owoce wrzucam do garnka. Zalewam je gorącą wodą i odstawiam na przynajmniej godzinę. Wtedy będę miała pewność, że mój kompot będzie esencjonalny i intensywny w smaku.
Garnek z kompotem stawiam na malutkim gazie i doprowadzam do wrzenia. Gdy zacznie się gotować, wsypuję cukier, dodaję cynamon i goździki. Wszystko delikatnie mieszam i gotuję około pół godziny, aż owoce będą mięciutkie i słodkie.
Ja nie przecedzam kompotu z suszu. Podaję go na zimno, a gdy nalewam do szklanek, sporo owoców do nich wpada. Bardzo lubię wyjadać je później łyżeczką

[madohora]

ROLADA BANANOWA

jajka 3 sztuki
cukier 100 gramów
mąka pszenna 75 gramów
mąka ziemniaczana 25 gramów
kakao 3 łyżki
proszek do pieczenia 1 łyżeczka
śmietana kremówka 400 mililitrów
cukier 1 łyżka
śmietan fix 2 opakowania
banan 2 sztuki
czekolada gorzka 50 gramów
do posypania: kakao 1 łyżka

Białka oddzielamy od żółtek. Ubijamy na sztywną pianę. Pod koniec ubijania dodajemy cukier. Do ubitej piany dodajemy żółtka.
Mąkę przesiewamy do miski. Dodajemy proszek do pieczenia oraz kakao. Całość delikatnie przekładamy do masy z białkami i mieszamy.
Powstałe ciasto przelewamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Powinna powstać cienka warstwa. Piekarnik nagrzewamy do 200 C. Pieczemy ok 8 min uważając, aby się nie spiekło. Zostawiamy do wystudzenia.
Śmietanę ubijamy na sztywno. Dodajemy śmietan fix oraz cukier. Na końcu dodajemy drobno startą czekoladę. Dokładnie mieszamy.
Powstałą masą smarujemy biszkopt.
Na środku układamy obrane ze skórki banany. Zwijamy ciasto w rulon. Wkładamy do lodówki na min 1 h. Przed podaniem posypujemy kakao.

[madohora]

TORT TRUSKAWKOWY

jajka 5 sztuk
cukier drobny 190 gramów
mąka pszenna tortowa 190 gramów
mąka ziemniaczana 60 gramów
krem: żelatyna 4 łyżeczki
ser mascarpone 250 gramów
mielony twaróg 250 gramów
cukier wanilinowy 2 łyżeczki
cukier 70 gramów
truskawki świeże 500 gramów
Śmietanka 36% 250 gramów

Białka oddziel od żółtek, ubij na sztywną pianę. Pod koniec dodawaj partiami cukier i pojedynczo żółtka ciągle ubijając. Do masy jajecznej wsyp przesianą mąkę. Delikatnie wymieszaj rózgą kuchenną, aby składniki się połączyły.
Do wyłożonej pergaminem tortownicy przełóż delikatnie ciasto i piecz w temperaturze 160ºC przez około 40 minut. Gorące ciasto wyjmij z piekarnika, z wysokości około 40 cm upuścić je (w formie) na podłogę i wystudź. Zabieg ten sprawia, że biszkopt nie opada.
Żelatynę namocz 70 ml zimnej wody, aby zmiękła. Ser mascarpone, twaróg, cukier waniliowy i cukier wymieszaj na gładką masę. Truskawki oczyść, połowę zmiksuj blenderem, resztę zachowaj do dekoracji.
Napęczniałą żelatynę podgrzej w kąpieli wodnej, aż się rozpuści. Wymieszaj najpierw ze zmiksowanymi truskawkami, a następnie wlej do masy serowej i wymieszaj.
Śmietanę ubij i delikatnie wmieszaj do masy serowo-truskawkowej.
Przekrój ciasto biszkoptowe na pół. Wokół dolnego blatu zaciśnij obręcz do tortu i wyłóż 2/3 kremu, przykryj drugim blatem i wyłóż pozostałą resztę kremu. Truskawki przekrój na pół i udekoruj wierzch ciasta, odstaw do schłodzenia w chłodne miejsce.

[madohora]

Taką szczególną pomocą jest dar ODPUSTU. Czy jest ważniejszy niż Msza święta? Bardzo jasno sprawę odpustów i Mszy świętej porządkuje i w dobrym świetle ustawia we Wprowadzeniu Wykaz Odpustów. Normy i nadania [Wydanie wzorcowe według łacińskiego wydania 4bis z 2004. Polski przekład otrzymał pozwolenie na druk 25.05.2006. Polskie wydanie ukazało się w Księgarni świętego Jacka w 2012 roku]. We wspomnianym Wprowadzeniu na stronie 15 jest krótko powiedziane w nr 3: „Uczestnictwa we Mszy św. i przyjmowania sakramentów nie obdarza się zgodnie z tradycją odpustem: mają już one wszak same w sobie niezwykłą skuteczność w zakresie „uświęcania i oczyszczania”. Patrząc na życie codzienne chrześcijan drugiej połowy XX i XXI wieku myślę, że większość z nas jednak nie zna wartości i nie docenia jak niepojętym, ale świętym i przeobfitym darem od Boga jest Eucharystia – Msza święta. Obok niej drugim niedocenianym darem związanym z Eucharystią jest właśnie łaska odpustu.

[madohora]

Penitencjaria Apostolska w Dekrecie ogłaszającym 4 wydanie Wykazu Odpustów [prace trwały jeszcze przed Wielkim Jubileuszem roku 2000] pisze miedzy innymi: „Nieskończonej wartości zasługi Jezusa, Boskiego Odkupiciela rodzaju ludzkiego, oraz przeobficie płynące z nich zasługi Najświętszej Maryi Panny i wszystkich Świętych, tworzące niewyczerpany skarbiec Kościoła Chrystusowego, zostały powierzone Kościołowi, aby korzystał z nich przy odpuszczaniu grzechów oraz ich skutków, mocą władzy związywania i rozwiązywania, której sam jego Założyciel udzielił Piotrowi i pozostałym Apostołom, a poprzez nich ich następcom: papieżom i biskupom. Odpuszczenie grzechów dokonuje się przede wszystkim w sakramencie pojednania, który w przypadku grzechów śmiertelnych jest konieczny. Trzeba jednak pamiętać, że nawet jeżeli została odpuszczona zasługująca na śmierć wina, z czym nierozłącznie wiąże się darowanie słusznej kary wiecznej, a także jeśli został zgładzony grzech lekki, zwany powszednim, to dostępujący przebaczenia grzesznik może nadal potrzebować oczyszczenia, gdyż może zasługiwać jeszcze na karę doczesną, którą powinien odbyć podczas życia ziemskiego albo w życiu przyszłym w czyśćcu. Właśnie z owego przedziwnego skarbca Kościoła pochodzi odpust, który zastępuje i tym samym znosi karę doczesną. Nauka wiary o odpustach oraz godne pochwały korzystanie z nich potwierdzają i w celu osiągnięcia świętości w sposób szczególnie skuteczny nawiązują do tajemnic Mistycznego Ciała Chrystusa i Świętych obcowania, które dla nas są źródłem wielkiej pociechy.” (WO s.7-8)

[madohora]

[madohora]

My często znamy „Inne nadania odpustów” (bardzo ważne, ale fragmentaryczne co do całej istoty odpustu. Mało kto wie, że są CZTERY NADANIA OGÓLNE odpustów [strony od 31 do 44, więc są w WO podane i omówione, czego nie jestem w stanie uczynić w tak krótkiej formie artykułu]: „Zamieszcza się najpierw cztery nadania odpustu, które wiernemu mają przypomnieć, że działalność wypełniająca codzienne życie winna być przepojona duchem chrześcijańskim i we właściwym dla każdego sposobie życia zmierzać do doskonalenia miłości” (WO s. 31). Są to:
I Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w wykonywaniu swoich obowiązków i znoszeniu przeciwności życiowych z pokorną ufnością skieruje swoją myśl do Boga, dołączając - choćby tylko wewnętrznie — pobożne wezwanie (zob. s. 33-35)

[madohora]

Krótszy wyraz
Republika w składzie federacji rosyjskiej

[balzack]

KOMI

[madohora]

Szarada Anagramowa

On ŚNI, że je A nie
TYJE
No cóż przynajmniej z tego ma tyle
Ciągle CIĘ gani i upomina, psiajucha
Nie NIE NOŚ tych KÓŁ W
dole wokół brzucha!


K _ _ _ _ _ _(7 liter) Ś _ _ _ _ _ _(7 liter) A _ _ _ (4 litery)

[cusiew44]

KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ ANNY

[madohora]

Na mszy zebrały się same panny
W kościele Świętej Anny

[madohora]

ZRAZY CIELĘCE

60 dag zrazówki cielęcej
4–6 plastrów szynki
łyżka soku z cytryny
2 łyżki posiekanych świeżych listków szałwii lub 2 łyżeczki suszonych
1–2 łyżki mąki
2 łyżki margaryny
1 szklanka białego wytrawnego wina
sól

Umyte i osuszone mięso pokroić na 6 sznycli, lekko ubić tłuczkiem, skropić sokiem z cytryny, posypać solą, leciutko oprószyć mąką.
Na każdym płacie mięsa położyć plaster szynki, posypać szałwią, zwinąć, owiązać białą nitką lub spiąć wykałaczkami, obtoczyć w mące. Obsmażyć zrazy ze wszystkich stron na złoty kolor, przełożyć do rondla, polać tłuszczem ze smażenia, skropić winem i dusić pod przykryciem na niewielkim ogniu około 20 minut.

[madohora]

Dłuższy wyraz
Czasem tam kupisz samochód lub zastawisz biżuterię

[balzack]

KOMIS

[madohora]

Pseudonim Aleksandra Głowackiego

[balzack]

PRUS

[madohora]

Gatunek papugi

[balzack]

LORA

[madohora]

Egipskie bóstwo

[balzack]

RA

[madohora]

Kończy partię szachów

[balzack]

MAT

[madohora]

Szarada Anagramowa

Trzeba się cofnąć do SZKÓŁ
I jeszcze raz przerobić lektury
ROMAN, ROMEA dzisiaj nie ma
A Julie jakieś inne też są

R _ _ _ _(5 liter) Z M _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)

[balzack]

ROSÓŁ Z MAKARONEM

[madohora]

Szarada Anagramowa

Gdy uszkodzisz UL problem to nie wesoły
KIKS nic ci nie da, gdy zaatakują cię pszczoły!

K _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

KLUSKI

[madohora]

Trzeba dzisiaj wrzucić na luzik
Bo już zjadłam kluski

[madohora]

REBUS



K _ _ _ _ _(6 liter) Ś _ _ _ _ _ _(7 liter) (C _ _ _ _ _(6 liter))

[balzack]

KLUSKI ŚLĄSKIE (CZARNE)

[madohora]

REBUS



K _ _ _ __(6 liter) Ś _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

KLUSKI ŚLĄSKIE

[madohora]

Pojęcie dość wąskie
Kluski Śląskie

[madohora]

Mówiłam że to pojęcie dość wąskie
Nazwać to kluski śląskie

[madohora]

Skrótka

Mówią _ _ _ _ _ _ _

Główka _ _ _ _ _


K _ _ _ _ _ _(7 liter)// P _ _ _ _(5 liter)

[balzack]

madohora napisała:

> Skrótka
>
> Mówią KAPUSTA
>
> Główka PUSTA
>
>
> KAPUSTA (7 liter)// PUSTA(5 liter)

[madohora]

U nie jednego głowa jest pusta
Więc to obraza - gdy dobra kapusta

[madohora]

Szarada Anagramowa

Ależ dzisiaj wybuchła draka
Ty nie widziałaś tego PUSTAKA

K _ _ _ _ _ _(7 liter)

[balzack]

KAPUSTA

[madohora]

Gdy brzuszek pusty
Wystarczy choćby liść kapusty

[madohora]

Kalambur

Główna w teatrze z kontuarem
Och, gdy ją zjem wspominam z żalem

R _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

ROLADA

[madohora]

Cy jest na to jakaś rada
By była pyszna rolada

[madohora]

Szarada Anagramowa

Ciekawa jest ta ROLA
Lecz czy on mi ją DA

R _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

ROLADA.

[madohora]

A może chcesz jeszcze
Roladę na deser

[madohora]

Krzyżówka magiczna

[madohora]

Anagram


W domu zrobiłam po ciemku dwa _ _ _ _ _

Bo mi poszły wszystkie _ _ _ _ _


K _ _ _ _ (5 liter) // K _ _ _ _ (5 liter)

[balzack]

madohora napisała:

> Anagram
>
>
> W domu zrobiłam po ciemku dwa KROKI
>
> Bo mi poszły wszystkie KORKI
>
>
> KROKI (5 liter) // KORKI (5 liter)

[madohora]

A we wtorki
Odpalimy korki

[madohora]

[balzack]

HASŁO: SOS (do potraw)

[madohora]

Jak na mój nos
Pyszny ten sos

[madohora]

Słoki do lodów, mocny do mięsa

[balzack]

SOS

[madohora]

Narząd wzroku

[balzack]

OKO

[madohora]

Owocowy do picia

[balzack]

SOK

[madohora]

Szarada Anagramowa

czy ten KOT
Zniszczy mi MOP

K _ _ _ _ _(6 liter)

[balzack]

KOMPOT

[madohora]

To już nie jest wic
Kompot zawsze musi być