🐯 Wszystko o zwierzętach🐯

[madohora]

Coraz więcej żubrów w Puszczy Białowieskiej. Zimowa inwentaryzacja przyniosła zaskakujący wynik
Zimowa inwentaryzacja przyniosła bardzo dobre wiadomości dla ochrony największego ssaka Europy. W polskiej części Puszczy Białowieskiej oraz na terenach przyległych doliczono się 1176 żubrów żyjących na wolności – poinformował Białowieski Park Narodowy. To stan populacji na koniec 2025 roku i jedna z najwyższych liczebności w historii tego obszaru.

[madohora]

W inwentaryzacji uczestniczyli pracownicy parku, naukowcy, leśnicy z okolicznych nadleśnictw oraz wolontariusze. Liczenie objęło nie tylko zwarte kompleksy leśne, ale także pola i łąki na obrzeżach puszczy, gdzie zimą żubry regularnie żerują.

[madohora]

Na pierwszy rzut oka różnica względem ubiegłorocznego wyniku (870 osobników) wydaje się ogromna. Jednak interpretacja tych danych wymaga ostrożności. Jak podkreślają specjaliści, część żubrów wcześniej przemieściła się do Puszczy Knyszyńskiej, a jesienią wróciła do Białowieży. Oznacza to, że wzrost liczebności nie wynika wyłącznie z rozmnażania, lecz także z naturalnych migracji stad.

[madohora]

Rosnąca populacja oznacza również nowe wyzwania. Coraz więcej osobników opuszcza las i żeruje na terenach rolniczych, korzystając m.in. z rzepaku czy pozostałości kukurydzy. Zachowanie zwierząt silnie zależy od warunków środowiskowych — w latach suszy lub przy słabszym urodzaju naturalnego pokarmu częściej pojawiają się na przedpolach puszczy.

[madohora]

Żuraw
Jeszcze do niedawna można było powiedzieć, że żuraw to zwiastun wiosny. Ptaki przylatywały na swoje tereny lęgowe już pod koniec lutego i zaczynały swoje wiosenne porządki. Jak jest teraz? Od kilku lat w Polsce obserwowane są miejsca, gdzie żurawie regularnie zimują. Nie widzi im się podróż licząca tysiące kilometrów, wolą zostać bliżej swoich lęgowisk. W końcu to oszczędność energii, którą później mogą spożytkować w zupełnie inny, lepszy sposób.

[madohora]

Nieodzowną częścią wizerunku żurawia, oprócz jego dość słusznej postury, długiej szyi, czerwonej plamki na głowie oraz białych paskach po bokach głowy, jest „nibyogon”, który widać z tyłu ciała. Podkreśla majestat gatunku, nadaje elegancji, zarówno nieco większemu samcowi oraz mniejszej samicy. Czar jednak pryska, kiedy ptaki podrywają się do lotu. Ten „nibyogon” okazuje się być lotkami pierwszego i drugiego rzędu. Trudne do wyobrażenia? A jednak to są najprawdziwsze lotki. Nie sterówki, czyli pióra budujące ogon. Ten u żurawia jest całkiem niepozorny, skromny. Dobrze widać go w locie. Ogon żurawia przypomina nieco ogon bociana białego, który też jest taki kanciasty i robi na nikim największego wrażenia. Wspaniała sztuczka! Żuraw czarodziej? No pewnie! I to nie tylko jeśli chodzi o rzeczony ogon, ale także o umiejętność znikania pośród mokradeł.

[madohora]

Gniazdo żurawia jest naprawdę dość trudne do zlokalizowania, mimo że znajduje się na ziemi, a żuraw to duży, bo mierzący około 115 cm długości ciała ptak na długich nogach. Pewnie dlatego trudne, bo najczęściej usytuowane w takich miejscach, gdzie dojść suchą stopą się nie da. Po drugie, że samo gniazdo otacza mnóstwo krzaków, a sam żuraw ma popielatą barwę, która na takich terenach pozwala mu zniknąć pośród bagien, zwłaszcza w czasie, gdy żuraw wychowuje młode, albo jeszcze wcześniej, gdy w gnieździe są jaja. Wówczas nie ma jeszcze zbyt wielu liści, a zieleń również dopiero zaczyna budzić się do życia i nabierać bardziej jaskrawych barw. Dominują wtedy szare barwy w przyrodzie, co niewątpliwie działa na korzyść żurawia. Obserwując żurawia naszą uwagę przykuwa tułowie, które ma brązowe upierzenie. No właśnie to kolejna zagadka, która ma całkiem proste rozwiązanie. Brązowe pióra biorą się stąd, że ptaki wycierają sobie o te pióra dziób, który najczęściej jest ubrudzony w błocie, co zabarwia dodatkowo pióra.

[madohora]

Latem, kiedy pojawiają się pisklęta, żurawie rozszerzają swój jadłospis. Duże owady, gąsienice stają się pokarmem zarówno dla dojrzałych, jak i dla młodych osobników. Dorosłe osobniki czasami łapią nawet drobne żaby czy młode jaszczurki.

[madohora]

Żuraw zwyczajny (Grus grus) należy do największych ptaków lęgowych Europy.
Jeszcze niedawno uznawany był za jeden z najpewniejszych zwiastunów wiosny, jednak dziś coraz częściej
pozostaje w Polsce również zimą, rezygnując z dalekiej migracji.

📏 Długość ciała
115–130 cm
🪽 Rozpiętość skrzydeł
do 240 cm
⚖️ Masa ciała
4–6 kg
🌿 Środowisko życia
mokradła, torfowiska, podmokłe łąki
📊 Liczebność w Polsce
ponad 30 tys. par lęgowych
🛡️ Status ochrony
ścisła ochrona gatunkowa

[madohora]

Zaraz po przylocie na swoje stanowiska dochodzi do walk pomiędzy poszczególnymi osobnikami. Przypomina to amerykański western. Naprzeciwko siebie stoją dwa ptaki, którym ciśnienie nie daje spokoju. Muszą pokazać swoje ja. Nie ważne, że któryś z nich przegra, nie ważne że jeden jest słabszy i zostanie okryty hańbą wśród żurawiej społeczności. On musi pokazać, że się nie poddaj

[madohora]

Po walce samica skrzętnie obniża kuper. Obniża także skrzydła i dostojnym, powolnym krokiem idzie przed siebie. Za nią zwycięzca kroczy w jej tempie. Samica zatrzymuje się, a samiec wykorzystuje moment. Dochodzi do zbliżenia pomiędzy dwoma ptakami. Samce mogą ważyć nawet 6 kilogramów, co w ptasim świecie jest naprawdę bardzo dużym ciężarem, dlatego zbliżenie trwa dosłownie kilkanaście sekund. Później rozpoczyna się prawdziwy spektakl. Czas radości i pojednania. Żurawia para wykonuje taniec szczęścia. Samiec schodzi z samicy, a ptaki jakby były zsynchronizowane „klangorzą”. Wyginają głowę do tyłu, opuszczają skrzydła, następnie skaczą. Tak duże ptaki, tak ciężkie ptaki wyglądają jak piórka na wietrze. Potrafią tak subtelnie i delikatnie upaść na ziemię jakby w ogóle nic nie ważyły. Na dodatek samiec obskakuje samicę i zrzuca na nią źdźbła traw. Przez obu rodziców przemawia czysta, nieskażona radość, radość wynikająca z faktu posiadania w niedalekiej przyszłości dzieci. Wszystkie te wydarzenia mają miejsce na początku marca, kiedy temperatura jest dość niska, natomiast w świecie żurawi zdecydowanie przekracza wszelakie dopuszczalne normy.

[madohora]

Przyroda, choć piękna, potrafi być również bezlitosna. W jednym lęgu zwykle wykluwa się dwoje piskląt, jednak zwykle tylko jedno dożywa dorosłego wieku. Jedno z piskląt zwykle okazuje się wyraźnie silniejsze, bardziej zdeterminowane do przetrwania. Słabszy osobnik może nie przeżyć, gdy silniejszy brat czy siostra zdominuje dostęp do pokarmu i uwagi rodziców.

[madohora]

Zmiany klimatyczne mają wpływ nie tylko na porę przylotu tych majestatycznych ptaków, ale także na ilość i obfitość siedlisk. Miejsca, które kiedyś tętniły życiem, teraz przypominają bardziej pustynię niż bogate w roślinność mokradła. Żurawie, zmuszone do poszukiwania nowych terenów, coraz częściej lądują na polach uprawnych, co niestety prowadzi do konfliktów z rolnikami. Ci, z obawą patrzący na wiosenne przyloty tych ptaków, widzą w nich zagrożenie dla swoich młodych upraw. Dla żurawi to jednak walka o przetrwanie – szukają jedzenia tam, gdzie jest ono jeszcze dostępne.

[madohora]

Czy żurawie zimują w Polsce?
Tak. Coraz więcej żurawi pozostaje w Polsce przez całą zimę, szczególnie w zachodniej i południowej części kraju, gdzie zimy są łagodniejsze.

[madohora]

Co jedzą żurawie?
Żurawie żywią się roślinami, nasionami, owadami, dżdżownicami oraz drobnymi kręgowcami, takimi jak żaby czy jaszczurki

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

LEŚNE KOTY ZACZĘŁY ROBIĆ COŚ NIETYPOWEGO - Interia - 02.03.2026

[madohora]

USIADŁA NA PÓŁCE Z ANTYKAMI - Interia - 02.03.2026

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]