Walentynki

[madohora]

Walentynki, święto zakochanych obchodzone 14 lutego, niesłusznie bywa stawiane w jednym rzędzie z Halloween, jako kolejny eksportowany produkt kultury anglosaskiej. Okazuje się bowiem, że wspominany tego dnia w kalendarzu liturgicznym św. Walenty, od którego imienia pochodzi nazwa święta, został ogłoszony patronem zakochanych już w 1496 r. przez papieża Aleksandra VI.

[madohora]

Zanim to nastąpiło, w więzieniu Walenty zaprzyjaźnił się z córką strażnika, która go odwiedzała i podnosiła na duchu. Aby się odwdzięczyć, zostawił jej na pożegnanie liść w formie serca, na którym napisał: "Od twojego Walentego". Nad grobem męczennika przy Via Flaminia zbudowano bazylikę, jednak papież Paschalis I (817-24) przeniósł szczątki męczennika do kościoła św. Praksedy. Z czasem postać kapłana Walentego zmieszała się z innym świętym męczennikiem noszącym to samo imię. Niektórzy badacze twierdzą nawet, że tak naprawdę chodzi o tę samą osobę. W 197 r. został on biskupem miasta Terni w Umbrii. Znany był z tego, że jako pierwszy pobłogosławił związek małżeński między poganinem i chrześcijanką. Wysyłał też do swych wiernych listy o miłości do Chrystusa. Zginął w Rzymie w 273 r., gdyż nie chciał zaprzestać nawracania pogan. Dziś to właśnie on jest bardziej znany i to do jego grobu w katedrze w Terni ściągają pielgrzymi. Na srebrnym relikwiarzu kryjącym jego szczątki znajduje się napis: "Święty Walenty, patron miłości".

[madohora]

Od XVI w. w dniu św. Walentego ofiarowywano kobietom kwiaty. Wszystko zaczęło się od święta zorganizowanego przez jedną z córek króla Francji Henryka IV. Każda z obecnych dziewczyn otrzymała wówczas bukiet kwiatów od swego kawalera. Przede wszystkim jednak narzeczony był obowiązany 14 lutego wysłać swej ukochanej czuły liścik, nazwany walentynką. Zwyczaj ten zadomowił się nawet na dworze królewskim w Paryżu. Walentynki dekorowano sercami i kupidonami, wypisywano na nich wiersze. W XIX w. uważano je za najbardziej romantyczny sposób wyznania miłości. Treścią listów nieraz były słowa: "Będziesz moją walentynką". W Stanach Zjednoczonych walentynkowe listy były anonimowe, dlatego kończyły się pytaniem: "Zgadnij, kto?". W Europie anonimowy nadawca podpisywał się po prostu: "Twój walentyn".

[madohora]

Wiele miast w Europie przyznaje się do posiadania relikwii św. Walentego, w tym Lublin, Kraków i Chełmno. Wszędzie tam 14 lutego organizowane są obchody ku czci patrona zakochanych. W bazylice św. Floriana w Krakowie gościem wieczoru, na który zaproszeni są nie tylko zakochani, ale także wszyscy szukający prawdziwej miłości, jest sam św. Walenty, jako że jego relikwie znajdują się w świątyni. W Chełmnie, obok modlitw przy relikwiach świętego ma miejsce barwny przemarsz ulicami miasta z orkiestrą dętą i ułożenie walentynkowego serca ze świec na rynku. Czy uda się uczynić z Chełmna miasto zakochanych, na wzór Terni - czas pokaże...

[madohora]

Walenty został beatyfikowany 20 maja 1906 przez papieża Piusa X, a kanonizowany przez Jana Pawła II 19 czerwca 1988 roku w grupie 117 męczenników wietnamskich (znanych jako Andrzej Trần An Dũng i Towarzysze).

[madohora]

O jego życiu niewiele wiadomo. Wspominany jest w Vita S. Severini przez Eugipiusza (+533) oraz przez Wenancjusza Fortunata (+600) w Vita S. Martini, który jako biskup Poitiers poświęcił Walentemu kościół w dolinie górnej rzeki Inn i kolejne na przełęczy Brenner. O czci jaką darzono Walentego (przeniesienie relikwii) świadczy również Arbeo, biskup Freising (+784).

[madohora]

Od czasu przeniesienia relikwii Walenty jest patronem diecezji passawskiej, obok św. Stefana (Szczepana).

[madohora]

Katedra pw. św. Szczepana w Pasawie (niem. Dom Sankt Stephan in Passau lub Stephansdom in Passau) – barokowa katedra znajdująca się w niemieckiej Pasawie w Dolnej Bawarii, siedziba biskupa diecezji pasawskiej, w obecnej formie wzniesiona w latach 1668–1693 według projektu Carlo Lurago. Jej patronem jest diakon i pierwszy męczennik święty Szczepan (niem. Sankt Stephan).

[madohora]

[madohora]

Kościół otoczony jest cmentarzem. W sąsiedztwie kościoła znajduje się grób księdza Józefa Lompy, znanego górnośląskiego poety i nauczyciela.

[madohora]

Budowla jest murowana i otynkowana zewnątrz i wymalowana na biały kolor. We wnętrzu jest umieszczony chór muzyczny podparty dwiema kolumnami. Ambona jest drewniana, w stylu barokowym z XVII wieku i ozdobiona malowidłami czterech Ewangelistów. Kropielnica przyścienna reprezentuje styl barokowy i została wykonana z kamienia. Ołtarz główny wchodzący w absydę, w stylu późnorenesansowym został wykonany w latach 1620-1640. Jest dekorowany ornamentem okuciowym ozdobionym rzeźbami świętych: Wojciecha, Stanisława, Marcina, Matki Bożej z Dzieciątkiem, dwóch świętych niewiast i dwóch aniołów. W ołtarzu jest umieszczony obraz świętego Walentego i świętej Barbary z 1639 roku. Tabernakulum powstało w tym samym czasie co ołtarz, ma wieloboczny kształt i jest ozdobione rzeźbami aniołów i Chrystusa Salwatora. Drugi ołtarz w stylu barokowym powstał na początku XVIII wieku i jest ozdobiony rzeźbami aniołów oraz obrazem Matki Bożej Anielskiej. Trzeci ołtarz w stylu barokowym posiada dekorację z XVIII wieku oraz malowane na deskach postacie świętych: Wawrzyńca i Andrzeja. W ołtarzu są umieszczone obrazy Św. Antoniego (przemalowano go w XIX wieku) oraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVIII wieku umieszczony w zwieńczeniu

[madohora]

Drugi z patronów siewierskiej świątyni, św. Walenty, to z wykształcenia lekarz, biskup położonej ok. 100 km od Rzymu Interamny, żyjący w III w. za panowania cesarza Klaudiusza II Gockiego. Gdy cesarz wydał zakaz zawierania małżeństw przez młodych mężczyzn - uznając że legioniści niemający rodzin będą lepszymi żołnierzami - Walenty mimo to udzielał ślubów młodym ludziom, za co został uwięziony, a wkrótce ścięty. Inny z przekazów mówi o uwięzieniu Walentego za pomoc udzielaną prześladowanym chrześcijanom. Miał on wtedy nawet nawrócić na chrześcijaństwo więziennego strażnika, Asteriusa, co rozwścieczyło cesarza. Św. Walenty czczony jest jako patron zakochanych, a także ciężko chorych.

[madohora]

Kościół ponownie został zniszczony podczas potopu szwedzkiego. W 1661 mieszczanin z Pędzichowa Tomasz Olszowski, ufundował odbudowę kościoła. Wzniesiona wówczas świątynia była murowana, jednonawowa i kryta gontem; w kościele znajdowały się trzy ołtarze, w tym główny z obrazem św. Walentego. W 1748 odnotowano jeszcze jeden ołtarz.

[madohora]

Na rzecz kościoła i szpitala czyniono wiele zapisów, był uposażony m.in. z nadania królewskiego na żupach solnych. Zarządzał nim prebendarz od św. Floriana. Przebywało w nim około 20 chorych. Spłonął w 1528 r. (choć w Roczniku Świętokrzyskim jest wspominany – raczej błędnie – jako ocalały z pożogi), ale już w 1530 r. kanonik katedralny Tomasz Rożnowski go odbudował (kontrowersje co do jego wcześniejszej lokalizacji budzi też fakt, że istnieje zmianka, jakoby uczynił to na miejscu kupionego przez siebie domu Pędzichowem i Biskupiem, co może wskazywać, że wcześniej znajdował się w innym miejscu). Wedle opisu z akt wizytacji biskupa Jerzego Radziwiłła z 1599 r. była to drewniana kaplica z muru pruskiego, z drewnianym stropem, ceglaną posadzką, trzema wejściami. Obok znajdował się dom, w którym na piętrze mieszkał prepozyt, a murowany parter przeznaczony był na szpital (był też obok inny, drewniany budynek szpitalny).

[madohora]

[madohora]

Jakkolwiek by było, jego wczesne świadectwa są dostateczne i pewne. Na początku IV stulecia czczono już grób męczennika, nad którym papież Juliusz I wybudował bazylikę; odnowił ją papież Teodor I. O tym grobie świadczą pielgrzymi oraz itineraria z VII w. Późne Acta nie zasługują jednak na wiarę, toteż nic bliższego o świętym nie wiemy. Jak w wielu innych wypadkach, nie było to przeszkodą do rozwoju kultu, który chętnie sycił się legendą i objął kraje całej niemal Europy. Dotarł także do nas i rozwinął się przede wszystkim w diecezji przemyskiej, gdzie św. Walentego uznano za patrona diecezji. Wszedł również w zwyczaje ludowe i folklor, ale rzecz znów osobliwa: pod wpływem niemieckim skojarzył się wówczas z ciężkimi cierpieniami (epilepsją), podczas gdy na Zachodzie, zwłaszcza w Anglii i Stanach Zjednoczonych, a ostatnio także i w Polsce, święty jest raczej patronem zakochanych, a jego dzień okazją do tego, by obdarowywać się miłymi upominkami.

[madohora]

Walenty i Damian, męczennicy. Pasja, która o nich opowiada, powstała w XI lub XII w. i jest co najmniej bardzo problematyczna. Walenty miał według niej pochodzić z Terraciny i urodzić się w czasach Konstantyna Wielkiego. Święceń kapłańskich udzielił mu podobno biskup Awit, a sakry biskupiej papież Sylwester. Walenty wyświęcił potem Damiana na swego diakona. Za rządów Juliana Apostaty zostali razem aresztowani i poddani torturom. Z więzienia cudownie wyprowadził ich anioł. Aresztowano ich jednak na nowo, a potem ścięto im głowy. Wszystko to miało się dziać w miejscowości, którą potem nazwano San Valentino (w pobliżu Sulmony i Chieti). Podsumowując, także i tu należy zauważyć, że późna opowieść miała być chyba uzasadnieniem kultu, który przed wiekami przywędrował do wspomnianej miejscowości skądinąd.

[madohora]

Walenty i Engracja, męczennicy. Sepulveda jest miasteczkiem położonym w Starej Kastylii, u stóp granitowej Sierra de Guadarrama, w pobliżu sławnej Somosierry. Z Sepulvedy pochodziło rodzeństwo: Walenty i Fruktus oraz ich siostra Engracja. Gdy nadciągała inwazja muzułmańska, schronili się oni w pobliskich górach, oddając się pokucie i modlitwie. Fruktus zmarł w 715 r., zaś Walentego i Engrację pochwycili wkrótce muzułmanie i skazali na ścięcie. Po odzyskaniu tych terenów Alfons VI, król Kastylii, powierzył kaplicę z relikwiami świątobliwego rodzeństwa opactwu w Silos. W 1100 r. wybudowano tam kościół. W diecezji segowijskiej wspomnienie obchodzone było przez wieki w różnych datach. W nowym Martyrologium Rzymskim znajduje się pod 25 października.

[madohora]

Do niedawna niewiele osób wiedziało, że od paru wieków w chełmińskiej Farze przechowywane jest relikwia św. Walentego. Jak podaje ks. Jakub Fankidejski w pracy pt. „Obrazy cudowne i miejsca dzisiejszej diecezji chełmińskiej” (Pelplin 1880): „jest to głowa tego Świętego, jak się zwykle wyrażają, ale w rzeczywistości nieznaczna tylko jej cząstka. Przechowuje się w kościele, w skarbcu; umieszczona jest w kosztownej puszce, w kształcie regularnego ośmioboku misternie wyrabianej. Puszka jest cała ze srebra, wysoka jednę stopę, waży około trzy funty; u góry ma okrągłą pokrywę w kształcie kopuły robioną, w której wspomniana relikwia spoczywa i może być przez szkło widziana i całowana; objętości ma ta relikwia około dwa palce”.

[madohora]

BIEG ZAKOCHANYCH W CHEŁMIE - www.chelmno.pl - 03.02.2024

[madohora]

Narzekamy na ciągły brak czasu, na pośpiech w życiu zawodowym i osobistym. Zatracamy się w natłoku pracy, zapominamy o okazywaniu uczuć naszym najbliższym, więc dlaczego nie wykorzystać tego jednego dnia w roku właśnie na pogłębienie relacji z ukochaną osobą? Dlaczego nie przygotować czegoś specjalnego i oryginalnego omijając jednocześnie konsumpcyjny charakter tego „święta”.

[madohora]

Jeżeli jednak wolimy spędzić nasz spólny wolny czas w typowo romantycznej atmosferze, przy kominku a dodatkowo napawając się aromatycznymi olejkami lub delikatnym masażem na przykład z ciepłej czekolady to znak, że potrzebujemy relaksu w obiekcie oferującym zabiegi Spa dla dwojga

[madohora]

[madohora]

Międzynarodowy Dzień Dziwactwa to zrób to sam święto romansu, przyjaźni i niezależnego ducha. To święto wszystkich rodzajów miłości: romantycznej, platonicznej, rodzinnej i tak, miłości własnej. Międzynarodowy Dzień Dziwactwa nie jest dniem antywalentynkowym. To NIE jest żałosna impreza dla samotnych. To alternatywa – poprawiająca nastrój alternatywa dla marketingowej zalewu Walentynek i antidotum na silikonową wersję miłości prezentowaną w programach takich jak Hooking Up i The Bachelor .

[madohora]

Dzień Quirkyalone opiera się na pomysłach zawartych w książce Sashy Cagen Quirkyalone: ​​A Manifesto for Uncompromising Romantics . To zaproszenie do zorganizowania wspaniałego dnia dla siebie, cokolwiek to oznacza dla Ciebie (i Twojego partnera, jeśli go masz i zdecydujesz się z nim świętować). To dzień, w którym możesz świętować rzeczy, które lubisz robić sam i rzeczy, które lubisz robić z przyjaciółmi. Do sposobów świętowania należą: urządzanie przyjęcia, kupowanie nowej bielizny, przestawianie mebli, długi spacer bez telefonu komórkowego, zwiedzanie nowej części miasta, organizowanie przyjęcia z robieniem kartek, wypróbowanie nowego przepisu lub przybycie do lub zorganizuj osobliwą imprezę.