ondine
15.03.06, 12:30
ostatnio tak sobie mysle, jak mocny trzeba miec kregoslup w zawodzie, na
poczatku drogi juz takiej powazniejszej (koniec studiow itd) .
doslownie codziennie ktos mi cos wkreca. chodz tu na staz. studiuj tu na
podyplomowce.nie, studiuj tam. graj tu . nie, graj tam. graj tak, graj
inaczej.ten konkurs. nie, inny. grrrrrrr!
najlepsze jest , gdy przekonuja cie w ciagu jednego dnia- graj juz tylko na
pianoforte, a zaraz potem - graj tylko muzyke wspolczesna.najlepiej tylko
jednego kompozytora!
w jeden taki projekt sie wrobilam, co prawda granie w radiowce, super, ale
kawalek jest tak niemilosiernie trudny ( cos a la henri pousseur ) , ze
zmarnowalam na niego kilkadziesiat godzin cwiczenia ( hehe o czywiscie oni
mysleli ze bede od pol roku to grac, ale kiedy i jak, czasu nie bylo ) .
pierrot lunaire zeszloroczny to naprawde pikus, tutaj mam 12 minut
wirtuozerii calkiem atonalnej, bez ladu, skladu, super skontrastowanej, z
pedalami akustycznymi brrr
czy wam tez sie tak zdarza? ze macie tyle na glowie i jeszcze inni wciaz chca
was upewnic ze to oni maja racje?
kiedys sie stresowalam, ze trzeba sluchac rad, ale teraz, mimo wciaz mlodego
wieku , widze ilu z tych ludzi po prostu chce cie zajechac, wykorzystac..
trzeba miec otawrte oczy by dostrzec kogos, kto chce ci pomoc!
najgorsze , ze w dobrych checiach akceptujemy pelno projektow ( ja tak robie,
by sama zadecydowac co mnie w praktyce kreci ), potem sie zapracowujemy a i
tak wszyscy nas ochrzaniaja ze powinnismy byc tylko dla nich.
wracam do cwiczenia:///