Między słowami

[Gość: Gall]

Trochę pokrytykowałem ostatnio i dla kontrastu chciałbym napisać o filmie,
który warto obejrzeć.
Pomimo amerykańskiego pochodzenia i głównego wątku, związanego z
Amerykanami, "Między słowami" to film nieamerykański. Wpływ na to miało
zapewne dziedzictwo reżyserki, a przede wszystkim osadzenie go w innej
kulturze (choć Ostatniem samurajowi nawet to nie pomogło).
Walorami tego filmu są w mojej ocenie następującego jego warstwy:

- sprawnie przedstawiono relacje pomiędzy mężczyzną i kobietą, którzy
ugrzęźli w swoich związkach, a jednocześnie przyciągają się wzajemnie,
połączeni lekkim zagubieniem w tym obcym świecie. Piękne jest to, ze ten
związek nie ma szans na przejście do seksownego etapu, a mimo to jest w nim
dużo więcej intymności i uczucia, a przede wszystkim ludzkiej mądrości.
- refleksja o podaży i popycie na pozaazjatyckich wyrobników, począwszy od
instruktora fitnes do zarządzających wyższego szczebla. Kraj zniszczony i
podbity w II w.ś. jawi się obecnie swoistym Eldorado dla potomków jego
pogromców, którzy teraz zaspokajają fanaberie potomków samurajów.
- prezentacja środowiska młodzieży japońskiej z ciekawą sceną w salonie gier,
no nieśmiertelne karaoke również ma swoje pięć minut.
- widoki na jaońską aglomerację, w której wbija się w oczy wykorzystanie
każdego metra niezwykle cennego gruntu. Nigdy nie byłem w Japonii, więc było
to dla mnie atrakcją.

Mimo braku akcji, w tym szybkim, realnym świecie film ten nie nudził mnie.

Warto zatrzymać się czasem na takim przystanku autobusowym.

Pozdrawiam

Gall

[l_jane]

W swoim pozytywnym odczuciu nie jesteś odosobniony, Gall.
Idę w niedzielę.

Pozdrawiam ciepło

[Gość: nortia]

Przed chwila wrocilam z kina wlasnie.
Pomimo, ze teraz w szkole siedze i trzeba jako tako zwracac uwage na
rzeczywistosc, to film zrobil pewne wrazenie na mnie.

Nie byla to, jak to Gall opisal, typowo amerykanska produkcja, pelna romansow,
strzelania, prostackich zwrotow i prymitywnej fabuly.

Pomimo, ze film ogladalam wylacznie w wersji angielskiej (profil o rozszerzonym
jezyku i wyjscia nie bylo :P), dalo sie wyczuc taka pozytywna moc.

Wychodzac z kina, padal deszcz, ogolnie wialo, nie czulam tego. Film wrzuca w
pewien wir optymizmu. Az paruje swoista niesamowtoscia.
Z poczatku obawialam sie, ze film bedzie kolejnym marnym ameryknaskim dramatem
o problemach w stosunkach miedzyludzkich, jednak zdanie dosc szybko zmienilam.

Poza tym japonskie (?) miasta i ogolnie ludnosc tam mieszkajaca, posiada w
sobie pewien urok i cieplo.
Juz nie mowiac o tym, jaka sympatie wzbudzil we mnie dziadek (bodajze), ktory
siedzial obok Bill'a Murrey'a, czekajac u lekarza na swoja "przyjaciolke". Jego
smiech i to, jak pokazywal to wszystko, gestykulowal..nie wiem, cos cudownego i
tak zabawanego..

Film jest strasznie pozytywny, cieply, prosty, dodaje duzo optymizmu i odrywa
troche od rzeczywitosci.

Pozdrawiam cieplo

Ps. Ciagle pod wrazeniem..

[Gość: Gall]

Zachęcony MS nabyłem jedną z ostatnich tzw. kolorowych gazet, w której był film
pani Copolla. Niestety w tej chwili uleciał mi z pamięci tytuł (coś o
niewinności).
Pomimo pewnych niedociągnięć warsztatowych film jest interesujacy.
Dotyka poważnego problemu relacji dzieci i rodziców. Więcej nie chcę opowiadać,
bo fabuła jest dosyć istotna dla odbioru calego filmu i nie można jej zdradzać.
Film też okazał się małoamerykański - jeśli chodzi o formę, co jest
osiągnieciem, gdyż właśnie dotyczy małomiasteczkowego bytu amerykanów.

Okazuje się, że Między słowami nie był dziełem przypadku, lecz konsekwentnego
rozwoju talentu p. Copolli.

Pozdrawiam
Gall