Szalone dziecko latek 3

[zebra12]

Moja corka jest małym zywiołkiem. Kiedy rozmawiam z innymi mówią, że
ich dzieci też, a jakże! A potem się okazuje, że niestety moja córka
jest przodowniczką w tej dziedzinie.
1. Nie chodzi tylko biega
2. Skacze wszędzie i ze wszystkiego: za schodów, z krzeseł, ze
stołu, z górnej części wersalki...
3. Wspina się jak pająk na półki, stołki, szafki
4. Gada jak naeta, krzyczy
5. Nie usiedzi na miejscu 5 minut
6. Jest porywcza i niecierpliwa
7. W przedszkolu zamiast psać, skacze po leżakach
8. Jak już żywce się jej nudzi to turla się po podlodze
9. Skacze na przechodzące osoby i zawiesza się na nich (parę razy
nie trafiła sobie...)

Czy ktoś ma takiego trzpiota?
Do niedawna:
1. Potrafiła ugryźć do krwi
2. Biła walcząc o swoje
3. Balansowała na wiszących łancuchach na palcu zabaw i jakimś cudem
utrzymywała równowagę BEZ trzymanki

Szczerze, jak czytam o tych grzecznych dziciach, to zazdroszczę. Bo
na moją córę wciąz słyszę skargi w przedszkolu. A i w domu nie mam
spokoju, bo gdy sobie np leże wieczorem, nagle coś mi wskakuje na
brzuch czy na glowę i muszę walczyć o oddech
Ogólnie z tego opisu wynika mi jakoś, że moje dziecko ma więcej z
pajaka skakuna niż homo sapiens

Przepraszam za literówki...

[zebra12]

psać znaczy spać
naeta znaczy najęta
żywce ma być żywcem
itd...
Wybaczcie...

[engee1]

Ja mam takiego samego i tez jeszcze nie spotkalam takiego dziecka jak moj
synio.Ma 3,5 wydaje mi sie ze jakby od miesiaca ociupinke mniej skatal moze
troche sie zmieni?

[heca7]

Mam takiego 3-latka w domu. Dodatkowo jest wielki i bardzo silny. Za to kiepsko
mówi. Przy tym potwornie uparty. A jednocześnie pogodny, uśmiechnięty. Rozrabia
potwornie, skacze, podciąga się na rękach, przeskakuje przez płotek metodą
żołnierską(tak nazywa to mój ojciec), ręce to imadła. Bratu wbił klocek lego
duplo w głowę(strup schodził miesiąc). Pierwszy do bitki,Starszego o 20miesięcy
brata potrafi znienacka skopać jak rasowy kibol. Normalnie ręce opadają. Ma 3
lata i tydzień i 106cm wzrostu. Nie można go spuścić z oka wchodzi na stół, na
blat w kuchni! Ostatnio jak udawał psa( przez parę dni ciągiem) to wchodzącego
do domu dziadka ugryzł w nogę. Latem mógłby nie wracać do domu-śmiejemy się że
budę można mu postawić w ogrodzie wszelkie prace fizyczne przy których można
się naszarpać są cool

[agata688]

Jak bym czytała o moim,tyle że czasem umie chodzićGada cały czas,wspina sie po
wszystkim co mozliwe.lubi piszczec.Nie wiem jak bedzie w przedszkolu,bo dopiero
teraz pójdzie.
Potrafi ugryzć do krwi przez 3 warstwy ubrańw sierpniu na wczasach
"poczęstował" sie 3-letnia kolezanką,szkoda tylko ze to ja musiłam rozmawiać z
mamą dziewczynki,bo on jeszcze wtedy mówic nie umiał za bardzo.
teraz ma 2 lata i 3 mies.
Pozdrawiam.

Czyli nie jestem sama

[zebra12]

Hmmm, już nie wiem czy to minie, czy tak zostanie?
Jak sobie z tym radzicie?

[jezozwierzynka]

nie zazdrość spokojnych, nie ma nic gorszego niż ciapa
Też mam takie dzikie dzieci i uwielbiam patrzeć jak szaleją Mam wrażenie, że
te spokojne nie potrafią cieszyć się życiem, są stłumione. Nie wiem.
Sama też byłam takim żywiołowym dzieckiem, ciągle słyszałam z otoczenia teksty o
ADHD, nadpobudliwości itp.
Jak masz wątpliwości - idź do psychologa. Ale nie daj dziecku odczuć, że coś
jest z nim nie tak- bo to przykre - nawet jeśli to nie jest prawdą

[engee1]

MOJA MAMA TEZ MOWI ZE TYLKO CIAPY SA GRZECZNE

[heca7]

Mój to mieszanka- figura i kondycja fizyczna mojego ojca-dziadka( taki jak
"znachor")i charakteru taty czyli nieustannego robienia
dowcipów,pomysłowości,zaradności, sprytu, sprawności fizycznej- nie wyrósł z
tego mimo 36lat. No i to mieszanka wybuchowa.
Ostatnio tylko się odwróciłam żeby poszukać czapki, stał obok. Zwróciłam uwagę
na brak ruchu za moimi plecami-wyrwał uszczelkę z drzwi
Robiłam obiad w kuchni, kątem oka zauważyłam, że coś przemyka za moimi plecami-
Wiktor właśnie opuszczał kuchnię z kamerą siostry na ręku - pod nosem mówił "nie
pśuje sie, nie źbije..."
Spuszczenie go z oka nie wchodzi w grę, ciągle muszę go wyprzedzać i przewidywać
co mu strzeli do głowy, to jest męczące.

[ila79]

No mój synek może nie jest takim skrajnym przypadkiem, bo potrafi
troche posiedzieć spokojnie i raczej nie gryzie i nie bije. Ale:
Musiałam w nowym domu zaprojektowac specjalna ścianę (taką jak ma u
dziadków), do biegania wokoło, bo jak nie wychodzi na dwór, to
dostaje kota i wtedy biega dookoła tej ściany. Oczywiście musi mieć
towarzystwo, więc biegamy z nim po kolei wszyscy, aż się zrobi
kompletnie mokry od potu.
Wpada na niekonwencjonalne pomysły typu zjedzenie lodów z
plasteliny, babeczek z piasku, kociej karmy tudzież trawy.
Wspina się na wszystko - już nawet nie reaguję.
Po obejrzeniu serii bajek "Pan Robótka" zamienił salon moich
rodziców w warsztat produkujący liczne obrazy, robaki z plasteliny,
tekturowe roboty, kosmiczne miasta itp. W zasadzie połowe dnia
zajmują mu prace plastyczne, najlepiej mocno brudzące i w moim
towarzystwie.
Na dworze musi być 3 godziny dziennie. Minimum. Preferuje
temperatury poniżej -10* i snieg do pasa. Wtedy jest cool.
Jego najukochańszą koleżanka na świecie jest nasza sąsiadka w wieku
szkolnym ze stwierdzonym łagodnym ADHD. Sąsiadka często u nas bywa i
uwielbiam ją, ale czasem mam wrażenie, że tajfun przeszedł mi przez
mieszkanie, bo po ich zabawie nie mogę nawet odnaleźć własnych kapci.
Lubi robić psikusy. Ostatnio zapisałam sobie na kartce Bardzo Ważny
Numer telefonu jego zielonym pisakiem. Odwróciłam się tylko na
chwile - numer był juz zamalowany zielona farbą w tubce...
Jak mu sie ktos spodoba, to potrafi obcej osobie (np. listonoszowi)z
nienacka, zaraz na wejsciu skoczyć na nogę i uczepić się jak koala.

[ala_bama1]

Ja mam to samo, z tym ze mój dwulatek. Trochę mnie załamałyście bo myślałam że
jak będzie miał 3 wiosny to mu trochę przejdzie i się uspokoi. Gdziekolwiek się
z nim pojawię to wszędzie słyszę że "takiego dziecka to jeszcze nie widzieli"
Też nie chodzi tylko biega, skacze, wspina się, turla się. Do każdego podejdzie,
zaczepi, pogada po swojemu. Nie usiądzie na sekundę, ma chyba zasilanie z
kosmosu bo jedzenie dla niego mogło by nie istnieć ale to już inna historia.

[heca7]

Córce przeszło, ok 7 roku W szkole nie ma żadnych problemów. Wręcz odwrotnie,
uważana jest za bystrą zdecydowaną , odważną uczennicę. Mają w klasie
dziewczynkę ze stwierdzonym ADHD i to widać. Tzn widać różnicę między dzieckiem
baaardzo żywym, któremu strzelają dziwne pomysły do głowy a dzieckiem z ADHD.
A i jeszcze bym zapomniała. Mamy kota, kot jest wredny, drapie i gryzie bez
ostrzeżenia. Wiktor podchodzi do niego, macha ręką, zostaje podrapany, łapie się
za rękę,ogląda zadrapanie do krwi i.... znów macha kotu przed nosem i tak dopóki
tego nie przerwiemy. A potem podziwia rany. Spadnięcie z czegoś, podrapanie
przez kota, nawet ugryzienie przez yorkę(myśleliśmy, że to go zniechęci do jej
zaczepiania) nie daje żadnych efektów, nie przestaje tego robić. Ma wysoki próg
bólu, po chwili ranę, guza ogląda z zainteresowaniem. Prawie nie płacze.
Liczę, że mu przejdzie... oby szybciej niż siostrze

[tijgertje]

heca7 napisała:
Ma wysoki próg
> bólu, po chwili ranę, guza ogląda z zainteresowaniem. Prawie nie
płacze.

A, to mi dalo do myslenia. Mojemu mlodemu w przedszkolu sugerowali
ADHD, nie potrafil usiedziec sekundy spokojnie, bolu tez czesto nie
czuje. U niego zwiazane jest to z zaburzeniami SI, nie czuje swojego
ciala tak jak powinien i skoro brakuje mu bodzcow, to sam je tworzy,
m.in. przez skakanie, bieganie, gryzienie wlasnych palcow, bicie sie
czyms twardym po glowie itp. Jeszcze gorzej reaguje na nadmiar
bodzcwo sluchowo-wzrokowych, to dopiero jest cyrk

Ila 79

[zebra12]

Właśnie, teraz sobie przypomniałam, że od przeszło roku moja córka
uwielbia się bawić z 9 letnim teraz chłopcem ze stwierdzona
nadpobudliwością psycho-ruchową Gonią do upadlego, bawią się w
berka, szaleją. Coś w tym jest.

[ila79]

Tak, tak coś w tym jest. Młody jak widzi tą dziewczynkę, to sika po
nogach i biegnie do niej na oślep, ze skóry by wyskoczył. Najpierw
wpadają sobie w objęcia i chwilę się ściskają, a później zaczyna się
cyrk. Aktualnie jestem w strachu, że ta postrzelona (acz bardzo
sympatyczna) osóbka zostanie moja synową, bo młody rzuca jej teksty
typu :"Wiktorio kocham cię! Zostań moja żoną!", albo: "Ach Wiktorio,
jak pięknie dziś wyglądasz!"

Aaa i jeszcze nóg tez się tak uczepia

[zebra12]

Teraz już trochę rzadziej, ale tak do trzecich urodzin to było na
porzadku dziennym. Może teraz jest za duża i szoruje zadkiem po
podłodze. A jak się uczepiła, to oderwać się jej nie dalo, bo te
cztery kończyny zakleszczały się jak żelazne cęgi. Chodziłam po domu
z dzieckim przyklejonym do nogi
Jakoś się cieszę, że nie jestem sama.

[ila79]

Jeszcze mi sie przypomniało, że kiedyś ulubionym miejscem szaleństwa
mojego dziecka były nasze dość strome drewniane schody. Młody tak
fikał, że w końcu zleciał, gdzieś tak od połowy. Ale jak on zleciał
pokazowo! Jak już leciał to wyciągnął łapki przed siebie, żeby
amortyzować głowę. No ale schody to nie podłoga, więc oparł sie o
schodek niżej, zrobił świecę pionowo na czubku głowy i gruchnął
plecami o reszte stopni. Skończyło się oczywiście rentgenem w
szpitalu, ale na szczęście nic mu sie nie stało, nawet siniakow nie
miał.