moje dziecko lekiem na cale zlo-refleksyjnie

[zbrojwskas]

kiedy tak dopada mnie rutyna swiata , przygnebiajace wiesci z kolorowego pudelka to lubie miec corke na kolanach i cieszyc sie , ze ona zyje sobie jeszcze beztrosko.

boje sie o nia ,ze zmierzy sie z tyloma trudnosciami. patrzy sobie na swiat, jest taka kochana az mi sie plakac chce. chyba do konca nie umiem sobie poradzic z odpowiedzialnoscia ,ktora wzielam na siebie za nia zaraz po urodzeniu.Kocham moich bliskich ale to juz dorosli ludzie a tu takie malenstwo bezbronne,niewinne.Czasem to mam na buzi ,,wasy'' od kawy wygladam smiesznie a ona bezgranicznie mnie akceptuje,usmiecha sie szczerze, kocha bezinteresownie.
ta jej milosc nigdy sie nie skonczy.

bo wiecie milosc nie jest uczuciem , uczuciem jest gniew ,radosc - wszystko przemija a milosc nie. milosc to pragnienie DOBRA dla drugiego czlowieka.
Mowie zawsze innym ,ze dziecko to moze byc jedyna osoba na swiecie ,ktora moze pokochac naprawde.
facet moze odejsc,przyjaciolka zdradzic,rodzice nie akceptowac...

kocham moje dziecko.

oo jak ladnie napisalas...

[viviene12]

kazda matka, nawet najlepsza popelnia bledy. Chodzi o to chyba zeby sie ciagle
starac byc jak najlepsza matka dla swojego dziecka. To chyby jedyna rada,
jakkolwiek brzmi to strasznie trywailnie

oh, jak sie sentymentalnie zrobilo.....

[mmala6]

ale ja nawet ostatnio o tym samym rozmawialam ze swoim mezem.Potrafie sobie
wyobrazic zycie bez niego ale Matusia NIE!Kocham mojego meza bardzo ale umiem
sobie wyobrazic ze juz go nie kocham, a milosc do Matka jest jak ocean- z zadnej
strony nie widac brzegu...
Teraz rozumiem matki, ktore kochaja swoje dzieci nawet gdy te robia straszne
rzeczy, gdy sa niedobrymi doroslymi, gdy je krzywdza, to jest milosc bezwarunkowa.
Ja bym "tylko" chciala,zeby moje dziecko bylo kiedys szczesliwym doroslym

a ja kilka tygodni temu

[viviene12]

powiedzalam mezowi, ze nie rozumiem, jak ludzie swiadomie nie chca decydowac sie
na dzieci. W niemczech wedlug przeprowadzonych badan 40% par zyjacych w stalych
zwiazkach i wieku prokreacyjnym swiadomie nie decyduje sie na dzieci. Ludzie
robia kariery zawodowe, maja swoje hobby, wyjezdzaja, choduja psy, koty, nie
chca byc uwiazani itp... Rozumiem, ze nie wszyscy musza i chca miec dzieci i
moze nawet lepiej tak. Ale 40%?

Jaki piękny początek dnia :-)

[wenus.z.willendorfu]

ja i hormony?!

[mmala6]

wiecie co? przeczytalam to wszystko co napisalysmy i lzy mi polecialy....

a przeciez u mnie juz raczej rownowaga hormonalna

nie pamietam jak zylam bez nich

[zbrojwskas]

bez meza , coreczki ...
moze tak naprawde nie zylam?

tez juz pare razy

[viviene12]

mowilam mezowi, ze nie pamietam czasow sprzed ciazy. Sama ciaze - tak,
szczegolnie kiedy juz ciezko bylo chodzic z wielkim brzuchem Ale sprzed - nie
za bardzo.
I pomyslec ze jeszcze 1-2 lata temu praca z nadgodzinami bez konca i podroze
byly absolutnie namber lan?? Ale sie czlowiek zmienia

Tak mi pasuje do temtu wątku

[wenus.z.willendorfu]

www.kerygma.pl/html/refleksja/teksty/mama.htm

not found:(

[mmala6]

uuups, faktycznie :-(

[wenus.z.willendorfu]

a jeszcze niedawno ta stronka działała

ale sie sentymentalnie zrobilo...

[e_rubi]

...pieknie to napisalyscie dziewczyny
a ja sie nie spodziewalam, ze milosc do Malej przyjdzie do mnie stopniowo, sadzilam, ze tuz po porodzie zaleje mnie fala bezgranicznej milosci do mojego wyczekanego i jak najbardziej planowanego dziecka - a tak sie nie stalo
kochalam ta mala istotke jak byla w brzuchu i jakos tak od razu nie moglam tego uczucia przelozyc na tego malego ufoludka, ktory z nami zamieszkal
a teraz - kocham ja niewyobrazalnie. jak na nia patrze czuje te milosc tak wyraznie, cala soba. ostatnio jest w moim zyciu bardzo ciezki czas. stracilam kogos bardzo bliskiego i tylko Mala sprawia, ze sie trzymam. Jak czuje ze juz sie zapadam, to przytulam ja bardzo bardzo mocno i ona trzyma mnie na powierzchni. jeden jej bezzebny i usliniony usmiech potrafi zdzialac cuda
tez sie boje, ze bedzie musiala sie zmierzyc z tyloma trudnosciami, mam nadzieje, ze zawsze znajdzie we mnie oparcie