psychoterapeuta

[haudrey]

dlaczego ten sam psychoterapeta nie moze byc jednoczenie terapeta zony i męza?

[dziennik-niecodziennik]

dlatego że moze miec problemy z bezstronnością i "sprawiedliwością" porad.

[tosterowa]

Bo może się od osoby trzeciej dowiedzieć "za dużo" o pacjencie.

[dorry]

Wystarczy wyobrazić sobie sytuację, w której jedno z małżonków ma romans. I chyba wszystko jasne?
Powiedziałabyś o tym terapeucie w takiej sytuacji?
W stosunku do którego z małżonków terapeuta miałby być "lojalny"?

[nangaparbat3]

W takiej sytuacji wiele osób próbowałoby manipulować terapeutą, zrobić z niego swojego stronnika i rzecznika, niektórych nawet korciłoby, żeby terapeuta był wykonawcą ich planów względem tego drugiego. Brrrrrrr - strach się bać.

[mordaprostaczka]

ponieważ szybko wydałoby sie, że terapeuta przenosi swoje nierozwiązane problemy ze swojego małżeństwa na pacjenta płci przeciwnej

[joanna.pio]

Może być terapeutą pary, każdego z osobna nie - trudność z bezstronnością i zaufaniem we wszystkich kierunkach tej triady.

[nangaparbat3]

Z parą powinna pracować para.

[mordaprostaczka]

możesz podać źródło? w jakiego typu psychoterapii tak się robi?

[joanna.pio]

Niekoniecznie.

[lolinka2]

ale najczęściej jednak...

[mgla_jedwabna]

Terapeuta ma być obiektywny tzn. być w stanie ocenić sytuację bez wpływów osób trzecich. Ponadto powinien być w stanie przyjąć punkt widzenia pacjenta, a tego nie da się zrobić, mając ogląd jego sytuacji z innego źródła.

Z tego samego powodu terapeuta i pacjent nie mogą się znać osobiście, tzn. mają być dla siebe wyłącznie terapeutą i pacjentem, a nie dodatkowo jeszcze kolegami z golfa, rodzicami dzieci z tej samej piaskownicy, wujiek i siostrzenicą etc.

[lolinka2]

Może, w terapii rodzinnej (małżeńskiej).
W indywidualnej nie, ponieważ psychoterapeuta ma być neutralny, bezstronny. Relacja terapeutyczna z każdą ze stron w związku z osobna jest w zasadzie próbą storpedowania tej neutralności.

[fly_away1]

Może, ale tylko w terapii małżeńskiej. Jeśli byłby terapeutą obojga z osobna może stracić bezstronność.
Poza tym jest kwestia zaufania pacjenta do terapeuty. Oboje pacjenci mogliby nie ufać mu do końca wiedząc, że mąż/ żona może się dowiedzieć o czymś co powiedział na terapii (chociaż terapeuta nie ma prawa tego zrobić). I może to wpływać na efektywność terapii.
Kolejna rzecz- któryś z pacjentów może próbować manipulować terapeutą.