Drugi język w liceum/technikum

[rosie]

Przy skladaniu wyników egzaminu i kopii świadectwa komisja rekrutacyjna spytała o język. Jako pierwszy język syn od razu wybrał angielski. Przy drugim się zastanawiał, do wyboru był rosyjski i niemiecki. Wybrał niemiecki, dlatego że już go miał w 7 i 8 klasie. Teraz zaczął mieć watpliwosci, mówi że nie lubi niemieckiego. Ma dużo kolegów z rocznika 2008, ktorzy są juz po pierwszej klasie liceum i okazało się, że wszyscy wybrali rosyjski (nawet Ci, którzy mieli większy wybór np. włoski, francuski). Nawet starsi znajomi, wszyscy uczą się rosyjskiego. Może dlatego, że jest łatwiejszy i nie trzeba poświęcać tyle czasu na naukę? Czym kierować się przy wyborze drugiego języka?

[berdebul]

Możliwością wykorzystania w przyszłej pracy, jak to nie ma znaczenia to ilością czasu jaką trzeba poświecić na naukę języka, którego pewnie nigdy nie użyje bo wszyscy mówią po angielsku.

[kanna]

Taaa... każdy 15o latek przy wyborze języka zastanawia się, czy będzie mu w pracy potrzebny

rotfl

[danaide2.0]

W sensie: jesteś prezydentem, to uczysz się angielskiego?

Należy kierować się wyłącznie przyjemnością płynącą z nauki języka. Jak go dobrze poznasz, to i praca z tym językiem się znajdzie.

[berdebul]

Są prace gdzie używa się wyłącznie angielskiego. Rosyjski przydał mi się wyłącznie w celach rozrywkowo-towarzyskich i jak kupowałam pamiątki na Litwie, on staruszeczki mówiącej po rosyjsku.
Francuski, 3 lata liceum, przydał mi się raz. Potrzebowałam wydobyć informacje z publikacji z początku XIX wieku. 🤷‍♀️ Strata czasu.

[danaide2.0]

Mowa o drugim języku - czyli angielski rozumie się samo przez się.
To że tobie drugi czy trzeci język na nic się nie przydały nie oznacza, że wszystkich to dotyczy. Mnie drzwi otwierał właśnie drugi język - bo angielski przecież "znają wszyscy".

[berdebul]

Wiec wracamy do pierwszej mojej wypowiedzi. 🙄
Opanowanie języka w państwowej szkole, od zera, przy nawale innych lekcji i przedmiotów maturalnych jest tak prawdopodobne jak mój występ w balecie. Należy wybrac coś, co nie będzie dodatkowym obciążeniem.

[galaxyhitchhiker]

>Opanowanie języka w państwowej szkole, od zera, przy nawale innych lekcji i przedmiotów maturalnych jest tak prawdopodobne jak mój występ w balecie.

To gdzie i kiedy można Cię zobaczyć

[rosie]

Z przyjemnością to uczyłby się francuskiego ale go nie ma. Niemiecki jest rozsądniejszym wyborem, niestety trzeba poświęcić trochę czasu na naukę. Będzie zaczynał od podstaw. Teraz ma poszukać trochę o jezyku rosyjskim w necie, jest jeszcze kilka dni na decyzję (a może na początku wrzesnia tez się da zmienić?).

[panna.nasturcja]

Przy rosyjskim też trzeba poświęcić czas na naukę, dużo czasu. Zwłaszcza, gdy zaczyna od zera.

[babcia47]

Dokladnie i do tego dochodzi odmienny alfabet ktory nie jest ułatwieniem przy czytaniu i pisaniu.

[alicjamagdalena]

Rosyjski jest pięknym i melodyjnym językiem. Fakt cyrylica ale potem łatwiej niż np.niemiecki.

[arwena_111]

Taa, cały świat mówi po angielsku.

[em_em71]

Jak dla kogo rosyjski łatwiejszy. Chodziłam do lo z bardzo wymagającą rusycystką, mniej uzdolnieni językowo musieli brać korki.

[andaba]

Najlepiej tym, który nauczyciel łatwiej daje pozytywne oceny.
No chyba, że faktycznie chce się tego języka nauczyć - no ale wtedy chyba raczej nie ma takich rozkmin.

[bruy-ere]

Osobistymi preferencjami.
Każdy język może się kiedyś przydać.
Faktem jest też, że Niemcy porozumiewają się bez problemu po angielsku.

[princy-mincy]

to prawda ale u nas (Wielkopolska) niemiecki jest bardziej preferowany przy przyjęciu do pracy, bo u nas mase firm z niemieckim kapitałem lub niemieckimi klientami.
są firmy, gdzie musisz znać podstawy by Cie w ogóle przyjęli i firma oferuje kursy doskonalące język niemiecki dla pracowników

[bruy-ere]

Jak w Wielkopolsce - to faktycznie niemiecki ma priorytet, nie ma dwóch zdań.

[princy-mincy]

Slyszalam, że podobnie jest na Śląsku i Pomorzu Zachodnim

[wkswks]

I na dolnym Śląsku. Ale rosyjski z kolei jest mega niszowy. Teraz mało kto się go uczy,
Co moze byc ogromnym plusem.

[marion.marion]

Na Pomorzu też ludzie uczą się niemieckiego do pracy - księgowi, logistycy, etc...

[ursgmo]

Najlepiej jest kontynuować to co w podstawówce. Często w szkole średniej zaczyna się od zera i ma się te dwa lata luzu.

[katriel]

No ale to chyba wtedy właśnie bez sensu, bo się marnuje dwa lata?

[nick_z_desperacji]

Ale jak rzuci język z podstawówki, to też zmarnuje dwa lata, tyle że podstawówki. W LO od początku będzie miał czas na uzupełnienie braków, zresztą zazwyczaj w liceum idą jednak szybciej.

[princy-mincy]

trzeba patrzeć na dziecko. dla jednego to będzie faktycznie zmarnowanie 2 lat (albo i więcej, moja corka miała niemiecki od 4 klasy) jesli dziecko daje rade z dwoma językami. A może być korzyść jeśli nauka języka przychodzi z trudem

[bruy-ere]

Moim zdaniem nauka języka obcego to nigdy jest marnowanie czasu. I co z tego, że przez 2 lata podstawówki dziecko uczyło się innego języka z niż potem w szkole średniej.
Przez te 2 lata załapało podstawy, jest w stanie coś zrozumieć. Jeśli był to np. hiszpański, będzie łatwiej uczyć się w przyszłości innych języków romańskich. Jeśli niemiecki, łatwiej odnajdzie się w kraju niemieckojęzycznym (ja np. nigdy nie uczyłam się niemieckiego i trochę mi to doskwiera gdy jestem w Niemczech czy w Austrii).
Mi osobiście przydaje się znajomość także tych języków, które znam w stopniu podstawowym - różne są w życiu sytuacje.

[nick_z_desperacji]

Bzdura, uczyłam się w sp francuskiego, w gim rosyjskiego (ani tu, ani tu nie było wyboru), w liceum z tego francuskiego już nic nie pamiętałam i w nauce hiszpańskiego w niczym mi nie pomógł.

[babcia47]

Hmm.. niemieckiego uczyłam się 2 lata w sp, 4 w lo i szczerze mówiąc olewałam bi nie lubiłam. Byłam przekonana że nic nie umiem. Dwa lata później w czasie wyjazdu do Niemiec okazało się że swobodnie się porozumiewam, podróżowałam samotnie I sama musiałam się dogadać, kiedy miałam z tym problemu. 10 kat pizniej pracowałam przy obsłudze obcokrajowców i okazało się, xe nie tylko rozumiem dowcipy ale potrafię sama je opowiedzieć lub zażartować.

[nick_z_desperacji]

Uczyłaś się 6 lat, nie dwa i nie piszesz w jakim wymiarze godzin. Ja się uczyłam francuskiego dwa, bo w mojej sp był zamiast angielskiego. Nie pamiętam nic, co byłoby w jakimkolwiek stopniu przydatne. Za to hiszpański pomaga mi przy nauce włoskiego, ale hiszpański znam dobrze, a nie "byłam na lekcjach".

[bruy-ere]

No to peszek, że nic nie pamiętałaś, ale nie jest to reguła. Ja uczyłam się francuskiego 3 lata na kursie i mega mi pomógł w nauce hiszpańskiego. W grupie dla początkujących ja i jeszcze jeden kolega mieliśmy wczesnej kontakt z francuskim i dużo szybciej łapaliśmy niż reszta. Ba, podróżowałam po Portugalii i Hiszpanii jeszcze przed nauką hiszpańskiego i sporo udało mi się zrozumieć dzięki podstawom francuskiego (bo wtedy po angielsku to tam nikt ani be, ani me), choćby liczebniki. Baza języków romańskich jest bardzo podobna.

[nick_z_desperacji]

Porównywanie nauki na kursie (czyli rozumiem, że z własnej woli, języka, który się podoba) z nauka w szkole z konieczności nie ma sensu.

[danaide2.0]

Jeśli francuski nie pomógł ci w nauce hiszpańskiego to znaczy, że wiele się nie nauczyłaś. Mnie pomaga. Ale widzę, że sama już doszłaś do tego, dlaczego tak jest.

[kurt.wallander]

nick_z_desperacji napisała:

> Bzdura, uczyłam się w sp francuskiego, w gim rosyjskiego (ani tu, ani tu nie by
> ło wyboru), w liceum z tego francuskiego już nic nie pamiętałam i w nauce hiszp
> ańskiego w niczym mi nie pomógł.

A ja uczyłam się niemieckiego przez rok (albo semestr, nie pamiętam już) na studiach. Sama byłam zdziwiona, jak duzo pamiętałam, gdy jakieś 15 lat później miałam okazję (i potrzebę, bo zetknęłam się w Niemczech z brakiem znajomości angielskiego) się nim posługiwać.

[kurt.wallander]

Za to rosyjskiego "uczyłam się" przez lat dobrych 10 i co? Nie porozumiem się za bardzo, niestety. Kwestia motywacji do nauki.

[ursgmo]

Drugi język niestety najczęściej i tak jest stratą czasu. Zamiast uczyć się jednego, ale naprawdę na wysokim poziomie, trzeba rozpocząć naukę kolejnego od podstaw i to w czasie kiedy dochodzą jeszcze dwa nowe, niełatwe przedmioty. A już największa porażka jeśli w szkole średniej zaczynamy trzeci , w dodatku nie ten którego by się chciało uczyć, lub chociaż kontynuować już zaczęty, tylko nowy i znów od początku.

[memphis90]

Moje dzieci miały niemiecki od 4 klasy podstawówki jako drugi język i ich umiejętności mogę śmiało ocenić mniej więcej jako na poziomie żenada/totalne dno (na świadectwie szóstka). Być moze będą w stanie powiedzieć „ich bin Marysia” tudzież „ich habe un apfel”. Oczywiście, zdaje sobie sprawę, ze mogli kiepsko trafić z nauczycielem/książką/zdalnym, no ale jednak… 5 lat straconych….

Nauka polegała na wkuwaniu jakichś regułek i zasad tworzenia czegostam, tylko po to, by nigdy więcej już do nich nie wrócić, nie powtarzać, nie utrwalać. Albo sprawdzian ze słówek - zakuć, zdać, zapomnieć. Podręcznik - beznadzieja totalna - nowe treści wyjaśniane w sposób szczątkowy, po niemiecku, którego nie rozumieją (w podręczniku do ang cała gramatyka tłumaczona jest po polsku). Jeden przykład, ze cos jest tak i tak, potem inny przykład, w którym jest totalnie inaczej i nie masz pojecia dlaczego. Przed sprawdzianami odpalałam jakieś internetowe kursy i sama im tłumaczyłam co i jak, bo z podręcznika to nie wynikało, a ja nigdy w życiu niemca się nie uczyłam…

A najlepsze, jak mieli sprawdzian z języka lekcja po lekcji, na jednej ang, na drugiej niem - pier…lo im się wszystko i potrafili pol sprawdzianu napisać w złym języku…

[memphis90]

Na przykład - czym się różni „tum” os „tut” i kiedy się ich używa…? Nie wiadomo…

[snakelilith]

Przede wszystkim, to ty masz w tej książce złe tłumaczenia. Dem Jungen to nie są chłopcy, dem Mädchen to nie dziewczyny, a den Zwillingen nie oznacza siostry.
W niemieckim deklinacja odbywa się przy pomocy zmiany przedimka (l. poj. der, die das, l,mn. die) i on decyduje o przypadku. Wszystkie rzeczowniki w tej tabeli są w genitivie (dopełniacz):
der Mann (ten mężczyzna) przechodzi w dem Mann (temu mężczyźnie)
die Frau (ta kobieta) - der Frau (tej kobiecie)
das Kind (to dziecko) - dem Kind (temu dziecku)
der Junge (ten chłopiec) - dem Jungen (temu chłopcu)
das Mädchen (ta dziewczyna) - dem Mädchen (tej dziewczynie)
die Zwillinge (te bliźnięta) - den Zwillingen (tym bliźniętom)
To jest wyjątkowo proste. Pomyśl, jak trzeba się namęczyć przy odmianie z końcowkami w słowiańskich językach.

Czasownikiem (nieregularnym ) w tym przypadku jest weh tun (boleć) i ten odmienia się w czasie teraźniejszym tak samo jak czasownik tun (robić):
liczba pojedyncza: er/sie/es tut
liczba mnoga: sie tun

Dem Mann tut weh więc pojedyncza rzecz, jak der Kopf (głowa), der Bauch (brzuch), ein Zahn (ząb), der Hals (szyja), das Ohr (ucho).
Ale tun weh rzeczy mnogie, jak die Füße (stopy), die Augen (oczy), die Finger (palce), die Zähne (zęby) itd.
Może to faktycznie sprawa nauczyciela, albo podręcznika, ale niemiecka gramatyka naprawdę nie jest trudna.

[memphis90]

No ale wiesz - takie wytłumaczenie jak Twoje to się powinno pojawić w podręczniku…. Tymczasem jest to, co widać powyzej i weź sobie zgaduj… I z każdym zagadnieniem tak tam jest 🤷‍♀️

[nick_z_desperacji]

A nie możecie się zebrać z rodzicami i powiedzieć nauczycielce, że chcecie zmiany podręcznika, bo ten jest delikatnie mówiąc kiepski? Najlepiej jakby to powiedziały dzieci, ale rozumiem, że im jest trudniej w walce z nauczycielem.

[slonko1335]

Na tym etapie musieliby inny kupić sami a to pewnie nie pójdą wszyscy rodzice wszak podręczniki są darmowe....

[nick_z_desperacji]

Do języków chyba nie są, a jak dla kogoś ważniejsza stówa niż efektywność nauki, to zaproponowałabym, że dam skserować, w punktach blisko uczelni kserują i bindują za grosze.

[slonko1335]

To nie zmienia faktu, że cały czas rodzic musi chcieć kserować i bindować i za to zapłacić. Żeby kupić inne książki muszą się zgodzić na to wszyscy rodzice a o to będzie trudno jeżeli wiedzą że mogą dostać za darmo. Do języków także.

[memphis90]

A nie, bo potem zawsze, zawsze okazuje sie, ze w sumie to mi jednej tylko przeszkadza i ze tylko ja robię aferę Wiec nauczycielka zrobi focha, dyrektor zrobi focha, a jak załatwię zmianę podręcznika, to jeszcze rodzice zrobią focha, ze inny trzeba kupić… Chyba mam trochę przesyt działaności społecznej na froncie szkolnym…

[slonko1335]

Ano właśnie...

[galaxyhitchhiker]

Co to za podręcznik?

[memphis90]

Wir Smart.

[droch]

Pomyśl, jak trzeba się namęczyć przy odmianie z końcowkami w słowiańskich językach.

Za to w słowiańskich językach rozpoznanie rodzaju rzeczownika jest znacząco prostsze niż w niemieckim...

[alpepe]

Tak, mężczyzna na ten przykład

[droch]

Tia, ta mężczyzna i ten mysz ale i tak takich wyjątków jest raczej mało w polskim.

[nick_z_desperacji]

Jasne ; A szczytem logiki w polskim jest liczba mnoga

[droch]

No jakąś jedną wadę polski może mieć, prawda? ;p

[szeptucha.z.malucha]

Cóż, to język pokręcony ale własny

[alpepe]

Das ist kein Genitiv sondern DATIV, po polsku komu czemu, czyli celownik.

[wkswks]

To wyglada na ćwiczenie a wytłumaczenie zapewne było gdzies
Powyzej. Daj cała stronę albo poprzednia, gdzie zaczyna się dana tematyka. I przede wszystkim - jak jest coś źle przetłumaczone, to nic dziwnego że kiełbasi się w głowie.

[kurt.wallander]

ursgmo napisała:

> Drugi język niestety najczęściej i tak jest stratą czasu. Zamiast uczyć się jed
> nego, ale naprawdę na wysokim poziomie, trzeba rozpocząć naukę kolejnego od pod
> staw i to w czasie kiedy dochodzą jeszcze dwa nowe, niełatwe przedmioty. A już
> największa porażka jeśli w szkole średniej zaczynamy trzeci , w dodatku nie ten
> którego by się chciało uczyć, lub chociaż kontynuować już zaczęty, tylko nowy
> i znów od początku.

Nie zgadzam się. Nauka języków jest rozwijająca i często nauka jednego języka przydaje się w nauce innych. Nawet, jesli ktoś nie będzie pogłębiał znajomości danego języka (języków), to nawet dość szczątkowa jego (ich) znajomość może okazać się przydatna z życiu.

[hanusinamama]

I tak sie nie nauczysz dobrze jezyka drugie od podtsaw w LO

[nick_z_desperacji]

Z mojego doświadczenia nie jest łatwiejszy, do tego wymaga więcej cierpliwości, bo albo uczysz się tego "co przecież wiesz", albo zakładasz, że wiesz, a na sprawdzianie okazuje się, że podobnie nie znaczy tak samo.

[princy-mincy]

Moja corka ma do wyboru niemiecki lub hiszpański.
Wybrala niemiecki (uczy się od 4 klasy sp) i nie kontynuacja a od podstaw.
Będzie mieć rozszerzony angielski a nauka języków jest dla niej wyzwaniem. Nie chciała zaczynać nauki zupełnie nowego języka ani kontynuować niemieckiego.

[szeptucha.z.malucha]

Mój syn akurat miał dość hiszpańskiego i w lo wybrał niemiecki od podstaw. Potem okazało się, ze grupy od podstaw nie było, tylko kontynuacja (miał opcje zmiany ale znielubił ten hiszpański i mowy nie było. Tylko niemiecki o niemiecki) Przez pierwsze pół roku miał fory, żeby nadrobić a potem było już Ok. Nie żałuje. Tylko rozszerzenie z niemca tak sobie mu poszło jak poszedł z marszu
Niech wybiera według tego, co wydaje mu się fajniejsze.

[kurt.wallander]

szeptucha.z.malucha napisała:

> Mój syn akurat miał dość hiszpańskiego i w lo wybrał niemiecki od podstaw.

Moja najmłodsza po podstawówce nie chciała kontynuować hiszpańskiego, za to zapałała chęcią nauki rosyjskiego. Hiszpańskiego nie cierpiała (jej słowa) A w 3. klasie LO sama z siebie zaczęła się uczyć hiszpańskiego, bo potrzebuje go do porozumiewania się z ludźmi w necie Motywacja w nauce języków jest najważniejsza!

[panna.nasturcja]

Powinna nie mieć prawa być w grupie od podstaw. Po pięciu latach nauki będzie przeszkadzać dzieciom, które naprawdę zaczynają od początku. Szkoda, że taka chęć zabłyśnięcia, lepszych ocen „za nic” utrudni innym dzieciom naukę.

[nick_z_desperacji]

najgorzej, jak nauczyciel nie będzie wiedział, że się uczyła i postawi ją za punkt odniesienia reszcie klasy.

[galaxyhitchhiker]

Musiałby być skończonym idiotą, żeby nie zauważyć.

[slonko1335]

Ale przecież w podstawówce jest tak samo jedne dzieci zaczynają się dopiero uczyc angielskiego, inne tłuką go od orzedszkola lub wracają z Anglii. Podstawą jest jednakową dla wszystkich. Z innymi językami może być podobnie, nuemieckojezych dzieci u nas pelno.

[princy-mincy]

dlaczego mialaby być pozbawiona takiego prawa?
nie uczyla się drugiego języka z wyboru, tylko z konieczności. Nadal gdyby mogła decydować, wolałaby mieć tylko jeden bo nauka języków obcych jest dla niej większym problemem niż dla większości dzieci. mam to na piśmie, więc nie rozumiem dlaczego ma kontynuować bo Ty tak uważasz

[kurt.wallander]

panna.nasturcja napisała:

> Powinna nie mieć prawa być w grupie od podstaw. Po pięciu latach nauki będzie p
> rzeszkadzać dzieciom, które naprawdę zaczynają od początku. Szkoda, że taka chę
> ć zabłyśnięcia, lepszych ocen „za nic” utrudni innym dzieciom naukę.

W niektórych szkołach tak właśnie jest. Trzeba kontynuować na wyższym poziomie zaawansowania język kontynuowany z podstawówki

[biala_ladecka]

Rosyjski nie jest latwiejszy, wiem co mówię, uczyłam się i niemieckiego i rosyjskiego.
W rosyjskim cos tam czasem można intuicyjnie z siebie wydobyć, choć na tej metodzie bardzo, bardzo, łatwo się przejechać. Niemiecki jest logiczniejszy, bardziej przejrzysty i usystematyzowany.

[szeptucha.z.malucha]

Jeny, dla mnie nauczenie się deklinacji rosyjskiej to pikuś. Mówię zrozumiałe. Rosjanie czepiają się jednak mojego akcentu, z tym sobie kiepsko radzę, może z powodu problemów ze słuchem(?)
Niemiecki zaś z prostymi zasadami jest dla mnie nie do przejścia. Uczyłam się 6 lat, zdawałam z niego maturę a i tak po paru zdaniach przechodzę na angielski lub rosyjski, bo mi wygodniej. Te der die das wybieram losowo a do tego wkurza mnie, ze sens wypowiedzi łapię dopiero przy ostatnim słowie zdania i słowa długie jak tasiemiec. Tak nienaturalny język, że gorzej miałabym chyba z chińskim. Romańskie za to same wchodzą, zaczynajac od łaciny (pierwszej, której się uczyłam przez 4 lata i była to czysta przyjemność) przez włoski, hiszpański i nawet francuski. O słowiańskich nie wspomnę, bo znając rosyjski, jako tako czeski - ukraiński wchodzi łatwo a inne jak słowacki, chorwacki itp. są zrozumiałe, w prostych sytuacjach.
Ale największy problem miałabym ze skandynawskimi, nadbałtyckimi (chociaż mini podstawy litewskiego jakoś dałam radę ogarnąć, gdy z Litwinami pracowałam).
Kiedyś z Polaków żartowano, ze języki szybko łapią, z wyjątkiem niemieckiego - i ten stereotyp był o mnie;-P

[ayelen40]

Skoro masz tak podstawowe problemy z niemieckim, to czemu zdawałaś z niego maturę? A nie z łaciny czy innych?

[slonko1335]

Bo pewnie to niemiecki miała w szkole.

[szeptucha.z.malucha]

Tak niemiecki był główny, drugi rosyjski. Z łacina nie jest nowożytnym, więc byłaby jako przedmiot zdawania, nie język.

[ayelen40]

Ale jak mieszasz rodzajniki, to dałaś w ogóle radę ponad 3? To bardzo podstawowy błąd.

[szeptucha.z.malucha]

Po latach nieużywania mieszam. Maturę zaliczyłam na 4, egzamin z niemieckiego na studia 4 lub 5. Wtedy dawałam radę, po latach ni dudu.

[ayelen40]

Aha. No tak, po latach się miesza. Albo wręcz całkowicie zapomina.

[nick_z_desperacji]

Nie wiem w jakim tempie się uczyłaś łaciny, że to była sama przyjemność chyba spacerowym. Od groma końcówek, konstrukcje, których jak nie wyłapiesz, że to to, to tłumaczenie się sypie, sama radość. I czym się w zrozumieniu różni rodzajnik w niemieckim od rodzajnika w hiszpańskim? Idea dokładnie ta sama.

[szeptucha.z.malucha]

Czy ja wiem, łaciny 4 lata w liceum, rozważałam maturę i studiowanie filologii klasycznej. Tłumaczyliśmy długie teksty, nawet próbowaliśmy rozmawiać po łacinie, czytaliśmy/pisaliśmy komiksy w tym języku. Wspominam z sentymentem.

[szeptucha.z.malucha]

A hiszpańskiego się nie uczyłam. Na podstawie znajomosci łaciny i włoskiego rozumiem proste dialogi.

[nick_z_desperacji]

We włoskim tez są rodzajniki. Z łaciny w 4 lata zrobiliście mniej więcej tyle, co my w 2, pewnie dlatego nie nazwałabym łaciny przyjemnością

[szeptucha.z.malucha]

A we włoskim jakoś problemów z rodzajnikami nie miałam. Widać cecha osobnicza Chociaż jak myślę to największy problem mam z wymową składanie niemieckich. Lubię języki z krótkimi słowami

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> . L
> ubię języki z krótkimi słowami

Wymyślasz. W języku niemieckim wcale nie ma potrzeby używana tych złożonych z kilku. Możesz wyrazić wszystko opisowo, tak samo jak w polskim, używając podstawowych, krótkich rzeczowników układając je w podrzędne zdania. Te złożone, są zwykle do precyzyjnego, nieco suchego nazwania pewnych pojęć i to częściej używa się w tekstach urzędnicznych, naukowych, technicznych niż w codziennej komunikacji.

[szeptucha.z.malucha]

Może wymyślam. Taki mam odbiór. Mam słaby słuch fonematyczny. Jest to język dla mnie męczący w nauce, najbardziej ze wszystkich, których się uczyłam. Tyle.
Ty możesz go uwielbiać i szprechać lepiej niż po polsku.
Ja testy zaliczam ale z mówieniem się męczę i już.

[wkswks]

Przecież w łacinie jest o wiele więcej przypadków i rodzajów odmian niż w niemieckim. Coś mi się nie klei!

[szeptucha.z.malucha]

Ale co ma odmienianie przypadków do tego?
Mnie o niebo łatwiej jest uczyć się łaciny niż niemieckiego. Samo wchodzi a niemiecki nie. Podobno sporo Polaków tak ma.

[wkswks]

Zdziwiło mnie ze ogarniasz ogrom odmiany łacińskiej a nie ogarniasz klarownych 4 niemieckich przypadków, a w zasadzie trzech, bo genitiv to nienkest do końca przypadek.

[szeptucha.z.malucha]

Końcówki są przyjemniejsze Tyle, ze i tak łaciny nie pamiętam, bo lata nie używałam...

[droch]

(...)ze sens wypowiedzi łapię dopiero przy ostatnim słowie zdania i słowa długie jak tasiemiec

O, właśnie, dla mnie mentalnie też nie do przejścia pomimo kilku podejść...
Czasowniki rozdzielnie złożone to jakiś kosmos, słuchasz, słuchasz, a na końcu wpada jedna sylaba i sens zdania zmienia się diametralnie (np. schlagen - vorschlagen).

[asia_i_p]

Koleżanka germanistka mówiła, że niemieccy tłumacze symultaniczni i tak z konieczności tłumaczą konsekutywne.

[wkswks]

I z kontekstu zdania nie wiesz wczesniej czy osoba mówi o „biciu” czy „proponowaniu” czegoś? To wynika ze stresu albo słabej znajomsci języka, bo nie da się nie zrozumieć przed ostatnim słowem.

[szeptucha.z.malucha]

Skoro tam mieszkasz to to czujesz, jeżeli sporadycznie używasz języka jest inaczej. Jest to dla mnie całkowicie nieintuicyjny język w przeciwieństwie do słowiańskich czy romańskich a nawet angielskiego.

[wkswks]

To kwestia znajomosci na tyle, żeby zrozumieć kontekst. A druga sprawa: każdy język w pewnym momencie nauki robi się intuicyjny. Tak jak wyżej: to kwestia zaawansowania.

[szeptucha.z.malucha]

Toc o tym piszę - Ty używasz codziennie, może myślisz w tym języku a ja mówię o przyswajaniu od podstaw. Są języki, które rozumiem i mówię ot tak, ze sama mnie to zaskakuje. Do tych języków nie należy niemiecki. Ciągle mnie poprawiają, ciągle zamieniam sylaby w wyrazach, Bardzo wielu Polaków podzielało moje doświadczenia, gdy o tym rozmawialiśmy. Moje wszystkie dzieci uczą się/uczyły się niemieckiego i też widzę, ze wchodzi im ciężej niż inne, łącznie z chińskim🤔 Może mamy braki w germańskich genach? Chociaż nie, wróć, prababcia chłopaków mówiła po niemiecku w szkole i tak też tylko umiała czytać. No i zagwostka.

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> Bardzo wielu Polaków podzielało moje doświad
> czenia, gdy o tym rozmawialiśmy. Moje wszystkie dzieci uczą się/uczyły się niem
> ieckiego i też widzę, ze wchodzi im ciężej niż inne, łącznie z chińskim🤔 Może
> mamy braki w germańskich genach?

A może tylko jakaś osobista niechęć? Bo geny raczej nie decydują o tym, jakiego języka uczysz się szybciej. Poza tym, ilu ty znasz Polaków uczących się niemieckiego? Bo ja mieszkam od 35 lat w Niemczech i nie podzielam twoich obserwacji. Sama znam jeszcze angielski, uczyłam się w szkole rosyjskiego i miałam styczność z różnymi innymi europejskim językami ze względu na międzynarodowych znajomych. Próbowałam się też uczyć duńskiego. Do żadnego nie mam ani wielkiej sympatii, ani antypatii. I według mnie niemiecki nie jest trudnym językiem, właśnie ze względu na logiczną i dosyć kompaktową gramatykę. Poznałam w Niemczech masę Polaków, w końcu mieszka ich tu ponad 880 tys. a w moim regionie ponadproporcjonalnie dużo i większość z nich już po krótkim czasie potrafiło całkiem sprawnie posługiwać się tym językiem. Nie jasna gramatyka i słownictwo przy tym robią problemy, a najczęściej wymowa, ale to wynika z tego, że masie ludzi słoń nadepnął na ucho i oni nie słyszą, że źle wymawiają głoski. Co nie jest aż taką tragedią, dogadać się można. I moim osobistym zdaniem niemiecki jest nawet łatwiejszy od angielskiego, choć nie tak popularnym, więc wielu może wydawać się inaczej.
Jeżeli chodzi o estetykę to oba, ani niemiecki, ani angielski nie są specjalnie ładne, do melodyjnego włoskiego sporo im brakuje. Ale są zdecydowanie gorsze, patrz np. duński, niederlandzki albo straszliwy schwitzerdütsch. Dania, Holandia i Szwajcaria mają szczęście, że to ładne kraje, bo inaczej musiałyby płacić turystom odszkodowanie za słuchanie tych języków. W każdym razie niemiecki się przydaje. W wielu krajach Europy, z dala od głównych turystycznych celów, nawet łatwiej było spotkać kogoś mówiącego po niemiecku, niż angielsku.

[szeptucha.z.malucha]

Twoja próbka jest równie niereprezentatywna jak moja Ty możesz spotykać Polaków, którzy z niemieckim nie mieli trudności, dlatego tam zamieszkali😉
Co do genów, oczywiście, nie pisałam serio.
Ale pamiętam jakiegoś gościa chyba z południa Europy, który znał wiele języków i na spotkaniu powiedział coś takiego:."wy, Polacy, znacie dużo języków, dobrze w nim mówicie. Z wyjątkiem niemieckiego. Błagam przejdźmy na inny." Pamiętam, ze towarzystwo gruchnęło śmiechem i pogadaliśmy o swoich doświadczeniach językowych. Z tego typu sytuacji wnoszę, że nie jestem jedyna.

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> Twoja próbka jest równie niereprezentatywna jak moja Ty możesz spotykać Pola
> ków, którzy z niemieckim nie mieli trudności, dlatego tam zamieszkali😉


Jeżeli to jest żart, to raczej słaby. Po pierwsze, moja próba jest o wiele bardziej reprezentatywna, bo ja tych Polaków spotkałam tu o wiele więcej. Z dużą grupą chodziłam sama na kurs językowy, a później wielu poznałam jeszcze na studiach. Wielu spotkałam też w moim długim życiu zawodowym. Mam też tu dużą rodzinę, która wyemigrowała z Polski i wszyscy musieli uczyć się języka, łącznie z niezbyt lotną (ale sympatyczną) teściową mojego brata, która też sobie radzi.
Po drugie, większość ludzi nie kieruje się sentymentami językowymi i pyerdołami typu "łacina i słowiańskie języki są takie ładne", bo język jest dla nich tylko i wyłącznie formą praktycznej komunikacji. Jeżeli wybrali Niemcy na emigrację to nie z powodu języka, a zupełnie innych czynników. Pewnie wielu miało wcześniej pojęcie o niemieckim, które padło już w tym wątku, z propagandowych filmów wojennych z PRL-u i niemiecki niespecjalnie dobrze im się kojarzył. Ale to nie przeszkadzało im relatywnie szybko języka niemieckiego się nauczyć, bo to nie jest trudny język.
A twój żart z końca posta jest jeszcze głupszy. Cała masa Europejczyków mówi po niemiecku. Niemiecki jest nawet językiem najczęściej mówionym w Europie. Nieprawdą jest też, że dla Polaków to taka płachta na byka. To jest życzeniowe myślenie pisowskich debili.
Umówmy się więc, że TY masz z niemieckim problem i TOBIE ten język robi trudności, pomimo swojej precyzyjności i logiki, ale nie rób lepiej z tego reguły dla wszystkich.
Swoją drogą, w niemieckim jest masa słów pochodzących z łaciny, masa ma wspólne korzenie z anglosaskim angielskim więc jak znasz łacinę i angielski, to nauka słówek już nie jest taka trudna. Do tego prosta gramatyka i w 2 lata mówisz na poziomie B1/B2.
Ale obowiązku szprechania nie ma. Jak ktoś uczy się języka tylko dla własnej przyjemności albo bliżej nie określonej przydatności w przyszłości, to może wybrać też któryś z języków romańskich - hiszpańskim np. mówi też masa ludzi na świecie. Może uczyć się też mandaryna, albo suaheli, ale przypuszczam, że dwa ostatnie będą jednak trudniejsze od niemieckiego.

[szeptucha.z.malucha]

Ni, dobra, przekonałaś mnie, że jestem głupia, bo niemiecki nie sprawia mi przyjemności w uczeniu się 😜 100 punktów do samozadowolenia dla Ciebie🙄

[wkswks]

Nauka „hiszpańskiego”, „arabskiego” czy „chińskiego” ma w sumie też mało sensu, chyba ze wyjedzie sie konkretnie w jakis rejon, zamieszka i pozna dopiero odpowiednią odmianę. Owszem możesz w tych językach zrozumieć słowo czytane, ze sprawna komunikacja bedą jednak problemy.
W moim przypadku to nie są doswidczenia z nauki w polskiej szkole tylko z obcowania z ludźmi, dla których No hiszpański jest językiem okczystym, ale rozmowa mieszkańca Madrytu z mieszkańcem Tijuany czy Bogoty wyglada niemal jak rozmowa Polaka z Czechem.

[szeptucha.z.malucha]

Wszystko zależy od celu. Ja się uczyłam, żeby coś przeczytać, żeby nie zapaść za szybko na demencję.
Syn się uczy chińskiego, żeby m.in. rozwijać słuch fonematyczny. Marzy też o podróży przez Chiny.
Ja podróżuję mało, zazwyczaj blisko, do sąsiadów, bo mnie nie stać na dalej. Dlatego lubię przynajmniej jako tako ogarniać języki sąsiadów.
Z niemieckim mam tak, ze mi nie wchodzi a ciągle próbuję.

[wkswks]

Reasumując: mnie się także wydaje, że jej niechęć do języka powoduje problemy. A już stwierdzenie ze chiński jest łatwiejszy(swoją droga który „chiński”?), to dla mnie calkowity kosmos.
Do niemieckiego nie trzeba nawet mieć intuicji, bo reguły gramatyczne (także te określające rodzajnik czy budowę zdania) są jasno określone i uwaga- wystarczy się nauczyć.
A zły akcent nie powoduje złego kontekstu jak we wspomnianym „chińskim”.

[szeptucha.z.malucha]

Ja się na chińskim nie znam - syn twierdzi, że woli się go uczyć, a w Niemczech za chiny ludowe nie chce szprechać, woli po angielsku.

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> - syn twierdzi, że woli się go uczyć, a w Niemczech
> za chiny ludowe nie chce szprechać, woli po angielsku.

Niechęć z używania języka może wynikać z braku pewności językowej. Twój syn po prostu niemieckiego nie zna na tyle, by się nim porozumiewać. To tak jak u mnie z duńskim. Czytane teksty nawet rozumiem, powiedzieć nie potrafię prawie niczego. Do trudności dochodzi to, że rozumienie regionalnych dialektów bywa trudne. Ja sama mam czasem trudności ze zrozumiem Bawarczyka.

[szeptucha.z.malucha]

Myślę, że masz słuszność. Jedyne pewne zdanie w jego wykonaniu to już nasz klasyk domowy (na sprawdzianie w 4 klasie - opisz swoje mocne strony, charakterystykę): "Ich bin schön und klein". 😜

[ayelen40]

Oczywiście, że wiesz.

[droch]

Oczywiście, że wiesz, gdy znasz język i z kontekstu rozumiesz lub domyślasz się, co rozmówca chce przekazać.
To jakby mówić po polsku: Ja czepiam ten guzik przy. Bez "przy" za bardzo nie wiadomo, o co chodzi w zdaniu (może być równie dobrze np. od lub za).

[droch]

To bardzo odkrywcze, że osoba, która słabo zna język, to słabo zna język
Żeby rozpoznać kontekst, zazwyczaj wystarczy zrozumieć podmiot i orzeczenie. W niemieckim z orzeczeniem są problemy, m.in. przez rozdzielanie czasowników, gdy jeszcze te rozdzielone części mogą być samodzielnymi wyrazami. Niektórzy to słabo przyswajają, czego jestem przykładem.

[szeptucha.z.malucha]

Graba😁

[wkswks]

Osoba która słabo zna język, zna słabo język bez znaczenia jaki to jezyk. No sorry, ale zeby nie rozróżnić czy mówimy o „biciu” czy „proponowaniu” to trzeba nie znać wcale.

[szeptucha.z.malucha]

Ale mowa właśnie o tym, ze słabo zna język, bo jej nie wchodzi (i dalej mówimy tu o uczeniu się lekcyjnym a nie w naturalnym środowisku - bo wiadomo, ze nawet ta oporna delikwentka otoczona językiem więcej złapie niż ktoś żyjący z dała od danego języka, używający go co najwyżej do przeczytania gazety z trudem, podczas, gdy w "podobajacyvh sie językach" idzie to szast prast, czy obejrzenia filmu a nie w sytuacjach życiowych).

[droch]

No sorry, ale zeby nie rozróżnić czy mówimy o „biciu” czy „proponowaniu” to trzeba nie znać wcale.

Tak przy okazji, "schlagen" ma więcej niż jedno znaczenie, ale to szczegół.
Cały czas piszę o tym, że kłopotliwe jest odczytywanie kontekstu, skoro orzeczenie jest definiowane dopiero przez ostatni wyraz w zdaniu, a wcześniej jest "pół" czasownika, którego znaczenie może mieć się nijak do "całego" czasownika. Jest to cecha, której nie mają języki słowiańskie ani angielski.

[wkswks]

Będzie, że sie czepiam ale jak ktos nie wyciąga kontekstu, to nie zna innych znaczeń „schlagen”.

Nie w tym rzecz. Jeśli ktos kiedyś tragi na to forum nie widząc czy wybrać niekircki jako drugi język i pod wpływem tych wpisów wybierze zamiast Niemca łacine (całe szczęście ż chiński jest jeszcze niszowy), to zrobi sobie krzywdę i realnie zmniejszy średnią. Wystarczy spojrzeć na oceny końcowe z tych dwóch przedmiotów w wybranym liceum czy kierunku studiów, żeby zobaczyć, że łacina nie jest prostym językiem, ani prostszym. A już porównywanie do włoskiego czy hiszpańskiego jest zabawne. Łaciński jest najbardziej podobny do rumuńskiego. Zreszta mnóstwo tu jest wypisanych językowych bzdur.

[szeptucha.z.malucha]

Ale przecież tu nie ma analizy, tylko opis odczuć i trudności subiektywnych🙄 Jak wyżej pisałam wszystkie moje dzieci przez parę lat uczyły się niemieckiego, bo to zwyczajnie język sąsiada.
Proponuje założyć wątek zachęcający do niemieckiego, skoro martwisz się o przyszłe ematki.

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

>
> Proponuje założyć wątek zachęcający do niemieckiego, skoro martwisz się o przys
> złe ematki.

Tutaj nikt nie zechęca do nauki niemieckiego. Można wybrać każdy inny język kierując się przy tym czymkolwiek, nawet egzotycznym kaprysem, ale ty piszesz po prostu o tym języku nieprawdę, dlatego wywiązała się ta dyskusja.
W ogóle dziwne rzeczy można przeczytać w tym wątku, nie tylko to, że niemiecki jest wyjątkowo trudny, ale także takie bzdety, że rosyjski niby ma być łatwy. Ja akurat uczyłam się obu i absolutnie tego nie potwierdzam.

[szeptucha.z.malucha]

Ale to Twoje subiektywne odczucie, który jest łatwiejszy a który trudniejszy odwrotne do mojego. Tyle

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> Ale to Twoje subiektywne odczucie, który jest łatwiejszy a który trudniejszy


To nie jest moje subiektywne uczucie, a tych, którzy mają pojęcie o językach. Język polski jest też trudniejszy od niemieckiego.

[snakelilith]

droch napisał:


> Cały czas piszę o tym, że kłopotliwe jest odczytywanie kontekstu, skoro orzecze
> nie jest definiowane dopiero przez ostatni wyraz w zdaniu, a wcześniej jest "pó
> ł" czasownika, którego znaczenie może mieć się nijak do "całego" czasownika.



Czasownik oznaczający proponować nazywa się vorschlagen, a nie schlagen, więc prefiks vor ma jak najbardziej znaczenie dla reszty. Istnieją prefiksy przed czasownikami, które się oddziela i takie, których się nie oddziela. Lista tych prefiksów nie jest długa, można się ich nauczyć (i ich znaczenia) zanim pozna się większość zbudowanych z nimi czasowników.
Te prefiksy, które się oddziela, lądują przy konjugacji zawsze na końcu zdania, przy czym sam szyk w zdaniu trzyma się w niemieckim sztywnego schematu (subjekt +prädikat + ewentualny objekt), np: vorschlagen - Ich schlage vor- Du schlägst vor - Er/sie/es schlägt vor. Nie bardzo wiem, co tu jest do domyślania i odczytywania z kontekstu.

[droch]

Nie bardzo wiem, co tu jest do domyślania i odczytywania z kontekstu.

Najpierw słyszysz "Ich schlage (...)" i jeśli nie masz językowego osłuchania , to nie masz pojęcia, że na końcu zdania wystąpi vor.
Nie, to nie tylko mi sprawia problemy trudne do przejścia.
No i ten sztywny szyk niemieckiego zdania to tak jakby występuje w dwóch (?) wersjach... plus jeszcze formy strony biernej.
O łączeniu wyrazów w kilkunastoliterowe potworki też było już pisane.

[snakelilith]

droch napisał:


> Najpierw słyszysz "Ich schlage (...)" i jeśli nie masz językowego osłuchania ,
> to nie masz pojęcia, że na końcu zdania wystąpi vor.

Najpierw słyszysz "Ich schlage", ale zaraz potem "vor" i wystarczy wiedza o tym, że coś takiego istnieje, by połączyć prefiks z resztą czasownika, bo sam prefiks na końcu zdania nie ma żadnego innego znaczenia. To na pewno nie udaje się w pierwszym tygodniu nauki.
I oczywiście, że nie mogę ci tu w jednym poście wytłumaczyć całej niemieckiej gramatyki, strona bierna to też coś, czego nie robi się na początku nauki, ani tym bardziej nie zabiera się do konjunktiwów, których cała masa rodowitych Niemców zresztą nigdy w życiu nie użyje. Ale faktem jest, że podstawy zasad niemieckiej gramatyki są dosyć logiczne i dosyć szybko do opanowania. Polski z tą masą przypadków i rąbniętą deklinacją każdego słowa z osobna jest o wiele trudniejszy. Nawet tu na forum cała masa Polek robi przecież gramatyczne byki. A w niemieckim odmienia się tylko 4 różne przedimki i używa do tego tylko 3-4 przypadków. Odmiana czasowników też jest łatwiejsza.
Kilkunastoliterowe potworki to też nie końca realność niemieckiego języka, choć w sumie, to nawet ułatwienie, a nie utrudnienie, bo przecież znając każdą część słowa z osobna, od razu wiesz o jakie pojęcie chodzi.
Czasem potrzeba tylko otworzyć się na język i nie irytować, że coś tam jest inaczej niż u nas, bo inaczej wcale nie musi być trudniej. Być może takie języki jak niemiecki powinno się uczyć z nativem i bez tłumaczania na polski, bo ugrzęzienie w polskiej gramatyce może utrudniać złapanie odmiennych reguł. W sumie, jak też angielskiego zaczęłam uczyć się efektywniej, jak wyrzuciłam podręczniki z zadaniami tłumaczenia z jednego języka na drugi.

[droch]

Najpierw słyszysz "Ich schlage", ale zaraz potem "vor"

Nie chcę Ciebie przekonywać, że to jest nie do opanowania, ale gdy słyszę "Ich schlage", zaraz potem jeden-dwa rzeczowniki, do których z kontekstu nie umiem dopasować tego schlage, a na końcu vor - co całkowicie zmienia sens zdania - to pociąg odjeżdża, zdanie bez rozszyfrowanego orzeczenia jest niezrozumiałe, a już leci następne.
I powiem tak, pewno część koleżanek ze mną nie zgodzi się, ale dla mnie wzorcem logicznej gramatyki jest angielska, a w dodatku jest wręcz naturalna i intuicyjna, o ile nie używamy udziwnionych następstw czasów. W każdym razie, dla mnie nakład czasu na naukę niemieckiego był nieporównanie większy niż na angielskiego, a efekty mocno dyskusyjne. Może zrobię zakupy w niemieckim supermarkecie bez pokazywania palcem, ale niewiele więcej.

[snakelilith]

droch napisał:

>
> I powiem tak, pewno część koleżanek ze mną nie zgodzi się, ale dla mnie wzorcem
> logicznej gramatyki jest angielska,

Nie, z nią jesteś tylko najbardziej opatrzona/osłuchana, więc wydaje cię się logiczna. Znajoma niemiecka anglicystka określiła różnicę pomiędzy niemieckim i angielskim tak, że niemiecki na początku nauki ma gramatycznie praktycznie wszystko, czego potrzebujesz do jego bardzo dobrego opanowania. W angielskim początkowa faza nauki wystaracza tylko do podstawowej komunikacji, jako język turystyczny ok, ale do życia w kraju, gdzie mówią po angielsku zwykle za mało.
A wracając do tego prefiksa, to ta odległość pomiędzy trzonem czasownika a prefiksem na końcu wcale nie jest taka duża. Zwykle mówi się "Ich schlage vor, ..." czyli używa zdania podrzędnego do wyrażenia tego co jest pomiędzy schlagen a vor. I tak np. I suggest you get yourself a new set of friends brzmi po niemiecku Ich schlage dir vor, dir neue Freunde zu suchen. Sorry, ale niemiecki brzmi dla mnie bardziej logicznie, w sensie trochę szytwniej, ale mniej dowolnie i bardziej przewidywalnie, co ułatwia systematyczną naukę.

[ayelen40]

Rosyjski łatwiejszy od niemieckiego 😳. A sam alfabet?

[berdebul]

Łatwiejszy bo słowiański.

[ayelen40]

Taa, żeby się przedstawić może.

[dwa_kubki_herbaty]

Alfabetu uczysz się 2 dni i znasz, bo posiadleś tę umiejętnosć w wieku 3 -4 lat, bo wtedy i tylko wtedy mózg uczy się rozumieć język, dlatego dzieci zagubione w dżungli w młodym wieku i odnalezione po dwóch, trzech latach już nigdy nie są w normie intelektualnej.

[ayelen40]

Co Ty wypisujesz.

[panna.nasturcja]

Coś Ci dzwoni, ale kompletnie nie wiesz w którym kościele.

[szeptucha.z.malucha]

O, matulu, rosyjski alfabet opanowalam w wieku 6 lat, bo brat się uczył w 5 klasie a moje dzieci nauczyły się same w kilka dni. Żadna filozofia🙄

[princesswhitewolf]

No ale plynme czytanie po rosyjsku to juz dluzej niz dwa dni

[szeptucha.z.malucha]

A to tak. Moi poza samouczkiem niczego nie zrobili ale będąc za wschodnia granicą normalnie czytają napisy i jak słowo podobne, to wiedzą co znaczy.

[panna.nasturcja]

A czego wnosisz, że rosyjski jest łatwiejszy?
Według mnie to nie jest łatwy język.
Natomiast uważam, że 15 latek jeśli już ma angielski i nie macie planów na emigrację, jako drugi język powinien wybrać dokładnie to, co chce. I tylko upodobaniem się kierować. Bo tylko wtedy jest szansa, że się czegokolwiek nauczy.

[princesswhitewolf]

Wg mnie o niebo łatwiej Polakowi sie nauczyc mowic po rosyjsku niz niemiecku czy angielsku.

Bukwy stanowia wyzwanie ale do ogarniecia.

[rosie]

Dziękuję za wszystkie opinie. Angielski przychodzi mu z latwoscią. Do niemieckiego nigdy się nie przyłożył, w 7 i 8 klasie z chęcią uczył się fizyki, chemii, dużo czasu poświęcił matmie. Niemiecki był takim przedmiotem aby tylko zaliczyć, nauczyciel też jakoś nie podnosił wysoko poprzeczki. Z rosyjskim nigdy nie miał do czynienia, nawet jednego słowa nie zna. Oczywiście decyzja należy do niego, jeszcze ma pogadać z osobami, które chodzą do jego nowej szkoły.

[snakelilith]

Jeżeli nie miał do czynienia z rosyjskim, to dałabym sobie spokój. Osoby, które twierdzą, że rosyjski jest łatwy są, za przeproszeniem, głupie. Słowiańskie języki są generalnie bardzo trudne i mają bardzo skomplikowaną gramatykę. Podobieństwa do polskiego wtedy wcale nie pomagają, a raczej utrudniają naukę, bo kierując się intuicją wybiera się zwykle nieprawidłową formę. Bez sumienności daleko się nie zajedzie. Ja miałam rosyjski w szkole przez 8 lat i uważam, że to język trudniejszy od niemieckiego. Niemiecki jest logiczny i prosty jak budowa cepa. Gramatykę potrzebną do komunikacji zmieścisz na jednej strone A4 i możesz nosić w kieszeni. I w odróżnieniu od angielskiego trudność (czasy i te sprawy) zmniejsza się z czasem nauki, więc wyuczona w pierwszych miesiącach baza wiele się już nie rozszerza. A rosyjski jest w przeciwieństwie do języków germańskich całkiem porąbany, potrzeba do niego masy językowej chęci i zajęcia się językiem, czytania i ćwiczeń.

[furiatka_wariatka]

Tak właśnie jest. Ja uczyłam się rosyjskiego w liceum jako drugiego języka, nie znałam go wcześniej i nie jest to łatwy język. Sam alfabet to najprostsza sprawa a rzekome podobienstwo do polskiego tylko przeszkadza, bo np chciałoby się odmienić jakiś wyraz jak po polsku, a tu jest inaczej itd. Dużo też zależy od wymagań nauczyciela, ja miałam akurat dosyć wymagającego, ciągle się czepiała, że źle akcentuje wyrazy, a w rosyjskim ma to znaczenie i te akcenty nie rozkładają się jak w polskim. Z pewnością nie mogę powiedzieć, że nauka rosyjskiego to łatwizna. Więc tym to nie ma się co kierować. Jeśli chce mieć łatwiej to niech weźmie niemiecki skoro już costam się uczył przez 2 lata.

[princesswhitewolf]

Oto.lista jezykow najlatwiejszy do nauki dla Polaka. Stworzona przez znawcow tematu- lingwistow.

[princesswhitewolf]

Problem z rosyjskim polega na tym ze w koncu lat 70tych przestali w zasadzie porzadnie uczyc rosyjskiego i w wiekszosci byly to lekcje agitacji politycznej. Zalozenie było by dzieci nie przemeczaly sie nadmiernie bo beda sobie zle kojarzyc rosyjski. I dlatego lekcje rosyjskiego to byly Wiesieleje Kartinki, piosenki typu Puesiegda Budziet sonce itd..

A jeszcze pare dekad wczesniej moja matka faktycznie sie uczyla rosyjskiego w szkole i calkiem niezle mowi.

[szeptucha.z.malucha]

Hm, uczyłam się w latach 80- tych i na początku 90- tych miałam wymagające rusycystki. Fakt, były piosenki typu Biełyje rozy itp. Wiersze, korespondencja z dzieciakami z ZSRR. Jakoś to szło jednak.

[princesswhitewolf]

Kwestia definicji slowa " wymagajace". Ja nie twierdze ze nie bylo w ogole lekcji ale to mialy byc przyjemne lekcje a nie wkuwanie kuda wsiuda zdiest w kolko. Duzo spiewu, dzieci mniejsze ogladaly Wilk i zajac, czytanki i pionierach i palatkch etc.

[szeptucha.z.malucha]

A to tak - czytanki o pionierach w Artiekie w 5 klasie skłoniły mnie do marzenia o podróży po ZSRR😜

[princesswhitewolf]

O to to wlasnie. A jeszcze za czasow mojej matki tak lekcje nie wygladaly. Bylo kucie a mysl o podrozy do Rosji kojarzyla sie z seslaniem na Sybir.

[szeptucha.z.malucha]

I to było prawdziwsze, język okupanta.
Potem przywykliśmy.
A teraz znajomość może się przydać w wywiadzie, choćby białym, jakby co😉

[princesswhitewolf]

Oczywiscie, to jezyk sasiada. No w koncu kiedys uklady polityczne jakie sa sie skoncza i rosyjski bedzie bardzo przydatny. Zreszta...jezyk wroga warto znac

[danaide2.0]

A niemiecki niby nie?
Niemiecki był moim pierwszym obcym językiem - wiedzę wyniosłam z filmów wojennych i niewiele wyszłam ponad podstawy w stylu "Schnela!" czy "Raus!".

Okupacja radziecka była dla dziecka czymś bardziej złożonym. Propaganda robiła swoje. Zresztą ja sam język lubię i rosyjskiego się uczyłam i później ze świadomością, że od samej Rosji będę się trzymać z dala (w miarę możliwości).

[princesswhitewolf]

tez. Ja pochodze z granicy polsko niemieckiej z przed II wojny swiatowej. W szkole niemiecki byl od 7mej klasy

[asia_i_p]

Mnie rosyjskiego uczyli jak łaciny. Odmiana, czytanka, żadnych rozmów, żadnego słuchania.

[danaide2.0]

W latach 80. było jeszcze Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Kuszono nas herbatą z samowara z cukrem w kolorowych papierkach. A za odmowę zapisania się - uwaga do dzienniczka.

[ayelen40]

Nic nie mów, chyba wciąż jestem tam członkiem...

[danaide2.0]

To to się nie rozpadło razem z ZSRR? No to siedzimy w tym obie. Mnie przekupiono, siostra była w innej szkole i to ona się postawiła.

[szeptucha.z.malucha]

A moja korespondentka- pionierka przestała do mnie pisać, gdy napisałam, ze w wakacje zaliczyłam "katolicki łagier" (znaczy oazę)

[danaide2.0]

Moja korespondentka dała mój adres koleżance i za chwilę do trzech pisałam... Przestałam do nich pisać, gdy poszłam do liceum. Ach, te problemy z relacjami!

[princesswhitewolf]

Tak dla przypomnienia starych dziejow

• bdh 197x pust vsegda budet solnce 2

[szeptucha.z.malucha]

O, kurcze, mnie się to miło kojarzy... teraz będzie mnie prześladować 🥹

[ayelen40]

Nas pani zapisała bez pytania.

[galaxyhitchhiker]

Nie, to nie jest lista najłatwiejszych języków, tylko lista języków (rzekomo) mających najwięcej wspólnego z polskim. To nie to samo. A rzekomo rzecz jest z bloga szkoły językowej, bez źródła, więc nie byłabym taka pewna czy cyferki się zgadzają i czy w ogóle jakiś lingwista by się pod nimi podpisał.

[galaxyhitchhiker]

Poprawka: rzekomo, bo rzecz jest z bloga...

[princesswhitewolf]

A to ty widzisz tylko jedno zdjecie?

>Nie, to nie jest lista najłatwiejszych języków, tylko lista języków (rzekomo) mających najwięcej wspólnego z polskim. To nie to samo.

Nie no na logike jak najbardziej odmienny to tym latwiej 🤣😆🤣

[szeptucha.z.malucha]

Ale ciekawe jest też to, ze to nie zawsze działa tak samo w obie strony. Na ten przykład Ukraińcy więcej rozumieją z polskiego niż Polacy z ukraińskiego.

[galaxyhitchhiker]

>A to ty widzisz tylko jedno zdjecie?

Widzę oba, ba, zerknęłam sobie nawet na stronę. I widzę anonimowego precla pod wyszukiwarkę, a nie wartościowy artykuł oparty na naukowych źródłach.

>Nie no na logike jak najbardziej odmienny to tym latwiej

Ciekawy wniosek, tyle że nie mój.

To, że język jest podobny do ojczystego wcale nie oznacza, że będzie się go łatwiej nauczyć. Gdyby to była prawda, to wszyscy śmigalibyśmy w językach z Twojej listy, tymczasem ich znajomość w PL jest marginalna. Ludziom się wydaje, że je znają, bo mogą się dogadać na ulicy, ale to tyle. Gdyby ją zmierzyć, to nie wyjdzie poza zupełne podstawy. Piwo zamówisz, ale książki ze zrozumieniem nie przeczytasz.

Jeśli języki są podobne, to włącza się mechanizm transferowania jednego na drugi. Zapominasz słówka w A, więc wklejasz w B, bo myślisz, że to to samo, a potem goście sikają w szafie

[princesswhitewolf]

>Nie, to nie jest lista najłatwiejszych języków, tylko lista języków (rzekomo) mających najwięcej wspólnego z polskim.

Nie taki tytul byl przy pierwszym czy drugim zdjeciu.

Mam kolezanke slowaczke, jak mowi to praktycznie 60 proc rozumiem nie znajac jezyka. Ale nie nie straszliwie ciezko byloby sie nauczyc. 🤦🏼‍♀️ 🤣

[szeptucha.z.malucha]

No, kiedyś rozmawiałam ze Słowakiem oraz z Chorwatkami. Rozmowa się kleiła, chociaż każdy mówił w swoim języku i opisywał jakieś wydarzenia. Przegadaliśmy całą noc. Takie nocne Słowian rozmowy😁

[princesswhitewolf]

No wlasnie..ja Chorwatki jakos nie poznalam ale matki Czeszki i Slowaczki tu sa. Ukrainki tez i chyba przez te spiewy na rosyjskim tez kumam...

[snakelilith]

princesswhitewolf napisała:

> No wlasnie..ja Chorwatki jakos nie poznalam ale matki Czeszki i Slowaczki tu sa
> . Ukrainki tez i chyba przez te spiewy na rosyjskim tez kumam...

No ale co niby kumasz? Co najwyżej przez podłapanie paru podobnych słówek chwytasz o czym się rozmawia, a często się przy tym mylisz. Ja byłam dwa lata w związku z Czechem i bardzo często się okazywało, że podobne słowa znaczą jednak coś innego, albo używa się ich w innym kontekście, co bywa powodem głupich pomyłek. Czesi się przy tym częściej z nas śmieją, niż my z nich, choć Polakom się nie wiadomo dlaczego wydaje, że czeski jest śmieszny. I nawet jak coś tam biernie się rozumie, to znajomość języka to jeszcze długo nie jest.

[szeptucha.z.malucha]

Ale jak to nie wiesz co śmieszy Polaków? Przecież często "fałszywi przyjaciele" to dosłownie odwrotne znaczenia albo śmiesznie inne, co już samo w sobie bawi a do tego wiele wyrazów brzmi jak mowa dziecięca lub jak zdrobnienia.
Czeski zresztą odbudowywano po wiekach dewastacji, posiłkując się polskim. Czy Polacy bawią Czechów? Mi mówili, ze raczej polski wydaje im się grubiański lub wulgarny, choćby przez mówienie "šukam" itp.

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> Ale jak to nie wiesz co śmieszy Polaków?

Ale odwrotne znaczenie, to są właśnie te pomyłki językowe, o których ja pisałam. Nigdzie nie jest też powiedziane, że polskie znaczenie jest bardziej słuszne, czy bardziej oryginalne, a to czeskie śmieszne, bo jest tylko "zczeszonym polskim". Co jest zresztą kompletną bzdurą, biorąc pod uwagę, że w Czechach mamy współistnienie języka (języków) komunikacji i literackiego. W tym drugim faktycznie jest więcej zapożyczonych słowiańskich terminów, także z polskiego. Jednak to polskie przekonanie o jedynie słusznym, poprawnym narodowym języku w wielu krajach nie do końca funkcjonuje.

[szeptucha.z.malucha]

?
Ale przecież to, że coś bawi nie oznacza, ze się czuje wyższość. To raczej sytuacje typu "gdy je zachod?". No jak zachód jest tam. "pozor, pozor" oj, ja pozorów nie stwarzam. "Idę do sklepu, kupić świeży chleb". To są zabawne nieporozumienia a nie nie wiadomo co. Jakiś kij połknęłaś, czy co?

[snakelilith]

szeptucha.z.malucha napisała:

> ?
> Ale przecież to, że coś bawi nie oznacza, ze się czuje wyższość.

No niestety, ale coś co bawi ciebie nie musi bawić tego, z którego się śmiejesz, prawda? Więc może sama wyjmij kij z tyłka i wyjdź trochę z tej polocentrycznej perspektywy, bo języki i nimi mówiący stają się o wiele bardziej dostępne, gdy podchodzi się do nich bez tego stałego przypatrywania się, na ile są podobne do standardowego polskiego.
Czeski pozostawił też zresztą w polskim spore ślady, tylko o wiele wcześniej, więc tego teraz już nawet nie widać. I czasem spotyka się też ciekawostki. Moja śląska babcia np nie mówiła po polsku. Jej "literackim" językiem był niemiecki i tylko w tym języku czytała i pisała. Pisała do tego formą pod nazwą Sütterlin, której większość Niemców dziś nie zna i ma duże problemy, by tak pisane teksty przeczytać.
Ale babcia mówiła na co dzień śląskim dialektem i w nim drzewo nie było ani polskie drzewo, ani niemiecki Baum, a czeski strom. Dej pozór zresztą, był dla mnie zrozumiały od dziecka i ja wiem, że nie chodzi o polskie pozory. A do granicy czeskiej trochę nas jednak dzieliło.

[szeptucha.z.malucha]

Nadal nie rozumiem skąd Twój kij, ponieważ ja wspólnie z moimi znajomymi z Czech śmialiśmy się z odmiennego zrozumienia danej frazy. Choćby moja mama wysłała czeskiego kuzyna po chleb a on ucieszony wrócił i mówi, ze kupił czerstwy. Na to ona ale czemu nie świeży? Po wytłumaczeniu różnicy jakoś wszystkich to bawiło. Miałam mnóstwo takich sytuacji, gdy jako 10- latka gościłam rodzinę z Czech, wychowaną w czeskim.
Nawet Polscy i Czesi tworzą zabawne słowniczki tych fakszywych przyjaciół, jestem w grupach polsko- czeskich i jakoś nikt szat nie rozdziera z powodu obrazy uczuć czeskich czy polskich.
A ci do zapożyczeń z czeskiego masz rację.
Ale ogólnie masz dziwne dla mnie problemy. Niby Czech obraza się, bo ja coś opaczne zrozumiem? Ja ze znajomymi mam listę takich słów. Nikt nad nimi nie płacze.

[nick_z_desperacji]

Lista języków, których nie chciałabym się uczyć nawet jakby mi dopłacali. Nie lubię brzmienia języków słowiańskich i już, poza tym, mają nielogiczną gramatykę, kilka podobnych słów to żadne ułatwienie.

[szeptucha.z.malucha]

Hm, ja uwielbiam je porównywać, szukać cech wspólnych i różnic. Chyba powinnam była slawistykę wybrać😉

[galaxyhitchhiker]

>Czym kierować się przy wyborze drugiego języka?

W szkole - nauczycielem. Z dobrym w 4 lata można się dużo nauczyć, z kiepskim tylko się zmarnuje czas.
Poza szkołą wybór i języków, i lektorów jest dużo większy, jak postawisz na język to możesz szukać jak najlepszego nauczyciela.

Chociaż z drugiej strony ten szkolny przez 4 lata też się może parę razy zmienić...

[nick_z_desperacji]

Czasami lepiej mieć słabszego, jeśli język jest na przeczekania. W moim mieście w LO był świetny rusycysta. I co z tego, jak dzieciaki żeby jakoś wyrobić z tym rosyjskim zaniedbywały przedmioty profilowe, bo np. dwa błędy akcentowe w czytance to 1, coś tam 1 i tak w kółko. Tłumaczył bardzo dobrze podobno, ale biol-chem nie miał czasu na chemię.

[furiatka_wariatka]

Tylko, że przeważnie nic nie wie się o nauczycielu, który będzie uczył języka 🤷no chyba, że zna się kogoś kto np pracuje w tej szkole, ale przeciętny uczeń przyjęty z ulicy nie wie przecież kto go będzie uczył, ani jakim jest nauczycielem

[galaxyhitchhiker]

Kto pracuje też niekoniecznie wie - lepiej popytać starszych kolegów albo ich rodziców.

[kozaki_za_kolano]

I to jest bardzo dobra, życiowa rada. Też tak myślę, że najlepiej kierować się nauczycielem. Tylko skąd ma to wiedzieć kandydat do szkoły?

[livia.kalina]

choćby na stronie naszaedukacja każda szkoła pod swoim profilem ma forum i tam ludzie zadają pytania

[princy-mincy]

i jeśli szkoła jest duża jest np trzech nauczycieli od niemieckiego to faktycznie już dziś wiadomo, który będzie uczyl

[livia.kalina]

Zapewne ten który właśnie pożegnał maturzystów.

[nick_z_desperacji]

Jeśli jest podział na poziomy zaawansowania w tym samym roczniku, to maturzystów żegna cała trójka. I nie sa przypisani odgórnie do poziomów.

[slonko1335]

Cóż my do granicy z Niemcami 15 minut. Córka stały bywalec a o niemieckim po podstawówce nie chciała słyszeć, w lo wybrała francuski i się w nim zakochała. A czym się kierować? Chyba tym czego chce dziecko się uczyć jeżeli ma wybór. Tak mi się jeszcze przypomniało jak na początku lo mieli test poziomujący z angielskiego i poszła fama że lepsza grupa dostanie bardziej surowego nauczyciela zatem zapobiegawczo napisali wszyscy żle. Grupy podzielili zatem według wyniku egzaminu ku rozpaczy mojego dziecka które zdali go super... ...po miesiącu okazało się że nie takie z nich głąby i trzeba zmienić książkę na wyższy poziom a nauczyciel jest całkiem spoko

[aguar]

Mój ma w swoim przyszłym (odpukać) liceum spory wybór, niestety nie ma fińskiego (a kiedyś był). Zadałam pytanie na waszaedukacja, który z tych języków jest szczególnie fajnie, ciekawie prowadzony, jest dobry nauczyciel, naprawdę można się nauczyć itd. Polecili nam hiszpański i włoski, syn wybrał hiszpański.

[livia.kalina]

Nauczycielem. Popytac starszych uczniów.

Mój starszy syn miał do wyboru niemiecki albo rosyjski. On miał to szczęście, że w jego rejonowej podstawówce dyrektor szkoły załatwił finansowanie niemieckiego od 4 do 8 klasy, 3 razy w tygodniu. Na dokładkę germanistka to była genialna nauczycielka i super fajny człowiek. Każdeego roku wygrywała wszystkie konkursy na popularność nauczyciela. Prowadziła dodatkowo bardzo fajne kółko z niemieckiego - wiec lekcji w tygodniu było 4. Plus pełno wycieczek i wymian szkolnych do krajów niemieckojęzycznych.

Powiedziałam wiec synowi, że szkoda marnować taki dobry strat i lepiej ciągnąc ten niemiecki tym bardziej, że on ma akurat ogromny talent do języków). A też twierdział, że woli zacząć rosyjski bo nie lubi niemieckiego.

Teraz, po II klasie LO wciąż mnie błogosławi za tę podpowiedź bo ponoć germanistka w szkole to anioł z nieba i ulubiona nauczycielka a ta rusycystka to demon w ludzkiej skórze

[noi_noi]

Geopolityką. Niemiecki, angielski, holenderski są bardzo podobne, ale holenderski jest b. dziwnym językiem, bo ja go nazwałam "skąpym, skromnym", ponieważ on jest dla mnie jak ich kuchnia, której narodowosciowo nie mają - w hol wszystko polega na całym wypowiedzianym zdaniu, intuicji(to moje zdanie jest, w jaki sposób zaczęłam "czuć" ten język.
Rosyjski bym wybrała, cyrylica. Jestem po rozszerzonym rosyjskim w LO. Miałam doskonałą rusycystkę, a mózg najbardziej chłonny w tym wieku.I zupełnie przypadkowo, przydał się mój rosyjski w Holandii Im młodsza osoba, tyle niech się języków uczy, bo po 30, to już ciężej i ciężej, można szlifować, ale nie masz tego pierwszego "coś"

[princesswhitewolf]

>Niemiecki, angielski, holenderski są bardzo podobne

Holenderskiego nie znam ale mialam 8 lat niemiecki ( 7,8 klasa, cale liceum i dwa lata na studiach) i przyznam ze jakkolwiek jest garsc slow wspolnych z angielskim to nie osmielilabym sie powiedziec ze niemiecki i angielski sa bardzo podobne. Laczy je grupa jezykow germanskich. W nauce angielskiego w niczym nie pomogl mi niemiecki. Juz szybciej francuski z wiadomych pwoodow.

[szeptucha.z.malucha]

Generalnie uważam, ze według upodobania i przyjemności warto wybierać drugi język. Czasem użytkowo. Zatem warto znać komunikatywnie język sąsiadów i/lub języki z różnych grup, czyli jakiś germański, romański, inne słowiańskie oraz fajnie ciś egzotycznego jak azjatycki.
Dla tych jednak, co nie lubią/mają trudność przyswajania najlepiej wybrać najłatwiejszy. lub w ogóle zrezygnować z drugiego, jezeli jest taka opcja

[ayelen40]

Właśnie. Lepiej porządnie jeden niż się z drugim katować.

[princesswhitewolf]

Z pewnoscia tylko, ze w szkolach w PL.chyba sa dwa wymagane, czyz nie?

[princesswhitewolf]

Tu w mojen bance jest jeden i w zasadzie jest to albo francuski albo hiszpański

[szeptucha.z.malucha]

No, mój jeden syn przez trudności miał opcję napisania podania o zwolnienie nauki drugiego i zostało rozpatrzone pozytywnie.

[palacinka2020]

Mam jednego kolege, który uczycł się rosyjskiego trochę- chyba własnie w liceum. I w 4 lata się nauczył tyle, by się porozumiewać. Uzywał tylko w wakacje, jesli przypadkiem wylądował w kraju rosyjskojęycznym, a po kilkunastu latac język nagle okazał się przydatny i teraz prowadzi prelekcje po rosyjsku.

Mam tez kolezankę, która po rosyjsku mowi biegle (chyba lepiej niz po polsku), pracuje w finansach. I mówi, ze ten język jest absolutnie zbyteczny, nigdy go nie uzyła.

Takze róznie moze być. I z rosyjskim szybciej dochodzi sie do poziomu konwersacji, juz po krótkiej nauce cos tam powiesz, spytasz o droge, zamowisz jedzenie w restauracji. Moze z bładami, ale się dogadasz.

[szeptucha.z.malucha]

Chyba też nie ma takiej bariery psychicznej w użyciu jak widzę u wieku przy angielskim...

[ewa_mama_jasia]

Rosyjski taki popularny? Mój syn wybrał go przy składaniu papierów (w sp uczył się francuskiego), ale grupa międzyklasowa (z 5 klas w roczniku) w jego szkole liczy zaledwie kilka osób. Mniej niż 10. Fakt, że liceum syna organizuje naukę 5 języków, więc dzieciaki mają z czego wybierać. Twój syn musi się zastanowić. Niech poszuka w internecie, na czym polega nauka zupełnie odmiennego języka, z odmiennym alfabetem, nauką pisania liter - czyli trochę jak powrót do pierwszych klas szkoły podstawowej.

[srubokretka]

Niemiecki mialam w szkole 3 lata. Nie umiem nic. Przydalby mi sie raz, bo pojechalam na wycieczke do Niemiec, ale i tak po angielsku sie dogadalam. W Stanach nawet raz Niemcow nie spotkalam.
Rosyjski jeden rok. Po wyjezdzie z PL to wlasnie rosyjski mi sie duzo bardziej przydal. Rosjanie czesto mowia do Polakow po rosyjsku, bo zakladaja, ze kazdy umie. Ostatnie 2 tyg mieszam polski i rosyjski w rozmowach z panami z Ukrainy. Rosjanie w Stanach lubuja sie w zajmowaniu stanowisk w sluzbie zdrowia. Rzadko odwiedzam, ale wtedy ten jezyk bardzo sie przydaje.
W przypadku mojej rodziny z powodu tego gdzie mieszkamy jezyki sie przydaja. Corka juz hiszpanskiego uzywala, syn robil za tlmacza w szkole dla dzieci z Ukrainy. Maz hiszpanskiego musial uzywac.
Mam kolezanki, ktore z powodow zawodowych uzywaja niemieckiego, ale ja dla swoich dzieci wybralabym rosyjski. Rosjanie rozjezdzaja sie po calym swiecie (Turcja, Usa, Canada, Anglia....) Niemcy nie bardzo, wiec jest wieksze prawdopodobienstwo , ze rosyjski sie przyda.

[antykaa]

Starsza corka chodzi do klasy z rozszerzonym niemieckim - po trzech latach ma poziom między B1/B2 - ma genialna nauczycielkę. Zachecilam ja do wybrania tego rozszerzenia.
Młodsza nie cierpi niemieckiego i szuka jakiejś alternatywy. Marzy o języku, którego nie będzie musiała się uczyć, ciekawe czy znajdzie

[enigma81]

Córka wybrała hiszpański, bo niemieckiego organicznie nie znosi a nic innego nie było.
Syn zwolniony.

Ale ciekawostka - młoda rozpoczęła wczoraj praktyki studenckie w policji, komisariat w niewielkim mieście. I od razu padło pytanie, czy przypadkiem zna rosyjski, bo muszą kogoś przesłuchać a nie mają jak..