Felieton Mutor w grudniowym dziecku.

[ewamamaolka3]

Przeczytalyscie? Ja mysle ze wiele osob poczuje sie urazonych. Pani Magda
pisze o wszystkim.......A to wszystko to czas. A co maja zrobic mamy ktore
pracuja po dziesiec godzin dziennie, przychodza do domu i nie maja czasu aby
isc do sklepiku, tylko zakupy robia w supermarketach poniewaz tak jest
szybciej. Sadzaja swoje dzieci przed telewizorem poniewaz przez chwile maja
czas aby cos upichcic czy zajac sie domem. Zaznaczam nie naleze do tych mam.
Mam mnostwo czasu poniewaz siedze w domu, gwizdze na zarabianie pieniedzy
poniewaz robi to maz i dlatego stac mnie na to aby chodzic do teatru z
dziecmi, piec pierniki i robic zabawki na choinke wlasnorecznie.Mam na to
wszystko czas. Jednak nie daje do zrozumienia mamom ktore sa zarobione
(koniecznosc)ze jestem lepsza niz one, a takie wlasnie odczucia mam po
artykule pani Magdy. Pozdrawiam Was wszystkie

[allga]

Przede wszystkim artykuł doprowadzony w swej formie do tego, przeciw czemu
powstał - Himalaje kiczu, choć ze szlachetnym przesłaniem.

Ulepek.

[wieczna-gosia]

Ja odbieram tak wszystkie felietony odkad skonczylo sie pisanie o jasiu a
zaczelo ogolnie o wszystkim. W listopadowym tez bylo takie pitu pitu o
wspomnieniach. Grudniowy to w ogole porazka.

[inez21]

Też odniosłam takie wrażenie i zrobiło mi się bardzo smutno,tym bardziej ,że
wogóle "Dziecko" z numeru na numer staje się coraz bardziej komercyjne,nudne i
podobne do innych koloroewych gazet.Nie ma nic wspólnego z tym wspaniałym
ciepłym poradnikiem ,który trafił w moje ręce 4lata temu....

[ageman]

Ja zawsze bardzo lubiłam felietony pani Mutor ale ten grudniowy to rzeczywiście
mnie dobił, poczułam się gorszą matką

Jasne, można zapraszać dziadków i pradziadków, tylko trzeba ich mieć, a nie
każdy ma albo nie dość blisko - jak ja.

Można robić ozdoby choinkowe, tylko trzeba mieć do tego troche talentu,
cierpliwości a przede wszystkim - czasu, a kiedy wracam do domu o 18.30, to
nawet mi się o tym myśleć nie chce. W weekendy wolę czas z dziećmi spędzać
aktywnie a nie przy robótkach plastycznych. Poza tym z 1,5 rocznym dzieckiem
nie da się robić ozdób choinkowych, a przynajmniej nie takich, które nadawałyby
się do powieszenia
W dodatku (o zgrozo!) strasznie mi się podobają najróżniejsze bombki i gotowe
ozdoby, które można kupić w sklepach.

Co gorsza, podobają mi się dekoracje przedświąteczne w centrach handlowych,
lubię tam chodzić i kupować prezenty i czasami zabieram też dzieci. Zakupy
generalnie robię w supermarketach, bo to taniej i szybciej niż w osiedlowych
sklepikach, no i wybór towarów o wiele większy.

Na poprawę nastroju mogę jedynie powiedzieć, że moje dzieci, a właściwie
dziecko (bo to młodsze nie ma jeszcze życzeń związanych z prezentami) nie
oczekuje na prezenty pokazywane w reklamach a na takie, które lubi, które sobie
wymarzyła. i w dodatku potrafi się cieszyć z każdej rzeczy, nawet z
największych dupereli )

Zdołowana matka 5-letniej Helenki i 1,5-rocznje Toni.

[maak3]

a mnie się felieton spodobał
i wprowadził w miły przedświąteczny nastrój, myślenie i planowanie...

to że autorka pokazuje swój świat i sposób bycia w świecie i wychowywania
dzieci, wprowadzania ich w świat nie oznacza, że inny od razu jest gorszy...

Szczypiorka - Mutor sięga do korzeni i jest jej z tym dobrze...
i to nie oznacza od razu, bo odnoszę wrażenie,że emamy tak to odebrały, że jest
to jedyna, właściwa recepta na życia i najbardziej wartościowa...dla niej z
pwenością taka jest... a że felietonistkąw ,,dziecku" bywa to jej prawo pisania
o tym...

przedświateczne kity

[neospasmina]

maak3 napisała:

> to że autorka pokazuje swój świat i sposób bycia w świecie i wychowywania
> dzieci, wprowadzania ich w świat nie oznacza, że inny od razu jest gorszy...

no właśnie nie gorszy, ale dużo lepszy; niech się Ci z pierogami z supermarketu
i bombkami z bazaru spalą ze wstydu :-o
>
> Szczypiorka - Mutor sięga do korzeni i jest jej z tym dobrze...
> i to nie oznacza od razu, bo odnoszę wrażenie,że emamy tak to odebrały, że
jest to jedyna, właściwa recepta na życia i najbardziej wartościowa

ale to jest napisane w takiej poetyce i stylistyce, że nie pozostawia żadnego
marginesu;
ja sie nie spieram, idea jest słuszna (święta własne przeciw sklepowym) ale na
Boga, niech to się da czytać! ten felieton, jak zresztą także poprzednie, to
jakiś ulepek, macierzyńsko-domowy mistycyzm, zamknięcie oczu na realia; to jz
lepiej było od razu napisać bajkę - przynajmniej wiadomo byłoby, że to taka
przedświateczna spekulacja i intencja;
ja myślę, że wielki czas Mutor już się był skończył,
byłam jej wielką fanką za czasów Julkowo-Jaśkowych i wolałabym zachowac w
pamięci jej najlepsze teksty i nie musieć się zrzymać na te idealistyczno-
sentymentalną końcówkę;
myślę, że pismu o takim formacie, nakładzie i pozycji można stawiać wyższe
wymagania; zmienia się sytuacja i świadomość matek i należałoby za tym nadążać,
a nie zabieganym, niedofinansowanym, zmęczonym pracą i domowym kołowrotkiem
dziewczynom wciskać kit o wydmuszkach na choinkę, domowych pastorałkach i
rzekomym świątecznym antykonsumpcjonizmie i antyglobalizmie(nota bene ten numer
pisma jest wyjątkowo obrzydliwie komercyjny);
paradoksalnie - ten felieton też dał mi do myslenia - jednak chyba w kierunku
niezamierzonym przez autorke i redakcję
>
>
>

[mamand]

chyba coś w tym jest. po kilku ostatnich felietonach poczułam się dosyć
paskudnie, poczułam się taką gorszą mamą, która pomimo tego, że nie pracuje to
puszcza dziecku bajki (ale przynajmniej telewizji nie mamy) i na spcerze
wstępuje na zakupy. może jak mój synek podrośnie to będę miała więcej siły na
doskakiwanie do takiego ideału. a na rzaie czytam te felietony jak bajkę,
tylko, że po tej bajce robi mi się bardziej smuto.
Agata

[pesteczka5]

Mam podobne odczucia.

Felietony pani Mutor mogłyby być inspiracją - tyle tam pomysłów, marzeń,
wspomnień, tylko że przy piątym z kolei zaczynam mieć wrażenie, ze czytam jakąś
listę wielu rodzin na wiele świąt - to niemożlwe do wykonania w jednym domu,
przez jedną matkę nie tylko pracujacą, ale np. mającą w domu wśród swych
dziatek niemowlę

Ale najbradziej istotny jest w tych wszystkich feletonach ton - myśmy najlepsi,
najlepiej wszystko wiemy i umiemy, inni to mają i robią wszystko be. Trąci mi
to wszystko przechwałką i przesadą. Zastanawiałam się czasem, czy mogłabym sie
zaprzyjaźnić z taką osobą jak pani Mutor, i czy nie przesadza z rozwijaniem
kreatywności, indywidualizmu, łatwym ocenianiem ludzi żyjacych trochę inaczej.
Pamiętam, wiele rzeczy mnie zastanawiało - chociażby wyśmiewanie się z pań,
które przyszły z przychodni bez zapowiedzi na patronaż do Jasia, nie
zadzwoniwszy do pani Mutor (patronaż to nie wizyta, to wizytacja - nie
wszystkie dzieci mają tak dobrze jak nasze i pani Mutor, niektóre pielęgniarka
zastaje z kotem w pierzynie, a mamusia leży pijana i o to także chodzi, aby
takim noworodkom pomóc), mocno nieobiektywne opinie o służbie zdrowia, ochocze
potepianie otoczenia nienawykłego do najnowszych wytycznych żywieniowych,
wychowawczych itp.

Ponieważ lubiłam (i dotąd mam mieszane uczucia) panią Mutor, po tekstach
szczególnie poruszających próbowałam się z nią skontaktować dzwoniąc do
redakcji, ale pomimo wielokrotnych prób nie udało mi się porozmawiać właśnie z
nią.

I podobnie jak Wy, choć bardzo się staram o tradycję, zapachy, teatry,
pierniki, stadniny, wczasy tu tam i siam krajoznawczo-turystyczno-przyrodniczo-
zdrowotno-historyczno-sportowo-tradycyjne, zawsze czuję się załamana i
przytłoczona. Bo choćbym przestała pracować, to tyle i tak nie dam rady. A może
pani Mutor pozbierała doswiadczenia swoje, rodziców i znajomych) Bo jeśli
nie, to my jesteśmy beznadziejne...


Droga Redakcjo, czy o to chodziło?

[joanna35]

Dziewczyny kochane - przepraszam za poufałość, często Was czytam , rzadziej
piszę - czy Wy nie przesadzacie? Nie rozumiem dlaczego tyle emocji wzbudza pani
Mutor i to co ona pisze. Już jakiś czas temu była burza w szklance wody o normy
rozwojowe wg. których Jaś był ósmym cudem swiata a dzieci czytelniczek nie
dorastała mu do pięt. Teraz Wy jako matki - we własnym mniemaniu- nie
dorastacie do piet pani Mutor. Nie wiem ile prawdy jest w tym pisaniu, a ile
fikcji na potrzeby artykułu na taki czy inny temat. Nigdy się na tym nie
zastanawiam i nigdy nie odnoszę tego co pani Mutor pisze do siebie, chociaż
moje dziecko za dużo korzysta z dobrodziejstw współczesnej techniki, a ja
poświecam mu zbyt mało czasu - o czym wiem sama , bez felietonów ww autorki.
Kiedyś założyłam sobie program minimum - bycie dość dobrą matką i myślę, że to
mi się udaje. A jak zdarzy się dzień kiedy jestem bardzo dobrą matką to się po
prostu cieszę, że się udało. Czytając Wasze posty na tematy związane z Waszymi
dzieciaczkami nigdy nie odniosłam wrażenia, że czegoś Wam brakuje. Jesteście
wspaniałymi, dzielnymi, kochającymi swoje dzieci mamami, dbającymi o ich
szczęście i prawidłowy rozwój i z pewnością wiele z Was daje swoim dzieciom
więcej niż sama otrzymała od swoich rodziców. Nie warto brać sobie do serca
czegoś co byc może niekoniecznie przekłada się na rzeczywistość. Serdecznie
pozdrawiam

OK, ale to przegięcie

[neospasmina]

To trzeźwy głos w dyskusji, jednak chcę zauwazyć, że teksty są tak pisane
własnie jakby sie to na rzeczywistość przekładało lub przekładać miało! I
jeszcze ta bajeczka zilustrowana zdjęciami realnych dzieci, realnych rodziców z
realnego domu; i bierzemy sobie do serca, bo to jest tak napisane (językowa
manipulacja), żeby do serca trafiało;
generalnie to nie o ideę (wysoką) czepiam się, ale o styl tekstowej perswazji;
w końcu to my mamy sie dobrze czuć z tym pismem, a nie ono ma nas podciągać do
jakiejś wyśrubowanej poprzeczki;
szkoda czasu i atłasu!
taka wkurzona jestem, bo "Dziecko" to ostatnie pismo dla rodziców, które w
ogóle mozna czytać; byłoby szkoda, gdyby taka ogromna rzesza ludzi (matek i
ojców) nie miała swojej gazety;
takie sprawne pióro, jakie ma Mutor, można wykorzystać w inny sposób..
no, chyba że nowy dzidziuś u państwa Mutor się pojawi - to i nadzieja na jakieś
lepsze felietony może też...
pozdrawiam!

[moofka]

neospasmina napisała:

> chcę zauwazyć, że teksty są tak pisane
> własnie jakby sie to na rzeczywistość przekładało lub przekładać miało! I
> jeszcze ta bajeczka zilustrowana zdjęciami realnych dzieci, realnych rodziców
z realnego domu; i bierzemy sobie do serca, bo to jest tak napisane (językowa
> manipulacja), żeby do serca trafiało;
>

przeczytałam ten artykuł z pobłażliwym usmiechem, jak zreszta od dłuszego czasu
wszystkie felietony o julce i jasiu
nic nowego, nic odkrywczego ot takie bleblubleblu jacy fajni jesteśmy
i nawet nie zabawne


>generalnie to nie o ideę (wysoką) czepiam się, ale o styl tekstowej perswazji;
>

a mnie i jedno i drugie przypomina nie tak dawno powszechny jeszcze
socrealizm

słodko lukierkowo ładnie ideowo tendencyjnie bohater i autor wzorem do
naśladowania optymistycznie heroicznie i podniośle i gniototwato - pracujcie
nad sobą kochane mamusie
tylko idea inna styl ten sam dla mnie niestrawny
dziwie sie, że aż dwie strona redakcja poświęca na socrealistyczną pisaninę
juz lepiej by było zamieścić więcej listów od czytelniczek, jakoś tak "bliżej
krwiobiegu" i styl lepszy

[joanna35]

Nie wiem czy to zbieżność nazwisk czy pani Mutor została mamusią trzeciego
dzieciaczka - dwa razy na okładce dziecka był dzidziuś - Michał Mutor, więc
może doczekamy się "tchnienia swieżości". Pozdrawiam

[tyrola]

O ile się nie myle to mąż p.Mutor jest fotografem, więc raczej był wykonawcą
zdjęcia na okładkę.

[joanna35]

Masz rację, to nie było nazwisko dziecka tylko fotografa - przepraszam za
wprowadzenie w błąd i dzięki za sprostowanie.

[marianka15]

Nie czytałam tekstu pani Mutor, zresztą już dawno pożegnałam się z pismami dla
dzieci, kiedy artykuły poświęcone dzieciom 3-4 letnim (a takie mnie aktualnie
interesowały) w porównaniu z tekstami o ciąży i niemowlakach - zajmowały tylko
stronę, dwie. Ale nie o tym piszę. Chcę oddać swój głos w kwestii lukrowanych,
przesłodzonych artykułów, niekoniecznie pani Mutor. Kiedyś pewna autorka
(psycholog z wykształcenia) krytykowała wiecznie zapracowane mamy. Tłumaczyła,
że przecież jeszcze przed zaplanowaniem ciąży można zarobić i odłożyć na
przyszłe życie, a potem, po urodzeniu, spokojnie iść na macierzyński i
wychowawczy. Bo to tylko kwestia odpowiedzialności i zapobiegliwości rodziców.
Co poczułam? Zmieszanie, a potem przyszła refleksja: wiele z nas żyje od
pierwszego do pierwszego, kto więc jest w stanie odłożyć tyle pieniędzy, aby
spokojnie starczyło na wspomaganie domowego budżetu przez kilka lat
wychowawczego? No kto? Ja przed ciążą dorabiałam się pierwszego garnka i łyżki.
Kupowałam kołdry, poduszki, żyrandole. Zaszłam w ciążę i byłam w stanie
odkładać na wózek, łóżeczko, ale na kilka następnych lat życia?
Poszłam do pracy, kiedy mała miała ok. 8 miesięcy. Poszłam, bo musiałam. BO
NASZA RODZINA BYŁA Z GATUNKU TYCH MAŁO ZARADNYCH, wiec potępianych przez
autorkę... Wiem też, że gdybym nie musiała przed poczęciem kupować tych łyżek,
garnkow, to i tak z pensji zarabianej w budżetówce nie potrafiłabym odłożyć na
kilka lat wychowawczego. Taka polska rzeczywistość. Zupełnie różna od
gazetowej...

[monikam1]

Ja się powtórzę dziś - bo dyskusja na temat P. Mutor była juz na innym forum.
Pani Mutor przez pewien czas sprawiała, że kupowałam Dziecko i sprawiła, że od
pewnego czasu go nie kupuje. Irytuje mnie jej mentorski ton, krytykowanie
innych mam, bo inaczej wychowują dzieci, bo śmią je ubierac w firmowe pastelowe
ubranka, bo nie mają dla nich tyle czasu co ona. Dzieci Pani Mutor zawsze są
idealne i kiedyś 3 razy czytałam końcówkę artykułu o wakacjach, bo Pani Mutor
uznała, że jej wspaniałe dzieci niczego nie moga nauczyć się od innego dziecka.
Pani Mutor powinna zejść na ziemię. Żyje w idelanym śiwecie, może siedzieć w
domu z dziećmi, nie ma zielonego pojęcia co to znaczy byc mamą i znikać w pracy
na 10 godzin. Wkurza mnie jej brak toleranji, zarozumiałość i brak szacunku do
innych. W największe osłupienie wprawiło mnie kiedyś to, że wzięła się za
pisanie o alergii, mimo że nie ma w tym zakresie żadnych doświadczeń. Ale
przecież Pani Mutor wie zawsze wszystko najlepiej.
Monika

[mamakochana]

No a zauważyłyście ze Pani Mutor nie ogląda nawet programów informacyjnych bo
tyle tam "brzydkich rzeczy". Może można wymyślić sobie jakiś cudowny świat i w
nim żyć a później o tym napisać?

[mamaszyma]

to fakt, że ostatnie felietony sa niezbyt trafione. Miałay byc o Julce i Jasiu
a są..... w zasadzie o niczym, labo o wszystkim. takie ble, ble, ble. A kiedys
uwielbiałam te felietony....

[migotka_muminek]

Wydaje mi się że nieco przesadzacie.To znaczy rozumiem,że czytając opis tak
idealnego życia i sposobu spędzania świąt,można doznać sobie w mniej czy
bardziej nieprzyjemny sposób uświadomić,że nasze życie bynajmniej takie nie
jest ale osobiście wątpię czy życie rodziny pani Mutor jest rzeczywiście
takie jak w jej felietonach Te felietony odbieram bardziej na zasadzie
przypowieści,czegos w rodzaju dążenia do takiego stylu życia,który jest
przeciez bardzo chwalebny Ale nie wpadam w dołek czytając,że dzieci pani
Mutor praktycznie nie oglądaja tv poza "przedstawieniami i przyjaznymi
dobranockami",bo tak naprawdę to zdaję sobie sprawę że nie raz i nie dwa
oglądały tv dla samego oglądania,a ja wiem że staram się ograniczyć tv,czytam
córce i potrafię zorganizować rodzinne spędzienie czasu bez tv,więc nie mam
wyrzutów sumienia że spędzamy też trochę tego czasu przed szklanym
okienkiem...zresztą świetnie się bawiąc
Generalnie chodzi mi o to,że nie odbieram wypowiedzi p.Mutor jako pogardliwej
dla "pospólstwa",chwalipięckiej i wyniosłej,jak to zdaje się wiele osób
odebrało.Ona propaguje pewien styl życia,styl rodzinny,z poszanowaniem dla
historii rodziny i dla tradycji,z kultem czytelnictwa i poszerzania wiedzy
przeciwstawionym kultowi tv i plastikowej tandety,z podkreśleniem znaczenia
wspólnego spędzania czasu...Zapewne jej zycie również odbiega od tego ideału.Ja
tych felietonów w każdym razie nie odczytuję jako przesłodzonych bajek,uważam
że są ciepłe i miłe Strasznie na nia wjechałyście.
Migotka

Ps.Przy okazji witam wszystkie mamy w swoim debiucie na forum

[xymena.l]

Pewnie nie przeczytałabym tego felietonu, gdyby nie wątek na forum. Ja na
szczęście nie mam wyrzutów sumienia, że moje dzieci bywają ze mną w
hipermarketach, że nie mieszkam w dużym domu w lesie, że moi dziadkowie już nie
żyją i dziewczynki nie mogą słuchać opowieści o Wigiliach z przełomu wieków...
A że marzą o kucykach Pony i Barbie, a nie o żywej sowie czy żywym reniferze?
No, cóż, pewnie to moc reklamy, które oglądają albo... siła kontaktów z
rówieśnikami, którzy takie zabawki mają. I nie znaczy to, że znajdą pod choinką
Barbie czy inną reklamowaną lalkę; nie wszystkie marzenia mogą być spełnione -
pani Magda chyba też nie kupi dzieciom tego renifera... I tu dzieci są równe.
Wprawdzie "siedzę w domu" (tzn. wychodzę tylko, żeby dorobić, jak mąż wróci z
pracy), to włączam telewizor, oglądamy wieczorynki, bo w odróżnieniu od p.
Magdy nie widzę nic niebezpiecznego w Misiu Uszatku, Pszczółce Mai (w końcu są
to dobranocki mojego dzieciństwa...), Noddim... A jeśli napatoczy się coś mało
edukacyjnego, to dziewczyny same proszą o wyłączenie telewizora... Jeszcze
jedna rzecz: nie uczę ich krytykowania reklam (i innych rzeczy, o których
mechaniźmie niewiele wiedzą): nie podoba Ci się, nie oglądaj; nie chcesz, nie
kupuj. Ale żeby od razu "ale obciach!"??? Taki jest dzisiejszy świat, takie są
realia, ktoś zarabia na zrobieniu nawet najgłupszej reklamy, doskonała reklama
może sprzedać największe badziewie. Ale zrozumienie tego wymaga chyba
stabilnego stania na ziemi, a nie bujania w obłokach. Nie przed wszystkim można
uciec w las... Może pani Magda chroni właśnie w ten sposób swoje dzieci,
zamiast pokazywać zagrożenia płynące z rzeczywistości...
Ale, co tam; ja lubię się snuć po hipermarketach (aczkolwiek nie w godzinach
szczytu), co nie znaczy, że moje dzieci nie są znane paniom z okolicznych
sklepików... I wcale nie czuję się przez to ani lepsza, ani gorsza od pani
Magdy.. A że ludzie w jakimś molu nie odpowiadali na zaczepki jej dzieci to
znaczy, że są źle wychowani? Hmmm, zapewne w tłumie trudno byłoby być
grzecznym, jeśli wszyscy kłanialiby się wszystkim dookoła...
Mimo to, życzę pani Magdzie i jej rodzinie najlepszych Świąt, jakie tylko są w
stanie przygotować. Zresztą sobie i Wam wszystkim też, chociaż to jeszcze sporo
czasu...

[ineta]

Przeczytałam ten artykuł dopiero po natrafieniu na ten wątek. I trochę się Wam
dziwię - o co takie oburzenie? Autorka przedstawia jakiś bajkowy, koloryzowany
obraz rodziny (swoją drogą to pradziadków zapraszają tylko w związku ze
świętami? i co prababcia co roku czyta te same listy? ) Ja przeczytałam to z
przymrużeniem oka ale owszem przypomniałam sobie że mogę z dzieckiem zrobić
parę zabawek na choinkę itp. Jakoś w zeszłym roku nie wiem czemu na to nie
wpadłam. Ale urażona się nie poczułam, bo nie mam w sobie poczucia winy że
niewłaściwie zajmuję się dzieckiem, domem itp. Nikt idealny nie jest. Może
gdyby dręczyły mnie wyrzuty sumienia poczułabym się zdołowana po przeczytaniu
czegoś takiego?
Jakiś czas temu była burza po artykule psychologa Zofii Milskiej -Wrzosińskiej,
która stwierdziła że malutkiemu dziecku najlepiej jest w domu z mamą. I napadło
na nią mnóstwo osób które poczuły się tym urażone, skrzywdzone i nie wiem co
jeszcze... A ja myślę że jak mam wewnętrzne przekonanie że to co robię jest OK
i inaczej się nie da i staram się być na tyle idealną matkę i "panią domu" na
ile mogę to mi z tym dobrze. Jeżeli nie dręczą mnie wyrzuty sumienia to żadne
artykuły nie wzbudzą we mnie poczucia winy.
Pozdrawiam

[neospasmina]

Ineta,
ale tu chyba nie o poczucie winy chodzi (przynajmniej nie w moim przypadku),
ale o sens zamieszczania takich tekstów; i ich kiczowato-sentymentalną poetykę
oraz tendencyjność nie pozostawiającą marginesu na eMamową rzeczywistość;
poza tym mnie to nie pasi i się wewnętrznie kłóci: "żadnych plastików na
choinkę", za to pioruńsko drogie miśki Endo w pełnej krasie;
ja sie nie czuję winna czy obrażona, tylko zniesmaczona;
a ozdoby, pierniki i szopke też robię, ale nie potrzebuję podkręcania nastroju
przez "jabłuszka pradziadka" czy ryki renifera w przydomowym ogrodzie...

[judytak]

nie, nie przeczytałam
a nawet kupiłam grudniowe Dziecko (tylko grudniowe, po roku przerwy, liczyłam
na jakieś sensowne pomysły świąteczne, ładne zdjęcia do wycinania na pocztówki
robione przez Małego i przez Niezdarnego, ale nic nie było)
rzuciłam okiem, ale nie byłam w stanie przeczytać
a to u mnie, nałogowego czytelnika wszystkiego, jest objaw wyjątkowy...

a tak w ogóle, to nawet jak pracuję, to zawsze przed świętami robiłam z dziećmi
mnóstwo rzeczy typowo świątecznych - i łańcuchy na choinkę, i pocztówki
własnoręczne, i pierniczki, i witraże na okna, i szopkę, i śpewanie kolęd...
i robię to dlatego, że lubię
i dlatego, żeby dzieci też lubiły
no więc lubią :o)
i wcale to nie wymaga dużo czasu, godzina w sobotę, godzina w niedzielę,
półgodziny w czwartek ;o)
no i tradycyjnie 2 dni urlopu przed świętami...
za to odpuszczam sobie większość sprzątania, całe prasowanie, a obiad jestem w
stanie zrobić w ciągu 20 minut ;o)

pozdrawiam
Judyta

[jagasz]

P przeczytaniu artukułu p. Mutor pomyslałam, że badzo chciałabym mieć taki dom.
Ale jest to nierealne, po prostu. Nie wiem może codzienność za bardzo mnie
przytłacza, może brak finansów - raczej to drugie.
Dobrze, że są takie domy, tak wychowywane dzieci, ale ja odebrałam to
jednoznacznie, że wychowywuję dziecko gorzej, że to, że moje dziecko ostatnio w
sklepie pokazało, że chce dostać lalkę Barbie to jest w jakimś stopniu moje
zaniedbanie, brak mojej kreatywności, brak mojego czasu.
Może przesadzam, ale zrobiło mi się trochę żal mojego dziecka, że nie mieszka w
domu, że na codzień nie obcuje z naturą, itp. i przez to jest uboższe o wiele
doznań.
aga

[mamand]

ta żywa sowa to chyba z Harego Pottera prawda?

zlitumy sie troce nad autorka...

[mimka21]

Kochane dziewczyny. Niestety - a moze stety - nie czytalam tego felietonu, ale
moge sobie wyobrazic, jaka to ciezka orka takie cos napisac. Po pierwsze - co
miesiac nalezy wymyslec cos nowego. Po drugie - felieton, to obrzydliwa forma
literacka, bo tak naprawde o wszystkim i o niczym. Po trzecie - cykl
produkcyjny pisma trwa ok. trzech miesiecy (miesiecznika). Wiec Pani Mutor
musiala ow swiateczny felieton z grudniowego >>dziecka<<, ktore trafia do
kioskow w listopadzie, napisac, na moj gust na poczatku wrzesnia. Przyznacie,
ze wymaga to nieco wysilku, zeby sie we wrzesniu wlasnie, tuz po wakacjach w ow
swiateczny nastroj wprowadzic. Stad byc moze ten kicz, o ktorym piszecie. No bo
we wrzesniu swieta, to jakies mgliste wyobrazenie tylko. Na pocieszenie
wyobrazcie sobie, ze zamiast swietowac Sylwestra, Pani Mutor bedzie musiala
prawdopodobnie meczyc sie nad wiosennymi felietonami o zajaczkach, baziach i o
tym, co wtedy beda robic (myslec) jej dzieci i cala rodzina... buziaki dla
wszystkich mam.
monia

[kolorko]

Moja Droga- nie przesadzaj z tą orką, zawsze p.Mutor może zmienic prace i
zacząc kariere jako np kasjerka w hipermarkecie- swietnie płatne zajęcie, a ile
czasu dla rodziny))

A ja lubię czytac te felietony

[neospasmina]

No ale ja sie nad autorką nie pastwię, tylko nad tym tekstem;
bo pamiętam, że swego czasu pisywała świetnie
na Kindze Dunin też się wyżywają, a jednak na kasę do supermarketu nie poszła;
zgadzam sie, że jako felietonistce wolno jej pisać w swoim stylu i zgodnie ze
swoim światopoglądem, ale nam jako czytelniczkom wolno polemizować...
i jaki ciekawy wątek przy tej okazji powstał

[mimka21]

Ano racja
Chociaz swoja droga, nie wiadomo, ile czasu zajmuje jej pisanie tego felietonu
- moze trwa to dluzej, niz praca kasjerki w hipermarkecie A rodzina tula sie
po nianiach (i pradziadkach)))

zadnej litosci ;)))

[wieczna-gosia]

Czepiam sie bo:
Felietony pani Mutor zawsze lubilam. Jak kogos nie lubie to sie nie czepiam
tylko nie czytam
Piszecie ze koloryzowane. A po co?? Felieton sie nazywa Z pamietnika matki. Coz
to nic sie w zyciu nie dzieje zeby trzeba bylo koloryzowac? I do jakiego
stopnia koloryzowac? Jasne ze zakladam ze wiele rzeczy jest no skumulowane, ale
zakladam ze raczej sie dzieja. Inaczej- po co sie to nazywa z pamietnika matki.
Czepiam sie dokladnie o to, co mowi noespasmina- w komercyjnym czasopisemku, w
artykule ilustrowanym komercha wstawia sie jakies glodne kawalki. O hipokryzje
sie czepiam. Zebyz to jakies uzasadnienie mialo. Ale nie ma. Mam wrazenie ze
caly felieton jest napisany dla plytkiego moralizatorstwa a propos
supermarketow i teklewizji.

Czepiam sie glownie dlatego ze dla mnie- jako czytelnika tez felieton byl
znizkowy w formie w stosunku do pozostalych. I widze ze nie tylko dla mnie.
Osobiscie pracuje w domu, lancychy le[pie, dzieci mam wiecej od pani Mutor i
ogolnie kult rodziny malo co jest mnie w stanie ruszyc. Ale tak mi hipokryzja
pojchalo ze sie zatrzeslam.

Wlasnie przeczytalam i...

[madelaine6]

Odrzucila mnie ta czarno-biala wizja swiata,my jesteśmy cacy a reszta
jest be ))
Poza tym stylistyka zywcem wyjeta z prozy socrealistycznej (co juz
ktoras z was wczesniej zauwazyla),pozwole sobie zacytowac jeden fragment:

"W zatłoczonym,dusznym supermarkecie,w szarym świetle jarzeniówek,
w zalewie tandety,porażającej brzydoty,wśród potrącających się ludzi,
paskudnych świątecznych dekoracji,rozglądały się oszołomione (...)"

Warsztatowo ten felieton jest wg mnie strasznym gniotem,choc idea jest sluszna ))

Mimko -podobno to wszystko z życia a nie wymyślone

[iwles]

... więc chyba nie za duża ta "orka" w tworzeniu. Pozostaje tylko ubrać to w
ładną formę, a akurat tego felietonu forma ładna nie była.
No chyba, że to wszystko faktycznie wymyślone....

Wg mnie artykuł ma za zadanie wywyższyć formę świąt w domu p. Mutor kosztem
zmieszania z błotem wszystkich innych pomysłow. I o to błoto mi chodzi
(hipermarket to smród, klienci w hiperkamrketach - są źle wychowani, każdy kto
oglądą TV jest płytki, żałosny itp., kto sam nie zrobi ozdób na choinkę ma w
domu drapakę z obrzydliwymi plastikami).
Przecież można było opisać swoje święta bez takiej zarozumiałości i pogardy.
Czy to takie trudne? Nie powinno byc dla kogoś, kto zajmuje się pisaniem od
lat....

Pozdrawiam
Iwona

[milarka]

iwles napisała:

> Przecież można było opisać swoje święta bez takiej zarozumiałości i pogardy.
> Czy to takie trudne? Nie powinno byc dla kogoś, kto zajmuje się pisaniem od
> lat....


dokładnie, co innego, jak ktoś pisze, że robi z dziećmi ozdoby na choinkę i w
ten sposób fajnie spędza czas, a co innego, jak ktoś pisze, że robi z dziećmi
ozdoby na choinkę i dzięki temu nie będzie na tej choince żadnych tam okropnych
plastikowych ozdób
tak samo co innego, jak ktoś pisze, że uwielbia chodzić do małych sklepików bo
atmosfera, bo panie sprzedawczynie znają itd, a co innego, jak się pisze, że my
chodzimy do małych sklepików, bo te wstrętne hipermarkety są sztuczne,
ochroniarze nieuprzejmi itd.

ale skąd to oburzenie??? :)

[anndelumester]

Felieton jest milusi, świateczny, miły, pogodny...nie jest jakiś obrazoburczy.
Dla mnie jest absolutnie normalny, z tą róznicą że nie mam domu pod miastem,
ale może kiedyś )))))))))))
A nawet gdyby był, ten feleiton potwornie destruktywnie obrazoburczy,to czy
nalezy wszystko brać do siebie...a już jakieś uwagi o poczuciu winy..toż to na
histerię zakrawa
Jeden ma świeta takie, drugi inne, a trzeci jedzie do Honolulu, czwarty zamiast
barszczyku i uszek woli śledzia z pepsi, piaty bedzie robiłz dziecmi jasełka,
szósty poczyta im o panu Scrooge, siódmy obejrzy w tiwi film.
Jego swięta, jego prawo... ma wolne, na dodatek w tym roku okrutnie ułozone
Inna sprawa to poczucie realności. Dla mnie akurat tekst pani Mutor nie jest
ani czymś dziwnym ani szokującym. Da się żyć w duzym mieście mieście i nie
wizytować co weekend całą rodziną hipermarketów czy innych pozal się boże
galerii handlowych, newsy czerpać z internetu ubogacajac dodatkowo swoją
znajomość językow obcych, być odpornym (prawie) na większość reklam itd. itd.
A już głosy, że to co pani M. proponuje wymaga ogromnego czasu )))))))))))))
Z czasem jak z żarciem i pieniędzmi - wystarczy zapisywać na co się ile
marnuje i wyjdzie ile godzin mozna zaoszczedzić na klejenie szopki i
łańcucha )) przypalaniu pierniczków czy przeglądaniu zdjęć rodzinnych albo
słuchaniu muzyki ..albo...na robieniu innych ciekawych rzeczy
przedświatecznych...albo na wyluzowywanie

[jagasz]

Ja dodam do mojego poprzedniego postu, że felietony p. Mutor czytać lubię.
aga

[watermelon01]

pozwole dodac sobie moje trzy (pewnie wiecej) grosze.
Artykul ani mnie osobiscie w jakis sposob nie dotyka, ani nie wywoluje poczucia
winy, nie sprawia, ze czuje sie "gorsza", ale jednak... nie odpowiada mi nie
tylko styl, ale tez to, co sie pod nim kryje...
OK, Swieta pani Mutor zapewne beda cieple, rodzinne wartosciowe. Ale w samej
autorce czuje sie tyle jadu (moze to za mocne slowo, ale teraz nie mam pomyslu
jak to ujac) - bo w jej "wizji" nie ma miejsca na "inne". Reklama - glupia;
market - nieprzyjazny; bombki (bo skoro deklaruje, ze zawiesza tylko "wyroby
wlasne") - tandetny. To wszystko jest przeciez wartosciujace!
Sama interesuje sie reklama; ostatnio sciagnelam na kompa nowa reklame citroena
c4 (z tanczacym samochodem) - jak ktos widzial, to pewnie potwierdzi, ze to
majstersztyk. Jakby moj synek wiecej kumal, puscilabym mu, zeby mial zabawe. P.
Mutor pewnie bylaby zniesmaczona, bo choreografie ukladal koles od ukladow
tanecznych Madonny - popkultura, fuj! Pani Mutor w swoim stosunku do popkultury
i komercji przegina w druga strone - odnosze wrazenie, ze zaraz zacznie
propagowac zabawki wylacznie z kasztanow i patyczkow i jedzenie chleba tylko
wlasnego wyrobu (naturalnie z pieca drzewnego, bo eko i modnie), nie ze wzgledu
na walory smakowe czy zdrowotne, ale ideologiczne. Troche sie zagalopowalam z
ta wizja (mam nadzieje), ale jej postawa przypomina mi znajomych mojego meza,
ktorzy postanowili dawac dzieciom zabawki w szarych tekturowych pudelkach, zeby
nie czuly presji marki. Przeciez mlodsze nie maja pojecia co to takiego i
ciesza sie po prostu z zabawki, a starsze pragna konkretnych rzeczy, juz je
jakas Zosia czy Dyzio uswiadomia w tej kwestii (bo przeciez niemozliwe jest
wychowanie dziecka w izolacji) i podroba barbie w tekturowym pudelku bedzie
tylko podroba, a "prawdziwa" - "prawdziwa".
Swiat jest jaki jest, nasze dzieci niedlugo dorosna i wen wejda; sadze, ze
wieksza szkoda jest pokazywanie dzieciom, ze swiat to wylacznie kolorowe,
egzotyczne rybki z _wartosciowych_ programow National Geographic, niz stopniowe
odkrywanie rzeczywistosci.
Nasze Swieta beda rodzinne, cieple, wartosciowe, wesole - nawet z bombkami i
anielskimi wlosami (ze sklepu) na choince i z matchboxami dla mojego synka pod
nia (jesli kiedys bedzie ich pragnal; na razie nie jest pod presja marki).
Atmosfere tradycyjnych Swiat tworzy kochajaca sie rodzina, a nie zapach
pierniczkow bez "aromatu identycznego z naturalnym".

[paty_mama_olenki]

Naleze do wielbicielek gazety "Dziecko", ktora urzekla mnie szczegolna
atmosfera, miedzy innymi dzieki felietonom Pani M. Od jekiegos czasu jednak
zaczynam czuc niesmak po ich przeczytaniu. Taki niesmak poczulam rowniez po
przecztaniu nr grudniowego. Widze, ze nie jestem w tym uczuciu osamotniona,
wiec cos musi byc na rzeczy.
Zawsze cenilam Pania M. za propagowane przez nia poglady, ale zaczyna Ona moim
zdaniem niebezpiecznie przeginac. W kazdej sferze umiar jest jak najbardziej
porzadany, bo kazda przesada prowadzi na manowce, zeby nie powiedziec, ze do
wynaturzen. Mysle, ze warto czasem wyprowadzic dzieci z tej Nibylandii, aby
potrafily stawic czola realnemu swiatu.
Mysle, ze nadchodzacy czas Adwentu i Swiat natchnie Pania M. refleksja, czego
Jej zycze, jak rowniez wiecej pokory wobec ludzi i rzeczywistosci oraz morza
tolerancji.

Wesolych Swiat
Patrycja

[ekachna]

No wystarczy się tylko podpisać. Nie powiem nic więcej: najbardziej zgadzam się
z madelaine6. Zdenerwowała mnie ta opozycja: ja genialna matka kontra tandetna
resztka swiata. Nie będę już przedłużać prenumeraty, choć żal Pitulka.

[mapta]

...jeśli do warzywniaka pobiegnę po buraczki i suszone jabłka, do spozywczego
po mąke i cukier, do rybnego po karpia i śledzie, do miesnego po indyka czy
kaczke, do piekarni po chlebek i bułkę, do papiernika po papier do pakowania
prezentów, do pasmanterii po wstążki, do dziecięcego po pampersy,
do "zwierzęcego" po karmę dla piesa, do apteki po Viburcol i wode koperkowa, do
drogerii po nowy lakier do paznokci, na poczte wysłać kartki świąteczne, do
samochodowego po płyn do spryskiwania szyb i olej, i jeszcze do 50 inncyh
sklepików po prezenty pod choinkę, a wszystko to na piechotkę, bo samochodem
nie ma jak do tych osiedlowych sklepików podjechać, i jeszcze z maleńkim
dzieckim a to w wózku a to pod pachą, i to wszystko na kilka razy, bo sie
wszystko na raz do wózka nie zmieści, to...
to po pierwsze:
*zwariuję
*wydam jakieś kilkadziesiąt-kilkaset złotych więcej niż w hipermarkecie
*spędzę na tym 3 dni a nie 3 godziny
*moje Bogu ducha winne dziecko dopiero wtedy mnie chyba przestanie rozumieć
*a moje nerwy będą zszargane dokumentnie i na pewno nie odporne na stresy
organizacyjno-świąteczne.

Już wolę ten okropny hipermarket raz, ale za to mam wszystko za chwilę i resztę
czasu poświęcam na klejenie łańcucha, pieczenie ciasteczek imbirowych, robienie
własnoręcznych stroików ze świeżego igliwia, słuchanie kolęd, śpiewanie
kolęd , telefon do znajomych daleko daleko, modlitwę w stu ważnych intencjach
(codziennie dochodzą nowe...), pakowanie prezentów, spacer z dzieckiem po
śniegu.

Nie taki diabeł straszny, jak go malują!

[skrzynka3]

Z ogromna przykroscia moge sie tylko podpisac pod wiekszascia postow. Z tym
wieksza przykroscia ze czytuje Pania Mutor od pierwszych felietonow tych o
ciazy z Julcia (mam je wszystkie wyciete i lubie do nich wracac) ale chyba
widac wyraznie "zmeczenie materialu". "Dziecko" bardzo lubilam wlasnie za
niepowtarzalna atmosfere rodzinnego ciepla ale i szacunku dla Rodzicow,
zrozumienia ze kazdy z Nas jest inny, nienachalne rady i wsparcie. Troche tego
brakuje w ostatnich felietonach. A juz ironia losu jest zestawienie
super "antykomercyjnego" tekstu z reszta numeru, ktory jest jedna wielkim
katalogiem reklamowym i to zabawek i przedmiotow z gornej polki.Ostatnio duzo
bardziej wole czytac w "Dziecku" te prawdziwe pamietniki Matek-czytelniczek.
One sa z "tego swiata" a nie Nibylandii (Paty pozyczam od Ciebie bo to bardzo
trafne ))) a ja chce swoje dzieci przygotowac do zycia w tym realnym swiecie,
choc to chwilami duzo trudniejsze. Pozdrawiam wszystkich serdecznie Skrzynka

[milucha]

jeszcze jedno,
podoba mi u skrzynki3 stwierdzenie ze chce przygotowac dzieci do zycia w
realnym swiecie, no wlasnie,

kiedys byl taki fajny reportaz w polityce na temat dzieci z rodzin bardzo
dobrze sytuowanych, które mialy frajde z jechania gdzies tramwajem,

ciekawe czy dzieci p. Mutor tez beda takie szczesliwe jak dowiedza sie kiedys
ze ominely ich sliczne szklane bombki (wg mnie) a moze i te ohydne plastikowe
Barbie, albo plastikowy spidermen (oczywiscie sa to paskudztwa, ale dzieci
czasem lubia kicz).
W takim przeciez zyjemy swiecie, każdy lubi co innego, ja czasem kupię synkowi
kicz, co nie znaczy że akurat to uwielbiam,

nie przeginajmy po prostu w ŻADNĄ strone,
pozdrawiam jeszcze raz
kama

[milucha]

hej,
no ja tez sie pod wiekszoscia postów podpisze, z ta róznicą ze mnie ogarnął
niesmak juz w zeszłym roku po niektórych felietonach, światecznym też i muszę
przyznać że własnie z tego względu przestałam kupować Dziecko.

dorzucę jedno, felietony p. Mutor były swietne do momentu kiedy jasio był w
brzuszku potem był malutki, było super bo było o DZIECIACH.

czy ktos czytając Pitulka , tez czuje niesmak? Bo ja nie , sa to super
feleitony o DDZIECIACH, a nie o tym ze supermatkety sa be i zabawki z plastiku
tez. i z felietonow pana Talki nie dowiemy sie czy ma super dom w lesie i
kupuje bombki i czy kupuje ohydne plastikowe zabawki...

Ja tez nie cierpie supermarketow ale tez robie tam zakupy, juz poprzedniczki
napisaly dlaczego i nie bede sie wiec nad tym rozwlekac.

mnie niesmak ogarnąl jeszcze jak pani Mutor pisała jaki miala zly dzien, (jakis
czas temu) bo wozila dzieci do szkoly, do przedszkola i z powrotem i na zajecia
dodatkowe i byla baaaaaardzo tym zmeczona, i jeszce maz mial wrocic pozno do
domu. ile kobiet chcialoby wlasnie takie miec zycie???

zmeczenie?? kazdy moze byc zmeczony, p. Mutor tez i ma prawo na to narzekac,
ale moze lepiej nie pisac na ten temat felietonu, bo czytaja to równiez ci
ktorzy nie maja domu w lesie, samochodow do dyspozycji, nie stac ich na zajecia
dodatkowe dla dzieci i tym bardziej wozenie ich z jednych zajec na drugie, nie
maja sprzataczki raz w tygodniu i pieniedzy na super sliczne zabawki nie z
supermarketu itd.. itp... i pracuja kupe godzin , nie majac czasu zajmowac sie
dziecmi tyle ile by chcieli.

Dobrze ze pani Mutor sie dobrze zyje, ale nie wolno krytykowac w taki
jednoznaczny sposob zycia innych ludzi, bo naprawde moga sie poczuc dotknięci,
no dobra, szkoda juz slow..

szkoda ze te felietony nie sa juz o dzieciach po prostu... wlasnie, najbardziej
to mi tez szkoda Pitulka, super sie czytalo.
pozdrawiam
kama

[milarka]

milucha napisała:

> czy ktos czytając Pitulka , tez czuje niesmak? Bo ja nie , sa to super
> feleitony o DZIECIACH, a nie o tym ze supermatkety sa be i zabawki z plastiku
> tez. i z felietonow pana Talki nie dowiemy sie czy ma super dom w lesie i
> kupuje bombki i czy kupuje ohydne plastikowe zabawki...

Felietony o Pitulku są SUPER!!!!!!!!
A Pitulek do supermarketu lubi jeździć, ma nawet specjalne zakupowe rytuały
A jak rodzice pojechali na wakacje to Pitulek i Kudłata zostali u dziadków

To jest po prostu normalna rodzina, na nie jakaś nibyrodzina z nibylandii
(podoba mi się to określenie ))

[janaj]

Witam!
Nie mam ostatniego, grudniowego numeru "Dziecka" ale czytając wasze posty mam
wrażenie, że artykuł p. Mutor to "powtórka z rozrywki", czyli to samo co było w
styczniowym numerze z tego roku. Są tam ładnie opisane święta u państwa Mutor.
Są więc pierniczki, zabawki na choinkę, listy prababci, renifer i cała reszta.
Jest to bardzo miły świąteczny artykuł bez zbędnej dydaktyki. Może p. Mutor
powinna na nim poprzestać. Może rzeczywiście pomysły jej się wyczerpały skoro
dodając parę nowych uwag powieliła artykuł z styczniowego numeru.
Ja zrezygnowałam z "Dziecka" już dawno ale nie z powodu p. Mutor. Odkąd w
"Dziecku" coraz mniej rzetelnych, obszernych artykułów na rzecz kolorowych zdjęć
z krótkimi opisami i masy materiału reklamowego. Numer styczniowy 2004 kupiłam
tylko ze względu na kalendarz z Mysią.
I czekam z nadzieją na jakieś ciekawe pismo dla rodziców o dzieciach, przecież
tematy można brać z tego forum bo to tu piszemy o tym co nas niepokoi i kłopocze
i co cieszy.
Pozdrawiam,
Joanna

[mama_szefusia]

Przeczytałam z ciekawości i muszę zgodzić się, że artykuł jest kiczowaty i
nudny. Nic nie wnosi, nie ma praktycznie żadnej fabuły. No fajnie, pani Mutor
ma takie święta, a ktoś inny ma inne. Odebrałam to jako takie pitu pitu o
niczym w konwencji modnego ostatnio "w kręgach" antyglobalizmu. Szkoda, bo
rzeczywiście kiedyś uwielbiałam czytać o Julce i Jasiu. Było śmiesznie,
ciekawie, fajnie napisane, dawało do myślenia - no po prostu przyjemnie sie
czytało. Może to tylko chwilowy kryzys.

Pozdrawiam
Ola mama Jasia

[brendastar]

zgadzam się z większością, po przeczytaniu felietonu również mną zatrzęsło.
Pytanie które teraz zadam prawdopodobnie zostanie bez odpowiedzi, ale
chciałabym wiedzieć, czy w telewizyjnej reklamie środka do mycia naczyń
(reklama z Bożeną Dykiel)nie występowała przypadkiem Julka Mutor? Bo mnie się
cosik zdaje że tak, a telewizja ponoć taka be i fuj...

[jol5.po]

a mąż pani Mutor jest fotografem, pracuje w gazetach i robi zdjęcia m.in. na potrzeby reklam - zna sią na tym, bo nawet w artykule jest napisane, że tłumaczy dzieciom jak reklamy są robione i jakie sztuczki dla zmylenia odbiorcy są stosowane. Czyli bierze udział w kreowaniu pogardzanego przez jego rodzinę świata. Faktycznie trochę to nie poskładane.
Mnie też się artykuł nie podobał. Można się zagubić w materialnym wymiarze swiąt i wcale nie musza do tego służyć rzeczy z supermarketów, ale mogą być też firmowe, a nawet te robione własnoręcznie, których jest za dużo, które mogą odciągnąć od ważniejszych spraw. Przerost formy nad treścią też jest szkodliwy. Święta dla samej tylko tradycji - oj nie wiem, czy chciałoby mi się to wszystko ogranizować dla samej tylko pustej formy. Potrzebuję jeszcze czegoś, innego przekazu, głębszego nawet niż tylko przekazywanie tradycji.
A swoją drogą w supermarketach też pracują ludzie, a nie jakiś podgatunek i kupują też ludzie, a nie podgatunek - wszystko jest dla ludzi, trzeba tylko umiec korzystać. Mozna się uśmiechnąć do sprzedawczyni w supermarkecie - będzie jej milej pracować przy taśmowej obsłudze klijentów, a zdrzyło mi sie być niemiło obsłużonym przez panią w moim osiedlowym sklepiku. Ludzie są różni i dobrze to dzieciom uświadomić, żeby potem nie miały jako dorośli do nas żalu o brak tej wiedzy.

[dorota.oz]

Ale się cieszę, że trafiłam na ten wątek. Po przeczytaniu kilku oststnich
feletonów pani Mutor miałam już dość, ale ten grudniowy przeszedł moje
oczekiwania. Uważam się nieskromnie za dobrą mamę i felietony takie jak te nie
pogorszają mojego samopoczucia. Wywołują tylko irytację. Jest wiele mam, takich
jak ja, które nie mogą, albo nie chcą zrezygnować z pracy zawodowej. I uważam,
że mimo to są dobrymi mamami. Większość z nas nie ma domu i nie wychowuje
dzieci w świecie swojego dzieciństwa. (A poza tym zawsze mnie zastanawia mąż p.
Mutor - on też ma jakieś korzenie i może też chciałby mieć swój dom, tam gdzie
się wychowywał.)I robimy zakupy w hipermarketach, a nie małych sklepikach. ja
bardzo cenbię małe sklepiki, ale nie jestem w stanie robić w nich dużych
zakupów.
Najbardziej smuci mnie w tego typu felietonach brak szcunku dla innych ludzi -
dla tej szarej masy oświetlanej jarzeniówkowym światłem w supermarketach. I
wcale nie podoba mi się takie wychowywanie dzieci. Oczywiście wspólne robienie
ozdób świątecznych, kolędowanie itp to wspaniała sprawa. Ale ja chciałabym, aby
moja Zosia nie pogardzała koleżanką tylko dlatego, że ma plastikowe zabawki i
spędza sobotę w hipermarkecie.
A co do kiczowatej formy wypowiedzi, zgadzam się z poprzedniczkami. I dołączam
do klubu fanek Pitulka.

[agacz2905]

Felieton Pani Magdy nawet mnie nie zirytował, bo czytałam go (z mojego punktu
widzenia) jako science-fiction, niestety. Kiedyś irytowały mnie niektóre
ewidentnie naciągane felietony o Jasiu i o jego nadzwyczajnych umiejętnoiściach
(mój Szymek wiekowo, ale niestety TYLKO wiekowo) szedł "łeb w łeb"
z "gazetowym", cudownym Jasiem). Od tamtej pory (czyli od jakichś trzech lat)
mam felietony Pani Mutor raczej (szczerze pisząc) w pogardzie. Co niniejszym
osobom piszącym w tym wątku szczerze polecam i pozdrawiam.
Agnieszka

a może odezwie się autorka?

[agamonia]

chciałabym, aby cos nam tutaj "osobiscie" opowiedział, jak powstają takie
arytkuły, ile w nich jest mocy sprawczej rodem "z propagandowej linii pisma" a
ile z jej osobistych doświadczeń?
to, że rozgorzała dyskusja wywołana felietonem dowodzi, ze przekaz traifł w
czuły punkt większośic grupy docelowwej - może warto by pociągnąć temat dalej,
i przeprowdzić sesnowną o socjologicznym zacięciu dyskusję w miesięcnziku,
który z założenia powinien wpsierać matki/rodziców/dzieci?
ale nadal nie wiem, jak to miałoby sie to "linii" pisama..
( kóre chyba przestaję już czytać/kupować)

mam dla Was propozycję nie do odrzucenia...

[mamaszyma]

Mam taka propozycję, skoro obecne na rynku pisma dla rodziców nam nie
odpowiadają ( ztych czy innych wzgledów) zacznijmy wydawac nowe, forumowe dobre
czasopismo. Jest wśród nas wiele mam, które pieknie potrafia pisać a które maja
czas (bo siedzą z dziećmi w domu) lub ochotę i mogłyby co miesiąc jakis
artykulik napisać. Co Wy na to? Macie moze pomysły jak to zorganizoawać? POmysł
jest, chęci są, brakuje tylko sponsora, ale z tym sobie jakoś poradzimy!!!!!!!!!

[pia_]

Pomysł świetny, acz wg. mnie niewykonalny, chyba, ze byłoby to pismo wirtualne.
Jak jednak ktoś coś wykombinuje, to zgłaszam się do pomocy A panią Mutor
wrzucam sobie do mojego "nielubionego" woreczka, gdzie juz od dłuższego czasu
tkwi pani Milska-Wrzosińska.

[emilkaq]

Przeczytałam ten artykuł zanim rozgorzała ta dyskusja na forum i niestety też
poczułam się zniesmaczona. Piękne te Święta u Mutorów, chociaż inne od moich
nie mówię, że złe. O to właśnie chodzi, żeby zrozumieć to, że inni ludzie mają
mniej czasu, mniej pieniędzy, mniej wyobraźni, mniejszy ogród itd. i nie uważać
że to jest gorsze. Ludzie nie dzielą się na tych którzy robią zakupy w
supermarketach i tych co kupują w małych sklepikach, na tych co lubią klasyczne
bombki i tych ceniących własne dzieła na choince. Świat jest pełen różności i
nie nam osądzać czyj schemat życia jest lepszy.
Co innego opisać swoje Święta, co innego krytykować przy tym Święta reszty
społeczeństwa.
Dołączam do grona tych co lubili felietony P. Magdy i całe ,, Dziecko " więc
pewnie znów zamówię prenumeratę i będę czekać na powrót do formy tej serii
felietonów.
Pozdrawiam Aga mama Mikołaja

[justyna_dabrowska]

Z uwagą przeczytałam cały ten wątek.
Ciężko sie go czyta, bo jest tu wiele bardzo krytycznych i ostrych uwag pod
adresem Magdy a także całej redakcji. Nigdy nie było naszą intencją pogarszać
komukolwiek samopoczucie. Z pewnością nie było to też intencją Magdy.

Przekazaliśmy jej treść Waszych wypowiedzi i poniżej jej odpowiedź.
Pozdrawiam

Justyna Dąbrowska

"Przykro mi, że po moim świątecznym felietonie wiele osób poczuło się
urażonych. Naprawdę nie miałam takich intencji. Nie uważam, że rodzice, którzy
inaczej niż ja wychowują dzieci są w jakikolwiek sposób gorsi. W felietonach
piszę o stylu życia moim i mojej rodziny, o naszych pomysłach na bycie z
dziećmi, ale wcale nie uważam, że są to metody jedynie słuszne i najlepsze z
możliwych. My je lubimy, bo pasują do naszej rodziny i dobrze się z tym
czujemy. Nie uważam też, żeby nasze pomysły na wychowywanie dzieci, rodzinne
tradycje czy sposoby spędzania wolnego czasu były szczególnie szokujące czy
wyjątkowe. Znam sporo rodzin, które żyją podobnie. Znam też wiele takich, które
żyją zupełnie inaczej i naprawdę nie widzę w tym nic nagannego. Znam też
rodziny, w których wiele spraw wydaje mi się sensowniej poukładanych niż w
naszej. Czasem korzystam z ich doświadczeń i pomysłów, a czasem po prostu
wiem, że coś, co sprawdza się w innej rodzinie, do nas by nie pasowało, bo
jesteśmy inni, mamy inne priorytety, inne potrzeby. Ale to nie znaczy, że muszę
obrzucać innych inwektywami i czuć się gorszą matką.
Nie jestem żadnym wzorem do naśladowania, nie mam i nie chcę mieć patentu na
bycie idealną matką, popełniam mnóstwo błędów i cały czas się uczę. Moje
felietony nie są tekstami poradnikowymi, tylko dość osobistą i subiektywną
formą wypowiedzi. Właśnie tak żyjemy, tak wychowujemy dzieci, tak obchodzimy
święta, tak spędzamy wolny czas. Wymaga to od nas sporo pracy, energii i uwagi,
ale właśnie taki styl nam się podoba. Co nie znaczy, że musi podobać się
wszystkim."
Magda Szczypiorska-Mutor

Droga Pani Magdo/Droga Redakcjo!

[allga]

Ja rozumiem, że każdy ma prawo do własnego widzenia świata i realizowania
własnych ideałów.

Problem w tym, że "Dziecko" to nie "Polityka" czy "Tygodnik
Powszechny". "Dziecko" to j e s t pismo poradnicze i w tym głównie celu czytają
je tysiące matek i ojców! Dlatego opowiadanie o swoim macierzyństwie w sposób
tak dalece subiektywny jest szalenie ryzykowne! Jeżeli Pilch czy Passent
opowiadają o jakimś zjawisku kulturowym, politycznym zgadzam się z nimi bądź
nie, psioczę, złożeczę albo biegnę do męża ze słowami: "Przeczytaj! Trafił w
dziesiatkę!"

Niestety tematu macierzyństwa nie da się przyrównać do intelektualnej rozprawy
czy literackiego dyskursu. Macierzyństwo to całe morze emocji, uniesień,
przerażenia, wątpliwości, nadziei. Każda matka stara się być "wystarczająco
dobra - good enough" jak mawiają. I, śmiem twierdzić nawet te z nas, które
zarzekają się, że "mają dystans" i "nigdy nie porównują" na dnie serca,
odruchowo to robią i porównują, bo to zbyt ważna, intymna i fundamentalna
sprawa w życiu, by ten dystans niezależnie od okolicznosci zachować! I każda z
nas, mniej lub bardziej świadomie,zadaje sobie pytanie" czy robię w s z y s t k
o co w mojej mocy, by moje dziecko było zdrowe i szczęśliwe, teraz i w
przyszłości?" Pani artykuł pokazał wielu matkom, że choćby stanęły na rzęsach -
nigdy nie będą wystarczająco dobre, bo: nie mają pieniędzy/czsu/wewnetrznego
spokoju. Proszę zauważyć, że ten artykuł wpisuje się w jakże szklachetny nurt w
medialny: "czytaj dziecku 20 minut dziennie, codziennie." To ważne, by
propagować takie postawy w obec dzieci i doskonale rozumiem Redakcję "Dziecka",
która się w tenże nurt włącza. O ile jednak k a ż d y może i powinien znależć
codziennie czas na czyta nie dziecku, o tyle n i e k a ż d y może, choć
powinien (?) nie kupować w supermarketach, bo tam brzydko i anonimowo! Proszę
wybaczyć, ale Pani artykuły zamieszczane są w piśmie poradniczym, niedaleko od
jakże "dosłownych" i cennych porad p. Moniki Staszewskiej. Proszę się więc nie
dziwić, że przez niektóre z nas został odbierany równie dosłownie! Dlatego
obsadzenie Pani w rolu "subiektywnego felietonisty" wydaje mi się w zwiazku z
tematem Pani ostatniego feletonu jedank błędem.

Szcególnie, gdy subiektywizm posunięty jest tak daleko, jak w przypadku
nieszczęsnych supermarketów. Czy Państwo zdają sobie sprawę, jak wiele kobiet z
trudną sytuacją finansową mogło poczuć mizerotę swego macierzyństwa po
przeczytaniu tego fragmentu?

Ja głęboko wierzę, że ani Pani, ani tym bardziej Redakcji intencją nie było
urażenie kogokolwiek. Niestety tak się właśnie stało...

Może warto zastanowić się, dlaczego "Pitulek" cieszy się niesłabnącym
powodzeniem...

Choć nie przedłużę prenumeraty, nadal będę od czasu do czasu kupować "Dziecko".

Pozdrawiam
Ola

[allga]

Oj, przepraszam z mnogość literówek! Niestety ich ilość potwierdza fakt, że
temat "wjechał na emocje"!

Jeszcze raz przepraszam i pozdrawiam!
O.

[neospasmina]

To i ja się ustosunkuję, jednak w nieco innym tonie ni Allga.
Bardzo wierzę, że nie było intencją redakcji i felietonistki urażać czytelników
czy też powodować pogorszenie się ich samopoczucia - to przecież uderzałoby
rykoszetem w samo pismo.
Odpowiedź redakcji i p. Mutor utrzymana jest w tonie wyjaśniająco-
prostującym: "nie było celem urażać, nie jestem wzorem, rozumiem, że są inni,
prezentuję PO PROSTU (!)swój punkt widzenia; nie trzeba brać do siebie i
jeszcze rzucać inwektyw itp."; ani słowa natomiast o tym, że być może
faktycznie felieton miał nienajszczęśliwszą formułe, stylistykę i w efekcie dał
takie niezamierzone wrażenia odbiorcze; czyli że można zrozumieć te odpowiedź
tak: "Drogie czytelniczki, felieton był dobry, tylko Wy go źle odczytałyście";
felieton był zły; nawet jeśliby przyjąć za dobrą monetę te cukierkowo-
świąteczny mandrygały, to jego poetyka jest nie do przyjęcia; I O TO SIĘ
ROZCHODZI głównie w naszej krytyce;
poza tym ani słowa nie wspomniano o tym, że czytelniczki uwielbiały opowieści o
Jasiu i Julce, natomiast nie trawią tych wychowawczo-domoych historyjek;
felietony się popsuły i o tym mówiły nasze posty i posty na emamie; a redakcja
odpowiada tylko i wyłącznie w sprawie tego jednego - świątecznego, a stał się
on przecież tylko kroplą, która przelała matczyny kielich goryczy...

[agacz2905]

I o to właśnie chodzi!! Lepiej bym tego nie ujęła, zgadzam się w stu procentach
(choć osobiście nigdy nie UWIELBIAŁAM felietonów o dzieciach Pani Mutor).
Pozdrawiam
Agnieszka

[ageman]

A ja oczekiwałam w tej odpowiedzi jednego zdania: "przepraszam, jeśli
poczułyście się dotknięte". Nie da się ukryć, że ten artykuł był wartościujący
i daleko mu do formy pamiętnika.
Ale ani redakcja ani autorka jakoś nie zdobyły się na przeprosiny. Przykre to
bardzo...

Aga

nie zgadzam się

[aleksandrynka]

a mi się wydaje, ze nie przeprasza się niezawinienie. Nie każdy jest w stanie
przewidziec, ze w miarę neutralne teksty kogoś dotkną. To bardzo indywidualna
sprawa... Jesli piszą, zeby nie bic dzieci, to powinni przepraszac bijących,
jeśli ci czują się dotknięci? Jeśli prezentują wyprawkę dla malucha, ktora w
sumie kosztuje 3000 pln, to powinni przepraszać tych, co ich nie stać? jeśli
podają przepis na szarlotkę, to powinni przepraszać tych, co nie mają pieca?

Pani Magdo

[wieczna-gosia]

Nie ma co sie boczyc.
Felieton byl po prostu kiepski. Nie subiektywny, nie przedstawial punkt
widzenia tylko bylo to takie pierdu pierdu na z gory zadany temat mialkie jak
kaszka z mleczkiem i no sorry- mysla zadna nie skazone. Ani przeslaniem. Ja
rozumiem, ze moze trudno jest z siebie wykrzesac nastroj swiateczny w
czerwcu ) czy wrzesniu ) ale- to jest pani praca. Ja bym nie umiala z
siebie wykrzesac nastroju w czerwcu dlatego nie jestem felietonistka
Sugerowanie czytelniczkom ze zle odebraly- jest zenujace. jak czytelniczki zle
odebraly to znaczy ze kiepsko sie napisalo. I tyle. Jak sie napisze dobry ciety
felieton todobry ciety felieton ma to do siebie ze czasem swiadomie kogos
obraza prowokuje czy kluje szpilka. I ukluty swietnie zdaje sobie z tego sprawe
a nieukluci sie nie poczuwaja
Pani niby nikogo nie kluje tymczasem jak widac uklutych cala masa.
Moim zdaniem sie mowi sorry i sie pisze lepszy felieton

Pozdrawia Gosia wiel;bicielka Julki i sympatyczka Jasia natomiast ziewajaca z
nudy nad ta gwiazdka nieszczesna

[ewamamaolka3]

Nie spodziewalam sie ze tym watkiem otworze "Puszke Pandory" Milo ze jednak
redakcja czyta posty. Przeczytalam list Pani Magdy. Gdyby taki tekst znalazl
sie w jednym z felietonow na pewno czytelniczki nie mialyby pretensji. Kazda z
nas caly czas sie uczy, szuka jak byc najlepsza mama i ma wiele watpliwosci.. W
pismach takich jak "Dziecko" szukam wsparcia i podtrzymania na duchu. Zycze
Pani Magdzie powrotu do cieplych i milych felietonow o Julce i Jasiu, ktorymi
kiedys zaczynalam czytanie gazety. Serdecznie pozdrawiam i zycze Wesolych
Swiat. Ewa

[mama_szymka]

Ja uważam, że felietony p.Mutor są mocno przesłodzone i wyidealizowane i
poprostu nie wierzę, że oni tak żyją!!!
POZDRAWIAM

[qaffka]

A ja myślę, że rzecz nie w takim czy innym sposobie życia, ale sposobie jego
opisania. Przecież chyba każdy chciałby przeżyć takie święta, takie trochę z
innej planety dla większości z nas. To co raziło, to własnie ta nuta wyższości
dla tej całej reszty która tłoczy się w supermarketach.
I oczywiście nie warto nikogo pouczać, ale ja mam wrażenie, że autorka żyje w
takiej twierdzy do której nie dopuszcza świata zewnętrznego. W tym domu nie ma
telewizji donąszocej o wojnach, nie ma pokemonów ani innych swintw z reklamy,
nie ma pewnie coca coli, batoników czy innych rzeczy z reklam itd.
Wydaje mi się tylko że tak jak zle jest chować dziecko i codziennie karmic je
bajkami o pokemonach z telewizji, prowadzac po supermarketach, poić colą i
telewizją, tak samo źle jest kompletnie je od tego odcinać tłumacząc mu że cały
ten świat jest zły i my sie schowamy w domku ciepłym.
Przecież to że schowamy głowę w piasek nie znaczy że to wszystko zniknie. Nawet
więcej, dzieci wyrosną i jednak będa się musiały z tym światem zmierzyć a wtedy
mamusi nie będzie obok. I albo odbeda przyspieszony kurs pokemonów,
hamburgerów, bicia się etc, albo zostaną uznane za dziwaków.
To żadna sztuka schować się przed światem. Sztuką jest nauczyć się w nim żyć. I
niestety tu pani Mutor popełnia błąd który - odpukać - kiedyś się na niej
zemści. Bo czasem lepiej pozwolic dziecku dotknąć gorącego pieca, a nie czekać
az kiedys samo włozy tam rękę.
A prawie wszystkich tu na forum poruszyła ta jedna rzecz. Że wszyscy staramy
sie lepiej albo gorzej uczyc dzieci tego świata. A autorka uczy, że najlepiej
je schować - jak kwoka - a ci inni którzy nie chowają to są niestety dziwni. A
dla mnie niestety mimo pieknych tradycji których zazdroszcze - dziwna jest
ona.

[aleksandrynka]

no widzisz, a teraz Ty krytykujesz ich styl życia...

Szkoda, że pani Magda nas nie zrozumiała...

[iwles]

Szkoda, że pani Magda nas nie zrozumiała, że nie chodzi o treść, lecz o formę.

[szyszunia75]

Lubiłam zawsze oglądać serial ”Przystanek Alaska”. Był ciepły, zabawny i mówił
o życiu, jakiego ja nigdy nie będę miała. Mogłam sobie powyobrażać, jak to by
było mieszkać w takiej małej społeczności i oglądać łosie na ulicy. Z tego
samego też powodu dość lubię teksty Magdy Szczypiorskiej-Mutor: przestawiają
świat dla mnie zupełnie odległy, nierealny, osadzony nie-wiadomo-gdzie. Czytam
je jak bajkę, zupełnie nie wymagając od nich walorów poradniczych. Czytam, bo
jestem ciekawa, jak żyją inni ludzie. Coś mnie oczywiście w tych tekstach
denerwuje lub przeszkadza: np. to, że p. Magda dumnym tonem stwierdza, że jej
dzieci zachowują się w supermarkecie jak przybysze ze średniowiecza i kłaniają
ochroniarzom - myślę bowiem, że p. Magda bezwiednie iw dobrej wierze robi swoim
dzieciom krzywdę. Nie unikną konfrontacji ze światem, ale będą do niej zupełnie
nieprzygotowani, no chyba, że rodzina Mutorów nigdy nie zamierza wychynąć ze
swojego leśnego schronienia. Drażni mnie także to, że estetyka tych tekstów
jest dość oklepana. To tak jak z boomem na polskie jedzenie: modnie jest teraz
jadać w knajpach typu Chłopskie jadło, więc wszyscy równo zachwycają się
smalcem i pierogami. Albo Coelho jest na topie więc wszyscy kochają Coelho. Nie
znoszę tego, co staje się bardzo modne, przestaje mi się to podobać. W moim
środowisku modne jest nieoglądanie TV, niekupowanie w supermarketach i też mnie
to drażni.
Ale ad rem. Nie podpiszę się tu przed pomstowaniem na panią Magdę. Ona nic
nikomu nie radzi, nie wymaga, by ludzie ją naśladowali. Pokazuje, jak żyje i co
myśli. Każda z nas na forum robi to samo. Jesteśmy dość przywiązani do swoich
przekonań i wydaje nam się, że my krytykując panią Magdę mamy rację, a pani
Magda krytykując innych racji nie ma. Nie przekonuje mnie taka logika. Można
natomiast zastanowić się nad tym, czy redakcji Dziecka robi dobrze,
zamieszczając jej teksty w takim brzmieniu. Redaktor zawsze może porozmawiać z
felietonistą lub autorem i zasugerować mu zmianę tonu, tematyki, formy. Skoro
do tej pory redakcja nie protestowała, pani Magda pisała po swojemu i ja
uważam, że nie można mieć o to do niej pretensji. Zarzuty owszem, ale wobec
redakcji, a nie autorki.
Ta sytuacja jest zupełnie inna niż sytuacja z PORADAMI P. Milskiej-
Wrzoskińskiej. Te doprowadzają mnie do szewskiej pasji, bo oceniają, osądzają,
narzucają. Pani M.-W. chyba w ogóle nie zdaje sobie sprawy, albo nie
zastanowiła się nigdy jak szkodliwe mogą byc jej teksty, ile sieją poczucia
winy, rozpaczy, nieprzespanych nocy. Ona mówi jako autorytet jak powinnyśmy żyć
i wychowywać dziecko. Pani Magda Szczypiorska-Mutor mówi tylko jak ona sama
żyje i wychowuje dziecko, a jej teksty opatrzone są nagłówkiem ”Z pamiętnika
matki”.
Pozdrawiam panią Magdę, redakcji życzę sporo refelksji i przemyśleń. I trafnych
decyzji.

[monikam1]

Zgadzam Się! Porady pani Milskiej - Wrzoskinskiej są irytujące! Jak można
opierniczać kobiety, które piszą, bo poszukują wsparcia, a często po prostu
chcą się wyżalić. Wyjątkowo nietrafiona osoba! Zwykle jak czytam jej porady,
mam ochotę pisać pocieszające listy do adresatek porad.
Mam wrażenie, że Dziecko to koło wzajemnej adoracji i dlatego już tego nie
kupuje.
Monika

[mamalilki]

No tak ale ona jest psychologiem a pytania i komentarze psychologa wcale nie są
lekkie łatwe i przyjemne bo nie taka jest ich rola. Chociaż prawda jest taka że
z trudnym problemem powinno się samemu pójść a nie pisać do gazety, bo takie
problemy wymagają długiej rozmowy a czasem podjęcia życiowych decyzji.

[moofka]

monikam1 napisała:

> Zgadzam Się! Porady pani Milskiej - Wrzoskinskiej są irytujące! Jak można
> opierniczać kobiety, które piszą, bo poszukują wsparcia, a często po prostu
> chcą się wyżalić. Wyjątkowo nietrafiona osoba! Zwykle jak czytam jej porady,
> mam ochotę pisać pocieszające listy do adresatek porad.

ja z kolei bardzo lubie panią Milską Wrzosińską
i cenie jej opinie
pewnie, raczej bardzo chlodno ocenia sytucje
ale chyba o to chodzi człowiekowi, który szuka wsparcia i porady
nie klepania po plecach i pocieszajacych listów, tylko obiektywnego spojrzenia
i rozwiązani problemu
jest bardzo mądrą osobą

Pani Magdo!

[pesteczka5]

a moze jednak ogólnie...

[pesteczka5]

(przepraszam za pusty post)


Jako wierna czytelniczka 'Dziecka' od jego początków i wielbicielka wczesnych
tekstów pani Mutor zastanawiam się, dlaczego tak bodą mnie obecne.

Jedna z dziewczyn powyżej napisała o tym, że tyle w autorce pogardy dla innych
ludzi, tej szarej masy nieświadomie pogrążającej się w piekle supermarketów,
krzywdzącej swoje dzieci życiem innym niż Jej wzorzec..(A wcześniej także dla
pań środowiskowych, dla lekarki na ostrym dyżurze - ten ton to stały rys. I nie
o meritum tu chodzi, lecz o swobodę niegrzecznej krytyki).

I myślę sobie, że jest w tym jednak sporo nietolerancji, niezdrowej dumy i
takiejż wyższości, które są powodem, ze obawiałabym się dla moich dzieci
spotkania z dziećmi wychowanymi w tym duchu... Za niepoprawną szczerosć
przepraszam.

"Dziecko" było dla mnie zawsze oazą madrości, wolności, tolerancji, otwartości
i normalności, a teraz odnoszę wrażenie, że tworzy po prostu nową klikę w
opozycji do innych klik. Snobizm drogiej domowości i ekologii w opozycji do
innych snobizmów.

Poza tym, trudno się oprzeć wrażeniu, że tkwią w p. Szczypiorskiej- Mutor
głęboko jakieś żale, bóle czy poczucie krzywdy albo winy? i potrzeba, przymus
udowadniania sobie i innym, jak wspaniale udało się Jej urządzić życie swojej
rodzinie.

Co w sumie, wszystko razem zrobiło się niesmaczne i ciężkie.
Bardzo żal.

Wesołych Swiąt, pesteczka

[przeciwcialo]

Mnie ten artykuł wpedził w potworne poczucie winy. Rozczarowałam sie tym
numerem. Przez tyle lat czytania tej gazety nikt nie dał mi takiego policzka.
Wniosek- tylko dziennikarki piszące w domu to mamy doskonałe.

[barb42]

Ostatnimi czasy w dziecku najlepsze są artykuły pisane przez czytelniczki. Co do
felietonów pani Mutor zastanawia mnie skąd ona na wszystko ma czas!? Jestem
dobrze zorganizowaną mamą synków (6 lat i 6 miesięcy), ale jak bawimy się masą
solną,to prasowanie czeka... Praca,zakupy i domowe obowiązki oraz zabawa z
dziećmi jest trudna do pogodzenia chyba,że zapomni się o śnie. Myślę,że zawodu
wolnego felietonistki(czasu wolnego) nie można porównać z pracą na etat poza
domem a i chyba pomoc domowa bywa u pani Mutor. Znam osoby,które przestały
kupować dziecko ze względu na to,że pismo oddala się od nich i zaczyna być
adresowane do majętniejszych portfelem. Jeszcze kupuję i czytam, ale coraz mniej
artykułow pomocnych w obcowaniu ze starszym dzieckim a i te felietony...