film Potop

[zyciemniekocha2000]

Hej, oglądam sobie po latach „Potop” i tak się zastanawiam: czy wasze dzieci/ mlodzi dorosli w ogóle rozumieją to słownictwo? Czy dla młodego pokolenia to już kompletny kosmos?

[smoczy_plomien]

Moje jeszcze za młode, więc nie wiem. OT: Kocham Potop. Mówię cytatami.

[katriel]

Moje dziecko, lat 17, mówi cytatami z "Potopu".

[weronika_ozankowa]

Dla mnie to słownictwo było tak samo archaiczne, jak dla dzisiejszej młodzieży, z tym że mnie po prostu uczono znaczenia tych „egzotycznych” słów i wyrażeń.

[la_felicja]

No właśnie, przecież nawet boomerzy w młodości nie mówili "waćpan kontent" więc jakie te 20-30 lat różnicy ma znaczenie?

[chatgris01]

Przypomniałaś mi jedną forumową sygnaturkę...

Kmicic na pewno był kiepski w łóżku (ta jego raptowność - myślę, że miała odniesienie do wszystkich dziedzin życia).
by onion68

[bananananas]

chatgris01 napisała:

> Przypomniałaś mi jedną forumową sygnaturkę...
>
> Kmicic na pewno był kiepski w łóżku (ta jego raptowność - myślę, że miała od
> niesienie do wszystkich dziedzin życia).
> by onion68
>
Jednakowoż, żeby tak wytresować konia, trzeba umieć się samemu powściągnąć

[heca007]

Z tego co pamiętam oni chyba długo czekali na dziecko (w Panu Wołodyjowskim jest o tym wspomniane).

[stasi1]

Czekali ale nie doczekali się.
,,Andrzej Kmicic, nie doczekał się własnych dzieci. W epilogu powieści Henryka Sienkiewicza on i Aleksandra Billewiczówna nie mają potomstwa. Ze względu na burzliwą młodość i rany wojenne Kmicica, w utworze pojawia się wyraźna informacja, że ich małżeństwo pozostało bezdzietne.Jako swoiści "spadkobiercy" i synowie duchowi, opieką zostali otoczeni bratankowie Kmicica, w tym syn jego brata Jana – Kazimierz, który w późniejszej części Trylogii (w Panu Wołodyjowskim) pojawia się jako dorosły młodzieniec i żołnierz."

[heca007]

A cóż to mogła sprawić "burzliwa młodość i rany wojenne", że Kmicic nie mógł mieć dzieci?

[boggi_dan]

Energię stracił na wojnie. Także w obronie Jasnej Góry.

[memphis90]

Burzliwa młodość = tryper, wiewiór, choroba francuska….

[heca007]

Też to obstawiam

[mizantropka65]

Azaliż waćpani, czymże jest wiewiór? Jako mocno nieoświecona nie znam tego pojęcia

[heca007]

mizantropka65 napisała:

> Azaliż waćpani, czymże jest wiewiór? Jako mocno nieoświecona nie znam tego poję
> cia
>

Rzeżączka bo nie sądzę aby chodziło o trąd (wiewiórki mogą ją przenosić).

[mizantropka65]

Aaaaaa, za moich czasów tego nie było😕

[m_incubo]

heca007 napisała:

> A cóż to mogła sprawić "burzliwa młodość i rany wojenne", że Kmicic nie mógł mi
> eć dzieci?


Obstawiam syfilis.

[kadfael]

No nie. W pierwszym rozdziale Pana Wołodyjowskiego jest mowa o tym, że Oleńka jest wysoko w ciąży j Kmicic nie może wyruszyć dlatego na pomoc pani Michałowi, który stracił narzeczoną

[husky_cat]

Dokładnie tak, też to pamiętam

[stasi1]

Ale widocznie nic z tego nie wyszło. Chyba
,,Aleksandra Billewiczówna, nazywana najczęściej Oleńką – postać fikcyjna, bohaterka powieści Potop i jej ekranizacji.

Charakterystyka
odtwórczyni roli: Małgorzata Braunek
miejsce zamieszkania:
ur.
przyczyna śmierci:
wykształcenie:
zawody, zajęcia: posiadaczka wsi Wodokty
dziadkowie: Herakliusz Billewicz (dziadek; nie żyje)
rodzice:
rodzeństwo:
związki: Andrzej Kmicic
dzieci:
dalsza rodzina:
wielbiciele: Andrzej Kmicic, Michał Wołodyjowski, Bogusław Radziwiłł, Ketling"
Na pewno braunek była w ciąży jak kręcili film

[chatgris01]

Braunek była w ciąży gdy ją wybrano do roli Oleńki, jak kręcili film już nie.

[elinborg]

chatgris01 napisała:

> Braunek była w ciąży gdy ją wybrano do roli Oleńki, jak kręcili film już nie.

I bardzo po tej ciąży schudła.
Abstrahując od wyglądu, grała jak drewno, choć też uczciwie mówiąc wiele do zagrania nie miała

>

[chatgris01]

elinborg napisała:


> I bardzo po tej ciąży schudła.


Tak.
Podobno Żuławski ją do tego nakłaniał. W każdym razie było to z niekorzyścią dla roli (pomijając w/w drewno oraz wiecznie niedomknięte usta).

[stasi1]

Jednak mieliście rację.
,,Historia rozpoczyna się sceną z życia państwa Kmiciców. Pięknego letniego dnia Andrzej Kmicic siedzi w altance nieopodal swego dworku i popija miód. Jest piękna jesień 1668 roku. Oleńka jest brzemienna. Do dworku pary w Wodoktach przybywa jednak pan Charłamp z ogromie smutną wieścią, że zmarła narzeczona Wołodyjowskiego, panna Anusia Borzobohata Krasieńska. Okazuje się, że śmierć jej była tak wielkim ciosem dla małego rycerza, że Charłamp, niepokojąc się o jego życie, postanowił odszukać dawnych jego przyjaciół, by ci mogli mu przynieść pomoc, pocieszenie i wsparcie. Żołnierz był absolutnie zdruzgotany swoim nieszczęściem i trzeba było jakoś go z tego stanu wyciągnąć.

Czytaj więcej na www.bryk.pl/lektury/henryk-sienkiewicz/pan-wolodyjowski.streszczenie-szczegolowe#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=other"
Ale wcześniej pytałem się ai czemu kmiecic nie pomógł w żałobie , wyszło że był na polach bitew

[husky_cat]

Nie wspominając już o tym, że w tamtych czasach, zwłaszcza na wschodzie, ludzie lubili ucinac różne rzeczy zolnierzom wroga.
Ruscy nawet teraz to robią....

heca007 napisała:

> A cóż to mogła sprawić "burzliwa młodość i rany wojenne", że Kmicic nie mógł mi
> eć dzieci?

[ruta_tannenbaum]

stasi1 napisał:

> Czekali ale nie doczekali się.
> ,,Andrzej Kmicic, nie doczekał się własnych dzieci. W epilogu powieści Henryka
> Sienkiewicza on i Aleksandra Billewiczówna nie mają potomstwa. Ze względu na bu
> rzliwą młodość i rany wojenne Kmicica, w utworze pojawia się wyraźna informacja
> , że ich małżeństwo pozostało bezdzietne.Jako swoiści "spadkobiercy" i synowie
> duchowi, opieką zostali otoczeni bratankowie Kmicica, w tym syn jego brata Jana
> – Kazimierz, który w późniejszej części Trylogii (w Panu Wołodyjowskim) pojawi
> a się jako dorosły młodzieniec i żołnierz."

Niesamowite są te halucynacje AI. "Potop" nie ma w ogóle epilogu, epilog "PW" dotyczy bitwy chocimskiej i akurat Kmicicowie nie są w nim wspomniani.
Na początku "PW" Oleńka jest w ciąży, więc Kmicic się waha, zanim wyrusza Wołodyjowskiemu na pomoc emocjonalną, ale wyrusza (na szczęście wkrótce misję przejmuje Zagłoba, elegancko odsyłając go z powrotem do domu). Sprawdzałam na szybko dla pewności: wygląda na to, że nigdzie w powieści nie ma mowy o rezultacie tej ciąży i o ewentualnych następnych. Natomiast taka sugestia bezpłodności Kmicica byłaby zupełnie sprzeczna z tym, o co chodzi w losach tej postaci, i ze światopoglądem całej Trylogii. Kmicic to jest bohater, który odkupuje swoje początkowe winy i zyskuje nowe życie.

[la_felicja]

stasi1 napisał:
. Ze względu na bu
> rzliwą młodość i rany wojenne Kmicica, w utworze pojawia się wyraźna informacja
> , że ich małżeństwo pozostało bezdzietne.

Czekając na peronie, nadjechał pociąg

[mdro]

,Andrzej Kmicic, nie doczekał się własnych dzieci" etc.

Skąd te brednie wytrzasnąłeś?

[bmtm]

Nie, w powieściach Henryka Sienkiewicza Andrzej Kmicic nie doczekał się dzieci.Zarówno pod koniec Potopu, jak i podczas epizodycznych wzmianek w Panu Wołodyjowskim, pisarz nie wspomina o żadnym potomstwie Andrzeja i Aleksandry Billewiczówny. Książkowa historia kończy się na ich ślubie oraz hucznym weselu w Wodoktach.

[mdro]

Nie wiem, jak zdobyłeś to wykszt. bez umiejętności czytania .

[kloacznymysliwy]

Moje dzieci (już nastolatki) kochają i oglądają co roku. Pierwszy raz obeirzeli, jak byli w przedszkolu i całe przedszkole się potem bawiło w Kmicica i pannę Billewiczównę.
Poza tym - scena pojedynku Kmicica z Wołodyjowskim jest uznawana za jednà z najlepszych w historii kina, jeśli chodzi o pojedynek na szable.

[boggi_dan]

"Mości panowie, oto Judasz Iskariota! (...) Bodajeś konał w rozpaczy! Bodaj ród twój wygasł! Bodaj diabeł duszę z ciebie wywlókł... Zdrajco! Zdrajco! Po trzykroć zdrajco!"❤️

[arwena_111]

Moje gadają cytatami z Potopu czy innych starych filmów. Oglądają od małego z nami.
Wielkanoc bez Potopu nie istnieje

[hanusinamama]

Moje dzieci znają od dzieciństwa. Z dziadkiem ( wielkim fanem) obie oglądały...więc znają i rozumieją

[minivini]

Nie przesadzajmy już. Wkurza mnie że we współczesnych filmach kostiumowych aktorzy mówią współczesnym językiem. Bo widz nie zrozumie. No jeśli się bierze widza za polglowka to wychodzi jak wychodzi.

[la_felicja]

Mnie to samo - np w filmie o okupacji bohaterka uzywa słowa "kasa" w sensie pieniądze. Tak nawet chyba jeszcze w latach 90-tych nie mówili

[mdro]

Mówili. Już co najmniej w latach 80.

[bujakajamajka]

Niedawno był świetny teatr telewizji pod tym tytułem, o wiele bardziej atrakcyjny i przystępny niż film, na którym można zasnąć po trzech minutach

[evro44]

o przepraszam, ale Potop to jedna z lepszych ekranizacji powieści Sienkiewicza. Nie mamy wspólnej płaszczyzny bo będę bronić tego filmu jak niepodległości. Jakie nudy? I czego tu nie rozumieć?

[kochamruskieileniwe]

Sądzę, że ci, którzy mają wykształcenie co najmniej średnie, rozumieją. Wnioskuję po liście lektur w szkole średniej🙂
A dzieci- dużo rozumie. Jeśli film- to chociaż z kontekstu. A dzieci, którym czytano lub czytały same Kichusia majstra Lepigliny, to bez problemu😂

[heca007]

Najbardziej ikoniczna scena dla mnie to chwila podpalenia Wołmontowicz kiedy słońce znika a ogień wybucha we wsi. Wszystko to zostało precyzyjnie zgrane. Choć nie poszło do końca po myśli reżysera i aktorzy ratowali życie wyczoługując się z płomieni

[elinborg]

heca007 napisała:

> Najbardziej ikoniczna scena dla mnie to chwila podpalenia Wołmontowicz kiedy sł
> ońce znika a ogień wybucha we wsi. Wszystko to zostało precyzyjnie zgrane. Choć
> nie poszło do końca po myśli reżysera i aktorzy ratowali życie wyczoługując si
> ę z płomieni

Jeśli się nie mylę, to jest tam scena z uwiązanym, skowyczacym psem. Wygląda tak, jak wszystkie sceny z końmi w tym filmie, których to scen konie nie przeżyły ( czyli realistycznie).

[mizantropka65]

Dla mnie w karczmie, scena z ławą.Choć tchnie makabrą

[nieobiektywnie]

Nigdy nie rozumiałam fenomenu potopu. Kmicic irytował mnie diabli, Oleńka miała wybór między dżuma a cholerą, przekłamania historyczne i uproszczenia były tam takie że aż zęby bolą. A potem pojawiają się wątki na forum pt kiedyś to były inne czasy Polacy byli prawdziwymi patriotami i inne różne romantyczne bzdury.

[la_felicja]

A ja lubię Potop ze względu na Kiemliczów, Wołodyjowskiego, księcia Radziwiłła, różne sceny jak np górale ratują króla. Dialogi typu "Jaki dziś dzień? Mroźny, panie pułkowniku!" Sceny bitewne. Krzysztof Kowalewski w roli Rocha Kowalskiego

Kmicic też mnie irytuje, chociaż Zagłoba o wiele bardziej

[smoczy_plomien]

Tak, to cała plejada fantastycznych osobowości i scen. Tych monumentalnych, od których dreszcz przechodzi, jak mowa Bogusława Radziwiłła o Polsce, i tych zabawnych, jak wywód o oleum. Do tego dylematy moralne i zaskakujące zwroty akcji ("Wstrzymałem egzekucję!"). A Oleńka? Jaka tam dżuma i cholera, ona była zakochana w Kmicicu, więc nie ma jej co żałować.

Dla mnie Potop to był zawsze taki idealny przepis na sukces. Mamy: od zera do bohatera, love story, trochę na poważnie, trochę na wesoło, dobrze napisane postaci, spójna fabuła i dobre teksty.

[angazetka]

> A Oleńka? Jaka tam dżuma i cholera, ona była zakochana w Kmicicu, więc nie ma jej co żałować.

Został jej zapisany w testamencie, zanim się zakochała.

[arwena_111]

Zawsze mogła iść "za kratę".

[angazetka]

I to właśnie nazywamy wyborem między dżumą a cholerą: jakiś nieznany typiarz albo zakon.

[smoczy_plomien]

Robisz błąd w myśleniu zakładając, że w tamtych czasach ludzie myśleli tak, jak dzisiaj. Wtedy rodzina była firmą i nikt nie mógł sobie wybierać kariery czy małżonka wg własnego widzimisie. Wszystko było starannie zaprojektowane. Warto, żeby był syn dziedziczący, syn-ksiądz i córka w klasztorze, żeby zagwarantować wpływy w duchowieństwie (jakaś dyspensa albo korzystny dostęp do kościelnego majątku zawsze się przyda) i jakieś stanowisko publiczne albo kariera wojskowa. Jeśli synów było zbyt wielu, to się ich wysyłało na księży, żeby nie rozdrabniać majątku, w cywilu zostawał jeden albo dwóch. Nikt nie mógł wybierać własnej kariery. Fakt, że kobiety służyły głównie do łączenia rodzin i przedłużania linii. W tym uniwersum fakt, że Oleńka wyszła za mąż z miłości to można powiedzieć, że wygrała na loterii życia.

[heca007]

Córka do korzystnego wydania za mąż też się przydawała. Można było majątki połączyć, przyklepać ożenkiem jakiś sojusz itd

[taki-sobie-nick]

arwena_111 napisała:

> Zawsze mogła iść "za kratę".

Arwena, odpowiem ci WYJĄTKOWO, wiesz dlaczego wyjątkowo. Otóż to Oleńka została zapisana Kmicicowi, a nie on jej, i w razie gdyby Kmicic nie chciał Oleńki, nie musiał iść do klasztoru, prawda?

Pomijam już fakt, że pojęcia nie mam, w jaki sposób zawiązała się amicycja między Oleńką i Anusią, Oleńka jako postać jest tak skonstruowana, że ja nie widzę możliwości amicycji pomiędzy nią a kimkolwiek.

[mizantropka65]

Szkoda, że ty nie poszłaś. Mniej by było pi-a

[heca007]

Ale takie to były czasy. Rzadko para miała okazję zakochać się w sobie przed ślubem. Chyba częściej już zdarzało się zakochanie po Poza tym jeśli już młodzi się zakochiwali to często niezgodnie z planami rodziców

[ib_k]

angazetka napisała:

> > A Oleńka? Jaka tam dżuma i cholera, ona była zakochana w Kmicicu, więc n
> ie ma jej co żałować.
>
> Został jej zapisany w testamencie, zanim się zakochała.
>

Błąd, to ona została mu zapisana w testamencie. Jakby się nie zakochała to pozostawał jej klasztor.

[aandzia43]

A co by było gdyby to on jej nie chciał?

[mizantropka65]

Armagedon

[heca007]

aandzia43 napisała:

> A co by było gdyby to on jej nie chciał?
>
Też klasztor. Tyle, że to była młoda, ładna panna bardzo posażna, ze wsiami, głupi by był gdyby nie wziął (wtedy kierowano się innymi przesłankami).

A odpowiadając jeszcze na pytanie wyżej- prawda jest taka, że jakby się nie zakochała a iść do klasztoru nie chciała to i tak by ślub wziąć mogła Mało która para małżonków wychodziła poza przyzwyczajenie czy wzajemny szacunek

[bmtm]

Film jest wybitny artystycznie. Książkę z kolei szybko się pochłania.

[lauren6]

> Nigdy nie rozumiałam fenomenu potopu.

To taki romans historyczny. Prosta fabuła, szybko się czyta. To nie jest żadne wybitne dzieło. Choć Potop i tak jest lepszy od Pana Wołodyjowskiego. Trylogię czytałam w liceum i przez ostatnią część nie udało mi się przebrnąć. Ale nazwać Sienkiewicza grafomanem to jak napluć na ołtarz w kościele: zaraz zleci się rzesza fanów, którzy znają całe fragmenty tych powieści na pamięć

[chatgris01]

Grafomanem to jednak nie (bo jak wtedy określić Mniszkównę i podobne?), ale to był taki polski Aleksander Dumas piszący taśmowo łatwo się czytające powieści historyczne.

[heca007]

Musiało się dość łatwo czytać i trzymać czytelnika w napięciu. Potop był wydawany w gazecie w odcinkach i czytelnicy czekali na kolejne części z wypiekami na twarzy Więc trochę romansu, trochę pojedynków, trochę bitew, trochę intryg dworskich, piękne suknie, kuligi, pościgi, podstepy, sensacja Sienkiewicz wrzucił to do gara, zmieszał z bogoojczyźnianymi przyprawami i podał na polski stół. Jak widać, smakowało

[chatgris01]

Dumas też pisał w odcinkach do gazet

[heca007]

Możemy sobie tylko wyobrazić jak wtedy wyglądał binge-watching a właściwie binge-riding. Zbierało się gazety z kilku miesięcy czy tygodni i czytało przy lampie naftowej w jeden wieczór

[chatgris01]

Na głos dla całej rodziny.

[weronika_ozankowa]

heca007 napisała:

> Możemy sobie tylko wyobrazić jak wtedy wyglądał binge-watching a właściwie b
> inge-riding.

A nawet binge reading

[mizantropka65]

Udało mi się poznać Panią Zuzannę - synową Sienkiewicza. Erudytka, poliglotka, po prostu dama