różne zdania na temat wychowania

[buba27]

temat nie nowy... Staram sie wychowywac moje dziecko konsekwentnie, pozwalam
jej na bardzo dużo ale są rzeczy których nie wolno i już. Nie ulegam. To
dotyczy np. kupowania słodyczy w sklepie bo zobaczyla i musi miec, albo
otwierania niektórych szafek, bawienia sie rzeczami zakazanymi, etc. I przede
wszystkim jak raz powiem nie to już nie mówię potem tak bo chcę być
konsekwentna. Jeśli chodzi o jedzenie to nie zmuszam, zazwyczaj sama chce
jesc, ale jak nie je to nie latam po domu z jedzeniem bo uwazam że je się
przy stole. I tak dalej... Pomijam, że mój mąż czasem pozwala jej na rzeczy,
których ja zabraniam, ale na szczęście rzadko. Za to babcie psują mi cały
proces wychowywania. W sklepie, jak tylko cos pokqarze palcem, to babcia
kupuje, często chce na rączki bo babcia będzie nosić, wystarczy że się
zezłości i krzyknie to babcia sie zgodzi na coś. Ja wiem, że babcie są od
rozpieszczania ale czy tak musi być? czuję się jak ta "zła", a przeciez robie
to dla dobra dziecka. Rozmawiałam z babciami ale im można mówić a one i tak
robią swoje. A może ja przesadzam?!

[kasik751]

Ja tylko chcialam powiedziec, ze nie zgadzam sie z teza, ze dziadkowie sa od
rozpieszczania, ktora jest natretnie lansowana na tym forum.
Pozdrawiam.

[monisia98]

ja generalnie nie lubie jak dziadkowie sie wtracaja i robia po swojemu bo
wystarczy ze zostawie dzieci u nich na 2-3 godziny i potem przez dwa dni nie
moge dosc z dziecmi do porozumienia bo tyko slysze bo ty mi nie pozwalasz a
dziadek i babcia tak. Tak bylo ze slodyczami np wiec u mnie zasada jest taka -
jak chcesz kupic cukierek kup owoc - banan, kiwi, pomarancz dowolnie ....
Moj syn do 2,5 roku nie znal smaku slodyczy - wogole nie wiedzial co to
czekolada itd. Dopiero babcia to zepsula jak tylko z nim zostawala to pokryjomu
dawala mu ciastka, cukierki, czekoladki az ktoregos dnia moj synek powiedzial
ze babcia mu daje cukierki ale mowi zeby mamie i tacie nie mowic - ona uwazala
ze ja dziecko ograniczam , glodze itd. Ale maly byl zdrow jak ryba - niczego mu
nie brakowalo.

[szaramysz2]

kasik751 napisała:

> Ja tylko chcialam powiedziec, ze nie zgadzam sie z teza, ze dziadkowie sa od
> rozpieszczania, ktora jest natretnie lansowana na tym forum.
> Pozdrawiam.

Ja tez.
Dziadkowie od rozpieszczania, rodzice od karania a wychowuje ulica

[ropusia]

Witam!
Nie masz powodu, by czuć się tą "złą". Dzieci bardzo szybko uczą się z kim na
co mogą sobie pozwolić. Ja myślę tak: chce babcia nosić na rękach - niech sobie
ponosi, chce kupować zachcianki dziecku - niech kupuje (no, chyba że chodziłoby
o jakąś rzecz absolutnie zabronioną, ale w tej chwili nie przychodzi mi nic
takiego do głowy). Tak robię z naszymi babciami. I córka wie, że babcia będzie
na rękach nosić, co nie zmienia faktu, że ja tego robić nie będę. Tak jak nie
bedę kupować czegoś, bo ona się zdenerwuje. Po prostu przyjęła do wiadomości,
że postepujemy inaczej i już. Faktycznie problematyczne może być karmienie
słodyczami, ale tu podobał mi się pomysł wyczytany na forum, a mianowicie
poinformowanie "słodyczodawców", że finansują wszystkie wizyty u dentysty. No i
konsekwentne trzymanie się tego.
Pozdrawiam i życzę wtrwałości
Monika

[djbrzydal1]

Nie przesadzasz - powiedz babci dosadnie co o tym myślisz- to twoje dziecko i
ty decydujesz co jej wolno a co nie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[verdana]

A moim zdaniem bardzo przesadzacie. Porozumienie pomiedzy rodzicami w wychowaniu
- to bardzo cenna rzecz. Natomiast wymaganie, aby każdy zbliżajacy się do
dziecka stosował wobec niego takie same zasady, zachowywał sie identycznie (i to
dokładnie zgodnie z wyobrazeniem mamy o idealnym wychowaniu) to utopia i do
tego, według mnie, wysoce szkodliwa.
Przede wszystkim zadna z matek nie jest nieomylna. Jeśli będzie wymagać, aby
wszyscy postępowali dokładnie zgodnie z jej wolą, nikt nie ma szans skorygowac
błędów wychowawczych, jakie popełnia. Po drugie, ojciec nie może "psuć"
wychwania matki, bo ma takie same prawo stosowania swoich metod wychowawczych
jako ona. To nie jest tak, ze zawsze koncepcja mamy musi wygrać.
I wreszcie dziadkowie to nie służący, a dziecko jest ich wnukiem. Nie widzę nic
złego w tym, że sa trochę pobłażliwsi, czy trochę surowsi dla dzieci. Bardzo
dobrze - dzieci poznają różnych ludzi, różne metody wychowawcze, różne sposoby
reakcji. To naprawdę bardziej rozwija empatię, inteligencję i procentuje w
dalszym życiu niż jedne, niezmienne zasady (a co będzie w przedszkolu i w
szkole?) i idealnie zdrowe odżywianie (nie mówiąc już o tym, ze słodycze
wskazane nie są, ale to nie trucizna), a wiele matek skłonnych jest poświęcić
związki dziadków z dziećmi w imię idealnie zdrowego odzywiania. To jakieś
pomieszanie pojęć.
I w końcu przecież nawet małe dziecko wręcz MUSI się nauczyć, że w różnych
miejscach i z różnymi ludźmi postępuje się inaczej. W parku się biega, a w
kosciele nie wolno, w domu można wziąć jabłko bez pytania, a u znajomych nie,
inaczej zachowujemy sie wobec rówieśników, a inaczej wobec starszych - i to
jakoś wychowawczo nie przedstawia problemu. Dlaczego nie można nauczyć, że
dziadkowie pozwalają, a my nie (lub odrotnie). Nie widzę problemu. No, chyba że
chodzi po prostu o rywalizację na lini mama-babcia, która lepsza.

[lola211]

Zgadzam sie z Verdana w calej rozciaglosci.

[kasik751]

No to ja jeszcze dodam, ze nie uwazam rowniez, ze dziadkowie sa niezbedni w
procesie wychowawczym dziecka i stanowczo oponuje przeciw "rozpieszczaniu"
przez dziadkow, ktore czyni dziecku szkode ewidentna. Nie chodzi tu o zwykla
poblazliwosc w niektorych sprawach i popadanie w histerie na tym tle, ale o
lansowanie na sile i wbrew rodzicom (i zdrowemu rozsadkowi)fatalnych w skutkach
przekonan, zachowan i wpajanie pewnych nawykow. Jesli chodzi o zywienie mam na
mysli np. powszechne pasienie slodyczami, nie lizaka czy kawalek czekoladki,
tylko pasienie.
Pozdrawiam.
Pozdrawiam.

[triss_merigold6]

Osobiście uważam, że dziadkowie na ogół odgrywają bardzo pozytywną rolę w
wychowywaniu dzieci. I jestem za rozpieszczaniem, bo o ile rodzice wychowywali
mnie normalnie (z zakazami, ograniczeniami itd.) to dziadek niemal się do mnie
modlił i najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa są związane z jego osobą.

Pasienie? Wyrośnie z tego. Jeśli w domu dziecko w miarę zdrowo się odżywia to
pasienie słodyczami mu nie zaszkodzi. Kiedyś nauczy się odmawiać albo straci
chęć na słodycze.

Nie ma cudów, jeśli dziadkowie nie wychowują wnuka na co dzień to nie wpoją mu
nawyków i upodobań innych niż te z którymi ma do czynienia w domu.

A poza tym zgadzam się z Verdaną tylko nie chce mi się tak długo pisać.

[czajkax2]

Verdana napisała to wszystko co ja chciałam,tylko zrobiła to o wiele lepiej

[buba27]

babcia jest tego typu, że ja mogę jej i bardzo dosadnie powiedziec o co mi
chodzi, ona przyzna mi rację a jak bedzie sama z dzieckiem to i tak zrobi swoje

[scott123]

Owszem ,może i babcie są od rozpieszczania ale wtedy gdy mieszka się na
odległość i widują się raz na jakiś czas!!!!A co innego gdy babcia mieszka
zaraz obok!Niestety znam to z autopsji!To co wyczyniała i wyczynia moja
teściowa przechodzi ludzkie pojęcie!!!Co prawda córka jest już w takim wieku,że
po prostu wstydzi się babci która robi jej obciach!Niestety za niedługo urodzi
się drugie dziecko i nie wyobrażam sobie co mnie znowu czeka!A najgorsze jest
to ,że do niej nic nie dociera cokolwiek nie powiem to jest żle!Według niej pół
roczne dziecko powinno jeść już wszystko ,począwszy od bigosu a kończąc na
kiełbasie z grilla!!Kiedy córka miała 7 miesięcy od babci do zabawy dostała
ściągnięta starą baterię łazienkową z tekstem,że to bardziej pożyteczna zabawka
niż grzechotka!I wiele innych przykładów!Za takie wychowanie i rozpieszczanie
to ja dziękuję!Pozdrawiam!

[deczka]

Według mnie to jest smutny obraz tych czasów. Mamusiom się wydaje, że wiedzą
wszystko o wychowaniu dziecka i robia to najlepiej, a babcia i dziadek i cała
reszta rodziny to do niczego.
Owszem w wielu aspektach się nie zgadzam z dziadkami swoich dzieci, ale chce
żeby mimo wszystko tak często jak to możliwe przebywali razem.
Dziwi mnie ta walka o jedzenie, czy zabawki - Was też jakos wychowali rodzice (
obecni dziadkowie), no i macie się całkiem dobrze

[amhali]

> Dziwi mnie ta walka o jedzenie, czy zabawki - Was też jakos wychowali rodzice
(
>
> obecni dziadkowie), no i macie się całkiem dobrze

Ja tylko do tego chce sie odniesc - generalnie zgadza sie rodzice nas wychowali
i zyjemy, ale zazwyczaj jest tak ze jako rodzice byli wymagajacy duzo bardziej -
bo wiedzieli ze to oni beda musieli zniesc konsekwencje rozpieszczania. A juz
jako dziadkowie podejscie maja inne, wlasnie "ze sa od rozpieszczania" I moj
tata np. zupelnie z tym podejsciem sie nie kryje zupelnie

pozdrawiam
___________________
amh
i Maleństwo

deczko

[annak25]

Masz racje, ze nasi rodzice nas wychowali i jakos zyjemy, ale pamietaj ze to
bylo w czasach komuny gdzie czekolada itp to zadkosc. Poza tym moja mama sama
mowi ze jest zupelnie inna dla mojego dziecka niz byla dla mnie, ma wiecej
cierpliwosc itp.
O ile mama jescze sie mnie jako tako slucha, to tesciowa jest zupelnie
niereformowalna. kiedy bylismy u niej tydzien na wakacjach, po kryjomu przez
trzy dni pasla mojego (6 m-cy) syna ptasim mleczkiem, az w koncu dostal takiej
wysypki, ze skonczulo sie u lekarza. Powiedzialam niby zartem ze jak jeszcze
raz wytnie taki numer to ogranicze jej kontakty z wnukiem do minmum. Narazie
skutkuje.

Dziadkowie :)

[deczka]

Tak czytając te wypowiedzi zastanawiem się, czy w takim razie nikt z Was nie
wychowywał się z dziadkami ? I naprawdę nikogo nie rozpieszczali czy nie
wtrącali się do Waszego wychowania ?
Zaczynam już wierzyć, że posiadanie wnuków to instutucja obecnych czasów.

[kasik751]

No mnie wlasnie babcie tak "rozpieszczaly", ze rodzice (pracujacy) nie mogli
sobie z tym dac rady. Do dzis babcie z rozrzewnieniem wspominaja jaki to mialam
cudowny apetyt, a to po prostu bylo rozbujane do granic mozliwosci lakomstwo,
ktore skutkowalo otyloscia i popsutymi zebami. Nad idiotycznymi nawykami
zywieniowymi udalo mi sie zapanowac po przeszlo 20 latach.
Rozni sa dziadkowie i rozna jest jakosc tego rozpieszcania, a poza tym wszystko
zalezy od czestotliwosci kontaktow - niektore wnuki widuja dziadkow od
wielkiego dzwonu, bo np. mieszkaja daleko, a niektore wnuki niemal z dziadkami
mieszkaja i wtedy dziadkowie nie rozpieszczaja okazjonalnie, a po prostu
dziecko wychowuja i ksztaltuja.
Pozdrawiam.

[judytak]

jeśli dziadkowie się_wtrącają_w_wychowanie,
czyli oponują w obecności dziecka ("mama nie chce ci kupić lizaka? chodź, ja ci
kupię"), to należy z dziadkami porozmawiać i poprosić, żeby tego nie robiły

można też dziadków zobowiązać do stosowania się do KILKU (2,3, a nie 50!)
zasad, które uważamy za bardzo istotne (sprawy zdrowotne, etyczne, religijne?)
tyle są w stanie zapamiętać, jak też są w stanie uwierzyć, że są one dla nas
naprawdę istotne...

a poza tym, to dziadki dorośli są i nie życzą dziecku źle ;o)

pozdrawiam
Judyta

[verdana]

Rzeczywiscie widzę jeden wyjatek - jeśli mieszka sie razem z dziadkami, to
powinna być wspólna linia wychowania rodziców i dziadków (wspólna, tzn
przedyskutowana, a nie narzucona arbitralnie przez mamę).
I tak jeszcze myślę. Przecież wy też będziecie babciami. I co? Jesteście tak
100% pewne, ze za te 25 lat zgłupiejecie i świadomie będziecie robić krzywdę
wnukom? Że dzisiejsze metody wychowawcze i dieta będą okropnie szkodziły
dzieciom waszych dzieci? Że bez słowa podorządkujecie się słowom synowej, która
zgodnie z ówczesnymi zaleceniami nie bedzie pozwalała podawać dziecku np. mąki i
kiedy dacie kanapkę, zagrozi, że nigdy wiecej dziecka nie zobaczycie, bo mu
szkodzice?
Czy nie zastanawiacie się, że wasz stosunek do dziadków bedzie przez dziecko
naśladowany - tak jak wy odnosicie sie do rodziców i co gorsza teściów,
prawdopodobnie wasze dzieci będą odnosić się do Was. Chciałybyscie być tak w
przyszłosci oceniane i traktowane? A będziecie...

[balba_77]

jak dla mnie dziadkowie mogą rozpieszczać Malców ale tylko wtedy kiedy pełnią
rolędziadkó a nie "rodziców zastępczych" kiedy rodzice w pracy itp.

verdana

[kasik751]

To nie jest takie proste. Kazda matka chce byc autonomiczna a niezwykle trudno
jest dzielic sie wychowaniem dziecka. Widze tu konflikt pokolen, ktory bedzie
wiecznie trwal. Taka ludzka natura. Jak w kazdej dziedzinie warto zachowac
umiar, ale w zasadzie zlotego srodka chyba nie ma.
Chcac nie chcac za iles tam lat powtorzymy schemat i bedziemy "rozpieszczac"
wnuki wedle wlasnych przekonan, a nasze corki badz synowe biedace na biezaco z
najnowszymi trendami beda narzekac
Zawsze pokolenie starsze jest spychane margines, jako to, ktore nie wie o co
chodzi, bo czasy sie zmienily. Latwiej posluchac kolezanki niz matki, a
szczegolnie tesciowej )
Ja nie jestem za tym, zeby dziadkow gonic na ksiezyc, choc nie uwazam, zeby
byli niezbedni (zalezy jacy dziadkowie oczywiscie, bo nie beda fajni z samej
fukcji), ale na pewno uwazam, ze stosunki nalezy zorganizowac tak, zeby zawsze
rodzice mieli glos decydujacy oraz byli glownym autorytetem, czyli "chodz
babcia ci kupi, bo mama ci nie da" stanowczo odpada.
A linia wychowywania moze byc wspolna, ale podzial nie moze byc fifty-fifty, no
w koncu ma sie dwoje rodzicow, a nie czworo.
Pozdrawiam.

[weronikarb]

Oj znam to znam.
Ja staram sie byc konsekwentna i nieczula na rzucanie sie na podloge z
wrzaskiem bo cos tam nie moze dostac.
Babcia, dziadek i tata przeciwnie.
Wiecie co mam w domu? Malego diabla, ktory patrzy tylko jak najwecej spsocic.
Jedynie co dziala to trzymanie na sile na kolanach za kare
Mowie "nie wolno" on robi na odwrot, a dalczego? Bo babcia aby jadl lub cos
zrobil mowila mu np. "nie wolno jesc" no to jadl wtedy
Rece opadaja

[betty_julcia]

Trochę współczuję takiego podejścia. Nie ma nic gorszego jak dziecko żyjące
wśród samych zakazów i nakazów. Boże, dziecko to przecież też człowiek. Nigdy
Wam, dziewczyny nie zdażyło się odpuścić, ulec jakiejś pokusie? I dobrze że
dzieci mające takich poukładanych rodziców mają też dziadków.
Nic dziecku się nie stanie jak zostanie trochę, sporadycznie porozpieszczane
przez dziadków, jak wstąpi w jego życie odrobina szaleństwa Właśnie uważam że
dziadkowie są nie tyle od rozpieszczania (bądź właśnie rozpieszczania w dobrym
tego słowa znaczeniu) a od dogadzania wnukom. Robienia tego na co nam po prcy i
innych obowiązkach brakuje czasu. Ja nie zawsze mam czas na wymyślanie
niektórych przyjemności Julce, moi rodzice z kolei co chwilę mają jakieś
pomysły, wypełniają luki na które ja nie zawsze mam czas. Także psują moją
koncepcję wychowania, czasami pogderam ale w duszy ciesze się że tak robią. Jak
Julia wraca po 2 dniach od teściów także nie mogę dojść z nią do normalności
drugie dwa dni. Ale tak zawsze jest i ja nie zamierzam tego zmieniać. Tak
własnie buduje się przyjaźń i szczególna więź między wnukami a dziadkami.
Ja miałam w dzieciństwie babcię, która mieszkała z nami i zawsze (nie wiem skąd
bo nie wychodziła z domu) miała dla mnie gumy i cukierki schowane na szafie.
czasami jakiś egzotyczny owoc. A ile cierpliwości i miłości.... Mieszkała z
nami, pewnie mnie rozpieszczała i zawsze stawała za mną murem. Kochałam i
kocham ją najbardziej na świecie. Każdemu dziecku życzę takiej babci bo o ile
pełniejsze, bezpieczniejsze i piękniejsze jest dzieciństwo.
Rodzice jak rodzice. Kocham ich bardzo ale to oni byli od wychowywania,od
nakazów, zakazów i zawsze wiedziałam co mi wolno a czego nie wolno. Za to
babcia była tą osobą która wiedziałam że zawsze będzie mi najbliższa i
najlepiej zrozumie.
Może tego się właśnie boicie. Tej niezwykłej bliskości...?
------------------------------------------------------
Betty to mama a to jestem ja:
GWIAZDECZKA