Pościel na balkonach

[5aga5]

Wietrzycie?

[marta76]

czasem tak choc wiem,ze to w sumie kicha.Całe szczęście mieszkam na niewielkiej
ślepej uliczce wiec wiele osób tego nie widzi

[margarettka]

nie mam balkonu

[malgosia191]

Czasami wietrzę, ale teraz to pewnie więcej na niej alergenów niż świeżego
powietrza!

[sledziowa]

Ja tak, ale mieszkam na mało ruchliwej ulicy w dość spokojnej i cichej
dzielnicy naszego miasteczka

[eloizka]

Nie wyobrażam sobie żeby nie wietrzyć. Mam balkon "od podwórka" a nie od ulicy
i jak tylko pogoda dopisuje wietrzę, ale nie wieszam na balustradzie tylko
układam wewnątrz na taboretach, żeby nikt nie musiał podziwiać moich
piernatów

[nadka1]

Też z chęcią wyniosłabym pościel na balkon ale niestety mam balkon od ulicy i
chyba moja pościel wróciłaby z niego w troszkę zmienionym kolorze

[luccio1]

Wykładanie pościeli na balkon jest konieczne w mieszkaniu bardzo małym. W
mieszkaniu większym wystarczy powykładać poduszki, kołdry i koce w kopertach
itp., na krzesła albo fotele, i wtedy zrobić przeciąg; albo też, wietrząc
przeciągiem, pozostawić leża nie zasłane.
Wątek przypomniał mi zresztą, jak dalece zmieniły się zwyczaje w ciągu
ostatnich 40-30 lat - także w tym względzie. Zapamiętałem sobie bowiem z lat
60. i jeszcze 70., że wówczas wykładanie pościeli na zewnątrz było swego
rodzaju manifestacją Pani Domu, pokazującej, jak doskonałą jest gospodynią.

[blou1]

Tak wietrzę ale mieszkam na przedmieściach i nie kurzą mi samochody za oknem.
Pościel wisi sobie na balkonie, uwielbiam spać w takiej wywietrzonej pościeli.

A gdzie suszycie pranie?

[luccio1]

Bielizna przed domem

[luccio1]

Jeszcze przed II wojną światową, w latach 30. XX w., stało się na
przedmieściach wielkich miast zwyczajem wywieszanie prania w ogródku obok domu
lub przed domem. W ten sposób każdy przechodzący oglądał wywieszoną bieliznę
Pań należących do rodziny - przede wszystkim Pani Domu, jej Córek, Synowej
wzgl. Synowych... Tego było podówczas więcej, bo prócz "góry" i "dołu" w wielu
odmianach i egzemplarzach także pasy do pończoch - z podwiązkami (z "żabkami" z
niklowanego drutu lśniącego w słońcu - innych nie było), halki z cienkimi
ramiączkami, obrębione u dołu szerokim pasem koronki (białej lub dopasowanej
kolorem do materiału) - które się "obowiązkowo" nosiło pod sukienką, nawet w
największy upał letni, nawet jeśli kobieta "odpuściła" sobie założenie
pończoch, w końcu mniej lub bardziej "reprezentacyjne" koszule nocne...
To wszystko, wisząc przed domem, było komunikatem: co najmniej jedna para rąk
kobiecych dzierży pewnie ster spraw domowych!
(Jeśli zaś pomiędzy różowymi, błękitnymi, seledynowymi "niewymownymi", pasami
podwiązkowymi, halkami, koszulami nocnymi etc. było rozwieszone kilka, częściej
jednak kilkanaście par czarnych pończoch, oznaczało to komunikat dodatkowy:
Dom niedawno pożegnał Kogoś - Dom ma żałobę!).

[luccio1]

Zgodnie z tym samym zwyczajem Pani Domu, gdy tylko było ciepło, zatem od
zaawansowanej wiosny nieraz późno w jesień, mogła wychodzić przed dom z miednicą
rzeczy do rozwieszenia, bez sukienki, tylko w halce - za to "obowiązkowo" w
chustce na głowie (żałobę sygnalizowała w tym przypadku chustka czarna).
Jeśli zaś razem z teściową wychodziła rozwieszać pranie synowa - również
rozebrana do halki - znaczyło to, że została uznana przez teściową za
współgospodynię
(poprzednio, gdy przychodziła do domu z wizytą jako narzeczona syna, musiała być
zawsze zapięta na ostatni guzik, pod samą szyję).

[luccio1]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10226&w=41116418&a=59246614.
Odsyłam też do własnego głosu na innym forum.