znajomi

[polka79]

Jestem ciekawa jak u Was wyglada zycie towarzyskie?? czy macie duzo
znajomych, czesto sie spotykacie? jak sie poznaliscie?
ja lubie towarzystwo i chociaz jestem dosc niesmiala to jestem taka troche
gadula, mam kilka kolezanek, mam tez taka prawdziwa serdeczna przyjaciolke,
ale brakuje mi takich znajomych, zeby sie spotkac u siebie w domu, gdzies
wyjsc, wyjechac, z "zazdroscia" patrze na grupki ludzi, rodzinki spedzajace
czas razem,
ja tez bym tak chciala (( mam wrazenie ze jak sie juz skonczy szkole,
studia, zacznie prace to juz trudno poznac znajomych,
niestety moj maz nalezy do osob raczej malomownych (w towarzystwie), bardzo
konkretnych, nie bawia go jakies takie bezsensowne zarty, i wydaje mi sie ze
to "to" stoi na przeszkodzie, on nie teskni do spotkan, nie pije tez alkoholu
(pewne wydarzenia z dziecinstwa i choroba), wiec po co sie z nami spotykac
kiedy i tak sobie nie popijemy (( nie pozartujemy, czy aby sie spotykac to
zawsze to musi byc zwiazane z piciem na umor? jakos tak mi przykro i
tyle........
chociaz widze pozytywna zmiane w moim M - wieksza rozmownosc, ale nie
zapeszam.......czy Wasi M sa duszami towarzystwa czy tez moze macie przy boku
takie malotowarzyskorozmowne ale Bardzo kochane stworzenia???

[szymama]

jasne, ze nie trzeba pic na umor!! Moj maz do trunkowych nie nalezy, a mamy
znajomych, jezdzimy razem, spotykamy sie. I na prawde baaardzo rzadko sie
zdarza , ze chlopaki sobie "popija". Ale szczerze mowiac, nie cierpie bucow w
towarzystwie. Mamy jednego takiego, niby sympatyczny, ale jakis taki bucowaty.
Tacy ludzie mnie zawsze odstraszaja, bo nigdy nie wiadomo jak sie przy nich
zachowywac.

[polka79]

moj maz nie jest bucem ale moze rzeczywiscie inni go tak moga postrzegac :-
((

[monia145]

Z moim mężem dobraliśmy się jak w korcu maku...jesteśmy raczej samotnikami, nie
pijemy zbyt dużo na spotkaniach, nie bawią nas dowcipy o blondynkach. Mamy
znajomych podobnych do nas, od czasu do czasu spotykamy we wspólnym gronie,
mnie to wystarczy.

[morgianna]

My niestety nie mam wspolnych znajomych bo zanim sie poznalismy mieszkalismy w
innych miastach, takze inne srodowisko zupełnie itd po slubie zamieszkalismy u
mnie takze siłą rzeczy maz musiał sie pozegnac z dawnymi znajomymi,a moje
kolezanki zaczeły raczej zyc własnym zyciem a nawet jak sie spotykamy to same
bo to kobiety które albo są w pogmatwanych zwiazkach albo bez faceta przy boku
takze takie grupowe spotkania odpadają, nie mamy znajomych na wypady na
spotkania w wiekszym gronie, bardzo załuje ale cóz

[a.lenard]

mój mąż należy do małomównych no chyba ze kogoś bardzo bardzo dobrze zna i
jest to ktoś z jego towarzystwa. Pije okazjonalnie, no chyba ze czasami piwko
do grilla. Znajomych mamy jednych, bo od niedawna jesteśmy w innymmieście, z
którymi się regularnie spotykamy, a jak za często nas odwiedzją to mąż czuje
się zmęczony, taki dziwny jest, ale ja już się przyzwyczaiłam Przecież nie
musze go wiecznie gdzieś ze sobą ciągać, jak lubi siedzieć w domu to niech
siedzi.

[76kitka]

Mój mąż nie jest zabawowy, wieczory w pubie, klubie i dyskotece to nie dla Niego. Mamy znajomych, często się odwiedzamy, albo wybieramy gdzieś razem, czasem te spotkania są niekoniecznie na serio, dzisiaj umówilismy się np. na puszczanie latawców. Nigdy męża nie widziałąm wstawionego, po imprezie urodzinowej wyrzuciłam całe dwie puszki po piwie, a wszyscy i tak dobrze się bawili.

[chupachups1]

Mój mąż też prawie nie pije, nie jest duszą towarzystwa (szczególnie takiego,
które słabo zna) a mamy znajomych, z którymi sie regularnie spotykamy i
świetnie bawimy. Nie uważam, że wspólne upojenie alkoholowe to jedyny i
najlepszy sposób spędzania czasu. Można naprawdę fajnie się bawić na trzeźwo.
My z mężem też pochodzimy z różnych miast i ja też nie mieszkam w swoim
rodzinnym mieście, ale to naprawdę nie przeszkadza w zaieraniu znajomości.

[lila1974]

Oboje jesteśmy ludźmi towarzyskimi i mamy wielu znajomych. Ponieważ pochodzimy
z dwóch różnych miejscowości, więc postaraliśmy się zapoznać towarzystwo
wzajemnie - jego z moimi znajomymi, mnie z jego.

Gdy zamieszkaliśmy razem w 3 miejscowości przez chwilę brakowało nam bliskich
kontaktów ze znajomymi. Pomógł szczęśiwy zbieg okoliczności. W tym samym
czasie, ja poznałam w szpitalu dziewczynę, a mąż w pracy małżeństwo - ta trójka
przyjaźniła się ze sobą, tak więc zrobila się nam w błyskawicznym tempie fajna
paczka - razem 5 małżeńst stalych i kilka jako satelity . Teraz nie ma
tygodnia bez wspólnych spotkań.

Uwielbiam wspolnie organizowane wypady - czasami tak intensywne, że marzymy o
tym, by zatęsknić za sobą )

[oxygen100]

Jestem dzikusicą. Wystarcza mi spotkania ze znajomymi od czasu do czasu.
Czesciej wychodze po pracy z babami na piwo chociaz ostatnio tradycja ta lekko
upadla bo kazda z nas w pracy miala swoj goracy okres. A juz nie daj Bog jakies
bratanie sie z towarzystwami wzajemnej adoracji typu zeglarze, salserzy
itp...zgroza...

[superslaw]

No ja na brak znajomych nie narzekam..jest kilka
pa.i same znajomez dzieciakami lub w ciążty..mam
sie z kim spotykać naprawde..ale ja marze o tym by
pobyc tylkoz mezem i dziecmi..sami choc pare
dni..marze o tym i tesknie....


Doma 05.08.99
Wojtek 16.01.06

[agnes0101]

Mój mąż niestety też jest raczej małomówny, mało towarzyski. Ja raczej wolę
towarzystwo i zawsze ubolewam nad tym że nie mamy grupki znajomych tak by razem
gdzieś pojechać. Ostatno np umówiłam się z moją przyjaciółką i jej facet że
razem pojedziemy pod namiot. Mąż nie był za bardzo zachwycony i powiedział np
taki tekst:"bo ty nie umiesz skupić się tylko na mnie i dziecku". A to nie
prawda, bo przecież cały tydzień jesteśmy razem, a jeśli od czasu do czasu w
weekend z kimś się spotkamy to chyba nie jakaś tragedia. No ale ten typ tak ma.
Na szczęśćie jeśli chcę się z kimś spotkać to mimo wszystko może z lekkim
bólem ale jedzie ze mną.