Wyrzuć kota z domu

[czajkax2]

Wg najnowszych badań trzymanie w domu kota może podrażnić płuca i zaostrzyć
objawy astmy i to nawet u osób, które nie są uczulone na te zwierzęta

portalwiedzy.onet.pl/,31980,1422994,czasopisma.html

Co wy na to? jeżeli to prawda, to czy zdecydowałybyście się wyrzucić kota w
imie zdrowia?

[andaba]

Nie.
Mam pięć kotów i jakoś nikt w domu nie ma podrażnionych płuc z tego powodu.

[rita75]

nie, mialam wiele kotow...w zwiazku z tym nie zauwazylam jakiegos pogorszenia
sie mojego zdrowia, czy tez rodziny, wrecz odwrotnie

[moofka]

szczerze mowiac w ogole pomysl mieszkania pod jednym dachem z futrzakiem
zwierzakiem wydaje mi sie letko obrzydliwy ;P

moofka

[iskierka40]

szczerze mowiac w ogole pomysl mieszkania pod jednym dachem z futrzakiem
zwierzakiem wydaje mi sie letko obrzydliwy ;P

??????????????????????????????????????????????/
a niby dlaczego, ludzie potrafia byc bardziej obrzydliwszy niż zwierzeta a
jednak sie z nimi mieszka)))

[moofka]

> ??????????????????????????????????????????????/
> a niby dlaczego, ludzie potrafia byc bardziej obrzydliwszy niż zwierzeta a
> jednak sie z nimi mieszka)))
>

nie wiem dlaczego
ja bym sie brzydzila
tak mam
w postaci dobrze wysmazonej zniose
w kazdej innej nawet nie dotkne ;P

[czajkax2]

moofka napisała:
w postaci dobrze wysmazonej zniose
> w kazdej innej nawet nie dotkne ;P


Moofko,ale zapewniam cię ze taki lekko krwisty tez bywa smacznyP

[moofka]

gwoli scislosci
nie mowilam o steku z kota, tylko ogólnie zwierzynie na talerzu

[iskierka40]

wyrzucić kota w imię zdrowia????
nie, gdybym musiała wybrać oddałabym go w dobre ręce komuś, napewno bym go nie
wyrzuciła z domu.

Iskierko

[czajkax2]

zwrot "wyrzuć kota z domu" jest tylko zwrotem. Nie chodzi o to zeby kota
faktycznie wyrzucic

czajkax2

[iskierka40]

hmmm no wiesz nie wiem co innym chodzi po głowie, wypowiadam swoje zdanie

[czajkax2]

No i dobrze. swoje zdanie trzeba miec

A mi nie chodziło o to zeby kota wyrzucac tylko np oddac w dobre ręce.

[iskierka40]

własnie najlepiej w dobre ręce, żeby mu smutno nie było D:
a do schroniska byście oddały???

[syriana]

myślałam, że to już było wiadome wcześniej

gdybym miała jakieś zwierzę w domu i jakąś chorobę, to pewnie od stopnia
uciążliwości moich dolegliwości, zależała by decyzja o znalezieniu dla niego
innego domu

w przypadku dziecka, zastanawiałabym się jeszcze mniej
choć z drugiej strony, podobno wychowywanie wśród zwierząt zmniejsza ryzyko
innych alergii

dobrze, że nie muszę o tym myśleć jeszcze

[default]

Taaa, jasne. Najlepiej od razu "wyrzucić". Nie zrobiłabym tego nigdy w życiu!!
A zresztą nie bardzo wierzę w takie naukowe sensacje. Mam trzy koty i nic nam
nie podrażniają. No może czasem nerwy )

[poccnr]

My mieliśmy kota rok,po urodzeniu syna miesiąc.Mąż z objawami alergi jakoś
sobie radził..niestety Filip ciągle był zasmarkany i płakał bo go szystko
raziło.
Po za tym-nasłuchałam się różnych historii że gdzieś,jakis kot z zazdrości
udusił niemowlaka.
Jako świeża mama okropnie się przejełam.Znalazłam dla Morfeusza(kota) dom u
takiego znajomego mojej mamy.
Czasem posyłam mu jakieś jego ulubione Whiskasy...czasem o nim myślę-wspominamy
go bardzo miło z meżem.Właściwie byn naszym pierwszym dzieckiem
Głupio było mi go oddawać i płakałam jak bóbr...ale bałam się o maleństwo.Kot
był młody i nauczony do tego że zawsze rozpieszczany (spał z nami,miał pory
jedzenia (akurat wtedy gdy szłam spać póki mały spał)ulubione zabawy itd)-nie
wiedziałam co mu strzeli do głowy...tym bardziej że był "domownikiem" (nie
wypuszczaliśmy go na dwór,żeby nie przyniósł jakiś pcheł czy chorób).
Więc alergia i brak czasu dla niego utwierdziło nas w przekonaniu że lepiej
będzie mu w innym domu, gdzie ktoś poświęci mu swoją uwagę.Nie widuję go ale
mama zawsze mi opowiada co tam u niego słychać...

P.S:sorry że tak się rozpisałam

[oxygen100]

tja....
niemowlak jest za maly zeby stwierdzic u niego alergie wziewna.
w jakies inne zabobony jeszcze wierzysz?? w chorobe koltunowa np??

[morgen_stern]

poccnr napisała:

> Po za tym-nasłuchałam się różnych historii że gdzieś,jakis kot z zazdrości
> udusił niemowlaka.
> Jako świeża mama okropnie się przejełam

Boszsz, dziewczyno, nie przynoś wstydu Świętochłowicom.

[net79]

Mam znajomych u których już dorosły syn jest astmatykiem i kot wywołuje u niego
nasilenie się objawów. Oni wszyscy nawiedzeni kociarze, więc kota trzymali
tylko nie miał prawa wstępu do jego pokoju, a on strała się podziwiać z
odległości, ale do kuchni kot i tak wchodził...
Gdyby moje dziecko miało ataki astmy i przy kocie byłyby one nasilone,
poszukałabym domku dla zwierzaka. Przez 9 m-cy życia córy mieszkaliśmy z psem
współlokatorów i mała dusiła sie co wieczór, nie byliśmy pewni czy to pies, ale
poszukaliśmy nowego lokum i po dwóch tygodniach jak ręką odjoł, tylko alergia
pozostała, ale już w tej chwili nie na psy, a kto wie jak by było gdybyśmy
alergenu się nie pozbyli

[oxygen100]

alergeny kocie sa obecna w otoczeniu nawet do 5 lat, po tym gdy kota juz nie
ma. tak gwoli informacji

"Lubię koty..

[zebra51]

..ale długo się gotują". Kiedys widzialam taki tekst wysprejowany na mieście.
to tak przy okazji, wczesniejszego posty moofki

Wracając do tematu, tak, oddałabym kota (znajomym, rodzinie) gdyby okazało się,
że ja, lub moi bliscy dostajemy duszności lub astmy.

ale jest to tylko teoria, bo mąż jest uczulony na sierść kota, a syn ma AZS.
Zwierząt domowych nie przewidujemy.

[asinek68]

nie wyrzuciłabym nigdy! Gwoli ścisłości alergię ma się na ślinę kocią a nie na
sierść. To ślina ma takie właściwości. I dlaczego nikt nie apeluje o wycięcie
topoli w całym mieście! Przecież te pyłki doprowadzaja do szału nawet nie-
alergików. Ale kota się pozbyć jest przecież prościej (

[moofka]

Przecież te pyłki doprowadzaja do szału nawet nie-
> alergików. Ale kota się pozbyć jest przecież prościej (



zeby wyciac topole trzeba miec zezwolenie
a okno ma kazdy

[wieczna-gosia]

wole przypadki traktowac jednostkowo- jesli dzieci mialyby alergie, utrudnialoby
nam to zycie i egzystencje

[anik801]

Nie jestem zwolenniczką trzymania zwierząt w domu-wszystko jedno czy
uczulają,czy nie!

anik801

[iskierka40]

A GDZIE NA PODWÓRKU?

[moofka]

w obórce

ja trzymam zwierzeta w lodowce

[wieczna-gosia]

bez lodowki szybko zaczynaja smierdziec.

[verdana]

Ale tu chyba jest mowa nie o tym, czy trzymać kota w domu, gdzie domownicy na
jego widok dostaja atakow astmy - bo chyba jest jasne, ze nie. jest mowa o tym,
ze koty pogarszaja stan zdrowia nawet zdrowych ludzi i dlatego lepiej oddać
ukochane zwierzę.
O ile wiem, koty mieszkają z ludźmi od tysiecy lat. A uczulenia , jako
epidemia, pojawily sie dopiero ostatnio, gdy zaczto zachowywać idealną
czystość. Wnsze z tego, ze zdrowszy dla ludzi kot, niż higiena.

[hexella]

verdana napisała:


> O ile wiem, koty mieszkają z ludźmi od tysiecy lat. A uczulenia , jako
> epidemia, pojawily sie dopiero ostatnio, gdy zaczto zachowywać idealną
> czystość. Wnsze z tego, ze zdrowszy dla ludzi kot, niż higiena.

a ja się pod tym podpisuję!
lepiej od kota wypieprzyć domestos

[echtom]

U mnie na szczęście jest brudno i nikt nie ma alergii)) Profilaktycznie nie
oddałabym kotów nigdy, chyba że w sytuacji realnego zagrożenia życia któregoś z
dwunożnych domowników.

[serenada73]

sama mieszkaj na podwórku!

[echtom]

Dobrze się podpięłaś? Ja kotki trzymam w domu i chyba nie zasługuję na
wyrzucenie???

echtom

[anik801]

A to do mnie?Bo ja nikogo do wyrzucania kotów z domu nie namawiam!Jak dla mnie
możesz mieć ich nawet 20 w pokoju z kuchnią!To,że nie jestem zwolenniczką
trzymania zwierząt w domu to chyba moja sprawa!

serenada

[anik801]

O!Patrzcie jaka się mądra znalazła!Mogę się założyć,że moje zwierzaki
mieszkające na podwórku są szczęśliwsze od tych mieszkających w blokach-to
dopiero jest męczarnia!A poniekąd na podwórku mieszkam,bo mam na nim postawiony
dom.Coś nie gra?

Iskierka!

[anik801]

TAK!TRZYMAM PSA I KOTA NA PODWÓRKU!COŚ JESZCZE?

anik801

[iskierka40]

no nic, tak zapytałam ,nie denerwuj się

[kai_30]

Hm.

Mam dwa koty, mam też chłopa, u którego testy wykazały alergię na koty właśnie.
Jak z nami zamieszkał było ciężko - kichał, prychał, łzy mu leciały z oczu itp.
Po jakimś czasie wszystko się uspokoiło. Teraz alergicznie w ogóle nie reaguje,
ale tylko na nasze zwierzaki - w zetknięciu z jakimś obcym mruczkiem nadal
kicha, prycha i łzawi. Alergolog potwierdził, że takie "naturalne odczulanie"
często się zdarza.

[aska90]

Nigdy w zyciu.
Mamy dwa koty, maz ma astmę na tle alergicznym - od lat na tym samym równie
dobrym/złym poziomie.

Co do zaduszenia niemowlęcia... Na razie niczego nie stwierdziłam. No, chyba ze
koty jakos ukradkiem mi dziecko wykańczają)

[wiotka_trzpiotka]

nie

[miruka]

w imię zdrowia, również psychicznego, w ogóle nie trzymam zwierząt w domu, mam
tu na myśli nie tylko moje zdrowie, zwierząt również

[bj32]

Oczywiście, że pozbyłabym się stwora. Tak, jak pozbyłam się roślinności. Dla
mnie dziecię i rodzina ważniejsi niż choćby nie wiem jak słodki kotek. Jakby
nie było komu oddać, to bym uspała [schronisko to i tak rzeźnia zazwyczaj]. I
cześć.

[oxygen100]

ja pie....

[iskierka40]

porażka aż brak słow

[asinek68]

roślinność można wyrzucić, kota oddać albo uśpić - nie uspać! - wyrzuty
sumienia zdusić w sobie, chociaż trzeba je najpierw mieć.
Ale co z ojcem/mamą/dziadkiem/babcią, którzy zachorowali na alzhaimera,
demencję starczą, miażdżycę tętnic ???
I odkręcają gaz, nie zakręcają wody, gubią klucze i w ogóle stwarzają
zagrożenie dla siebie samych i swoich bliskich. No co ??? Też wyrzucić do domu
opieki czy "uspać" ???

[bj32]

Porównujesz babcię z kotem? No cóż... Jeśli babcia jeest dla Ciebie
równie "znacząca", co kłębek zapchlonego futra, to ciekawe podejście.
Wyrzuty sumienia po uśpieniu ["uspanie" jest naleciałością gwarową i zostało
użyte, żebyście miały rzeczowy argument, moje drogie polonistki]? A jeśli ten
cudowny i kochany kotek, powiedzmy ma cukrzycę, 25 lat, jest ślepy, głuchy i do
połowy sparaliżowany, to oczywiście też rozsądnie będzie, aż w bólu i cierpieni
zdechnie, niż zamiast mu ulżyć i oddać do uśpienia?
A jeśli u dziecka wywołuje ataki astmy takie, że dziecko się może udusić, a nie
ma pod ręką jakiejś życzliwej duszy, żeby sie nim zajęła, to co? Zapakować w
paczuszkę i Wam wysłać?
Też lubię zwierzęta. Ale nie zapędzajcie się, żadne zwierzę nie będzie dla
normalnej matki ważniejsze, niz zdrowie i życie dziecka.

bj

[anik801]

Jasne że zwierzę nie będzie ważniejsze.Ale od razu usypiać?Dla mnie to przesada.
Nie przepadam za zwierzakami,ale nie uśpiłabym kota,który mieszka na moim
podwórku od 7lat.Na pewno można znaleźć inne rozwiązania.A co do uśpienia
chorego zwierzaka,to już zupełnie inny temat.Poza tym zagrożenie życia przez
kota to chyba jakieś odosobnione przypadki!

[bj32]

Anik, ja piszę o sytuacji ekstremalnej - stary i chory, męczący się kot; albo
kot, z którym nie ma co zrobić, a który bardzo szkodzi dziecku. Jakbym miała
dom z ogrodem i kocisko mogłoby latać półdziko, to szczęśliwego latania mu
życzę. Ale nie w mieście, w mieszkaniu 45m kw.
Jak sądzisz? Lepiej by go było do piwnicy wynieść, żeby go szczury zeżarły?

[anik801]

Zawsze można spróbować znaleźć mu nowy dom.Naprawdę uśpiłabyś zdrowego
zwierzaka,który mieszka z Wami od kilku lat?Kurdę ja myślałam,że nie lubię
zwierząt,ale w porównaniu z Tobą to chyba je kocham

[bj32]

Ja lubię zwierzęta. I widziałam już takie, które nawet oddane komuś życzliwemu
zdychały z tęsknoty za właścicielem. Czy to bardziej humanitarne?
Jeśli *nie miałabym absolutnie możliwości* zrobienia niczego innego, to zamiast
wykopać kotka z glana za drzwi wolałabym go uśpić. I cześć. Nie wydaje mi się
to bardziej okrutne czy niestosowne, niż karmienie dziecka przez rok chlebem z
cebulą, żeby za forsę ratować konie z transportów śmierci.
Kwestia tego, co dla kogo najważniejsze.

[rita75]

> Ja lubię zwierzęta.

w swietle tego, co napisalas w pierwszym poscie, uzywasz slow, ktorych
znaczenia nie rozumiesz

[bj32]

W świetle czego konkretnie?

[kawka74]

ot, choćby 'pozbyć się stwora' czy 'uśpić i cześć'
luzik
odwozimy kotka do weterynarza, wręczamy stówę (pięćdziesiąt za zastrzyk i
pięćdziesiąt za zajęcie się tym, co ze stwora pozostanie), po czym pan doktor
wstrzykuje co trzeba, kotek zasypia i po sprawie, alergen znika z pola widzenia
i cześć

[bj32]

Jeśli nie mam innego wyjścia - zaznaczam po raz kolejny. Mam się zalewać łzami
czy go raczej utopić? Albo jednak oddać do schroniska, gdzie szybko załapie
choróbsko i zostanie przerobiony na karmę dla innych kotków?

[rita75]

Lubię w odniesieniu do istot zywych oznacza miedzy innymi- szanuję je- czyli
wyrazam sie o nich , traktuję z szacunkiem.

[bj32]

I dlatego mam popadać w rozpacz, jeśli przyjdzie pozbyć się kotka?
Albo mieś wyrzuty sumienia, że zamiast narażać go na schronisko, tęsknotę, czy
co tam - zakończę rzecz bezboleśnie?
Poza tym, drogie panie, jakie jest prawdopodobieństwo nieznalezienia opieki do
kotka - i to powinno zostać użyte jako ewentualny argument. A nie rozbacz nad
moim okrucieństwem. Ja bym na to odpisała, że owszem, zatem szanse na uśpienie
kotka znikome, czyli w czym, u diabła, problem.
W dodatku znając moje "nieludzkie" podejście do zwierząt - nie mam kotka. Ani
pieska. Ani myszki też nie. Mam szczury w piwnicy... Zachować je przy życiu?
Gdyby drogie panie pomieszkały lat kilka w miejscu, gdzie małe żółte kurczątka
wyrastają na smaczny rosół, koty są od łapania myszy, a różowe prosiaczki...
itd, to moze przestałyby sie dziwić, że mozna jednocześnie kochać zwierzęta i
nie roztkliwiać sie nad karpiem wigilijnym. Ideały to jedno, a życie drugie.

[rita75]

> I dlatego mam popadać w rozpacz, jeśli przyjdzie pozbyć się kotka?
> Albo mieś wyrzuty sumienia, że zamiast narażać go na schronisko, tęsknotę,
czy
> co tam - zakończę rzecz bezboleśnie?

Tobie powinni postawic pomnik, dziekuje za uswiadomienie tego- na czym polega
lubienie kotów.

poprawka

[rita75]

sorki- lubienie zwiarzat- lubienia kotow nie deklarowalas

[bj32]

Zbędny sarkazm. Pomnik za realne spojrzenie na życie sie nie należy. Jeśli nie
rozumiesz, że wolę oszczędzić kotu cierpień i go uśpić, niż żeby zdechł bez
kogoś bliskiego [tym byłabym dla niego] wśród choróbsk w schronisku, to
świadczy jedynie o tym, ze mamy innne poglądy. Dla mnie ważne jest, żeby bolało
mało i krótko. Dla Ciebie ważne jest, że bedziesz szlachetna. I super. Rozumiem
Twój punkt widzenia, chociaż się z nim nie zgadza. Spróbuj też.

[rita75]

Dla mnie ważne jest, żeby bolało
>
> mało i krótko. Dla Ciebie ważne jest, że bedziesz szlachetna.

wiesz tu nawet nie chodzi o eutanazje,ktorej bys dokonala na kłębku zapchlonego
futra...tylko o pogarde bijacą z twoich postow, ale mniejsza z tym

[bj32]

Eutanazja to jeszcze inna bajka. I nie pogarda, a realizm. Miałam kupę zwierząt
i większość z nich odeszła na moich rękach. A to, że ni "oham" nad tym i
nie "aham" to kwestia przystosowania.
Po kilku świniobiciach trudno się roztkliwiać.

[kawka74]

> W dodatku znając moje "nieludzkie" podejście do zwierząt - nie mam kotka. Ani
> pieska. Ani myszki też nie.
dobre i to
mnie po prostu zniesmaczył Twój sposób wyrażania się o rozwiązaniu problemu -
bezlitośnie, nieludzko i głupio. Napisałaś o uśpieniu zwierzęcia jak o
wyrzuceniu podartych spodni.

> Gdyby drogie panie pomieszkały lat kilka w miejscu, gdzie małe żółte kurczątka
> wyrastają na smaczny rosół, koty są od łapania myszy, a różowe prosiaczki...

szczęśliwie mieszkam w miejscu, gdzie wydaje się kupę forsy na osiatkowanie
okien, a uśpienie kota bez powodu uważane jest za barbarzyństwo

[bj32]

Zakładam, że jesteś również wegetarianką i nie spozywasz barszczyków instant.
Nieludzko? Bardziej ludzkie jest to, co było w innej dyskusji zaprezentowane?
Nieludzkie jest to, że piszę na zimno i racjonalnie bez wylewania łez potoków?
Może wyrosłam juz z wieku, kiedy "za oknem wzleciał ptak, a mnie lżej sie
zrobiło na sercu".

[kawka74]

> Nieludzkie jest to, że piszę na zimno i racjonalnie bez wylewania łez potoków?
nie piszesz zimno i racjonalnie, tylko bezdusznie, z lekceważeniem, a to jest
różnica

[demarta]

kawka74 napisała:

> > Nieludzkie jest to, że piszę na zimno i racjonalnie bez wylewania łez pot
> oków?
> nie piszesz zimno i racjonalnie, tylko bezdusznie, z lekceważeniem, a to jest
> różnica

a jak dla mnie "jedynie" konkretnie i na temat.

[kawka74]

> a jak dla mnie "jedynie" konkretnie i na temat.

jak dla mnie - nie
'uśpię i cześć' - jakoś mało mnie podnieca swoim racjonalizmem i nie jest wzorem
konkretu

[demarta]

a ja nie potrafię oceniać jedynie słów. odezwałam sie przede wszystkim dlatego,
ze zdażyłąm poznać stylistykę wypowiedzi bj na forum. wg mnie cechuje ją
konkret. z natury się nie rozczula i wali prosto w oczy co myśli. ale słowo
pisane ma niestety ten defekt, że nie niesie za sobą informacji o tonie
wypowiedzi i co więcej nie da się zapisać w nim mowy ciała. dlatego każdemu
łatwiej jest zobaczyć na forum to co chce zobaczyć, a nieszczególnie to, co
ktoś chce przekazać.

[kawka74]

dlatego każdemu
> łatwiej jest zobaczyć na forum to co chce zobaczyć, a nieszczególnie to, co
> ktoś chce przekazać.

to może niech ktoś się postara uczynić swoje wypowiedzi bardziej precyzyjnymi
albo niech cierpliwie znosi ewentualne nieporozumienia i dąży do ich wyjaśnienia
mnie nie podobało się to, co w komunikacie wyczytałam, dobór słów wskazywał na
obce mi podejście do sprawy i tyle

[demarta]

kawka74 napisała:

> to może niech ktoś się postara uczynić swoje wypowiedzi bardziej precyzyjnymi

one są precyzyjne, aczkolwiek oschłe, bo taki styl wypowiedzi ma bj. i nie ma
co doszzukiwac się w nich na siłę nieludzkości i braku uczuć wyższych.

> albo niech cierpliwie znosi ewentualne nieporozumienia i dąży do ich
wyjaśnieni
> a

uważam, że znosi je bardzo cierpliwie i owszem, daży do ich wyjaśnienia. gdyby
nie dążyła, nie odpowiadałaby w ogóle na zarzuty.

> mnie nie podobało się to, co w komunikacie wyczytałam, dobór słów wskazywał na
> obce mi podejście do sprawy i tyle

ja również odczytałam dośc chłodny komunikat ze słów bj, natomiast mam jakiś
jej obraz w swojej głowie, na podstawie jej wcześniejszych wypowiedzi na forum
i uważam, ze wypowiedziała się bardzo w swoim stylu, aczkolwiek nie odcztuję
jej słów tak radykalnie nieludzko jak inne emamy.

[kawka74]

> one są precyzyjne, aczkolwiek oschłe, bo taki styl wypowiedzi ma bj. i nie ma
> co doszzukiwac się w nich na siłę nieludzkości i braku uczuć wyższych.
>

mnie się jakoś trudno nie doszukać negatywów w zwrocie 'uśpić i cześć'
obawiam się, że bj nawet Twoja obrona nie pomogła, Demarto

[bj32]

Wiesz, dla jednych to zimne podejście, dla innych bezduszność. Dla jednych
racjonalizm, dla innych pogarda. A co by to zmieniło, gdybym napisała: "z żalem
wielkim i pogrążona w głębokiej żałobie oddałabym koteczka kochanego mego w
opiekę doktora od koteczków i w objęcia Morfeusza po wsze wieki; a potem ze
szpadlem poszła na podwórko i zakopała mojego kochanego biedaczka". Wzruszający
opis ceremoniału pogrzebowego wpłynąłby jakoś na fakty?
Raiz Cię może mój styl pisania, ale nie mów, ze nie lubię zwierząt, albo jestem
zimna. Bo tego nie wiesz i z postów to nie wynika.

[rita75]

"z żalem
>
> wielkim i pogrążona w głębokiej żałobie oddałabym koteczka kochanego mego w
> opiekę doktora od koteczków i w objęcia Morfeusza po wsze wieki; a potem ze
> szpadlem poszła na podwórko i zakopała mojego kochanego biedaczka".

to by bylo robienie sobie jaj z pogrzebu
Wiesz, gdy napisalas o tym swiniobiciu, zrozumialam twoje podejscie.
pozdrawiam

[bj32]

Dzięki Miło, że nie jestem postrzegana jak potwór

[demarta]

a ja muszę przyznać, ze bliski mojej wrażliwości (wg was niewrażliwości) jest
sposób myślenia bj. jest kobietą bardzo konkretną i kieruje się w życiu
priorytetami. nie zauważam nie wiadomo jak wielkiej pogardy w jej ustach w
stosunku do kotów. jak dla mnie raczej poprostu mówi co myśli nie ubierając
tego w górnolotne słowa. lekką przesadą jest dla mnie doszukiwanie się
nieludzkich instyktów i braku choćby krzty wrażliwości z jej strony. bj ma
poprostu jasno sprecyzowane priorytety w swoim życiu. wie, że w pierwszej linii
będzie ratować dzieci, a dopiero potem przejmie się kotem. i trudno się dziwić,
moje drogie takiemu sposobowi myślenia. dziecko własne rodzi sie w bólach a
bólom towarzyszą niewypowiedziane emocje. kota natomiast sie przygarnia,
pielęgnuje i chce dla niego jak najlepiej. ale w momencie podjęcia decyzji o
eliminacji kogoś z grona "domowników" mnie nie dziwi wybór bj. i tak naprawdę
nie powiedziała, ze "zabije diabła, który swą sierscią katuje jej dziecko".
poprostu poświęci kota na rzecz dziecka. i nawet jeśli wy nie podzielacie jej
zdania, to uważam, że bardziej macie jej za złe, ze nie ucieka się do
eufemizmów, a mówi wprost to, co myśli. bo od strony praktycznej w sytuacji
emergency to już postąpiłybyście dokładnie tak samo jak ona.

[bj32]

Dziękuję

uśpić to przesada.

[anik801]

Nie,no uśpić to bym nie uśpiła.Wyrzucić też nie.Po prostu przeniosłabym jego
legowisko gdzieś z dala od pomieszczeń mieszkalnych.Mój kot cały dzień gdzieś
się włóczy lub wyleguje w ogródku.Do domu wstępu nie ma(no czasem na 5min.)Śpi
w piwnicy i jest mu tam bardzo dobrze(zwłaszcza zimą przy piecu).Nikt mi nie
powie,że zwierzę jest tylko wtedy szczęśliwe jak śpi z właścicielem w jednym
łóżku.Uważam,że jeśli ktoś ma warunki,to ok,ale jeśli ich nie ma to męczy
zwierzaka i tyle.Dlatego jestem przeciwna trzymaniu w domu zwierzaków(zwłaszcza
dużych).

[rita75]

Jakby
> nie było komu oddać, to bym uspała

To się nazywa człowiek prze duze C

[siasiunia1]

bardziej humanitarne niz wyrzucic.

[sassello]

hehe, w Wlk. Brytanii to może i faktycznie

[iwoniaw]

lepiej ludziom zalecać nietrzymanie kotów w domu - biorąc pod uwagę, jak
wyglądają ich domy pokazywane w dowolnym reality show (i nie ma znaczenia, czy
program dotyczy sprzątania, wychowywania dzieci czy gotowania), to wygląda na
to, że zdrowiej i higieniczniej mieszkać w polskiej oborze pozbawionej bieżącej
wody gdzieś na ścianie wschodniej. Jak jeszcze są tam zwierzęta, to już w ogóle...

Oczywiście, gdyby ktoś z domowników miał np. astmę czy silną alergię z powodu
kota, to szukałabym dla niej nowego domu. Ale póki wszyscy zdrowi, to celem
ograniczania syfu typu walająca się sierść używam systematycznie odkurzacza,
podłogi również przemywam (niezależnie od kota zresztą) i nie widzę problemu.

[gacusia1]

Maz,corka i ja jestesmy alergikami.Dwa tyg temu przygarnelismy kota-na jedna
noc-zostal do dzis.Nie zauwazylam jakiegos podwyzszonego stanu
uczuleniowego.Jesli jednak ktoremus z nas pogorszylo by sie znaczaco
(astma),oddalabym kota w dobre rece.Nie wyrzucilabym go na ulice(tak,jak to
zrobil ktos z naszym kotem).Zdrowie rodzinki jednak wazniejsze,niz sentyment do
zwierzaka.

[gemmavera]

Podobno w Stanach wyhodowano rasę kotów, których skóra nie wydziela tych
szkodliwych białek. I oczywiście koty te są/będą sprzedawane za ciężkie
pieniądze. DD A ilu chętnych się znajdzie... Interes że hej. ;P

[noovaa]

w domu mam 4 koty, mieszkam z dziadkiem który ma astmę od urodzenia i jeden z
tych kotów z nim sypia.

Chyba najlepszy przykład ze nie prawda...

[lola211]

1 przyklad nie swiadczy o niczym.

Ja na szczescie nie mam takich dylematow, nie mam kota i miec nie bede, bo moj
facet ma na nie uczulenie.
Moje dziecko mialo stwierdzona alergie(ale wyroslo), zagrozenie astma- dlatego
tez o zwierzakach w domu nie bylo mowy.
Az w koncu zdecydowalismy sie na psa, a zeby ograniczyc ryzyko - stanelo na
yorku, z ta rasa cora miala najwiecej do czynienia(w rodzinie yorkow jest
łacznie 7 szt.)i obylo sie bez skutkow ubocznych.
Jezeli mialabym sie kiedykolwiek pozbyc zwierzecia(a byla by to napewno bardzo
trudna decyzja)to tylko w ostatecznosci i w dobre rece.Nie do schroniska i tym
bardziej nie na ulice- ludzie, ktorzy tak robia uwazam za śmieci.

[anik801]

Ja mam psa,którego jacyś kretyni wywalili z auta i pojechali.Miał wtedy ze
4mies.Nie planowaliśmy posiadania psa,ale nie mogłam go nie przygarnąć.Moja
koleżanka znalazła psa w lesie.Zbierała grzyby,a tam pies przywiązany do
drzewa.Zabrała go do domu i ma go do dziś(a było to z 4lata temu).Nie przepadam
za zwierzakami,ale nie potrafiłabym zwierzaka wywalić,uśpić,czy zabić domowymi
sposobami(popularnymi zwłaszcza na wsiach).Już dziś się zastanawiam co będzie z
dwoma królikami które dostała moja córka?Na razie są średniej wielkości,ale
ciągle rosną.Ja ich na pasztet nie przerobię,najwyżej będą na dożywociu jako
spaślaki(na szczęście miejsca mają dosyć).Jakbym musiała jakieś zwierzę
przygarnąć(ratując mu życie w ten sposób)to bym przygarnęła,ale do domu wstęp
wzbroniony!

[lola211]

Mnie w domu pies absolutnie nire przeszkadza, pod warunkiem ze jest maly.Nie
przeklada sie wowczas na stopien czystosci mieszkania.
kota tez bym mogla miec pod warunkiem, ze nie bedzie tonami gubik klakow, bo
tego nie zniese.

[anik801]

Właśnie!Ja tych kłaków nie cierpię na dywanie i odcisków łap na panelach. Pies
jest duży,więc do domu wstępu nie ma(zresztą jakoś się nie pcha).Kot się wpycha-
tylko po to by dobiec do lodówki(wie,że jak już się przy niej znajdzie to coś
mu skapnie).Mojam mama ma kota w domu.Kot czasem jak łazi w nocy to spda jej
prosto na głowę(ja bym zawału dostała).Zdecydowanie niech te moje siedzą poza
domem

[oxygen100]

przede wszytskim warto odniesc sie do takiego artykuliku sceptycznie. To ze
ktos przebadal i cos mu wyszlo nawet na duzej probie nie znaczy ze tak jest.
Komu innemu moze wyjsc zupelnie co innego. A metaanalizy badania wieloosrodkowe
moga wykazac zupelnie inny trend.
Znalazlam ten artykul w Medlinie. Opublikowany zostal w takim sobei bardzo
przecietnym czasopismie. Ma IF lekko powyzej 4. Najlepsze czasopisma maja kolo
30. Wyszlo im co wyszlo, wiec gdyby to byly rewelacje poszlyby co najmniej do
J. Allergy Clin. Immunol. ktore ma impact factor 7 z kawalkiem. O innych
lepszych typu Cell czy natrue nie wspomne.
Trzeba wiedziec i rozumiec co sie czyta i co z tego moze wynikac, a nie lykac
kazda papke jak mlody pelikan. Ale to tutaj typowe.
-

re:

[demarta]

no cóż, popyt na kocie wątki ostatnio zanotowujemy ))

a w tym temacie powiem tak: koty mają swoich wielbicieli i przeciwników. tyle
samo można im zarzucić ile zawdzięczać. stwierdzić należy jedno: kot to
zwierzę, które czuje, żyje. każdy kto go przygarnia ponosi za nie
odpowiedzialność jak za siebie samego czy swoje dziecko. jeśli robi się z kota
domownika, to należą mu się takie same prawa jak innym mieszkańcom.

jednakże zdarza się, że i ludzie ze sobą wspólnie nie są w stanie dłużej
funcjonować bo: już się nie kochają, bo się zdradzili i nie potrafią z tym
dalej żyć, bo życiowe drogi im się rozeszły. najważniejsze, zeby rozeszli się w
miarę najłagodniej i bez drastycznych akcji. i w ten sam sposób wg mnie należy
potraktować kota, w momencie, kiedy nasze wspólne z nim życie przynosi nam
wiecej szkód niż korzyści. najpierw sporzadziłabym rzetelna listę zysków i
strat i mocno bym się upewniła, że obecność kota jest naprawdę szkodliwa w moim
konkretnym przypadku. jesli musiałabym się z nim rozstać to zrobiłabym
wszystko, żeby oszczędzić i sobie i jemu cierpienia. wiadomo, całkowicie się
nie da, ale starałabym sie je zminimalizować. oddałabym go dopiero wtedy, gdy
byłabym pewna, że znalazłam dla niego optymalne nowe lokum.

a tak w ogóle to mierzi mnie ta nagonka na psy, koty i inne futrzaki, które
niejako w opinii publicznej coraz bardziej zagrażają naszemu zdrowiu. bo
czasami to sam człowiek bywa dużo większym zagrożeniem nie tylko dla zdrowia
ale i życia psa czy kota i chyba nie powinien podsycać nadmiernie poczucia
zagrożenia w drugą strone.

[lola211]

Kot/pies jest zawsze na straconej pozycji, dlatego nie porownywalabym takiej
sytuacji do relacji miedzyludzkich.Jesli sie juz decydujemy za zwierze to
powinna to byc decyzja dozywotnia(dlatego taki wybor powinien byc starannie
przemyslany), chyba ze naprawde obecnosc zwierzaka zagrazalaby
zdrowiu/zyciu.Swoja droga ludzie powinni brac sobie zwierzeta juz po
rozmnozeniu sie- tak, by poźniej nie bylo zaskoczenia- "piesek szkodzi naszemu
nowonarodzonemu dziecku".

No, gdybym wzięła kota "po rozmnożeniu", jak

[iwoniaw]

to postulujesz, to pewnie moja kotka dawno temu zamarzłaby na śmierć i nie siała
alergenów w otoczeniu do dziś dnia. Uważasz, że skoro nie miałam jeszcze
dzieci, a jak najbardziej je planowałam, powinnam była parę lat temu w mroźną
zimę (może pamięta ktoś te temperatury poniżej -20 st. przez szereg dni?)
wykopać przybłędę za próg i nie wzruszać się tym, że kot był ewidentnie domowy,
wyrzucony przez jakiegoś sk..syna w najgorszą pogodę?

Dziś jest ukochanym zwierzęciem domowym całej rodziny, co nie zmienia faktu, że
gdyby np. kolejne dziecko w jej obecności dusiło się i lądowało na intensywnej
terapii (wbrew pozorom wcale nierzadkie objawy u osób z silną alergią), to
szukałabym jej innego domu i koniec.

[lola211]

Tez uratowalam kota i po prostu znalazlam mu dom.
Zeby te koty i psy to byly te ratowane..
Ale nie, najczesciej ktos sobie sprawia zwierze, po czym, gdy juz sobie urodzi
tego swojego malego czlowieczka, zaczyna traktowac je jak piate kolo u wozu i
sru.. na ulice.

Lola, to przecież zupełnie inny temat

[iwoniaw]

- nie "piąte koło u wozu", bo jeśli ktoś tak traktuje zwierzę po urodzeniu
dziecka, to znaczy, że dziecko jest tylko pretekstem, a pupil po prostu się
znudził To, że wyobrażam sobie sytuację, w której pozbywam się zwierzęcia z
domu (nie ukrywam - przedkładając zdrowie i życie dzieci/męża/swoje nad komfort
zwierzaka) nie znaczy, że w ogóle biorę pod uwagę opcję "na ulicę".

[anik801]

Co do zagrożenia ze strony zwierząt-boję się tylko zagryzienia przez duże psisko
(wiadomo małe raczej rady nie da).Inne rzeczy typu alergia,bakterie itp.nie
robią na mnie wrażenia.Nie trzymam zwierząt w domu,nie z obawy o swoje,czy
dziecka zdrowie(bo dziecko i tak ma z nimi kontakt na podwórku)tylko z powodów
zupełnie innych.

[melka_x]

Z badaniami rzecz ciekawa. Bo z innych wynika, że właściciele zwierząt żyją
dłużej niż reszta, więc może to się w przypadku kotów jakoś wyrównuje.

Poza tym pożyjemy zobaczymy. Przez lata wg 'najnowszych badań' podawanie
niemowlętom glutenu zwiększało ryzyko celiakii, a dziś według
kolejnych 'najnowszych badań' uważa się, ze wręcz przeciwnie i zaleca się
podawać gluten od 6 miesiąca, bo wczesne podanie ma jakoby zmniejszać ryzyko.
Przez lata twierdzono - oczywiście na podstawie 'najnowszych badań' że ze
względu na serce należy ograniczać jajka, a dziś, że guzik prawda. Takich
przykładów jest mnóstwo.

[marysiajl]

mam kota od 4lat,ani ja ani mąż nigdy nie mieliśmy żadnych dolegliwości z tego
powodu,a wręcz przeciwnie,gdy coś bolało ona sama przychodziła igrzała.Od 8mcy
mamy Agatkę,małaprzepada za kotem,w dzień z nim śpi,tylko w nocy jeszcze
osobno.Nie pozbyłabym siękota.właściwie trzeba by było usunąć z mieszkania
wiele przedmiotów bo też szkodzą.Trzeba spojrzeć na badania z przymrużene
oka.pozdrowienia

[mathiola]

Ja przygarnęłam kota kiedy syn miał 3,5 roku i niewiele później zaczęły się
potworne problemy z jego zdrowiem, zapalenia oskrzeli, astma - okazało się, że
jest uczulony na sierść kota. Kici znaleźliśmy nowy dom - dobry, chyba nawet
lepszy niż nasz.