czas na drugie dziecko?

[goniek.m]

Witam drogie mamy, wiem że forum to nie miejsce do podejmowania życiowych
decyzji, ale ostatnio biję się z myślami i pragnieniami, zastanawiam się nad
powiększeniem rodziny...
Mam już 2 letniego synka i teraz nasza sytuacja jest całkiem całkiem, wiem że
przy drugim dziecku będzie "trudniej" i tak się zastanawiam czy np dla mojego
malucha korzystniejsze będzie rodzeństwo pomimo czasami jakiś wyrzeczeń innych
czy może jednak dać sobie spokój aby mojemu maluchowi zapewnić wszystko czego
będzie potrzebował i co by chciał?
sama nie wiem, mój mąż uważa, ze lepiej dać dużo (wszystko) jednemu niż
skromniej a przy 2 dzieci, jak to było u was z takimi decyzjami?

[asienka247]

U mnie chęc posiadania drugiego dziecka byla bardzo duza
Jestem w ciazy, wiem , ze damy sobie rade
Jak kazdy rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej
Ja wszytskiego nie mialam, ale mam rodzenswto i ono mi wiele
wynagradza

[goniek.m]

ja też BARDZO pragnę 2 dziecka i cały czas o tym myślę, też nie miałam
wszystkiego ale miałam brata całe dzieciństwo i mam go do teraz może ważne i
cenne jest wlasnie to a nie kazde wakacje spędzone nie wiadomo gdzie,,,?

[ania2114]

ja mam rodzenstwo i tego samego chcialam dla mojego dziecka-miedzy
innymi dlatego zdecydowalam sie juz teraz na drugie-roznica bedzie
mala-dwa lata)

[olekbambolek]

Jestem mamą dwulatka, i jedynaczką. Maż ma siostre. Ostatnio się zastanawialiśmy
czy nasz syn będzie miał rodzeństwo. MOze za kilka lat tak. Ale to że ktos nie
ma rodzeństwa to nie oznacza ze jest kim gorszym, czy lepszym ( tu aluzja do
osoby która mierzy: wakacjami- gdzie i za ile) to nie ma znaczenia. Jestem
jedynaczka i jest mi z tym dobrze. nie jestem egoistką tak pisząc. Niczego mi
nigdy nie brakowało ale nie miałam nigdy niczego w nadmiarze. A podejmując
decyzję o kolejnym dzecku- kierowalibysmy sie tylko tym ze napewno byłoby
naszemu synusiowi razniej w życiu- a i to nie jest miarodajne- mąż ma siostre- i
czasem przykre jest patrzenie na nie równe traktowanie przez rodziców. Narazie
mamy naszego synusia i on jest najwazniejszy- pomimo ze ma idealne warunki
materialne itd nie decydujemy sie narazie na kolejnego bobaska- ktory na[oewno
byłby słodki

[shellerka]

a ja mimo ze jestem mama prawie dwuletniego chlopczyka i marze o drugim dziecku
i powodzi nam sie swietnie - firma meza sie rozwija a ja zarabiam naprawde
dobrze zwlaszcza jak na kobiete, to wypowiedzi takie jak powyzej typu: lepiej
miec mniej ale rodzic dzieci odbieram jako wypowiedzi kur domowych ktorym los
sprawil taka niespodzianke. moja decyzja bedzie swiadoma. i jesli zdecyduje o
drugim dziecku nie bede nikomu dawac rad bo wiem ze a) nawet jesli ktos chce
drugie dziecko to czasami nie moze sobie na nie pozwolic a czasami zwyczajnie
zajsc w ciaze nie moze ze wzgledow biologicznych a dwa) czesto te paniusie
wypisujace glupoty o tym jak one sa pewne swojej racji w sensie ze lepiej mniej
miec ale wiecej rodzic sa niepewne w srodku swojego losu i tego ze powziely
(albo i nie) sluszna decyzje (najczesciej zwyczajnie wpadly) i zeby nie bylo -
maz nalega - ja rozwazam...

[mart.a.m]

uwaga: czytaj ze zrozumieniem posty, które ktoś przed tobą napisał.
Każda pisze o świadomej decyzji urodzenia drugiego dziecka lub jego
nie urodzeniu. Poza tym kobieto wrzuć w wyszukiwarkę definicję kura
domowa. Acha jeśli ROZWAZYSZ tak jak piszesz to dołączysz do grona
kur domowych. Więc może nie warto co?

to było do shellerki

[mart.a.m]

[shellerka]

wyrazilam swoja opinie na ten temat do nikogo personalnie sie nie odnoszac.
glownie chodzi mi o to, ze czesto odnosze wrazenie ze panie ktore bardzo
zachwalaja sobie swoje decyzje tak naprawde robia to na sile probujac w gruncie
rzeczy przekonac same siebie o tym ze dobrze postapily. Bo naprawde, to kazda z
tych decyzji - urodzic drugie dziecko i na jakis czas byc kura domowa, czy dac
sobie "wolność" i spokoj od kupek i zabkowania ma swoje plusy i minusy i
przedstawianie ktorejkolwiek z nich w samych superlatywach traci falszem.

[shellerka]

a w kwestii zus czy gwarancji ze jak sie urodzi dziecko to sie bedzie mialo
zapewniona opieke na starosc to moj boze... czyz nie taniej wychodzi odkladanie
pieniedzy na jakis konkretny i dochodowy fundusz? Mysle ze nawet te ryzykowne sa
i tak bardziej pewne niz to jak potocza sie losy i uloza stosunki
miedzypokoleniowe

[mart.a.m]

piszesz <ja też BARDZO pragnę 2 dziecka i cały czas o tym myślę, też
nie miałam wszystkiego ale miałam brata całe dzieciństwo i mam go do
teraz może ważne i cenne jest wlasnie to a nie kazde wakacje
spędzone nie wiadomo gdzie,,,?>


i tak trzymaj.Jeśli jesteś gotowa- działaj i już

[asieksza]

Sama jestem jedynaczką i myślę, ze to fajnie mieć rodzeństwo. Często
obserwuję relacje mojego męża , kiedy jest potrzeba pomocy zarówno z
jednej jak i z drugiej strony to wystarczy jeden telefon. Dla mnie
jedynaczki to fantastyczne. Sama mam teraz trójkę dzieci syna 10
latka i córcie rok i siedem miesięcy i drugą siedmio
miesięczną.Młody długo był jedynakiem i do pewnego czasu twierdził,
że nie chce rodzeństwa, za to teraz za starszą przepada a i cieszy
się bardzo gdy młodsza się do niego śmieje. Między dziewczynami też
jest silna więż, starsza chce pomagać, często wygłupia się i
pajacuje żeby siostra się trochę pośmiała i nawet dzielnie znosi
ciąganie za włosy pokazując jedynie małej niu niu.

[yoggi87]

Zalezy co oznacza dla Ciebie to "wszystko". Bo dla mnie jest to
wspolne rysowanie codzien, budowanie wiezy z klockow, tuziny
buziakow, tulenie na zawolanie... A z rzeczy finansowych to
niewiem... Kupowanie kazdej lalki, ktora corka wskaze palcem uwazam
raczej za psucie dziecka niz dawanie mu "wszystkiego". Mam 16
miesieczna corke, ktora ma mase zabawek, chodzi ladnie i schludnie
ubrana, stac mnie na to zeby isc z nia do wesolego miasteczka czy na
basen... Kokosow nie mamy, ale wystarcza spokojnie na zycie i
przyjemnosci, wiec uwazam, ze moje corka ma bardzo wiele i z
pewnoscia wystarczy tego wszystkiego dla kolejnego bobasa, o ktorego
bedziemy sie starac za 3 miesiace.

a wiecie czego ja się boje?

[nikaooo]

Ja mam dwulatka, też tak poooowoli rozważam decyzję o
rodzeństwie,ale boję sie o swoją ciążę,jak byłam z małym w ciąży to
drugą połowę przelażałam w szpitalu,nie mam kompletnie nikogo do
pomocy,mąż musi pracować więc jesli byłaby podobna sytuacja co bym
zrobiła z małym,leżałby ze mną na OCP?wiem że to tylko hipoteza ale
mi lekarz powiedział,że prawdopodobieństwo w mojej sytuacji na
podobny przebieg zdarzen jest na 90%.A poza tym ...boję sie o
zdrowie dzidziusia,jak mój mały w 2 dobie zagorączkował to
myślałam ,że umrę nie przesadzam,dzięki Bogu jest zdrowy jak rybka
ale nigdy nie wiadomo czy urodzi się zdrowe dziecko,nie potępiajcie
mnie za te przemyślenia,bardzo podziwiam mamy
chorych,niepełnosprawnych dzieci ale sama chyba nie dałabym
rady.Wiem,jak bym musiała to jakoś bym dała ale powtarzam,że nie mam
nikogo prócz męza do pomocy,także u mnie decyzja o rodzeństwie jest
trudna,Pozdrawiam.

nikaooo

[mart.a.m]

twoje obawy są zupełnie innej kategorii więc tu nie ma co
polemizować.

Ale w ogóle to jakaś paranoja kalkulować czy drugie dziecko się
opłaca,bo tu ewidentnie chodzi o TO DRUGIE! Ciekawa polityka bo nie
da nazwać się tego inaczej.

[anrenata]

My mamy dwóch synków,starszy ma prawie dwa latka a młodszy prawie
trzy miesiące.Decyzja o drugim dziecku nie była szczególnie
przemyslana,ale nie była to tez wpadka.Kiedy juz zaszłam w ciąże
przeraziło mnie to wszystko jak damy radę.Bardzo kochałam synka i
nie mogłam sobie poradzić z tym jak ja tę miłość na dwoje
podzielę.Ale teraz jest najszczęśliwszą mamą na świecie.Kocham
jednego i drugiego tak samo i czuję,że właśnie taka rodzinka z
więcej niż jednym dzieckiem to jest to.Jest naprawdę fajnie,chociaż
bywa ciężko od strony opieki.Myślę,że gdyby nie pojawił się Michał
to ja najzwyczajniej w świecie rozpieściłabym maksymalnie Jakuba i
zrobiłabym mu i sobie krzywdę.Nie uważam,że wszyscy muszą mieć
dwójkę czy trójkę,nie uważam,że jedno dziecko to błąd.Każdy musi to
ocenić sam.Ja gdybym nie musiała pracować to pewnie podjęłabym z
łatwością decyzję nawet o trzecim dziecku,bo macierzyństwo to
najwspanialsza rzecz.Pozdrawiam.

[koza_w_rajtuzach]

Abstrahując od tego czy dziecku jest potrzebne rodzeństwo czy nie, to uważam, że żaden maluch nie powinien mieć wszystkiego. To najlepszy sposób na to, aby wychować snoba i egoistę, który uważa, że wszystko mu się należy.
A jeśli chodzi o rodzeństwo to jestem na tak. Po pierwsze dziecko siłą rzeczy musi się dzielić, zrozumieć, że nie tylko jego potrzeby są najważniejsze. Po drugie nawet jeśli będzie się tłukł z bratem i siostrą, to jest dobrze mieć w kimś oparcie na przyszłość. Rodzice z czasem odchodzą. Po trzecie jest to też dla Was pewne zabezpieczenie, ponieważ czasem zdarzają się różne tragedie, czasem też dzieci wyprowadzają się daleko od rodziców, czasem nie decydują się na własne potomstwo... Sytuacja kiedy rodzice tracą jedynaka w wypadku odbiera chęć do życia.
Zresztą ogólnie wydaje mi się, że rodzice + jedno dziecko to jeszcze niepełna rodzina.

[elske]

A ja zawsze twierdzilam ze bede miec minimum dwoje dzieci.Moja cora czesto
bawila sie ze starszym kzynem,ale jak u niego pojawila sie siostrzyczka,to moje
dziecko poszlo troche w odstawke.Zanim skonczyla 2 lata,minimum raz w tyg
slyszalam ze chce miec braciszka.No i ma braciszka juz od 3 tyg w domu.Miedzy
dziecmi jest 3 lata i 2 mies roznicy wieku.A cora przepada za malym.Co chwile go
caluje,chce przytulac,glaskac i nie moze sie doczekac kiedy urosnie.Planuje ze
bedzie go uczyc chodzic,nauczy go mowic i ze beda razem sie bawic w piaskownicy.
Hihi i co jakis czas mowi ze chce kucyka zeby zabierac braciszka na przejazdzke
(ale o kucyku musi zapomniec).

[mart.a.m]

<i tak się zastanawiam czy np dla mojego
malucha korzystniejsze będzie rodzeństwo pomimo czasami jakiś
wyrzeczeń innych czy może jednak dać sobie spokój aby mojemu
maluchowi zapewnić wszystko czego będzie potrzebował i co by chciał?
sama nie wiem, mój mąż uważa, ze lepiej dać dużo (wszystko) jednemu
niż skromniej a przy 2 dzieci, jak to było u was z takimi decyzjami?
>

hm... na wstępie musisz mieć tę 100% pewność,że chcecie mieć
dziecko.Taki był przynajmniej główny motyw u mnie, gdy planowałam II-
gą ciążę.Wydaje mi się,że tu nie ma co kalkulować - czy rodzeństwo
dla syna czy jego "wszystkoposiadanie". Bez sensu żyć tylko
perspektywą "dobrobytu" materialnego. A tak jeszcze trochę pół
żartem pół serio to nawet wysoce ryzykowne dawać dziecku co tylko
chce i o czym tylko zamarzy.

[3_potworki]

Ja zawsze chciałam mieć trójkę, ale mąż po urodzeniu Różyczki nie był chętny do kolejnej pociechy. Ale kiedy Róża poszła do przedszkola, zaczął coś przebąkiwać, że trochę w domu pusto i fajnie byłoby mieć drugie. Więc przyszła na świat Anielka. Jak Nela miała około roku to Adam zapytał, czy nie chciałabym mieć jeszcze jednego bobaska, czym mnie zupełnie zaskoczył. Ale ja oczywiście chciałam bardzo, więc od roku jest z nami Jeremi. Tak więc to była wspólna decyzja, ja nigdy nie mówiłam mężowi o planowanej liczbie dzieci żeby nie wywierać na nim presji, ale cieszę się, że jest nas pięcioro. A za 7 miesięcy będzie sześcioro Nie mnie oceniać, jaki model rodziny jest najlepszy, aczkolwiek widzę jak nasze dzieci wspaniale się razem bawią, jak uczą się wszystkiego od siebie i wtedy wiem, że podjęliśmy właściwą decyzję Pozdawiam

[madzia_lema]

My od razu mieliśmy dwójeczkę, więc nie mieliśmy dylematu dotyczącego jedynaka. Natomiast decyzję o trzecim dziecku podjęliśmy świadomie. Dziewczynki zamęczały nas prośbą o rodzeństwo, widziałam jak rwą się do zabawy i opieki nad młodszym kuzynostwem. Mąż chciał, ja chciałam - nie było przeszkód. Za dwa tygodnie przyjdzie na świat nasza trzecia córcia, ale gdyby ponownie były bliźniaki, to też byśmy się cieszyli. Dzieci to najwspanialsza rzecz na świecie. Wiadomo że czasami jest ciężko - nie każde wakacje spędzamy za granicą, ale dziewczynki widziały morze i góry, zwiedziły trochę Polski. A i tak najwięcej radości sprawia im wspólna zabawa i planowanie edukacji młodszej siostry. Generalnie od rodziców zależy ilość potomstwa, ale ja nie zamieniłabym mojej dwójeczki (a niedługo trójeczki) na jedno dziecko. I chociaż są dni, kiedy padam na twarz, to cieszę się z tej rodziny, jaką mam.

[lilka69]

ja tak jak twoj maz uwazam, ze lepiej dac jednemu duzo niz dwojce po polowie
tego. nie wspominam o wieksznadmiesci mi sie to w glowie( ale finansowo tylko).
mam dobra syt. materialna. podczas urlopu wychowawczego mam opiekunke( nie mam
rodziny w moim miescie). nie wyobrazam aby nie bylo mnie stac na odpoczynek od
dziecka.

ale gdybym miala pieniadze na dwojke, trojke to bym chciala

planujemy z mezem , ze kupimy dziecku m.in. mieszkanie w warszawie( tu
mieszkamy)i bez nadmiernego obciazenia dla nas stac byloby nas tylko na jedno
mieszkanie dl ajednego dziecka. a w gre wchodza jeszcze szkola prywatna( bo tak
chcielibysmy), jezyki, jakies inne zajecia(ale bez cisnienia- wiec moze na tym
zaoszczedzimy)

[joanon]

ale skoro stć Cię na opiekunkę, będąc na urlopie wychowawczym (czego
nie mogę pojąć, bo po co opiekunka, kiedy mam urlop), to nie możesz
mówić, że Cię nie stać na drugie dziecko. Opiekunka też kosztuje

do joanon

[lilka69]

opiekunka jest nieporownywalnie tansza niz drugie dziecko!! zastanow sie.
nie mam opiekunki 40 godz w tygodniu lub wiecej tylko 2-3 dni po pare godzin.
czasem wieczor. inni maja dziadkow, ktorzy daja wychnienie a ja nie mam wiec
ratuje sie opiekunka. co w tym dziwnego?

[zasaa]

phi.. smieszne... wielke plany, mieszkania, szkoly. masakra. mam
troje rodzenstwa i kazdy z nas ma dom i dwoje dzieci. jedna wielka
rodzina mimo moze kazdy ma swoja rodzine. wole miec kredyt na
mieszkanie i byc szczesliwa z mezem i dziecmi, moge odwiedzac
rodzenstwo i odwrotnie... niz miec WSZYSTKO i byc jedynaczka.
gdybym miala w tej chwili tylko rodzine meza (przykladowo rodzice by
odeszli) to chyba bym sie porzygala

[zasaa]

nie no.......... wogole jaki odpoczynek od dziecka... wez kobieto
lepiej odpocznij od sprzatania...

do zasaa

[lilka69]

przeczytaj moja odpowiedz do joanon. ciebie rowniez powinna zadowolic.

a tak przy okazji- co zlego jest w tym,ze lubie SAMA z mezem wyjsc czasem i
opoczac tylko we dwoje bez dziecka? a co zlego w tym, ze jak mam ochote poczytac
ze spokojem to dziecko idzie z opiekunka na dwor?

mam byc urabiajaca sobie po lokcie matka? wtedy bedziecie zadowolone( glownie do
joanon i zasaa)

[yoggi87]

Ja sobie czytam siedzac na lawce jak pociecha bawi sie w
piaskownicy. Co do wyjsc z mezem, to tez nie mamy komu podrzucc
dziecka, bo mieszkamy w UK a wszyscy dziadkwoie w Polsce, co nie
znaczy, ze powinnam zatrudniac opiekunke. Dla mnie oznacza to, ze
czas, poki dziecko male, bedziemy spedzac wieczirami w domu jak
dziecko sobie spi. Przyjdzie czas to bedziemy mogli wychodzic.
Nie krytykuje, tylko jest to dla mnie smieszne. Nie czuje sie
urobiona po lokcie myjac naczynia, piorac, sprzatajac i przy tym
wszystkim zajmujac sie dzieckiem. Codziennie gotuje jeszcze i co
jakis czas chodze do pracy na 5 godzin.

do yogii87

[lilka69]

a ja jestem wygodna. i co w tym zlego? moge to jestem.

[yoggi87]

Nie mnie to oceniac... Jesli przedkladasz wygode nad
odpowiedzialnosc to tylko i wylacznie Twoj problem.
Nie neguje osob, ktore wyboru nie maja, ale Ty masz... Zebys kiedys
nie zalowala, ze dla wlasnego lenistwa i wygodnictwa oddajesz
dziecko za pieniadze pod opieke obcej kobiecie, z ktora dziecku
wszystko sie moze zdarzyc. No ale wtdy rowniez tylko Ty bedziesz sie
bic z wyrzutami sumienia i plakala nad swoja glupota, nie ja,
wiec... Tylko szkoda malucha, bo napewno wolalby wyjsc na spacer z
mama, ktora go kocha, niz z kims kto robi to tylko dla pieniedzy,
Bog jeden wie jakie podejscie maja opiekunki, gdy mamy nie patrza.

[lilka69]

jestem z synem na 3 urlopie wych. w czasie jego trwania przychodzi do mnie
opiekunka na 8 godz tygodniowo. to zadna nieodpowiedzialnosc, ktora chcesz mi
zarzucic. a w dawnych czasach na studiach przez 3 mies tez bylam opiekunka dl 2
dzieci i NIE OBRAZAJ mnie- bylam bardzo dobra opiekunka a z rodzicami zamy sie
do dzis i lubimy mimo, ze starsi 10 lat.i moja tez jest dobra- to przemila
dziewczyna, ktora uwazam za przyjaciolke.
masz kompleksy i wmawiasz mi glupoty

[artjoasia]

Lilka, a właściwie z jakiej planety pochodzisz?
Bo wiesz, tutaj w Polsce 60% rodzin żyje poniżej minimum socjalnego (ok. 1900 zł na 3-osobową rodzinę), większość społeczeństwa zarabia mniej niż połowę średniej krajowej, a mniej więcej połowa dzieci głoduje lub zaznała głodu przynajmniej raz w życiu.

[an_ni]

a czy wszyscy maja rownac do dolu?
to ma byc powod do dumy?

[artjoasia]

Nie to miałam na myśli.
Po prostu osobę taką jak Lilka według powszechnie przyjętych kryteriów zapewne byłoby stać na dziesięcioro dzieci. Oczywiście, że ona może sobie uważać kupowanie dziecku mieszkania za niezbędne - ale niech nie pisze, że jej NIE STAĆ. Bo to takie niemoralne trochę.
Takie podejście jest... hm... raczej mało reprezentatywne. Bo jednak brak pieniędzy na zapewnienie dziecku mieszkania dla większości ludzi nie jest powodem ograniczenia liczby potomstwa.

margines ... ???

[an_ni]

ale tu kazdy wypowiada sie za siebie, wiec skad tu mowa o
reprezentatywnosci?
a ta wiekszosc biednych rodzicow, niedbajacych lub nie umiejacych
zadbac o przyszlosc dzieci ma byc wzorem (i czego - moralnosci)? no
jesli ktos chce rownac do tej wiekszosci ... to powodzenia

posiadanie pieniedzy z pracy i zabezpieczenia materialnego dla
dzieci nie jest ani niemoralne ani nie jest marginesowe (i cale
szczescie, bo dzieki temu polskie spoleczenstwo sie bogaci a nie
emigruje z koniecznosci zarobkowania)

ja tu akurat sklaniam sie ku opcji Lilki
powszechnie przyjete kryteria (kogo to w ogole interesuje przy
planowaniu rodziny???) nie sa stale, kiedys nie myslano o szkolach i
mieszkaniach dla dzieci, teraz juz owszem a wykpiwanie takich
pogladow to tylko zazdrosc a nie moralnosc

wiem wiem zaraz zakrzycza mnie glosy ze dzieci karmi sie miloscia
no to powodzenia!

[artjoasia]

No cóż, ja należę do pokolenia (jeszcze) idealistów... Dziecko NIE MUSI obżerać
się kawiorem, jeździć w podróże dookoła świata ani studiować w Oxfordzie - więc
tak, karmi się miłością raczej.

Czy Twoim zdaniem dziecko, które ma wszystko od urodzenia podane na tacy,
dostaje od rodziców mieszkanie, samochód, dobre studia, dobrą pracę - ma szansę
kiedykolwiek w życiu doświadczyć uczucia satysfakcji z WŁASNYCH osiągnięć?

[an_ni]

owszem, z WLASNEJ pracy w szkole, na studiach, potem zawodowo
tego za dziecko rodzice nie zrobia, a to ze ulatwia dziecku start
nie powoduje obnizenia ambicji, wrecz przeciwnie!
zauwazam ze zazwyczaj dzieci biedakow tylko konsumuja, jesli w koncu
czegos sie dorobia, albo zdobeda kredyt, tacy ludzie zazwyczaj gina
w pedzie dorabiania sie, to oni nie znajduja satysfakcji z zycia
jesli nie maja wiecej i wiecej kasy albo wiecej i wiecej sukcesow

[lilka69]

o moj syn bedzie przykladal sie do nauki i szanowal rodzicow to nie widze
powodow dlazcego nie mialabym mu zapewnic dobrego zycia i dobrego startu.

no jestem pod duzym wrazeniem twoich pogladow! pozytywnym! jak juz ci napisalam-
spoleczenstwo forumowe uwaza mnie za ograniczonego uczuciowo materialiste

[an_ni]

jak i mnie, ale mi to nie przeszkadza a wrecz bawi pozdrawiam

[woda-niegazowana]

Wiem, ze w tym momencie chyba sie powtarzam, ale czy dziecko rodzica o podejściu Lilki znajdzie kiedyś odpowiedniego partnera ??? Czy Lilka będzie w stanie zaakceptować współmałżonka dziecka, który np. będzie miał tylko średnie wykształcenie, nie będzie miał mieszkania, ale za to będzie miał trochę braci i sióstr ????
Czy zdaje sobie sprawę, że obciąża tylko jedno dziecko np. swoją starością. Tylko nie piszcie o patologii typu 5-ro dzieci, a matka umiera sama. Przeciętni ludzie jednak w jakiś tam sposób zajmują się swoimi starszymi rodzicami. Niestety ale znam dużo matek jedynaczek, które oczywiście nie mają równych sobie mężów ( słyszałam to od matek, nie córek i myślę, że o ile córki są szczęśliwe to matki cierpią ).
O syneczku-jedyneczku pisałam niżej. I tego właśnie obawiałabym się najbardziej. Aha ))) Mam troje dzieci, jest mi ciężko fizycznie, psychicznie i finansowo, ale nie zamieniłabym się za nic. Każde dziecko jest inne i każde daje mi dużo szczęścia i satysfakcji. Jeżeli któreś "zawiedzie" w jakiejś dziedzinie to może drugie nadrobi )))) ???? np. wnuczęta

[an_ni]

troche przjaskrawiasz, jedynacy nie musza byc w ten sposob
wychowywani, a przede wszystkim to nie jest regula

wg mnie rownanie do sredniej to obnizanie lotow
wiem jestesmy przyzwyczajeni do czasow PRL i niewychylania sie ponad
przecietnosc i status sredniaka, ale czasy sie zmieniaja i dobrze!

jestem pewna ze takie dziecko znajdzie partnera bez trudu, ze
swojego srodowiska, bo takie zwiazki sa najbardziej udane

a twoj tekst o samotnym 27 latku ... 27 lat to mlodziez w tych
czasach ma czas

[woda-niegazowana]

an_ni napisała:

> troche przjaskrawiasz, jedynacy nie musza byc w ten sposob
> wychowywani, a przede wszystkim to nie jest regula

Nie chodzi mi o wychowanie jedynaków, tylko o matki które maja jedno dziecko i dla niego robią wszystko.
>
> wg mnie rownanie do sredniej to obnizanie lotow
> wiem jestesmy przyzwyczajeni do czasow PRL i niewychylania sie ponad
> przecietnosc i status sredniaka, ale czasy sie zmieniaja i dobrze!

Szkoda tylko, że trzeba za to tak słono płacić ((( I jeszcze jedno- pieniądze jakby na to nie patrzeć to rzecz nabyta, a dzieci w pewnym momencie nie można już urodzić.

> jestem pewna ze takie dziecko znajdzie partnera bez trudu, ze
> swojego srodowiska, bo takie zwiazki sa najbardziej udane

Wiem, ze znajdzie, ale matka i tak często będzie zawiedziona i będzie opowiadała, że nie o takim/takiej marzyła dla dziecka ( przynajmniej ja miałam szczęście spotykać takie matki/babki w piaskownicy- jak bum cykcyk ))
>
> a twoj tekst o samotnym 27 latku ... 27 lat to mlodziez w tych
> czasach ma czas

Tez nie chodziło mi o tego nieszczęśliwego ( z powodu toksycznej matki ) chłopaka, tylko o to jak ONA cierpi.Wierz mi jak opowiadała o dziewczynach syna to aż szczękościsku dostawała. We wszystkim znajduje same minusy no i dalej bardzo "dba" o dorosłego syna.
Przelała wszystko na jedyne dziecko, a teraz on próbuje ( tylko próbuje (( ) żyć sam, bez niej. ((((

[yoggi87]

Ja kompleksow nie mam, bo niby z jakiego powodu? Ze bede kiedys
mogla powiedziec corce, ze macierzynstwo sprawialo mi radosc i, ze
wychowalam ja sama? Ty niestety bedziesz musiala swojemu dziecku
powiedziec, ze nie dawalas sobie rady sama jako matka.
Poczualas sie urazona? Przepraszam, widocznie masz jakies poczucie
winy.

[lilka69]

mam czas na polemike

a ty w imie samodzielnosci i samowystarczalnosci rozwiedz sie z mezem, nie
kontaktuj z rodzina to wtedy powiesz kiedys corce- bylo mi strasznie ciezko ale
dawalam rade!
oto yoggi87- matka polka, ktora urabia sobie rece po lokcie.
pewnie z uslug fryzjera, kosmetyczki i manicurzystki nie korzystasz ani makijazu
nie robisz- no przeciez w wtedy musialabys komus ODDAC dziecko?

[yoggi87]

Moje dziecko ma ojca, Twoje nie?

[wronka30]

> oto yoggi87- matka polka, ktora urabia sobie rece po lokcie.
> pewnie z uslug fryzjera, kosmetyczki i manicurzystki nie
korzystasz ani makijaz
> u
> nie robisz- no przeciez w wtedy musialabys komus ODDAC dziecko?

Wiem, ze to nie bylo do mnie, ale odpowiem co tam
Z uslug fruzjera korzystam jak jest taka potrzeba (raz na pare
miesiecy), do kosmetyczki nie chadzam (a po co???), manicuru nie
robie (nie widze takiej potrzeby, zeby dlugimi pazurami kupe dziecku
z tylka wycierac?), makijaz robie delikatny i owszem, ale nie widze
powodu aby musiec w tej sprawie dziecko opiekunce oddawac. Czas dla
siebie mam, bo dziecko rowniez ma ojca. Zaniedbana nie chodze, a
wolny czas poswiecam na wspolne wypady rodzinne, spotkanie ze
znajomymi, na nauke, czy czytanie ksiazek.
Az mi ciarki przechodza po plecach jak mysle o takich
wyemancypowanych kobietach karierowiczkach, lazacych po salonach
pieknosci i solariach, z jednym dzieckiem (wiecej nie daj Panie
Boze), majacych wlasne zycie (maz zyje swoim gdzies obok), a wolny
czas spedzajacych na forumach. Dla mnie to sa chodzace
nieszczescia.

[lilka69]

moje dziecko ma ojca
zajmuje sie nim duuuuuzo bo ma taka prace, ze moze b.malo pracowac. a w
zasadzie cale dni spedzamy we trojke.
mam KROTKIE paznokcie cale zycie- takie lubie a ty pewnie podejrzewalas mnie o
tipsy.
KARIERY NIE ROBIE( wronka nazwala mnie karierowiczka).

a tak w ogole to polemika z yoggi byla przyjemnoscia mimo braku porozumienia. a
z toba wronka szkoda czasu( nawet jesli mam go duzo).

[an_ni]

a kto powiedzial ze dobra matka to taka, ktora musi sobie dac rade
sama??? opiekunka na pare godzin, albo i na caly dzien, przedszkole
to ujma dla matki bo SAMA sie nie zajmuje dzieckiem 24 h/dobe?? to
brak milosci?? brak radosci z macierzynstwa??
litosci!!!
stereotypowe ograniczenie mozgowe mlodych matek
a zreszta jak kto woli, albo jakie kto ma ambicje

[lilka69]

ja jestem stara matka i na szczescie mnie nie dotyczy mozgowe ograniczenie jak
te NIEKTORE mlode.

milo, ze ktos mnie poparl. to zdarza sie rzadko jak przelatujaca kometa

[wronka30]

Widzisz lilka, mam kolezanke co jest jedynaczka, ma swoje mieszkanie
w warszawie kupione przez rodzicow, swoj samochod (tez od rodzicow),
zwiedzila caly swiat wzdluz i wszerz, ale sama nie potrafi niczego
osiagnac. Nie ma chlopaka ani meza bo nikt nie potrafi z nia dluzej
niz rok wytrzymac (egoizm, nieumiejetnosc wspolzycia z druga osoba),
nie ma pracy bo nie wie jak pracowac. Jest maksymalnie infantylna, w
roznych sytuacjach zklada inne maski. Nie portafi byc soba, nawet
nie wie kim tak naprawde jest. Na pewno jednak jest bardzo
nieszczesliwa osoba. Ja natomiast nie mialam wszystkiego w
dziecinstwie, ale za to czworke wspanialego rodzentwa, z ktorym do
tej pory mam fantastyczny kontakt. Nie otrzymalismy nic od rodzicow
na dorosla droge zycia, oprocz swiadomosci ze mamy glowe do
myslenia, rece do pracy, i serce do milosci. I wszyskim nam powodzi
sie dobrze. A co najwazniejsze, mamy siebie.
Dlatego tez, oboje z mezem coraz bardziej pragniemy drugiego
malenswta. Corka ma prawie 2 latka i najwyzszy czas na braciszka lub
siostrzyczke. Na pewno bedzie ciezej finansowo, ale na chleb i mleko
raczej nie zabraknie

--

[monika.k81]

Mam dwie siostry, w dzieciństwie nie miałyśmy wszystkiego chciałyśmy ale wcale
tego nie żałuję bo nikt nie zabierze nam chwil i wspomnien razem spędzonych, Syn
na razie ma 14 miesięcy ale juz niedługo pomyślimy o rodzeństwie dla niego.

[delfina77]

Jesli nie biedujecie, dac dziecku rodzenstwo - takie jest moje zdanie. Zycie
jedynaka jest nie do porownania z posiadaniem rodzenstwa - na korzysc tego
drugiego, rzecz jasna U mnie drugie juz w drodze a 1sze 17 miesiecy ma

[agamamajana]

No i sprowadziłyście wszystko do poziomu kasy. Ja mam jedynaka (4,5 roku) i tak chyba zostanie. Finansowo ok, ale nie chcę mieć drugiego dziecka, nie ma we mnie takiej potrzeby. Mąż też nad tym nie ubolewa, a sam jest jedynakiem. Jestem zła? Post o tym, że bez dwójki dzieci rodzina jest niepełna jest zabawny - a więc jesteśmy niepełną, bardzo szczęśliwą rodziną - trudno, bywają większe tragedie. Pozdrawiam wszystkie mamy i te z trójką i te z jednym dzieckiem

[mart.a.m]

<No i sprowadziłyście wszystko do poziomu kasy....>

no właśnie mówimy wręcz,że nie kasa tu najważniejsza. Ale
najistotniejsze to właśnie pewność co do powiększenia rodziny. Mój
starszy syn też długo był jedynakiem ale gdzies tam zawsze
myśleliśmy o drugim dziecku. Ale nigdy nie powiedzialbym,że miałam
tyle lat "niepełnowartościową" rodzinę.

[agamamajana]

Pieniądze są istotne przy planowaniu rodziny i tylko szaleniec twierdziłby, że to kompletnie nie ma znaczenia. W dzisiejszych czasach, jednak większym kłopotem niż ewentualny brak pieniędzy, jest brak czasu. I ja i mąż pracujemy dużo. Tak wyszło, nieźle zarabiamy, lubimy to co robimy. Już teraz mam wyrzuty sumienia, że za mało mam czasu dla dziecka, każdą wolną chwilę spędzam więc z małym, mąż podobnie. Przy drugim dziecku ten czas byłby już podzielony. Można pracować mniej, ale standard życia od razu ulegnie zmianie bądź zmieni się tak, że będzie egzystencja od "pierwszego do pierwszego", a tak nie chcę. Żyłam w rodzinie z dwoma braćmi, nie przelewało się nigdy, ale najgorszy był brak czasu naszych rodziców - byli tak zapracowani, że nie mieli czasu dla nas. Zdawkowe "cześć, jak w szkole?" było wszystkim na co mogliśmy liczyć. Mimo, że dostałam się na wymarzone studia, musiałam z nich zrezygnować i przejść na zaoczne na gorszej uczelni, bo rodzciców zwyczajnie nie było stać na moją edukację. Nie mam żalu do nikogo i o nic, życie to sztuka wyboru. Chciałabym dać synowi maxymalnie dużo uwagi i ewentualnie dobre wykształcenie, oczywiście gdyby chciał kiedyś studiować. Na to pracuję i dlatego więcej dzieci narazie nie planuję. Nie uważam, żeby rodzenie dzieci jako towarzystwa dla pierwszego potomka było dobrym argumentem za posiadaniem większej rodziny. To musi być potrzeba dalszego mecierzyństwa, ojcostwa, dobrze przemyślana. To tyle z moich doświadczeń i obserwacji. Nie należy ulegać ani modzie, ani presji otoczenia, ani argumentom "że szkoda takiego samotnego dziecka", ja dziecko z rodziny wielodzietnej mogę śmiało powiedzieć, że byłam o niebo bardziej samotna w dzieciństwie niż mój syn-jedynak.

[mart.a.m]

życie sklada się z wyborów. Jeśli na szali kladziemy pojawienie się
dziecka i wysoki standard życia i wybieramy....to drugie bo dziecko
jednak coś nam z tego "okroi" to nie mam więcej pytań. Zgadzam się,
że bez pieniędzy można sobie pogwizdać jedynie ale też tak cholernie
nie demonizujmy. Wyjdzie na to,że dla jednego dziecka zakaszemy
rękawy i urobimy ręce po łokcie, ale drugie dziecko to tak jakby zło
konieczne i zburzy nam cały ten piękny porządek. A czas dla dzieci?
Wokół mnie są tacy rodzice, co to są w domu a czasu dla dzieci im
brak i są tez rodzice pracujący, którzy potrafią dać naprawdę dużo.
Dopóki mialam jedno dziecko skupiałam się na nim a odkąd mam drugie
skupiam się na obydwu i nie uważam żeby było mnie mniej.
piszesz tak <....Nie uważam, żeby rodzenie dzieci jako towarzystwa
dla pierwszego potomka było dobrym argumentem za posiadaniem
większej rodziny. To musi być potrzeba dalszego mecierzyństwa, ojco
> stwa, dobrze przemyślana....>

i to jest sądzę sedno sprawy

[renatte3]

Dla mnie argumentem na drugie dziecko jest to ze rodzenstwo zawsze
bedzie podpora w zyciu nawet jak rodzice juz odejda. Rodzenstwo
koniecznie, to zawsze pomoc. Najlepszy przyjaciej moze przestac byc
przyjacielem a siostra czy bratem nigdy nei przestanie sie byc.

[lilka69]

czasem rodzenstwo widuje sie ze soba tylko w sadzie!

to nie jest dla mnie argument. roznie bywa. poza tym w dzisiejszych czasach
wielkich emigracji rodzenstwo moze byc tysiace km od siebie. i co z takiego
rodzenstwa?

[lilka69]

jeszcze jedno!

dla jasnosci- podobaja mi sie i rodziny z jedynakami i wielodzietne. po prostu
szczecie nie zalezy od ilosci osob- moim zdaniem. ja jak wygram w toto-lotka to
zdecyduje sie na rodzenstwo dla mojego jedynaka

[mamamamba]

ale Ty chyba na brak kasy nie mozesz narzekac ?

mama mojej kumpeli mawiala, ze dobrze miec przynajmniej dwojke, bo a nuz z 1 cos
sie stanie.. zawsze jest drugie. jej starsza corka zmarla w wieku parunastu lat.
zostala druga. dla tej kobiety tak to wyglada..taki jest argument.

ale tak naprawde nie ma dobrego argumentu "za". po prostu trzeba chciec i juz.

[joanna_poz]

renatte3 napisała:

> Najlepszy przyjaciej moze przestac byc
> przyjacielem a siostra czy bratem nigdy nei przestanie sie byc.

szkoda, że takie wyidealizowane wizje relacji w rodzeństwie czesto
nie znajdują odzwierciedlenia w prawdziwym życiu...
zapewniam Cię, że czasami przestają.

[woda-niegazowana]

Od jakiegoś czasu śledzę wątek i właściwie stwierdzam, ze nie ma idealnego rozwiązania. "Niepokoi" mnie jednak podejście zapewnić jednemu wszystko. Dlaczego ???? Inwestując wszystko w jedno możemy stać się toksycznymi matkami, rodzicami ( napisałam MOŻEMY )) ). Dając dziecku wszystko co najlepsze może się okazać, że koleżanki czy koledzy z liceum, w naszym mniemaniu nie są najlepsi. Trzeba też wspomnieć o małżonkach. Mezalianse ( jeżeli jeszcze coś takiego funkcjonuje, ale wg. mnie tak, tylko nie nazywa sie tego w ten sposób) najczęściej "spotykają" tych wychuchanych, wypielęgnowanych jedynaków. Znam kobietę której syn ( jedynak- ech, och, itd. ) pomimo, ze ma 27 lat w życiu nie trafił na dziewczynę dorównującą mu ( oczywiście zdaniem mamusi, która odmawiała sobie wszystkiego, zeby synek miał tańce, tenis, konie i korepetycje przed "odpowiednimi" studiami).
A ona ???? No cóż jedynaczka po "dobrych" studiach, która ma teraz do opieki dwoje starych, schorowanych rodziców, a i syna trzeba wspomóc bo mało zarabia, a przyzwyczajony do luksusu.

[tolka11]

Mam troje dzieci, marzy mi się czwarte [niestety marzenie
nierealne], pracujemy oboje z mężem.
I po przeczytaniu wątku tak sobie myślę, że mam dwie opcje:
1. moje dzieci mają wszystko - naszą uwagę, troskę, miłość,
rozwijają swoje pasje i wyrosną na mądrych i dobrych ludzi
2. nasze dzieci nie dostaną od nas mieszkań, chodzą o państwowych
przedszkoli i szkół, mają tylko jeden komp na dwoje [trzecie jeszcze
za małe] i o zgrozo wspólny pokój - czas, żebym rzuciła się z mostu,
bo za duzo ich spłodziliśmy.

[woda-niegazowana]

Tolka ))
Ja to nawet samochodu nie mam ( chociaż przy jednym dziecku pewnie bym miała + sypialnia i parę innych rzeczy ).
Jestem dość dobrze ubezpieczona ( jak na średnią krajową) to może sie umówimy i razem skoczymy ????

Pomijając wszystko za i przeciw ciekawa jestem kto za 20-30 lat będzie pracował na nasze emerytury ? ((

[an_ni]

ty lepiej sama teraz pracuj na swoja emeryture, w bajki uwierzylas
ze dzieci ci emeryture wypracuja buahahhaa

[woda-niegazowana]

A może to ty sie urwałaś z .....A z czego maja płacone emerytury obecni emeryci ????? Może ich pieniądze leżały i pączkowały ???
Mają płacone z naszych składek. Jak tak dalej pójdzie to przedłużą wiek emerytalny do 75 roku życia bo pieniędzy nie będzie.

O moją emeryturę ( konkretni moją, bo mi chodziło raczej o pokolenie) nie musisz się bać ))) A czy pokładam w dzieciach jakąś wiarę- tak może dokładnie nie napiszę Ci jaką, ale tak....a teraz pęknij ze śmiechu, a być może kiedyś z z......

[przyszla_mama1]

przeczytalam prawie caly watek ) i moim zdaniem nie ma idealnych
rozwiazan wiele z was pisalo ze rodzenstwo to oparcie/wspolna zabawa
itp a ja znam rodzenstwa gdzie kloca sie od "kolyski" brat mojej
mamy tez np ja bil jako dorosla kobiete bo byl pijakiem a mama byla
mlodsza kilka lat zreszta to dluga historia ja mam siostre i sie
ciesze mimio ze siedzi za granica widzimy sie co 8 ms troche tesknie
nie mam z kim (oprocz meza oczywiscie) pogadac czy cos takiego...
maz ma 2 braci i kontakt taki sredni mam synka ktory ma 2 latka i
narazie nie mysle o rodzenstwie mimo ze nas stac ale nie chcem zeby
pozniej dziecko mialo do mnie zal ze np nie moglam dac mu pieniedzy
na studia bo ja nie w jednej rodzinie slyszalam "jest jeszcze
brat/siostra podzielcie sie jedna paczka chrupek itp" albo przykro
jest patrzec jak rodzice musza dzielic jeden serek na 2 dni bo kasy
nie ma... ja sie ciesze ze moje dziecko ma nas nasza uwage i
poswiecony czas i nie oszukujmy sie pieniadze tez sa wazne... nie
chcem byc tylko matka ktora na wakacje nie jezdzi do zoo nie chodzi
bo nie starczy jej do nastepnego miesiaca... a jedzenie ostatnio z
dnia na dzien coraz drozsze..i bedzie ciagle szlo w gore.

[artjoasia]

> ty lepiej sama teraz pracuj na swoja emeryture, w bajki uwierzylas
> ze dzieci ci emeryture wypracuja buahahhaa

Och, czyżby wreszcie ktoś zreformował system emerytalny, a ja nic o tym nie
wiem? Od kiedy w tym kraju pracuje się na SWOJĄ emeryturę???

[joanna_poz]

woda-niegazowana napisała:

> Pomijając wszystko za i przeciw ciekawa jestem kto za 20-30 lat
będzie pracował
> na nasze emerytury ? ((

no cóż, najrozsądniej w tej kwestii liczyc głownie na siebie (nie na
ZUS i nie na obciążanie swoją emeryturą dzieci).
licząc na innych możesz pozostać z niczym - smutna prawda.

[woda-niegazowana]

Podchodzę do tego jako do problemu ogólnokrajowego. Obecnie na 6 emerytów
przypada bodajże 2 pracujących, za trzydzieści lat na 8 będzie przypadało dwóch.
Co zrobi państwo ???? Ano przedłuży wiek emerytalny i statystyki sie zmienią, a
i trochę więcej ludzi umrze zanim doczeka emerytury.
To czy zadbałam o swoja emeryturę ( akurat owszem ) nie ma znaczenia w momencie
kiedy będę musiała pracować do 65 czy 70 roku życia w systemie zmianowym (
zmiany zawodu w obecnym wieku już nie przewiduję ). Baaaardzo by mnie ucieszyło
i satysfakcjonowało gdyby od wieku emerytalnego odejmowali po dwa lata za
dziecko )))

[joanna_poz]

woda-niegazowana napisała:

> Podchodzę do tego jako do problemu ogólnokrajowego. Obecnie na 6
> emerytów
> przypada bodajże 2 pracujących, za trzydzieści lat na 8 będzie
przypadało dwóch
> Co zrobi państwo ????

niestety państwo samo stworzyło tę sytuację, dając przywileje
emerytalne 40 latkom czy tolerujac zdrowiutkich rencistów.
dlatego jestesmy krajem gdzie tak mała liczba pracujących przypada
na całą rzesze niepracujących.

osobiście nie dopinguje mnie to do posiadania 2 czy 3 dzieci, w
nadziei, ze jak ich bedzie więcej to mój los na emeryturze bedzie
lepszy

[woda-niegazowana]

joanna_poz napisała:



> niestety państwo samo stworzyło tę sytuację, dając przywileje
> emerytalne 40 latkom czy tolerujac zdrowiutkich rencistów.
> dlatego jestesmy krajem gdzie tak mała liczba pracujących przypada
> na całą rzesze niepracujących.

Co do rencistów to POPIERAM ( osobiście widziałam młodych rencistów, którzy bez przeszkód prowadzili dobrze prosperujące działalności gospodarcze, ale to także mentalność Polaczka-cwaniaczka (( ), ale już, że w niektórych zawodach wiek emerytalny osiąga się wcześniej ( nie mają płaconych całych emerytur, tylko część ) mnie nie przeszkadza ( nie chciałaby, żeby mnie ratował 65 letni strażak, a i pracę pod ziemią szanuję i za żadne pieniądze nie poszłabym do niej, syna też nie chciałabym tam widzieć,ale np.wojskowi to już inna historia). Jednocześnie nie chciałabym, żeby np. moje dziecko operował na nocy 65 letni chirurg, albo "usypiała" 60 letnia anestetyczka.
Tylko, że obecna sytuacja to błędna polityka państwa, bo proporcje między pracującymi i nie, nie są tragiczne. Tragedia dopiero nadejdzie ( chociaż teraz rodzi wyż demograficzny z lat 80tych więc dla mnie to pocieszenie- mam swoje lata).
>
> osobiście nie dopinguje mnie to do posiadania 2 czy 3 dzieci, w
> nadziei, ze jak ich bedzie więcej to mój los na emeryturze bedzie
> lepszy

Każdy ma swoje poglądy i motywacje. Decydując sie na dzieci tez nie myślałam o emeryturze, ale jak patrzę na dzieci ( co jedno to ładniejsze )) ) nie wyobrażam sobie mieć jedno dziecko dla....no właśnie nie wiem jakie są powody posiadania dziecka z założeniem, ze wszystko muszę mu zapewnić na najwyższym poziomie. Osobiście myślę, że dobra wędka wystarczy ( DOBRA ) zamiast wiadra ryb )) Zdobywanie czegoś też cieszy, a może tylko wtedy cieszy ????
Wypowiedzi na forum, nie są reprezentatywne dla każdego środowiska. Spotkałam kiedyś koleżankę z liceum i była zdziwiona, że jako jedyna ze starych koleżanek mam troje dzieci ( później dołączyła do mnie jeszcze jedna, która też ma "dwa w jednym") ponieważ ona z czwórka jest wśród znajomych przeciętna. Nie przeszkadza jej, że nigdy nie podjęła pracy po skończonych bardzo dobrych studiach, ona po prostu cieszy sie dziećmi ( nie zaglądałam jej na konto, ale mają swoje mieszkanie, dzieci zadbane ).
I ja tez nie martwię się o szkoły do których jeszcze parę lat, o mieszkania itd. Cieszę sie, że dzieci są zdrowe, uśmiechnięte, lubiane. Kiedyś powiedziałam znajomej, która zrobiła oczy na moją trójkę- lepiej mieć troje zdrowych niż jedno chore. I tak jak napisałam wcześniej, jestem zmęczona, ale jednocześnie bardzo szczęśliwa i nie mam absolutnie wyrzutów, że nie mam odłożone na mieszkania dla dzieci ( sytuacja finansowa zawsze może sie zmienić na +, ale i na - ).
Podziwiam i pozdrawiam WSZYSTKIE matki z gromadką ( > 3 ) )))

[jdylag75]

moja decyzja - nie chcę drugiego dziecka bo brzydzę sie ciąży i porodu, dla mnie
to powód wystarczający. Dziecko będzie musiało sobie jakoś z jedynactwem dać
radę, jak z wieloma innymi rzeczami (znalezieniem sobie pracy, pogodzeniem sie z
tym, ze i rodzice mają swoje życie), być może nie będzie to dla niego taki
problem, jak dla ciotek i sąsiadek itd.
Goniek - Ty rodzisz, z mężem zapewniacie byt, obecnemu dziecku nic do tego, nie
jego odpowiedzialność

[mroweczkaaha]

Goniek, dla Twojego 2 letniego synka bardziej wartościowy będzie
brat czy siostra niż dodatkowa zabawka czy smakołyk. Ja podjęłam
taką decyzję bez zawachania i to właśnie z powodu obecnie 3 letniego
Jasia, który ma 2 letniego brata Stasia. Na razie chłopaki często
się biją i wydzierają zabawki - ale to standard - są natomiast
momenty, że się przytulają i szukają wzajemnie jak się nie widzą.
Starszy Jaś w sklepie jak pozwalam mu za jeden smakołyk dla siebie,
to zawsze bierze drugi dla Stasia. Czy to nie jest słodkie i
podrywające za serce? Wiem, że gdy będą dorośli będą mogli
utrzymywac ze sobą kontakty braterskie, bo te są najcenniejsze i od
serca. Nie wahaj się i zrób to dla swojego synka a sama również
będziesz jeszcze szczęśliwsza. Pozdrawiam i trzymam kciuki za
podjęcie właściwej decyzji!