bezsilność

[mma_ramotswe]

Czy jest coś gorszego? Jak widzisz, że dzieje się coś złego i nie
możesz zrobić NIC!( Czekać, że może się to zmieni? mieć nadzieję?
Wierzyć w litość Boga-Podobno-Miłosiernego? Ufać, że nastąpi jakiś
zbieg okoliczności, radykalna zmiana, cud? Walić głową w mur.

Czy jest coś gorszego niż fakt, ze nie masz wpływu na dany stan
rzeczy (zły)?

[gooochab]

Chyba tylko to, jesli do takiego (zlego) stanu rzeczy MUSISZ reke
przylozyc

[mma_ramotswe]

ojej, faktycznie. Nie pomyslałam o tym

[szyszunia11]

zgadzam się z Tobą, że bezsilność jest bardzo, bardzo przykrym i trudnym do zniesienia stanem. Oczywiście wszystko zależy od konkretnej sytuacji, bo rzadko jest tak, ze faktycznie nic ale to nic nie można zrobić by jakoś poprawić sytuację. Ale bez dwóch zdań bezsilność dodatkowo wzmaga nasze cierpienie.
Ja osobiście uważam, ze sytuacja całkowitej bezsilności jest tak naprawdę sytuacją własciwą człowiekowi, często takie doświadczenie popycha go na własciwą drogę, wtedy dopiero, kiedy traci swoje zabezpieczenia i orientuje się, że tak naprawdę sam z siebie jest bezradny a cała jego życiowa zaradność to były tylko nadmuchane pozory. Jak człowiek zda sobie z tego sprawę, może to być dla niego zbawienne. Jeśli chodzi o Boga, to z Twojego określenia wnioskuję, że ta droga Cię nie interesuje. Ja zaś uważam, że ta droga w stanie naszej bezsilności jest całkowicie kluczowa, w kontekście tego, co powyżej napisałam.
Oczywiście każdy by wolał dokonywać ważnych odkryć w swoim życiu kiedy "kontroluje sytuację" ale wtedy nie zawsze ma czas "zawracać sobie głowę" waznymi sprawami.
pozdrawiam

[mma_ramotswe]

szyszunia11 napisała:

rzadko je
> st tak, ze faktycznie nic ale to nic nie można zrobić by jakoś
poprawić sytuacj
> ę.
Rzeczywiście rzadko. Na szczęście! Ale ostatnio napiętrzyło mi sie
właśnie parę takich spraw - cyzżbym nadrabiała poprzednie lata,
kiedy ich nie było?


Ale bez dwóch zdań bezsilność dodatkowo wzmaga nasze cierpienie.
Bez dwóch zdań

> ogę, wtedy dopiero, kiedy traci swoje zabezpieczenia i orientuje
się, że tak na
> prawdę sam z siebie jest bezradny a cała jego życiowa zaradność to
były tylko n
> admuchane pozory.
Ha! To już przerabiałąm sto lat temu. Wierz mi, że żadnych pozorów
już nie mam - zupełnie, ale to zupełnie nie myślę, że jestem
zaradna, ze jestem w stanie wszysko załatwić sama, że mam siły jak
atleta i ze wszystkim poradzę sobie sama. Bynajmniej. Doskonale
wiem, że Bóg tylko to może. Ale równie doskonale wiem, że nie chce.
Tak więc najgorsze jest to, że ja nie mogę choć chcę, a On nie chce
choć może

> Jeśli chodzi o Boga, to z Twojego określenia wnioskuję, że ta
droga C
> ię nie interesuje.
Przyznam, że już niespecjalnie. Już nie


Ja zaś uważam, że ta droga w stanie naszej bezsilności jest
> całkowicie kluczowa, w kontekście tego, co powyżej napisałam.
Kiedyś też tak myślałam

[szyszunia11]

w takim razie przykro mi że nie dałam Ci nadziei, bo chciałam, ale wierzę, że mimo to ta nadzieja dla Ciebie nadejdzie.
Być może mnie teraz wyśmiejesz ale nie byłabym sobą, gdybym nie zapewniła Cię, że On chce Twojego szczęścia (a nie tylko tzw. "dobra" rozumianego jako "Bóg tak chciał")dużo bardziej niż Ty sama. Mam nadzieję, że nie odbierzesz tego jako prawienie kazań.
zapytłaś więc odpowiadam to, co wiem.
oczywiście temat wymaga rozwinięcia, ja tylko rzuciłam hasło.

[mma_ramotswe]

szyszunia11 napisała:

> w takim razie przykro mi że nie dałam Ci nadziei, bo chciałam, ale
wierzę, że m
> imo to ta nadzieja dla Ciebie nadejdzie.
Wiesz, jak to mówią: Nadzieja umiera ostatnia. I rzeczywiście coś w
tym jest, choć czasem bywa to nawet "nadzieja wbrew nadziei". A
skoro twierdzisz, ze nadzieja dla mnie nadejdzie, to Ci wierzę No
bo przecież nie może tak być zawsze!



> Być może mnie teraz wyśmiejesz ale nie byłabym sobą, gdybym nie
zapewniła Cię,
> że On chce Twojego szczęścia (a nie tylko tzw. "dobra" rozumianego
jako "Bóg ta
> k chciał")dużo bardziej niż Ty sama.
Powiem tak: szanuję, ze w to wierzysz i zazdroszczę, że w to
wierzysz.


Mam nadzieję, że nie odbierzesz tego jako
> prawienie kazań.
Nie, nie odbieram tego tak, zresztą: nie widzę nic złego w kazaniach
(byle nie dłuższe niż 7 minut )


> zapytłaś więc odpowiadam to, co wiem.
> oczywiście temat wymaga rozwinięcia, ja tylko rzuciłam hasło.
Tak, wiem. Wiem też, że forum emama nie jest dobrym miejscem na
wiele rozwinięć

"Ludzie! każdy z was mógłby...

[szyszunia11]

... samotny, więziony, myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony." - Mickiewicz miał dobrą intuicję

[croyance]

To zalezy. Czasami, gdy nie mozemy nic zrobic, oznacza to tez, ze
mozemy zwolnic siebie z odpowiedzialnosci za to, co sie dzieje.

[mma_ramotswe]

Tak, to jest jakiś plus. Tylko nie w przypadku, gdy bezpośrednio nas
ta złą sytuacja dotyka

Masz zupelna racje

[majmajka]

Bezsilnosc jest strasznym uczuciem, jednym z najgorszych. Jako osobie wierzaca, jest mi troche latwiej, bo zawsze wierze, ze nie jestem sama.

[mma_ramotswe]

a pomaga Ci Bóg jakoś - oprócz tego, że nie czujesz się sama?

[majmajka]

Nie jeden raz.

[malila]

Jest. Swiadomość, że wszystko zależy od Twojego ruchu, a Ty nie
wiesz, który ruch jest prawidłowy, a który może dobić.
Ja wtedy marzyłam o braku odpowiedzialności.
Teraz myślę sobie tak: jeśli to zależy ode mnie, to będzie dobrze.
Jeśli nie - nie pozwolę sobie i swojej rodzinie odebrać szczęścia,
nawet jeśli miałoby trwać tylko chwilę.