Lękliwa Dwulatka

[ircia_s]

Witam
mam dwu letnią córkę z którą ostatnio mam poważne (wg mnie) problemy - mówiąc
szczerze nie wiem może nie tylko ja, dlatego pytam. Otóż od jakiegoś czasu
córka budzi się w nocy z krzykiem, poci się albo gada coś (choć jeszcze nie
mówi zbyt dużo) nie to by mnie martwiło bo może faktycznie coś przeżywa co
wydarzyło się w czasie dnia i nie wszystkie noce takie są (aczkolwiek są).
Martwi mnie natomiast to że mała boi się wszystkiego trochę a nawet baaardzo
przesadnie. Na spacerach zobaczy gałąź ruszającą się i jest krzyk, mucha czy
jakiś owad panika, nawet kwiatki ostatnio coś jej nie pasują a w zeszłym roku
jak widziała muchę to się śmiała. W bajce jak ktoś śpiewa czy leci jakaś
piosenka to płacze i musze wyłączyć. Bajki ogląda i telewizję ale programy
"dobre". Zasypia grzecznie w łóżeczku i tylko w nim chce spać choć jeszcze
trzy m-ce temu spała z nami (odkąd kupiliśmy jej "dorosłe" łóżeczko śpi tylko
w nim) alergi nie ma jedyne co nam dokucza co jakiś czas to grzybki ale w
posiewach nic nie wychodziło ostatnio (lab dobry). Na pasożyty przeleczona
wszystko dzieje się ok. 1 w nocy do ok 3 potem śpi spokojnie nie zauważyłam
innych problemów mała śpi bez pampersa w nocy i w dzień i nie sika, jest tylko
zbuntowana, płaczliwa, ale te jej "fobie" zaczynają być męczące i boję się czy
to normalne lub czy to nie początek jakiejś choroby. Już nie wiem sama proszę
o jakieś rady co dalej.

[go-jab]

moja bidzia byla podobna... tez muchy sie bala, ze wiatr wieje, ze cos "stuta"
(czyt stuka)... na psy reagowala histeria i waleniem kupy w majtki... obcych do
tej pory sie wstydzi ale reszta powoli jej przechodzi... problemy w srodku nocy
zaczely sie jak zmienilismy jej lozeczko szczebelkowe ktore znala od urodzenia
na duze lozko dla duzych dziewczynek (male nam bylo potrzebne dla nastepnego)...
budzila sie, plakala, wylazila z lozka... po miesiacu przeszlo... wychodze z
zalozenia ze przed 18-stka duzo rzeczy, ktore mnie w moich dzieciach dziwi i
denerwuje, przejdzie... powodzenia :)

[Gość: domza2]

Moim zdaniem strachy są rozwojowe, naturalne. Może to zmiana łóżeczka, jak
sugeruje przedmówczyni, może coś innego - niemniej jednak jest to znak , że
mózg się rozwija i ja bym się obawiała, gdyby dziecko było "hop-do przodu" wobec
wszystkiego. Dodam, że z zadowoleniem zaobserwowałam, że moja 14 msc córka
zaczęła bać się pralki, odkurzacza, suszarki. Z zadowoleniem, bo to znamionuje
rozwój, a do końca życia chyba nie będzie się ich bać:)

[ka-sia-ga]

myślę że to jest etap rozwojowy jak pisały poprzedniczki
mój synek też miał taki okres że zaczął sie bać wielu dziwnych-dla nas-rzeczy,że
wiatr wiał,że muchy latają
terazm ma 3,5roku
jest ostrożny,miewa swoje lęki ale jak się mu wytłumaczy pewne rzeczy to potrafi
je zaakceptować
myślę że narazie nie musisz się zbytnio tym przejmować,dzieci mają swoje obawy a
my jesteśmy od tego aby im pomagać przezwyciężać ich strachy!

[ircia_s]

uffff trochę się uspokoiłam. Oczywiście tłumaczymy jej wiele rzeczy ale to mało
skutkuje najbardziej boi się przy mężu chociaż go uwielbia, przy mnie jakoś to
znosi (nawet przemogła się do odkurzacza i mi próbuje pomagać ale już własnie
jak mąż włączy to ucieka i krzyczy.

[justyna_dabrowska]

To normalne. Jak PAni miała tyle lat co córka to podobnie PAnią śiat przerażał.
Trzeba pozwolic tak małemu dziecku na wyrażenie uczuć, pocieszyć, przytulić,
pogłaskać...
Z czasem te lęki miną

Pozdrawiam
JD