Wymyślony przyjaciel

[mathiola]

Przypomniały mi się czasy, kiedy mój syn miał 3-4 lata. Miał
przyjaciela - różowego króliczka. Potrafi siedzieć w pokoju i
dyskutować z nim dobrą godzinę. Zawsze kiedy siedział na sedesie,
rozmawiał z króliczkiem. Czasem przychodził do mnie i mówił: "Wies,
mój psyjaciel królicek powiedział mi..." Albo: "Dzisiaj mój
psyjaciel Królicek był smutny i nie chciał się ze mną bawić".
Albo: "To nieprawda, bo mój psyjaciel Krolicek mówił mi co innego".
Ta się zżyłam z tym "psyjacielem Królickiem", że czasem sama
pytałam: Był dzisiaj u ciebie Króliczek? A wszystkich opowieści o
zabawach i tematach rozmów słuchałam z uwagą
Ciekawa jestem, czy młodsze też przyprowadzą mi do domu jakieś
niewidzialne istoty )

Czy wasze dzieci też mają takich wymyślonych przyjaciół?

[agao_72]

Zosia (niespełna 3 lata) ma Dzidziusia. z Dzidziusiem chodzi
wszędzie, kładzie go spać, a ostatnio kazała mężowi zejść do auta i
przynieść Dzidziusia do domu, bo zapomnieliśmy bidulkę wypiąć z
fotela.

taki niewidzialny Dzidziuś bywa dość frustrujący, szczególnie, jak
wspinasz się po wysokich schodach z dzieckiem i okazuje się, że
Dzidziuś został na dole i nie sposób iść bez niego dalej, a Dzidziuś
sam nie wejdzie na górę. bo to Dzidziuś.

[royalmail]

Kiedy niedawno z rozmachem walnęłam się na kanapę, moje dziecię
młodsze przeraźliwie ryczało przez kwadrans. Okazało się, że
walnęłam wprost na małego przyjaciela który akurat jadł tam chleb z
pomidorem :]

[mathiola]

Okazało się, że
> walnęłam wprost na małego przyjaciela który akurat jadł tam chleb
z
> pomidorem :]

Umarłam DDDDDDDDDDD Mocno ubrudził kanapę tym pomidorem??? ;DDDDDDD

[naughty-angel]

>jadł tam chleb z pomidorem :]

Przeczytałam: "chleb" uśmiechnęłam się, przeczytałam "z pomidorem",
spadłam z krzesła ze smiechu. Kocham dziecięcą fantazję

[beata7305]

Mój syn gdy miał 3, 4 lata tez miał przyjaciela Michała. Michał mieszkał w domu, który stał w naszym ogródku. zabieraliśmy go (Michała) ze sobą wszędzie.

[zielonyorzeszek]

moja mala nie ma wymyslonego przyjaciela ,za to nie moze sie rozstac
z dwoma polarowymi kocykami i ze smokiem.a juz tragedyja jest jak te
kocyki upiore obydwa naraz.

[ally]

a widziałaś "sierociniec"?

[guderianka]

Moja starsza córka przez ok. pół roku miała Tutka

[moninia2000]

Uwielbiam to wlasnie w dzieciach i sadze, ze niekoniecznie ten
przyjaciel musi byc wymyslowny
My po prostu juz nie widzimy tego, co dzieci
Nasza mala ma przyjaciela, tez czesto z nim gada, bawi sie, ale
jakos na razie bez przesady.Zobaczymy z czasem

[bozenka12]

hehehe, moninia z ust mi to wyjelas Dzieci widza to czego my nie
widzimy. tak samo zwierzeta. Jeden z moich psiakow czesto staje na
srodku pokoju, patrzy sie w pusta przestrzen i szczeeeeeeeeka,
pewnie tez szczeka na jakiegos "wymyslonego" przyjaciela

[chmurka_257]

moja corcia lat 5 tez nie ma wymyslonego przyjaciela ale za to ma dwie MALE haah
,MALE to moje stopy z ktorymi corka rozmawia jak z dziecmi,nazywa je swoimi
corkami ,przytula,caluje...jak tylko wstaje rano ,wbiega do mojego lozka i
wciska sie z drugiej strony gdzie mam stopy no i zaczyna sie zabawa i poranna
,przymusowa gimnastyka moich nog bo MALE musza skakac,spac a nawet bawic sie
przyniesionymi zabawkami z jej pokojutak wiec stopy mam wygimnastykowana na
maxa haha

[zielonyorzeszek]

jak to corka caluje Ci stopy?ble

[chmurka_257]

no widzisz ,kocha je nad zycieale dlaczego zaraz bleee??myje sie
przeciez,ludzie rozne rzeczy caluja )stopy przy tym to pikuś

chmurka

[zielonyorzeszek]

zartowalam tylko.wiem ze dzieci rozne rzeczy caluja.moja caluje mo
wlosy

[chmurka_257]

uznalam to za zart dzieci jak dzieci ale dorosli co potrafia calowac)))))))

[zielonyorzeszek]

łe,tu to dopiero ble i ohyda

[guderianka]

uwielbiam twoją córkę i przesyłam wirtualnego całusa w stopy
stopy to mój fetysz
mam zdjęcie splecionych stóp, które stoi w sypialni (duże, w ramce),
kocham je masować, oglądać, interpretować (zgaduję i to trafnie
cechy charakteru osobnika, osobowość, słabe i mocne strony) STOPY sa
absolutnie boskie..i niedoceniane

[majka150]

Mój syn w podobnym wieku miał również takiego przyjaciela króliczka
tyle że zółtegoTen Zióty Kiuiciek chodził z nami wszedzie spał z
nim musiałam mu także dawać buzi na dobranoc.Złościł sie gdy nie
widziałam go np w sklepie.Przestał gdy siostra przywiozła mu z Włoch
takiego żółtego królika.Był w ogrodniczkach i wyglądał jak by był
zrobiony na drutach.Od tej pory zapomniał o tym niewidzialnym.Ale
tego prawdziwego ma do dziś a ma już 10 lat

[mathiola]

Ano widzisz, a u nas skończyły się widzenia z króliczkiem, kiedy
przywiozłam do domu dwa małe zawiniątka ze szpitala - siostrę i
brata

[demonii.larua]

Zmyślony przyjaciel mojego najstarszego nazywał się Cienki
Cienki zamieszkał z nami jak młody miał trochę trzy lata i mieszkał około
trzech, potem przejechała go ciężarówka
Córki jakoś nie zaprzyjaźniły się z nikim wymyślonym, ale czekam na juniora
Cienki był istotną częścią naszego życia, nie tylko syna Do dziś bywa
wspominany

[aniazm]

Antek miał (ma?) przyjaciół Kunena, Onka i Małpę, ale Kunen już nie żyje i jest
w niebie (rok temu zmarł mój teść i niedługo po nim mój wujek). Teraz o jakimś
Smoku gada, co to niby u niego mieszkał, jak nie było go jeszcze na świecie. No
i Onek i Małpa czasem go odwiedzają. A, Smok też...

[mama_kotula]

U nas zagnieździło się całe stado nanibowych zwierzątek, zamieszkującyh
zakamarki. Dzieci twierdzą, że je widzą. Ja też twierdzę, że je widzę - jak chcę
wkurzyć moją mamę, która wtedy irracjonalnie zaczyna czuć się dość niepewnie ;>

[lizbetka]

Gdy moja córka miała 2,5 roku intensywnie przyjaźniła się z Dziewczyną i
Niedźwiedziem.Byliśmy nierozłączni- ja, Asia, Dziewczyna i Niedźwiedź.
Dziewczyna miała ogromny wpływ na Aśkę i jak mówiła ze dzisiaj nie idzie na
dwór, bądź nie je obiadu młoda robiła to samo.
W tym samym czasie gdy młoda miała swoich niezbyt widzialnych przyjaciół,
przechodziła okres zmiany płci i tożsamości- była chłopcem o imieniu Radek.
Było ciężko , nie powiem , ale jakoś przetrwałam