Bo miała być pomidorowa

[morgen_stern]

wyborcza.pl/1,75480,6039016,To_jest_jak_gwizdzacy_czajnik_we_mnie.html
Dwie rzeczy mi utkwiły w pamięci:
"W moim domu to był porządek. Wystarczyło, że ojciec spojrzał na matkę, a ona już myk, myk do kuchni. Tam, gdzie jej miejsce"

i

"Nigdy nie stosowałem przemocy fizycznej, a jeżeli chodzi o kobiety i dzieci, to jedynie w sytuacji bez wyjścia"

I ten biedny dzieciak kopany na podłodze i chowający się pod biurkiem. Jeśli mu nikt nie pomoże, wyrośnie kolejna kaleka emocjonalna.


Niestety, w tych podanych przykładach potwierdza się - przemoc rodzi przemoc, a kaci to na ogół skrzywdzone kiedyś i nie radzące sobie z emocjami dzieci.
Mój ojciec też inaczej nie potrafił. Jego matka (a moja babcia) nigdy dzieci nie przytulała, nie pieściła. Zycie na wsi było ciężkie, roboty kupa, tylko te dzieciaki ze ścierą albo pasem ganiała, bo rozrabiali. Ojciec ze swoimi emocjami nie radzi sobie do dziś. Inaczej nie potrafi - nikt go tego nie nauczył.

[broceliande]

Dziwne. Te kobiety same prowokują:

Żonę pchnąłem. Ona: "Uderz, uderz! Będziesz damski bokser!".

Nie rozumiem tego. Musiały to też z domu wynieść. Że jak bicie, to
chociaż niech poczucie winy facet ma.

Ja byłam bita, ale nie reagowałabym w ten sposób.

[morgen_stern]

To mnie akurat nie dziwi, ja tak reagowałam, moja matka tak mówiła.. Z tym że to
akurat ojca schładzało, nigdy nie bił po takim tekście.
W tym zdaniu jest pomieszana złość, strach i resztki buntu. Może nie
najmądrzejsza, ale dla mnie zrozumiała reakcja.

[morgen_stern]

Poza tym, umówmy się, jeśli kobieta mówi "tak, uderz mnie, weź ten stołek i mnie
nim pierd.., a potem trzaśnij mnie w gębę" to facet jest automatycznie
usprawiedliwiony, bo "sama chciała"?

[broceliande]

Umówiłyśmy się, że to nienajmądrzejsza reakcja.

[morgen_stern]

Tak. Z tą różnicą, że ciebie to dziwi, mnie nie

[broceliande]

Ale takie prowokowanie "No uderz mnie, uderz" może też zachęcać do
ataku. Wydaje mi się, że człowiek agresywny, rozzłoszczony może
odebrać to jako zachętę.

Pewnie nie ma mądrej reakcji. Zastanawiam się, jak można kochać
kogoś, kto biłby mnie i moje dziecko. Miłość tajemnicza jest

[mamaemmy]

Okropny artykuł..
Co do tego "uderz mnie" to ja zawsze dziwiłam sie jak ogladałam film(wiem,ze to
nie to samo ) i jak ktoś celuje do kogoś z pistoletu..A ta potencjalna ofiara
woła:
-No zabij mnie,strzelaj!
Motyw powtarzany wiele razy,ja bym sie bała tak powiedziec.

Choc to 'no uderz mnie "rozumiem.Mój ojciec bil mamę swego czasu.Do czasu.Aż mu
oddała i złamała szcżekę
Potem juz tylko wrzeszczał,ale nie bił.Bał sie

[broceliande]

O właśnie, może to właściwa reakcja?

[gaskama]

Fajna mama!

[weronikarb]

Moja mama tez oddala tzn. dokaldnei mowiac rzucila miska - nie
trafila, ale nigdy nie podniosl na matki ani na nas reki. W ostatnim
stadium alkoholizmu probowal pokazac agresje, ale brat byl juz duzy
i pokazal mu swoja przewage (nie bijac oczywiscie)

Faceci tu opisywani sa bardzo slabi psychicznie, wystarczy pokazac
swoja przewage, a spotulnieli by

[net79]

ale co za różnic a skoro i tak uderzy... to jest wyładowywanie emocji jedni kulą
się w sobie inni drą ryja, czego nie rozumiesz... jesteśmy inni...

[balbina.x]

I tak uderzy, ale tekstem typu "no uderz mnie" można skrócić sobie przerażające
i bardzo stresujące oczekiwanie na pierwszy cios, no i psychiczne znęcanie. A
jak sprowokujesz pierwszy cios, to od razu idzie kilka następnych i już jest po
wszystkim, bo sprawcy opada ciśnienie i daje Ci spokój.

[kra123snal]

albo powraca trzeźwosć umysłu... i ciosu nie będzie.

[doral2]

broceliande napisała:

> Dziwne. Te kobiety same prowokują:
>
> Żonę pchnąłem. Ona: "Uderz, uderz! Będziesz damski bokser!"..."


ciekawe...ale jak mówią bijącemu facetowi "idź i się powieś" to jakoś się ci
faceci nie słuchają...
ciekawe dlaczego? maja wybiórczą percepcję czy jak?

[gaskama]

No cóż, mój ojciec jest od lat alkoholikiem. Nie bije, ale jest
agresywny werbalnie. Skąd to się bierze? Jego ojciec, czyli mój
ukochany dziadunio połamał na moim ojcu parasolkę, tak go bił, jak
się dowiedział, że ojciec idzie na studia a nie do pracy. Zresztą
moi dzidkowie kochani oddali mojego ojca jak ten miał 7 miesięcy na
wychowanie rodzinie, bo sami byli na dorobku. Odebrali go jak miał 7
lat. Powrót do rodziców był dla mojego ojca traumą. Już nie mogę się
doczekać wigilii, przyjedzie mój dziadunio, którego nie widzialam
od ... kilku lat. Nazwał mnie kurwą, bo żyję w szczęśliwym związku z
moim factem, jesteśmy razem od 18 lat, odkąd skończyliśmy 18 lat.
Jaki tu prezencik kupić dziadziusiowi, który mnie kiedyś uderzył, bo
powiedziałam dziadek a nie dziadziuś. Morgen, masz pomysł?

Dyby?

[sanciasancia]

[morgen_stern]

Miejscówkę do Domu Spokojnej Starości?

[gaskama]

Może. Ja się nim na starość nie zamierzam opiekować. Moim ojcem
alkoholikiem tak, ale dziaduniem nie.

[majmajka]

Nie spotykac sie z nim.

[gaskama]

Nie da się. Dziadunio przyjeżdża do moich rodziców a ja idę z synem
i niemężem do rodziców na wigilię. Będę się uroczo uśmiechała i jak
najszybciej spier...ę do domu.

A... i jeszcze coś.

[gaskama]

Pewnie dlatego ja jestem absolutnym przeciwnikiem jakiejkolwiek
przemocy. Dlatego też zawsze udzielam się w wątkach o klapsie. Nie
stosuję klapsów. Syn ma 6 i pól roku i chyba nigdy na niego nie
krzyknęłam porządnie. Nie krzyczęna niemęża, na nikogo. Jestem za
dyskutowaniem, czym mojego partnera doprowadzą czasem do białej
gorączki, bo on wolałby się wykrzyczeć. Mam za to inne problemy
emocjonalne.

[broceliande]

Ja też poprzysięgłam nie dawać klapsów i na razie daję radę. Dziecko
ma 5 lat, 8 miesięcy.
Nie wiem, jak Ty sobie radzisz z emocjami, ale ja jednak czasem
krzyknę. Czasem czuję, że zaczynam widzieć na czerwono i wszystko
może się zdarzyć.
Męza kiedyś trzasnęłam.

[gaskama]

To znaczy, krzyknęłam na dziecko, np. głośne "Stój!" przed ulicą.
Albo "NIE!!" jak chciał chwycić gorącą szklankę. Ale nigdy nie
krzyczę ubliżając np. tu baranie! Nigdy. Do syna mam pokłady
cierpliwości. Choć generalnie nie jestem strasznie cierpliwa. Syn
jest chyba miłością mojego życia. Niemęża też nigdy nie trzasnęłam,
ale na niego zdarzyło mi się krzyknąć. To chyba też nie do końca
dobre no i napisałam, że mam inne problemy emocjonalne. Nic w
przyrodzie nie ginie.

[alabama8]

Ja sobie poprzysięgłam nie dawać klapsów, nie bić kablem od
odkurzacza, nie kazać klęczeć na grochu, nie wyłamywać rąk, nie
przypalać papierosem, nie targać za włosy ... jakoś z trudem daję
radę.
A na poważnie - nie rozumiem - czy mamy przemoc wpisaną w geny tak
mocno, że nie stosowanie jej wymaga jakiegoś szczególnego
poświęcenia, wewnętrznej siły i zdecydowania?
Czy na takiej samej zasadzie przysięgacie sobie że jutro nie
wbijecie szefowi noża w plecy? Pewnie nie. Więc dlaczego inne zasady
są stosowane w stosunku do dzieci? Mogłabym cię trzasnąć, ale patrz
jaka jestem dobra - nie trzasnę.

[gaskama]

Ja sobie nic nie poprzysięgałam. Po prostu tego nie robię i tyle.

[broceliande]

Najpierw nie robiłam i tyle. Ale jak przestał być taki słodki
(wszedł w wiek, kiedy zaczyna "się stawiać" mówiąc popularnie) już
musiałam poprzysięgnąć.
Nigdy nie ubliżam i nigdy nie stosuję kar psychicznych. Typu: mama
się nie odzywa.

[turzyca]

Raczej po prostu nie wiemy, jak inaczej sprawe zalatwic, a przemoc wydaje sie
latwym i skutecznym rozwiazaniem. A ze _wydaje_sie_, a nie jest, to trzeba sobie
uswiadomic i nauczyc sie innych rozwiazan - mnostwo pracy.

[farabella]

Ztymi klapsami to jest chyba tak, że tak "najłatwiej" jest się pozbyć złych
emocji, które się w nas czasem aż gotują. Z szefem, na przykład, musimy się
powstrzymać, tak, jak w przypadku każdego innego człowieka spotkanego w ciągu
dnia, kt.nas wkurza. I te wszystkie "powstrzymania" moga wreszcie puścić jak nas
na koniec zdenerwuje własne dziecko. Daje się w tyłek i powietrze z człowieka
schodzi.

Słuszne? Nie. Logiczne? Nie. Sprawiedliwe? Tym bardziej.

Ale tak jest i już.
Ja dostawałam klapsy. Od mamy. Nie tam jakieś katowanie, czy coś, ale nerwowa
kobieta jest, poza tym była i jest bardzo z tego dumna, że tak nas "wychowywała.

Ja tez jestem nerwowa, ale swojego dziecka nie uderzyłąm i mam nadzieję, nigdy
nie uderzę.
Tak mi dopomóż...

[kra123snal]

> Niestety, w tych podanych przykładach potwierdza się - przemoc
rodzi przemoc, a
> kaci to na ogół skrzywdzone kiedyś i nie radzące sobie z emocjami
dzieci.


Moim zdaniem nic nie potwierdza. Dzieci bite nie muszą bić swoich
dzieci. Prawda jednak jest w tym, że nie radzą sobie z normalnymi
dla innych emocjami, co jednak nie zmienia faktu, że kat
niekoniecznie wyrasta z przemocy, jak i nie każde skrzywdzone
dziecko wyrośnie na kata.

[margotka28]

ja byłam bitym dzieckiem i nigdy swoich dzieci nie uderzyłam. Staram
się również na nie nie krzyczeć, ale czasami mi się wymknie
niestety.

[maledi]

Kurcze, jak czytam takie rzeczy to rosnie we mnie straszna zlosc.
Nienawidze facetow ktorzy bija. I nie rozumiem tych kobiet. Przeciez
zawsze kiedys jest jakis pierwszy znak, ze facet jest agresywny czy
kiedys jest ten pierwszy raz ze uderzy. Wtedy nie ma przebacz i taka
kobieta powinna natychmiast odejsc. I NIGDY nie pokazywac swojej
slabosci - nie tyle co fizycznej , ale psychicznej. I dlatego
dziewczynki powinno sie wychowywac w wielkim szacunku do wlasnej
osoby. Ja bylam tak wychowana i mi nigdy zaden facet nie podskoczyl.
(nie bylo ich az tak wielu bo z mezem juz jestem 12 lat..

[balbina.x]

Chyba że taka dziewczynka była w domu bita, ciągle karcona i krytykowana,
musiała znosić wrzaski i upokorzenia. Wtedy taka dziewczynka widzi w chłopaku
agresorze anioła - bo chłopak jest agresywny raz na kilka tygodni a rodzice byli
codziennie, bo chłopak jak nie jest agresywny to przytula i mówi, że kocha, a
rodzice nigdy nie przytulili i mówili, że żałują jej narodzin.

[paskudek1]

niekoniecznie. To po prostu tkwi z wychowaniu, sterotypach, tych wszystkich "grzecznych dziewczynkach" itp. Dziewczynyki MUSZĄ być grzeczne. Najopierw w szkole, jak kolega zaczepia. Nie mogą odać bo od razu jest "łobuzica, chłopczyca". POtem w domu jak brat zaczepia. Jak chłopaka kolega zaczepi to najczęściej oddaje a jak dziewczynkę to co zrobi? Co najwyżej pani poskarży. Później w dorosłym życiu jest jeszcze gorzej. Kobieta ma byc cicha, nie wywlekać z domu brudów, jak wierząca to dodatkowo ją ksiądz tym "krzyżem do dźwigania" uraczy i już. Chłop byle jaki ale by był. Do tego dochodzi często zależność finansowa, manipulacja uczuciami i niestety durnowate prawo, które ofiraę skazuje na poniewirkę, na ucieczkę z ciepłego domu w nieznane.Często z małymi dziećmi. Na wyrwanie dzieciaka z torebką ubrań, bez zabezpieczenia. Czyli do poniewierki w domu dodajemy jeszcze poniewierkę dalej, karę za to ze została pobita, poniżona. A oprawca się cieszy.

[arcus.caelestis]

Mój ojciec nie bił.Stosował przemoc psychiczną. Dziękuję Ci Tatusiu za padaczkę
nerwicową w wieku 3 lat która spowodowała nieodwracalne mikrouszkodzenia w moim
mózgu.I dziękuję Ci mamo że postawiłaś wszystko na jedną kartę i zwiałaś w
środku nocy przez balkon z dwójka malutkich dzieci. Dzięki temu że nas stamtąd
zabrałaś wiem, że można żyć inaczej, że jak mnie coś wkurza muszę policzyć do
10, iść do lasu i powrzeszczeć sobie w niebogłosy ale nigdy, ale to nigdy nie
wolno mi poniżyć innego człowieka.
A do wszystkich życzliwych którzy powtarzali mojej mamie : nie pił, nie bił,
wracaj do męża bo to porządny człowiek ( w tym ksiądz i psycholog, psychiatra,
rodzice mojej mamy ), dzieci tylko zmarnujesz, chciałabym powiedzieć gówn..o wiecie!

[paskudek1]

no własnie taki poziom świadomości, mentalności i ogólnie empatii mamy. SKoro ewidentnie bitym, maltretowanym, wręczka katowanym kobietom mówi się że po co odchodzą to co się dziwisz skoro "nie bił i nie pił"?? sko t"tylko psychicznie' się znęcał... współczuję serdecznie.