In vitro - krępujące?

[gosika78]

Po przeczytaniu artykułu na gazecie troszkę jestem zdziwiona - znam dwie kobiety - matki dzieci poczętych in vitro i żadna z nich nie ukrywa tego faktu (ani ze względu na siebie, ani na dziecko, obydwie w trakcie kuracji przed zabiegiem mówiły o tym głośno. Wśród znajomych mających problemy z poczęciem potomka również nie widzę krępacji w mówieniu o tym. Czy to kwestia charateru? Czy wychowania?

[annaa77]

chyba wychowania, mam znajomych ktorzy uwazaja ze pokazywanie w
internecie zdjec (np. na naszej klasie) brzuszkow ciazowych jest
niesmaczne,uwazaja oni ze to bardzo intymna sprawa nie
do "dzielenia" sie.Ja uwazam to za glupote,zawsze dumnie
prezentowalam brzuszek. A jesli chodzi o in vitro to trzeba jeszcze
wziac pod uwage aspekty religijne,bo to chyba one "rzadza" naszym
zdaniem i odwaga to przyznania sie- tak zostalam zaplodniona in
vitro!

[coronella]

no widzisz, ja tez uważam, że brzuch ciążowy to intymna sprawa. I mi tez nie podoba sie pokazywanie tego publicznie. Tak samo, jak noworodki przy piersi, zdjęcia z porodu. Rozumiem szał matek. Ale przyjemności z oglądania takich zdjęć nie mam żadnej. Tym bardziej, że wiele zdjęc jest przeciętnych, a brzuchy wygladają, hmmm, nie zawsze pięknie i powabnie. Nie ogladam tego. I nie przyszło by mi do głowy pokazywać swojego wielkiego brzuszyska.
Jaki to ma związek z wychowaniem?

Do kobiet po in-vitro i leczących się mam szacunek. Za ich cierpliwość, wytrwałość, i za ogromny instynkt macierzyński. Myśle, że kazda z nich jest potem super mamą.

[annaa77]

ale Twoja niechec wynika z wychowania? bo moja chec jak
najbardzoej tak. moja mama zawsze mowila ze kobiety w ciazy tak
pieknie wygladaja, ze brzuszki sa sliczne itp.to byl element
wychowania,swiadomy bardziej czy mniej ,ale jednak byl.Jesli zas
Twoja niechec wynika z charakteru,to odpowiedz na pytanie gosika78
jest

[coronella]

"moja niechęć" to złe okreslenie. Zupełnie nie trafione. Ja nie jestem nastawiona negatywnie do kobiet w ciąży. Czy wyglądają pięknie? Wyglądają magicznie, niesamowicie, są inne, ale nie zawsze piękne. Ja nie czułam sie piękna gdy byłam spuchnięta, niezdarna, chodząca jak kaczka, i pukałam sie w głowe gdy mi ktos tak mówił. Bo wiem, że to było nieszczere.
Piszesz o brzuchach. Tak? Bo ja mysle dosłownie o gołych, odkrytych brzuchach, których to zdjęć jest pełno.
zobacz to:
www.sebastianmalachowski.pl/seba/blog/slubne/dziecko.html
te zdjęcia są piękne. Pokazują to, co powinny.

i dla porównania to:
fotoforum.gazeta.pl/photo/0/qg/ge/9fzh/K9RbU7OHNah6YG02kX.jpg
lub to:
fotoforum.gazeta.pl/photo/4/sh/ih/quwb/LYaeB191GBeY73mNMB.jpg
Amatorskie zdjęcia mi się nie podobają. I nie ma to nic wspólnego z moich charakterem, tolerancją, czy czymkolwiek innym. Nie rozmawialismy w domu jakoś specjalnie na temat urody kobiet w ciąży.Szczerze mówiąc, mamy wiele innych, ciekawszych tematów.

[aurita]

to dziwne co mowisz bo ja znam pary po IVF ktore wlasnej rodzinie (wlasnej
matce) nie powiedzialy ze maja dzieci dzieki z IVF. I to nie w jakiejsc
pipidowie ale w WWie.
Osob ktore przyznaja sie do problemow z plodnoscia nie znam wcale........
a nieplodnych znam sporo z racji dolegliwosci

Ps. to nie kobieta jest zapladniana in vitro ale komorka jajowa

[bast3]

Ja nie uważam w tym nic krępującego raczej za coś radosnego, to
szansa aby móc się cieszyć dzieckiem. Ale w środowiskach bardzo
wierzących jest to uważane za grzech, często jest tak, że ksiądz nie
chce ochrzcić takiego dziecka jeśli wie, że było poczęte in vitro.
Często się spotykam z złym mówieniem o takich osobach (rodzina
mojego męża i częściowo moja są nawiedzeni na punkcie wiary). Trafia
mnie jak to słyszę.

[hellious]

Mieszkamy w srednio tolerancyjnym kraju i rozumiem obawy tych osob przed "przyznaniem sie" do takiego a nie innego poczecia dziecka. Jest to przykre i byc tak nie powinno, ale szybko sie to nie zmieni. Dotyczy to z reszta wielu aspektow zycia, nie tylko In vitro.

[ata99]

Moim zdaniem opowiadanie na szerokim forum w jaki to sposób doszło do poczęcia,
jest przesadą. To sprawa rodziny, ewentualnie rozumiem chęc pocieszenia osoby
bliskiej, starającej się o dziecko i podzielenia się swoimi w tym zakresie
doświadczeniami. Natomiast tak byle gadać ? Bez sensu. Ja np. nie odczuwam
pokusy opowiadania ludziom w jakiej pozycji poczęłam synka. To są sprawy tzw.
intymne.

[donata72]

a ja jestem za tym aby glosno mowic o tym bo leczenie nieplodnosci w
naszym kochanym kraju jest tematem tabu jestem mama blizniakow
poczetych dzieki metodzie ivf!!!!po 13 latach malzenstwa i jest to
dla mnie duma i niewiem co ukrywaja inne kobiety po ivf ale ja mam
inny charakter ,moj tesc zakazał wrecz mowienia w rodzinie jak
dzieci sie poczeły ale dodam to jest katecheta ja juz niestety w
boga niewieze wiec pomagam inny dziewczyna aby walczyly o swoje
szczescie bo warto!!!!!

[gg24]

Hej Donata72 - gratuluję, czy nie spotkałysmy się kiedys na forum
niepłodność?
Ja jestem zdania, że kwestia sposobu poczęcia dziecka jest tak
intymna, że powinna być zachowana dla siebie. Inną kwestią jest
niechęć i nietolerancja naszego społeczeństwa. Słyszałam kiedyś
rozmowę ludzi z dużego miasta o dziecku innej osoby poczętego dzięki
in vitro, dla nich to była sensacja, ale w takim negatywnym ujęciu.

[aurita]

No popatrz, mnie zaproszono do sejmu na wysluchanie w sprawie IVF. Wedlug Ciebie
mam tam nie isc bo powinnam zachowac to dla siebie?

Z taka postawa to za rok o leczeniu nieplodnosci w Polsce bedzie mozna tylko
pomarzyc...


ostatecznie ja juz matka jestem co mnie ochodza inni? tak?

[mm.3]

W naszym kraju za mało mówi się o leczeniu bezpłodności i tym bardziej o in
vitro dlatego wydaje mi się że jeśli ktoś mówi o tym głośno nie popełnia
zbrodni.Ja sama leczyłam się przez dwa lata, wiem że to krótko ale dla mnie to
była wieczność.Udało nam się i zaszłam w ciąże w sposób naturalny ale gdyby się
tak nie stało to na pewno szukałabym innych metod.Jestem katoliczką i wiem że
kościół potępia in vitro .Jednak nawet mordercy daje się rozgrzeszenie i jeśli
Bóg by nie chciał dać nowego życia to in vitro by nie pomogło.

[osa551]

Dla mnie nie ma problemu i znam kilka osób, które przyznają otwarcie, że ich
dzieci są na świecie dzięki in vitro. Nie epatują tym, ale też nie zaprzeczają.
Być może znam takich, którzy się tego wstydzą, ale o tym nie wiem, bo się nie
przyznają.

Ale pewnie jak ktoś mieszka gdzieś w jakiejś hmmm. mało tolerancyjnej części
naszego pięknego kraju, albo należy do środowiska które nie akceptuje takich
metod to się nie przyzna i tyle.

Myślę, że to kwestia środowiska. Nie obrażając nikogo, ale na jakiejś zabitej
dechami wsi, gdzie trochę inne są relacje społeczne - kto się przyzna, że miał
problem z żywotnością plemników na przykład?????

[bj32]

Jesteś pewna, że Małe dziecko to odpowiednie forum to tych rozważań?

[kaczkadziwaczka_only]

Dziwne pytanie, chyba czytasz komentarze i opinie na temat in vitro.
Duża część naszego społeczeństwa nie ma pojęcia co to jest ale
potępia. Nawet Kościół nazwał in-vitro metodą wyrafinowanej aborcji.
Co się dziwisz naiwnie, że większość ludzi nie przyznaje się do
sposobu poczęcia dziecka. Wolą mieć święty spokój niż narażać na
nieprzyjemności. Nasze społeczeństwo jest zacofane i niewiele
rozumie.A co wygadują dzieciom na ten temat na lekcjach religii? A
nie każdy ma ochotę walczyć z wiatrakami. Ja osobiście mam
serdecznie dosyć tej histerii i nagonki wokół in vitro.