a miało być tak pięknie...

[niebieskie.niebieskie]

Było prawie idealnie, tak pięknie się zapowiadało, nowy domek, kredyt, ciężko,
ale z perspektywami. W domu wspaniała 5 letnia córeczka, kolejna ciąża -
cudem, bo straciłam nadzieję i to był naprawdę ostatni dzwonek. Miało być
szczęśliwie, ciężko, z normalnymi, codziennymi problemami, ale do przodu...
Teraz żyjemy w zawieszeniu... przyjaciele okazali sie oszustami, firmy nie ma,
mąż tkwi w szachu i jak nie skońćzy się tragedią...
Nie potrafie cieszyć sie dzieckiem, nie potrafię planować, nie wiem, czy
będziemy mieli za co żyć... Gdyby nie dziecko, może by nas już nie było na tym
świecie... A miało byc tak pięknie...

[agick]

czytam Twój post i sama nie wiem co Ci napisać, poza słowami "musisz
byc silna". nie wiem dokładnie o co chodzi - ktoś Was oszukał i
stoicie na kraju bankructwa? do kompletu jest 5 letnie dziecko i
Twoja ciąża. Może coś można sprzedać, zacząć od nowa?

[takajakwy]

hej, ja z moim mężem staraliśmy sie o dziecko dwa lata. przeszliśmy badania i
okazało sie ze nie mozemy miec dzieci i 3 miesiace po tym zaszlam w ciaze
jestem strasznie szczęśliwa pomimo tego ze moja firme rozwiazuja i nie bede
miala pracy bo kto przyjmie kobiete w 6 miesiacu u mojego meza tez coraz ciężej
mamy wzięty kredyt i trzeba go splacac! ale ja sie nie poddaje tylko to dziecko
daje mi jeszcze checi do zycia i wierze w to ze bedzie lepiej tak jak wierzyłam
ze bedziemy mieli dziecko!!! wiec co wiecej moge ci napisac poprostu trzymaj sie
i nie poddawaj bedzie lepiej. ktoregos dnia wstaniesz i znajdziesz rozwiazanie
na te problemy! wierze w WAS

[...]

[sabciass]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[black-cat]

Cóż sabciass ujęła to idealnie

[black-cat]

Kiedy byłam w 30 tygodniu ciązy u mojego męża lekarze postawili
diagnozę: rak. Oddałabym wtedy wszystkie pieniądze świata za to,
żeby był zdrowy. Po operacji okazało się, że diagnoza była błędna i
guz nie był złosliwy. Ale uwierz, są gorsze problemy, niż finansowe
(a wiem coś na ten temat, ponieważ kryzys dotknął i moją firmę.
Nawet bardzo dotknął). Jeżeli oboje jesteście zdrowi to każdy
problem da się rozwiązać. I nie ma co płakać nad sobą tylko pomysleć
jak wyjść z kłopotów. Z Twojego postu wnioskuję, że planowaliście
odejść z tego świata. Uwierz, dla pieniędzy nie warto. Jesteście
zdrowi, macie zdrową, wspaniałą córeczkę i to jest ważne. Wszystko
inne to tylko kolejna, niewielka przeszkoda do pokonania.

[niebieskie.niebieskie]

Ja nie mam gdzie mieszkać, a będę miała drugie dziecko... Wszystkie długi sa na
męża - dzieki wspólnikowi, który był naszym prawdziwym, jak sie wydawało
przyjacielem...
Nie mamy nic, prócz kosmicznych długów / z firmy i kredytu - 200.000/, mąż stara
się coś wymyślić, ale jest załamany, mówi, że boi się ze zrobi coś złego... i
wiem, że to nie jest tylko ot, takie gadanie

[...]

[kasia.46]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[niebieskie.niebieskie]

Też mysłałam, zę nie jest tak, źle. Ale gdy mąż zaczyna mi wszystko tłumaczyć to
z całym optymizmem, jaki posiadam, widzę przed sobą czarną dziurę. Gdyby
sytuacja byłaby zła, nie było by źle Ale jest tragicznie Jedyny plus - mamy
rozdzielność... To wszystkie plusy...

Spokojnie, to tylko pieniądze

[echtom]

Jedyny plus - mamy
> rozdzielność... To wszystkie plusy...

Macie jeszcze dzieci, macie siebie i kilkadziesiąt lat życia w perspektywie. Krach, czarna dziura i zaczynanie wszystkiego od nowa to wbrew pozorom bardzo powszechne doświadczenie, więc nieformalną grupę wsparcia macie sporą. Sama kilka razy traciłam dorobek życia i zaczynałam od zera - i żyję, dzieci dorastają, jest OK. Pieniądze są wartością łatwo odtwarzalną. Skorzystaj z wszystkich mądrych rad w tym wątku - wyśpij się, zadbaj o siebie i ciążę, wykorzystaj prawne i finansowe możliwości, jakie podpowiadają Ci dziewczyny - i poczekaj na słoneczny dzień Pozdrawiam.

[black-cat]

Rozdzielność - to BARDZO duży plus tej sytuacji. Ja byłam głupsza i
nie mam (a kredyt większy). Skonsultujcie się z prawnikami. Czy
kiedykolwiek pracowałaś? Co potrafisz? Gdzie mieszkasz - duże czy
małe miasto? Wierzę, że nawet będąc w ciąży można znaleźć pracę
(sama zatrudniałam kobiety, które były w ciąży). Jeżeli ciąża jest
problematyczna - może praca w domu? Gdzie mieszkacie w tej chwili?
Na kogo jest mieszkanie / dom? Mam świadomość, że trudno jest
przeanalizować swoją sytuację, kiedy ona jest trudna i widzi się
tylko czarną dziurę. Mąż niech układa się z bankami, po urodzeniu
dziecka może się nim zająć, a Ty pójdziesz do pracy (macie
rozdzielność, więc Twojej pensji nic nie grozi). Jeżeli jesteś
bezrobotna - po urodzeniu dziecka możesz starać się o fundusze na
otworzenie swojej firmy. Jest mnóstwo możliwości, ale nie wolno
zamykać się w czterech ścianach i myśleć, że to koniec. Napisz o
sobie coś więcej, na forum są dziewczyny, które mają firmy, może
ktoś Ci pomoże. Jeżeli jesteś tłumaczką języka angielskiego ze
specjalizacją bankowość lub telekomunikacja lub kosmetologia -
mogłabym Ci pomóc.

[kasia.46]

Zgadzam się z ostatnimi 3 przedmówczyniami, przewraca się w d.... i
to strasznie! Ludzie gdzie się podziały wasze priorytety, wola
walki, czy naprawde kasa to najwżniejszy punkt w życiu człowieka?
Masz kase, nagle choroba, dałbyś wszystko, ale masz za mało... Żadne
pieniądze świata nie odzwierciedlą Ci tego co w życiu jest podsawą:
Zdrowie, Rodzina, Miłośc'! I wiara w lepsze jutro!

[niebieskie.niebieskie]

Gdybym nie miała pieniędzy na nowy ciuch, wczasy, nie obeszło by mnie to. Mąz
nie ma dobrego zdrowia, ja także. Nie chcę pisac o szczegółach. Stres, w którym
żyjemy od kilku miesięcy jest tak potężny, że nawet sobie nie wyobrażasz.
Poroniłam dwa lata temu, nie wiem, czy teraz nie skończy sie podobnie.
Nie poprzewracało mi się w d... /jak raczyłaś to ładnie określić/ z dobrobytu. I
nie pisz, ze pieniądze nie są ważne - weź małą walizkę spakuj kilka rzeczy, a
potem wyjdź na ulicę i zacznij życie od nowa, z dwoma małymi dziećmi, bez
mieszkania, bez nawet perspektyw na nie. Chciałabym usłyszeć potem od Ciebie, że
pieniadze nie są ważne.

[kasia.46]

Tak zaczynałam, z walizką z dzieckiem pod pachą i w domu samotnej
matki! Nigdy o tym nie pisałam bo nie robie z siebie męczennicy, z
każdej sytuacji prucz zdrowia jest wyjście... I jeszcze raz Ci
mówie, Pieniądze znaczenia nie mają!!! To rzecz nabyta. Raz są , raz
nie ma!

[e.logan]

>>Pieniądze znaczenia nie mają!!!


Maja.Powiedz matce ktora nie ma za co kupic dziecku wyprawki do
szkoly , albo komus kto spracil prace a widokow na nowa nie ma ze
pieniadze sie nie licza. Ciagle klopoty,brak kasy zabije najlepsza
milosc. MOj maz tez zalamalby sie gdyby nie mogl zapewnic nam
godnego zycia.Twierdzi ze zakladajac rodzine wziol za nia
odpowiedzialnosc.

A co do zdrowia.Wypadek mojego meza przypadal na 1 dzien starjku
słuzby zdrowia. Gdziekolwiek nie pukalam po konsultacje pokazywano
nam kartke z napisem "strajk" Dopiero pieniadze otwieraly nam te
drzwi. Dzieki temu ze kupilam dla niego odpowiednia opieke medyczna
dzis chodzi , smieje sie i moze nawet pracowac w ogrodzie. Wiec i
przy zdrowiu kasa tez potrzebna.

[zawsze-chetna]

A ja popieram Gemmi i Joalicję, niestety tutaj największym
powodzeniem cieszą się wtąki typu czy warto coś kupić, czy takie czy
siakie japonki są ładne, że którąś tam dupa piecze, przepychanki
która matka lepsza - pracująca, czy nie. A największe rekordy
popularności biją tematy o Lipcowej. Ta podpuszcza baby, a one lecą
za nią, jak pszczoły do miodu i dają się jej prowokować.


Co tych kobiet, które twierdzą, że pieniądze nie są ważne, to niech
taka jedna z drugą zrezygnuje ze swojej pensji na rzecz np jakiegoś
domu dziecka. Niech zobaczy, jak to jest, jak nie ma za co dzieciom
lekarstwa kupić, jak to jest, jak jedzie się na drugi koniec miasta,
żeby ser tańszy o złotówkę kupić, jak to jest, kiedy dziecku nie
można kupić nawet lizaka za 50 groszy, bo już na mleko nie starczy,
jak to jest, kiedy dziecko w przedszkolu rzuca się na jedzenie i
wyjada z talerzy innych dzieci, bo w domu tylko suchy chleb, jak to
jest, kiedy się staje przed wyborem, czy kupic papier toaletowy, czy
chleb na kolację, a może mydło czy pastę do zębów.

Łatwo jest pisać, kiedy siedzi się wygodnie przed monitorem, kiedy
kasa jest, lodówka pełna, a rachunki opłacone, kiedy nie musi się
drżeć o to, czy za chwilę prąu nie wyłączą za zaległości.


Autorko, nie ma sytuacji bez wyjścia, myślę, że potrzebny by był dla
was psycholog i dobry prawnik. Nie piszesz, jaka jest sytuacja
prawna waszego domu, czy długi masz też Ty, czy tylko Twój mąż.
Jeśli podałabyś więcej informacji, to zapytam naszego radcy prawnego.

[lilka69]

a mnie sie jakos zawsze czepiasz ilekroc wspomne, ze pieniadze sa
najwazniejsze (wraz ze zdrowiem) w zyciu.

co spowodowalao twoja zmiane pogladow?

[...]

[tosterowa]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[gabi683]

Ale Wy jestescie nie ktore chmowate ,ktos ma problem i o nim pisze a
tu takie rady.ja jestem ciekawa jak by ktoras mial taki problem co
by zrobiła.Normalnie takie byscie byly szczesliwe juz to widze .
A Ty sie wez wgarsc raz jest dobrze raz jest zle trzeba cos z tym
zrobic nie wolno sie złamywac .Trzyma za Ciebie kciuki dasz rade.

[black-cat]

Oczywiście, że pieniądze są ważne, ale na tym świecie są rzeczy dużo
ważniejsze. Wybacz, ale 200 tys kredytu to żaden kredyt (mam
większy, firmę w kłopotach i o samobójstwie nie myślę). Oczywiście,
z kłopotami finansowymi związany jest stres, ale dopóki jestem w
miarę zdrowa na ciele i umyśle - jakoś sobie poradzę. Co to znaczy,
że nie macie dobrego zdrowia? Jeżeli jest tak źle, że nie jesteście
w stanie pracować - przysługuje wam renta. Z bankami można się
ułożyć, jest też coś takiego jak upadłość konsumencka. Ale zamiast
mysleć o głupotach (czyli samobójstwie) należy pomyśleć jak zacząć
życie od nowa, z dwojgiem małych dzieci właśnie. Nikt nie mówi, że
będzie łatwo, ale jak pisałam, jeżeli jesteście zdrowi (zdolni do
pracy) to zarobicie na mieszkanie, życie i spłatę kredytów. O
mieszkanie można się starać w gminie, można też wynająć. Mąż niech
idzie do pracy jak najszybciej, ty po urodzeniu dziecka możesz też
iść do pracy (dzieci do przedszkola i żłobka) albo zostać w domu i
opiekować się swoim dzieckiem i jeszcze być nianią dla innego (i w
ten sposób też zarobisz). Nie wiem jakie macie wykształcenie i
kwalifikacje, ale w dzisiejszych czasach praca raczej problemem nie
jest - trzeba tylko chcieć, a nie czekać na cud.

[princy-mincy]

Dziewczyny, przestancie az tak na nia najezdzac
Kazdy moze zalapac az takiego wielkiego dola, ze nie widzi wyjscia z
sytuacji.
Pocieszeniem moze byc to, ze po burzy zawsze przychodzi slonce. Moim
zdaniem, gdy osiagniesz juz dno pesymizmu, latwiej bedzie Ci sie
odbic od niego.
Jesli macie rozdzielnosc majatkowa, to jest to spory plus.
Biegnijcie szybko, nim komornik czy windykator wejdzie na majatek
meza, do jakiegos notariusza, bys zostala jedyna wlascicielka domu.
Mozesz do wtedy sprzedac, i pozbyc sie chocby czesci dlugow.
Poza tym, nie orientuje sie dokladnie w przepisach prawnych, ale
wiem, ze jest cos takiego jak upadlosc. Niech Twoj maz sie dowie jak
to dziala i oglosi upadlosc i niewyplacalnosc. Wtedy te dlugi
zostana przynajmniej odsuniete w czasie.
Dalej, skoro macie rozdzielnosc, to Twojej pensji nic nie grozi.

Czy macie rodzicow, rodzenstwo, do ktorych mozecie zwrocic sie o
jakas pomoc? Nikt nie lubi prosic o pomoc, ale jesli jestescie w tak
ciezkiej sytuacji, to chyba nie macie wyjscia.

Zawsze mozecie tez zwrocic sie do gminy z prosba o przydzial lokalu
socjalnego, skoro mowisz o tym, ze nie macie gdzie mieszkac.

Trzymaj sie cieplo i zycze Wam jak najlepiej.

[kate.bu]

Głowa do góry. Wiem, że pieniadze nie są najważniejsze jednak ciężko
jest bez nich. Niestety też mamy pętle na szyji tzn, kredyt
hipoteczny i niestety kryzys dal się nam we znaki. Mąż się załamał,
gdy okazało się, że jego praca nie jest 100% pewna. Także poroniłam -
2 razy, jednak udało się i teraz jestem w drugiej ciąży i bardzo ci
współczuję. Życzę, aby znalazło się szybko dobre dla was rozwiązanie.
Pozdrawiam

[meggi502]

Ale wy jesteście podłe i wredne. Wstyd. Zero zrozumienia i choćby
nawet najmniejszej to tego chęci. Najlepiej i najwygodniej oceniać.
Dziewczyna traci wszystko i faktycznie nie ma czym się matrwić, bo
inni mają gorsze problemy? Bo powinna być szczęśliwa, że ma kolejne
dziecko w drodze? Owszem są w życiu rzeczy ważne i ważniejsze, ale
zaczynanie życia od nowa z dwójką dzieci pod pachą to nie już bułka
z masłem. Chciałabym zobaczyć wasze reakcje, gdyby spotkało was coś
takiego. Powiedziałybyście, że nic się przecież takiego nie stało?
Że jesteście szczęśliwe? Akutrat. Łatwo tak powiedzieć siedząc
wygodnie na tyłku i mając poczucie bezpieczeństwa i wiedząc, że was
to nie dotyczy. I komu to się w d...pie przewaraca?

[gabi683]

Dokładnie tak jak piszesz meggi502.Pozatym w dobie kryzysu kazdy
moze stracic wszystko!

[princy-mincy]

Ja sobie wypraszam, ja wlasnie probowalam ja pocieszyc i znalezc
jakies swiatelko w tunelu

[joalicja]

mmmm.....rozumiem, że to forum jest TYLKO dla:
- kobiet które wreszcie po latach starań zaszły w ciążę,
- szczęśliwych mam prowadzących tzw. normalne, zwyczajne życie,
- w ogóle szczęśliwych ciężarnych
?
Niech no tylko ktoś spróbuje zakłócić Wasz błogi spokój, niech tylko
wrzuci trudny temat!Zaszczujecie na śmierć. Bo to nie pasuje do
Waszego błogostanu, rodzi nieprzyjemny niepokój, że SĄ sytuacje na
które nie macie wpływu, że może się stać COŚ nieprzewidzianego, coś
strasznego.

Nie macie wrażenia, że to coś tu jest nie w porządku?
Kobieta oczekuje wsparcia. Jeśli nie macie dla Niej słów wsparcia to
po co czytacie ten wątek? Żeby sobie ulżyć? Żeby poczuć się lepiej?
Bo Polak jest szczęśliwy dopiero wtedy jeśli komuś dowali i wie, że
ktoś ma gorzej od niego?

[black-cat]

joalicjo - nikt tu się nie wyżywa. Ale, przyznaj - dwoje dorosłych
ludzi, którzy zamiast zrobic wszystko co tylko możliwe aby zapewnić
dzieciom poczucie bezpieczeństwa myślą o samobójstwie, bo trzeba
zacząc wszystko od nowa. Trochę denerwujące. Nikt nie pisze, że
sytuacja, w której się znalazła jest miła. Oczywiście, że cholernie
trudna. Ale z mojej perspektywy (raz zaczynałam od nowa po stracię
kilkudziesięciu tysięcy złotych - kilka lat temu była to wartość
mieszkania i po spędzeniu ładnych paru tygodni w centrum onkologii)
to nie jest problem. I wiele dziewczyn próbuje to autorce wątku
uświadomić. Głaskanie po głowie i pełne troski teksty pt "Jakie
nieszczęście was spotkało" nie poprawią ani sytuacji ani
samopoczucia. Każdy z nas ma problemy i każdego z nas mogą spotkać
jeszcze większe. Takie jest życie, trzeba zakasać rękawy i złapać je
za rogi. Dwoje dorosłych, zdolnych do pracy ludzi da sobie radę w
najgorszej nawet sytuacji. Ale muszą tego chcieć oboje, a nie myśleć
o ucieczce z tego świata. W ten sposób sprawy nie rozwiążą -
schrzanią życie dwojgu niczemu niewinnym dzieciom.

[joalicja]

@niebieskie.niebieskie

Chcę Ci powiedzieć, że trzymam kciuki, żeby wszystko się Wam
poukładało. W tej sytuacji jest kilka dobrych stron:
- macie rozdzielność majątkową. Możecie zacząć od nowa, bo Ty jesteś
czysta,
- nic nie piszesz o tym, czy macie kogoś bliskiego kto może Wam
pomóc, np dając dach nad głową...Jeśli nie, to zawsze jest miasto,
pomoc społeczna, organizacje kościelne,organizacje pozarządowe...
- nawet w ciąży i z dwojgiem małych dzieci możesz pracować z domu,
przynajmniej w niepełnym wymiarze godzin...
- może pomoże Wam prawnik...

Musicie się teraz wspierać nawzajem. Twój mąż też jest zdołowany i
nie patrzy na sytuację obiektywnie tylko widzi
czarno,czarno,czarno....Przefiltruj to trochę. Na pewno dacie sobie
radę!

[efidorek]

myślę, że autorka wątku nie pisze o tym, że pieniądze są
najważniejsze, ani o tym, że ich brak jest tragedią większą niż
problemy ze zrowiem. Ona pisze, że sytuacja, w której znalazła się
jej rodzina może mieć naprawdę przykre, wieloletnie konsekwencje dla
nich wszystkich, dlatego straciła poczucie bezpieczeństwa i dlatego
są załamani. To nie znaczy, że to jest sytuacja bez wyjścia, bo od
dobrobytu im się w d... poprzewracało i nie potrafią sobie radzić.
To znaczy, że w tej chwili świat im się zawalił na głowę i
świadomość, że są gorsze tragedie w życiu jest marnym pocieszeniem.

[mahti]

raz na wozie raz pod wozem.moj maz tez ma firme i przeszedl wszelkie mozliwe
problemy z nia zwizane,bywalo tak ze nie mielismy za co zyc i pozyczalismy na
zycie od rodziny.moja droga sila jest w was!!!! wiem ze teraz zle to wyglada
wszystko,ale najwazniejsze ze macie siebie i jestescie zdrowi.wszystko da sie
jakos rozwiazac,choc czasem kazde rozwiazanie wyglada zle.zawsze mezowi
powtarzalam ze to tylko pieniadze i najwazniejsze ze mamy siebie i poki sie
kochamy wszystko przezwyciezymy.

[gemmi18]

Mi się wydaje, że niebieskie.niebieskie. trafiła na złe forum, nieodpowiednie dla tego tematu. Popieram joalicje w pełni, zgadzam się z jej spostrzezeniami w obu wypowiedziach. Ja nie jestem w ciąży, ale byłam i też nie miałam ochoty słuchać przykrych opowieści. Tylko że ja po prostu nie czytałam wtedy takich wątków i nie wypowiadałam się, bo rozpierała mnie siła życia i wiedziałam, że nic mądrego nie wymyslę. Dlatego autorko - musisz brać pod uwagę, że tu piszą głównie kobiety w szczęśliwych ciążach i trudno im dostrzec Twój problem w pełni i jakoś doradzić.
Nie wiem też, jakich odpowiedzi oczekiwałaś, czy wsparcia, czy jakichś prawnych porad? Wsparcie mogę Ci dać - gdy zaszłam w ciążę byłam w liceum, jeszcze przed maturą. Tatę Gai znałam niecałe pół roku, wtedy uzmysłowiłam sobie, że tak naprawde prawie go nie znam i dopiero okaże się, jaki jest, to była próba dla nas. Poza tym, co z moją nauką, jak ja zdam maturę (wypadało tak, że moja córeczka miała mieć wtedy pół roku) i co z wymarzona farmacja? Poza tym finanse - moja mama nie zarabiała źle, ale wystarczająco i zapasem dla dwóch osób (mieszkałyśmy same), a nie dla trzech, gdzie tą trzecią osóbką jest wymagające dziecko. Tata Gai miał dobra pracę, jest ode mnie starszy, kończył wtedy studia i zarabiał 2 tysiące. Wynajmował pokój. Pytań było mnóstwo - jak zareaguje mama, jak sprawdzi się Paweł w roli ojca, mojego mężczyzny i głowy rodziny, czy starczy nam pieniędzy i jak rozwiązać temat moich studiów... Ale nie rozpadłam się na kawałki, Gaja, moja córeczka, stała sie głównym motorem napędowym całej rodziny - to dzięki jej wsparciu duchowemu podołałam wszystkim przeciwnościom losu. Zdrowie, rodzina, silna wola i wiara we własne możliwości - to daje szczęście. Nie pieniądze, choć wiadomo, że bez nich jest ciężej.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=90681039&a=90681039 - wejdź proszę na tę stronę, to część mojej historii, którą opisałam swieżo po jej zakończeniu. Może doda Ci sił, może Twoje nienarodzone szczęscie stanie się Twoim bodźcem do działania. Tego Ci życzę. Pozdrawiam.

Gemmi

[nglka]

Wiem, że lekki ot robię ale przeczytałam Twoja historię. Nie jestem w stanie
pojąc żadnymi zmysłami co czujesz. Sama mam córkę i wyobrażenie chćby
najmniejszego ryzyka wywołuje u mnie paniczny lęk.
Nie wiem jak dalej potoczyło się wszystko, czy wszczęto dochodzenie.. choć to
życia Twojemu dziecku nie przywróci, to jednak mimo wszystko życzę, żeby
sprawiedliwość wylała chociaż trochę miodu na Twoje serce.

[gemmi18]

Dziękuję za te słowa nglka. Pozdrawiam

[seniorita_24]

Gemmi18 bardzo mi przykro z powodu odejścia Gai. Jesteś młodziutką, ale bardzo
silna kobietą. Życzę ci dużo samozaparcia i wygranej walki ze szpitalem.

Niebieskie.niebieskie za poprzedniczkami:
- nie załamuj się
- skorzystaj z porady prawnika
- bądź mimo wszystko dobrej mysli

[kasiak1004]

wiem ze moze latwo powiedziec nie martw sie ale wlasnie tak powinnas
zrobic, glowa do gory i troche opitmizmu. spotkajcie sie z jakism
prawnikiem tak jak jedna z dziewczyn mowila, moze on wam pomoze.
my jeszcze az takich dlugow nie mamy ale pewnie juz niedlugo bo
nasze dziecko jest chore i potrzeba dla niego duzo pieniedzy ktorych
my nie posiadamy. ja tez bede zamykac moja dzialalnosc, nie
dostaniemy zadnego kredytu, zaczynamy pozyczac od znajomych choc
boje sie ze to niestarczy. ja bede za miesiac bez pracy, moj tez ma
niepwna prace. tez sie zalamal bo to jest jego ukochany tak dlugo
wyczekiwany syn. wczoraj nawet plakal ze juz nie ma pomyslow i wiesz
co ja sie za to wszystko wzielam i postanowilam walczyc o zdrowie
mojego dziecka i moja rodzine. pukam do kazdych mozliwych drzwi a
jak tak jak teraz jestem w pracy szukam w necie czegokolwiek co moze
nam jakos pomoc. zdecydowalismy ze zaczniemy spzedawac z domu
wszystko co mamy, prawdopodobnie przprowadzimy sie na pokoj albo do
mojej mamy gdzie juz mieszka 5osob. wiem ze nie bedzie latwo ale
bedziemy razem
czasami jest mi ciezko, czesto czuje sie bezradna jak poatrze na
moje dziecko, ze jeszcze nie mozemy mu pomoc ale to wlasnie on daje
mi sile, wiem ze musze dzialac.
wczesniej nie mielismy problemow, zylismy spokojnie z jakims tam
zabezpieczeniem, sytuacja wyszla jaka wyszla, wiem ze bedzie gorzej
ale wiem tez i wierze ze nie za rok moze nie za dwa ale w koncu
bedzie lepiej.
wiem ze jestes w ciazy ale moze to wlasnie ty powinnas stanac troche
z boku i przyjzec sie waszym problemom z dystansu i zaczas dzialac.
zycze sily dla ciebie i dla meza. nie poddawajcie sie bo poddac sie
to najprostsza droga.

[anieszka76]

a może powinnaś tak łatwo się nie poddawać..
po 1)spróbujcie spłacić długi tym co macie, albo też sprzedać dom (generalnie podziwiam tych którzy decydują się na kupno domu lub mieszkania na kredyt- tak wielki... ja bym nie miała odwagi ..no chyba że 3/4 kasy to byłyby moje oszczędności)
po 2)pracujesz?.... to pewnie tak czy inaczej czas o tym pomyśleć...
po 3)gdzie mieszkaliście przed wybudowaniem lub zakupem domu?, jeśli jest taka możliwość to wprowadźcie się tam z powrotem

[jantarowo]

drzysz majac 5 tys. kredytu? daj spokoj my z mezem mamy 5 mln
kredytu fakt,ze nie na dom, ale firmowy i co? trach sie bac jak
pierdyknie cos...bo 5 baniek lekko sie nie splacia ja i tak
patrze w przyszlosc z wielkim optymizmem i wiem,ze bedzie dobrze,
kiedys nawet bardzo dobrze

[fajka7]

Zastanawia mnie, ze Twoj maz w tej sytuacji bedac
wspolodpowiedzialny za 5 letnie dziecko mowi Tobie, podczas, gdy Ty
w ciazy, ze mysli o samobojstwie. Czy on jest na pewno zdrowy?

Kredyt na dom wziety zostal sprzeniewierzony czy istnieje ta
nieruchomosc? Stoi cos? Na jakiejs dzialce, ktora jest cos warta? Bo
mieszkanie, to mozna wynajac.

[tafasola]

Teraz to po prostu musisz się wyspać - jakkolwiek idiotycznie ta
rada by nie brzmiała.
Po drugie, to co piszą dziewczyny o prawdziwych tragediach, to jest
prawd, w tej chwili jesteś na dni i myślisz, ze spotkało Cie
najgorsze, ale może to pozwoli Ci nabrać perspektywy.
Po trzecie, teraz jesteś w takim momencie, że każda próba
pocieszenia tylko cię pogrąża, myślisz "jak to będzie dobrze, skoro
ni może być, nie pocieszajcie, to nic nie pomoże". Dół potrwa jakiś
czas, a potem otzrepiecie spodenki, wstaniecie i zaczniecie
kombinować - i pomalu do przodu.
Po czwarte, to bardzo bolesne, ale musisz zapomniec o tym, że "mialo
być tak pięknie". Przypominanie sobie własnych marzeń, dobrych
projekcji, to tylko rozkopywanie własnego doła. To rozdrapy. Nie
wolno. Widocznie nie miało byc, skoro nie jest. Może dopiero za
jakis czas będzie znów normalnie, spokojnie.
Będzie w porządku, uwierz i nie szantażuj losu gadaniem o
samobójstwie.
Wiem, naprawdę wiem, co mówię.

[kropkacom]

Takie tragedie typu finansowego to oczywiście duży ból i strach. Jednak zawsze
można się z tego podnieść a za jakiś czas wrócić do tego że "ma być lub już jest
tak pięknie". Poważnie, to wszystko da się odwrócić. To nie problemy ze zdrowiem
które często są nieodwracalne.

Poszukajcie pomocy/oparcia w najbliższej rodzinie.

Niebieskie, w tę sobotę

[malila]

czyli 9 maja odbędzie się akcja bezpłatnych porad prawnych.
Zajrzyj tutaj:
www.nra.pl/nra.php?id=530&rtnl=1
i sprawdź w pliku Adwokaci Pro Bono którzy adwokaci udzielają tych
porad.

[joalicja]

koleżance niebieskie.niebieskie chyba bardziej niż jednorazowa
konsultacja przydała by się kompetentna osoba, która tą sprawę
poprowadzi. Jak zdążyłam się przekonać są Prawnicy i prawnicy. Ci
udzielający porad bezpłatnych (przynajmniej przy biurach poselskich w
moim województwie) to często (NIE zawsze) osoby świeżo po studiach,
które na ludzkim nieszczęściu zdobywają doświadczenie (owszem, gdzieś
je zdobyć muszą...). Dlatego radziłabym skonsultować się z kilkoma
niezależnymi osobami i dopiero wtedy wybrać kogoś, kto sprawę będzie
pilotował.

@blackcat
Piszesz:
"przyznaj - dwoje dorosłych
ludzi, którzy zamiast zrobic wszystko co tylko możliwe aby zapewnić
dzieciom poczucie bezpieczeństwa myślą o samobójstwie, bo trzeba
zacząc wszystko od nowa. Trochę denerwujące."
Co wiesz o myślisz samobójczych poza tym, że uważasz samobójstwo za
denerwujące (w sytuacji jak mają jedno dziecko na świecie a drugie w
drodze)? [tak na marginesie: czy samobójstwo samotnego człowieka
różni się czymś od samobójstwa dwójki dorosłych ludzi, którzy mają
dzieci na utrzymaniu?] Co wiesz więcej o sytuacji? Jak mierzysz
granice ludzkiej wytrzymałości psychicznej? A może nie ma takich
granic?
Podejrzewam, że chodzi Ci o to,że mają dla kogo żyć i choćby z tego
powodu powinni się kopnąć w pupę i zakasać rękawy. Ale czasem w życiu
jest po prostu ciemno. I nic więcej.
Mam nadzieję, że niebieskie.niebieskie odbije się od dna i znajdzie z
sobie wolę walki, bo też uważam, że samobójstwo nie jest dobrym
rozwiązaniem.

Bóg czy los ( jak by tego nie nazwać) nie daje czlowiekowi na barki
więcej, niż ten jest w stanie unieść...

[aniahrabi]

wiesz, co niebieskie.niebieskie. Tak mi Was żal. Ale i mi kiedyś świat wywrócił
się do góry nogami i też mam dwójkę dzieci. Uwierz, że powoli wyjdziecie z tego.
Z każdego zamętu wychodzi się wcześniej czy później. Ja pomodlę się za Was i
bądź silna dla tych maluchów i waszej rodziny. Pozdrawiam baaaardzo serdecznie.

[e.logan]

Witaj.BArdzo Cie rozumiem.Tez kiedys bylam na dnie. I myslalam ze
swiat sie skonczyl .Napisz do mnei na priv. Skad jestes itd.Moze
jestes z mojej okolicy i jakos bede ci akurat mogla pomoc. Ile lat
ma mlodsze?..Bo nie doczytalam a jak w wieku samodzielnym moge
zabrac je do siebie na wakacje np.



A co do poniektorych. Myslicie ze ona nie wie,ze mogloby byc gorzej?
Wie ale to co ja spotkalo zachwialo calym jej poczuciem
bezpieczenstwa. Dodatkowo spodziewa sie dziecka wiec jest bezsilna
bo na chwile obecna do zadnej pacy nawet pojsc nie moze.

No ale dzieki jej nieszczesciu mialyscie okazje sie wykazac i
popisac swoja madroscia i chamstwem.Nie ma to jak dokopac lezacego
prawda? JAk kopiecie Lipcowa to ona sie broni i was wysmiewa a
autorka nie wiec co mocniej trzeba bylo kopac?..
Jesli jej nieszczesciu poczulyscie sie lepsze, madrzejsze to
gratuluje .No bo arto przeciez kazda okazje by podniesc sobie swoja
samoocene.

Niebieska napisz koniecznie.

[kicia031]

ja mam wiekszy kredyt, na spolke mamy 3 dzieci i nie jecze, tylko
zakasuje rekawy i zasuwam.

[e.logan]

[kicia031]

Zakasanie rekawow z brzuchem ktory wybija zeby jest czasami trudne.

Doprawdy? ja w obu ciazach pracowalam do ostatniego dnia, w 7
miesiacu ciazy robilam remont i malowalam sufit na drabinie. A juz
na pewno nie siedzialam i nie myslam o somobojstwie.

[faq]

> Doprawdy?
Skoro Ci tak super to po co leczysz kompleksy na forum? Poczulas sie lepsza?
Krzyzyk na droge empatyczna Kiciu

[e.logan]

No i co z tego?Teraz co chcesz pomnik dla matki polki walczacej ,
pracowitej?..
Ty w 7 mc moglas sobie pozwolic na remont i malowanie inne w 7 mc
blagaja Boga lezac plackiem o kolejny dzien bycia w ciazy.Bo to
kolejny dzien szansy dla ich dziecka.

No i co z tego ze Ty akurat nie myslalas o samobojstwie. Nie sadzisz
ze jej i Twoja sytuacj sa calkowicie rozne?..
Wy cos budowaliscie raz, jakos czekaliscie na nowego czlonka.Jej
swiat sie zawalil i zamiast miec oparcie sama musi znalesc sily by
zapalic swiatlo jeszcze dla meza.

Wiec moze juz przestan pisac co to , Ty nie robilas w ciazy bo
kazda sytuacja jest inna. Moze Ty jestes o wiele twardsza a moze ona
jest poprostu lepszym czlowiekiem? Wiec przestan sie wywyzszac.

[kicia031]

Moze Ty jestes o wiele twardsza a moze ona
> jest poprostu lepszym czlowiekiem?

na pewno, jest lepszym czlowiekiem, bo trescia jej zycia jest forsa i jej brak
stanowi powod do samobojstwa.
Zylam kiedys w takiej biedzie, ze sobie tego nie wyobrazasz, i sama z niej
wyszlam ciezka praca. Rowniez zaczynalam od nowa, i to sama bo to co mialam
probowal zabrac ze soba byly maz.
Gdybym byla sama, to moze bym sie zalamala, ale jak sie ma dzieci, to trzeba sie
brac w garsc i ptacowac dla nich. I tyle.

[echtom]

> Zylam kiedys w takiej biedzie, ze sobie tego nie wyobrazasz, i sama z niej
wyszlam ciezka praca.

No i co? Też żyłam kiedyś w takiej biedzie, sama, z dwójką malutkich dzieci, też
z niej wyszłam ciężką pracą i nie wiem, dlaczego miałoby mnie to upoważniać do
kopania autorki wątku. Kto sam przeżył, tym bardziej powinien się wykazać
odrobiną empatii.

[chilek75]

niebieskie-niebieskie,trzymam mocno kciuki,nie poddawaj się i wspieraj mocno
męża on tego teraz bardzo potrzebuje.

[faq]

wiesz co, pewnie to wszystko bardzo czarno wyglada, ale moze nie az tak
masakrycznie? Masz kogosc, kto obiektywnie pomoze Wam rozwiazac finansowe
kwestie? Moze gdzies znajdziesz darmowa pomoc terapeuty - przy jakiejs parafii
czasem dzialaja takie poradnie. Bo pomoc jest potrzebna i Tobie i mezowi. Cos
tam sie zawalilo, ale moze nie same zgliszcza. Masz jakis znajomych prawnikow?
Trzymaj sie, trzymajcie sie wszyscy, dla dzieci, dla siebie

[majenkir]

Czy w Polsce mozna oglosic bankructwo? To byloby jakies wyjscie...
Poki co rozejrzalabym sie za dobrym adwokatem.

[e.logan]

Podobno od 1kwietnia mozna oglosic tzw. Upadlosc konsumencka ale to
nie jest tak ze nie wiaze sie to z zadnymi konsekwencjami. ZReszta
zapraszam a Google sporo tam o tym.

[donna28]

napisz coś więcej na priv. Może będę umiała coś pomóc, pokierować. Moja praca
związana jest z podobnymi sytuacjami, jak ta o której piszesz.
Napisz na priv i jak napiszesz, to dopisz się do wątku, bo nie codziennie
sprawdzam pocztę gazetową.
Głowa do góry. Nie przejmuj się głupimi wpisami. Forum czasem też potrafi pomóc,
nie tylko dokopać

[phantomka]

Moj tesc tez kiedys upadl. W jego przypadku wine ponosila
niedouczona ksiegowa, ktora nie orientowala sie w przepisach, dzieki
czemu US nalozyl na tescia kare, ktora zrobila z niego kompletnego
bankruta i dluznika na wiele wiele lat. Nie poddal sie, bo to nie
ten typ. Jak nie mial z czego, to nie placil, jak tylko pojawiala
sie kasa, to mogl nie jesc, a oddawal co do zlotowki. W koncu
wyszedl jakos na prosto. Zajelo to kilka lat, ale moze byc dumny z
siebie, ze sie nie poddal, ze walczyl dla rodziny. Cos w tym jest,
ze czlowiek potrafi zniesc wiele, o wiele wiecej niz mu sie wydaje.
Powodzenia!

[titta]

Nie ma sytuacji bez wyjscia. Mam znajomego, ktory 10 lat temu z
zona, dzieckiem i starszymi rodzicami wyladowal na bruku. doslownie:
w ciagu jednego dnia z zamoznego zycia, do "miejscowki" pod mostem +
dlugi. Dzis pracuje, ma dom, damochod, dzieci chodza do dobrych
szkol. Zycie jest cenniejsze niz pieniadze.

[gandzia4]

Wiesz przeszłam podobne problemy. Drugie dziecko długo odwlekane, bo trzeba
sytuacje finansową mieć stabilną, po drodze poronienie, problemy z zajściem w
kolejną. Wreszcie jest, mąż ma dobrą pracę awansuje średnio co dwa lata, moje
dochody są mało znaczące, zresztą pracuję na umowę zlecenie po 10 godzin przy
kompie, więc by nie ryzykować rezygnuję z tej pracy. Gdy jestem w 23 tygodniu
ciąży okazuje się, że męża dział będzie całkowicie likwidowany, firma ma poważne
problemy. Mąż przechodzi depresję, rozsyła oferty gdzie tylko się da ale brak
odzewu. W dniu w którym wychodzę ze szpitala z naszym wymarzonym synkiem mąż
dostaje wypowiedzenie. Nie rejestruje się jako bezrobotny tylko zakłada własną
działalność, lecz niestety po kilku miesiącach kończą się nam pieniądze a z
działalności nie ma żadnych zysków, nadal trzeba do niej dokładać a my nie mamy
z czego. Udaje się mężowi zatrudnić w kopalni, jako pracownik fizyczny. Pomimo,
że jest nas więcej pieniądze są dużo niższe, ale da się skromnie żyć. Powolutku
sytuacja zaczyna się układać. Dziś jest 7 lat po tamtych wydarzeniach i mamy 4
dzieci, tak jak najpierw nie mogłam zajść w ciążę tak potem niemal
"wiatropylnie" Mąż zarabia bardzo dobrze, jego wykształcenie i znajomość
konkretnych rzeczy zostały docenione i pracuje już na stanowisku odpowiadającym
jego kwalifikacjom. Dzieciaki są wspaniałe, a życie znów nabrało barw, wiemy
tylko, że w naszym kraju nie ma czegoś takiego jak stabilizacja i że w razie
problemów musimy liczyć sami na siebie, ale wiemy też że skoro tyle przeszliśmy
i daliśmy radę to dalej też sobie poradzimy. To jest prawda, że co nas nie
złamie to nas wzmacnia. Przekonaliśmy się też wtedy ile warci sa nasi
przyjaciele i teraz wiemy kto jest prawdzimy przyjacielem. Życzę Wam by jak
najszybciej wszystko znów zaczęło Wam się układać.