"Chude czasy"

[kali_pso]

To tak obok wątków o rodzinie W.

Zdaje się, że u każdego bywają tłuste i chude okresy. Pamiętacie z
Waszego życia moment czy dłuższy okres kiedy różowo nie było i gdyby
ktoś tak z boku popatrzył na Was wtedy to mógłby dojść do wniosku,
że niekoniecznie dobrzy z Was rodzice....?

Ja mam w pamięci czas, kiedy nie było nas stać na kupno łózka i
spaliśmy na materacu( w miarę dobrym, ale jednakP a gotowalismy na
kuchence turystycznej. Pamiętam tez jeden dzień, na szczęście jeden,
kiedy na obiad mały( miał może z jakies 1,5 roku) dostał to samo, co
na śniadanie, bo nie było pieniędzy...Było to dość dawno przecież a
mnie to stoi nadal przed oczami....

[kropkacom]

Mieszkałam w kawalerce. Pamiętam jak przyszła pani doktor z przychodni na wizytę
domową bo małe mi zachorowały i nie mogłam się z nimi ruszyć z domu. Minę miała
znaczącą. Może to taka Triss była Osobiście fajnie wspominam ten okres

[maurra]

Pierwszy rok po studiach (czasy bezdzietne na szczęście) żyliśmy przez rok z
jednej pensji mojego faceta - było 800 zł. Ja pracy nie znalazłam, dla niego
była to pierwsza praca, zbierałam makulaturę i butelki po rodzinie, żeby mieć na
fajki
To mnie raz na zawsze nauczyło jak mądrze wydawać pieniądze.
Fajury w końcu rzuciłam

[epistilbit]

To chyba było zaraz po urodzeniu potomka. Kupowaliśmy najtańsze pampersy made by
tip, ubieraliśmy się w lumpeksach a na proszone obiady chodziliśmy aż za chętnie.
Ale ale..
ja dobrze wspominam tamte czasy. Było ciężko, ale miłość kwitła między nami,
potem ex awansował i kasa mu uderzyła do głowy.

Teraz też jest jakoś-jakoś, muszę rozsądnie planować budżet, nie mam długów, ba
nie mam nawet debetu, co miesiąc odkładam na czesne na studiach, ale bez
szaleństw, w tym miesiącu Młodziak dostał nowe łóżko, to ja buty kupię sobie
dopiero w następnym..

[18_lipcowa1]

> Ja mam w pamięci czas, kiedy nie było nas stać na kupno łózka i
> spaliśmy na materacu( w miarę dobrym, ale jednakP a gotowalismy
na
> kuchence turystycznej. Pamiętam tez jeden dzień, na szczęście
jeden,
> kiedy na obiad mały( miał może z jakies 1,5 roku) dostał to samo,
co
> na śniadanie, bo nie było pieniędzy...



Ot widzisz,to co dla Ciebie chudym czasem bylo, dla innych norma.
Dla mnie to co piszesz, to jeszcze nie jest chudy czas.
Poza tym, o ile nie wygram miliona dolarow to zawsze bedzie
mnie ''na cos nie stac''.
Lozko nie jest niezbedne, potrafie jesc jedna rzecz caly dzien jesli
mam ochote. Chude czasy to dla mnie takie gdy nie mam co do gara
wlozyc, a takie cos nigdy mnie nie spotkalo.
Owszem- nie mialam na rachunki, ale to tez nie moge jeszcze nazwac
chudym czasem.

[kropkacom]

> Owszem- nie mialam na rachunki, ale to tez nie moge jeszcze nazwac
> chudym czasem.

Jakbyśmy na rachunki nie mieli to były by to wybitnie chude czasy moim zdaniem.
Do gara od biedy zawsze jest co włożyć moim zdaniem.

[18_lipcowa1]

> Jakbyśmy na rachunki nie mieli to były by to wybitnie chude czasy
moim zdaniem.


Slowo klucz- Twoim.
U nas zawsze jakos sie szczesliwie znalazla, bo nawet ten brak kasy
na rachunki nie byl czyms co trwalo, tylko raczej sie zdarzylo, bo
cos tam...

> Do gara od biedy zawsze jest co włożyć moim zdaniem.

No to w takim razie nigdy mnie chude czasy nie spotkaly.

[kropkacom]

> Slowo klucz- Twoim.

No oczywiście ze moim. Na szczęście na rachunki nigdy nie brakowało a i głodu
nie zaznałam.

[18_lipcowa1]

No dobrze, juz dobrze.

[dzika41]

Chude czasy to dla mnie takie gdy nie mam co do gara
> wlozyc,

Nie Lipcowa, To już jest "porządna" bida gdy nie ma co do gara włożyć

> Lozko nie jest niezbedne,

umywalka/wanna też nie, przecież można się umyć w misce albo szklance wody

potrafie jesc jedna rzecz caly dzien jesli
> mam ochote.

Sama zobacz co napisałaś. "mam ochotę"
Jest różnica pomiędzy tym kiedy mam fazę na chleb ze smalcem/pasztetową i tylko
tym się żywię bo mi smakuje a tym kiedy muszę to to jeść bo nic innego NIE MA!

[18_lipcowa1]

> Nie Lipcowa, To już jest "porządna" bida gdy nie ma co do gara
włożyć

No ale co NIE? Bo nie rozumiem.
Pyta sie o chude czasy. Dla kazdego to co innego, to co ty mi tu z
jakims NIE wyjezdzasz?


> umywalka/wanna też nie, przecież można się umyć w misce albo
szklance wody


Umywalka i wanna sa niezbedne.
Znam ludzi ktorzy spia caly czas na materacach, niepotrzebne im rama
do tego. Wiec uznaje ze to nie jest wielka bida.




> Sama zobacz co napisałaś. "mam ochotę"
> Jest różnica pomiędzy tym kiedy mam fazę na chleb ze
smalcem/pasztetową i tylko
> tym się żywię bo mi smakuje a tym kiedy muszę to to jeść bo nic
innego NIE MA!


No tak tak, ale o co Ci chodzi?

[dzika41]

Zacytowałam dokładnie to na co odpowiedziałam.

O co mi chodzi?
O to że nie widzisz delikatnych różnic

[18_lipcowa1]

> O co mi chodzi?
> O to że nie widzisz delikatnych różnic


masz chyba jakis problem wiesz
pytanie bylo o nasze chude czasy
NASZE
N A S Z E
dla kazdego to co innego

[mruwa9]

Przez rok spalismy na materacu turystycznym, dmuchanym. Przyjechali
goscie, zostali na nocleg, odstapilismy im materac, a sami spalismy
na podlodze, na rozwinietym na parkiecie kocu Z rocznym,
bezlozeczkowym dzieckiem przy piersi No, ale ja stara harcerka
jestem, nie w takich warunkach sie sypialo....

[18_lipcowa1]

no tak
soba bys nie byla
gdybys nie wspomniala o BEZLOZECZKOWYM dziecku przy PIERSI

[mruwa9]

no bo to oznacza, ze dziecko tez spalo na kocu, na podlodze. W
rownie wariackich warunkach, jak my.

[atena12345]

18_lipcowa1 napisała:

> no tak
> soba bys nie byla
> gdybys nie wspomniala o BEZLOZECZKOWYM dziecku przy PIERSI


to samo sobie pomyślałam

[nutka07]

Bezlozeczkowe dziecko to jest powod do dumy?

[atena12345]

nutka07 napisała:

> Bezlozeczkowe dziecko to jest powod do dumy?


no dla niektórych jest bo dzieci śpiące w łóżeczkach są
nieszczęśliwe przecież i samotne, a w przyszłości będą przestępcami

[mruwa9]

powod do dumy, jak kazdy inny. Przyklad, ze tak tez mozna, jedna z
mozliwosci.

[18_lipcowa1]

mruwa9 napisała:

> powod do dumy, jak kazdy inny. Przyklad, ze tak tez mozna, jedna z
> mozliwosci.


Nie wiem czy molestowanie duzego dziecka cyckiem to jest powod do
dumy ....?

[e_r_i_n]

18_lipcowa1 napisała:

> Nie wiem czy molestowanie duzego dziecka cyckiem to jest powod do
> dumy ....?

ROCZNE dziecko jest DUŻYM dzieckiem MOLESTOWANYM piersią?

[nangaparbat3]

Półroczne też, jesli się chce dokopac matce.

[18_lipcowa1]

> ROCZNE dziecko jest DUŻYM dzieckiem MOLESTOWANYM piersią?
>
>
T A K !

[e_r_i_n]

Ty to jednak masz spory problem.

[dzika41]

U nas to były jeszcze czasy niedzieciate.
Ślubny przynosił niewiele ponad tysiak, ja jeszcze bez pracy byłam.
Ciężko bywało.

[panirogalik]

ja jestem dzieckiem wychowanym w biednej rodzinie. Zdarzało się ze do szkoły
robiłam sobie kanapki tylko z masłem bo nie było z czym. Na wszystkich klasowych
zdjęciach z pierwszych trzech lat szkoły podstawowej jestem w tych samych
ciuchach bo innych do zmiany nie miałam: najpierw rękawy za długie a potem takie
na trzy czwarte. Pamiętam jeszcze jak matka opowiadała bzdury, ze co z tego ze
nie mamy pralki bo ręcznie pierze się dokładniej. Nie wiem czy rodzice byli
wtedy szczęśliwi z tym dziadowaniem, mi ta bieda bardzo bardzo w życiu
przeszkadzała, nigdy nie gloryfikowałam takiego stanu.

[nutka07]

Z domu rodzinnego pamietam, byly takie okresy.

Pozniej nie przypominam sobie, odkad jestesmy z mezem razem tez nie.

[mondovi]

4 lata temu, 30 zł tygodniowo na jedzenie dla dwóch dorosłych osób. całymi
dniami planowałam "menu", żeby jak najmniej wydać...

[figrut]

Jak urodził się starszy syn. Co prawda pampersy i wszystko, co potrzebne małemu
dziecku miałam, ale mieszkałam w "mieszkaniu" czyli pokoju bez drzwi dzielących
mnie od strychu który był w trakcie przerabiania. Przechodziło się po
"regipsach" obok wiaderka na pomyje i klucząc między baniakami z wodą. W pokoju
stała 30 letnia meblościanka z poobwieszanymi drzwiami, stół z popękanymi
kaflami, jedno krzesło, a podłoga była przykryta częściowo pseudo dywanem, bo
płyty pilśniowe na podłodze były tak wytarte ze starości, że miały przetarte dziury.

[lola211]

Pamiętacie z
> Waszego życia moment czy dłuższy okres kiedy różowo nie było i
gdyby
> ktoś tak z boku popatrzył na Was wtedy to mógłby dojść do wniosku,
> że niekoniecznie dobrzy z Was rodzice....?
>
Nie, tego typu sytuacji nigdy u nas nie bylo i mam nadzieje, ze nie
bedzie.

[echtom]

Mam w życiorysie parę takich epizodów, że Szwakowie to przy tym wzorowa rodzina.

[aandzia43]

echtom napisała:

> Mam w życiorysie parę takich epizodów, że Szwakowie to przy tym wzorowa rodzina
> .

Epizodów. Właśnie - tylko epizodówTo co dla ciebie (czy dla mnie) jest
epizodem, nieszczęśliwym wypadkiem, złym okresem, dla Szwaków i ich dzieci jest
codziennością. Codziennością, której nie zamierzają zmienić.

[lejla81]

Takich czasow w moim życiu, dzięki Bogu, nie było, natomiast
jesteśmy bałaganiarzami, a dokładniej - ja jestem bałaganiarzem, a
mój to już doprawdy syfiarzem. Jak czasem patrzę na nasze
mieszkanie, to tak sobie myślę, że jak by tu jakaś paniusia z opieki
przyszła, to na bank by nam dziecko chcieli zabrać No to biegnę
trochę posprzątać.

[echtom]

Mi chcieli zabrać za wagary. Każdy powód jest dobry, kiedy urzędnik ma akurat potrzebę aktywności. W moim przypadku była to szkolna pani pedagog. Na szczęście inni urzędnicy wykazali się większym rozsądkiem.

[super-mikunia]

Jeżeli dziecko nie ralizuje obowiązku szkolnego to jest to już duzy
sygnał, że coś jest nie tak. Ciebie nie martwiło, że Twoje dziecko
chodzi nie wiadomo gdzie, niewiadomo z kim, robi niewiadomo co?No
chyba, ze wagary spędzało u Ciebie w pracy...

[echtom]

Moje dziecko spędzało wagary w domu. Co do meritum - Ty jako fachowiec na pewno uważasz, że najlepszym lekarstwem na szkolny bunt nastolatki jest umieszczenie jej w ośrodku wychowawczym pośród nieletnich narkomanek, złodziejek i prostytutek.

[super-mikunia]

Gdzie tak napisałam Wiem, że w skrajnych przypadkach, pedagogwie
kierują sprawę do sądu rodzinnego o nadzór kuratora jeżeli rozmowy,
upominiena, cały WSO i co tam tylko nie przynoszą rezultatów i
uważam, że to dobrze.

Pewna jesteś, ze spędząło w domu, samo, z kolegami, koleżankami i co
robili...?Byl ktoś dorosły z nim?

I czego to dziecko uczy jeżeli rodzice pozwalają na wagary...Każdy
ma swoje obowiązki bezsensu moim zdaniem jest takie przyzwalanie ok
jeden dzień dac luzu ale genralnie uczy to unikania obowiązków,a
zaległości rosna..No a dziecko uczy sie ze rodzica to zawsze mozna
urobic ewentulanie ze rodzic jest niekonsekwentny bo raz powie, ze
moze sie zostac w domu a drugi ze nie i ze to jes be...Tak w wielkim
skrócie

[echtom]

> I czego to dziecko uczy jeżeli rodzice pozwalają na wagary..

Nie "pozwalałam", tylko wcześniej wychodziłam do pracy i długo byłam zupełnie nieświadoma tego, że wagaruje.

[super-mikunia]

nio z pewnością gdyby dziecku niczego by nie brakowało a jedyną
deysfunkcja byłby bałagan to jak w banku odebrali by Ci dziecko...

[nangaparbat3]

Córka jako niemowlę miala wszystkie ubranka pozyczone albo z lumpeksu, poza
jednym jedynym rozowym (a tak pajacykiem frote, który mi sie tak spodobal, ze
sie zrujnowalam i kupilam.
Wozek mialam z komisu, uzywany, za odpowiednik dzisiejszych 50 zlotych.
I pampersy kupowalam tylko na wyjazdy.
Podobnie sloiki z jedzeniem.
Oczywiscie i pampersy, i sloiki byly wowczas relatywnie duzo drozsze, byl 91 rok
i dopiero u nas wchodziły na rynek.
Nie sądzę, zeby dziecko specjalnie na tym wszystkim ucierpialo, za to ja mialam
rozne korzysci - na przyklad nie balam sie zostawic wozka na ulicy czy pod
domem, bo nawet gdyby ktos ukradl, strata bylaby niewielka - więc go nie
targalam po schodach.
Z braku funduszy na jedzenie sloikowe dziecko bardzo wczesnie nauczylo sie jesc
zwykłe jedzenie, w tym na przyklad wszystkie warzywa.
Ciuchy z lumpeksu tez pozwalaly nie myslec ze zgrozą o mozliosci podarcia czy
nieodwracalnego zaplamienia (sama pamiętam z dziecinstwa, jak to kolezanki nie
mogły sie bawic np. w piaskownicy, bo "sie pobrudzą").

Czasem rozmyslam nad pogladem, ze jestesmy niewolnikami tego co posiadamy, i
zdaje mi się, ze jest w tym jakis sens. Wtedy mam marzenie, zeby jakas siła
wyzsza pozbawila mnie na przykład wszystkich ksiażek (głowna posiadana przeze
mnie ruchomosc, wyjawszy samochod) - jakos czuję, ze byłoby mi lżej.

[emigbor]

A ja własnie teraz mam najtrudniejsz ...
maź został bez pracy, ja siedzę z dwójka dzieci w domu ( 3 lata i
rok).Nie ma mi kto się zaopiekować dziećmi. A do przedszkola i żłobka
nie stać mnie by je wypuścić ( nie dostały się do państwowych.
Ostatnia ofertę pracy miałam w marcu ( a jestem na bezrobotnym) za
900 zł na rękę, dlatego mąż wyjechał za granice ( tydzień temu). Ja
wyprzedaje wszystko z domu aby mieć za co przeżyć z dzieciakami przez
2-3 miesiące i później do niego dołączyć! dostałam już kilka
"straszaków o odłączeniu tego i owego gdy nie zapłacę do polowy
września ( od lipca nie place rachunków. Jest ciezko - nie powiem -
dwójka maluchów na plecach przez caly dzien a wieczorami wystawiam
allegro.
Sytuacja u nas zmienila sie z dnia na dzien ( maz zarabial sporo i
odkladalismy - ale juz wszystko poszlo, na zycie i jego wyjazd -
wyjechal praktycznie zostawiajac mi 300 zł - pomoc mam od mamy -
przywozi jedzenie i czasem przychodzi na 1-2 - to wszystko.
W sumie na wyjazd to był ostatni moment. Mam nadzieje ze uda mi się przeżyć i uzbierać na bilety lotnicze!
Zaznaczam, ze jestem mgr informatyki jak i mój mąż - ale pracy
niestety u nas nie ma na takim stanowisku - jak chciał mąż
gdziekolwiek to mówią ze ma za wysokie kwalifikacje - paranoja.
Trzymajcie kciuki

[nangaparbat3]

Trzymam, z całych sił.

trzymam kciuki

[atena12345]

[misi24]

Będzie dobrze....

[bswm]

emigbor napisała:

> Zaznaczam, ze jestem mgr informatyki jak i mój mąż - ale pracy
> niestety u nas nie ma na takim stanowisku - jak chciał mąż
> gdziekolwiek to mówią ze ma za wysokie kwalifikacje - paranoja.
> Trzymajcie kciuki

Jakoś nie chce mi się wierzyć... gdzie mieszkacie i na jakim stanowisku chciał
pracować mąż? Jakie ma doświadczenie?
Dla informatyków jest mimo kryzysu sporo ofert pracy, sama siedzę w branży IT.
Zamiast wyjechać za granicę, mógł np. do Warszawy czy Trójmiasta....

[emigbor]

Mieszkamy w malej miejscowości i mowie jak jest nie musisz wieżyc,
mieszkamy w mieszkaniu wlasnosciowym udostepnionym nam za free do końca
roku - później trzeba by było nam wynajmować, myślę ze wyjazd za
granice jest bardziej opłacalny, ze względu na dodatki na dzieci i duża
pomoc socjalna + wynagrodzenie męża (nieporównywalne do tego u nas).
Poza tym, myślę ze to by było kręcenie się w kolko - wynajem drogi ,
place wcale nie wysokie, a programiści raczej wiele nie zarabiają u
nas. Analizowalismy wszystkie opcje i ta wydala sie najrozsadniejsza

[minkapinka]

a jaką mąz chcial pracę? Praca dla informatyków cały czas jest.

[solejrolia]

Te chude lata troszkę u nas trwały.
Ale najbardziej wryły mi się w świadomość dwie sytuacje:
Miałam 35zł w portfelu, zanim zrobiłam zakupy (chleb, masło itp) poszłam do
lekarza z dzieckiem jedynie na kontrolę, a okazało się, że wyszłam z receptą (
na antybiotyk, syrop, i in.) i stwierdziłam, że nie stać mnie na wykupienie
całej recepty. i nie wiedziałam czy wykupić choć część leków, czy jedzenie...
krótko po tym:
mój mąż pożyczył samochód od mojej mamy, pojechał do innego miasta do kolegi,
ten dał mu towar na kredyt, (mieli rozliczyć się w ciągu tygodnia). następnego
dnia, gdy jechał na giełdę wpadł w poślizg i zniszczył pożyczony samochód,
zniszczył towar, który dostał na krechę, w śnieg wpadła mu komórka, więc nawet
nie miał jak do mnie zadzwonić, nikt nie zatrzymał się by mu pomóc. stał na
poboczu i machał...dopiero jakiś kierowca TIRa sprowadził lawetę, ta zażyczyła
sobie 600zł za odstawienie mojego męża do domu. przez tydzień chodziłam od okna
do okna-tyle pamiętam, nie pamiętam natomiast jak opiekowałam się naszą dwójeczką.
teraz pracujemy oboje, mamy służbowe auta, komórki też służbowe, i jest....
inaczej...

[bi_scotti]

Nie mnie oceniac.. ale jak czytam, ze w najubozszych czasach
kupowalyscie maslo i pieluchy jednorazowe to moge tylko pozazdroscic
i zyczyc zeby BIEDA zadnej NIGDY nie dopadla. Ja mialam czas gdy nie
stac mnie bylo na podpaski i papier toaletowy, polowa zarobkow szla
na wynajem jamy bez zadnych mebli, zamiast stolu mielismy pudlo po
telewizorze a materac byl przyniesiony ze smietnika. Kupno herbaty
bylo dyskutowane przez 2 dni "czy nas stac na wieksza paczke, ktora
starczy na dluzej, czy raczej kupic tylko mniejsza, bo jednak
tansza". Na dodatek bylismy samotni i nie bylo nawet do kogo wprosic
sie na jakikolwiek obiad. Pralam recznie, bo na pralke i suszarke w
budynku (wtedy 50 centow za pralke i 75 za suszarke) nie bylo mnie
stac, do pracy chodzilam pieszo godzine i 10 minut w jedna strone a
moj maz jedzil do swojej na rowerze, ktory dostal jako "dar dla
ubogich" w lokalnym Salvation Army. Takich mielismy kilkanascie
miesiecy.
Oczywiscie, nam bylo duzo latwiej zaczac powoli zarabiac ciut wiecej
i malenkimi kroczkami wychodzic na prostsza, bo mielismy
wyksztalcenie, plany, jakies pomysly na zycie. Dlatego uwazam, ze
porownywanie sie z ubogimi ludzmi bez wyksztalcenia, czesto z niskim
IQ, z ubogich, wielokrotnie kompletnie patologicznych rodzin jest
wybitnie nieuczciwe. Z brakiem pieniedzy mozna sobie poradzic gdy
sie ma na tyle "pomyslunku" zeby moc zaplanowac wychodzenie z dolka.
Jak to czyni powyzej dziewczyna informatyk, ktorej maz pojechal za
granice i Ona tez sie tam do Niego wybiera. Jest pomysl, jest
wyksztalcenie obojga, jest nawet co sprzedac zeby bylo na przezycie
kiepskich czasow. To jest zuplenie nieporownywalne z sytuacja ludzi,
ktorzy maja moze z 10 klas szkoly (w porywach), zadnego konkretnego
zawodu, zadnego wzorca do nasladowania, zadnego pomyslu na poprawe
swojej sytuacji itd.
Zamiast oceniac czy wrecz krytykowac te tzw. "patologie", mozna sie
zaangazowac w pomoc chocby pojedynczym ludzim czy rodzinom. A
najwieksza pomoca zawsze jest edukacja!

[figrut]

Bi_scotti, bo my opisujemy czasy jak juz byłyśmy dorosłe. Jak byłam dzieckiem,
bywało bardziej drastycznie, ale nie trwało to dłużej niż kilka dni. Bywało, że
Mama smażyła nam na omie (taka tania margaryna do pieczenia i smażenia) chleb
wyciągnięty z piekarnika moczony w wodzie z mąką i jajkiem i posypywany cukrem
którego z racji pracy w cukrowni mieliśmy pod dostatkiem (ekwiwalenty). Chleb z
"piekarnika" to czerstwy chleb, który był wrzucany do tej najniższej części
kuchenki w celu ususzenia i wydania jakiemuś gospodarzowi dla kur. Tak
drastycznie w czasie kiedy już byłam dorosła, jeszcze u mnie nie bywało i mam
nadzieję, że nie będzie

[bi_scotti]

Eee, no jak bylam dzieckiem to byl Gomulka a potem Gierek
czyli "mala stabilizacja" i "Polska rosla w sile a ludziom zylo sie
dostatniej" Byly obiady oplacone w stolowce, bilety miesieczne na
komunkacje miejska, niskie czynsze za spoldzielcze mieszkania i
marzenia o zakupach w Pewexie a nawet i te odwazniejsze o Fiacie
126p Jak brakowalo pieniedzy, cwiartka chleba kosztowala zlotowke
i do tego np. podsmazalysmy z mama cebule i bylo super. Byle do
pierwszego ... Poza tym byla babcia, znajomi, bary mleczne - duzo
mozliwosci zeby biedy nie czuc, bo wiekszosc dookola miala dosc
podobnie. Bieda mniej boli jak dotyczy wiekszosci spoleczenstwa.
Szpan byl na kupowanie ksiazek za ostatnie pieniadze i nikt tak
naprawde nie byl glodny. Ja glodna, tak naprawde glodna, to bylam
dopiero na poczatku emigracji. Ale to byl moj wlasny, nieprzymuszony
wybor wiec nie ma co narzekac

[hugo43]

to bylo 3m przed slubem i ze 3 po.maz czekal na karte pobytu,na
czarno bal sie pracowac ze wzgledu na ryzyko deportacji.ja
zarabialam 2500pln,z tego wynajmowalismy kawalerke w
warszawie,splacalismy kredyty(ok500pln),do tego bilety
miesieczne,oplaty itd.na zycie zostawalo moze 300pln.ciezko bylo,ale
glodna nie bylam.duzo warzyw,ryzu,makaronu i kurczakow jedlismymaz
codziennie w ramach rozrywki chodzil do centrum handlowego,do empiku
gazete przeczytac.cale szczescie,ze wczesniejsze moje oszczednosci
zycia zainwestowalam w male mieszkanie pod warszawa.to bylo przed
tymi podwyzkami cen.wiec w pewnym momencie to mieszkanie bylo
gotowe,a my groszem nie smierdzielismy na najtansze nawet
wykonczenie.wrocilismy do moich rodzicow,sprzedalam zloto,prezent
slubny od meza rodziny,trzymane na naaaajczarniejszy czas.no i za to
wykonczylismy to mieszkanie,oczywiscie wszystko najtansze,ze sklepow
typu obi.do tego wzielismy kredyt,zeby na czyms spac.gdzies usiasc
itd.wkrotce maz znalazl prace za 1000pln.popracowal miesiac i
zrezygnowal,bo on swoj biznes otworzy.ale ja bylam wkurzona.nie
dosc,ze doszedl ten kredyt,czynsz,w domu sam szajs,a ten prace
rzuca.no ale jakos ciagnac trzeba.co ciekawe na otwarcie biznesu
pieniadze pozyczyl wujek meza i kuzyn,ktory jest jego wspolnikiem
teraz.po jakichs trzech miesiacach bylo juz tak dobrze,ze calkiem
moglam zrezygnowac z pracy na etat.tylko pomagalam mezowi.i tak jest
do tej pory.po prostu los nagle sie odwrocil.oczywiscie wymagalo to
wielkiej determinacji,pracy.wszystko to w telegraficznym
skrocie.wiem,ze inni maja milion razy gorzej,ale takie byly moje
chude czasy.nie mielismy samochodu,do przystanku w nowym miejscu
bylo 1,5km.pamietam jak brnelismy przez snieg.teraz wspominam te
czasy ze smiechem.na internet jezdzilismy do moich
rodzicow,oczywiscie w porze obiadu i po kolacji wychodzac,pranie tez
wozilam autobusem do nich w takiej wielkiej torbie z ikea.oczywiscie
nigdy nie przyznalismy sie,ze ledwo ciagniemy...oczywiscie to sa
moje,subiektywne chude czasy...

[ipola]

Przez parę lat żyłam z zeszytem, tzn. zapisywałam wszystkie wydatki, dokładnie
planowałam zakupy. Kupowałam najtańsze produkty, nie mogłam sobie pozwolić na
żadne dodatkowe koszty, nie kupowaliśmy sobie żadnych ciuchów, tylko to co dla
dziecka. Nie miałam pralki automatycznej, tylko franię, nie było mnie stać na
pampersy, używałam pieluchy tetrowe, a pampersy tylko "od święta", np. wizytę u
lekarza. Biedą bym tego nie nazwała, ale było bardzo skromnie.

[paolka_82]

Na samym początku małżeństwa było krucho. Pamiętam kilka sytuacji, np. sprzedaż
dvd, które (używane) kupiliśmy dwa mies. wcześniej jako jeden z pierwszych
NASZYCH zakupów. Ale najgorsze były dojazdy do pracy- i ja i mąż dojeżdżalismy
do Warszawy przeważnie na różne zmiany. Kiedyś mieli w piątek przelać pensję
(ostatni był w poniedziałek) ale nie przelali więc musieliśmy wziąć wolne na
telefon bo nie było za co jechać do pracy, albo jeździłam przez pół miesiąca
stopem, bo na bilety nie miałam, najgorsze było jechanie stopem o 5 rano.
całe szczęście że to już minęło i mam nadzieje że nigdy nie wróci.

[wieczna-gosia]

Nie mialam nigdy autentycznie chudych czasow- zblizalam sie do granicy ktora dla
mnie jest bieda (nie stac czlowieka na wykup lekow, albo jedzenie albo rachunki
itd.) ale nigdy chyba jej nie przekroczylam- raczej pare razy musnelam.

Oczywiscie zylam z trojka dzieci w kawalerce, ale jednoczesnie jezdzilam z nimi
na wakacje na miesiac. Na materacu spie do tej pory bo lubie. Mam natomiast
silne przeswiadczenie ze zupelnie nie przywiazuje wagi do posiadania
czegokolwiek w zwiazku z tym braku tego nie odbieram jako straty. Ot np. takie
ksiazki- czytam po 4 tygodniowo, ale zeby pojsc do ksiegarni i je kupic? a po
co? i co potem z nimi zrobic? Samochod? Odczuwam jego brak na wakacjach w
szczegolnie dzikim miejscu maz ma sluzbiaka wiec on mnie musi zawiesc, wtedy
sobie mysle och jak milo byloby miec samochod i po powrocie ogladam allegro
no ale ilez na to mozna wydac? 80 tysiecy? 50? Bez sensu skoro potrzebe
rzeczywista odczuwam dwa trzy razy w roku no nie?

I tak jest ze wszystkim. Moj maz mnie troche rownowazy ale jedynie w gadzetach
bo jak tewe czy komuter to musi byc koniecznie njuest hot ekstra mega apdejtyt
werszyn flatskrin pierdu pierdu. Ale jak tymczasowo szafe z ikei z zaslonka
stawilismy chwalic Boga 5 lat temu to do tej pory jakos z przedstawicielem
Komandora nam nie po drodze. I jak 3 lata temu wymyslilam ze moze jednak okno
mamy nieszczelne, to blok nam docieplili i okazuje sie ze to cudowane ze ono
jest nieszczelne bo mi i tak ciagle goraco, no ale jest niewyjsciowe wiec w tym
roku w maju wykonalam pierwsze podejscie do firmy z oknami, yc moze w
listopadzie znajde czas zeby sie pobawic w wymiane.

nieco wspolczuje moim dzieciom i mysle ze conajmniej dwojka bedzie bardzo dbala
o przejawy zewnetrzne luksusu- tak sie zapowiadaja