Sezon na samobójstwa

[Gość: TKKF]

Samobójstwo w sposób oczywisty i zrozumiały wynika głównie z faktu istnienia
stresu lub depresji i braku wsparcia. Na naszym wybrzeżu wywołują je
podstawowe przyczyny, takie jak: pesymizm z braku pracy, negatywna ocena
przyszłości, poczucie beznadziejności, winy, przekonanie o sytuacji bez
wyjścia i niemożności uzyskania gdziekolwiek pomocy, wydają się stanowić
dostateczny motyw do wyboru samobójstwa jako sposobu rozwiązania
beznadziejnej sytuacji. Takie jednostronne, wyłącznie psychologiczne,
widzenie samobójstw, w depresjach i stanach stresowych, jest naszym zdaniem
niesłuszne i pozostaje w jaskrawej sprzeczności z obserwacjami. Każdego, kto
styka się z osobą zestresowaną często z depresją, zastanawia fakt, że
aczkolwiek przeważająca większość ich zdradza niechęć do życia to jedynie
część z nich realizuje samobójstwo. Z drugiej jednak strony są to ludzie
zagubieni, którzy wypowiadają wręcz absurdalne sądy o swojej sytuacji
materialnej, perspektywach życiowych i nie podejmują jednocześnie działań,
które byłyby adekwatną konsekwencją tych ocen. Przyczyny samobójstw okazują
się bardziej złożone, niż to można sądzić na podstawie powierzchownej oceny.
Dokonujący samobójstwa to często osoby samotne, niedostosowane do warunków
środowiskowych, nie utrzymujące bliskich kontaktów z innymi lub pozostające z
najbliższymi w kontakcie formalnym. Rodziny, z którymi zamieszkują, często są
zjawiskiem konfliktowym, sytuacje kryzysowe w małżeństwie (zazwyczaj kobieta
tworzy typ roszczeniowy)i inne. Pozytywy można stwierdzić w przypadku ludzi,
którzy świadomie lubią “sytuacje karkołomne”. Zazwyczaj postępują tak
sportowcy ekstremalni; (alpiniści, skoczkowie spadochronowi, lotniarze,
kajakarze i inni). Dzięki b. silnym emocjom doznawanym podczas wspinaczki
często bez zabezpieczeń czy skoku na linie w przepaść ludzie ci uczą się
kontrolować strach i lęk co sprawia ,że zazwyczaj są bardzo spokojni w
zwykłych kontaktach z ludźmi.
Ostatnią z technik kontrolowania emocji w sytuacjach jaką można wymieniać są
stałe zajęcia sportowo-rekreacyjne np. w Ognisku TKKF lub w klubie.
Drugi rodzaj technik kontroli to kontrola nad wewnętrznymi wyznacznikami
emocji. Są to techniki oddziaływujące głównie na poznawczy oraz fizjologiczny
komponent emocji.
Szczególnie ciekawy i warty przytoczenia jest specjalny program ćwiczeń
terapeutycznych np. na siłownii. Z technik kontroli oddziaływujących na
fizjologiczny komponent emocji szczególnie ważna jest kontrola nad własnym
oddechem. Jest to technika, której każdy może się nauczyć na własny użytek.
Wystarczy nauczyć się oddychać w chwilach gdy jesteśmy bardzo zestresowani.
Należy wtedy zapanować nad własnym oddechem, poprzez wykonywanie głębokich
wdechów nosem i wydechów ustami. Dzięki temu jesteśmy w stanie zwolnić akcję
serca, zmniejszyć ciśnienie krwi i obniżyć tętno. Sztuka oddychania przydaje
się także do dotlenienia mózgu. W tym celu należy wykonywać regularne serie
oddechów, raz sama przeponą, a raz samą klatka piersiową (oczywiście leżąc).
To ćwiczenie bardzo pomaga przed stresującymi stanami i zadaniami oraz
stanami depresyjnymi.