okrągłe 50 dni!!:))))

[miimiimii]

boję się jak sobie poradzę z tak kruchą istotką, ale cieszę sie jak durna!!

a ja prawie polowe tego co ty:))))))))

[kaminia76]

hej
u ciebie 50 a u mnie 27 dni do wielkiego finalu))) niektore z forumowiczek
maja jeszcze mniej, bo maja termin np na 1 wrzesnia, ja mam na 5 i zobaczymy
czy nie bedzie sierpniowy Kubus, ide w czwartek na wizyte to sie przekonam czy
przeczucia mnie nie myl;a, bo caly czas czuje ze zostane sierpniowka))

pozdrawiam
Kaminia i Kubuś 37tc

[miimiimii]

no to pewnie cieszycie się dużo dziczej niż my) a nie boisz się..? ja im
mniej dni dzieli nas od spotkania naszym chłopcem, tym bardziej się cieszę, ale
tez pojawia sie coraz więcej wątpliwości.. czy sobie poradzę, boję się popełnić
jakiś głupi błąd..
a jak się czujesz..? podobno te ostatnie tygodnie są najcięższe
pozdrawiam!)

[kaminia76]

cieszymy sie bardzo i nie mozemy sie juz doczekac kiedy zobaczymy naszego
synka))))))))))))))
jakos dziwnie jestem spokojna, porodu sie nie boje a bardziej dyskomfortu
pologu ale nie bede sama, pomoze mi na poczatku moja mama no i mezus bedzie
mial urlop i 6 tygodni bedziemy razem uczyc sie bycia rodzicami))
watpliwosci i obaw tez nie mam bo czekalismy na to dziecko dlugo i jest ono juz
kochane i wyczekiwane przez cala rodzine, a ze ciaze znosze idealnie to i nie
mam sie czego bac, ta ciaza wynagradza mi wszelkie wczesniejsze niepowodzenia
koncowka mimo wszystko juz nie jest tak przyjemna jak drugi trymestr, weszlam
juz w 9 miesiac i brzuch juz troche przeszkadza, czasami brakuje tchu, Maly sie
rozpycha tak ze o malo mi brzuch nie peknie no i skurcze juz mnie nawoiedzaja
kilka razy dziennie ale nie narzekam bo wiem ze ten trud bedzie zwienczony
naszym slicznym malenstwem!!!zreszta wszystko jest dla ludzi i nie ma takiej
rzeczy ktorej bym nie przetrzymala, troche klopotow powaznych juz w zyciu
przezylam i nie zlamalo mnie to...no i moj wiek tez ma znaczenie, za rok
wskoczy mi 30 na kark a to juz jest wiek dojrzalej kobiety ktora nie moze sie
podlamywac byle czym!!!wiecej optymizmu i wiary w siebie!!!odpedzaj strachy od
siebie a mysl pozytywnie!!!
tego ci zycza

kaminia i Kubus 37tc

[miimiimii]

.. no ja mam dopiero 92cm w brzuszku i też już nie jest lekko.. i boję się co
będzie dalej, przecież to jeszcze 50dni..
no ja też bardziej niż porodu boję się tego, co będzie po nim.. no i wiesz, mam
23 lata, boję się że nie będe potrafiła odpowiednio zaopiekować się naszym
chłopczykiem..
powodzenia!

[goczis]

To u Ciebie jak u mnie. Też od dziś zostaje 50 dni. Właśnie dziś założyłam taki
wątek na październiku, bo tam przeważnie pisuje, choć termin na 28.09, a Was
głównie podczytuję. Też mam stracha, czy dam radę, czy będzie dobrze, i tego co
będzie po porodzie.
A z drugiej strony już bym chciała utulić córeczkę w ramionach.
A w brzuszku u mnie już 107cm
Pozdrawiam! Gosia

[miimiimii]

oooo.. to nasz chłopczyk ma rówieśniczkę) co już kupiliście dla malństwa?
my mamy raptrem klika ubranek, komodę do przewijania i butelkę gabermana.
kompletnie jestem zdezorientowana z kwestii zakupów.. nie mam pojęcia jakie
łóżeczko, wózek i całą resztę.. nie wiem nawet jakie ubranka kupować naszwemu
ryjkowi, czy te dostępne tetraz nie będą za chłodne.. w jakim rozmiarze kupować
ach.. tak bym chciała to wszystko wiedzieć..

[miimiimii]

hehe, habermana. nie wiem na ile to słuszny zakup, a na ile tylko fanaberia..
zobaczymy

[goczis]

My mamy sporo ciuszków, ale to głównie dlatego, że zaopatrzyła nas w nie moja
ciocia z Niemiec Ja dokupowałam kilka rzeczy w rozmiarze 62.
Co do komody i łóżeczka - zamówione i czekamy na informacje ze sklepu, kiedy
można odebrać. Wózka jeszcze nie zamawialiśmy. Butelki mam jakieś 2 małe
Aventu. Mam jeszcze rożek.
Remont zrobiony. Dzidzia będzie z nami w jednym pokoju ze względów lokalowych.

Też mnie gnębi pytanie, czy dam sobie radę z taką małą, kruchą istotką?
Pozdrawiam!

[goczis]

Przeczytałam właśnie Twój wątek w co ubrac Maluszka i muszę Ci powiedzieć, że
ja mam taki sam dylemat co do ubioru spacerowego (bo jakoś to co Mała ma
ubierać w domu wyraźniej mi się w głowie kreuje). A im więcej czytam tym
bardziej skołowana jestem. Może mi się jeszcze coś rozjaśni w tej kwestii.

[miimiimii]

) no mnie najbardziej wytrąca oglądanie ubranek.. w sobotę na przykład
wybrałam się na zakupy z zamiarem wydanie sporej kwoty na ubranka dla naszego
chłopczyka i.. wróciłąm do domu z niczym!! nie potrafiłąm na nic się
zdecydowac.. bo a to jaki rozmiar, a to czy mu w tym będzie wygodnie, a to czy
nie zmarznie, albo czy swię nie przegrzeje.. no byłam bliska płaczu i po prostu
wróciłam do domu..
ubranka które już mam sa rozm. 50 i 56. boję się kupować, bo mogą sie okazać
zarówno za małe, jak i za wieliie i chłopczyk będzie tonął w wielkich
szmaciska, które kupi mu głupia mama..
umówiłam się na dzisiaj z mamą. liczę, że mi pomoże i uspokoi mnie trochę, bo
wpadam w jakąś panikę..

A ja mam....

[madelaine6]

19 dni do terminu!!!! Przy tym 50 wydaje mi sie strasznie duzo,
nie moge sie juz doczekac,tyle mam obaw,mysli,ze chcialabym
sobie zaczac radzic w realu...jakos to poukladac!
Nie ukrywam,ze mam cykora-dwojka dzieci,sama w domu caly dzien,
studia (dobrze,ze zaoczne).Oj chyba niejeden zdolowany watek
tu zaloze
Najbardziej boje sie pologu-pamietam co sie ze mna wtedy dzialo-
bylam spuchnieta od placzu...Niby jestem przygotowana teraz na
"wszystko",ale i tak nie jest mi latwiej...

No to sie pouzalalam!

[gocha34]

Ja mam termin na 1 go września i nie mogę się doczekać. Też wydaje mi się ,że
bedę sierpniówką,ale wolałabym po 20tym,bo oddadzą wtedy po remoncie MOJĄ
porodówkę!!!!jeśli Dzidziuś się pośpieszy to jedziemy dalej. Jutro idę na ktg i
usg. Zobaczymy jak tam wody płodowe,czy nie brakuje Małemu,no i w ogóle jak się
czuje.Mam nadzieje że ok,bo rozpycha się w brzuchu.A mnie dopadła też
bezsennośc,cóż przystosowujemy się do niedospanych nocy.Tak musi być .Dla
maleństwa wszystko przygotowane,łóżeczko czeka,wózek też,jeszcze tylko babcia
szyje pościel.Torba prawie spakowana,no i skurcze przepowiadające coraz
częstsze.Starsza córeczka bardzo do mnie przyzwyczajona/pobyt na zwolnieniu/już
powoli przyjmuje do wiadomości ,że mama na jakiś czas pojdzie bo szpitala ,żeby
urodzić dzidziusia ale czuję ,że będzie jej smutno i to mnie najbardziej
niepokoi.Babcia na pewno stanie na wysokosci zadania i utuli wnusię.Mąż długo
pracuje,poza tym będzie moim kurierem na dowożenie rzeczy z domu,wiec myśle ,że
Mała te kilka dni spędzi u Dziadków/w tym samym mieście/,jak zechce to będzie
wracać z mężem do domu pod wieczór,ale wątpię.Jakoś te kilka dni rozłąki
wytrzymamy,oby tylko było wszystko w porządku.