mamy pracujce

[aga29krakow]

Czesc,jestem mam dwuletnich chopcw.Jak to jest u Was jak godzicie prace z
wychowywaniem dzieci?Czy duzo czasu im poswiecacie?DZIEKI ZA
ODPOWIEDZI,POZDRAWIAM.

[agiq]

wróciłam do pracy jak moje mialy rok, mam opiekunkę. Na szczescie
moja praca jest syosunkowo luźna (niestety tak jak i zarobki) więc
wracam do domu w okolicach 15, zdarza sie i wczesniej, choć na
jesieni mam też parę cieżkich tygodni z zajęciami do 20.00. urlop
tez mam dlugi bo 36 dni, więc generalnie nie sądzę żeby moje dzieci
strasznie cierpiały z powodu mojej pracy. A ja dzięki niej mam
satysfakcję, kontakt z ludźmi, chwile umyslowego relaksu...
I przyznam się ze chetniej sie z nimi bawię jak pracuje niż teraz na
urlopie kiedy po całym dniu biegania za nimi w upale marzę o
wieczorze gdy pójdą spać...

[chrust5]

Teraz mam 20-miesieczne blizniaki i jednomiesiecznego synka. Pracuje
w domu, nieduzo, wtedy, kiedy maly spi. Sluzbowa prase czytam
najczesciej karmiac malego, no chyba ze musze wtedy np. spiewac po
raz 20 "Gdziezes ty bywal czarny baranie..." Starszymi zajmuje
sie opiekunka i kladzie je spac ca. 14.00. Potem jestesmy my oboje,
ew. ktos z rodziny wpada. Czasem zdarza mi sie jeszcze usiasc
wieczorem. Dopoki nie bylo malutkiego pracowalam wiecej, tez byla
niania, moglam spokojnie umawiac sie na spotkania i w domu, i u
klientow. Nie mam wrazenia, ze blizniaki na tym cos traca. Sadze, ze
bylabym znacznie gorsza mama, gdybym nie miala odskoczni (tak to
traktuje). Jestem dosc zmeczona godzeniem wszystkiego, ale z
wiekszym zaangazowaniem buduje potem z klockow czy nawet wychodze na
spacer. Aha, i widze, ze blizniaki jak na swoj wiek sa wyjatkowo
towarzyskie i otwarte na ludzi.

[grzalka]

przedtem opiekunka, teraz przedszkole, w domu jestem średnio o
15.00, nie uważam, żeby praca przy bliźniakach była jakąś
skomplikowaną sprawą

[mamaigiiemilki]

ja poszlam do pracy, jak mialy skonczone 8M; byla z nimi opiekunka i moj tata-
po skonczeniu 15M dzadek byl sampracuje w szkole, do 16 bylam juz w domu;
sprawdzanie klasowek, itp. - jak male poszly spac; da sie pogodzic, choc czasem
jest ciezko; moje panny zreszta ostatnoi czesto sie pytaly czy musze isc do
pracy, bo one chca zebym byla w domu; na szczescie juz wakacje i troche wolnego;
ale czasem moga w takiej sytuacji pojawic sie chwile zwatpienia i robi sie zal
dzieci...pozdrawiam;

[aga29krakow]

ja wrocilam do pracy jak chlopcy mieli 7 miesiecy,poczatki byly trudne.Nie
przespane noce,praca ,dojazd(mieszkam za krakowem a pracuje w krakowi)codzienne
obowiazki.Teraz lepiej,budza sie wasze dzieci? moje maja 2 lata i tak

[bubcia75]

Ja jeszcze nie jestem mamą, ale jestem we wczesnej ciąży.
Niewykluczone, że będą to bliźniaki (miałam in vitro). Dlatego z
ciekawości do Was zaglądam....
Zastanawiam się, jak ja pogodzę pracę z wychowywaniem dzieci.
Pracuję od 8 do 16-tej, ale w moim mieście nie ma pracy i codzienna
praca i dojazdy zajmują mi 11 godzin (1,5 godziny w jedną stronę).
Zastanawiam się, czy takie życie ma sens. Nie mogę nie pracować

[mika324]

po pierwsze nie warto martwić się na zapas, czy praca będzie czy nie będzie.Ja
jak byłam w ciąży pracowałam prawie do 7 miesiąca(6,5) a urodziłam w 8.Wszyscy
się pukali w głowy jak widzieli mnie z tym dużym brzuchem.Nie dopuszczałam do
siebie myśli, że po urodzeniu nie wrócę do pracy .Ale jak się blizniaki
urodziły, świat się obrócił o 360 stopni.Mają skończone 8 miesięcy a ja od 10
lipca zaczynam urlop wychowawczy do grudnia 2009, czyli do czasu skończenia
przez nich 2 lat 2 miesięcy.To prawda, że pewnie jak bym miała pracę na parę
godzin bardzo chętnie bym ją podjęła.Ale w moim przypadku w Warszawie same
dojazdy pochłonęły by prawie 1,5 godziny + 8 godzin plus etat w domu , niestety
doba za krótka.z drugiej strony dzieciaki są takie fajne,a mamą pewnie już nie
będę, dlatego sama chciałabym podziwiać ich osiągnięcia

[anjazzielonego]

Bubcia,

Jakbym czytała o sobie!!!

Pracuję od 8.00 do 16.00, ale na dojazdy poświęcam co najmniej 2.5
godziny, na szczęście samochodem, busami byłoby jeszcze dłużej!
I jakoś sobie radzimy, dziewczyny szczęśliwe, radosne! Mają 20 mcy,
wróciłam do pracy jak miały 8, początkowo przez 5 mcy pracowałam po
6.5 godzin, więc o 16.00 już byłam w domu.

Oczywiście po powrocie cały czas poświęcam dzieciom, bawimy się,
tańczymy, przytulamy, chodzimy na spacery, jemy razem, bawimy się z
kotami, odwiedzamy rodzinę, czasem pójdziemy na szybkie zakupy, jak
coś się skończy. Moje córeczki chodzą spać o 22.00, więc sporo czasu
jesteśmy razem (od 17.30), a weekendy to już calutkie, nie zostawiam
ich z nikim, by np. wyjść z mężem na kolację, nie brakuje mi tego,
chyba miałabym wyrzuty sumienia.
Czasami oczywiście tęsknię np. za wyjściem na pedicure czy do
fryzjera, ale wtedy (zwykle co 2 mce) biorę dzień urlopu i wszystko
sobie załatwię: fryzjer, kosmetyczka, zakupy, poczuję się lepiej i
wcześniej wracam do dzieci.

[bubcia75]

Aniu, ja też jeżdżę samochodem, ale te korki...w jedną stronę mam 45
km...
A sprawy domowe: gotowanie, sprzątanie, itp. kto Ci robi? bo mnie to
będzie kiedyś czekać, więc nie wiem, jak znajdę czas dla dzieci.Nie
mam babci nie pracującej...

Też mam w domu koty, strasznie ciekawi mnie, czy Twoje dzieciaki nie
rozniosły kotów? Strasznie się boję o koty (pewnie większość mamuś
stuknie się w głowę, jak to przeczyta - większość z nich bała by się
raczej o dzieci), ja natomiast boję się, że jak dzieci będą już
chodzić, to mi zamęczą moje dwie koteczki, coś im niechcący
zrobią...w drugą stronę jestem raczej spokojna

[anjazzielonego]

Bubcia,
Miło, że odpisałaś – no więc co do sprzątania: ja i mąż (większość
ja) – odkurzam co drugi dzień, chyba że dziewczyny szaleją
codziennie, odkurzam przy nich - patrzą, próbują pomagać. Mycie
podłóg – raczej jak śpią, a więc 6.00 rano lub wcześniej, co kilka
dni. Naczynia u nas zmywa wyłącznie mąż!!!
Pranie – namaczam, co kilka dni coś tam delikatnego przepiorę
ręcznie, ale zajmuje to kwadrans, moje 2 "asystentki" są ze mną w
łazience i dzielnie „ pomagają”. Reszta oczywiście pralka,
codziennie – bo a to coś wyleją na koc, a to ubrudzą jedzeniem. Mam
3 duże akrylowe koce i co tydzień je muszę prać.
Nie przesadzam z innymi porządkami, od czasu do czasu kurze zetrę,
czy posprzątam półki. Łazienkę sprzątam 2 x w tygodniu. Jest u nas
brudniej niż „ przed dziećmi”, no i teraz wszystko musimy upychać „
byle wyżej”, bo ściągają, ale cóż, tak już będzie. Nawet cudną
rzeźbę kota musiałam schować, bo Ola, nie mogąc znieść braku
zainteresowania ze strony „ żywego” kota męczyła rzeźbę robiąc: mój
mój... A rzeźba ciężka, wolałam nie ryzykować, że ściągnie na siebie.

Co do kotów – mam 2 koteczki słodkie, jedna chimeryczna i dość
kapryśna, druga przymilna. Boją się dzieci, ale kto by się nie bał
osobników rzucających w nie różnymi przedmiotami i piszącymi, jak
się trafi…..z drugiej strony dziewczyny chcą się do nich przymilać,
ale kociczki uciekają.
Nasze koty mają ze 3 miejsca takie „ swoje”, na szafach, wysoko,
gdzie dzieci ich nie dorwą.
Boją się dziewczyn, ale zawsze jak dzieci wrócą do domu, sprawdzają,
czy wszystko dobrze- obie kotki ostrożnie podchodzą i obwąchują je.
Na pewno koty straciły część naszej atencji na rzecz dzieci, ale to
niestety naturalna kolej rzeczy…
Staram się poświęcać im sporo czasu, głaszczę, noszę, całuję,śpią z
nami, ale dzieciom oczywiście poświęcam więcej czasu.
Ważne wg mnie jest uczenie dzieci szacunku dla zwierząt - zawsze im
tłumaczę, choć jeszcze takie małe, że nie wolno krzywdzić kotów.
Ach moje panny UWIELBIAJĄ wszelkie reklamy z kotami))
Mam to szczęście, że w tygodniu gotuje nam teściowa – gotuje dla
siebie i teścia i dla nas przy okazji, sama mówi, że zrobienie
więcej zupy czy obranie 5 ziemniaków to nie problem, ale jestem jej
b. wdzięczna, w weekend gotujemy sami, ale spoko, można się
wyrobić albo coś zamówić z dowozem.
Zakupy – zwykle w soboty biorę małe na targ, duże zakupy robię raz w
tygodniu, w godzinę się muszę uwinąć, mąż jest z dziewczynami.


Najgorszy jest czas tracony na dojazdy, ale tego nie zmienię….

[bubcia75]

Aniu, strasznie Ci dziękuję za taki dokładny opis Ja już sobie
wyobrażam i marzę, jak to będzie, gdy zostanę mamą. Uspokoiłaś mnie
bardzo Ja jestem dopiero w 6 tc, jeszcze nawet nie miałam USG i
nie wiem, czy będą bliźniaki, czy jedynak, w każdym razie beta hcg
ładnie przyrasta, kto wie, co będzie
Też mam dwie koteczki, jedna chimeryczna, druga nie, za to obie
pieszczochy i śpią z nami Będą miały gdzie zwiewać przed dziećmi,
bo nad dużym pokojem mam antresolę - schody zabezpieczę barierką
przed dzieckiem/ćmi
Strasznie miło mi się czytało Twoją opowieść i nawet przeczytałam ją
mężowi
Pozdrawiam Waszą Ludzko-Kocią rodzinkę