czy ktorejs z was sie udalo

[di.da]

skonczyc studia bedac samymi z wymagajacymi(!) dziecmi przez cale dnie, bez
pomocy rodziny i kolezanek? a meza tylko wieczorami?
i jeszcze sprzatac, gotowac? o praniu nie pisze, bo sie samo pierze

[bweiher]

Nie.Mnie się udało jak narazie zrobić "tylko" prawko.Na studia to się raczej nie
wybiore w najbliższym czasie.

[vercueil]

Ja mam momenty wzlotów i updaków. Miałam taki czas, kiedy byłam sama
z maluchami, starsza w przedszkolu, ale musiałam ją odbierać
popołdniami - miałam na głowie opiekę nad babcią, prowadzenieni
firmy i dzieci. Dużą część dnia dzieciaki jeździły ze mną
załatwiając wszystkie sprawy. Oczywiście każda wyprawa trwała 2 razy
dłużej niż jak to robiłam bez dzieci, nie mówiąc już o bólu
kręgosłupa przy ciągłym przenoszeniu dzieci, wkładaniu i wyjmowaniu
z fotelików i wózka. Było bardzo ciężko.
Tak sobie myślę, że mojej babci siostra miała bliźniaki i jeszcze 2
starsze córeczki i dawała sobie radę bez pampersów i pomocy rodziny,
więc ja nie powinnam aż tak się żalić.
Teraz urządam sobie studio do pracy w domu i myślę, że będzie
łatwiej.

Ze studiami może być ciężko, ale może uda Ci się znaleŻć kogoś do
opieki nad dziewczynkami na kilka godzin dziennie.
Wiem, że bez pomocy rodziny - jestem w podobnej sytuacji jak Ty -
jest cięŻko i nikt nie da nam medalu za to, że przetrwałyśmy.
Jeśli marzysz o studiach postaraj się znaleźć kogoś do dzieci nawet
na te kilka godzin. A wracając do domu okaże się, że będziesz miała
dużo więcej cierpliwości do dzieci, a one stęsknione za mamą też
będą grzeczniejsze.
Powodzenia.

[mamakubusia9]

Ja nie wiem czy się zaliczam do tego grona bo ja coprawda kończę
teraz studia podyplomowe, ale to już taki finisz, większość zrobiłam
będąc w ciąży. Teraz jestem sama z dziećmi tak do 16-17, dom
troszeczke zaniedbany, nie wspominajac o mega stercie prania do
prasowania, brrr
Ale uważam, że jak się chce to sie wszystko da zrobić. Najważniejsza
jest dobra organizacja pracy i samozaparcie, a potem jakoś już
leci

[ma2ma]

mnieylko sie udalao, ale za pomoca kolezanek ze studiow. robilam mgr
i na poczatku 2 roku urodzilam dzieci, na zajecia nie jezdzilam,
tlyko na egz., ale za to z cala rodzinka...maz i dzieci w
samochodzie, a ja na egzaminie. powiem ci, ze jestem szszcesliwa, ze
to sie skonczylo. bylo ciezko, bo maluchy na piersi i zima, nie
lubialy siedziec w fotleikach a gdy tylko auto stanelo, to sie
budzily...wiec maz albo jezdzil w kolo, alebo bral ich do wozka i
spacerowal, a ja w przerwach pedzilam, karmilam i spowrotem...ojjj
byly bylo ciezko, najgorzej chyby dla meza, ktory bardzo nie lubi
gdy oni placza, wiec sie denerwowal...
ale z drugiej strony wiem, ze jak sie chce to sie da rady. po nocahc
pisalam prace mrg i nne prace zaliczeniowe..a terza jestem dumna, za
wraz z dziecmi i mezem zrogilam mrg

powodzenia i pozdrawiam

ma2ma

[piegoosek]

ale jestes dzielna!! szok, ze Ci sie udalo! niejednej mamie z pojedynczym
maluchem jest ciezko lub mysli, ze to niemozliwe! powinnas dostac medal
wszystkie babeczki jestescie dzielne!
ja skolei pracuje po nocach, czesto chadzam spac 2-3 kiedy mam spotkanie z
klientami (mam taka prace), to sciagam rodzicow na spotkania z rozwrzeszczana
dwojka nie jezdze najczesciej nie ma mnie wtedy caly dzien...
zycze wszystkim powodzenia!

[di.da]

dzieki dziewczyny

ma2ma, no ja taka dobra nie jestem i nie bede, to wiem ale podziwiam, podziwiam