złe przeczucia

[weronika9992]

12 kwietnia jadę z moją córka na operacje (zespół Fallota). Od kiedy się
dowedziałam o tej wadzie mam złe przczucia. Myślę, że stanie się najgorsze.
Nie chcę tego mówić nikomu z rodziny bo nie zrozumieją. Czy ktoś z was miał
takie złe przeczucia. Chyba nie jestem najlepszą matką kiedy takie rzeczy
przychodzą mi do głowy. Kiedy już mi się wydaje, że poradzimy sobie z tym to
znowu nachodzą mnie te myśli. Nie mogę ich od siebie odgonić. Kiedy na nią
patrzę to myślę jak długo będziemy jeszcze razem. To okropne myśli. Czy tylko
ja tak mam? Czy może to prawdziwe przeczucia. Już dalej nie pisze bo nic nie
widzę przez łzy.

[malamimi27]

witam Weroniko
jakbym czytała o sobie.. mnie też nachodzą złe myśli.. nie umiem sobie z tym
poradzić. wydaje mi się ze kazda mama ma czasem czarne mysli. to wyraz
najwiekszej troski o dziecko, szczególnie chore.
my jedziemy 10.04 do szpitala tez na operację. i nie moge sie nacieszyc tymi
chwilami... teraz razem w domu. pokornie wierzę że bedzie dobrze bo musi być
ale są chwile że ..ale to na pewno nie przeczucie tylko troska i strach!!!
ja tez placze po nocach.

Weroniko a gdzie jedziesz na zabieg i ile ma twoja córcia?
moze napiszemy lepiej do siebie maila lub zadzwonimy.

pozrawiam
kasia mama Wojtka 6mies. HLHS
[e-mail]

[weronika9992]

Witaj Kasia!
Mam na imię Agnieszka a Weronika to moja córka. Ma 4 miesiące. Jedziemy na
operację do Łodzi do prof. Molla a ty gdzie jedziesz.
Pozdrawiam i życzę powodzenia!
[e-mail]

[malgosia307]

Agnieszko mojego Oskarka tez operowal prof. Moll.Ten czlowiek to Aniol.Napewno
wszystko bedzie dobrze.Sciskam Cie mocno.

[malamimi27]

Agnieszko my jedziemy do katowic bo jestesmy ze śląska.
ja przed pierwszą operacją tez tak wariowałam ale podczas zabiegu ogarnął mnie
spokój (a może to było odrętwienie.. )i było dobrze. po 14 dniach od zabiegu
wyszliśmy do domu. moj synus mial wtedy prawie miesiąc i po raz pierwszy
zobaczył domek... a lekarze naprawdę robią cuda.
i teraz tez tak musi byc.. ja sobie nakazuję taką wiarę.
a poza tym dużo sie modlę.

pozdrawiam serdecznie.
buźka w stópkę dla malutkiej
kasia

[malgosia307]

Witaj.
Wyobrazam sobie co czujesz ale musisz byc dobrej mysli.Musisz byc dzielna zeby
pomoc coreczce przez to przejsc. Ja juz raz przez to przechodzilam i wiem ze
jeszcze nie raz mnie to czeka.Ja mam 7 letniego synka po jednej operacji
(DORV+PS+VSD) i pod koniec maja jedziemy na oddzial i jesli potwierdza sie
badania to najprawdopodobniej tez bedzie operowany.Wiem ze to nie takie proste
ale musisz myslec pozytywnie a napewno wszystko bedzie dobrze.Ile lat ma Twoja
corka i ktora to operacja? Pozdrawiam mama Oskarka.

[weronika9992]

To będzie pierwsza operacja ale nie widomo czy ostatnia bo to bardziej
skomplikowany Fallot.
Mój gg6973685 skype skarbek741
Dziękuje

[paso]

Nie martw się na zapas. My przed zespoleniem, przy cewnikowaniach i potem przy
operacji mieliśmy też nasilenie takich stanów. Każde z nas to chyba przeżywa.
Ale przecież operacja jest po to , żeby było dobrze. Akurat kardiochirurgów
dziecięcych mamy wspaniałych a innej drogi na wyleczenie nie ma.

[gosiap10]

Dziewczyny,
Doskonale wiem co czujecie. Moja Marta przeszla 4 operacje serca, a ja podczas
kazdej siedzialam jak zakleta pod drzwiami bloku operacyjnego po wiele godzin.
Kiedy po ostatniej operacji wyszedl do mnie po raz pierwszy sam kardiochirurg,
to nie moglam wstac z krzesla. A pierwsze slowa, ktore uslyszalam
oznaczaly ..... same wiecie.
Dopiero po chwili dotarlo do mnie, ze mowi mi o udanej operacji.
Wiem jak jest Wam ciezko, ale musicie przez to przejsc dla dobra Waszych dzieci
udajac jeszcze przed nimi, ze wszystko to jedno wielkie nic. Nie dajcie im
odczuc, ze sie boicie, bo one tez zaczna sie bac. I pamietajcie, ze nigdy nie
wolno tracic wiary. Macie dzielne dzieci, wiec same tez musicie byc dzielne.
Mocno zaciskam za Was kciuki.

[malgosia307]

Witaj Gosiu.
Ile Martusia ma lat?Szczerze mowiac to pocieszm tutaj dziewczyny a sama zdaje
sobie sprawe jakie to ciezkie.Dla kazdej matki nie ma gorszej rzeczy jak
czekanie przed blokiem operacyjnym.Jak Ty sobie radzilas w takich chwilach?Ja
stalam pod tymi drzwiami raz i gdy przyjdzie mi stanac drugi raz (a napewno
bede tam stala)to nie mam pojecia jak ja przez to przejde.Cztery razy...jak
mala to znosila? Serdeczne usciski dla malej i dla Ciebie.
Malgosia,mama Oskarka

[gosiap10]

Malgosiu,
Marta w maju konczy 6 lat. I gdyby nie blizny, to nikt nie powiedzialby, ze ma
tak bardzo chore serce.
Ale nie zawsze tak bylo . Operacje i lata oczekiwania miedzy nimi byly bardzo
trudne. Nocami poduszka mokra od lez, koszmary zamiast snow, wstawanie po 10
razy w nocy i sprawdzanie, czy Marta na pewno oddycha.... a rano usmiech na
pokaz i udawana pewnosc siebie, kiedy w srodku wszystko sie trzeslo z trwogi.
Z perspektywy czasu mysle, ze najgorsze jest wlasnie czekanie. Ten ciagly lek,
czy na kolejnych kontrolach cos nie zostanie przegapione. Kiedy juz znajdowalam
sie z Marta w szpitalu, sama z siebie przychodzila pelna mobilizacja, ktora
pozwalala to przetrwac.
Kazdy z nas reaguje jednak inaczej i niestety musimy radzic sobie jak kto umie
najlepiej.
O Oskara sie nie boj. Dzieci maja znakomita umiejetnosc zapominania. Kiedy
tylko poczuja sie lepiej od razu widac u nich radosc zycia

do gosiap10

[malgosia307]

Witaj Gosiu.
Martwie sie o malego bo po ostatnim badaniu wyszlo mu ze ma podzastawkowe
zwezenie tetnicy plucnej z gradientem 90 a mial rok temu 60.Pod koniec maja
jedziemy na oddzial ale ja sie boje ze z malym moze sie zaczac cos dziac.Malo
tego to sluchajac jego serduszka zauwazylam ze jego serduszko nie bije
rytmicznie(raz zwalnia raz przyspiesza)a lekarz ostatnio nic o tym nie
mowil.Jak myslisz powinnam sie skonsultowac jeszcze z innym kardiologiem?
buziaczki dla Martusi.

[kpiekuta]

Boże, a ja myślałam, że tylko ja tak mam. Czasami budzę sie w nocy i nie mogąc
zasnąć zaczynam sobie wszystko przypominać, cały koszmar związany z chorobą
Kamila. Widzę jak go zabierają z oddziału noworodkowego, płaczącego,
fioletowego, a ja stoje i nic nie mogę zrobić. Wtedy myślę sobie ile bedzie nam
dane razem przeżyć. Przecież w każdej chwili mogę go stracić. Teraz zadręczam
się myślami, że będzie miał za późno operację, bo ma cytomegalię i musimy to
najpierw wyleczyć, a ostatnio bardzo zsiniał i strasznie sie męczy. Zazdroszczę
wszystkim, którzy mają już wyznaczone terminy operacji, a my musimy ciągle
czekać, a czas działa na jego niekorzyść.
Jak to dobrze, że jest to forum, gdzie człowiek po ludzku może sie wypłakać, bo
na pewno zostanie zrozumiany. Ja nikomu nie mówie o swoich obawach, nawet
mężowi, bo mimo, że mnie pocieszy, to i tak nie zrozumie moich rozterek. Chyba
tylko matka potrafi sie tak zamartwiać o dziecko.

Karola, mama Kamila TOF+PA

[weronika9992]

Witaj! Ile Kamilek ma miesięcy? Moja Weronkia też ma TOF+PA ale nie sinieje ma
jeszcze droży przewód Botalla. Jest taka blada.

[mrs.schmidt]

W miare zblizania sie terminu operacji zle przeczucia sie u mnie nasilaly. We
wszystkim widzialam jakies "znaki", ktore mialy zapowiadac to najgorsze.
W dzien wyjazdu do Prokocimia moj syn niejadek od urodzenia zjadl niewiarygodne
ilosci kanapek, byl taki szczesliwy, taki jakis "inny", jego radosc osiagnela
szczyt. To jego nietypowe zachowanie zauwazalam nie tylko ja. Wychowawczyni w
przedszkolu tez stwierdzila, ze maly jest szczesliwszy niz zwykle, a dla mnie
wysuwal sie z tego tylko jeden wniosek
W samochodzie podczas podrozy do Prokocimia pytal mnie i meza o takie rzeczy,
ze oslupilelismy ze zdziwienia, a moj maz powiedzial mi wtedy: moze powinnismy
zawrocic, jeszcze nie jest za pozno.
To co nastapilo pozniej (operacja i pobyt w szpitalu) bylo zupelnym
przeciwienistwem moich zlych przeczuc. Operacja minela bez komplikacji, okres
pooperacyjny rowniez. Po 7 dniach bylismy w domu i od tamtego czasu wiem, ze
zle przeczucia sa chyba bardiej wytworem naszej wyobrazni niz zwiastunem
jakiegos nieszczescia.

Zycze Ci duzo sily, a malenstwu szczesliwego przebiegu operacji i duzo zdrowia!

Pozdrawiam!

Monika

chyba wszystki je mamy

[madzialenaewa]

[madzialenaewa]

nie znam mamy która by nie miała złych przeczuc przed operacja swojego dziecka
mnie one dopadaja nawet przed badaniami kontrolnymi,nawet wtedy gdy mały ma
katar widze w tym zawsze jakas straszna chorobe i obawiam sie konsekwencji

bedzie dobrze,staraj sie o tym nie myslec wiem ze to niełatwe ale tak własnie
radziłam sobie ze stresem przed operacja Kubusia,poswiecałam mu cały czas,i
cieszyłam sie tym ze moge byc z nim.nie myslałam co bedzie jutro lub chociazby
za godz

nie jest łatwo o tym nie myslec ale inaczej połowa znas chyba by juz zwariowała

trzymaj sie -bedzie dobrze,bo musi byc dobrze,nie moze byc inaczej

pozdrawiam

mama Kubusia po operacji VSD,ASDII

[agnieszka.kulka]

Witaj
Złe przeczucia przed takim wydarzeniem, jakim jest operacja ogarniają każdego.
Miałam takie myśli, że po operacji ktoś przyjdzie i powie mi, że moje
dziecko...Doskonale Cię rozumiem. Postaraj się myśleć: jedziemy, robimy co
trzeba i wracamy.
W momencie kiedy zaniosłam go przed wejście na blok operacyjny i podałam na ręce
pielęgniarce, przeżyłam najgorsze chwile w moim życiu, ale za chwilę ochłonęłam
i pomyślałam, że właśnie zaczynają naprawiać Małemu serduszko i niedługo
będziemy odliczać dni do wyjścia ze szpitala. I rzeczywiście tak było,
wyjechaliśmy z Łodzi 8 dnia po zabiegu. I tego Wam życzę.

[kpiekuta]

Witaj. Kamil w niedzielę skończy 2 latka. Po urodzeniu też miał drożnego
Botalla i dzięki niemu przeżył. Podawali mu Prostin aż do operacji, aby się nie
zamknął. Bardzo sie martwię o Kamila bo jest niesamowicie żywy i aktywny i przy
tym bardzo sinieje. Już czas na operację, ale mamy związane ręce.

Uściski dla Wroniczki

Karola

[kpiekuta]

Mój wątek do Ciebie "uciekł" nieco niżej

[monikakonieczka]

takie wątpliwości dopadają chyba wszystkie mamy.Spotkamy się w Łodzi bo ja
przyjadę 23 kwietnia nie martw się będzie dobrze.Szukaj mnie na kardiologii
tego 23.Moje dane;Monika Konieczka,a synek Mateusz

[basikrzy]

każdy miewa złe myśli i każdego one przerażają,
przeszliśmy 3 operacje, 1 cewnikowanie i 1 zabieg przepukliny (wszystkie w
znieczuleniu ogólnym), teraz Bartek ma 5 lat i mam nadzieję, że najgorsze już
za nami,
wszystkie złe myśli starałam się natychmiast przegonić, zająć się czymś i nie
myśleć, im dłuższe oczekiwanie na coś nieuchronnego i ryzykownego, tym większe
obciążenie dla psychiki, ale każdy z nas musi sobie z tym poradzić, znaleźć
swój sposób: wypłakać, uciszyć pracą, modlitwą, rozmowami z bliskimi, coś
trzeba znaleźć, nie można się temu poddać ani tłumić w sobie tych strasznych
uczuć, no i nie przy dziecku - ono musi mieć w nas oparcie i azyl pełen miłości,

trzymajcie się dziewczyny, dacie radę, w naszych dzieciach drzemią ogromne siły
i wola życia, trzeba zaufać im i lekarzom i wierzyć, że wszystko będzie dobrze
pozdrawiam

[w_welniak]

Ja ze swoją Madzią (HLHS -10 i pół miesiaca ) będę 8 maja na kardiologii w
Łodzi, może jeszcze będziecie w CZMP, a może- czego bardzo ci życzę już w
domku po operacji. Jestem Wanda Wełniak z córcią Madzią.
Lęk i niepokój to niestety uczucia, które towarzyszą wszystkim rodzicom dzieci
z chorym serduszkiem. My też już wiele przeszliśmy , więc naprawdę rozumiem to
co czujesz. Staraj się odgonić złe mysli, bo takie myśli niepotrzebnie
odbierają siły, a tych sił będzie ci naprawdę potrzeba.Ale zobaczysz zniesiesz
wszystko, w takich ciężkich chwilach mamy serduszkowych dzieci potrafią się tak
zmobilizować, że poradzą sobie doskonale ze wszystkim. Nagrodą będzie potem
uśmiech dziecka, on wszystko załagodzi. Trzymaj się i nie pozwól zwycieżyć złym
myślom. Wszystko będzie dobrze. Poza tym prof. Moll to wspaniły i dobry
człowiek ,możesz mu zaufać. Zrobi wszystko, aby twoja córunia mogła żyć
normalnie. Bądz dobrej myśli.Pozdrawiam.

[mamagaby]

Trzymam kciuki za udaną operację! podobnie jak ty bardzo się bałam jak zbliżał
się termin operacji Gaby, myślę że to normalne.spróbuj myśleć pozytywnie!
rozumiem że jest bardzo ciężko ale warto.przytulam cię

[weronika9992]

Witam!!
Jak dobrze, że jest to forum. Można porozmawiać z kimś kto tak dobrze rozumie.
Dziękuje Proszę o modlitwę za moją Weronikę.
Pozdrawiam!!!

[madzia8310]

Trzymam mocno kciuki za Weronikę...będzie dobrz! Ja też mam złe myśli, częściej
niż przy kontrolach i zabiegach. Czasem tez mi sie wydaje że ze mna coś nie
tak, bo przeciez nie jest tak źle z moim synkiem a ja czasem zastanawiam się co
będzie jak go zabraknie, jak będziemy dalej żyć??? To mnie bardzo męczy, proszę
Boga żeby zabrał ode mnie te myśli i żeby dał zdrowie mojemu dziecku. Płaczę
czasem w poduszkę, sprawdzam czy oddycha, boję się że znowu mi go zabiorą jak 2
godziny po porodzie (....Chcę żyć normalnie i chociaż trochę o tym zapomnieć
a nie potrafię... Ten lęk we mnie nadal jest..
Dziękuje ci za ten wątek bo okazało się że nie tylko ja tak mam...
Pozdrawiam
Magda mama Filipka TGA,PS

[jupora]

Ja przed operacja gleboko wierzylam, ze bedzie dobrze, ale pod blokiem
operacyjnym rozryczalam sie jak bobr, obawiajac sie ze to jednak ostatni wspolny
raz... Wszystko skonczylo sie dobrze, ale pojawily sie powiklania w postaci
ucieczki bialka i teraz zaczytuje sie informacjami o jelitowej ucieczce bialka
(generalnie malo optymistyczne), sprawdzam czy nie ma obrzekow 1000 razy na
dzien, w nocy sprawdzam, czy nie ma goraczki i... wlasnie wrocilam ze szpitala,
gdzie dostalam silne leki rozkurczowe + oslonowe i p/zapalne z powodu ostrego
bolu brzucha wywolanego stalym stresem. Bez zastrzykow nie moglam sie ruszac, a
i teraz czuje sie nie najlepiej. Uwazajcie na siebie, bo potrzebne jestesmy
dzieciom w dobrym zdrowiu, a nie zalamane i chore...
Pozdrawiam,
Justyna, mama Julka (wspolna komora)