6 latek do szkoły, czy do 0 ?WASZE ZDANIE?

[edyta_32]

Koachani wiem,że na ten temat jest ogólnie dużo pisane, ale chciałabym poznać Wasze zdanie"ZNANYCH MI TU MAM" z którymi jestem dnia każdego od chyba już ok 2 lat .
Moja córka jest z końcówki sierpnia 2009r. Chodziła do żłobka, potem do przedszkola i
0 przedszkolnej w mieście. Ale mieszkamy poza miastem i teraz chce ją dac do szkoły tam , gdzie mieszkamy- do mniejszej szkoły. Oczywiscie mam dylemat.
Bedą dwie klasy piersze . Jedna mieszana z 6i 7 latków. Druga tylko z 6 latków ,25 osób.
Klasa 0 liczyc bedzie 25 osób w tym 5-tka dzieci odroczonych z mojej córki wieku 2009 r.
Szczerze to gdyby 0 składała sie z samego rocznika 2009 6 -cio latków to zostawiłabym ją w 0.
POd względem materiału "ogarnietego" w przedszkolu nie mam obaw, ale pod wzgledem emocjonalnym już mam. Jest bardzo wrażliwa i uczuciowa. Po wizycie u psychologa mam dokument na odroczenie,(ale dlatego,że sama to sugerowałam i podstawą było uczeszczanie do logopedy ze względu na mówienie międzyzębowe ) ale sama nie wiem....
Wziełam ze szkoły rozpiskę jaką kupic wyprawke do 1klasy i jak zobaczyłam --"kartki na sprawdziany" Rany jakie sprawdziany w 1 klasie 6 - cio latków?????
Jak wytłumaczyłam jej różnice miedzy 0, a 1 klasą. to mówi,że ona to chce jeszcze do 0.
Ale z drugiej strony czy 6 -cio latka nie bedzie sie nudzic w grupie 20 tu 5-cio latków , a tylko 6-cioro z nich w jej wieku?
zaznacze,że jak to na "wsi" wiekszosc 5 - cio latków idzie do 0 bezpośrednio z domu , spod opieki mam lub babć( nie uczeszczające nigdy do przedszkola ).
HMMMM czasu mam już coraz mniej ;-(

[saszanasza]

W życiu w takiej sytuacji nie zostawiłabym dziecka w grupie 5 latków, aby emocjonalnie i intelektualnie się uwstaczniało.
Program klasy pierwszej jest tak banalny, że większość 6 latkow się nudzi. Jedyny problem dla dzieci to czytanie, ale na doskonalenie tej umiejętności to mają 3 lata.

[saszanasza]

Z drugiej strony, jeżeli uważasz, ze teoje dziecko jest emocjonalnie niedojrzałe, oznacza to, że jest emocjonalnym 5 czy 4 latkiem, więc może zostaw ją wśród o rok młodszych "rówieśników".

[moadek]

to na co nikt nie zwraca uwagi a u mnie zaważyło, to ze nalezy uwzgledniać że 6 -latki w I kalsie pójda również do gimnajzum rok wcześniej i sie szybko usamodzielnić moze u Was ta zmiana jest łagodna, np gimnajzum w budynku podstwówki u mnie nie jest

[edyta_32]

no właśnie .moja siostra ma 12- letnią córke. 6 lat temu na własne życzenie posłała ją wczesniej do szkoły. W tym roku pisała egzamin do gimnazjum. Poszło jej okey, ale ogólnie siostra mówi,że to był straszny błąd,że ją wczesniej posłała. Że tak naprawde to ona sie nadaje do tego gimnazjum , ale dopiero za rok , a tak mus nie mus musi iść.

[joacz1980]

Sama mając obecnie pieciolatkę z lipca bardzo poważnie rozważam odroczenie córki tylko i wyłącznie z uwagi na jej niedojrzałość emocjonalną - myslę, że w szkole dałaby rady ale niestety to bardzo wrażliwa dziewczynka. Dlatego będę chciała żeby do szkoły poszła w wieku 7 lat.

[saszanasza]

joacz1980 napisała:

> Sama mając obecnie pieciolatkę z lipca bardzo poważnie rozważam odroczenie córk
> i tylko i wyłącznie z uwagi na jej niedojrzałość emocjonalną - myslę, że w szk
> ole dałaby rady ale niestety to bardzo wrażliwa dziewczynka. Dlatego będę chci
> ała żeby do szkoły poszła w wieku 7 lat.

a ty myślisz, ze minie rok i twoja córka raptem przestanie być wrażliwa, bo u mnie rok minął a moja jak ma się rozbeczeć to i tak beczy, jest jej tak samo przykro, gdy ktoś jej sprawi przykrość, i tak samo się cieszy i tak samo złości, ma nawet takiego samego focha! nie zmienia to faktu, że bardzo dobrze radzi sobie w szkole, ma wiele koleżanek, a nie lubi chłopaków tak samo jak rok temu i bardzo się cieszy źe idzie do drugiej klasy😃

moadek popieram

[sylwia7611]

Nic dodać nic ująć. To również moje argumenty. Jeszcze mam jeden po co ma iść wcześniej do pracy

[edyta_32]

chodzi mi o to,że jest baaardzo ambitną dziewczynką, ale baardzo szybko poddaje sie i zraża sie , gdy coś jej nie wyjdzie. Bardzo przezywa np: , gdy któreś dziecko powie jej coś przykrego, w domu mi to dzieli na częśći pierwsze i opowiada. Widze,że gdy np: w grupie któreś dziewczynki nie lubią np: oglądać księżniczke Zosie, to ona przy nich nie przyzna sie że ją lubi ( chyba szukając tym samym akceptacji )Jest chetna to wszelkich inicjowanych zabaw przez nauczyciela, ale np: jesli chodzi o sprawy sportowe jest daleko w tyle. tAKI TYP -bez siniaków i łażenia po płotach. Jazda na rowerze bez dwóch bocznych kółek narazie nieosiągalna ((( choć próbowałam już różnych metod np: zjad z małej górki. No ale to wszystko akurat ma po tatusiu bo tata antysportowy w pełnym tego słowa znaczeniu.
ale natomiast jest dziewczynką baaardzo bystrą. Zauważa wiele rzeczy, na które inne dzieciaki nawet nie wzrócą uwagi. W wielu sytuacjach zaskakuje mnie odpowiedziami i rozwiązaniami na któe nie moge powiedziec NIE
No i jak na 6 cio latkę ma baaardzo duże "popracie" u chłopców Czesto w przedszkolu wolała byc w zabawach z chłopcami niż dziewczynkami

[blondynkapoznan]

Ja daje 6latka. Ale daje do wiejskiej malej szkoły 14 dzieci w klasie. Szkola integracyjna.

[magia]

Niby jak ma się emocjonalnie cofnąć.
Raczej ustabilizuje ją to, doda pewności siebie, jeśli dzieci będą miały podobne zainteresowania.
nie wierzę, że zaszkodzi.

[magia]

Posłałam córkę jako 6-latkę do szkoły, bo to zawsze był typ 'ogarnięty'. Wzorzec to starszy brat i kuzynka zza płota i o ile psychicznie się nie bałam, to z nauką już tak.

I okazało się, że powinnam mieć odwrotne obawy.
W nauce jest jedna z najlepszych, emocjonalnie gorzej.
Mimo że nie jest typem wrażliwca, to ciągle pracujemy nad 'utwardzeniem'.
W szkole jest raczej wyszczekana, ale w domu wyrzuca z siebie różne rzeczy, które ją zabolały, typu 'Zosia powiedziała, że mam brzydką fryzurę'. Czasem cale popłudnie jest tym przybita. Tłumaczymy, że nie wszystko się każdemu musi podobać, chwalimy itd. zwykle pomaga, ale myślę, że może ten dodatkowy rok w przedszkolu by pomógł.
Aczkolwiek nie mam pewności.
Pocieszające jest to ,ze to się coraz rzadziej zdarza - jej smutek.

Ale do rzeczy.
W twoim przypadku nie posłałabym wcześniej. IMO dziecko zupełnie nie jest na to gotowe.

[saszanasza]

magia napisała:

> Posłałam córkę jako 6-latkę do szkoły, bo to zawsze był typ 'ogarnięty'. Wzorze
> c to starszy brat i kuzynka zza płota i o ile psychicznie się nie bałam, to z n
> auką już tak.
>
> I okazało się, że powinnam mieć odwrotne obawy.
> W nauce jest jedna z najlepszych, emocjonalnie gorzej.
> Mimo że nie jest typem wrażliwca, to ciągle pracujemy nad 'utwardzeniem'.
> W szkole jest raczej wyszczekana, ale w domu wyrzuca z siebie różne rzeczy, któ
> re ją zabolały, typu 'Zosia powiedziała, że mam brzydką fryzurę'. Czasem cale p
> opłudnie jest tym przybita

ależ to normalne! moja corka reaguje podobnie i wcale nie uważam że jest emocjonalnie. niedojrzała. to emocje na miarę jej wieku! przepraszam, a czy ty "stara baba" potrafisz ze stoickim spokojem przyjąć krytykę....nie wkurzyłabyś się, gdybym stojąc twarzą w twarz powiedziała, że jesteś za gruba/za chuda i ubierasz się jak wieśniara? hmmm? czego zatem oczekujesz od małego dziecka?

[magia]

Nie smucą mnie takie teksty, no bez przesady.
Wydaje mi się, że być może dodatkowy rok dłużej w przedszkolu bardziej by ją przygotował do takich tekstów, po prostu wzmocnił.
Nie wiem tego, gdybam.
Wydaje mi się, że jest spora szansa, że pomoże, bo przecież nie zaszkodzi.

Kolejna kwestia - nauka. Jest mnóstwo materiału, który dziecko musi ogarnąć i powoduje to duży stres. Autorka wątku, pisze, że córka łatwo się zraża. IMO będzie jej bardzo trudno w szkole. Może ten rok w zerówce pozwoli jej bardziej się z tym oswoić.

Moje starsze dziecko poszło do szkoły jako 7-latek, młodsze - jako 6-latek.
Z perspektywy 3 lat szkoły młodszego stwierdzam, że mogłam jednak zaczekać rok, zwłaszcza wiedząc ile nauki będzie w 4 klasie, do której moje młodsze właśnie idzie.
To jest dopiero przeskok.

[agni71]

> Moje starsze dziecko poszło do szkoły jako 7-latek, młodsze - jako 6-latek.
> Z perspektywy 3 lat szkoły młodszego stwierdzam, że mogłam jednak zaczekać rok,
> zwłaszcza wiedząc ile nauki będzie w 4 klasie, do której moje młodsze właśnie
> idzie.
> To jest dopiero przeskok.
>
Ja mam córke, która poszła jako 7-latka do I klasy, i taką, która poszła jako 6-latka. Idzie teraz do VI klasy. Większy szok po przejściu z III do IV klasy przeżyła ta starsza, moim zdaniem to w ogromnej mierze kwestia cech charakteru, odporności na stres, która (sadząc po moich dzieciach) w dużej mierze jest wrodzona. Średnia córka to zawsze był taki "luzak". Starsza zawsze bardziej się przejmowała wszystkim. Najmłodsza też teraz idzie do IV klasy i przewiduję problemy z psychiką, bo bardziej z charakteru przypomina najstarszą.

[edelstein]

Buhahaha bo w przedszkolu sa same milusie dzieciaczki,które nigdy nie mowia nic przykrego

[ida_marcowa1]

ja nie jestem tak przekonana, że dziecko wrażliwe emocjonalnie to ma być dziecko odroczone. na co wy liczycie? ,że jak podrośnie to jej serce/cztery litery stwardnieją?przestanie za rok jej zależeć na opinii koleżanek? przestanie się przejmować tym, że nie udało jej się wygrać? ludzie są różni, jedni bardziej wrażliwi drudzy maja wszystko w głębokim poważaniu... prędzej czy później mały człowiek musi to ogarnąć, bo takie życie jest. nikt się z dorosłym nadwrażliwce,m przecież nie cacka...
ja rozumiem obawy rodziców. wszyscy chcielibyśmy chronić nasze dzieci przed złem całego świata ale wszechmocni nie jesteśmy...szanujmy wrażliwość, dajmy maksimum wsparcia i miłości, ale nie usprawiedliwiajmy nadwrażliwością dziecka własnych leków i obaw
taka refleksja mnie naszła

[saszanasza]

dokładnie! mnie jeszcze dziwi fakt, że kilka lat temu jednak posłaliście 3/4 latki do przedszkola, w obce, nieznane środowisko i nikt nie zastanawiał się czy dziecko jest emocjonalnie na to gotowe, jak sobie radzi i jak reaguje na tak drastyczne zmiany a raptem teraz, kiedy dzieci są dojrzalsze, a zmiany wbrew pozorom mniejsze (bo do klasy trafiłyby w dużej części z rówieśnikami których znają), wy rozkminiacie, czy są emocjonalnie gotowe.
Jak to jest: były mniejsze były gotowe, teraz są starsze i nie są?

[ju_mi]

Moim zdaniem do zerówki chyba, że rodzice sami uznają, ze dziecko jest gotowe żeby iść wcześniej. Ja poszłam jako 6-latek bo byłam "hop do przodu" i musiałam przejść testy psychologiczne, że mogę iść wcześniej (początek lat 80-tych).
Mój starszy syn urodził się na początku 2007r. więc jeszcze nie było przymusu, że musi iść jako 6-latek. Rozważaliśmy taką możliwość, ale mimo, że jest bardzo inteligentny i szybko przyswaja wiedzę postanowiliśmy, że pójdzie do szkoły jako 7-latek ponieważ był labilny emocjonalnie.
W jego grupie przedszkolnej na 25 dzieci z rocznika 2007 tylko 1 dziecko poszło do szkoły jako 6-latek. Reszta została w przedszkolnej zerówce.
Mój syn rozpoczął szkołę mając 7 lat i 7 miesięcy i uważam, że to była dobra decyzja. W klasie (na 23 osoby) 20 jest z rocznika 2007 i 3 z początku 2008 i między tymi dziećmi jest przepaść - są pod opieką psychologa, mają problemy ze skupieniem uwagi i wysiedzeniem na lekcji. Dodatkowo wychowawczyni jest bardzo wymagająca.
Młodszy syn, póki co będzie musiał iść jako 6-latek i bardzo nie podoba mi się ten pomysł. Mam nadzieję, że jednak będzie możliwość żeby poszedł jako 7-latek.

[edelstein]

Ja bym sie wstydzila takiego starego konia miec w pierwszej klasie.Powaznie opoznionych musi byc.Prawie dwa lata roznicy.

[makoja]

Usiądź na spokojnie i napisz sobie argumenty za i przeciw, przyjrzyj się nim dokładnie i podejmij decyzję słuchając też głosu serca.
Pamiętaj że:
1.- masz odroczenie, ale jeśli wymuszone i argument tylko logopeda, to możesz spokojnie posłać dziecko do szkoły, w klasie na pewno będzie kilkoro dzieci wymagających opieki logopedy
2. Twoja córka chodziła do przedszkola więc z integracją w grupie sobie poradzi zarówno w szkole jak i w zerówce
3. W zerówce cofnie się intelektualnie - to na 100%, pewnie już dawno dodaje, odejmuje , potrafi sylabizować i głoskować, rysuje szlaczki, uczyła się wierszy, a trafią tam dzieci dla których to nowość, z drugiej strony nie będzie się nudzić bo zerówka to nie tylko nauka ale przede wszystkim zabawa, a ty jeśli będzie chciała możesz ją uczyć czytać w domu
4. W zerówce spotka się z "dzikimi" dziećmi które dopiero po 2-3 miesiącach nauczyciel zdyscyplinuje, w zerówce mojej córki na początku niektóre dzieci biły, kopały, gryzły itp. - dzieci rozpuszczone w domu które w taki sposób wymuszały na opiekunach spełnienie ich żądań, nim się nauczyły że w szkole to nie działa było strasznie, aczkolwiek może trafisz na grzeczne dzieci bez żadnych problemów wychowawczych.
5. Koleżanka córki chodziła do 1 klasy - sprawdziany są z polskiego i matematyki, są też co 2 tygodnie testy z angielskiego, poszła do szkoły jako 6-latka i sobie poradziła, z drugiej strony do zerówki córki w połowie roku szkolnego został cofnięty chłopiec z pierwszej klasy, słyszałam też że kilkoro uczniów będzie powtarzać pierwszą klasę, z tym że nie wiem czy 6 czy 7-latkowie
6. Rozwój emocjonalny - dziecko wrażliwe nie zmieni się w ciągu roku, w każdej grupie wiekowej są dzieci dominujące i wrażliwe, 10 letni chłopiec też może płakać bo coś mu nie wychodzi, choć najczęściej zrobi to w ukryciu
Tak więc jest wiele argumentów za i przeciw, sama najlepiej znasz dziecko, zresztą niezależnie co zrobisz i tak możesz z jakiegoś powodu żałować decyzji,
Moja córka idzie do 1 klasy, ale ona jest 2008, syn koleżanki z końca grudnia 2009 zostaje w zerówce, miał iść do szkoły ale nauczycielka z przedszkola sugerowała odroczenie i koleżanka udała się z nim do poradni nie z zamiarem odroczenia, chciała uzyskać potwierdzenie że może iść do szkoły , jednak po badaniu zdecydowała inaczej - tu oprócz logopedy wyszło kilka innych braków

[kok.10]

zdecydowanie zostaw w "0" !
nawet jesli dzieciaki radza sobie w klasach 1-3 to w klasie 4 ten rok różnicy ma kolosalne znaczenie!

[perspektywa13]

Ja bym "puściła" do 1 klasy.Razem z 5-latkami cały rok w zerówce?

[magda79pn]

Moi obydwaj poszli jako 6 latki, ale obydwaj są z marca (nie z końca roku) i teraz po 6 latach (starszy syn wlasnie skończył podstawówkę) mogę powiedzieć że dobrze zrobiłam świetnie sobie dawał radę, dostał się do gimnazjum o profilu matematyczno-informatycznym, a dodam jeszcze że poszedł do 1 klasy prosto z przedszkola nie chodząc do zerówki miałam wtedy do wyboru, czy puścić go żeby wszystkich gonił, czy zostawić aby się nudził, pani psycholog wydała opinię "puścić dalej"
średni syn teraz idzie do 4 klasy i troszkę się tego boję, bo on jednak jest inny każde dziecko jest inne boję się że może nie nadążyć, i mam nadzieję że się mylę często nasze obawy są na wyrost, a potem okazuje się, że nasze dzieci są mądrzejsze niż nie jedno rok starsze dziecko w ich klasie

najstarszy syn był jednym z 5 dzieci rok młodszych w klasie (na 27 dzieci), średni chodzi do klasy "6 latków" cała klasa w równym wieku i jest tylko 18 dzieci

najmłodszy syn jest z czerwca i jeśli za kilka lat będę nadal miała wybór, to raczej go nie puszczę rok wcześniej, właśnie ze względu na miesiąc urodzenia

odroczyłam

[mamazosi09]

Córka urodzona 29.12.2009, emocjonalnie i pedagogicznie bez deficytów, wszystko z "zerówki" opanowane. W szkole będą 4 pierwsze klasy po 25 osób w tym 1 to w większości rocznik 2008, szkoła moim zdaniem nieprzygotowana na takie maluchy.
Nie była to łatwa decyzja, po spisaniu argumentów za i przeciw czułam się jak przysłowiowy osiołek przy żłobie...

każde dziecko inne, trzeba jednak brać indywidualn

[perspektywa13]

ie. Ale, najczęściej dopiero po czasie widać, która decyzja byłaby lepsza. Ale to też gdybanie. Mój starszak z 2006 roku, miał iść do szkoły jako 6-latek,ale "na wiosnę" odwidziało się w rządzie i przesunęli. Wtedy się cieszyłam. Poszedł do szkoły jako 7-latek w całej klasie same 7-latki. I....... nudził się i tyle. Niestety, nie miał kogo "gonić". Poszedł jako dziecko czytające, liczące itd. Psychologowie mówią, że najbardziej korzystają z pierwszej klasy dzieci, które "nieczytate". Emocjonalna strona medalu- to mnie najbardziej wtedy przekonywało, ale myślę, że nasze obawy często są na wyrost. Młodszy już objęty ustawą i musi iść jako 6-latek. Co prawda, odroczyć można, ale sensu nie widzę. Oby tylko przed szkołą nie nauczył się czytać, bo też w początkach nauczania się wynudzi

[mmala6]

I bardzo dobrze! Corka jest de facto rok starsza od dzieci chocby z poczatku swojego roku. W tym wieku to ma znaczenie. Mój starszy syn poszedł jako 7latek,mimo ze z poczatku roku. Jako 6 latek byl kompletnie nie gotowy. I mimo ze panie z zerówki wypychaly do szkoły,to został w zerówce. I ten jeden rok to byla ogromna zmiana,zarówno emocjonalna jak i poznawcza. Ma w klasie dzieci które poszly jako 6 latki i czesc radzi sobie świetnie,czesc gorzej. Pierwsza klasa to zabawa ale druga i trzecia juz nie. Nagle kończy się zabawa a zaczyna nauka i pędzęnie z programem. Pomiajam kwestie organizacji szkoły....
Młodszy syn będzie musial iść jako 6latek i bardzo nad tym ubolewam. Zastanawiam się czy go nie odroczyć ale koledzy z osiedla będą szli jako 6 latki a on sam juz się szykuje😉 choc to za rok dopier.

[mruu1]

Jeśli zostawisz córkę w zerówce, przez ten rok będzie ponownie realizować program zerówki i to jedyny minus. Rok różnicy w tym wieku to sporo. Rok różnicy w wieku widać między gimnazjalistami, a co dopiero między młodszymi dziećmi. Jeśli trafi do mieszanej rocznikowo klasy, będzie musiała dojrzeć o rok wcześniej.

[szurkas]

Kazde dziecko jest inne ,ale z pewnoscia nie bedzie mniej wrazliwe na szkolna rzeczywistosc, tutaj nie ma znaczenia czy pojdzie jako 6 czy 7 latek .Ja puscilam moje dziecko w wieku 7 lat i to byla dobra decyzja dlaczego w wieku szesciu lat slabo zgloskowalo,po szkolnej zerowce to sie bardzo zmienilo(nauczyciel czesto w formie zabawy zgloskowal z dziecmi) Dlatego w pierszej klasie nie mialo problemow z czytaniem, ale tez byla praca w domu w zerowce. jak szla do pierwszej umiala juz czytac ( zreszta w jej klasie tylko 2 os nie umialy)W wieku szesciu lat mialam wrazenie ze idzie jej to opornie.U nas w szkole Pani pedagog psycholog mowi ze jak dziecko czyta i swobodnie liczy w wieku 6 lat to dawac do pierwszej klasy.Problemy z emocjami zawsze sa bo duzo tez zalezy od wychowacy i od dzieci jakie sa w danej klasie.mam teraz mlodsza corke i ona pewnie bedzie musiala isc jako 6 latek,ale jest z konca roku wiec mam cicha nadzieje ze moze uda sie jako 7 ?

[edelstein]

W pierwszej klasie to dziecko ma sie dopiero uczyc czytac.Ten psycholog jest glupi i chyba w zyciu nie widzial podrecznika 1klasy.Tam jest poznawanie Liter.5latki ucza sie czytac w przedszkolu?kogos wali na glowke

[edelstein]

Jesli jest opoznione i nie poradzi sobie z prosciutkim programem1klasy to zostaw w zerowce.Jesli natomiast nie ma deficytow,jest normalne to pusc do pierwszej klasy.Sorry,Jesli dziecko nie nadaje sie do 1klasy to ma deficyty.Serio chcesz by bylo odroczone na rowni z tymi wszystkim opoznionymi dzieciakami?ja bym nie chciala by moje dziecko chodzilo z takimi potem do jednej klasy,to proszenie sie o klopoty.

[karolina-rzeszow]

Po przeczytaniu wszystkich Waszych postów nasuwa mi się jedna myśl - wiele z Was pisało, że znane Wam dzieci poszły do szkoły jako 6- lub 7-latki i czy decyzja była słuszna czy nie, natomiast wszystkie dzieci które wtedy szły do szkoły jako 6-latki były najmłodsze w klasie i zapewne dzieci w ich wieku było tylko kilkoro. Teraz sytuacja jest odmienna - prawie wszystkie dzieci idą do szkoły jako 6-latki, a te odroczone będą zawsze o rok starsze od większości klasy. Wydaje mi się, że to jest ogromna różnica. Co innego jeśli rodzice mieli wybór kiedy posłać dziecko do szkoły, a co innego skorzystać z odroczenia. Jeśli dziecko jest emocjonalne to może trzeba się zastanowić jak będzie się czuło w szkole (podstawówka, ale potem także gimnazjum i liceum) wśród garstki dzieci w jej wieku i wielu, wielu dzieci młodszych? I jeszcze jedna rada - może warto porozmawiać z przedszkolanką która w ubiegłym roku szkolnym była wychowawcą córki i zapytać co ona sądzi na ten temat? Mam kilka przedszkolanek w rodzinie i wiem, że one bardzo dobrze wiedzą które dzieci nadają się do szkoły, a które jeszcze nie.

[aleksandra1977]

Ja wlasnie odroczylam syna, ktory 6 lat skonczy pod koniec pazdziernika. Miedzy innymi z powodu tego, ze ma problemy z integracja sensoryczna (m.in. nie potrafi jeszcze opanowac jazdy na rowerze bez bocznych kolek), ale tez mamy problem logopedyczny i w tej chwili jest objety terapia Johansena, ktora wspiera jego umiejetnosc percepcji sluchowej. Co z tego, ze zna litery, potrafi przeczytac proste slowa, nie ma problemu z sylabami, gloskami. Emocjonalnie zupelnie nie jest gotowy na szkole, zbyt wrazliwy, czesto placzacy, nie radzacy sobie z prostymi czynnosciami wokol siebie tak, jakbym tego oczekiwala. Nie potrafi przegrywac, zawsze jest przy tym placz. Zreszta wiele kwestii rozwiazuje wlasnie placzem, nie wymuszaniem poprzez placz, ale zamiast dzialac, po prostu placze i stwierdza, ze nie umie, nie wie, nie potrafi.... Przy corce, ktora tez jako 6 latka poszla do I klasy, jest po prostu dziecinny.

[aleksandra1977]

Moja corka poszla jako 6 latka i trafila do klasy, gdzie na 15 osob, 11 dzieci jest 7 letnich. Obawialam sie, ze nie poradzi sobie, bo wiekszosc bedzie starsza i tempo bedzie dostosowane do tych starszych. Zaskoczyla mnie bardzo, bo okazalo sie, ze to ona jest gora nad 7 latkami. W pierwszej trojce najlepszych uczniow w jej klasie nie ma zadnego 7 latka. Sama nauczycielka jest tym zaskoczona i podkresla, ze ma bardzo zdolne 6 latki w swojej klasie. Mysle, ze wiele zalezy od dziecka. Jedno 6 letnie sie bedzie potrafilo sie odnalezc, bo atmosfera klasy i cisnienie ze strony nauczyciela je przerosnie, a inne wrecz odwrotnie. Bardzo duzo zalezy tez od nauczyciela, ktory bedzie umial tak pracowac z cala klasa, zeby kazde z dzieci czulo sie w niej dobrze.

[mamazosi09]

Dziewczyny, a czy mówił Wam ktoś że odroczne dziecko (nie opóźnione rozwojowo) "cofnie się" przez fakt że drugi rok będzie w zerówce? Czy to możliwe? bo jakoś sobie tego nie wyobrażam, nie mam na myśli faktu ewentualnego nudzenia się przy powtórnym przerabianiu tego samego materiału.
Mam też wrażenie że ogólnie jest nacisk na wysyłanie na siłę do szkoły również tych z końca grudnia i nie rozumiem dlaczego dzieci odroczone w tym roku nazywane są wszystkie opóźnionymi, wcześniej pozostawiane z wyboru wydaje mi się nie były tak nazywane...

[moadek]

czy naprawdę myślicie że posyłanie 6 latków do szkol ma służyć dzieciom, przede wszystkim ma służyć państwu , 6 latki zwolniły miejsca w przedszkolach, odwieczny problem od razu się rozwiązuje w dużej mierze i to bez wydanej złotówki a na rynek pracy trafią rok wcześniej, także witajcie podatki, same plusy dla państwa na otarcie łez kiepski darmowy podręcznik, rodzic powinien móc wybrać, zawsze

[edyta_32]

Dziewczyny dziękuje za wszystkie za i przeciw. Dziś po wizycie w szkole podjełam ostatenczną decyzję. Córka idzie do 1 klasy. Przemyślałam to i sytuacja w 0, gdzie bedzie już na 100% 19-stka 5 -cio latków i tylko czworo 6-cio latków- nie bedzie dobrym rozwiązaniem. Córka uczęszcza fakt do logopedy i jeszcze długo bedzie, ale po prostu ja też musze sie bardziej do tego systematycznie przyłożyc z ćwiczeniami w domu ( taka prawda do siebie też moge miec pretensje , ale córka jest śmiała i bystra. Nie bede jej podcinała szkrzydeł.
Cóż na wf, czy w tym czy w przyszłym roku nie bedzie pierwsza nigdy ( no chyba,że nagle sie coś zmieni , ale moja córka nie musi być najlepsza we wszystkim no i prawda,że jak jest wrażliwa to i bedzie wrażliwa tak sobie myślę ,że tu moja wielka rola, aby pamietać żeby ją w każdej sytuacji wspierać i popierać i pomagać, a przede wszystkim "słuchać".
w jej 1 klasie będą same 6 -cio latki.
Mam nadzieje ,że wszystko będzie ok.
Wydaje mi sie,że to ja mam wiekszego stresa niż ona ale tak samo było jak szła do żłobka, a potem do przedszkola

[dorocik833]

ja odraczam i cieszę się z tego. córka jest z końca roku zawsze najmłodsza w grupie. do tej pory zawsze goniła inne dzieci, często pytała dlaczego jeszcze czegoś nie umie a bardzo by już chciała. teraz jak widziałam ją w nowej grupie to widzę radość w jej oczach że jest najlepsza lub w czołówce- na spotkaniach integracyjnych. dziecko musi zaznawać również zwycięstw- to je motywuje do pracy a nie samych porażek. Ale my jesteśmy w super sytuacji bo dzieci odroczonych w szkole córki jest przeszło 1-2 klasy wiec się nie martwię że ktoś będzie jej to wytykał bo spora grupa będzie w tej sytuacji.

[czarna.perla]

Moja córka jest z kwietnia 2008 i w zeszłym roku powinna pójśc do pierwszej klasy, badanie gotowaości szkolnej nie pozostawiało w tej kwestii wątpliwości. Byłam z córką w poradni psychologczno-pedagogicznej i badająca ją pani psycholog orzekła to samo ale za to pani pedagog stwierdziła, że dziecko jest na etapie zabawy i ona radzi pozostawienie jej w przedszkolu. Teraz idzie do 1 klasy jako 7 latka. Ten rok wiele zmienił, teraz chętnie czyta i pisze, lubi liczyć (rok temu zupełnie jej to nie interesowało). Ja nie miałam wątpliwości co do odroczenia dziecka bo córka jest z roku 2008 więc i tak w tym roku idzie do klasy ze swoim rocznikiem wydaje mi się jednak, że gdyby moje dziecko było już z rocznika 2009 to nie zdecydowałabym się na takie odroczenie żeby potem w lasie nie była jedyną "rok starszą".

Teraz jeszcze słówko na temat sprawdzianów. Mój syn właśnie sokńczył 3 klasę ale kiedy szedł do pierwszej błam przekonana, że przez pierwsze kilka mies. dzieci będą oceniane jakoś w formie opisowej a słowo sprawdzian nie będzie im dlugo znane (w niektórych klasach właśnie tak jest). Syn jednak trafił na bardzo wymagającą panią, pierwszy sprawdzian mieli już we wrześniu. Mieli też sprawdziany comiesięczne, dyktanda i niezapowiedziane kartkówki. Od początku pierwszej klasy co 2 mies. mięli sprawdzian, który trwał 3 godziny lekcyjne (po godzinie na część matematyczną, polonistyczną i przyrodniczą). Najpierw przerażały mnie te sprawdziany i system oceniania przez Panią ale potem zobaczyłam, że moje dziecko podchodzi do tego bardzo naturalnie, nie bał się tych sprawdzianów, dla niego to była codzienność.

[czarna.perla]

Argument, że dziecko się cofnie wydaje mi się jakiś wydumany, chciałabym jakieś przykłady na to stwierdzenie.
Mój syn chodził do zerówki w przedszkolu, w grupie było 24 dzieci 5 letnich i tylko 6 6-latków (w tym mój syn), nie zauwazyłam żeby mu w czymkolwiek to zaszkodziło, jest jednym z najlepszych uczniów w klasie, ma sukcesy w konkursach matematycznych, klasy kończy z nagrodami, zresztą podobnie jak jego przedszkolni koledzy z tego samego rocznika a którymi jest w klasie. To chyba cud, że się nie uwstecznił !
Mam znajome, które posłały swoje córki do pierwszej klasy mimo, że miały odroczenia, obie żałują, jedna bo dziewczynka nie potrafi usiedzieć w ławce i skupić uwagi, druga bo codziennie odrabianie prac domowych to istna walka.
Syn chodził do klasy z chłopcem, którego mama posłała do pierszej klasy jako 6 latka i chłopiec nie zdał i musiał 1 klasę.
Z drugiej strony w klasie u syna jest 5 dzieci rok młodszych i dwóch chłopców radzi sobie super ale są też 3 dziewczynki radzące sobie słabo.

Dla mnie argumentem za odroczniem córki bylo również to, że rok później pójdzie do gimnazjum a potem rok później na studia, dobrze pamiętam że nawet w wieku 19 lat trudno było wyrokować o swoim dalszym życiu a co dopiero rok wcześniej wybrać właściwe studia. Po reformie dzieciaki z końca roku idące na studnia w październiku nie będą jeszcze pełnoletnie.