Wątek marudny.

[chimba]

Co myślicie o takim wątku? Teraz szczególnie w ciąży (przynajmniej mnie)
wszystko bardziej denerwuje. A taki watek przydałby się, można tu by
wszystkie denerwujące (choć pewnie niektóre błahe rzeczy) opisać, a może
przez to będzie lepiej na duszy. Lepiej bo zamiast dusić w sobie, wszystkie
żale przelejemy na ten wątek.
To ja zaczynam pierwsza..... Od rana nie chodzi nam internet w pracy – no
mamy go w kratkę.... A internet jest mi potrzebny do pracy, ale również do
tego, aby zobaczyć co nowego słychać u ciężarówek – a tu masz ci los.... Nie
jest mi dane. Mało dziś spałam, 5 godzin, tak strasznie spać mi się chce, tym
bardziej, iż nie odpoczęłam przez te 3 dni, bo przygotowywałam imprezę – mój
mąż miał urodziny. No i oczywiście on mało mi pomagał – właściwie nawet nic,
a jak poprosiłam męża o to aby wyszedł wczoraj z naszym synkiem, to tak
zrobił, iż w końcu z nim nie wyszedł, i mały kisił się cały czas w domu... Ja
nie mogłam – byłam zajęta przygotowaniem jedzenia na imprezę – i tak
niepotrzebnie się starałam – bo goście prawie nic nie zjedli.... Wszystko do
wyrzucenia.... Kurcze człowiek się stara i bez potrzeby.... I chyba już nigdy
nic nie będę robić – tylko postawię paluszki i chipsy....
Jestem w 16 tc, i mam dosyć.....wszystkiego, najlepiej zaszyłabym się gdzieś
sama... No ewentualnie wzięłabym synka dwuletniego z sobą.
Pozdrawiam

[kubas2001]

Wczoraj się żle czułam i cały dzień mąż zajmował się 4,5 letnim synkiem;
przygotowywał jedzenie itd. W związku z tym dzisiaj nie mogę "odkopać się" z
bałaganu jaki zostawił... no ale przecież mi pomaga. Czepiam się, nie? Idę
wyszorować kuchenkę (mleko); wannę (pasta do zębów)...Pozdrawiam. 18tc

[asitka]

No ja też jestem upierdliwa, czasami czuję sie jak w menopauzie. ( wiem, bo
teściowa miała,a mama właśnie przchodzi - horror) Mam takie chwilówki, napady
złosci, której w danym momencie nie potrafie opanować. Wkurza mnie mąż, który
np. nie rozumie, ze jak sie robi łózko i są dwie poduchy do kompletu to nalezy
umieścić je w pozycji horyzontalnej na wyznaczonych miejscach na kanapie, albo
mówię podnieś bluzkę, bo spadła, owszem podnosi , ale nie zauważa skarpetek,
które leżą pod bluzką na podłodze. I tak ja od 6 lat , powtarzać mozna
ciągle ... W ogóle taki jakiś niedomyślny sie zrobił - albo ja taka
niecierpliwa...Ale i tak go kocham i wiem , ze to minie...

same chciałyscie;)

[agikom]

Dobrze, to ja tez przymarudze ale tak juz bardzo i z grubej rury, jak nigdy. Mam dzisiaj taki dzien, ze az mi zal mojego męza, jak wróci z pracy, bo bede mu się "miągwić". Nie wiem czy u Was tez taka pogoda ale u mnie pochmurno i tak jakby deszczowo, choc nie pada. Mgliscie i szaro. Zaczeło sie w nocy, bo cały czas płakałam albo stekałam ze mnie boli brzuch i biedak musiał wstawac to po nospe, to po wode, to po chusteczki higieniczne... A teraz jest dzien, mnie sie nic nie chce, a nawet jakby mi sie chcialo, to i tak nie mam co robic bo w domu posprzatane, wszystko juz naszykowane, czytac mi sie nie chce, spac mi sie chce,ale od lezenia mnie wszystko boli i nie umiem znalezc dobrej pozycji... ech.
No i jeszcze ten strach i zniecierpliwienie przed porodem. zostały mi dwa tygodnie i z jednej strony sie boje ze zaczne zraz rodzic, a zdrugiej chciałabym juz miec to za sobą... no zwariuje chyba!
Dzieki za ten wątek bo trochę mi ulzyło jak z siebie wyrzuciłam.pozdrawiam.

[asitka]

NO my - Kobitki- to zawsze mamy gorzej, nastękamy sie , nacierpimy,
pozszywaja , połataja a potem musimy sie usmiechać, bo takimi chcą nas widzieć
nasi partnerzy. ! I dobrze, bo to troche wkurza ale i mobilizuje do pracy nad
soba. Mój mąż w I ciazy tez skakał jak pajacyk- był na kazde moje zawołanie.( a
to chciałam kapustę kiszoną , a to coś słodkiego, potem moze by mnie pomasował,
pogłaskał - istny koncert życzeń - a w duchu - klnął jak cholera- przyznał mi
sie później!) Teraz jestem w 2 ciązy i wiem, ze nigdy juz nie będę go tak
wykorzystywała, bo to po prostu nie fair. Wiem że boli wszystko i jest sie
totalnie wyautowanym, ale też wiem z doświadczenia, ze wzięcie pod uwage , tego
co czuje druga osoba ( np. mąż) troche pomaga. I tak jest dzielny , ze wstaje
po te pieruńskie chusteczki ( jak to sobie pewnie w duchu komentuje) i ty
jesteś dzielna , bo nosisz w sobie nowe zycie, które dobitnie kopie Ciebie po
wątrobie i żołądku... Ale koniec już blisko, więc trzymam za Was kciuki !!!!

[karola_pp]

Ja mam to samo. Faceci chyba są tacy niedomyślni. U mojego wkurza mnie
dodatkowo, że jak czegoś szuka to robi to biernie, tzn. np. stanie na środku
pokoju i mówi: "gdzie jest moja pidżama". I stoi dalej, czeka nie wiem na co, na
to aby ona sama do niego przyszła? Nie przyjdzie mu natomiast do głowy aby
zajrzeć pod kołdrę albo do skrzyni łóżka. Mówię wam, tragedia. A takich historii
codziennie jest mnóstwo. Ja w końcu nie wyrabiam nerwowo i jestem opryskliwa
wobec niego. Trudno być cierpliwym w tych nagminnie powtarzających się sytuacjach.

[sylwuniaw]

ja też marudzę. Wszyscy dookoła zwracają mi uwagę: Za dużo siedzisz przy komputerze, za duż słodyczy... itp. A mnie to tak strasznie denerwuje.
Już nie mówiąc o pracy (szkoła). Dzieciaki non stop pytają: Po co? Jak? dlaczego? Kiedy? Bidactwa nic nie winne, ale we mnie się gotuje.....

[dabis]

Właśnie jestem po kłótni z mężem. bo on mnie nie rozumie kompletnie. Sporo
przytyłam i teraz w 33tc. nawet się nie objadam, jem wtedy, kiedy jestem głodna
i to zwykle zdrową żywność. A on wchodzi do pokoju i widząc mnie z jogurtem,
zaczyna: martwie sie o twoja wagę. Szlag może trafić. Ja tez się martwie, ale
jeszcze bardziej o zdrowie dzidziusia, o jego byt materialny. ręce opadają. W
ogóle mam wrażenie, że on mnie nie rozumie, uważa, że bycie w ciąży to takie
tam nic. I na dodatek zaprosił na jutro rodziców, czyli moich teściów, którzy
działaja mi na nerwy, kupili kamerę i przyjdą sfilmować "grubaska", jak to mówi
tesciowa. Sporo tego marudzenia. Niestety.

[aniapiet]

Ja też pracuję w szkole, ale od 4 miesiąca jestem na zwolnieniu- na
szczęście ...dla dzieci. te co przychodzą do mnie na "private lessons" to tak
mnie z równowagi potrafią wyprowadzić, że gdyby nie pieniążki rodziców to chyba
bym rączki powykręcała!!!A męża to mi tak szkoda, obrywa biedaczysko za
wsxystko, nawet za swoich rodziców, których i tak nie widuję, ale boję się, że
będę musiała widywać, jak się Synuś urodzi, choć wiem, że jeśli nie będę
chciała to dadzą mi spokój...ale wtedy zaczynam się wkurza c, że oni
posłuchają, a ja nie będę miała na kogo się wkurzać....CZY KTOŚ COŚ Z TEGO
ROZUMIE???((((((