Odwiedziny po porodzie w domu...........kiedy?????

[tasiaanunia]

Zastanawiam co odpowiedzieć rodzince kiedy mówi że jak wyjdę ze szpitala to zaraz przyjadą zobaczyć dzidzie. Tak na prawdę to przez pewien czas nie chcę odwiedzin...ale jak im o tym powiedzieć??? żeby nie urazić zwłaszcza ze to chodzi o rodzinę męża bo moja to na 100% nie przyjedzie .....Pamiętam jak było przy pierwszym synu....nie wyspana ...nauka karmienia piersią ...wykorzystywałam każdą wolna chwilkę aby się przespać...wszystko ogarnęłam dopiero po 4tyg. Pomocy.....jak z tego wybrnąć..??....
Teściowa już zapowiedział że będzie na nas czekać w domu jak będziemy wracać ze szpitala...a ja nie chcę ...
pewnie mnie zaraz zlinczują ze pomocy nie chcę przyjąć..ale "można zagłaskać na śmierć"...
Moja pierwsza teściowa zabrała mi całą radość z pierwszych dni z synkiem (miałam18lat)były maż we wojsku ...dziecka mi nie dała dotknąć....
Teraz chcę sama z mężem decydować o wszystkim....
jejku ale mam mętlik..jak to powiedzieć ?....dziękuję za wszystkie opinię.....

Ania 29tc

[kasiak37]

normalnie mowisz ze dasz znac kiedy zyczysz sobie odwiedzin bo pierwsze chwile z
dzieckiem w domu chcesz spedzic z nim i z mezem.Chcesz nacieszyc sie tymi
intymnymi chwilami bez tlumu ludzi w domu.

[patrice7]

Mysle ze stanowczo po prostu powinnas powiedziec " chce pobyc sama z mezem i
malenstwem.Dam znac jak bede gotowa na odwiedziny" i juz

ja też nie chciałam

[artdesign84]

ale jak wyszłam ze szpitala to byłam tak spragniona ludzi, że tego
samego dnia już przyszli wieczorem znajomi na piwko poznać malwństwo
i tak to trwało przez 2 tyg z rządu ;P
mój synek niczym się nie zaraził i efekt jest taki że jest bardzo
towarzyski, lubi wszystkich, którzy są u nas w domu i mogę go bez
problemu zostawić jak chcę gdzieś wyjść

[janana]

Myślę, że jakby dwa tygodnie spędził bez gości też jeszcze miałby szanse być
towarzyski.

Ja nie chciałam odwiedzin żadnych, nawet teściów, którzy mieszkają piętro niżej.
Zapowiedzieliśmy miesiąc bez odwiedzin, potem skróciliśmy ten czas do dwóch
tygodni, bo chciałam sie zobaczyć z bratem, a już jednych wpuszczać, a drugich
nie nie wypadało

Moja mama była trochę urażona, bo od razu chciała przyjechać, ale mnie nie
cieszyła wizja mieszkania z nią w tym czasie, a z racji odległości nie wchodziła
w rachubę popołudniowa wizyta.

[asiaiwona_1]

moi teściowie przyjechali nawet po mnie do szpitala W domu
teściowa na obiad podała bigos - tak akurat coś dla karmiącej mamy
Jak teraz rodziłam to już wcześniej zapowiedziałam mężowi, że
wolałabym te pierwsze chwile spędzić z najbliższymi, czyli mąż,
starsza córka i dzidziuś. Niestety dzidziuś odszedł do nieba, więc
teściowie na szczęście nie wpadli na "genialny" pomysł przyjeżdżania
od razu...
Jak będzie mi dane mieć jeszcze jedno dziecko, to nadal podtrzymuję
wersję z najbliższą rodziną. I na męża zrzucam fakt powiadomienia
teściów o mojej decyzji.
Może i Ty poprosisz męża, żeby jakoś delikatnie powiedział o tym
swoim rodzicom, że chcecie się najpierw sami nacieszyć i oswoić z
małą dzidzią w domu i jak już się lepiej poczujesz (w końcu poród to
całkiem spory wysiłek) to chętnie zaprosicie ich nawet na obiad

[michasia24]

teściowie mieszkali piętro niżej i nie mogli zobaczyc swojego wnuka nawet przez
chwile przez pierwsze 2 tyg?

[janana]

Spotkaliśmy się raz na schodach, jak wracałam ze zdjęcia szwów, to sobie obejrzeli.

Argumentem na niewpuszczanie gości było niewnoszenie zarazków z zewnątrz, gdyby
raz przyszli, to argument przestaliby być aktualny i byśmy ich mieli non stop, a
tak to tylko teść dzwonił, co to dziecko tak ciągle płacze (a miało kolki czasem
wieczorami).

[mia17]

ja zobacze, jak sie bede czula - fizycznie i psychicznie. i czy bede miala
ochote i sily na odwiedziny tesciow od razu po powrocie do domu.
jesli nie to "zwale wine" na lekarza i powiem, ze radzil wstrzymac sie chwile z
odwiedzinami w pierwszych dniach, zeby nie przywlec jakiegos zarazka do malucha.
mam nadzieje, ze podziala.
a jesli nie to jak przyjda, posiedze z nimi troszke, a pozniej wezme malenstwo i
udam sie spac/karmic.

[martucha90]

Zawsze możesz powiedzieć: "ależ oczywiście, mamo, zapraszamy na..."
i tu podać dzień, który Ci pasuje, np. "zapraszamy na przyszłą
niedzielę" albo mniej konkretnie "umówimy się na którąś niedzielę i
wtedy zobaczycie maluszka".
Zamieszkać u siebie asertywnie nie pozwól.

[mw144]

Ja oznajmiłam rodzinie na długo przed porodem, że nie życzę sobie
odwiedzin w szpitalu ani w domu przez pierwsze dwa tygodnie. Jakoś
wytrzymali, gorzej jak ktoś jest typu Twojej tesciowej, ale tej
chyba Twój obecny powinien twardo przedstawić sprawę.

[mia17]

ja tez chyba zrzuce poinformowanie tesciow na meza - w koncu to jego rodzice i
latwiej bedzie im przyjac to od niego. mam nadzieje, ze sie uda - bo moja
tesciowa tez lubi postawic na swoim ;-///

[eli81]

mnie też czeka ta trudna rozmowa, chcę być sama z mężem i dzieckiem przez 2 tyg.
niestety, teściowa za blisko mieszka...trzeba będzie poważnie porozmawiać,
niestety czasem trzeba być stanowczym, to Twój czas i jeśli nie chcesz gości to
o tym mów.

[szlemka]

Mnie też stresuje ten problem. W tej chwili jesteśmy z mężem umówieni, że
pierwsze dwa tygodnie on spędzi z nami w domu, przejmując większość opieki nad
dzieckiem. I że w tym czasie nie ma możliwości, aby ktoś przyjechał w dłuższe
odwiedziny, takie z mieszkaniem u nas- a obie nasze rodziny mieszkają ponad 300
km od nas, więc to największy problem. I że po tym okresie zdecydujemy wspólnie,
kiedy będziemy gotowi na pierwsze takie odwiedziny- w zależności od tego, jak
nam będzie szło z maluchem.

Krótszych odwiedzin (ktoś wpada np. na popołudnie) w tym czasie nie wykluczam,
okaże się jak się będę czuła.

Szczęśliwie mąż po szkole rodzenia wie, że poród to nie takie hop siup i z moim
samopoczuciem może być różnie, więc nie nalega, choć oboje wiemy, że to jego
Mama będzie najbardziej nalegać na przyjazd- z moją rodziną nie ma takiego
problemu, mają się tu w razie czego gdzie zatrzymać (tzn. nie u nas).

Na szczęście cała rodzina wie, że jestem bardzo asertywna i w razie czego nie
będę miała problemu z wyrażeniem swojego zdania na ten temat. Może to brzmi
brutalnie, ale dla mnie gość mieszkający w domu to zawsze pewne dodatkowe
obciążenie i nie wyobrażam sobie takiej sytuacji zanim się wstępnie nie
ogarniemy z dzieckiem.

[przeciwcialo]

Powiedziec wprost że zaprosisz wszystkich jak juz dojdziesz do
siebie.

[tasiaanunia]

dziękuję wszystkim za rady...macie rację trzeba zebrać się w sobie i uprzedzić
przez jaki czas będziemy "niedostępni"...jeśli chodzi o teściową ...hm...to
muszę porozmawiać z mężem....pozdrawiam

Ania29tc

[pychu]

Moja koleżanka - kiedy urodziła - koniecznie chciała żebym ją odwiedziła, ale ja
sama zaproponowałam jej wizytę tydzien - dwa po wyjsciu do domu, bo wiedziałam,
że pewnie będzie chciała odpocząć, pobyć troszkę sama z dzidzią lub też z
najbliższą rodziną))) Może zwyczajnie i szczerze powiedz dlaczego wolałabyś
żeby nikogo nie było w domu. Ach... Ja chyba nie będę miała takiego problemu -
raczej napewno - teściowie wcale mnie nie odwiedzają

[zukov]

Ja depresji poporodowej dostałam dopiero po wizycie rodziny))Jeju
drugi raz juz sie tak nie dam.Przyjechali w dniu w którym wróciłyśmy
ze szpitala. Tak mnie jakoś zmierzili . Poszłam do łazienki i tam
wyłam jak bóbr modląc sie by już poszli. W końcu jakoś mąż
zoorganizował ewakuacje - odetchnełam, depresja przeszła)

[madawi]

sama nie wiem...moze niech wpadna ktoregos dnia na chwilke a potem
zostaiw w spokoju na jakis dluzszy czas dopoki sie wszystko nie
unormuje?? tez sie zastanawiam co z tym fantem zrobic..wszystko
pewnie zalezy od tego jak sie bede czula po porodzie...

[carinica011]

rodziców, moje siostry i teściową jeszcze zniosę, ale już mi się kuzynka męża
zapowiedziała, ze na pewno wpadnie. widziałam ją może ze 4 razy łącznie z
weselem. oprócz tego siostra teścia - głośna i wulgarna baba, nie przepadam za
nią, a jestem pewna, że będzie łapy do dziecka wyciągała. jest bezdzietna, więc
doświadczenia raczej brak a dziecko to nie zabawka. jak będzie chciała wziąć
dziecko na ręce, to ją misiem poczęstuję i nie obchodzi mnie, że się obrazi, bo
jestem pewna, że i tak mnie obgaduje.

[sandrunia1]

No ja szczerze powiem ze jestem dosc bezposrednia osoba i raczej
powiem wszystkim zainteresowanym ze zadnych wizyt sobie stanowczo
nie zycze i Tobie radze to samo to łatwo powiedziec ale raz juz
przez to przeszłas wiesz jaki to koszmar.... Tesciowej grzecznie
podziekuj i powiedz ze najpierw chcecie sie z męzem nacieszyc
malenstwem,...a wlasciwie to nawet poprosc meza zeby Cie w tym
wyreczył... Ja na szczescie nie mam tak nachalnej tesciowej i jakos
jej sie nie obawiam mojej rodzinki tez nie bo sa daleko , ale
powiem ze mam jedna bardzo nachalna kolezanke ktora nie rozumie
słowa nie .... Dzis np mi oznajmiła iz : 1) wygladam nna
nienaturalnie spuchnieta 2) na zmeczna ciaza 3) jak juz urodzisz
córeczke to ja ją wezmę na szkolenie zeby za duzo nie płakała no i
ciagle znjaduje powody zeby mnie odwiedzac poniewaz musze lezec a
jej odwiedziny u mnie w domu równa sie usta lodówka po jej
wyjsciu juz jej zapowiedziałam ze ma zakaz odwiedzania mnie po
porodzie przez miesiac conajmniej a mój facet to sie obawia ze
ona bedzie naszej corci mleko podkradac pozdrawiam

[aganioq]

też wolałabym spokój chociaż przez dwa tygodnie, mężowi już zapowiedziałam, że
ma absolutnie nikomu nie mówić, że jedziemy rodzić, może do nich zadzwonić jak
już będzie po, i poinformować, że mają wnuka czy wnuczkę, i wolałabym, żeby się
jednak w szpitalu nie pojawiali...co do wizyty w domu, to niestety spodziewam
się, że nie wytrzymają i jak tylko wrócimy do domu, to zaraz się pokażą,
wszyscy, moi rodzice, brat, i dwie pary teściów (mam aż tyle)...trochę ich
rozumiem, bo to dla nich wszystkich będzie pierwszy wnuk albo wnuczka, i nawet
jakoś się z tym chyba pogodzę pod warunkiem, że przyjdą zobaczą i szybko pójdą,
jakoś sobie nie wyobrażam żebym miała siłę z nimi siedzieć...kawy dostaną, ale
niech nie liczą na więcej (chyba że mąż z euforii nauczy się piec i gotować )

[morepig]

a ja tez nie rozumiem- nie mozna po prostu nie otworzyc drzwi? jesli sie
wczesniej zapowiedzialo ze nie zyczymy sobie niezapowiedzianych wizyt to co,
wylaczyc dzwonki i telefony i wypad. skoro ktos nie rozumie ze matka moze nie
miec ochoty paradowac z pielucha w kroku i cala mokra od mleka (bo roznie bywa,
ja tak mialam 3 tyg) to trudno...

[marsupilami25]

morepig mam dokladnie taki sam poglad na sprawe odwiedzin. Moja mama owszem pojawila sie u nas na dluzej, ale na wyrazne zaproszenie. Za to moj Luby kilka dni przed porodem oznajmil mi, ze chetnie odwiedzillby nas jego brat z ojcem ( cel turystyczny, dziecko raczej przy okazji). Popukalam sie po glowie i oznajmilam, ze nie wyobrazam sobie paradowac w takim stanie, z dzieckiem na cycu i jeszcze grac roli pani domu. Konkretnie i szczerze - podzialalo.

[korlewna]

rodzinie bliższej i dalszej, znajomym powiedziałabym, ze zapraszam,
jak oboje (dziecko i ja) dojdziemy do siebie, czyli za około... ( i
tu możesz podać czas, jaki przewidujesz...), jednocześnie poproś o
wcześjniejszy telefon, bo nie chciałabyś być zaskoczona... I nie
bardzo rozumiem w czym rzecz... to chyba kazdy zrozumie, a jeśli
nie, to juz problem tego kogoś...
Natomiast teściowie... moim zdaniem są to najblizsi dziecku ludzie
(oczywiście zaraz po rodzicach i rodzeństwie), to dziadkowie... i ja
nie byłabym w stanie kazać im czekac na zobaczenie wnuka/czki...
poprosiłabym teściów o przyjście dzien po powrocie do domu, ale na
chwilkę (żeby zobaczyli maleństwo), a na dłuższe posiedzenie, kiedy
troche dojdę do siebie... Powiedziałabym też, ze jeśli będę
potrzebowac jakiejkolwiek pomocy, to poproszę o nią (bo nie wiadomo,
czy nie bedzie przydatna, a poza tym teściowie będą czuli się wtedy
chociaz troszkę potrzebni).

[agulka1001]

no własnie wizyta wizycie nierówna!moim zdaniem co innego jak
wpadnie teściowa na kilka minut, którza mieszka w poblizu, i chce po
prostu zobaczyc wnuka i sobie pójsc!a co innego rodzina czy
koleżanka z daleka, którymi trzeba się zając (np. obiad, kawa itp.)!

ja na razie jestem na nie, jeśli chodzi o odwiedziny w szpitalu i
zaraz po porodzie w domu,może mi się odmieni? wiem jedno-moja
rodzina, znajomi (w większosci informowani będą przez moją mamę o
porodzie) będą se wpadac, kiedy im się zachce, nie wierzę,że wpadną
na to,do czego służy telefon!a, i też mam zamiar powiedziec rodzinie
(nawet mamie i teściowej) dopiero jak urodzę, a nie np. kiedy pojadę
do szpitala!

[staszkamama]

A co Wy na to?
Przed i po porodzie syna mieszkaliśmy z teściami: prosiliśmy i umawialiśmy się,
że poza nimi (mieszkańcami) żadnych gości przez najbliższe 2 tyg. Powiedzieli:
ok, rozumiemy, nie ma sprawy... I co? Przyjeżdżamy, a tu cały komitet powitalny,
w tym kilkoro pozostałych zasmarkanych wnuków chcących zobaczyć dzidziusia...
Siedzieli wszyscy do wieczora, dzieci biegały, waliły w bębenki, grały na
organkach (itp.). Noworodek nie spał mi prawie 7h, a ja myślałam że się przekręcę...
Teraz czekamy na córę. I - chwała Bogu - mieszkamy sami 120 km od teściów i
reszty rodziny. Młoda przyjdzie na świat za kilka tyg., ale pech chciał że z
braku miejsca wózek trzymamy u teściów na strychu... Poprosiliśmy, żeby
przywieźli już teraz z racji przyjazdu po starszego wnuka. Wiadomo, wózek trzeba
wymyć, wyprać, koła do wulkanizatora... I co usłyszeliśmy??? "A po co Wam teraz
wózek? Przywieziemy (wraz z komitetem powitalnym jak mniemam) jak tylko mała
przyjdzie na świat... Bla bla bla" Nie pomagają tłumaczenia. Pomijam same
kwestie praktyczno-organizacyjne... Krew nas wczoraj zalała... Problem w tym, że
chwilowo nie mamy samochodu. Pozostaje nam wsiąść z brzuchem w pociąg i
przywieźć samemu wózek na plecach... Nie lubię takich zagrań.
Wrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr,
staszkamama

Do staszkamama:)

[sandrunia1]

o kurcze a myslałam ze moja kolezanka jest upierdliwa !!! Mam
pytanie jesli moge wiedziec gdzie mieszkasz tzn w jakiej czesci
Polski ??

[staszkamama]

Wa-wa

[sandrunia1]

Ojej tak sie zmartwiłam ty ze bedziesz musiała pociagiem jechac z
brzuchem ze chciałam pomóc tylko ja z Poznania jestem

[staszkamama]

Spoko Sandrunia, damy radę jakby co, ale dzięki za troskę
Pozdroofka.

[liwilla1]

i ich zafajdany obowiazek jej przestrzegac w tak delikatnej sytuacji. powiedz,
ze wolalabys nie, bo bedziesz zmeczona i chcialabys troche odsapnac i spedzic
ten szcezgolny czas tylko z najblizsza Ci osoba (mezem).
mnie wszyscy odwiedzali w szpitalu, w specjalnej salce do odwiedzin, w domu nikt
juz na nas nie czekal i chociaz obie babcie przebieraly nogami byle tylko z
maluszkiem chwile pobyc, nie tylko uszanowaly nasza prywatnosc, ale same sie
jakos do wizyt nie narzucaly. ale moje mama i teszczowa to anioly w ludzkiej
skorze

[zawszemagda]

Mnie szlag trafiał, jak będąc w końcówce ciąży, przy każdej okazji słyszałam od
bliskiej i dalekiej (częściej dalszej !) rodziny, zwłaszcza takiej z własnym
dzieckiem, że "zaraz jak tylko wrócimy ze szpitala, to przyjadą w odwiedziny, bo
córka koniecznie chce dzidziusia zobaczyc"!!!Rozpieszczony dzieciak chce
zobaczyc natychmiast nową laleczkę w rodzinie i to jak najszybciej! Tak samo
koleżanki. Niektóre prawie poobrażały się, słysząc, że nie chcę odwiedzin w
szpitalu (bo i po co???-żeby zobaczyły mnie białą jak kreda i rozczochraną jak
nieboskie stworzenie i potem opowiadały innym znajomym, jak to źle nie
wyglądam??żeby popatrzec jak wspindram się z obolałym kroczem na łóżko?).albo
wpraszanie się już na chrzciny ciotek z dziesiątej wody po kisielu, zanim
jeszcze urodzisz.Na szczęście zbiegiem okolicznosci osoby te nie mogły wpasc w
czasie jak urodziłam, przyszły później.....Przy drugim dziecku będziemy
doskonale wiedziec, jak się zachowac, bo teraz wiem, jak źle się można czuc po
porodzie. I nie zamierzam wtedy latac między kuchnią a pokojem z kolejną dostawą
kawki.

[conny25]

A ja sie bardzo cieszylam jak moji rodzice mnie odwiedzili w
szpitalu, tak 10godzin po porodzie. Oraz nastepnego dnia mnie
rodzenstwo odwiedzilo. A jak bylam w domu to rodzice, rodzenstwo
byli tak z dwa razy w tygodniu u mnie, tak na 3 godzinki, i ja nic
nie mialam przeciwko temu!
Ja mieszkam za granica i moze tu jest inaczej z tymi odwiedzinami w
szpitalu i w domu!

Ja osobiscie nie moge sobie tego wyobrazic zeby urodzic i rodzicom
dopiero dwa tygodnie pozniej pokazac dziecko, a przez te dwa
tygodnie przez telefon rozmawiac na tem temat!Nie to nie dla mnie!!
Ciotki i pra babcie byly tak po dwoch tygodniach ale to dlatego bo
daleko od siebie mieszkamy.

To jest twoja decyzja, jednak mnie cieszyly twarze szczesliwych
nowych diadkow)))

pozdrawiam

[kanga_roo]

a ja bardzo żałowałam, że przy pierwszym dziecku wszyscy nie
poodwiedzali mnie w szpitalu - siłą rzeczy byłyby to wizyty krótkie,
a ja tyłka bym z łóżka nie ruszała. przyszli do domu i nie dość, że
zajmowałam się dzieckiem, to jeszcze wszystkich obsługiwałam,
zabawiałam i siedziałam z nimi przy stole po pare godzin. taka
chciałam być perfekcyjna mama i pani domu. a potem leżałam, ledwie
żywa. teraz nie dam się tak wrobić, albo przyjdą do szpitala na 15
minut, albo w domu zajmują się sobą sami.

[tasiaanunia]

Tak właśnie zaproponował mój mąż ...niech przyjdą do szpitala na 15 minut -
zobaczą i będziesz miała "problem z głowy"...pozdrawiam

[morepig]

ja po prostu powiedzialam juz w ciazy ze nie zycze sobie odwiedzin ani w
szpitalu ani w domu przez 3 tygodnie.
ale i tak moja mama przylazla do szpitala, na szzczescie na chwilke i z
uprzedzeniem ) i potem do domu przychodzila bo ja ledwo zylam i M. sobie nie
radził...
tesciow przyjelam jak maly mial chyba ponad miesiac...
aha, i mimo ze przychodzila mama to np dziecka jej nie dalam dotknac przez 3
tygodnie chyba hehe, tak mialam i juz...
moj ojciec sie nie kwapil bo mieszka daleko, babcia wpadla na sekundke, dziadek
ofkors nie poprawny politycznie sie pewnie domyslil a jak nei to babcia mu
wybila z glowy

[vivianna_82]

ja tez mam ten problem i na sama mysl o tym podnosi mi sie
cisnienie....
u nas sytuacja wyglada tak, ze zarowno moi rodzice, jak i tesciowa
mieszkaja 120 km od nas, wiec wizyta na godzinke odpada...
do tego mamy psa, dosc duzego i nadzwyczaj przyjacielskiego -
szczegolnie do dzieci - przypuszczam ze tych najmniejszych tez
juz kilka razy czytalam w roznych pisemkach jak powinno wygladac
przywitanie takiego domownik z nowymi wszedzie pisza ze w domu nie
powinno byc w tym czasie - przez kilka dni gosci, zeby pies szybko
zrozumial ze to jest nowy domownik - na zawsze, a nie gosc na chiwle
itp... poza tym tak jak wiele z Was chcialabm pierwsze chwile z
malenswem spedzic w naszym scislym gronie - tzn, ja maz, dziecko,
pies. Koniec. z tesciowa o tym nie rozmawialam - mam nadzieje ze
wkrotce sutalimy z mezem wspolna wersje argumentow i jakos samo to
wyjdzie. Ale juz mowilamo tym mojej mamie. No i tu tkwi problem
bo sie niemale obrazila. Bo pierwsza wnusia wyczekana itp. Mowilam
ze od razu jeszcze ze szpitala wyslemy fotki itp. To mi powiedziala
ze "to tak jakby dziecku pokazac lizaka przez szybe"... poza tym jak
ja sie urodzilam to moja babcia od razu przyjechala i byla
nieoceniona pomoca we wszystkim dla niedoswiadczonych rodzicow...i
ja sobie nawet nie wyobrazam co to znaczy pierwsze chwile z
noworodkiem, jak sie wielu rzeczy nie umie. Tylko ja wlasnie chce
zebysmy sie sami mogli ich nauczyc od razu, jak najszybciej, nie
liczac na niczyja pomoc, szczegolnie tez chce by maz poczul sie
bardzo potrzebny, przelamal swoj strach przed malenskim dzieckiem i
wiedzial ze bez niego i jego pomocy ani rusz a nie - jak my nie
wiemy to babcia pomoze, potem pojedzie i zonk... No i pies... ale
moja mama chyba jakos tego do konca nie rozumie z jednej strony
chce postawic na swoim, a z drugiej nie chce jej sprawiac
przykrosci...no i nie wiem jak to rozwiazac, na pewno blizej jesieni
(termin na koniec pazdziernika) jeszcze bede probowala z nia o tym
rozmawiac, ale nie wiem co z tego wyjdzie...no i nie wiem co powie
tesciowa tez na takie argumenty, bo w sumie to nie wiem nawet jakie
jest jej zdanie na ten temat...

[robin2510]

wywinęli rodzice i teściowie , po dość długim i męczącym porodzie i 2 dniach
pobytu w szpitalu , koleżanka z maluchem wraca do domu (wówczas mieszkała z
rodzicami) koło godziny 14 , i od progu jej rodzice informują o tym ze gdzieś
koło 18 h przyjedzie reszta rodzinki - teście + jakaś najbliższa rodzina więc ma
ciasto jakieś upiec, !!!!! o 18 zwaliła jej sie na głowę ta cała famila. W
trakcie "imprezy" jej ojciec co rusz kazał jej a to ciasto ukroić a to kawę
zrobić, gdzie oni sami siedzieli nie pomagając jej wcale. Ostatni goście wyszli
koło 1 w nocy!!!!

[korlewna]

numer okrutny... nieludzki wręcz, ale czy Twoja kolezanka nie mogła
w pewnym momencie podziękowac za wizyte i powiedzieć, że teraz musi
zająć się dzieckiem, a potem odpocząć, bo jest jeszcze w połogu i
czuje się nie na siłach?? (albo w jakikolwiek inny sposób pozbyć się
gości...). Ojciec koleżanki to mistrz swiata... naprawdę faceta
podziwiam... za bezmyślność i brak choćby próby empatii.

[robin2510]

wiesz co , koleżanka jest raczej ugodowego charakteru, do tego mieszka na wsi ,
i niby u niej w rodzinie to normalka takie odwiedzanie jak sie któraś
urodzi.....wrrrr... ja bym tam wyprosiła ....

[tasiaanunia]

jejku ...aż mnie zatkało ....nawet zwierzyna po takim wysiłku musi odpocząć......

[annapa7]

Hmmmmm, wybiórcza ta Twoja asertywność - z jednej strony
zapowiedziałaś, że nie chcesz gości przez 3 tygodnie, ale potem
mama "przylazła do szpitala" i do domu przychodziła, bo M sobie nie
radził... Czyli jednak furtka?
Mama pomagała na ile mogła, ale wnuczątka potrzymać na rękach nie
mogła??? O rany.... Okrutne.

Teściowie po ponad miesiącu??? Przecież to ich wnuczek/wnuczka!!!

[ewcia1980]

Ja mysle, ze najlepiej mówic wprost i szczerze to co sie mysli a nie
czekac az ktos sie sam czegoś domysli czy zorientuje.
No bo jesli nie powiesz wprost to skad tesciowa/rodzina ma wiedziec,
ze nie chcecie zeby was ktos odwiedzał czy ze nie potrzebujesz jej
pomocy????

Ludzie przecież sa rózni.
Ja np bardzo cieszyłam sie jak rodzina czy bliscy znajomi odwiedzali
mnie. I to zaraz po moim wyjsciu ze szpitala.
No moze nie wygladałam ja miss polonia, dom nie lsnil czystości a na
poczestunek było tylko cos do picia i kupne ciastka.
Ale absolutnie nikt nie miał o to do mnie zadnych pretensji.
wrecz przeciwnie - tesciowa przywoziła mi do jedzenia
jakies "rarytaski" bo wiedziała, ze moge nie miec czasu na
gotowanie. no i ja bardzo chetnie przyjmowałam (i do tej pory
przyjmuje) kazdy rodzaj pomocy, która ktos mi proponuje.

pozdrawiam

[k.mat]

To ja się zastanawiam jak to zrobić, żeby na porodówce (nie w sali
po porodzie) teściów nie było...
wiem, że są w stanie bo tak też "odwiedzali" drugą synową i uważają
za swoja misję dopilnowanie wszystkiego
To się zapewne uda ale nie wierzę, że jest jakaś siła, która
powstrzyma przed przyjazdem np następnego dnia.

asertywnosc, asertywnosc..

[mruwa9]

jasno i dosadnie, konsekwentnie wprost mowic, ze nie przyjmujecie
odwiedzin, dopoki nie bedziesz cie czula na silach. Nie zakladaj, ze
po 2 tygodniach, bo moze sie zdarzyc, ze beziesz sie czula swietnie
i po 3 dnaich bedziesz umierac nie tylko z nudow, ale i ze
zniecierpliwienia, zeby swiatu pochwalic sie swoim cudem, a tu przez
2 tygodnie posucha towarzyska... Oswiadczaj, ze sami zadzwonicie i
zaprosicie, gdy juz wszystko sie utrzesie i bedziecie sie czuli na
silach, aby przyjmowac gosci. Byc moze po 3 dniach, byc moze po 3
tygodniach. Jesli mimo wszystko Twoje zyczenie nie zostanie
uszanowane, czuj sie, ze tak powiem, jak u siebie w domu ,
mozesz byc ostentacyjnie niegoscinna, nie proponowac gosciom
poczestunku (albo wrecz proszac, zeby to Tobie uslugiwali,
przyniesli cos do picia,przyniesli z domu gotowy obiad dla was), isc
do lazienki sie wykapac, nie przejmujac sie odwiedzinami, wypraszac
na karmienie lub zamknac sie w sypialni z noworodkiem na czas
karmienia i usypiania....

odwiedziny w szpitalu

[encepencewktorejrece]

W domu to jeszcze pol biedy, zawinę się z małym do sypialni i
koniec. Ale zastanawiam sie, co z odwiedzinami w szpitalu. Bede
najprawdopodobniej rodzić w prywatnej klinice a tam - hulaj dusza,
od rana do nocy mozna siedziec komus na glowie. Zreszta w panstwowym
szpitalu jest podobnie - wchodzi sie i wychodzi o ktorej chce.
Wpadlam na szatanski pomysl, ze poprosze pielegniarke, ze jesli
przyjdzie ktos, kto nie jest moim mezem, to ma go wyprosic po
kwadransie pod jakims medycznym pretekstem (obchod czy cos, jakos
nie mam sumienia mowic wprost, ze nie zycze sobie wizyt, a z drugiej
strony, naprawde nie mam ochoty robic wszystkim wkolo dobrze, zeby
tylko sie nie obrazili). Powiedzcie mi jednak, co zrobic z CUDZYMI
GOSCMI. U mojej siostry bylo takie zageszczenie, ze to leb urywa,
matki, noworodki, i przy kazdym lozku tabun ludzi. Nie wspomne juz o
ludziach smarkajacych czy kaszlacych.

[mruwa9]

w prywatnych klinikach nie ma sal jednoosobowych?
Tez tylko asertwnosc. Rodzinie mozna powiedziec, ze w szpitalu gosci
nie przyjmujesz, bo krepuje Cie publiczne pokazywanie sie w koszuli
nocnej (ja tak argumentowalam, choc w cywilne ciuchy wskakiwalam
blyskawicznie). Cudzych gosci wyganiaj (pros o opuszczenie sali, w
razie czego pros personel o wyproszenie innych osob, niech sie
odwiedzaja na korytarzu czy w innej sali odwiedzin, jesli taka
jest). Masz do tego prawo.

[encepencewktorejrece]

No wlasnie o to chodzi, ze SĄ jednoosobowe. Argument, ze goscie beda
przeszkadzac innym (no bo przeciez jak siedzac obok lozka przez trzy
godziny moga przeszkadzac mnie ), na to sami nie wpadną) - odpada.

W panstwowych jedynki to rzadkosc, tak, jak pisalam, moja siostra
lezala doslownie jak na centralnym, tabuny w prawo i w lewo.

mruwa9 napisała:

> w prywatnych klinikach nie ma sal jednoosobowych?
> Tez tylko asertwnosc. Rodzinie mozna powiedziec, ze w szpitalu
gosci
> nie przyjmujesz, bo krepuje Cie publiczne pokazywanie sie w
koszuli
> nocnej (ja tak argumentowalam, choc w cywilne ciuchy wskakiwalam
> blyskawicznie). Cudzych gosci wyganiaj (pros o opuszczenie sali, w
> razie czego pros personel o wyproszenie innych osob, niech sie
> odwiedzaja na korytarzu czy w innej sali odwiedzin, jesli taka
> jest). Masz do tego prawo.

[mruwa9]

a czemu wprost, konsekwentnie i do znudzenia, a przede wszystkim
stanowczo, nie bedziesz powtarzac , ze w szpitalu odwiedzin nie
przyjmujesz i ze personel nie pozowli wejsc nikomu, na Twoje wyrazne
zyczenie, nawet, jesli ktos sie wychyli przed szereg? Domyslam sie,
ze chodzi o rodzicow i tesciow , ewentualnie o rodzenstwo, bo nie
sadze, zeby dalsi znajomi mieli potrzebe przybiegania do szpitala?
Naprawde az tak slabe masz relacje z najblizszymi albo az tak sie
ich boisz, zeby takie slowa nie mogly Ci przejsc przez gardlo?
Kurcze, nie rozumiem. U mnie dzialalo, ja po prostu jasno i
jednoznacznie stawialam sprawe: w szpitalu poza mezem odwiedzin nie
przyjmuje, a w domu- sama sie odezwe, kiedy bede na silach
przyjmowac gosci.

[encepencewktorejrece]

Tak, jestem malutką i slabiutką dziewczynką i bardzo się boję

A tak serio - moja tesciowa ma 70 lat. Równie dobrze moglaby
przyleciec z kosmosu. Lekarz to swietość - jesli lekarz powie, ze
nie mozna albo trzeba wyjść, to znaczy, ze trzeba. jesli ja to
powiem, to po prostu zrobi się jej PRZYKRO. Tak samo moi rodzice.

Gratuluje Ci tak prostych i jednoznacznych relacji z rodziną,
jednak, jakby tu powiedziec - to, co dla nas jest proste, nie zawsze
jest takie same dla innych.




mruwa9 napisała:

> a czemu wprost, konsekwentnie i do znudzenia, a przede wszystkim
> stanowczo, nie bedziesz powtarzac , ze w szpitalu odwiedzin nie
> przyjmujesz i ze personel nie pozowli wejsc nikomu, na Twoje
wyrazne
> zyczenie, nawet, jesli ktos sie wychyli przed szereg? Domyslam
sie,
> ze chodzi o rodzicow i tesciow , ewentualnie o rodzenstwo, bo nie
> sadze, zeby dalsi znajomi mieli potrzebe przybiegania do szpitala?
> Naprawde az tak slabe masz relacje z najblizszymi albo az tak sie
> ich boisz, zeby takie slowa nie mogly Ci przejsc przez gardlo?
> Kurcze, nie rozumiem. U mnie dzialalo, ja po prostu jasno i
> jednoznacznie stawialam sprawe: w szpitalu poza mezem odwiedzin
nie
> przyjmuje, a w domu- sama sie odezwe, kiedy bede na silach
> przyjmowac gosci.

[mruwa9]

Wiek tesciowej nie ma nic do rzeczy. Moja tesciowa miala 72 lata,
gdy rodzilo sie nasze najmlodsze dziecko Nie rozumiem, dlaczego
tesciowej mialoby byc przykro? W czasach, gdy ona rodzila nie bylo w
ogole odwiedzin na poloznictwie ani porodowce, a kobiety w kusych
koszulkach biegaly po oddzialach z za przeproszeniem golymi tylkami
i klebem ligniny miedzy nogami. Tym bardziej powinna zrozumiec,
dlaczego nie zyczysz sobie odwiedzin. Jesli tego nie rozumie, to
sorry..ale nie dokoncze, bo obrazilabym Twoja tesciowa dosadnym
slowem, nawet jej (tesciowej) nie znajac. A Twoje argumenty (czemu
ich nie uzyc?), nie wiem, jakie sa, moje byly- jak wyzej: ze moge
wygladac nieszczegolnie, ze bede krwawic, ze pewnie bede w
szpitalnej poscieli, byc moze z wywalonym biustem, ze to jest
sytuacja, w ktorej NIE CHCE byc ogladana przez kogokolwiek, poza
mezem i wlasnym dzieckiem, bo MNIE BEDZIE PRZYKRO i MNIE TO KREPUJE.
Bo sie, po prostu i po ludzku WSTYDZE,I dlatego nie wpuszcze, a nie
dlatego, zeby komus zrobic na zlosc. Ze kiedy juz we wlasnym domu
(albo nawet szpitalu) wykapie sie, umaluje i ubiore w normalne
ubranie ( chocby t-shirt, spodnie z dresu, a przede wszystkim
normalna bielizna), na pewno zaprosze na powitanie dziecka. Te 2-3
dni naprawde ani dla dziadkow, ani dla dziecka znaczenia nie maja,
ale dla poloznicy-ogromne.

[nilem]

Coś tak czuję, że włożę kij w mrowisko, ale...
99% postów na temat rodziny brzmi mniej wiecej tak: "przylezli do szpitala",
"zrobili nalot", "siedzieli mi na głowie", "męczyli mi dziecko". Traumy i
tragedie same Ci nasi "najblizsi"
Tak się zastanawiam, czy któraś z Was w ogóle próbowała zastanowić się, dlaczego
oni tak koniecznie chcą zobaczyć wasze dziecko, odwiedzić, przyjechać.
Pomyślcie drogie matki chłopców, co będzie kiedy za 20/30 lat Wasz syn bedzie
zostawał ojcem a Wy babciami. I usłyszycie od jego partnerki, że nie zyczy sobie
żadnych wizyt przez najbliższy miesiąc...
Przecież w WIEKSZOSCI przypadków to wszystko można obgadać i załatwić po ludzku.
Powiedzieć, że na pewno bedziecie padnięte po porodzie, że chcecie pobyć same z
męzem i z dzieckiem, że cieszycie się, że wasze dziecko jest dla nich ważne, ale
prosicie żeby te pierwsze wizyty były jak najkrótsze.
U mnie po porodzie nieustannie przewijali się goście. Mi to nie przeszkadzało,
wręcz czułam się lepiej. Kiedy mała miała dość, wychodziłam z nią do sypialni po
prostu.
Jasna cholera, przecież tu mowa o MATKACH Waszych i Waszych partnerów..

nilem:)

[dzoaann]

zgadzam się z Tobą

[wiu]

Nilem,

Relacje w rodzinie są naprawdę różne. To, że TWOJA RODZINA jest
idealna (lub prawie) i że TOBIE takie odwiedziny nie przeszkadzały,
to TWOJE SZCZĘŚCIE. I ciesz się, że nie miałaś okazji doświadczyć
męczącej rodziny, która "przylazła i siedziała na głowie". Fajnie,
że są tacy ludzie, powinno ich być jak najwięcej, ale niestety tak
nie jest. I nie wolno na nikogo wywierac presji, że on jest
ten "inny" bo nie chce dziadków dopuścić do dziecka. Szanujmy się i
dajmy sobie prawo do odmienności.
Jeśli mój (przyszły) syn za 20-30 lat powie, że przez miesiąc nie
życzą sobie odwiedzin, to to uszanuję, bo kiedy składam wizyte to
lubię być chcianym gościem, a nie wymuszonym. I przypomnę sobie, jak
to było jak ja rodziłam. A należę akurat do tych, którzy wolą miec
spokój.
Piszesz, że można obgadać i załatwić po ludzku, ale ... dla ciebie
akceptowalne rozwiązanie, to wciąż dopuszczeni edo wizyt wkórtce po
porodzie. Tyle, że uprzejmie zgadzasz sie, żeby trwały tylko 15
minut.
Przez twój dom przewijali się goście, ale nie znamy cię i nie wiemy
o tobie wiele, o twoim domu, o twojej rodzinie, o twoim małżeństwie,
obyczajach itd.
MATKA nie zawsze jest łatwostrawna, zapewniam cię...

[leoncja_uk]

A mi się wydaje, że to nie RODZINA jest niestrawna i coś Z NIMI jest nie w
porządku, tylko z osobami, które piszą,że rodziny widzieć nie chcą. No bo
rodzina to najbliżsi nam ludzie, z którymi łączą nas więzy krwi czy choćby
powinowactwo. I ja naprawdę nie rozumiem podejścia "będą mi siedzieć na głowie".
Przecież oni nie przychodzą po to,żeby nas po porodzie torturować, tylko
zacieśniają więzi rodzinne. I wcale przy bliskich znajomych i rodzinie nie
trzeba piec ciast, gotować obiadów, być Miss Polonia i brylować w towarzystwie
intelektem. Koleżanka sama sobie może zrobić herbatę, kolega kupi i przyniesie
ciastka, a obiad niech zjedzą w domu, albo mama niech ugotuje. I niech wszyscy
się cieszą, że jest kolejny człowiek na Ziemi. Bo on nie "należy" tylko do
rodziców. Należy sam do siebie i też ma prawo od najmłodszych lat oglądać
życzliwych mu ludzi i nawiązywać z nimi kontakty.
Ja z chęcią wpuszczę każdą mi bliską osobę do domu. Byle była uśmiechnięta

[osa551]

Normalnie, powiedz, że lekarz abronił odwiedzin przez pierwszy miesiąc.

[tasiaanunia]

Jasne że jest milej kiedy się wie że o nas się pamięta....mój mąż pracuje cały
dzień (6-20) i raczej z powodów finansowych nie będzie mógł sobie pozwolić na
urlop...więc jak teściowa przyjdzie to na cały dzień zostanie aja chciałabym się
czuć w swoim domu bez krępacji...jeśli chodzi o zakupy to akurat nie jest
problem mój starszy syn już teraz je robi(muszę leżeć)
Natomiast do sypialni z małym nie będę mogła wyjść bo jej po prostu nie mam....
Ja nie mam nic przeciwko odwiedzinom rodziny...ale jak słyszę słowa teściowej
-tylko mi klucze zostawcie od mieszkania to jak przyjedziecie ze szpitala to
będę czekać...to mi się ciśnienie podnosi.........

[asiaiwona_1]

To ci współczuję. Ja mam ten komfort, że i teśiowi i rodzice mieszkają
daleko. Zbyt daleko, żeby wpadać codziennie obejrzeć dzidziusia.
Niestety teściowie nie uważają za nic złego nawiedzanie w szpitalu
świeżo upieczonej mamusi. Jak brat męża powiedział im, żeby nie
przyjeżdżali do szpitala, jak mu się dziecko urodziło, to fakt, na
siłę się nie pchali, ale "tyłek" synowej obrobili.

[bweiher]

a mieszkacie sami czy z rodzicami/teściami

[tasiaanunia]

Mieszkamy sami (ja ,mąż,syn)ale mieszkanie jeszcze jest na teściową -teścia już
nie mam...natomiast moja rodzina mieszka ponad 300km, więc zobaczymy sie pewnie
na święta...ale oni nie są skorzy do odwiedzin...mojego pierwszego syna
zobaczyli dopiero po 4 miesiącach...

[monnap]

Ja szczerze mowiac nie rozumiem jak mozna zabronic najblizszej
rodzinie odwiedzin. Mnie na pewno wszyscy odwiedza w szpitalu i bede
sie z tego bardzo cieszyc. Przeciez nikt wam nie kaze obslugiwac
gosci, oni zrozumieja, ze mozecie sie nie czuc najlepiej, ale zeby
od razu zabraniac, sczegolnie dziadkom i to na kilka tygodni to
gruba przesada.
Tu gdzie ja mieszkam, lekarze kaza ograniczyc aktywnosc fizyczna
przez 2 tygodnie, potem juz mozna wszustko powoli robic, jezdzic
samochodem itp.
Wiele lasek strasznie sie tu ze soba piesci. Sa porody trudne, ale
chyba nie wszystkie???
Poza tym mozna rodzinie wyznaczyc godzine wizyt, jesli szpital jej
nie wyznacza. To chyba nie jest takie trudne.

[totorotot]

Czego nie rozumiesz? Że ktoś woli śliwki a ktoś inny jabłka? Że ktoś nie chce odwiedzin, a ze ktoś inny chce?
Po porodzie nie jest najważniejsza teściowa, przyjaciółka, mama, siostra, ciocia, czy mąż, tylko KOBIETA, KTÓRA URODZIŁA DZIECKO. I jej subiektywna wola powinna być zrealizowana.
Każdy, kto tego nie rozumie i nie umie się powstrzymać od naciskania na odwiedziny, jest egoistą pozbawionym empatii nie wartym poświęcenia mu okazanego.

[gdzie-idziesz]

Jestem bardzo zdziwiona i zasmucona Waszą postawą. Najbliższą
rodzinę traktujecie jak swoich najgorszych wrogów, egoistycznie
myślicie tylko o sobie. Myślę, że większość Wam bliskich (czy na
pewno?) osób nie chce wtryniać się z butami w Wasze pierwsze dni z
maleństwem, chce poznać najmłodszego członka rodziny - ukochanego,
wyczekanego wnuczka, bratanka, siostrzeńca. Wiadomo, są osobniki
niereformowalne, na myśl o których cierpnie skóra, ale na Boga - one
są w mniejszości. Postawa dziewczyn ciężarnych i młodych mam jest
straszna - liczę się tylko ja i maleństwo. A potem piszecie - babcia
nie kocha wnuczka, na chrzest nie dostał prezentu, albo dostał
nieodpowiedniej wartości prezent. Zastanówcie się.
Pytanie - czy po powrocie do domu jesteście same?, czy ojców Waszych
dzieci nie ma, czy nie mogą oni przejąć obowiązków pana domu,
żebyście mogły odpocząć i cieszyć się wizytą? Czy Wasi goście
rzeczywiście oczekują od Was dwudaniowego obiadu z kolacją,
nocowaniem i obowiązkowo ciastem? Czy Wasi goście przychodzą po to,
żeby napsuć Wam krwi? Ja myślę, że oni chcą poznać wnuka, spędzić
miło chwilkę z najbliższymi, posiedzieć przy kawie i ciastku. I
niczego więcej nie oczekują. Przecież można powiedzieć - zadzwonię
jak poczujemy się lepiej, zaprosimy Was, ale tylko na kawę i
ciastko, wybaczcie ale teraz w natłoku nowych obowiązków nie mam
siły na bawienie się w gościnność. Najbliższe Wam osoby zrozumieją
to, uwierzcie
pozdrawiam

[wiu]

Gdzie-idziesz,

Czy naprawdę tylko jedna strona jest w tym temacie egoistyczna...?
Czy naprawde żadne argumenty "tych, co wolą w spokoju pobyc z
maleństwem" nie trafiają Ci do przekonania...? Nie wierzę...

Przyjmij do wiadomości, że postawy podczas przyjmowania
gości/formuły przyjmowania bywają bardzo różne. I gości ebywają
bardzo różni.

Jeszcze raz apeluję o zrozumienie i nienarzucanie innym swojego
stylu życia.

Zrozum, że nie wszystkie tzw "dobre chęci" są jednoznacznie dobre.
Tak, oni "tylko chcą zobaczyć dzidziusia".... i nic innego się nie
liczy, a my jesteśmy własnością swojej rodziny.

[gaja78]

Noworodek przybywający do swojego nowego domu musi mieć czas na aklimatyzację.
Moja Daria przywieziona ze szpitala przez dwa dni marzła mimo kilku warstw
ubrań, kocy i kołderek. Ciągle było jej zimno. Nie wyobrażam sobie czyjejkolwiek
wizyty w tych pierwszych dniach, bo każda dodatkowa osoba w domu to dodatkowy
bagaż bakterii i wirusów. Po kilku dniach, tygodniu - proszę bardzo. Jeśli
chodzi o dziecko.

Jeśli chodzi o mnie - szybka wizyta w szpitalu jest ok, aczkolwiek jeśli chodzi
o dziecko, to jestem przeciw z wyżej wymienionych względów. W domu - minimum 2
tygodnie karencji na czyjekolwiek przyjazdy. Bo tak i juś. Potem - proszę
bardzo. Tak było z Darią 2 miesiące temu - 2 tygodnie sami w domu, potem zaczęły
się odwiedziny. Przez 6 (!) weekendów z rzędu była u nas rodzina. Byliśmy
zmęczeni, wykończeni, nie mieliśmy kiedy odpocząć w samotności, ale rodzina to
rodzina i wiadomo że wszyscy chcą nowego członka tej rodziny zobaczyć. Jednak
pierwsze 2 tygodnie były święte i nienaruszalne.

A już kompletnie nie wyobrażam sobie kogoś (poza mężem) na porodówce. Czy w domu
podczas przyjazdu ze szpitala. Nie i koniec. To są nasze bardzo intymne chwile,
które szanujemy i dzięki temu przeżywamy je szczęśliwie i w pełni.

[elske]

Drogie Panie,teraz piszecie ze nie chcecie odwiedzin w domu po porodzie przez
2-3 tygodnie,nawet miesiac.Ciekawe ile z Was za jakis czas bedzie sie zalic,ze
musi niani dla dziecka szukac,bo babcia nie chce sie nim zajac.

A to co piszecie o aklimatyzaci dziecka,miesiac w domu bez zadnych odwiedzin.Dla
mnie kosmos.Moj syn mial tydzien jak poszlismy na pierwszy,dlugi spacer, a 1,5
tyg jak poszedl ze mna i corka do przedszkola i od tego dnia regularnie w
przedzkolu bywa 2x w tyg(przedszkole otwarte-tzn.ze rodzice sami zajmuja sie tam
swoimi dziecmi).Od sierpnia do przedszkola planujemy chodzic 5x w tyg.Syn za
tydzien 3 mies skonczy,okaz zdrowia.Core odobnie wychowywalam od samego
urodzenia-gdzie ja szlam tam zabieralam ze soba dziecko:cora zachartowana.
"Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[szklanapulapka2]

Podobnie jak kilkoro moich poprzedniczek jestem PRZERAŻONA wstrętnym
egoizmem przyszłych mam. Babcia ma odwiedzić po miesiacu??? Rodzona
babcia???????? A jak jeszcze czytam, ze rodzina ma nie przychodzić
bo... pies sie będzie adaptował do nowej sytuacji to mi skóra na
plecach cierpnie! Pies bakterii nie przyniesie - dziadkowie owszem.
Wstyd, dziewczyny! A za miesiac, dwa, trzy będzie sie w łaskę do
babć chodziło, bo do pracy trzeba wrócić, bo z dzieckiem trzeba
zostać. Na miejscu takiej babci czy dziadka po misiacu to sama
odwróciłabym sie na piecie i... radź sobie sama, skoroś taka
samowystarczalna!.Sory, dziewczyny, ale nie mogę. To obrzydliwe
zachowanie!.

[gaja78]

Litości ... w rodzinie, gdzie panują normalne zdrowe relacje, córka i syn mają
prawo czuć potrzebę intymności i nie przyjmować gości przez pierwszy tydzień czy
dwa, a matka czy teściowa się o to nie obrazi.

A że rodzin ze zdrowymi relacjami jest mało i z tego okresu karencji po porodzie
robi się wielkie halo i świętą obrazę - to już inna sprawa

[mruwa9]

w rodzinie, w ktorej panuja normalne relacje dyskutowany tu problem
nie jest problemem. Bo jedna strona potrafi wprost i bez obrazy
mowic, co lezy na watrobie, a druga strona potrafi sluchac i
respektowac wole pierwszej strony.

[babcia47]

w normaknej rodzinie, gdzie wszyscy sie słuchają chyba tez nikt nie
jest traktowany jak trędowaty? niegodny , bo mieszkam daleko, ale
wiem, że "dziadkowie" mieszkajacy na miejscu mieli prawo wstepu, po
uprzednim telefonie..i byli bardzo pomocni, tesciowa syna
praktycznie gotowała młodej rodzinie a i bywało, że gdy musieli
wieczorkiem, prywatnie pojechać do gina czy na pogotowie, bo coś sie
paprało synowej, potem szwy rozlazły..miał kto na godzinke
posiedzieć i przypilnować wnusia, żeby go nie ciągać niepotrzebnie..

[babcia47]

..ups...>niegodny "towarzystwa własnego wnuka. Ja swojego poznałam
gdy miał 1,5 m-ca" , bo mieszkam daleko,<
wsiorbało mi część tekstu..

[luiz.a]

szklanapułapko popieram w 100%, nie moge zrozumieć jak można wnuka
czy wnuczke nie pokazać własnym rodzicom czy najbliższej rodzinie.
Potem się słyszy teściowa zła ale my tez kiedyś zostaniemy babciami
i co miło wam będzie jak zostaniecie poinformowane, że za m-c
możecie przyjśc na kawe w odwiedziny. Po prostu trzeba mieć poczucie
taktu, ja od zawsze jestem zosią samosią i wszystko staram się robić
sama ale jak ktoś chce mi w czymś pomóc to tego nie odrzucam. Chyba
za bardzo kocham swoich rodziców i teściów i nie wyobrazam sobie
żeby ich nie zobaczyć w szpitalu i nie podzielic się z nimi
szczęściem. Tym bardziej, że do sziptala nie jedzie sie w odwiedziny
na pół dnia. A w domu jak się cała rodzina zwali można ewentualnie
grzecznie przeprosić i powiedzieć, że jest człowiek zmęczony ale to
moje zdanie, przynajmniej tak mnie wychowali rodzice, że troche
szacunku trzeba mieć. Pozdrawiam i życze miłych chwil z
nowonarodzonymi dziećmi i ich tatusiami.

[asiaiwona_1]

Może macie po części rację, ale najwidoczniej wasi rodzice/teściowie
mieszkają blisko i mogą wpaść na krótką wizytę. Moi rodzice i
teściowie mieszkają zbyt daleko i pokazanie im dzidziusia wiąże się
z conajmniej 2 dniową wizytą. Owszem, to mąż moge ugotować im obiad,
pozmywać itp, ale ja osobiście wolałabym, żeby te pierwsze dni
spędzał z dzieckiem niż stał przy garach. Poza tym
rodzicie/teściowie zwykle mają tendencję do udzielania "dobrych" rad
co do kąpieli, przewijania i karmienia dziecka, czego ja akurat nie
lubię. Zwykle oni sądzą, że wiedzą lepiej, bo tyle dzieci już
przecież odchowali. Wolę więc w tych pierwszych dniach pobytu z
dzieckiem w domu, tym bardziej jeśli jest to pierwsze dziecko, sama
uczyć się co i jak, a nie słuchać rad w stylu "powinnaś zrobić to
tak a nei inaczej". I nie uważam, żeby pierwsze spotkanie wnuczka z
dziadkami po 2 tyg, czy nawet miesiącu, było czymś strasznym. Czy
oni w jakiś sposób "ucierpią" na tym, że przez tydzień, czy dwa będą
widzieć wnuczka na zdjęciu, a nie w realu? Nie sądzę.
Ale i tak wszystko zależy od tego jakie mamy relacje z
rodzicami/teściami i jak my do tego podchodzimy.
Ja osobiście uważam, że skoro mam się stresować jakąkolwiek wizytą,
to lepiej i dla dziecka i dla mnie będzie odłożenie jej do czasu,
jak już oswoimy się z nową sytuacją, czyli małutkim dzieciątkiem w
domu. A jeśli babcia, czy dziadek obrażą się na mnie za to, że nie
zaprosiłam ich już pierwszego dnia, tylko po miesiącu, to chyba
świadczy tylko o nich samych...

[gaja78]

asiaiwona_1 napisała:

> Może macie po części rację, ale najwidoczniej wasi rodzice/teściowie
> mieszkają blisko i mogą wpaść na krótką wizytę. Moi rodzice i
> teściowie mieszkają zbyt daleko i pokazanie im dzidziusia wiąże się
> z conajmniej 2 dniową wizytą.

No właśnie trzeba rozróżnić te dwie sytuacje: gdy rodzice mieszkają blisko i
mogą wpaść na godzinę-dwie oraz gdy mieszkają daleko i odwiedziny trwają dwa
dni. To dwie zupełnie różne bajki.
To po pierwsze.

A po drugie - jeszcze się przyczepie do kwestii "witania" nowego dziecka w domu
przez rodziców i teściów - trzeba mieć nie lada tupet, żeby się świeżo
upieczonym rodzicom wpakować na głowę na te jedne z najważniejszych chwil ich w
życiu. Wbrew woli młodych Jak się kocha swoje dzieci, to się takich numerów
nie wykręca. No chyba że to taki specyficzny sposób znaczenia terytorium
wpływów, ja tak to widzę

> A jeśli babcia, czy dziadek obrażą się na mnie za to, że nie
> zaprosiłam ich już pierwszego dnia, tylko po miesiącu, to chyba
> świadczy tylko o nich samych...

No dokładnie. Z moją matką załatwienie sprawy wyglądało tak: mąż ma urlopu tylko
tyle i tyle, chcemy być wtedy sami, zapraszamy za dwa tygodnie. A za miesiąc czy
półtora zapraszam mamę na kilka dni lub tydzień - jak mamie będzie pasowało.
Mama: jasne, chciałabym już zobaczyć małą, ale rozumiem, te dwa tygodnie mnie i
ojca nie zbawią a dla was są ważne. Za miesiąc przyjadę wtedy i wtedy na tyle i
tyle dni.

I tyle. Mama przyjechała na chwilę po 2 tygodniach i na tydzień po 5 tygodniach.
Było cudnie

[szklanapulapka2]

A jeśli babcia, czy dziadek obrażą się na mnie za to, że nie
> zaprosiłam ich już pierwszego dnia, tylko po miesiącu, to chyba
> świadczy tylko o nich samych...


nie, to świadczy o twojej kulturze i szacunku dla rodziców i
teściów !

[gdzie-idziesz]

Szklanapułapko2 nie przegadamy dziewczyn. Widzę, że my jesteśmy w
mniejszości i nie ważne co byśmy nie mówiły to większość dziewczyn
ma swoje racje i będzie ich bronić ze wszystkich sił. Choćbyśmy się
siliły nie wiem na jakie argumenty to nie przegadamy nikogo.
Jakieś takie chore podejście obecnie zrobiło się wobec krewnych, i
najbliższej rodziny. Jestem w stanie zrozumieć, że świeżo upieczeni
rodzice nie mają ochoty gościć plotkarskiego pociotka i mają prawo
odmówić wizyty, ale odmawiać gościny dziadkom czy najbliższej
rodzinie to jest okropne. Przyjaciółki ukochanej też nie zaprosicie
jak Was poprosi? Jak zadzwoni i powie - wpadnę tylko na chwilę,
kupię coś po drodzę, chcę zobaczyć maleństwo. Założę się o wygraną w
totka że nie odmówicie i spędzicie miło czas. A dziadkowie dziecka
to samo zło i reszta rodziny. Teraz widzi się coraz więcej dzieci
chrzczonych w wieku roku i więcej, bardz często te dzieci nie mogły
znajeźć rodziców chrzesnych.
Ja z teściami mieszkałam jak starsza pojawiła się na świecie, więc
dobrych rad miałam wyżej uszu,zniosłam to. Wy boicie się robrych rad
dawanych przez czas wizyty - godzinę, dwie, czy nawet dwa dni.
Powiem coś jeszcze modliłam się o dobre rady, o to żeby ktoś
przyszedł i poradził mi jak karmić to moje dziecko piersią żeby
chciała, co robić żeby nie wymiotowała, jak trzymać gdy się dławiła.
Co robić żeby nie mieć zastojów pokarmu i tak cholernie bolesnych
piersi. Modliłam się o takie rady, Iternet nie zastąpi doświadczonej
babci czy innej mamy, trzeba tylko się otworzyć i nie udawać samosi
na siłę. Dzieci rodzą się różne, ja pomimo pomocy teściowej nie
miałam czasu umyć głowy przez dwa tygodnie, ani wypić ciepłej
herbaty przez kilka miesięcy. Mała jadła przez dwie godziny bez
przerwy, potem pół godziny odpoczynku - nie można było położyć bo
wymiotowała i dalej karmienie. Przez ponad miesiąc.
A moich rodziców zaprosiłam na najbliższy weekend, kiedy córka miała
tydzień. Mieli do pokonania 300 km w jedną stronę. Dali radę obrócić
w jeden dzień.

[janana]

Przyjaciółce ukochanej nie musiałabym odmawiać, bo jako przyjaciółka
wiedziałaby, że ma się wstrzymać.

A jak u kuzynostwa w nawiedzanym przez krewnych i znajomych domu dwutygodniowy
synek dostał zapalenia oskrzeli, to szczerze żałowali, że nie poszli za naszym
przykładem.

[memphis90]

Wszystko zależy od sytuacji i wyczucia. Moment odwiedzin też trzeba wyważyć.
Moja babcia zaprosiła na Sylwestra kuzynkę, ta przyszła zasmarkana, w domu było
niemowlę. Drugiego stycznia dziecko nie żyło- zmarło na zapalenie płuc. Dlatego
uważam, że dziadkowie, rodzeństwo rodziców- niech wpadną, zobaczą malucha;
dalsza rodzina, koleżansie, znajomi z pracy- powinni się wstrzymać. Im mniej
obcych ludzi koło noworodka, tym lepiej dla niego, szczególnie w okresie
grypowym. A już na pewno nie pchać i nie urządzać wycieczek do szpitala!

[gaja78]

memphis90 napisała:

> dalsza rodzina, koleżansie, znajomi z pracy- powinni się wstrzymać. Im mniej
> obcych ludzi koło noworodka, tym lepiej dla niego, szczególnie w okresie
> grypowym. A już na pewno nie pchać i nie urządzać wycieczek do szpitala!

Ja w ogóle jestem zdziwiona, że nie jest to powszechną oczywistością - taki
okres karencji ze względu na zdrowie noworodka. Dla mojej rodziny i znajomych,
wszystkich bez wyjątku, sprawą oczywistą było przy obydwu córkach, że w
pierwszych 2 tygodniach czy nawet miesiącu dziecka się nie odwiedza. Niech
najpierw zacznie wychodzić na spacery, niech układ odpornościowy "ruszy" pełną
parą. Bo każda złapana choroba to dla noworodka śmiertelne niebezpieczeństwo.
Takie przekonanie wyniosłam z domu, takie przekonanie mają moi znajomi.

[babcia47]

Iternet nie zastąpi doświadczonej
> babci czy innej mamy, trzeba tylko się otworzyć i nie udawać
samosi
> na siłę.
..chyba, że się podpytuje "doswiadczoną" teściową przez
internet..)..nie wiem skąd tak akurat, ale synowa mając swoją mamę
na miejscu, i to moim zdaniem bardziej doświadczona i lepszą
gospodynię.. często mnie odpytuje, nawet razem przez net
wybierałysmymy spacerówke czy krzesełko do karmienia..chociaż z
drugiej strony wnuk wdał sie w swojego ojca..nawet ząbki dostaje w
tym samym czasie i tempie)

[ewa-krystyna]

szklanapulapka2 napisała:

> A jeśli babcia, czy dziadek obrażą się na mnie za to, że nie
> > zaprosiłam ich już pierwszego dnia, tylko po miesiącu, to chyba
> > świadczy tylko o nich samych...
>
>
> nie, to świadczy o twojej kulturze i szacunku dla rodziców i
> teściów !


a gdzie szacunek tesciow i rodzicow wzgledem wlasnych dzieci?

[szklanapulapka2]

Na szacunek też trzeba sobie zasłużyć. Chyba że jesteś
za "szacunkiem" wymuszanym.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> Na szacunek też trzeba sobie zasłużyć.

Boskie
Trzeba sobie zasłużyć na szacunek swoich rodziców, na przykład zapraszając ich
na wizytację w dzień przyjazdu dziecka ze szpitala, czy tak ? ))

[szklanapulapka2]

Nie, trzeba sobie zasłużyć całym życiem, zarówno na szacunek ze
strony rodziców, jak i odwrotnie - rodzice powinni swoim zachowaniem
zasłużyć na szacunek nasz. Tego nie buduje się w jeden dzień. A
jeśli jest ten szacunek to nie ma w ogóle opisywanego
problemu.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> jeśli jest ten szacunek to nie ma w ogóle opisywanego
> problemu.

Mylisz szacunek z niezdrowym poświęcaniem swoich potrzeb w imię zaspokojenia
potrzeb rodziców.

do szklanapulapka2

[attiya]

szklanapulapka2 napisała:

> Na szacunek też trzeba sobie zasłużyć. Chyba że jesteś
> za "szacunkiem" wymuszanym.
no wiesz - teściowie też sobie muszą na szacunek zasłużyć - a tylko
dlatego, że są to rodzice męża? I przez to automatycznie mają miec
u mnie zapas szacunku?
No chyba, że to tylko synowa musi sobie zapracowac na szacunek -
teściowie już nie.....dziwny sposób myślenia

[wiu]

Szklanapulapka,

tak, to tylko my -potencjalne matki i juz-matki jesteśmy wstrętnymi
egositkami. Z tego wnioskuję, że ty jesteś po drugiej stronie sporu..

CO do psa - niektórzy ludzie przyjmują zwierzęta do rodziny, ale
dlaczego ma to być wstyd? Jeśli ktos poważnie podchodzi do chowu
swojego zwierzęcia, to nie rozumiem, dlaczego nie miałby brac pod
uwagę potencjalnych komplikacji takich jak te opisane. A że pies ma
niby pierwszeństwo przed "kochaną babcią"? Bywa tak. Skąd wiesz, jak
jest w tym przypadku naprawdę.

"nie będzie sie w łaskę wchodziło za miesiąc, dwa czy trzy",
jeśli "kochane babcie" już wczesniej wykażą się brakiem
delikatności. I tyle.

Jeśli tak cię oburza "obrzydliwe zachowanie" to proszę, podaj kontr-
propozycję bezpośrednio założycielce wątku, żeby mogła potem
skomentować, dlaczego twój projekt pasuje jej lub nie.

Dla mnei obrzydliwe jest naruszanie czyjejś intymności, bez względu,
czy naruszającym jest mama, dziadek, kolega czy znajomy.

[morepig]

> swojego zwierzęcia, to nie rozumiem, dlaczego nie miałby brac pod
> uwagę potencjalnych komplikacji takich jak te opisane. A że pies ma
> niby pierwszeństwo przed "kochaną babcią"? Bywa tak. Skąd wiesz, jak
> jest w tym przypadku naprawdę.

u nas tez pies miał pierszenstwo przed "ukochana babcia", tzn nie moja mama
tylko tesciowa.
od poczatku- po porodzie psy poszly do mojej mamy na tydzien, po tygodniu jak
moja mama juz wpadała na chwile to przyprowadzila psy juz zeby zostaly. dlatego
po tygodniu ze baaardzo ze mnie leciało i moje psy by to zjadały pewnie i to
mnie obrzydzało. a przed ukochana babcia- no coz, one z nami na stałe mieszkaja,
liżą dziecko i nas i wogole. a babcia nie jest nawet od swieta

[morepig]

> Podobnie jak kilkoro moich poprzedniczek jestem PRZERAŻONA wstrętnym
> egoizmem przyszłych mam. Babcia ma odwiedzić po miesiacu??? Rodzona
> babcia???????? A jak jeszcze czytam, ze rodzina ma nie przychodzić
> bo... pies sie będzie adaptował do nowej sytuacji to mi skóra na
> plecach cierpnie! Pies bakterii nie przyniesie - dziadkowie owszem.


nie tylko o to chodzi. pies musi sie ogarnac zeby nie zjadl ci dziecka w wolnej
chwili. do tego bakterie z psa sa dziecku znane od urodzenia bo ma sie je nawet
na skorze.

> Wstyd, dziewczyny! A za miesiac, dwa, trzy będzie sie w łaskę do
> babć chodziło, bo do pracy trzeba wrócić, bo z dzieckiem trzeba
> zostać. Na miejscu takiej babci czy dziadka po misiacu to sama
> odwróciłabym sie na piecie i... radź sobie sama, skoroś taka
> samowystarczalna!.Sory, dziewczyny, ale nie mogę. To obrzydliwe
> zachowanie!.

wiesz, niektorzy maja nianie albo wychowawczy, pracujace matki ktore nie rzuca
pracy zeby sie bachorem zajac. wiec nie uogolniaj. wiadomo ze jak ktos jest w
jakikolwiek sposob zalezny od kogos to nie moze mu podpadac, ale tu chodzi o
doroslych ludzi i ich dzieci, wiec zakladam ze nie sa udupieni mieszkaniem z
tesciami, nie siedza u nich na garnuszku i nie musza sie spowiadac z kazdej
kostki cukru.
a juz wpadniecie i WYMAGANIE podania herbaty to porazka, chyba ze tatus ma
ochote obslugiwac.
u nas to PRZYCHODZACY obslugiwali mnie jesli juz....
a powiedz mi co sie stanie jak babcia zobaczy dziecko na zywo na chwilke i potem
dopiero za 2 tygodnie? albo wogole zobaczy po 2 tyg?

poza tym- babcia nie jest rodzona, rodzona ma sie tylko matke i już, chyba ze
babcia byla surogatką ale to juz offtop

[wiu]

normalnie nie chce mi się uświadamiać tych wszystkich ludzi...

Elske,

Czyli transakcja wymienna, tak? Ja pozwolę sobie "wejść na głowę"
tuz po porodzie a za to będę miała opiekę do dziecka?? Taki szantaż?

Co do twojego syna, którego szybko "wyprowadzałas na dwór" -
przyjmij do wiadomości, że są różne dzieci i różni rodzice i twój
sposób wcale nie jest jedynym obowiązującym.

gdzie-idziesz

[matylda_28]

zgadzam się z Tobą w 100%. Nie rozumiem jak można zakazać rodzinie odwiedzin wyczekiwanego członka rodziny? Przecież oni też czekają, martwią się. Nie trzeba od razu ghotowac obiadu i piec ciast...myślę, że nikt tego nie oczekuje. Jeśli będziecie zmęczone, to po prostu powiedzcie, każdy zrozumie, ale takie nie, bo nie wydaje mi się bardzo egoistyczne. Nie życze nikomu, aby Wam kiedys córka czy syn powiedziała, nie przychodź do mnie przez miesiąc, bo....no właśnie dlaczego? Od tego mamy tez partnerów, czy kogoś bliskiego, żeby zajął się gośćmi pozdarwiam

[wiu]

Jesli mi syn powie "przyjdx mamo za miesiąc", to to zrozumiem albo
chociaż uszanuję. Będe się domagać zdjęć, filmików, informacji o
wnuczku a jak już będa gotowi mnie przyjąć, będzie to dla
wszystkich stron najbardziej przyjemne.

[morepig]

elske, a co to- babcia najlepsza opiekunka do dziecka? jak jej nie pozwole
zobaczyc mojej g0olej dupy dwa dni po porodzie to sie smiertelnie obrazi?
a co do twojego chodzenia do przedszkola- co nas to obchodzi? jak wiesz
urodzilam w lutym ina pierwszy spacer wyszlam jak dziecko mialo miesiac.
przezylismy oboje,choruje rzadko. a ja dopiero wtedy moglam usiasc normalnie. i
dopiero wtedy przyjechali tesciowie, spali u mojej mamy, dziecka nie dotykali bo
nie, boja nie dawalam dotykac bo tak mialam...a jakos moje relacje z nimi sie
nie zmienily, tzn jak byly nijakie tak takie pozostaly, ogladanie ich w
pierwszych dniach po porodzie nic by nie zmienilo...
poza tym nie kazdy musi czuc silne wiezi rodzinne z obcymi ludzmi jakimi sa
tesciowie...

[szklanapulapka2]

> poza tym nie kazdy musi czuc silne wiezi rodzinne z obcymi ludzmi
jakimi sa
> tesciowie...


O, i tu leży problem. "Obcy ludzie", jeśli faktycznie teściowie są
dla kobiety obcymi ludźmi, to naprawdę nie ma nic na siłę. Na
szczęście u mnie jest inaczej i z całego serca życzę wszystkim, by
tak było i u Was.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> > poza tym nie kazdy musi czuc silne wiezi rodzinne z obcymi ludzmi
> jakimi sa
> > tesciowie...
>
>
> O, i tu leży problem. "Obcy ludzie", jeśli faktycznie teściowie są
> dla kobiety obcymi ludźmi, to naprawdę nie ma nic na siłę. Na
> szczęście u mnie jest inaczej i z całego serca życzę wszystkim, by
> tak było i u Was.

Dziękuję bardzo, wolę nie musieć poświęcać intymności swojej najbliższej rodziny
w imię zasłużenia sobie na szacunek teściów

[szklanapulapka2]

No właśnie o tym piszę. Nikt Ci nie każe poświęcać 'intymności"
swojej rodziny (doś dziwne określenie na wizytę dziadków u wnuka po
porodzie), dla OBCYCH ludzi. To zalezy od układów w Twojej rodzinie.
Dla mnie teściowie nie są OBCY, są mamą i tatą i tak też sie do nich
zwracam.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> No właśnie o tym piszę. Nikt Ci nie każe poświęcać 'intymności"
> swojej rodziny (doś dziwne określenie na wizytę dziadków u wnuka po
> porodzie), dla OBCYCH ludzi. To zalezy od układów w Twojej rodzinie.
> Dla mnie teściowie nie są OBCY, są mamą i tatą i tak też sie do nich
> zwracam.

Ja też mam mamę i tatę ale do sfery intymnej mojego życia oni nie należą.
Stworzyłam sobie własne niezależne życie już jakiś czas temu.

[szklanapulapka2]

Gratuluję i życzę, abyś całe życie mogła być taka "niezależna", a
rodzicom i teściom, aby nigdy nie musieli korzystać z Twojej
pomocy.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> Gratuluję i życzę, abyś całe życie mogła być taka "niezależna", a
> rodzicom i teściom, aby nigdy nie musieli korzystać z Twojej
> pomocy.

I po co ta złośliwość ?
Bez sensu, pomaganie rodzicom nie ma tu nic do rzeczy.

[morepig]

dla mnie nie są, ojca i matkę ma się jednego, to że jestem zona ich syna nie
znaczy ze automatycznie mam ich szanowac, kochac i zapraszac od domu tylko
dlatego ze go spłodzili

[jadzi-a441]

mam bardzo mieszane uczucia czytając te wszystkie wypowiedzi, mam wrażenie, że
już wszystkim się w głowach pomieszało. Najpierw kobieta będąc "dwie godziny w
ciąży" oczekuję, ze cały świat będzie na nią dmuchał, bo ona jest w ciąży.
Zwolnieniami lekarskimi ciężarne rzucają na lewo i prawo bo "im się należy". A
jak rodzą to już im całkowicie odbija!! Mama, teściowa, brat, siostra nie mogą
zobaczyć dziecka bo co?? Bo zarazki??????!!!!!!!!!! Nikt nie może przyjść w
odwiedziny bo ten czas należy spędzić z dzieckiem? ok ale noworodek przesypia
większość dnia, a rodzice co siedzą i sie na niego patrzą?? Nie oglądają
telewizji, nie czytają gazet, nie odbierają telefonów?? Ja rodziłam niedawno
swoje pierwsze dziecko i byłam przeszczęśliwa z odwiedzin w szpitalu rodziny,
koleżanek z pracy, znajomych. A po powrocie do domu z odwiedzin ciotek, kuzynek.
Jestem dumna z tego, ze mam taką rodzinę i znajomych którzy są ze mną w tak
ważnych w życiu momentach. Leżałam na sali z dziewczyną do której nikt nie
przyszedł przez cały czas pobytu w szpitalu i nie raz słyszałam od niej słowo
"zazdroszczę Ci, że tak sie Tobą interesują, też bym chciała mieć taką rodzinę".
WIęC DROGIE MłODE MAMY, POSTARAJCIE SIę DOCENIć TO CO MACIE, RODZINE, ZNAJOMYCH
I TO żE SIE WAMI INTERESUJą.... BO NIE WIECIE CO BęDZIE ZA MIESIąC, ROK... może
wtedy będziecie potrzebować pomocy i wsparcie a nikt się nie pojawi, bo będzie
wiedział, ze jest niemile widziany. Każdy ma swój rozum i swoje lata i będzie
robił jak uważa za stosowne.... Ja jestem szczęśliwa, że mam rodzinę i doceniam
to )

[mruwa9]

mow za siebie. Ty lubisz sie pokazywac gosciom w papilotach i
szlafroku-prosze bardzo. Dla mnie to jest wlasnie powod, dla ktorego
nie zyczylam sobie odwiedzin w szpitalu. Krepuje mnie nocna
bielizna, a trudno w godzine po cc wskoczyc w cywilne ciuchy.
Krepuje mnie dyndajacy przy lozku worek z moczem, widoczny znak, ze
jestem zacewnikowana. Krepuje mnie publiczne karmienie piersia i
epatowanie rozchelstanym dekoltem. Ja mam zwyczaj robic makijaz
nawet przed pojsciem na szybkie zakupy, a w szpitalu mialabym
podejmowac gosci w mocno bieliznianej scenerii? Nie, dziekuje. Z
tego powodu m.in.nie pozwolilam na wykonywanie jakichkolwiek zdjec w
szpitalu i pierwsze zdjecia robilismy dopiero w domu. I nie
wszystkie noworodki glownie spia, niektore sie dra 16 h/dobe, wiesz?
Dzieki Bogu, moi bliscy to pojeli bez wiekszych tlumaczen i
dziadkowie nie sa ani lepszymi , ani gorszymi dziadkami, tylko
dlatego, ze pierwszy raz zobaczyli wnuka/wnuczke po
tygodniu/miesiacu/dwoch miesiacach. I to IMHO nie noworodek musi sie
zaaklimatyzowac w domu, ale rodzice do nowej sytuacji. Dziecko
przychodzi do domu i od razu jest u siebie. To mlodzi rodzice musza
sobie zorganizowac dom w nowych realiach, sami.

[memphis90]

Ja rodziłam niedawno
> swoje pierwsze dziecko i byłam przeszczęśliwa z odwiedzin w szpitalu rodziny,
> koleżanek z pracy, znajomych.
Mów za siebie... Ja bym bynajmniej nie była zadowolona, gdyby mi przez pokój
przewijały się tabuny obcych ludzi, cudzych koleżanek z pracy, znajomych itd. Po
porodzie kobieta ma prawo być zmęczona, obolała, może chcieć się zdrzemnąć w
dzień i wizyty obcych nie są na miejscu. No, chyba, że na Oddziale jest
świetlica, gdzie można przyjąć gości albo ma się "jedynkę". Ale przecież
naprawdę można poczekać te 2-3 dni i zaprosić koleżanki z pracy już do swojego domu.

[gaja78]

jadzi-a441 napisała:

> odwiedziny bo ten czas należy spędzić z dzieckiem? ok ale noworodek przesypia
> większość dnia, a rodzice co siedzą i sie na niego patrzą??

No ja przez pierwszy tydzień walczyłam z anemią i walczyłam o mleko w piersiach.
W przerwach próbowałam robić cokolwiek, aby starsze dziecko przestało się czuć
stęsknione. Nie bardzo było tu miejsce na gości

> Ja rodziłam niedawno
> swoje pierwsze dziecko i byłam przeszczęśliwa z odwiedzin w szpitalu rodziny,
> koleżanek z pracy, znajomych.

Współlokatorki ze szpitalnej sali zapewne też były przeszczęśliwe z tych
odwiedzin A najbardziej kilkudniowe noworodki (

> Jestem dumna z tego, ze mam taką rodzinę i znajomych którzy są ze mną w tak
> ważnych w życiu momentach.

Ja też jestem dumna ze swojej rodziny i znajomych. Za to, że pytają kiedy mogą
przyjść i interesuje ich moja odpowiedź a nie własny czubek nosa

[jadzi-a441]

szczerze powiem to nie wiem, kto idąc w odwiedziny do szpitala do kobiety która
dopiero co urodziła, spodziewa sie spotkać ją elegancko ubraną, w pełnym
makijażu i super fryzurze )To by chyba było troszkę dziwne ) Ja nadal
uważam, że jak ktoś chcę to zawsze znajdzie dziurę w całym )

[szklanapulapka2]

Dziadkowie przychodzą odiwedzić wnuka, zobaczyć kogoś, na kogo
czekali 9 miesięcy, jak rodzice, a nie mamusię w papilotach...
Zresztą... jak ktoś ma siłę po cc kręcić papiloty, to powinien też
mieć siłę się umyć i ubrać. Dla mnie to świństwo i tyle.
Ja rodziłam synka w 2004 r. 4 lata temu. Do porodu jechaliśmy dwoma
samochodami - ja z mężem w jednym i moi rodzice w drugim (taki
rodzaj zabezpieczenia, gdyby nie daj Boże popsuł sie samochód). Mąż
zobaczył synka parę minut po porodzie, moja mama 2 godziny po tym
fakcie. Tata przyszedł do wnuka następnego dnia. Jeszcze następnego
przyjechał mój brat i taty siostra. Wszyscy grzecznie, na krótko, z
daleka... Moja mama drugiego dnia po porodzie nakarmiła mojego synka
butlą i jakoś przeżył, nie mówiąc o ogromnej radości, jaką miała
sprawiona babcia. Teściowa przyjechała tydzień po porodzie, już do
domu i wiecie co? Było mi przykro, ze przyjechała tak późno, ze ,
wyglądało to tak, jakby nie chciała zobaczyć dziecka. Każdą pomoc
zawsze przyjmowałam serdecznie i z wdzięcznością. Niektóre rady
mogły mi sie nie podobać, ale grzecznie się uśmiechałam i... robiłam
swoje (tak było np. z karmieniem piersią, do którego teściowa
próbowała mnie zmusić na siłę. Nie karmiłam, olałam jej rady, nie
miałam pokarmu, a dzis... bardzo tego żałuję i już, będąc w 9
tygodniu ciąży prosze ją, ze jak mi przyjdzie do łba nie karmić, to
ma mnie do tego zmusić).
Ale w życiu nie przyszłoby mi do głowy zabronić babci i dziadkowi,
którzy razem ze mną czekali 6 lat na wnuka (ja na synka), którzy
przeżywali każde moje samopoczucie, interesowali sie stanem zdrowia,
ba, nawet mama była kiedyś na usg ze mną i wlepiali oczy w tv. z
nagraniem dziecka, żeby odwiedzili dziecko. Było mi bardzo miło w
szpitalu, ze ciągle ktoś jest ze mną, potem w domu, ze nie jestem
sama, byłąm dumna z synka, chciałąm, by poznał go cały świat. Babcie
i dziadkowie naprawdę w żaden sposób mu nie zaszkodzili,
uczestniczyli w wychowaniu od pierwszych godzin, pomagali ile mogli
i czuli sie potrzebni. Przeciez dziecko i tak było i jest moje i
męża, i tak to nasz syn i my ostatecznie decydujemy o jego
wychowaniu, nie bałąm sie, ze ktoś mi go zabierze. Nikt mi nie
siedział na głowie, a każdą wizytę rodziców przyjmowałam z ogromna
radością.

do szklanapulapka2....

[tasiaanunia]

Masz super rodzinę...
niestety ja mam złe doświadczenia z teściami bo nie wolno mi było dojść do
dziecka bo nic nie umiem i pewnie zrobię mu krzywdę i kiedy mój syn powiedział
"mamo" do babci i ona była z tego dumna i całemu światu o tym mówiła - ja się
postawiłam i dostałam za to w twarz....
Teraz mam super teściową bo mój obecny mąż od samego początku mówił ze nie lubi
wtrącania się ...ale i tak wykorzystuje każdą nadarzającą sie sytuację aby nas
pouczać...
twoja teściowa przyjechała tydzień po porodzie...a może chciała uszanować waszą
prywatność...może chciała abyście się najpierw wy nacieszyli swoim skarbem..?

[szklanapulapka2]

Dokładnie tak tłumaczyła swoja nieobecność wcześniej. Dzwoniła
codziennie, prosiła, zeby przybliżyć dziecku słuchawkę,
żeby "poczuła" jak oddycha, może załapie sie też na płacz? Ale
przyjechała później.
A co Twojej teściowej, to... zaniemówiłam.... Bardzo mi przykro,
naprawdę. Ja nie znam aż takich układów, choć z teściową nie
odzwywałyśmy się prawie 5 lat. Zajście w ciążę zmieniło wszystko i
jest naprawdę dobrą babcią, a mój syn ją uwielbia, tak samo zresztą
jak moich rodziców...
Wychodzi na to, zę nie można generalizować, bo ja też chyba
wściekłabym sie, gdyby mi ktoś nie pozwolił sied zieckiem opiekować.
Co innego wziąć na chwilę, ponosić, pocałować nawet, nakarmić,
przewinąć raz na jakiś czas, ale tak na stąłe odsunąć matkę to by mi
sie też nie spodobało...

[wiu]

Szklanapułapko2,

Tak, dziadkowie przychodzą zobaczyć kogoś na kogo czekali 9 m-cy
(ale nie w każdej rodzinie tak jest...nie wszyscy dziadkowie tacy
są...ludzie mają różne poziomy uczuciowości i ...romantyzmu).
Poza tym, że wszystk odbywa się w "jednej wielkiej rodzinie", to z
momentem przyjścia na świat dziecka - pamietajmy - powstaje tak
naprawde nowa młoda rodzina złożona z mamy, taty i noworodka. Trzeba
jej dać czas i przestrzeń na "zawiązanie się", bo to oni będa dla
siebie nabjliżsi. Jeśli do domu przyjedzie wiele odwiedzających, to
poza oczywistym naruszeniem miru domowego (które mimo wszystko ma
miejsce, przyznaj!) zakłóca się mir tej nowej rodziny. Trzeba
taktownie wycofac się na swoją pozycję i przyjść, kiedy będzie się
zaproszonym, w międzyczasie jedynie delikatnie sygnalizując swoje
serdeczne zainteresowanie. Od klasy człowieka zalezy, czy jest w
stanie coś takiego zaoferowac drugiej osobie. A już oddzielną sprawą
jest to, jak szybko zostanie się zaproszonym. Jedni młodzi rodzice
chca już na drugi dzień, inni - po kilku dniach, jeszcze inni - po
tygodniu, dwóch czy więcej.
Świństwo... ale pamiętaj, że to mimo wszystkod ziecko TEJ KOBIETY i
ty jesteś TYLKO krewną dziecka, i masz PRAWIE ŻADNE PRAWA do tego
dziecka. Taka jest baza sytuacji. CO na niej "narośnie" w
konkretnych rodzinach, za przyczyną konkretnych osobowości ludzkich -
to już kwesti aóżnorodności panującej na tym świecie. I przede
wszystkim pamiętaj - nie wszyscy żyją tak jak ty, nie wszyscy mają
takie rodziny jak twoja, co wcale nie oznacza, że są gorsi - gorsze.

Uwaga szczegółowa - piszesz o grzecznych, na krótko, z daleka
odwiedzinach w szpitalu - niemal "kuknięcie przez drzwi" - takie coś
jest według mnie OK. Ale na progu powinni się już zatrzymać i
zaczekac na reakcję położnicy, wyczulić się na nią i uszanowac ją.
Oni są sprawni i mają normalny dzień, a ona właśnie dopiero
co "odwaliłą kawał roboty". Silniejszy powinien uszanować słabszego,
prawda?
Tyle że ... nie wszystkie "rodzinki" są takei taktowne. Wątek zaczął
się od sytuacji, kiedy rodzinka "zwala się" i z tego czasownika
można wiele wyczytać. Myślę, że większość forumek nie miała by nic
przeciwko takim dyskretnym (rozumiem że rzadkim) "kuknięciom"... za
to przeciw "zwalaniu się" na pewno zaprotestowałoby. I te silniejsze
potrafiłyby sie "postawić", natomiast tym słabszym nei zazdroszczę...

Tak, pomaganie jest sympatycznym i potrzebnym zjawiskiem, ale TRZEBA
UMIEĆ POMAGAĆ, a na to nie ma chyba jednego uniwersalnego przepisu.

Cieszę się, że u ciebie wszystko poszło dobrze, gładko, przyjemnie z
tymi odwiedzinami. Ale może to twój fuks? Nie wszyscy chyab moga na
to liczyć...

[gaja78]

wiu napisał:

> Poza tym, że wszystk odbywa się w "jednej wielkiej rodzinie", to z
> momentem przyjścia na świat dziecka - pamietajmy - powstaje tak
> naprawde nowa młoda rodzina złożona z mamy, taty i noworodka. Trzeba
> jej dać czas i przestrzeń na "zawiązanie się", bo to oni będa dla
> siebie nabjliżsi.

Dokładnie. To, że niektóre matki czy teściowe pchają się na siłę do uczestnictwa w narodzinach tej nowej rodziny, jest po części wynikiem potrzeby utrzymania dotychczasowych zależności rodzinnych oraz strachu przed utratą swojej pozycji w życiu młodych. To takie specyficzne "znaczenie terytorium" jak dla mnie. To się dzieje po części świadomie, po części podświadomie. Takie mam obserwacje na swoim koncie.

[szklanapulapka2]

U mnie nikt się nie "pchał" - wszyscy byli witani z ogromną radością
i chęcią, czuli sie potrzebni wcale nie dlatego, ze sami na siłę tak
chcieli.
Ale rzeczywiscie nie można generalizować. Są różne rodziny, różne
relacje, różne układy... Ja tych skrajnie złych nie znam z autopsji,
dlatego mnie się w głowie nie mieści, jak można babcię czy dziadka
zaprosić miesiąc po porodzie. Nie wiem,c zym sobie trzeba zasłużyć
na takie potraktowanie... Moim rodzicom i teściom na pewno byłoby
baaaaardzo przykro. No ale co rodzina co inne zależności.
Zgadzam się z tym, że w chwili pojawienia sie na swiecie dzicka
dotychczasowe małżeństwo staje się młodą rodziną i będzie nią,
choćby nie wiem co. Odwiedziny dziecka po porodzie jej nie
rozłamią. No ale to jest MOJE zdanie, po prostu ja mam taką opinię
i już. Być może gdybym miała innych rodziców, innych teściów, innego
męża, to sytuacja wyglądałaby inaczej, ale jestem w tej komfortowej
sytuacji, ze naprawdę nie muszę obawiać się najgorszego, jesli sie
zjawią.
Naprawdę staram sie szanować zdanie innych. Tylko... jesli któraś z
Was nie chce odiwedzin teściów po porodzie, to dlaczego nie załątwi
tego sama??? Ciekawa sprawa... Jeśli to takie naturalne, typowe jak
prosba o wstawienie wody na herbatę, no to skąd pomysł, żeby zrzucać
załatwienie tej sprawy na męża? Chtyba jednak same wiecie, ze coś tu
nie gra, skoro same nie chcecie zakomunikować teściom tej radosnej
nowiny... Więcej odwagi życzę I, gaja, nie napadaj na mnie za to,
ze mam inne zdanie, bo mam do tego prawo. Ja nie zmuszę Ciebie
do 'ludzkiego" zachowania tak jak Ty nie zmusisz mnie do, moim
zdaniem, nieludzkiego. Trudno, trzeba po prostu zaakceptować nasze
wzajemne przekonania.

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> U mnie nikt się nie "pchał" - wszyscy byli witani z ogromną radością
> i chęcią, czuli sie potrzebni wcale nie dlatego, ze sami na siłę tak
> chcieli.

Więc się zastanów proszę, po co wypowiadasz się w tym wątku.

> Ale rzeczywiscie nie można generalizować. Są różne rodziny, różne
> relacje, różne układy... Ja tych skrajnie złych nie znam z autopsji,
> dlatego mnie się w głowie nie mieści, jak można babcię czy dziadka
> zaprosić miesiąc po porodzie. Nie wiem,c zym sobie trzeba zasłużyć
> na takie potraktowanie... Moim rodzicom i teściom na pewno byłoby
> baaaaardzo przykro. No ale co rodzina co inne zależności.

Racja, co rodzina to inne zależności. W większości niezdrowe niestety. Bo zdrowe relacje rodzinne polegają na tym, że nikomu nie jest przykro, gdy świeżo upieczeni rodzice nie zapraszają swoich rodziców wtedy, gdy czują się na to gotowi. W ogóle nikomu nie jest przykro, gdy ktoś z rodziny nie zaprasza, bo się nie czuje. Zdrowe relacje polegają na tym, że się po prostu kocha a więc szanuje wzajemne potrzeby i samopoczucie. Ty zapraszałaś rodziców bo chciałaś - super. Rodzicom byłoby przykro, gdybyś ich nie zaprosiła - nie super, bo to normalne nie jest. Ale podejrzewam, że jak to często bywa, to "byłoby przykro" bardziej jest w twoim wyobrażeniu, niż miałoby miejsce faktycznie.

> Naprawdę staram sie szanować zdanie innych. Tylko... jesli któraś z Was nie chce odiwedzin teściów po porodzie, to dlaczego nie załątwi tego sama???

Ja nie załatwiam takich rzeczy sama, bo moja teściowa bardzo dobrze potrafi manipulować ludźmi i prawie zawsze zmiękne i dam się wkręcić w jej namawianie, czego potem oczywiście żałuję. Mój mąż zna lepiej ode mnie sztuczki swojej matki i potrafi szybko ucinać jej przekonywania, że dla NAS będzie lepiej, jak zrobimy tak jak ona chce

> I, gaja, nie napadaj na mnie za to,
> ze mam inne zdanie, bo mam do tego prawo. Ja nie zmuszę Ciebie
> do 'ludzkiego" zachowania tak jak Ty nie zmusisz mnie do, moim
> zdaniem, nieludzkiego. Trudno, trzeba po prostu zaakceptować nasze
> wzajemne przekonania.

Ja nie mam problemu z zaakceptowaniem twoich przekonań. Tak masz i tyle. Staram się miejscami nazywać po imieniu relacje, o których piszesz. Nie jest to napadanie, ale nazywanie.
Mam wrażenie, że to ty masz problem z zaakceptowaniem faktu, że twoje przekonania to tylko twoje przekonania i nie masz prawa oceniać zachowania ludzi, których przekonania są inne od twoich. A przecież po to się zjawiłaś w tym watku, który ciebie w ogóle nie dotyczy (bo twoje relacje rodzinne są takie, że nie znasz problemu autorki wątku) - Żeby oceniać i potępiać.

Szklanapulapko ...

[gaja78]

szklanapulapka2 napisała:

> daleka... Moja mama drugiego dnia po porodzie nakarmiła mojego synka butlą i jakoś przeżył, nie mówiąc o ogromnej radości, jaką miała
> sprawiona babcia.

Jeszcze się przyczepię.
Czy mój synek był karmiony wtedy piersią czy od samego początku butelką ? Bo jeśli butelką, to rozumiem, ale jeśli piersią, to wynika z tego, że mały dostał w drugiej dobie życia butelkę zamiast piersi po to, żeby babcia miała przyjemność. Dobrze rozumuję ?

Teściowa przyjechała tydzień po porodzie, już do
> domu i wiecie co? Było mi przykro, ze przyjechała tak późno, ze ,
> wyglądało to tak, jakby nie chciała zobaczyć dziecka.

Teściowa widocznie wiedziała, że należy zachować ostrożność.

tfu, nie "mój" tylko "twój"

[gaja78]

Miało być:


> Czy TWÓJ synek był karmiony wtedy piersią czy od samego początku butelką ? Bo je
> śli butelką, to rozumiem, ale jeśli piersią, to wynika z tego, że mały dostał w
> drugiej dobie życia butelkę zamiast piersi po to, żeby babcia miała przyjemnoś
> ć. Dobrze rozumuję ?

[niecierpliwa3]

no napisała przecież, że pierwszego dziecka nie karmiła piersią i teraz uważa to
za błąd. przestańcie już naskakiwać na szklaną, bo ma teraz ciężki okres.
stosunki z rodziną to delikatna rzecz - moi na szczęście szanują moją intymność
i nie zamierzają się zwalać zaraz po porodzie. z drugiej strony planują potem
pobyt wielodniowy a nawet kilkutygodniowy (mieszkam za granicą) i też już się
zastanawiam, jak im powiem, że chcemy pobyć też trochę sami. Chyba że nie
będziemy chcieli i pomoc będzie na wagę złota, się okaże W tym wątku chodzi
chyba o podpowiedzenie, w jaki sposób komunikować takie rzeczy w rodzinie, a nie
o to, czy mam prawo chcieć czy nie chcieć wizyty ukochanych bądź upierdliwych
dziadków

[gaja78]

niecierpliwa3 napisała:

> no napisała przecież, że pierwszego dziecka nie karmiła piersią i teraz uważa to za błąd.

A sorki, nie doczytałam.

> przestańcie już naskakiwać na szklaną, bo ma teraz ciężki okres.

Naskakiwać ? Dziewczyna opisuje model swojej rodziny, ja dyskutuję z jedyną-słusznością takiego modelu.

> W tym wątku chodzi
> chyba o podpowiedzenie, w jaki sposób komunikować takie rzeczy w rodzinie, a nie o to, czy mam prawo chcieć czy nie chcieć wizyty ukochanych bądź upierdliwych dziadków

Też tak myślałam i opowiedziałam jak było u mnie. Nie wiem po co w tym wątku znalazły się posty typu "jak możecie nie chcieć po porodzie natychmiastowej wizyty swoich rodziców".

[szklanapulapka2]

Przeczytaj jeszcze raz dokąłdnie co napisałam, to sie dowiesz, czym
i dlaczego karmiłam. A niedługo wmówisz mi, ze moja mama karmiła
swojego wnuka własną piersia. Niewiele Ci brakuje... nie czepiaj
sie, co??? Poczytaj dokładnie, to zobaczysz, zę nie jestem
odosobniona w swoich przekonaniach.PS. Forum jest dla wszystkich,
wątki też, i nie będziesz mi mówić do czego mam prawo, a do czego
nie.Dziękuję za dyskusję z Tobą.

[zefirekk]

to też chyba zależy od warunków mieszkaniowych.
Ja sobie nie życze żadnych odwiedzin w szpitalu - tam ma wstęp tylko mąż. Nie mam ochoty, żeby mnie ktoś oglądał w tak marnym stanie.
Potem zobaczmy. Pewnie dziadkowie będą chcieli jak najszybciej się pojawić - na 2 godziny nie ma sprawy. Ale na więcej?! Mieszkamy w kawalerce i gdzie niby mam się podziać na czas karmienia? w łazience się zamknąć? czy rodzinie kazać się wynieść do kuchni? Na samą myśl, że miałabym wywalać cycka przy teściowej albo przy mamie (o panach nie wspominając) robi mi się słabo. Wytłumaczyłam i jednej i drugiej stronie co i jak - i mimo, że jedni mieszkają 250km od nas (moi rodzice) a drudzy 80km (teściowie) to szanują naszą prywatność i nie zamierzają nam siedzieć na głowie.
Wszystko zależy przecież od tego jak się czuje mama po porodzie, tata, bobas, czy mają odpowiednie warunki mieszkaniowe by przymować wielogodzinne czy wielodniowe wizyty.
Moim zdaniem niezależnie od stopnia pokrewieństwa wypada najpierw zadzwonić i zapytać czy można przyjechać i nie stroić fochów jak sie okaże, że młodzi chcą być sami przez jakiś czas.

[tasiaanunia]

Kochane.....żadna z nas nie jest gorsza tylko dlatego że ma inne zdanie ...nie
jesteśmy egoistkami tylko dlatego ze chcemy pobyć sami ze swoim
szczęściem-nacieszyć się nim w samotności a dopiero potem pochwalić sie całemu
światu...

Każda z nas ma inną rodzinę ...jedni uszanują twoje zmęczenie po porodzie i
grzecznie umówią się na wizytę aby się nie okazało ze w jeden dzień cała rodzina
się zjedzie....a są tacy co powiedzą że im nie przeszkadza że siedzą sami przez
godzinę bo ty akurat karmisz - kiedy dzidzia idzie spać i ty też chciałabyś się
zdrzemnąć po nieprzespanej nocy oni mają to gdzieś i siedzą dalej....

Jest rodzina i rodzina...
Jedni przyjadą300km i zaraz wrócą...a inni przyjadą na tydzień i dojść ci do
dziecka nie dadzą...bo to czy tamto robisz źle...oni wiedzą lepiej a ty czujesz
coraz gorzej i nachodzą cię czarne myśli że jesteś złą matka...a to już pierwszy
krok do depresji....
Czy to jest takie złe i uwłacza dziadkom aby poczekali tydzień z odwiedzinami?????
Kochane jeśli mamy kochanych krewnych którzy wszystko rozumieją i nie są
natarczywi itd...to pewnie zaraz w tym samym dniu po przyjeździe ze szpitala
będziemy ich witać z uśmiechem na twarzy...ale jest też ta druga strona i w tedy
mamy problem jak im powiedzieć aby troszkę się wstrzymali aż sie same uporamy ze
zmianami w domu i co najważniejsze nastawimy psychicznie na ich wizytę...