Dodaj do ulubionych

Umorzenie śledztwa w sprawie "cudów nad urną" w...

IP: *.kompania.net 16.12.05, 23:48
Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.
Obserwuj wątek
    • Gość: koko Re: Umorzenie śledztwa w sprawie "cudów nad urną" IP: *.ghnet.pl 17.12.05, 08:35
      i tak smród zostanie i bedzie się mza nim ciągnął
    • Gość: c79 Marcinkiewicz czy Marcinkowska? IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 17.12.05, 10:18
      Wpierw czytam, że wypowiada się rzecznik Marcinkowska, później, że prokurator
      Marcinkiewicz. Pomyłka?
    • Gość: f jest super, jest super... IP: *.chello.pl 18.12.05, 00:14
      więc o co ci chodzi?
      • Gość: Gość Re: jest super, jest super... IP: *.ae.krakow.pl 19.12.05, 07:56
        Odpowiedź wydaje się prosta. Tak jak drogi do osób, które zostały pomówione a
        które wypada teraz najzwyczajniej w świecie przeprosić. Czy starczy wam Panowie
        odwagi?
        • Gość: f przepraszać? za co... IP: *.chello.pl 19.12.05, 09:38
          Władze były krytykowane za całkowitą bierność w sprawie ew. fałszerstwa. Wogóle
          nie chciały się tym zająć, więc zainteresowano tym prokuraturę.

          Natomiast nikt nie mówił, że Pan X sfałszował wybory. Bo tego, kto mógł to
          zrobić można sie tylko domyślać. Więc teraz nie ma kogo przepraszać - bo nikogo
          błotem nie obrzucono.

          W dalszym ciągu zagadką pozostaje cudowne odmienienie proporcji oddanych głosów,
          a w szczególności to, że ci sami ludzie którzy zostali wybrani do senatu i rad
          wydziałów (gdzie znacznie trudniej się dostać) nie zostali wybrani na elektorów
          (co jest powszechną praktyką, bo głosuje się na te same osoby).

          Cóż, widocznie odpowiedź jest prosta. To nie fałszerstwo - naukowy wkrótce
          odkryją nową formę życia, zdolną do reprodukcji. To karty do głosowania...
        • Gość: supergosc Re: jest super, jest super... IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 05.01.06, 23:11
          Jeszcze nie mowmy hop.....
    • Gość: Albert I co dalej?! IP: *.ghnet.pl 18.12.05, 19:05
      I co dalej Akademio?! GrTrzWł, tj. Borowiecki, Teczke, Szromnik i ich otoczenie
      bedą nadal niszczyli to, co z wielkim trudem odbudowali znakomici, światowej
      sławy profesorowie Grabiński, Pomorski, Osiewalski wraz z innymi nie
      profesorami, z oddaniem tworzącymi Akademii nowe oblicze. Teraz grupa PZPR-
      owska - B.T.Sz. stosując metody szykanowania, zastraszania, znane im bardzo
      dobrze przecież z niedalekiej przeszłości, będzie chciała sobie podporządkować
      środowisko jak wiemy pełne konformistów. TYCH nonkonformisów którzy z oddaniem
      dla Akademii wypełniali /-ją/ obowiązki już tam nie ma /-ich czas na Akademii
      jest policzony i wkrótce zostaną usunięci/. Zatem zadaję pytanie dokąd
      biegniesz Akademio? przecież przepaść tuż, tuż. Jak Ci możemy pomóć? aby ten
      bieg odwrócić?! i aby DZIEŁO prof. Bollanda nie runęło w otchłań czerwoną.
      • Gość: Anita PZPR awangardą nauki Polskiej IP: *.acn.airbites.pl 31.12.06, 00:55
        ...w tych gremiach mogą spokojnie działać naukowcy z aparatu partyjnego
        (członkowie PZPR) czy tajni współpracownicy, którzy dobrze się znają i wiedzą,
        komu szkodzić, a kogo promować (oczywiście, zgodnie z prawem). Takiej możliwości
        nie można wykluczyć. Niewiele osób, nawet ze środowiska naukowego, wie, jak to
        działało i jak było zaplanowane, jak działa dziś. Bo choć zmieniło się
        nazewnictwo, wypadł taki czy inny paragraf, to mechanizm pozostał. A jednak
        środowiska naukowe, zwłaszcza młodsze kadry, powinny poznać historię nauki w
        PRL-u po to, by nie być w dalszym ciągu jej ofiarami. Ani PRL, ani PRL-bis, jak
        się wydaje, jeszcze w naszej nauce się nie skończył. A jest to ważne, żeby się
        skończył, bo bez suwerennej nauki nie będziemy podmiotem historii.

        prof. Piotr Jaroszyński, KUL ...
        • Gość: Ania Teraz rektor wroci do kontunuowania tradycji PZPR IP: *.acn.airbites.pl 31.12.06, 01:11
          Lista Hausnera

          Jak PZPR blokowała awanse profesorskie

          Lista nosiła adnotacje "poufne". Znajdują się na niej nazwiska 77 naukowców, w
          tym wiele uznanych autorytetów. Wszystkim tym osobom w latach 1977-1987 szefowie
          PZPR na szczeblu uczelnianym, wojewódzkim czy Komitetu Centralnego zablokowali
          awanse profesorskie.

          Na liście jest kilkunastu naukowców, których awans został wstrzymany, bo tak
          chciał Komitet Krakowski PZPR. W Krakowie w latach 1986-1989 sekretarzem KK PZPR
          był obecny wicepremier, szef resortu gospodarki prof. Jerzy Hausner. Podlegał mu
          Wydział Nauki i Oświaty.

          Lista po raz pierwszy została opublikowana w 1998 r. w dwumiesięczniku "Arcana",
          ale nawet sami profesorowie, którzy się na niej znaleźli, o jej istnieniu
          dowiadywali się z reguły od nas. To jedynie wierzchołek góry lodowej. Uczonych,
          których partyjni aparatczycy skrzywdzili w taki lub inny sposób, było w okresie
          PRL - według naszych rozmówców - tysiące.

          "Podległy mi Wydział Nauki i Oświaty Komitetu Krakowskiego PZPR przygotowywał
          opinie dotyczące wniosków uczelni o powołanie na stanowiska samodzielnych
          pracowników nauki - przyznaje wicepremier Hausner w pisemnym wyjaśnieniu dla
          "Dziennika Polskiego". - "Opinie te, przekazywane do Wydziału Nauki i Oświaty KC
          PZPR, były formułowane na podstawie pisemnego stanowiska komitetu uczelnianego.
          Nie potrafię w żaden sposób ocenić, w ilu przypadkach taka opinia zawierała
          zastrzeżenia. Osobiście przekonywałem przedstawicieli komitetów uczelnianych do
          nie używania tego instrumentu do wstrzymywania awansów" - cytujemy dosłownie
          przesłane nam wyjaśnienie wicepremiera.

          - W Polsce Ludowej było nobilitowanych wielu pseudonaukowców, którym w III RP
          powinno się odebrać tytuły, a prześladowano wielu świetnych uczonych - mówi
          prof. Franciszek Adamski, socjolog, któremu w latach 80. na Uniwersytecie
          Jagiellońskim komuniści dali porządnie w kość.

          Komisja UJ

          Aby wyjaśnić tę patologię z czasów PRL, w połowie lat 90. Senat UJ powołał
          specjalną komisję. - Powstała ona po to, żeby wyjaśnić sprawy ludzi, którzy z
          powodów pozanaukowych doznali krzywd - mówi prof. Jerzy Wyrozumski,
          przewodniczący tej komisji, wówczas prorektor UJ.

          Dalsza część wypowiedzi profesora Wyrozumskiego, dzisiaj sekretarza generalnego
          Polskiej Akademii Umiejętności, wydaje się niemalże nieprawdopodobna. - Jako
          szef komisji zwróciłem się pisemnie do instytutów i jednostek organizacyjnych
          uniwersytetu, ale wiem, że w niektórych miejscach nawet nie odczytano mojego
          apelu. Uzyskane natomiast odpowiedzi były w zasadzie bezwartościowe. Członkowie
          partii... pierwsi się odezwali, skarżąc się na szykany w okresie PRL - opowiada
          prof. Jerzy Wyrozumski. Nie jest w stanie określić, kto personalnie odpowiadał
          za wstrzymywanie awansów profesorskich. Stwierdza jedynie: - To robili ludzie,
          którzy stali na czele partii.

          Prof. Wyrozumski przypomina, że wszelkie wnioski o nadanie profesury były
          kierowane do Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Tam zapadały pierwsze decyzje. Od 1985
          r. w Krakowie zamiast KW PZPR, był Komitet Krakowski PZPR. Komitet przesyłał
          wnioski o nadanie tytułu profesora do resortu szkolnictwa wyższego. Jeżeli
          jednak wniosek został zaopiniowany negatywnie, to albo nie był on dalej
          kierowany do Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, albo jej członkowie z reguły
          nie sprzeciwiali się woli "przewodniej siły narodu".

          Na 77-osobowej liście, zamieszczonej w "Arcanach" - którą krakowski
          dwumiesięcznik otrzymał od prof. Zdzisława Żaka, biochemika z Uniwersytetu
          Jagiellońskiego - widnieją nazwiska naukowców z całej Polski.

          Prof. Żak dotarł do archiwalnych poufnych dokumentów PZPR. Rozmawiając z
          profesorem, potwierdziliśmy, że z krakowskich uczelni na liście są m.in.
          następujące osoby:

          * Prof. Barbara Hołyńska z AGH. Wniosek o nadanie jej tytułu profesora wpłynął
          do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w lutym 1981 r. Rada Państwa
          wstrzymała jego zatwierdzenie. Urząd Rady Ministrów zwrócił natomiast wniosek do
          ponownego rozpatrzenia Komitetowi Krakowskiemu PZPR w październiku 1986 r. W
          marcu 1997 r. KK PZPR, którego sekretarzem był tow. Jerzy Hausner, nie udzielił
          wnioskowi poparcia.

          * Prof. Henryk Wereszycki (1898-1990), nazywany księciem polskich historyków. W
          1981 r. był już emerytowanym profesorem UJ. Partyjni działacze odmowę przyznania
          profesury Wereszyckimu tłumaczyły tym, że "publikuje wiele opracowań we wrogich
          nam czasopismach na Zachodzie".

          * Prof. Wiesław Paweł Szymański, historyk literatury z UJ. Przyznanie mu tytułu
          profesora wstrzymał Wydział Nauki, Oświaty i Postępu Naukowo-Technicznego KC
          PZPR. - Profesorem zostałem dopiero w 1989 roku - mówi Wiesław Paweł Szymański,
          który od lat 70. jest uważany za jednego z najlepszych znawców literatury
          dwudziestolecia międzywojennego. O tytuł profesora dla niego wystąpiono w 1982 r.

          * Prof. Urszula Dąmbska-Prokop, romanista z UJ. Jej wniosek zablokował Komitet
          Centralny PZPR w 1983 r. - Mam podejrzenia, kto stał za blokadą mojej profesury,
          ale nie dochodziłam tego - mówi nasza rozmówczyni, która na profesorską
          nominację czekała około 14 lat. W okresie PRL nie kryła swoich poglądów na temat
          reżimu.

          * Prof. Wiesława Miszke z Akademii Rolniczej w Krakowie. Od 1983 r. Komitet
          Krakowski partii wydawał jej negatywne opinie. "Nie" powiedziano pani profesor
          również w 1987 r., czyli za czasów tow. Hausnera.

          * Prof. Jan Koteja z Akademii Rolniczej miał dostać tytuł profesora
          nadzwyczajnego w 1982 r. Nominacja została wstrzymana, bo sprzeciwił się jej KK
          PZPR. Powód? Doc. Koteja przyjął "niewłaściwą postawę". W 1987 r. jego sprawą
          zajmował się zespół, którym w KK kierował Jerzy Hausner.

          * Prof. Andrzej Zoll, obecny rzecznik praw obywatelskich, wybitny karnista.
          Wniosek o przyznanie mu tytułu profesora wpłynął w 1982 r. KK PZPR w 1985 r.
          pozytywnie go zaopiniował, ale rok później, czyli wtedy, gdy tow. Jerzy Hausner
          rządził Wydziałem Nauki i Oświaty, do resortu szkolnictwa wyższego poszedł
          wniosek, w którym kandydatura doc. Zolla została źle oceniona.

          * Dzieje zmagań prof. Franciszka Adamskiego z krakowskimi aparatczykami
          partyjnymi o profesurę na UJ w latach 1981-1989 to osobny rozdział, miejsce na
          odrębny tekst. Przyznaje to również prof. Jerzy Wyrozumski.

          * Prof. Andrzej Gościński z AGH. W kwietniu 1987 r., po 4-letnich zabiegach
          uczelni, KK PZPR "nie udzielił wnioskowi poparcia".

          * Prof. Jan Harasymowicz z Politechniki Krakowskiej na tytuł profesora czekał 15
          lat. - Domyślam się, kto stał za wstrzymaniem mojego awansu. Ale dzisiaj, gdy
          mam 84 lata, nie mam ochoty dochodzić tego - mówi prof. Harasymowicz. - Tytuł
          profesora otrzymałem dopiero w 1991 r. Pięciokrotnie partia nie zgadzała się na
          przyznanie mi tytułu.

          * Również prof. Karolowi Greniowi z AGH partyjni aparatczycy, w tym z okresu
          sekretarzowania Jerzego Hausnera, nie chcieli wydać pozytywnej opinii.

          * Prof. Zygmunt Kolenda z AGH, aktywny działacz opozycyjny, też nie mógł liczyć
          na pozytywną opinię ze strony KK PZPR zarówno w 1984, jak i w 1987 r.

          * Prof. Krzysztofowi Bienarzowi z Akademii Rolniczej w Krakowie wniosek o
          profesurę został wstrzymamy w Ministerstwie Edukacji i Szkolnictwa Wyższego w
          związku z negatywną opinią KK PZPR po raz pierwszy w 1985, a po raz drugi - dwa
          lata później.

          * Prof. Lucjanowi Suchankowi, znanemu slawiście z UJ, wnioskowi o profesurę
          powiedział "nie" Komitet Krakowski PZPR, gdy jego sekretarzem odpowiedzialnym za
          naukę był tow. Jerzy Hausner.

          * Trudności z uzyskaniem tytułów profesorskich w związku z fatalnymi opiniami z
          KK PZPR w drugiej połowie lat 80. mieli również: prof. Klementyna Żurowska,
          historyk sztuki z UJ, prof. Zdzisław Żak, biochemik z UJ, prof. Nikodem
          Nowakowski z Akademii Rolniczej w Krakowie oraz prof. Stanisław Koczwański, też
          z krakowskiej AR.

          * Prof. Andrzej Gaberle, świetny znawca prawa karnego z UJ, opowiada: - Nie
          wiedziałem, kto konkretnie miał największy udział w tym, że nie uzy

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka