Trochę o Balcerowiczu!

[kikoo1]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=54918964

[xyz_xyz_xyz]

www.spieprzajdziadu.com/2007/01/04/korporacje-i-networki/#comment-12235
Flogiston napisał(a):

Wczoraj, w Szkle Kontaktowym, ten wypierdek o nazwisku Artur Zawisza próbował
obśmiewać publikacje naukowe Prof. Leszka Balcerowicza. Bez trudu znalazłem aż
pięć zagranicznych publikacji Balcerowicza. (Arturek twierdził, że “tylko 3″.
Niech no Arturek spróbuje napisać no choćby jedną, to się dowie, czego jeszcze
musi się nauczyć, żeby zacząć publikować tak jak Balcerowicz. A oto te
publikacje (możliwe, że jest ich więcej, ale te znalazłem w internecie):

1.Balcerowicz, L. Enlargement, the Lisbon Agenda, and the economic development
of member states , Atlantic Economic Journal 34 (2006), pp. 261-273.
2.Balcerowicz, L. Determinants, structure, and impact of privatization: Poland
in comparative perspective Journal of East-West Business 4 (1998), pp. 177-185
3.Balcerowicz, L., Transition to the market economy: Poland, 1989-93 in
comparative perspective Economic Policy 19 (1994), pp. 71-97
4.Balcerowicz, L., Common fallacies in the debate on the transition to a market
economy Economic Policy 19 (1994), pp. 17-50.
5.Balcerowicz, L., The Soviet type economic system, reformed systems and
innovativeness Communist Economies 2 (1990), pp. 3-23.

[avviizo]

Ogromny sukces programu Balcerowicza był dla znacznej części społeczeństwa
niezrozumiały, a przez przeciwników - deprecjonowany i zwalczany. Słabość
edukacji ekonomicznej, a raczej jej brak, niezwykle utrudniała docieranie
oczywistych prawd do mentalności ludzi, zwichniętej przez 40 lat agitacji
komunistycznej. Z niezwykłym trudem dochodziło do świadomości społeczeństwa, że
to już własne państwo, że nie wolno go oszukiwać i okradać, że trzeba się z nim
utożsamiać, że na poprawę stopy życiowej trzeba trochę poczekać, choćby w
obliczu zacofania i ruiny odziedziczonej gospodarki "socjalistycznej".
Niecierpliwość społeczna powodowała, że wolność gospodarczą traktowano często
nie jako nowy porządek prawny, ustrojowy i gospodarczy, lecz jako uprawnienie
do naruszania wszelkich norm. Wykształcił się syndrom "wrogiego państwa
opiekuńczego", pojmowanego nie jako własne dobro wspólne, wymagające troski i
ochrony, lecz jako jakaś instytucja obca, zewnętrzna. Pasywizacja znacznej
części społeczeństwa ułatwiała życie z jednej strony aferzystom wykorzystującym
ludzką niewiedzę i słabość państwa, a z drugiej strony otwierała drogę
demagogom operującym nośnymi hasłami i żerującym na ludzkiej niewiedzy.
www.wprost.pl/ar/?O=98163&C=57