ziemmmniaaaaooooki

[montenuovo]

mam pytanie, czy już w niektórych miejscach krakowa pojawiła się
sekta ziemniaczana, której wyznawcy chodzą w sobotni ranek chwaląc z
całego gradła ziemniaka wołając donośle "zIIemniAAOOOKI"?
słyszałem że z okazji festiwalu ziemniaka w Krakowie piotr robi
kantatę "ZIMENIAKI" której półgodzinnym prologiem będzie
melodeklamacja "ZZZIIEMMMNIAAAOOKII" w wykonaniu chłopstwa. potem
wchodzą smyki (w sensie instrumenty a nie dzieci)i szeptem chór
chłopów skanduje "sss ppp iii rryy tututu sss taaa niii oooo".
następnie wychodzi diva i na całe swe gardło śpiewa: "taaanioo
skkarrpetty okazzzjaaaaa poooooleeecammmmm".
następnie chór chłopów wykonuje mruczando pt. "piwo jasne piwo".
na końcu piotr gra na pile i śpiewa zarazem utwór "poolska
białoczerwoni". w finale wszyscy wariują i stepując bez wierzchnich
ubrań skandują "MASZ-CI-LOS".

To był zdaje się ciężki krążownik austro-węgierski

[helenka17]

Ale do rzeczy. To nie jest sekta, zatem to co tu wstawiłeś, nie jest pytaniem.
To dość stary obyczaj, mniej więcej w wieku Krakowa.
Zanikającymi obyczajami mojego dzieciństwa byli jeszcze Panowie pokrzykujący
"Mlekooo" i "Dżewooo", sprzedający wiązki chrustu na rozpałkę, wiązane
prawdziwym powrósłem.
Do tego należy dodać panów szlifierzy ostrzących noże na napędzanej nogą
szlifierce (Zasada napędu podobna do maszyn do szycia SINGER). Wiadomo było, że
nadchodzą, bo postukiwali małym młoteczkiem w stalową płytkę znacznej twardości,
co dawało wysoki przenikliwy dźwięk z wibrującym pogłosem.
Panów naprawiających garnki już nie pamiętam. Podobnie jak szmaciarzy , czyli
zbierających stare szmaty, którzy brzmieli mniej więcej tak: "szmaaaTy,
-tare-szmaaaty!", to ostatnie pamiętam jak-przez-mgłę.
Temu podobne obyczaje przydają miastu tego,co najlepsze miasta mają:
identyfikacji miejscowej i kultury dzielnic. Są w Europie gminy miejskie, które
płacą rzemieślnikom za kultywowanie podobnych zjawisk.
Niestety, nowych mieszkańców Krakowa charakteryzuje straszliwy lęk przed
prowincją, z której przybyli, i dlatego nie cierpią podobnych zjawisk, nie
zdając sobie sprawy,że to właśnie one dają wzajemną sympatię mieszkańców,
bezpieczeństwo (wszyscy się znają), spontaniczną skłonność do wzajemnej pomocy.
Czyli zalety miejskiej dzielnicy.

H.

[ofka9]

Bardzo podoba mi sie Twoja odpowiedź, masz całkowitą rację.
A ja jeszcze pamiętam tych naprawiających garnki, mam do tej pory
taki podrutowany, niestety trochę sie już kruszy, stoi jako ozdoba i
pamiątka z czasów, które już nie wrócą...
Gaaaaaaaarki (bez n) drutujEE
Pozdrawiam, Zofka

[lira_korbowa]

Pamiętam ten zaśpiew w wersji rozwiniętej:
"Gaaaarki drutowaać żelazne naprawiaaaaaać!".
I jeszcze podokiennych grajków, głównie Cyganów (bo nie byli to
wówczas bynajmniej Romowie), którym zrzucało się "pieniążek"
zawinięty w papier. Jeden taki zaplątał się w te wakacje pod me
okno, powodując gwałtowny przypływ nostalgii.

Oo! Miło...

[helenka17]

Dyg...
dla Zofki.


H.

A "Idzie się"?

[laenia]

Moja prababcia opowiadała (jej opowieści znam pośrednio, bo zmarła w latach
30.), że idąc chodnikiem pod oknami kamienic warto było krzyknąć: „Idzie się!”,
by nie oberwać zawartością kubła z pomyjami lub, co gorsza, z fekaliami. Ona
akurat mieszkała na Ludwinowie, ale i na Starym Mieście podobno był to zwyczaj
praktykowany.

Zimniooooki! Burooooki!

[kowaliska]

To wy jeszcze nie wiecie, że oni przyjeżdżają do nas żeby sobie ulżyć i
zakomunikować co o nas myślą???? Niektórzy to nawet domofonem dzwonią, żeby
niektórym OSOBIŚCIE nawymyślać!
Dobrze, że wspomniani przez Gosię szmaciarze już wyginęli. Toby dopiero było!

a był jeszcze pan: "fylasz - fylasz - fylaszkiii"

[peteen]

podjeżdżał pod domn, ale flaszka kosztowała u niego 0,50 zeta, o
połowę mniej, nkiż w skupie
no i, głupek jeden, jak wyszło po latach, nie kupował krachelek!

:DDDDD n/t

[capri_and_mojito]