Odzyskana twarz Sojuszu

[andrzej369]

Gdyby lewica spojrzala realnie na polskie spoleczenstwo od 1989 roku, to dzisiaj miala by wladze wystarczajaca do zmian w Konstytucji i nie tylko. Lewica manipulowala i bujala w oblokach (urojenia), tak jak czyni to prawica.
Widze jednak szanse dla lewicy, gdy realnie spojrzy na rzeczywistosc.
W Polsce oplaca sie być na "socjalnym", poniewaz placa minimalna jest na poziomie pogwalcenia godnosci ludzkiej. Niech prawicowcy dowioda, jak można przezyc za 800 zl. netto miesiecznie, majac na utrzymaniu dwoje dzieci. Oczywiście, ze lepiej sie oplaca być zarejestrowany jako bezrobotny i pobierac zasilek socjalny i do tego wystarczy jeden dzien gdzies na lewo przepracowac i ma sie tyle ile najnizszy wynosi zarobek. Ci najbiedniejsi to nie idioci, jak czasami sie o nich mowi.
Jeżeli lewica wyjdzie z propozycja realna do grupy biednych, to ma jak w banku wybory wygrane.
Do tej pory, lewica wychodzila do grupy ludzi z ukladu i kombinatorow.
Czas przyszedl skonczyc z obskurantyzmem, ktory tak sie rozwinal w tym kraju.

[Gość: Miroslaw]

Nie, nie

Lewica dla rownowagi !

[andrzej369]

Lewica musi istniec dla spolecznej rownowagi, nie ta z ukladow i malowana, a ta realna i rzeczywista.
Nie będzie rownowagi, będą rewolucje i wojny.
Ja tego nie chce, Ty Miroslawie, tak.

[Gość: Miroslaw]

No to zacznijcie ja budowac, ale radze sie oprzec na mlodych,
uczciwych ideowcach, bo starzy komunisci to bandyci i zlodzieje.
Tylko nie czekajcie na socjalny garnuszek panstwa, a raczej
wykombinujcie jak zapewnic miejsca pracy (tylko blagam

Odzyskana twarz Sojuszu

[psotka06]

Ciekawe, wszyscy powtarzaja ze mamy wysyp lewicowych mysli i
myslicieli, ale ja jakos tego nie widze. Wciaz nie widze, dlaczego
blairyzm sie niby skompromitowal. Nie rozumiem, jaka jest roznica
miedzy Zapatero a Blairem, skoro obaj w gruncie rzeczy robia to samo
(tj lewicowo-liberalny swiatopoglad, w gospodarce raczej liberalizm
niz lewicowosc). Nie rozumiem, czemu akurat teraz wszystkich naszlo
w Polsce na uzalanie sie nad wykluczonymi, skoro jest ich dzisiaj
mniej, niz kiedykolwiek wczesniej. Czemu wlasnie dzisiaj wszyscy tak
ochoczo bija sie w piersi (lub oskarzaja) za rzekome neoliberalne
wypaczenia III rzeczypospolitej, skoro wlasnie dzisiaj polityka lat
90 zaczyna przynosic widoczne pozytywne skutki? Przezylismy male
trzesienie ziemi pre lat temu, "wykluczonych" wykorzystala prawica
(po co sierakowski pisze o tym, skoro powtarzaja to wszystkie
przedszkolanki i operatorzy dzwigow, moze ma zainstalowane w
edytorze takie samouzupelniajace sie zdania, zeby szybciej plodzic
swoje race intelektu), ale teraz jestesmy w troche innej
rzeczywistosci.
Liberalna globalizacja zyskuje uczonych krytykow, chociaz dzieki
niej wiele narodow (i wielu ludzi) podnosi
sie z nedzy. Obroncy ucisnionych zarliwie wystepuja przeciw
delokalizacji przedsiebiorstw, skazujac w ten sposob nieszczesnych
mieszkncow trzeciego swiata na wieczne uzaleznienie od pomocy
Zachodu. Bronia w ten sposob poziomu konsumpcji i gnusnego stylu
zycia zachodnich robotnkow i klasy sredniej.

Nie dokonca rozumiem, czemu akurat teraz lewica mialaby swiecic
moralne i intelektualne triumy. Ale pewnie cos mi umyka.

A na temat artykulu: nie dostrzegam w nim szczegolnie blyskotliwej
analizy. Powiedziec, ze przyczyna kleski Sojuszu byl koniec logiki
postkomunistycznej z lat 90 to tak, jakby powiedziec ze SLD
przegralo, bo stracilo wyborcow. moze jakas analiza dlaczego tak sie
stalo? dlaczego powrocily do lask obskuranckie idee konserwatywne i
dlaczego akurat wtedy (u progu ozywienia gospodarczego i po
wstapieniu do UE) "wykluczeni" zbuntowali sie przeciw "elitom"? Bylo
juz wiele ciekawych teorii na ten temat, intelektualny guru lewicy
nie moze sie zadowalac stwierdzeniem, ze tak sie stalo i koniec.
Mniej bonmotow i napuszenia (szpikowanie pracy cytatami jest dobre w
licealnych wypracowaniach), wiecej ambicji.

Oczywiscie ja jestem na pewno duzo mniej oczytany i utalentowany
etc., ale naprawde mysle, ze autor powinien sie zastanowic, czy to
co pisze nie jest przypadkiem wtorne i czy nie powinien sie troche
bardziej przylozyc, zeby uniknac oskarzen, ze jest jak rak na
bezrybiu.

Omo czy Wyborcza?

[Gość: seth]

psotka, jesteś typowym przykładem wypranego w neoliberalnej propagandzie
polskiego móżdżku po Balcerowiczowsku. Nie chce się odpowiadać na głupie
pytania, więc w skrócie: to, że Blair się skompromitował i lewicę takoż,
dostrzegli sami Brytyjczycy. Różnic między nim a Zapatero jest bez liku, choćby
dbanie (przez tego ostatniego) o przyzwoity poziom płacy minimalnej.
Pan Sierakowski jak zwykle pisze mądrze i przekonywająco, ale moim zdaniem
uprawia myślenie życzeniowe, upojony "lewicowością" bawidamków z wielkich miast
oraz dzieci w wieku szkolnym. Polska jeszcze długo lewicy mieć nie będzie,
zresztą niby z jakim programem - wyzwolenia gejów?
I w kwestii formalnej: w Irlandii istnieje zarówno odpowiednik SLD (nazywa się
Labour Party) jak i polskiej lewicy pozaparlamentarnej (nazywa się Socialist
Party i namawia do głosowania przeciwko traktatowi lizbońskiemu w zbliżającym
się referendum). W obszarze tzw. demokracji liberalnej (czytaj: rządów
kapitalizmu), wszędzie aktorzy tzw. sceny politycznej są mniej więcej podobni.
Tyle, że w Irlandii wyzysk ciągle jeszcze jest mniejszy. Ale już niedługo -
polscy dorobkiewicze są niestrudzeni w edukacji irlandzkich "pracodawców", że
można prawie wszystko i że Polak to, jak to mówią, połączenie k...wy z mułem -
ociężałe umysłowo, trudne do zaj...ania.

[psotka06]

Zaiste, w duzym skrocie;-)

Liberalizm na miejscu lewicy

[Gość: bezportel]

Anachroniczna, zacofana lewica ciemnych mas odchodzi tam gdzie
ciemne masy - w niebyt. We wszystkich krajach Zachodu lewa strona
polityki staje sie domena liberalizmu, tak ochoczo wyklinanego przez
zabobonne dewotki eselde, zacietrzewionych sekretarzy i pijane tlumy
bezroboli na Torwarze. Proletariat fabryczno-folwarczny przegral z
postepem technicznym. Religie proletariatu: socjalizm, faszyzm i
komunizm sa juz tylko martwym balastem, niczym trup lenina w
formalinie. Czas zakopac te brudy, niech nie psuja powietrza.

Odzyskana twarz Sojuszu

[gustaw.3]

Zasadnicze warunki zapewniajace przyszlosc lewicy
Jasny program zapewnienia rownosci szans zwlaszcza w dziedzinie
zdrowia i oswiaty (gwarancja optymalnego leczenia i ksztalcenia
niezaleznie od stanu kieszeni).
Rzetelna i uczciwa krytyka neoliberalnej i neoendeckiej ideologii.
Rzetelna i uczciwa analiza historii Polski w latach 1918-2007

Odzyskana twarz Sojuszu

[grek.grek]

MOżna miec najbardziej zayebiste pomysły i wizje Salvadora Dali,ale
jak się nie ma sposobu,żeby z nimi dotrzeć do wyborcy,to się
jest w dopie.Trzeba szukać przekaziorów,a nie się mądrować na
trzy strony,bo każdy wie,co lewica powinna, a co nie. Są przykłady
w całej Europie,jest potencjał lewicowy w Polsce (dzisiaj przyklejony do PO i częściowo do PiSu) - trzeba więc odwagi,konsekwencji,determinacji. Napieralski wygląda,w tym świetle,na lepszy wybór niż Olejniczak; wazne dla niego będzie znalezienie odpowiednych współpracowników - jego idol Zapatero robi za twarz i głos lewicy,ale scenariusze piszą jego doradcy,na czele z panią De La Vega. Kto miałby podpowiadać N. w SLD ? Jego rzecz w tym,by znaleźć mądrych ludzi,zaangażować jak najwięcej środkowisk lewicowych spoza Parlamentu,ustalić plan działania i program,
który będzie do zaakceptowania dla wszystkich stron.Dobre wzorce daje też rząd Sarkozy'ego, wprawdzie nie lewicowy,ale za to z różnymi osobowościami niekoniecznie spod sztancy czy to etnicznej,czy jakiejkolwiek innej (np.pani minister sprawiedliwości,zdaje się).
Do tego think tank - zespół fachowców zajmujący się opracowaniem programu.Na nawet najfajniejszej chęci i idei się daleko nie zajedzie,
a raczej poozstanie się na poziomie Sierkakowskich,którzy świetnie
analizują i dyskutują po akademicku,a zdają się marginalizować fakt,że
ich lewicowe idee mają sens tylko wtedy,kiedy uda się do nich
przekonać wyborców,a więc mieć całe zaplecze i działać czasami
po chamsku populistycznie,że trzeba zadowolić aparat partyjny,bo
inaczej nie będzie struktur chętnych realizoswać określone plany i pozostanie pier#dolenie w Szparce,czy innym klubiku dla mędrków,plus że łatwo krytykować rządy lewicowe,a trudniej zrozumieć,że rządząc się
za coś odpowiada, po głupkach z prawicy trzeba zwykle sprzątnąć gnój,
że istnieje coś takiego,jak materia rządzenia,z którą się wszyscy
zderzają i która ogranicza nawet najbardziej rozbuchany i szczytny idealizm. Łatwo go uprawiać w opozycji,albo w klubie dyskusyjnym.
TYle,że klub dyskusyjny,to przedszkole,przy poważnej polityce i
decydowaniu o losach całego państwa,konfronatacji z całym spektrum
problemów i interesów,między którymi trzeba się poruszac i balansować
mając władzę.
Problem jest w tym,że lewicy już dorobiono gębę,zmarginalizowano,wykreowano
sztuczny spór prawicowy i nawet najlepsze pomysły lewicowych
partii są albo lekceważone,albo ośmieszane z samej racji,że
to z lewej nogi się wyrwało.
Dr.Markowski pisał jakiś czas temu (w Polityce), że rozmaite
badania wykazuję,że gros Polaków wiedzę o polityce bierze z
mediów,sondaży i opinii znajomych,którzy biorą je z mediów,
sondaży,opinii swoich znajomych,ktorzy biorą je...
Media nie sprzyjają lewicy,mówiąc oględnie.Te lewicowe są
niszą.I są krytyczne,starają się być obiektywne.Te prawicowe,
a nawet centrowe,robią swoje,uprawiają żenujące prostackie
uwalanki i nagonki,kreują świat według najgłupszych stereotypów
i odwołując się do najprostszych skojarzeń.Tak uyebano lewicę
za Millera (przy wszystkich swoich grzechach był to lepszy rząd
od każdej prawicy po 89,a poza tym - afery Orlenu i Rywina
to takie szycie,że aż ręce opadają,nawet sądy pod rządami
prawicy nie miały dośc cynizmu,żeby uznać jakąś winę kogokolwiek
z lewicy; mniejsze afery pomijam, bo prawica ma lepsze numery
na swoim koncie,a polityka bez afer nie istnieje i dziwić się
nie ma czemu,trzeba po prostu wyłapywać i rozliczać),tak się
ją ciągle utożsamia z Jaruzelskim i czołgami rozjeżdzającymi
górników. Lewica nie proponuje dobrych ustaw,bo programowo,
według mediów niemal wszystkich,są one do niczego,albo się je
przemilcza,żeby później powiedziec,że lewica nic nie robi.
Prawica zaś robi - codziennie się kłóci o Cookie Monstera,
albo reklamuje kolejny gniot ew. agenta, lub też kiwa łapką
z Peru,czasami Kurski się zetrze z Palikotem,a Niesioł z
Brudzińskim. Na normalną politykę i dyskusję, a TYLKO SLD
to potrafi w tej kadencji i ma najlpszych ludzi, nie ma już
miejsca. Nie chcę naśladować Kaczorów,ale mają rację,kiedy
mówią,że media nie wypełniają swojej roli.Są bazarem i maglem,
czasami plutonem egzekucyjnym,który najpierw rozstrzeliwuje
delikwenta,a potem drobnym drukiem,na ostatniej stronie
informuje,że jednak był on niewinny.Kreują świat z Matriksa,
w którym wszystko stoi na głowie,a problemy zastępcze są najważniejsze,
bo to można sprzedać,a powaznej dyskusji nie.
Takie są realia i z nimi też się SLD musi liczyć.Recepta :
wyrazistość i konfrontacyjność.MOżna uprawiać szlachetną szermierkę,ale
w przerwach trzeba pójść na aferę - tylko ostrymi,ale kulturalnymi,
hasłami (wraz z propozycjami ustawowych rozwiązań) można przyciągnąc
elektorat.Olejniczak najpierw krzyczał,a potem się chował,a reszta
razem z nim.Albo SLD będzie miał swoje trademarks, ale go nie będzie.
PO lewej stronie jest cały pas do zagospodarowania - kwestie
obyczajowe,światpoglądowe,wolnościowe to wielka szansa.Prawica już
robi w gacie,bo wie,że jak SLD to na dobre ruszy,to może pociągnąć
za sobą sporo ludzi (tak jak zapatero w Hiszp,tam też mówiono,że
status quo jest nienaruszalny,a się okazało,że ludzie tylko czekali
na kogoś,kto zaproponuje zmiany,na które sami mieli ogromną ochotę),
PO będzie musiała się określić,a nie rżnąc głupa i chować po kątach,a
PIs jeszcze bardziej pójśc w prawo,obok zrestaurowanej LPR,ew.partii
Jurka,która może wyleźć jako przeciwwaga w sporze dla lewicy i zyskać
niebagatelne poparcie.Wśrodku znajdzie się Rokita z Marciniekiewczem,
którzy zaproponują siebie jako alternatywę dla niezdecydowanej PO,która zaczbnie się miotać i dzielić.Wyrazista lewica,to kłopot i chaos
na prawicy.Dlatego PO i PiS zalezy na słabym SLD,dlatego woleli
grzecznego i piz#dowatego Wojtusia, bo mieli błogi spokój i luzik,
status quo dające system dwupartyjny i ograniczające spór polityczny
do ich waśni, które w gruncie rzeczy były,są i będą szukaniem
na chama pól konmfliktu,żeby Polak się nie kapnął,że to dwa skrzydła
jednego ugrupowania, tyle że sztucznie rozpołowionego.szkoda,że media
w Polsce nikomu tego nie próbują uświadomić,a pasjonują się
kłótniami na pokaz,róznicami dla picu,nie dostzegając,że przecież
PO popierała od początku wszelkie rozwiązania ustrojowe PiSu,
samodzielnie dostarczając nawet do nich inspiracji.
SLD przez ten medialny qrwidołek musi się przebić i tu jest ważne
zadanie dla nowego kierownictwa.