Ślub (tylko) cywilny

[Gość: koko]

Za 2 miesiące biorę ślub z mezaczynzą, który wczśniej byl juz żonaty. Dla
mnie jest to pierwszy i mam nadzieję, że ostatni ślub w życiu. Mój narzeczony
stara się aktualnie o unieważnienie poprzedniego małżeństwa w Sądzie
Biskupim, tak więc aktualnie możemy wziąć tylko ślub cywilny. Początkowo
berdzo mnie to bolało, teraz inaczej podchodze do tego. Mieszakmy razem
praktycznie od początku naszej znajomości, wiem, że w świetle zasad kościoła
katolickiego jestśmy "grzesznikami" i ślub cywilny nic w tym względzie nie
zmieni. Chociaż chciałabym przystępowac do komunii św. wiem, że nie mając
związku sakramentalnego nie będę mogła. Co więcej, wg tych reguł w ogóle nie
powinnam współżyć (po ślubie cywilnym) ze swoim mężem gdyż będzie to uważane
za grzech (bez sakramentu).A co jesli urodzi się nam dzieko w momencie kiedy
nie będziemy mieli jeszcze postanowienia o unieważnieniu poprzedniego
małżęństwa mojego męża i nie będziemy po ślubie kościelnym (jeśli takie
uniważnienie w ogole dostaniemy)? Jak kościól katolicki potraktuje nasze
dziecko, nas? A co ze spowiedzią, będę się spowiadać ze współżycia z własnym
mężem? Wg mnie najważniejsze jest to , co ma się w sercu, i Bóg chyba
najlepiej wie, jacy jesteśmy.
Pozdrawiam wszystkich w podobnej sytuacji.
Grunt to trzymać się prosto
koko

[Gość: Asia]

Jestem w podobnej sytuacji, ale to ja jestem rozwiedziona i nie mogę wziąć
ślubu kościelnego. Boleję nad tym, tym bardziej, że dla mojego obecnego
mężczyzny ślub w kościele ma ogromne znaczenie. Mieszkamy więc razem bez
zadnego ślubu. Zastanawiałam się nad unieważnieniem mojego poprzednego związku
kościelnego, ale jakoś nie widzę argumentów, poza tym, że były nie sprawdzał
się ani jako mąż, ani jako ojciec.Czy to jest jednak argument? Poza tym
przerażają mnie te wszystkie korowody w sądzie biskupim. Co robić?

[Gość: koko]

Dziekuję za wsparcie i zrozumienie. Myślę, że powinnaś podjąć wyzwanie i
spróbować powalczyć tymbardziejz że to jest ważne dla Ciebie jak i Twojego
mężczyzny. Te całe ceregiele w sądzie biskupim trzeba niestey przeboleć i
przejść przez to, grunt to mieć silną motywację i nie zrażać się tym, iż zajmie
to sporo czasu. Wiem l co mówię, moja mama jest po takim unieważnieniu
małżeńswta, trzeba tylko być odpornym na czas. A podstawą do unieważnienia
takiego małżeństwa może być np. niedojrzałość uczuciowa/emocjonalna ex-
małzonka, na takiej podstawie mój przyszły mąż stara się o to. Tu dochodzą
jeszcze ukrywane skłonności do - że tak się wyrażę - poligamii ze strony jego
ex. Niemniej jednak zawsze warto walczyć o swoje, tak uważam.
Życzę podjęcia ryzyka i cierliwości!
koko

[tamilnadu]

Wasze przyszle dziecko nie poniesie żadnych kosztów- będziecie mogli je
ochrzcić, przygotować do pierwszej komunii itd. W Kościele nie obowiązuje juz
zasada "przekazywania grzechu" (sorry za wyrażenie, ale kiedyś faktycznie tak
było i chodziło mi tylko o podkreślenie różnicy).
Poszukajcie wspólnoty kościelnej, która prowadzi specjalne spotkania dla par
pozostających w związkach niesakramentalnych. Tam możecie też szukac pomocy i
porady, bo prowadzący takie spotkania księza świetnie się orientują w
zawiłościach PK i potrafią powiedzieć, czy sa podstawy do unieważnienia.
Otrzymacie też na pewno wsparcie duchowe.
pozdrawiam i trzymam kciuki, aby wszystko się dobrze poukladalo.

a.

[Gość: koko]

dzięki za wsparcie i dobre słowa
pozdrowionka,
koko

[dobdud]

dziewczyny niewazne jaki slub wazne ze jest przy was mężczyna którego
kochacie powodzenia DD