Dodaj do ulubionych

smutek ogrania mnie

31.05.07, 00:08
czytam was drogie forumki od ponad pol roku. przezywam bardziej wasze
rozterki weselno - ślubne niz swoje. Ten moj slub i wesele to troche tak na
siłę jest (po co on mi się oświadczył?). To była chyba moja ostatnia próba
udawania szczęścia i normalnopści skończona jak zwykle porażką. Jak zwykle
wychodzi na to, że nie mam najlepszych pomysłów w życiu swoim albo że nie
warto facetom tyle poświęcać, dawać wszytsko z siebie po to, żeby słuchać
tylu przykrych rzeczy. Szkoda, po 8 latach związku, zbliżam sie do 30,
chciałam mieć rodzinę i dom - do tej pory za wszelką cenę, jednak na 3
miesiące przed ślubem chyba podziękuję... Co dalej?
Obserwuj wątek
    • anies821 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 00:15
      Jeśli nie jesteś pewna lepiej zrezygnuj. Ja wierzę,że będzie dobrze,że Ci się
      ułoży. Miej nadzieje, czasem ktoś inny się pojawia jak się zaryzykuje i stanie
      w prawdzie.
      Życze powodzenia.
      Ps szczęsliwe dzieci są wtedy kiedy rodzice się kochają.
    • dodaa84 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 00:56
      jest aż tak źle? co się dzieje, że przed ślubem jesteś taka nieszczęśliwa?
      • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 13:30
        dziękuję, że się odezwałyście. To już jest jakieś światełko w tunelu dla mnie.
        Kłopot w tym, że niekoniecznie wierzę, że ktos na mej drodze stanie. A gdybym
        chciała powiedzieć, co się dzieje źle... ogólnie mozna to ująć tak, że odnosze
        wrażenie, że on chce się mnie pozbyć nie mając odwagi na wyrzucenie mnie ze
        swoejgo mieszkania, wykańczając mnie psychicznie (obrażanie mnie przy ludziach,
        na osobności też, manipulowanie sytuacjami na moją niekorzyść, ciągłe
        dokuczanie, grożenie przemocą fizyczną - można by wymieniac w nieskonczoność).
        • anies821 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 13:48
          Pisząc poprzedniego posta nie myślałam że jest aż tak źle. Dziewczyno uciekaj,
          jak najdalej od niego. Pewnie jest to że z nim nie będziesz szczęśliwa,
          zasługujesz na szczęście !!

          Być może zrobił Ci taką "terapię" że masz niską samoocenę, zdominował twoje
          życie. Dobrze zrobisz,jeśli udasz się do mądrego psychologa, wiadomo,że na
          forum nie da się pomóc. Ja kiedyś miałam takiego chłopaka,który wszystko
          wiedział lepiej.
          Byłam zaślepieona i teraz Bogu dziękuję,że sie rozstaliśmy ( okazało się że ze
          jego kolejna dziewczyna zaszła w ciąże i on ją zostawił)

          Pomyśl, co to jest 8 lat do kolejnych 50?
        • memphis90 Re: smutek ogrania mnie 20.06.07, 10:20
          Anies ma rację- UCIEKAJ, póki możesz. Nikt nie ma prawa Ci grozić przemocą
          fizyczną, nie ma prawa znęcać się psychicznie! Zastanawiałaś się, co będzie
          dalej? Kiedy groźby zamienią się w bicie- a tak się zapewnie stanie? Zasługujesz
          na kogoś, kto będzie Cię kochał i szanował, i przy kim Ty będziesz się czuła
          bezpieczna. To Twoje życie, Ty jesteś w nim najważniejsza- wiec zadbaj o nie!
        • 1kasia2007 Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 17:15
          Daj sobie z nim spokój niejest poprostu ciebie wart skoro tak cię traktuje
          pamiętaj że świat niekończy się na nim moja historia jest bardzo zbliżona do
          twojej,ja też tak trwałam wytrwale w takim związku ale pewnego dnia zrobił coś
          czego nigdy niezapomnę i postanowiłam odejść i odeszłam ale nie sama bo było
          nas dwoje(niewiedziałam o tym)...dziecko powinno mieć ojca ta myśl była ciągle
          ze mną,zmienił się ale nie nadługo,znów odeszłam,dałam sobie radę bez niczyjej
          pomocy.Po 3latach poznałam wspaniałego człowieka który od miesiąca jest moim
          mężem a moją 5letnią córkę traktuje jak własne dziecko.Wierzę że tobie tez
          zaświeci słoneczko i los się uśmiechnie i chyba to prawda że każdemu z
          nas "ktoś"jest przypisany trzeba tylko uwierzyć choć czasami trudno.Pozdrawiam
          cię bardzo serdecznie i trzymam kciuki za ciebie abyś podjęła decyzję którą
          podpowiada ci rozum i serce.
    • dottis3 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 07:40
      Witam.Wiem że to żadna pocieszenie ale bardzo dobrze Cie rozumiem,mam dokładnie taką samą sytuacje.Jakbym czytała swoje myśli...Wiem jak jest trudno.Tez mysle ze najlepiej byłoby sie wycofac ale mi brak odwagi.Mam świadomość jaką afere bym tym rozpętała i że nie dzwignęłabym tago.Próbuje wiec sobie wmówic ze dobrze dobrze choc sama w to nie wierze.I nawet nie ma z kom pogadac,poradzić sie.I te ciągłemiliony myśli.Jestem juz tym zmęczona.Ciężko,nawet bardzo.
      • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 09:29
        ja też nie mam z kim pogadać. Wiem, że nie będzie lepiej, już nie mam siły ani
        motywacji do ciągłego starania się. Nie mam też odwagi tego zakończyć - ale
        chyba nie obawiam się afery, raczej tego, co ze soba pocznę, kiedy to (jego,
        moje dotychczasowe życie) zostawię. Idę do psychologa na rozmowę - może ktoś z
        zewnątrz mi to wytłumaczy. Myślałas o tym?
        • dottis3 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 14:35
          Ja wiem ze powinnam to zakonczyc póki można,ale własnie ten brak odwagi.Masz racje -strach przed zaczynaniem wszystkiego od nowa i to z tą blizną która napewno zostanie i w moim przypadku brakiem wsparcia od innych .Probowalam sobie wmawiac ze moze jeszcze bedzie lepiej ale raczej jest coraz gorzej.Nie potrafie sobie wyobrazic jutra a co dopiero kolejne długie lata.Juz nie pamietam czym jest szacunek,dobre słowo,troska,czułosc a bardzo za tym tesknie.Ktorej drogi nie wybierzemy i tak bedzie bolało.Za trzy miesiace mam wyjsc za mąż a czuje sie bardziej samotna niz kilka lat temy kiedy faktycznie byłam sama.Nic juz nie wiem i przeraża mnie to.
          • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 15:14
            Dottis, mamy bardziej podobną sytuację niż sądziłam. Tyle tylko, że mama i
            siostra od lat mi tłuką - zostaw go! Zróbmy to razem, może to da nam trochę
            więcej napędu? To racja, czym jest te 8 lat wobec całego mojego zycia? Nie
            zasłużyłam na kogoś takiego. Nie mam siły ciagle jedynie wypełniać obowiązki w
            tym związku.Gotowanie, sprzątanie, sadzenie kwiatków - dawniej przyjemność czy
            wręcz pasja czyniona ku wspólnemu dobru i szczęściu, dziś przykry obowiązek.
            Idę do tej psycholog - może mnie wzmocni.
            bardzo Wam dziękuję za wsparcie!
            • katitom Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 17:29
              Jejku jak czytam Wasze wypowiedzi to tak jakbym widziała siebie sprzed kilku
              lat i błagam Was nie popełniajcie tego błędu, tylko dlatego, że tak głupio, że
              już wszystko zaplanowane, co powiedzą inni, albo zadając sobie pytanie "czy ja
              jeszcze ułożę sobie życie??". Ja mam obecnie 26 lat i niestety kilka lat
              zmarnowanych, gdyż nie potrafiłam powiedzieć stop. Pomimo, że przyszły mąż
              podniósł na mnie rękę i już przed ślubem pokazał na co go stać (oczywiście
              później przepraszał jak tylko najpiękniej potrafił, już nie mówiąc, że świetnie
              radził sobie z "mydleniem" oczu wszystkim na około jaki to on nie jest
              wspaniały) ja nie odważyłam się temu przeciwstawić.
              Wiem, bardzo trudno zacząć wszystko od nowa, ale wiedz, że jako "pannie" będzie
              Ci o stokroć łatwiej. Ja właśnie czekam na wyrok z Sądu. Ale musze Ci
              powiedzieć, że nie jestem sama. Wspiera mnie w całej tej "walce" mój
              najukochańszy narzeczony, którego poznałam całkowicie przez przypadek. I nie
              była to miłość od pierwszego wejrzenia, od zapozanania zaczęliśmy się spotykać
              dopiero po pół roku, a dziś nie wyobrażam sobie przyszłości bez Niego. Dzięi
              Niemu widzę, że warto żyć i każdy dzień przynosi radość. On zaakceptował mnie
              taką jaką jestem i całą moją przeszłość. Najlepsze jest to, że gdy Go poznałam
              ja wcale nie myślałam, żeby być z jakimkolwiek meżczyzną, chciałam być sama,
              nabrać dystansu do tego co sie stało.
              Dziś naprawdę jestem szczęsliwa i TOBIE RÓWNIEŻ tego życzę z całego serca. Bądź
              dzielna i podejmij słuszną decyzjęsmile
              Przepraszam, że tak się rozpisałam, ale chciała Ci udowodnić, że wcale to nie
              jest tak, że musimy być skazane na to niby mniejsze zło. ZASŁUGUJEMY NA
              SZCZĘŚĆIE!!!!! i musimy o to walczyć.Życzę Ci powodzenia, wierzę, że dasz
              radęsmilesmilesmile
            • dottis3 Re: smutek ogrania mnie 04.06.07, 10:29
              Witam.Jestem ciekawa czy już byłaś u psychologa.Jesli bedziesz juz po to bardzo prosze daj znać czy Ci to choc troszke pomogło sie odnależć.Nasza sytuacja różni sie jednym-jesli zdecydujesz sie na ten "kończący" krok to przynajmniej bedziesz miała świadomość ze Twoi bliscy Cie popierają.A to napradwe wazne.Ja wiem ze moi nie potrafiliby zrozumiec,pogodzic sie z tym.Zamiast wsparcia żale i wypominanie.I to w głównej mierze mnie powstrzymuje bo nie dosc ze ciężko byłoby mi wszystko zaczynać,odnależć sie i poukładać sobie wszystko w głowie to jeszcze ten brak wyrozumiałości i choćby próby zrozumienia ze strony bliskich byłby dla mnie ciężarem z którym bym juz sobie chyba nie poradziła.Juz nawet nie mam siły o tym wszystkim myśleć.Wypalam sie.
              • memphis90 Re: smutek ogrania mnie 20.06.07, 10:27
                Może spróbuj porozmawiać poważnie z rodziną? Jesteśmy zaprogramowane na udawanie
                różnych "siłaczek" i innych "matek-Polek", które nigdy się nie skarżą, zawsze
                robią dobrą minę choćby i do najgorszej gry, a wszystko, co złe skrzętnie
                upychają pod dywan. Zastraszone kobiety wychwalają publicznie swoich katów, a
                bite chowają siniaki pod ubraniem- byle mit szczęśliwego związku trwał. Może
                Twoi najbliżsi nie zdają sobie sprawy, jak jest między Wami źle? Moze wierzą, że
                układa Wam się świetnie- bo sami zbudowaliście taką iluzję na użytek rodziny i
                znajomych?
          • kamu2 do dottis3 31.05.07, 17:48
            Dottis zostaw go,wim że łatwo jest radzić ale czy to coś da że weźmiesz z nim ślub,całe życie chcesz cierpieć przez tego człowieka,całe życie chcesz być nieszczęśliwa.On się nie zmieni.Może być jeszcze gorzej.
            Znajdź w sobie siły i odwage skończ to i daj sbie szanse na to abys była szczęśliwa.
            Miłość przychodzi często do nas w najmniej oczekiwanym momencie,pamiętaj o tym!!
            Życze Ci dużo odwagi i szczęścia
    • elle2006 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 17:56
      Współczuje takiego dylematu sad My dziewczyny mamy jakiś dziwny pęd do
      zamążpójcia, nawet kosztem swojego zdrowia, swojej przyszłości.
      Ja miałam wyjśc za mąż koło dwóch miesięcy temu, jednak pan młody wszystko
      odwołał 3 tyg. przed ślubem. Odszedł.... Na początku myślałam, że gdyby tylko
      chciał byłabym mu w stanie wybaczyć. Z jednej strony miłość z drugiej ciągłe
      myśli, że mam już swój wiek, że będzie dla mnie za późno, że nigdy nie założe
      rodziny itd. Dopiero teraz zaczyna docierać do mnie, że dla niego zawsze byłam
      nie taka. Skutecznie przez te wszystkie lata obniżył moje poczucie własnej
      wartości... na końcu je depcząc. Sądze, że w tym jest problem, dlatego boimy się
      przyszłości bo jesteśmy zakomplesione, poniżone, czujemy się nicniewarte.
      Ja postawnowiłam się nie poddać, trzymam się chociaż czasami bywa naprawdę
      cięzko, moje życie zostało wywrócone do góry nogami. Ale... czas leczy rany, i
      ja to powoli czuje, budzę się do życia. Zaczynam myśleć, że to nie ze mną jest
      nie tak tylko z nim no i coraz częściej myślę...... żeby się znowu zakochać smile
      • elle2006 Re: smutek ogrania mnie 31.05.07, 17:57
        Skorzystałam ze swojego starego konta.... a suwaczek nadal jest sad
        • kruszy1 Re: smutek ogrania mnie 19.06.07, 19:38
          ja jak elle tez zostalam zostawiona tyle ze 5miesiecy przed slubem, mial byc
          25sierpnia tego roku, wszystko zalatwione, lacznie z suknia z ktora mialam
          najwiekszy problem bo nie wiedzialam jaka, w koncu kupilam, cieszyl sie ze sie
          zdecydowalam i on 2tyg po tym odwolal wszystko-myslalam ze go ukatrupie, nie
          potrafilam myslec jak bedzie bez niego, nie potrafilam znac swojej wartosci,
          faktycznie wydawalo mi sie ze jestem brzydka, gruba, glupia, ze nikogo nie
          znajde, ze zawsze bede sama, ale dzis wiem ze tak nie bedzie, duzo pomogli mi
          najblizsi i znajomi, to oni co dzien dzwonia, dopytuja jak sie czuje, wyciagaja
          na imprezy, spotkania...mimo ze 30 niedaleko i sie nie boje, naqjwyzej po 30
          urodze dziecko, to przeciez nie najwazniejsze, najwazniejsze jest zdrowie
          psychiczne, nalezy byc szczesliwa i kozystac z zycia cala soba, bo zycie jest
          tylko jedno i nie wiadomo jak szybko sie skonczy...powodzenia w decyzjach, i
          mam nadzieje ze za jakis czas bedziemy smialy sie z tamtych czasow... smile
          • jusia79 hmmm... 19.06.07, 19:59
            bardzo mi przykro..bo na pewno czujesz się okropnie, ja z moim N też przeszliśmy
            ciężkie chwile, rozstania i powroty..i to nawet nie o brak miłości w związku
            chodziło tylko o niedojrzałość, nieodpowiedzialność, nieumiejętność dogadania
            się...i tak powolutku budowała się wieża niezrozumienia..a w końcu N powiedział
            koniec..właśnie obchodził 30 rodziny i stwierdził, iż to dobry moment, by podjąć
            dorosłą decyzję (męską decyzję) i odejść...myślałam, że umrę, nie byłam w stanie
            chodzić do pracy, nie byłam w stanie jeść i spać , czułam się jak w transie,
            pojechałam do rodziców, położyłam się do łóżka i chciałam zgasnąć..ale On
            odezwał się..nie wiem, czy z poczucia przyzwoitości, zresztą, im bardziej
            cierpiałam, tym bardziej On cierpiał widząc mój ból, jak dzieci
            zupełnie...wyjechaliśmy wspólnie,ale On po trzech dniach...historia się
            powtórzyła...czułam się tak jakby ktoś popełnił na mnie morderstwo ze
            szczególnym okrucieństwem...i znowu chcialam umrzeć...i znowu wyjechaliśmy...i
            udało się...29.09.07 to nasza data....kocham Go i wiem, że On mnie kocha, ale
            czy rzeczywistość nas nie pokona..czasem myślę o tym z drżącym sercem...problem
            polega na tym, że ludzie spotykając się ze sobą w pewnym punkcie swego życia,
            ciągną ze sobą bagaż wcześniejszych doświadczeń, wspomnień, charakterów,
            dobrego, bądź nieszczęśliwego dzieciństwa..nie wiem, czy nam się uda, nie wiem,
            czy powinnam tak szaleć z rozpaczy, czy odejść z godnością...nie wiem, czy N się
            nie rozmyśli chwilę przed..dziś myślę, że jestem na to przygotowana..ale czy
            będę...pozdrawiam Cię bardzo ciepło..jeżeli chcesz pogadać...jestemsmile
    • dziubus123456 to smutne ale zarazem pocieszajace,ze nie jest sie 19.06.07, 21:43
      samemu. trzymam za was kciuki, bo za siebie juz nie warto...
    • fuguhna Re: smutek ogrania mnie 19.06.07, 23:41
      Widzę że udało się wreszcie poruszyć ważny wątek...nie wiem ile z Was ma takie
      dylematy a ile nie...jestem z moim N już bardzo bardzo długo i wiele
      doświadczeń mamy za sobą a jednak jest we mnie wiele samotności sad
      ...dlaczego pomimo braku zrozumienia, braku jego pełnej akceptacji mnie całej,
      pomimo wielu różnic jakie nas dzielą ....ja nadal tak bardzo chce tego ślubu?
      ....czasem żałuję że nie miałam w sobie takiej siły by mu odmówić i iść swoją
      drogą, ale zaraz szukam w myślach i sercu tej innej drogi i nie mogę jej
      odnaleźć...
      ...czasem z wielkiej wściekłości i rozżalenia na niego, krzyczę w sercu że mnie
      już dla niego nie ma...
      ...a jednak bardzo Go kocham...
      „...jednego serca i rąk białych dwoje co by mi oczy przysłoniły moje jednego
      serca trzeba mi na ziemi...a jednak widzę że żądam za wiele...”
      • salsa.loca Re: smutek ogrania mnie 20.06.07, 00:21
        cóz ja moge powiedziec...

        to ze ejstes, ze w ty, trwasz, wogole przyczyną tego, ze ludzie trwaja w takich
        zwiazkach jest to, czego zostali nauczeni w domu
        niestety, ale rodzice wpychaja nas w pewien schemat zyciowy , w pewien sposob
        myslenie i odswiadomie,r eagujac na sygnały z zewnatrz wybiramy osoby i
        sytuacje, ktore pozwola nam ten schemat realizowac
        jesli schemat był "zwycieski" to tak wyglada ansze zycie, jesli inny, to same wiecie
        choc mowi sie ze na pewno tego czy tamtego sie nie zrobi, ze na pewno bedzie sie
        zyło inaczej, ze tym razem nie opełni sie tych błedów-robi się to znowu-dlaczego
        sie zapytacie?? dlateg ze dopóki nie zerwie sie z zaprogramowanie rodzinnym ,
        dopóty bedzie sie zyło w klatce schematu a nie rpawdziwym zyciem

        oczywiscie, sa ludzie ktorych rodzice wychowali w swiadomosci siebie samych i ci
        ludzie nie zyja w tych klatkach, sa tez inny ktorzy wyrwali sie z tego myślenia
        przez jakies zdarzenie, lub tez [rzez inna sytuacje, ktora w "scenariuszu zycia"
        była zaprogramowana do złamania rodzicielskiego nakazu tkwiacego w człowieku

        reasumujac-jesli ejst cos nie tak w waszym zyciu ale nie mzoecie sammi tego
        zmienic, bo ciagle wracacie do tego samego punktu, wracacie do osobó lub
        zdarzen, ktore choc was rania nie mozecie bez nich zyc, ktore ciągle sie
        owtarzaja-z nowymi ludzmi i w nowych aranżacjach, tzn ze trzeba zmmienic siebie
        a nie świat
        po pierwsze z bolem serca ale jednak-odejsc, odcic sie od tego nawet ejsli to
        bedzie bol jeszcze wiekszy i z pomoca terapeuty dowiedzeci sie kim jestes na
        prawde , czego poptrzebujesz i jak chcesz byc kochana

        dopiero wtedy uda sie stworzyc zwiazek satysfakcjonujacy a takze poprawic jakos
        całego zycia, a czasem nawet przemeblowanie wsztskiego w zyciu

        na swiadome, szczesliwe zycie nigdy nie ejst za pozno, a 30 lat to młodośc w pełni
    • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 16:42
      witam Was ponownie. A więc w piatek wyprowadziłam się ku jego niedowierzaniu.
      Tak naprawdę nie zrobił nic, aby mnie powstrzymać. Burczał coś pod nosem, nie
      rujnuj naszego związku i tyle. Do dziś nie odezwał się do mnie. Martwi mnie, co
      się z nim dzieje. Albo to był jego plan i sie właśnie spełnił (pozbycie się
      mnie) albo faktycznie jest w szoku, że to zrobiłam. Ja nadal go kocham, ale nie
      byłabym w stanie trwać w tym braku zainteresowania czymkolwiek poza sobą samym,
      poniżeniu,narzuceniu mi roli gosposi i braku perspektywy na zmiany. Póki co nie
      jest mi łatwo, mam momenty że się trzesę ze strachu (o siebie, o niego) - czy
      jak to nazwać, ale w zasadzie odczuwam pewną ulgę. Musi minąc jeszcze trochę
      czasu...
      • basiulek11 Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 16:59
        Trzymaj sie dzielnie. Wydaje mi sie ze jezeli po tylu latach zwiazku pojawiaja
        sie takie rozterki, to rzeczywiscie to nie to. Jestem pewna, ze znajdziesz
        swoja polowke. Zupelnie niespodziewanie. Tak jak wiekszosc z nas. Wczoraj
        jeszcze go nie bylo, a dzis... Zycze szczescia smile
      • do_niczego Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 17:38
        Witaj,

        byłam w podobnej sytuacji, też po 8 latach zakończyłam ten chory związek.

        I wiesz co... była to NAJLEPSZA decyzja jaką kiedykolwiek podjęłam. Wtedy
        wydawało mi się, że sama sobie nie poradzę, że nikt mnie nie zechce, że jestem
        beznadziejna itd. Ze związku wyniosłam kompleksy, poczucie jaka to jestem
        beznadziejna, głupia, do niczego się nie nadaję, wszyscy inni są super itd.

        Życzę powodzenia i trzymam kciuki. Jesteś bardzo dzielnakiss
        • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 17:57
          tak, wiem, że to poczucie winy, beznadziejności, nadawania się do niczego etc
          jest bezpodstawne i wywołane wyłacznie przez niego, i w końcu minie... póki co
          ciężko wzdycham...
          • mada.d.n Re: smutek ogrania mnie 09.07.07, 21:57
            trzymam kciuki -żeby wszystko poszło po Twojej myśli. skoro zdecydowałaś się raz
            odejść -nie wchodź drugi raz do tej samej rzeki, zwłaszcza w takiej sytuacji.

            gorąco pozdrawiam


            już po...
            Przestrzeń sugeruje, by się przemieszczać,
            jednak jedynym celem podróży mędrców jest ich dom.
          • aniasa1 Re: smutek ogrania mnie 10.07.07, 02:11
            Zuch dziewczyna! Brawo! Pomysl sobie ze ten potwor prawdopodobnie traktował by
            tak Wasze dzieci..... Nie chodzi o to zeby codzien slyszec od meza achy i
            wzdechy, :jak pieknie wygladasz" "ale jestes sexy" ale chodzi o to zeby zadnego
            dnia nie uslyszec i nie poczuc "jestes do niczego" Prawdopodobnie tez On
            szybciutko sie ocknie i wroci do Ciebie z podkulonym ogonkiem, piszczac o
            przebaczenie, ale niestety moja droga, nie zawsze to oznaka tylko miłości.
            Faceci nie lubia przegrywac. Pomysl tylko, wsrod rodzinki, kolegow On jest teraz
            frajerem ktorego baba zostawila. Bedzie walczyl przede wszystkim o odzyskanie
            reputacji. Bądź czujna! Niech Cie instynkt nie zawiedzie! Ale nawet jesli nie
            bedzie lezal u Twych stop to Ty trzymaj glowe wysoko. Jestes dzielną dziewczyną!
            Naprawdee! Masz JAJA! I nie martw sie ze nikogo juz nie poznasz, bo tak napewno
            nie bedzie. Mnie moj ex zostawil po 9 latach zwiazku na 3 tygodnie przed 30
            urodzinami..... I ........to był mój najpiękniejszy dzien w zyciu!! Oczywiscie
            wtedy lałam łzy i paliłam jednego papierosa od drugiego. Roztrzesiona a
            jednoczesnie zamulona przez kolejne dni. Moja kolezanka wynajęła dla nas
            mieszkanie, nawet nie wiem kiedy zamieszkałam z nią..... Po miesiącu odwiedził
            ją kolega z pracy i ........... On zakochał sie we mnie od razu. Ja długo
            lizałam rany i trzymałam go na dystans, ale czas leczy rany. Wygrała miłość,
            troska, cierpliwość. Przygotowujemy sie do slubu - po 4 latach znajomosci, a
            zaraz po slubie robimy dzidziusia.... I wiesz co, znajomi mowia mi ze teraz
            wygladam na 27 lat a wtedy wygladalam na 40! Zaluje tylko ze wtedy to nie Ja
            dałam jemu kosza tylko On mi. Ty masz jeszce lepszy start w godne życie........
            Pamietaj o tym
            • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 10.07.07, 11:05
              kochana, dzięki za te słowa! Takich historii, jak Twoja jest bardzo dużo!
              Dopiero teraz je zauważam, nagle okazuje się, że koleżanki z pracy tez przez to
              przeszły... Na desperackie próby odzyskania mnie byłam przygotowana i wiem, że
              składane obietnice i przysięgi "poprawy / zmiany" nie niosą ze sobą niczego
              prawdziwie szczerego i nie mozna im ulec, chocbym na jednym jego wydechu
              usłyszała wszytsko to, na co czekałam przez te lata... Tymczasem mój eks
              milczy... i dobrze!
              Aniasa1 - bądź szczęśliwa przez dłuugie dłuugie lata!!
              • anies821 Re: smutek ogrania mnie 10.07.07, 11:15
                Więc go zostawiłaś? Może napisz coś więcej dla innych, które nie mają odwagi..
                wiele osób czyta to forum nie pisząc.
                Trzymaj się !!
                • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 10.07.07, 14:15
                  tak, wyprowadzilam sie kilka dni temu. W sierpniu miał być slub! Na razie to ja
                  jestem jeszcze w tej grupie, która czeka na szczęśliwie zakończone historie
                  rozstań po latach, niewiele mam jeszcze do powiedzenia w zakresie dodawania
                  otuchy innym, ale za jakis czas nie omieszkam tego zrobic, bo sama wiem, ile
                  znaczy wsparcie od nieznanych osób w podobnej sytuacji!
    • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 16.07.07, 23:33
      dziewczyny, czy wy sobie wyobrażacie, że po tygodniu od mojej wyprowadzki on
      juz kogos ma? i pewnie robi z nia to, na co ja się przez te lata nie
      doczekałam... i dlaczego tak mnie to boli???
      • zuzia_8 Re: smutek ogrania mnie 17.07.07, 00:45
        bo ona od razu postawila sprawe jasno.
        a ty kochalas, glaskalas po glowce i czekalas cierpliwie aż on sam zrozumie.

        to nie twoj bląd, po prostu tak jest. otworzylas jej pewną ścieżkę i ona z niej
        korzysta.
        a ty ciesz się, że porzuucilas tego dwulicowego potwora. Kto prawdziwie
        kochający pociesza się już tydzień po rozstaniu? tylko i wylącznie d...k. A ty
        jesteś wspaniala, że odważylaś się zmienić coś w swoim życiu.
        trzymam za ciebie kciuki!!!
    • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 24.07.07, 09:51
      niebawem minie 20 dni odkąd się wyprowadziłam i już coraz lepiej jest. Mam już
      nawet radę dla tych, które się wahają lub czują, że coś w ich związku nawala.
      Dziewczyny piszcie pamietnik i zapisujcie każde złe i dobre zdarzenie między
      wami, każdą obelgę, każdą awanturę i to, co czujecie na bieżąco. Przeczytanie
      tego po kilku tygodniach czy miesiącach pozwala na spojrzenie na siebie z
      perspektywy, która naprawdę otwiera oczy! Ja już nie wierzę, że mogłam trwać w
      takim upokorzeniu i ciągłym dołowaniu przez lata!
      • oofca Re: smutek ogrania mnie 28.07.07, 11:41
        wlasnie przeczytalam caly watek - naprawde mozesz byc z siebie dumna, podjelas
        odwazna decyzje i jak sie okazuje bardzo sluszna - ten facet nie dorastal ci do
        piet! trzymam kciuki zeby wszystko sie dobrze ulozylo! jestes dzielna!
        pozdrawiam
        • tristessa5 Re: smutek ogrania mnie 30.07.07, 09:28
          nigdy nie sądziłam, że forum może być tak ważne w wychodzeniu na prostą.
          Dziękuję!
          • morrighan80 Re: smutek ogrania mnie 30.07.07, 14:30
            Gratuluje dobrego wyboru. Teraz musisz uzbroic sie w odpornosc na ew.
            namawianie "wroc, bedzie lepiej". Otworz sie na ludzi, zacznij spotykac z
            przyjaciolmi. Na pewno sie ulozy.
            Juz pisalam na innym watku - ja zakonczylam po 2 latach zwiazek z ukochanym
            jedynakiem mamuni. Zwiazek pelen udowadniania mi jaka ja jestem nieporzadna ze
            mnie kolega ze studiow po plecach po przyjacielsku poklepal (prowokujesz go),
            ze sie ubieram wyzywajaco (bluzka koszulowa - za duzy dekolt, wlozylasz okulary
            za kolnierzyk-specjalnie zeby sie guzik rozpial), jaka ja jestem niezyciowa ze
            pojde w niedziele do kosciola na godzine (Bog jest dla ciebie wazniejszy niz
            ja), spotkam sie z kolezanka (wolisz ja ode mnie), koniecznie musisz byc
            dziewica-idz do ginekologa niech sprawdzi (komentarz chyba zbedny). 2 lata
            piekla-odeszlam. Nagle okazalo sie ze zyc nie moze beze mnie, nachodzil mnie
            (rodzice umierali ze strachu zeby w jakims amoku nie stwierdzil jak nie on to
            nikt i mnie gdzies nie zaciukal=pare miesiecy chodzenia na zajecia i z powrotem
            z kolezanka az on sie nie obronil - byl rok wyzej). Namawial mnie na wspolna
            wizyte u psychologa kilka km od miejsca gdzie studiowalismy - nie pojechalam,
            balam sie ze to sciema i nie dojade nigdzie.
            Po pol roku zaczelam rozmawiac na gg z kolega z liceum do ktorego czulam miete
            przez 2 lata do matury. Niebo a ziemia. Jestesmy razem juz 4 rok. Dzieki
            tamtemu pieklu doceniam kazdy dzien 'normalnosci' - cudownie jest ufac i nie
            bac sie zranienia smile Suwaczek odmierza czas do naszego slubu smile
    • summerwine Re: smutek ogrania mnie 30.07.07, 14:46
      brawo !! gratuluje dzielnej postawy* dzielnej kobiecie*
      • butterfly80 to już będzie coraz lepiej 30.07.07, 15:01
        ojej, ale historia!
        tak sobie czytam, trudno uwierzyc w takie straszne historie jak się jest
        szczęsliwą i wiecznie rozpieszczaną. Mi jest ciezko sobie wyobrazić to, c o
        opisałaś. A tym bardziej gratuluję!
        Teraz, gdy sama intensywnie myślę o naszej (mojej i mego Ukochanego)
        przyszłości, takie wstrząsające historie mnie bardzo poruszają.
        W dodatku moja kolezanka z pracy ... po miesiacu od ślubu jej małżenstwo sie
        rozpadło.Też nie mogłam w to uwierzyć. Ona sie wyprowadziła po tym, jak sie
        dowiedziała,że jej mąż tak naprawdę jej nie kocha. On tez nie zrobiłnic, by do
        niego wróciła. też szybko znalazł inną. ani w serialach brazylijskich nie ma
        takich watków!
        • morrighan80 Re: to już będzie coraz lepiej 30.07.07, 16:12
          Ha, motylku - mamy slub w tym samym dniu smile
          • butterfly80 morrighan80 ! 30.07.07, 16:24
            morrighan80 napisała:

            > Ha, motylku - mamy slub w tym samym dniu smile

            a Rocznik ten sam?suspicious czy to "80" to takie przypadkowe? smile pozdrawiam
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka