jak odwołac slub??

[ala27-1981]

dziewczyny proszę o poradę,mam ślub we wrzesniu...ale nie chce
wychodzic za mąz...narzceozny był mi zwasze bliski , to dobry
czlowiek,ale to nigdy nie była miłośc..pzrez lata brakowało mi
milosci, ale strwierdziłam ze pwnei prawdziwa miłosc nie isnteje,.
albo takowa straciłam..10 lat temu mialam cudownego chłopaka,
wspanialy człwoiejkl, ale ja byłam młoda i nie umiałam byc w
zwizaku..i tak sie jakos nam rozeszło w inne strony, on wyjechał
daleko,, niedawno sie odnalzezlismy(bo nie mielismy wczesniej ani
tel, wtedy nie było kom(tzn my nie milelismy), tel stacjonarnych
ntez nie mielismy , ani komputerów)i teraz sie
odnzlaezlismy..wyjechalam do niego, zeby zobaczyc, czy to naprawde
miłosc...nigdy nikogo tak nie kochałam, nigdy nie czułam sie tak
kochana...tylkoze ja mam ślub,.,,tal strasznei boje sie ze moj
narzceozny totalnie sie załamie, ze rodzice mnie wyklną..boje sie o
sowja mame, ktora jest bardzio wrazliwa i maiła juz takie
załamania...boje sie ze jjej sie cos stanie i to chyba gołóowny
powid ze jeszzce nie pwooedziałam,,,wiem, kazdy mowi, to twoej
zycie, neio mozesz ssie uniesczzesliwaiac,ale jak to załatwic zeby
najmniej bolało,wiemk , znie ma złowtego srodka na rozwiazanie tej
sytuacji, ale moze macie jakies pomysły, z ktorych mogłabym
skorzystac...bardzo prosze o pomoc i z gory dziekuje..

po prostu

[18_lipcowa1]

idz do kosciola,urzedu,restauracji i odwolaj
licz sie z tym ze potracisz wszelkie zaliczki
aha no i chlopu nie zapomnij powiedziec!

[kasiulkkaa]

Jeśli zmarnowane, pełne frustracji życie własne i oszukiwanie męża, że go
kochasz, uważasz za w porządku, to niczego nie odwołuj. Ewentualny rozwód na
pewno totalnie NIE załamie męża, rodzice cię NIE wyklną, mama się NIE załamie,
bo i cóż tam, że córka się rozwodzi.

ale jak to załatwic zeby
> najmniej bolało
Kogo? Obecnego narzeczonego? Oszczędź mu wyznania, że przez te lata to nigdy nie
była miłość. Rodziców? Chyba tylko szczera rozmowa.

[kamelia04.08.2007]

wychodzisz za mąż dla siebie czy dla mamy ?

Jeśli dla siebie, to normalnie odwołujesz i tyle.

Jeśli wychodzisz, żeby mamie było przyjemnie, to oczywiście o odwoływaniu mowy
nie ma.

[ilkaana]

Jeśli doszłaś do takich wniosków, do jakich doszłaś, to już wg mnie nie ma
odwrotu. Wyobraź sobie swoje małżeństwo z takimi uczuciami, jakie teraz w sobie
masz.. To nie tylko oszukiwanie samej siebie, ale co gorsze, drugiej osoby. To
Twoje życie, więc nie przejmuj się tym, co pomyślą w tym momencie bliscy. Jestem
pewna,że Twój narzeczony Cię zrozumie. Będzie w szoku (jeśli tyle lat udawałaś)
ale jakoś to przełknie. Lepsze to, niż rozwód, albo co gorsza, zmarnowane życie.
I to nie tylko Twoje, ale także i jego. Będziesz za to odpowiedzialna, wychodząc
za mąż ze świadomością, że to nie jest to. Pozdrawiam i życzę odwagi

[dunkelzahn]

Jak rozumiem, Ty juz nie zastanawiasz sie nad CZY tylko JAK. Zaczelabym od
rodzicow, moze nie od razu oswiadczajac,ze ze slubu nici tylko probujac im
wytlumaczyc swoja sytuacje, dac wyraz swoim uczuciom. Nie wiem jaka masz mame,
ale wiem, ze np. moja by mnie zrozumiala i poparla, bo nie chcialaby, zebym sie
meczyla w zwiazku z mezczyzna,ktorego nie kocham. A potem porozmawiaj z facetem,
ktoremu przez tyle pozwolilas wierzyc, ze go kochasz i chcesz spedzic z nim
reszte zycia. Nie tylko do pierwszego zwiazku nie doroslas, bo do tego drugiego
najwyrazniej tez. Raczej nie bedziesz mu w stanie zrekompensowac krzywdy jaka mu
wyrzadzisz, ale jestes mu winna przynajmniej te odrobine szczerosci na koniec.
Trzymam kciuki.

[lipcowa-panna]

Moim zdaniem nawet jak nie odwołasz tego ślubu to i tak miłości jednego z
partnerów na długo nie starczy więc i tak dojdzie do rozwodu. Widzisz najpierw
pogadaj z mamą ona powinna zrozumieć że nie kochasz tego faceta i to będzie
małżeństwo z rozsądku a te czasy już dawno minęły. Jak pogadasz z mamą proponuję
z facetem ale nie radzę szczerze mówić że od początku go nie kochałaś ale musisz
być szczera że teraz już go nie kochasz i nic nie da rady posklejać obecnego
związku na nowo. Tu nie chodzi o dojrzałość do związku tylko strach przed byciem
samemu lepiej być z kimś kogo się nie kocha tylko szanuje i lubi niż samemu,
znam takie osoby moja koleżanka wyszła właśnie z tego powodu za mąż a teraz
spotkała swoją wielką miłość i jest rozwód więc myślę że należy przemyśleć jak
najspokojniej powiedzieć to swojemu facetowi, będę trzymać kciuki.

[hanulllka]

Jedno jest pewne. Musisz szczerze pogadać z N. i z rodzicami. Różowo za pewno
nie będzie i nie licz na wyrozumiałość ze strony N. Oszczędź mu może tylko
szczerości odnośnie uczuć do niego, po co go jeszcze bardziej dołować. Powiedz,
że to, że odchodzisz, nie znaczy, że nie jest dla Ciebie ważny. Po prostu tamten
był od zawsze najważniejszy. Użyj argumetu, że lepiej w ten sposób, niż żebyś
miała go oszukiwać potem przez lata i oboje i tak byście byli nieszczęśliwi. A
tak może i on ułoży sobie na nowo życie. Powodzenia, bo sprawa jest ciężkiego
kalibru.

[mell24]

hmm...no ja nie wiem...a pewna jesteś, że nigdy nie kochałaś
i nie kochasz swojego obecnego N? Może to jakiś przedślubny stres? Pomyśl, z
tamtym chłopakiem byłaś 10 lat temu - teraz ponownie się z nim spotkałaś i
czujesz, że to utracona miłość...Przez te lata on na pewno się zmienił i Ty
też... Może to chwilowe zauroczenie - pytanie, czy po jakimś czasie, kiedy minie
pierwsza fascynacja "nowością" i "świeżością" nie będziesz żałować swojej
decyzji... Czy przypadkiem nie wmawiasz sobie, że nie kochasz/ nie kochałaś
swojego N? Żeby się "rozgrzeszyć"?
Ja bym się baaaardzo zastanowiła przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji.
A jeśli już zdecydujesz się na rozstanie z N - rodzice na pewno zrozumieją - bo
lepiej teraz niż później.

[arlets1]

ja bym nie mogła stanąc przed ołtarzem w obecności Boga i patrząc
sie mu w oczy wypowiedziec przysięgi wiedząc że kocham lub chce byc
z kims innym!
powiedz rodzicom że nie jestes gotowa na ślub że chcesz sie z tym
wstrzymać a reszta sie już sam ułoży!
nie zwlekaj już tym!
powiem Ci szczerze że podziwiam Cie bo pełno jest dziewczyn, które
biora ślub a w głebi duszy wcale go nie chcą a potem sie męczą -
wiem że postąpisz tak jak powinnaś. Trzymam kciuki

[papryczka.chili]

naucz się najpierw poprawnie pisać a potem mów o co Ci chodzi

[arlets1]

hahhahahah
buahahahhahah dobre

[mell24]

eh..dajcie spokój dziewczynie, pewnie rozdygotana i stąd te błędy Nie jest aż
TAK źle

[ala27-1981]

no sorry, pisac umiem, ale to chyba nie jest lekcja języka
polskiego ..Pisałam szybko, stad te błędy..Nie chciałąbym, abyście
mnie oceniały. Liczę tylko na jakies porady od dziewczyn , które
same to przeszły, lub widziały , słyszały o podobnej sytuacji.

Piszecie, jak mogłam byc z narzeczonym skoro, go nie kochałam. Ja
poprostu nie wiedziałąm, ze moze istniec prawdziwa miłosc, nie
wierzyłam w nią. Zaczęłam myslec w pewnym momemncie, ze miłosc to
poprostu przywiazanie, wielka sympatia (a takową do Niego miałam)_,
radosc bycia z druga osoba, że miłosc taka jak w filmach nie
istnieje..że moze to my za duzo oczekujemy od zycia..A miłosc, to
poprostu chęc bycia z kimś, bycie dla siebie dobrym... Teraz wiem,
ze sie mysliłam,i Wiem jak moza szczerze kochac.. I to,że nie chce
ślubu to wiem napewno,,ale nie umiem zebrac sie w sobie i załatwic
tego tak , by najmniej bolało innych, a szczegolnie narzeczonego.
Mam dla niego bardzo duzy szacunek i wiem, ze załatwiajac to jak
najszybciej postapie najuczciwiej..Dlatego proszę Was o rade..JAk
rozmawiac, by Jemu nie było zbyt cięzko??

[listekklonu]

Przede wszystkim, jeśli jesteś pewna swojej decyzji, to powiedz narzeczonemu, że
absolutnie nie ma żadnej możliwości, żebyście kiedykolwiek mogli być razem.
Nawet, jeśli to zabrzmi brutalnie. Tak, żeby facet sobie nie robił nadziei i nie
tracił czasu na próbę zmiany Twojego zdania.

[kasiaaaa24]

Nie wiem komu bardziej współczuć. Tobie – bo pewnie nie obejdzie się
bez linczowania ze strony różnych osób, czy Twojemu Narzeczonemu,
który pewnie Cię kocha i jeszcze nie wie, co Go czeka. Jeszcze
bardziej współczuję, jeśli mieszkacie razem. Ale im szybciej to
załatwisz, tym lepiej. Zaproszenia pewnie jeszcze nie rozesłane,
wiec o tyle łatwiej, że nie musisz informować gości. Tylko idziesz i
odmawiasz wszystkie terminy. A mama pewnie szybko przyzwyczai się
do nowego potencjalnego zięcia.